ΓΙΑΤΙ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΚΑΙ ΕΧΑΣΕ Ο ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ

 

Είμαι απολύτως σίγουρος πως σε οποιοδήποτε ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα έχει μάθημα περί πολιτικής, ένα κεφάλαιο θα είναι αφιερωμένο στο πάθημα του Κώστα Μπακογιάννη.

Ο άνθρωπος αυτός κατάφερε μέσα σε ένα βράδυ:

Α) Να χάσει χωρίς αντίπαλο

Β) Να χάσει προβάδισμα 27 μονάδων σε μια εβδομάδα

Γ) Να κάψει την υποψηφιότητα του για την κεντρική πολιτική σκηνή – ειδικά για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας

Δ) Να χάσει με φιλικά ΜΜΕ, με έργο, με αποτελέσματα.

Σαν να λέμε, Μπαρτσελόνα – Κάτω Πετράλωνα, μέσα στο Καμπ Νου, 0-3 στο πρώτο τέταρτο με χατ τρικ από τον Πίου, το μαύρο το πιστόλι !

Πως το έκανες ρε συ Κώστα! Πως;

Καταρχάς, ήταν ένας καλός Δήμαρχος;

Ναι ήταν. Έκανε πράγματα, έκανε έργο και αφήνει την Αθήνα σε πολύ καλύτερο επίπεδο από ότι την παρέλαβε από τον Καμίνη. Το θέμα μου δεν είναι να απλώσω κατάλογο πεπραγμένων αλλά ο άνθρωπος δούλεψε. Προσπάθησε και αφήνει πίσω του πολλά καλά.

Όμως ένας παράγοντας που διαμορφώνει την Ιστορία ανεξαρτήτως εποχής, είναι η αλαζονεία. Από τον Ξέρξη μέχρι τον Μέγα Ναπολέοντα και τον Χίτλερ, η αλαζονεία τους οδήγησε στον όλεθρο παρά τις ικανότητες τους.

Είμαι σίγουρος πως οι άχρηστοι αυλοκόλακες σύμβουλοι, θα του πουν για να τον παρηγορήσουν πως φταίει το κόμμα που δεν κινητοποίησε τον κόσμο της ΝΔ. Αν φάει αυτό το παραμύθι δεν θα έχει καταλάβει τίποτα.

Γιατί λοιπόν έφαγε το έμπλαστρο ο Κώστας Μπακογιάννης:

1.   Με την άνεση των 27 μονάδων διαφοράς, σκέφτηκε πως αυτός είναι ένας διαφορετικός πολιτικός που δεν φοβάται τον διάλογο και την τηλεαναμέτρηση. Χωρίς να λάμψει ιδιαίτερα, διαφήμισε ιδανικά την υποψηφιότητα του αντιπάλου του, τον έκανε συμπαθή και τον εκτόξευσε.

2.   Δεν μέτρησε σωστά πως απέναντι στο όνομα του και της οικογενείας του, υπάρχει μίσος. Θα έπρεπε να περιμένει και να είναι προετοιμασμένος ότι οι ανταρσύες με τους χρυσαυγίτες θα ήταν συνασπισμένοι απέναντι του. Η κινητοποίηση της τελευταίας εβδομάδας ήταν για πέταμα. Το 41% τον αποκοίμισε.

3.   Στρατηγικό λάθος ότι έβαλε στο ψηφοδέλτιο του, όποιον πέρασε άπεξω από το Δημαρχείο και είπε καλησπέρα. Kατέβασε μια του Ανταρσύα που στο προφίλ της στο facebook τον έβριζε νυχθημερόν. Η μπακαλίστικη λογική τύπου «βάλε τους όλους γιατί και 10 σταυρούς να πάρουν, σε εμένα θα έρθουν» τράκαρε σε τοίχο. Μοιράστηκε πολύ η πίτα, αδικήθηκαν αρκετοί ικανοί, και η συντριπτική πλειοψηφία των υποψηφίων διαμερισματικών του συμβούλων αλλά και των δημοτικών απογοητεύθηκε και τη δεύτερη Κυριακή προτίμησε τις μπύρες. Δεν είναι δυνατόν να κατεβάζει ο Δούκας 60 υποψηφίους για το Δημοτικό συμβούλιο και ο Μπακογιάννης ….106 ! Δεν μπορεί πχ στα Σεπόλια και τον Κολωνό να τίθενται στην κρίση του κοινού, ……38 υποψήφιοι  για δύο διαθέσιμους σταυρούς ανά ψηφοφόρο και 9 θέσεις στο κοινοτικό συμβούλιο! Τιναφτορε;;; Το ψηφοδέλτιο λεξικό, οδήγησε πολλούς να αναζητήσουν συμμαχίες, να θάβει ο ένας τον άλλον και στο τέλος να ξενερώνουν όλοι. Αυτοί που ξεχώρισαν είχαν πολύ χαμηλότερη ατομική επίδοση από το 2019, και αισθάνθηκαν πως αποδοκιμάστηκαν από τους πολίτες, όλοι οι υπόλοιποι μοιράστηκαν τα κοκκαλάκια και στο τέλος δεν γούσταρε να κινητοποιηθεί κανένας.

4.   Δεν υπήρχε καμία οργάνωση για τις εκλογές. Δεν μοιράστηκαν οι άνθρωποι να πάνε σε εκλογικά κέντρα, να γίνει μια κουβέντα για να έχουν ένα ψυχολογικό κίνητρο, να καλέσουν κόσμο, να υπάρχει ένας στοιχειώδης συντονισμός  και θυμήθηκαν να ρίξουν μερικές ντουφεκιές, χύμα, αποσπασματικά και ανοργάνωτα, να βγάλουν μερικά τραπέζια στα εκλογικά κέντρα τη δεύτερη Κυριακή όταν μετά το ντιμπέη θορυβήθηκαν. Η αλαζονεία που σου έγραψα ανωτέρω.

5.   Ο Μπακογιάννης είναι καλός Δήμαρχος. Στο Καρπενήσι έκανε σπουδαίο έργο, ως περιφερειάρχης ήταν καλός, δεν θέλω να τον ακυρώσω. Όμως οι σύμβουλοι του είναι απολύτως άχρηστοι, ανίκανοι και σε μια σοβαρή εταιρεία δεν θα τους έπαιρναν ούτε για νυχτοφύλακες. Καταλαβαίνω πως ένας πολιτικός θέλει τους αυλοκόλακες του και δεν επιθυμεί ικανούς ανθρώπους για να μην τον υποσκελίσουν. Φταίει όμως γιατί τους διάλεξε. Δεν διοργάνωσαν μια προεκλογική εκστρατεία της προκοπής, οι προτάσεις των πολιτών πήγαιναν στα σκουπίδια, αλαζονεία, ανικανότητα, αργοπορίες, επιπόλαιοι διαδρομιστές, αφόρητες καθυστερήσεις, καμία επαφή με το περιβάλλον και κλειστό κολακευτικό και αυτοαναφορικό κονκλάβιο. Σπίτια σας τώρα και αντίο σας.

6.   Ο κόσμος μισεί τα έργα της τελευταίας στιγμής. Αν και στη μεγάλη εικόνα, το έργο γίνεται και αποδίδεται στην κοινωνία, ο κόσμος δεν το γουστάρει και το τιμωρεί. Αλλάξαμε λέει τον 40% του φωτισμού σε led. Πότε; Το τελευταίο τετράμηνο; Φιλάκια. Το Κοροπούλη στα Σεπόλια που ήταν ένα γκρεμισμένο αχούρι, ο σχεδιασμός έλεγε ότι θα τελειώσει τον Ιούνιο. Την πρώτη Κυριακή των εκλογών, ακόμα και τότε έβαζαν τις τελευταίες προσθήκες σε φυτά και γκαζόν, χωρίς την παιδική χαρά και το συντριβάνι. Χαρήκαμε. Επίσης στα Σεπόλια πάλι, ένα κομμάτι 70 μέτρων ήταν χωματόδρομος. 30-40 χρόνια. Ναι στο κέντρο της Αθήνας και στην πρώτη ψιχάλα γίνονταν λασπουριά. Δεν μπορεί καλέ μου άνθρωπε να το παραδίδεις στους πολίτες στο τέλος Σεπτεμβρίου ! 4 χρόνια το ξέρεις και σου το έχουν επισημάνει όλοι! Τι το πιστολιάζεις και το αφήνεις την τελευταία στιγμή; Έχεις ένα δημοτικό ιατρείο χρέπι στα Κάτω Πετράλωνα. Βρίσκεις χώρο, το πας λίγο πιο πέρα, πολυτελές, πολύ ωραίο και κάνεις μια τρύπα στο νερό. Γιατί αφενός το κάνεις τον Σεπτέμβριο αφετέρου δεν έχει την πιο βασική ειδικότητα, του παθολόγου. Στη Λένορμαν για παράδειγμα δεν έχει ούτε παθολόγο, ούτε ορθοπεδικό. Το Δημοτικό κτηνιατρείο το έκανε και μπράβο του. Πέρασε στο ντούκου γιατί το εγκαινίασε λίγο πριν τις εκλογές. Εμ δεν πάει έτσι…

7.   Οι αντιδήμαρχοι ήταν δικές του επιλογές. Ποιοι δούλεψαν και απέδωσαν; Ο Νίκος Αβραμίδης και ο Χρήστος Τεντόμας. Μετά το χάος. Οι άλλοι ήταν ανεπαρκέστατοι. Λάθος επιλογές Κώστα μου… Μην τους πάρω έναν έναν, αστα να πάνε.

8.   Πολλές φορές ακούγαμε την ίδια κλασική δικαιολογία για τις καθυστερήσεις των έργων «κάνουμε ότι μπορούμε, αλλά μας καθυστερούν οι εργολάβοι». Λες και οι εργολάβοι δεν έχουν ρήτρες. Ή είναι πιο πάνω από τον ανηψιό του Πρωθυπουργού. Ή αν τους πιέσεις θα στενοχωρηθούν και δεν θα μπορούν να δουλέψουν τα παιδιά. Κόψε τους το λαιμό φίλε μου! Εσύ είσαι το κράτος! Δεν μπορεί για παράδειγμα να εξαγγέλλεται τον Μάιο πως η κεντρική πλατεία του Κολωνού θα κλείσει για ανάπλαση   και τελικά να μπαίνουν τα μεταλλικά παραβάν μια εβδομάδα πριν από τις εκλογές ! Ακόμα και για την Πανεπιστημίου που ήταν λάθος, δεν μπορεί να μην την έχεις τελειώσει ρε αδερφέ και να δώσεις τη δυνατότητα στους πολίτες να την αξιολογήσουν με τα μάτια τους! Δεν μπορεί να τραβάς από τα μαλλιά τα έργα και να ανακοινώνεις πχ μια παιδική χαρά και ένα πάρκο λίγο πριν τις εκλογές γιατί καταφέρνεις τελικά να διαγράψεις μόνος σου το καλό που κάνεις.

9.   Δεν υπήρχε μια στοιχειώδης οργάνωση και κατεύθυνση των δημοτικών και των κοινοτικών συμβούλων. Να έχουν μια παρουσία στις γειτονιές, μια κοινή φωνή, μια δραστηριοποίηση. Ο καθένας ασχολήθηκε όπως του σφύριζε. Άλλος πολύ, άλλος ελάχιστα και  άλλος καθόλου.

10. Δεν ασχολήθηκαν με τα social media καθενός εκάστου διαμερίσματος. Αυτά βρίσκοντο συνήθως σε χέρια αριστερών που πέταγαν καθημερινά δηλητήριο. Δεν έγινε καμία προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα αντίπαλο δέος. Έγινε ο κακός χαμός όταν μετά από δέκα χρόνια έγινε επιτέλους μια συστηματική κλάδευση όλων των δέντρων. Δολοφόνο των δέντρων τον ανέβαζαν, καταστροφέα του περιβάλλοντος τον κατέβαζαν. Πολύς κόσμος επηρεάστηκε. Όταν όμως τα δεντράκια αναζωογονήθηκαν και έγιναν τα διπλάσια σε όγκο, δεν μίλησε κανένας. Η λάσπη όμως έμεινε.  

11. Δεν προβλήθηκε το έργο του Δημάρχου. Μόνο ότι ανέβαζε ο ίδιος στα δικά του σόσιαλ. Στηρίχθηκε αποκλειστικά στο δικό του άστρο και οι υπόλοιποι πέταγαν χαρταετό. Εμ, αγαπούλα, έτσι δεν γίνεται δουλειά. Σε μια συζήτηση που είχαμε, μου απάντησε πως είναι αδύνατον κάθε υπηρεσία να δίνει αναφορά σε μια κοινή πλατφόρμα για τα πεπραγμένα της ώστε να υπάρχει μια συγκεντρωτική ενημέρωση και ακολούθως δημοσιοποίηση του έργου και των ενεργειών των υπηρεσιών του Δήμου. Οπότε ο κόσμος στάθηκε στο μόνο που είχαν να του προσάψουν οι αντίπαλοι του, την Πανεπιστημίου. Κανείς όμως δεν λέει για την πλατεία Συντάγματος που έγινε καλύτερη και κάτω από το Ζάππειο. Έλα μωρέ τώρα αφού τα ξέρει ο κόσμος. Μπράβο, συγχαρητήρια.

12. Ασχολήθηκε πολύ με τα μεγαλεπίβολα και πολύ λιγότερο με τις γειτονιές. Ωραία η πλατεία Ομονοίας, το θέατρο του Λυκαβηττού, η στέγη των αστέγων, το καταφύγιο των αδέσποτων ζώων, το γήπεδο του ΠΑΟ και η Ακαδημία Πλάτωνος αλλά για την καθημερινότητα μεγαλύτερο ρόλο παίζει ο φωτισμός, ο δρόμος χωρίς λακκούβες και τα πεζοδρόμια. Οι παιδικές χαρές, τα πάρκα και η καθαριότητα.

13. Οργανισμοί και φορείς όπως ο ΟΠΑΝΔΑ και η δια βίου μάθηση που δεν λειτούργησαν και ιδιαίτερα επιτυχημένα, τα έκανε ντούκου. Δεν τα άγγιξε καν ενώ ήταν μπάχαλα.

14. Δεν κατέβηκε στο δρόμο. Έκανε βόλτες μεν, κατέβαινε στις γειτονιές και δεν κλεινόταν στο γραφείο του αλλά απέφυγε τους ανθρώπους. Τους είχε δεδομένους… Κάποια στιγμή διοργάνωσε κάτι μαζώξεις μικρού τύπου σε καφετέριες έκαστης περιοχής αλλά τον τρίτο και τον τέταρτο χρόνο τα έκοψε.

15. Έπρεπε να προσπαθήσει περισσότερο αυτός, το επιτελείο του, οι υποψήφιοι του, να τελειώσει από την πρώτη Κυριακή. Είχε τη συγκυρία με το μέρος του καθώς και οι περιφερειακές και η σταυροδοσία των υποψηφίων, έκανε πολλούς να φτάσουν στην κάλπη. Ο Μπέος στον Βόλο, παρά την καταστροφή πήρε 55% και από την προηγούμενη Δευτέρα κοιμάται ήσυχος. Ο Μπακογιάννης σκέφτηκε «έλα μωρέ τώρα, τι τώρα, τι μετά» και κοιμήθηκε και αυτός ήσυχος αλλά ξύπνησε και δεν ήταν Δήμαρχος…

Όλα τα ανωτέρω τα κατέγραψα με τυχαία σειρά. Το τι βαραίνει περισσότερο, κρίνε το μόνος σου.

Ο Κώστας Μπακογιάννης προσέφερε στην Αθήνα, προσπάθησε, την ανέβασε και ο κόσμος του έδωσε 41%.

Δυστυχώς όμως δεν έπιασε τον σφυγμό της κοινωνίας. Τα πράγματα δεν πάνε και πολύ καλά και ο κόσμος στο πρόσφατο παρελθόν, φέρθηκε ώριμα, έκανε το καθήκον του αλλά κάπου ήθελε να δώσει μια σφαλιαρίτσα.

Νίκησε η ΝΔ τις πρώτες εθνικές εκλογές, τις δεύτερες, τις πρώτες αυτοδιοικητικές αλλά ωπ! Να σου πω! Δεν είσαι μόνος σου! Έχε και λίγο το νου σου! Ούτε ο Πάπας είσαι, ούτε έχεις ελέω Θεού εξουσία! Η ψήφος δεν χαρίζεται, διεκδικείται!

Αυτοί που την πλήρωσαν εμφατικά ήταν ο Αγοραστός και ο Μπακογιάννης. Η Νέα Δημοκρατία είναι ξεκάθαρα η ηττημένη παράταξη της δεύτερης Κυριακής. Προφανώς και δεν μπορούμε να πούμε ότι άλλαξε το πολιτικό σκηνικό και πως έρχεται η ανατροπή. Μια αντίδραση της στιγμής είναι που ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρέπει να τη λάβει σοβαρά υπόψη του και να εργαστεί καλύτερα. Αλλιώς σε ένα χρόνο που είναι οι ευρωεκλογές, η σφαλιαρίτσα θα γίνει σιδηρογροθιά….

Κώστα Μπακογιάννη, ήσουν ένας καλός Δήμαρχος, καλός άνθρωπος με άστρο και εξαιρετική συμπεριφορά στους ανθρώπους. Σε ευχαριστούμε για την προσπάθεια, το έργο και την προσφορά σου. Θα περάσεις στην ιστορία ως το πιο ενδιαφέρον case study στην τοπική αυτοδιοίκηση τα τελευταία 50 χρόνια, πως κατάφερες και έχασες μια μάχη με τεράστιο προβάδισμα και χωρίς αντίπαλο….

Υγ. Όσο για τον νέο Δήμαρχο κύριο Χάρη Δούκα, ο καθηγητής είναι συμπαθής, έχει κατάρτιση και επιμόρφωση. Από αυτούς που γνωρίζω που εξελέγησαν σε δημοτικό και σε τοπικό επίπεδο, ανησυχώ πάρα πολύ. Είναι πολύ ωραίο να κάνεις μια έρευνα, μια μελέτη, να γράψεις ένα  άρθρο, αλλά να βρεις σοβαρούς ανθρώπους για να διοικήσεις την πρωτεύουσα, είναι διαφορετικό. Καλή επιτυχία εύχομαι γιατί ο Μπακογιάννης αφήνει πράγματα στη μέση που πρέπει να υλοποιηθούν…

ΕΓΩ ΠΑΝΤΩΣ ΕΙΜΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΧΙΛΛΕΑ ΜΠΕΟ

 

Ομολογουμένως σε αυτές τις εκλογές, ο Αχιλλέας Μπέος έκλεψε την παράσταση. Μαζί με τον Κασσελάκη μονοπώλησαν το τηλεοπτικό ενδιαφέρον.

Θέλω να σταθώ σε τέσσερα σημεία.

ΛΑΟΣ

Όλους όσους γνωρίζω που να μένουν στον Βόλο, όλοι λένε τα καλύτερα για τον Δήμαρχο κύριο Μπέο. Ποτέ δεν άκουσα κάτι αρνητικό. Η πόλη έγινε πιο όμορφη, ο άνθρωπος είναι από πάνω, ασχολείται και άσε τι γράφω εγώ. Το 2014 νίκησε στον δεύτερο γύρο. Το 2019, νίκησε από τον πρώτο γύρο με 57% και την προηγούμενη Κυριακή πάλι το καθάρισε από τον πρώτο γύρο με 55%.

Για να καταλάβεις τη διαφορά, ο Μπακογιάννης στην Αθήνα με έργο και χωρίς αντίπαλο, μετά βίας έφτασε το 41%. Άρα ότι και να λέμε γύρω γύρω, ο Αχιλλέας Μπέος έχει 3 συνεχόμενες νίκες και είναι Δήμαρχος από το 2014. Άρα οι Βολιώτες κάτι ξέρουν. Μάλλον κάτι καλό κάνει.

ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Όλοι ξέρουμε τι καταστροφή υπέστη ο Βόλος από τις πλημμύρες. Αυτό που βλέπαμε όλοι στην τηλεόραση είναι πως ο Αχιλλέας δεν κρύφτηκε. Ήταν συνεχώς έξω, στο δρόμο, με τους ανθρώπους, φάνηκε ότι προσπάθησε πάρα πολύ. Μοίρασε τρόφιμα, νερά, επιθεωρούσε συνεχώς τα συνεργεία και ήταν πάνω από το πρόβλημα. Αυτό οι πολίτες το είδαν και το εκτίμησαν. Παρά την καταστροφή, του έδωσαν 55% που είναι επίτευγμα.  

ΣΦΑΛΙΑΡΑ

Πρέπει σε αυτή την άχρηστη χώρα να μάθουμε κάποια στιγμή ότι μαζί με το δικαίωμα, πάει και η υποχρέωση. Μαζί με τη Δημοκρατία είναι ο Νόμος και η Τάξη. Μαζί με την ελευθερία έκφρασης, πάνε και οι συνέπειες. Ο Μπέος πήγε να ανοίξει έναν δρόμο. Δεν πήγε να κλέψει, ούτε για τσίπουρα. Εμφανίζεται ο πιτσιρικάς και του βρίζει τη μάνα και τον στολίζει. Όλως τυχαίως, από καθαρή σύμπτωση δηλαδή, μια γκόμενα τραβάει βίντεο από ένα ανάχωμα για να μη φαίνεται. Μόλις ο Αχιλλέας Μπέος ρίχνει τη σφαλιάρα, χαρούμενη η γκόμενα για το τρόπαιο της, φωνάζει πως εδώ σε έχω και τη συνέχεια την ξέρεις. Δηλαδή είναι πολύ εύκολο να στηθεί μια παγίδα σε ένα οποιοδήποτε δημόσιο πρόσωπο. Ένας τραβάει βίντεο από κάπου που δεν φαίνεται. Ένας άλλος βρίζει χυδαία και σιχαμένα, επιτίθεται, προπηλακίζει και σε όλα τα ενδεχόμενα είναι κερδισμένος.

Αν το δημόσιο πρόσωπο αντιδράσει, είναι τραμπούκος, φασίστας, ούγκανος.

Αν το δημόσιο πρόσωπο δεν αντιδράσει, «οργή λαού» και «πλήρης αποδοκιμασία από τους πολίτες» γράφουν την άλλη μέρα οι στρατευμένοι δημοσιογράφοι και οι άεργοι ηλεκτρονικοί σχολιαστές.

Ο πιτσιρικάς δεν ήταν και τόσο γενναίος καθώς μόλις έπεσε σύρμα πως ο Μπέος δεν είναι κανένας χλέμπουρας να του βρίζεις τη μάνα, ειδικά όταν του βγαίνει το λάδι για να τρέχει να σώσει ότι σώζεται, και μπορεί να στείλει ένα συνεργείο καθαρισμού, έσπευσε στο Δημαρχείο για μεταμέλεια. Ο μουτζαχεντίν της Δευτέρας έγινε ερίφιον την Τρίτη.

Καλά έκανε ο Μπέος και τον σφαλιάρωσε. Η στημένη αλητεία πρέπει να πάρει μια απάντηση. Πήγε να ανοίξει τον δρόμο, έχει να αντιμετωπίσει μια ανυπολόγιστη καταστροφή και θα πρέπει να ανεχθεί έναν χουλιγκάνο που έβαλε μια γκόμενα να τραβάει βίντεο. Για να δείξει την επόμενη στα σόσιαλ πόσο μάγκας είναι που έβριζε τον Μπέο;

Δεν είδα έναν άνθρωπο να έχει αντίρρηση για τη διάνοιξη του δρόμου και να εκφράζει ένα επιχείρημα. Είδα έναν αλήτη να βρίζει χυδαία και αισχρά.

Το είδα και εγώ, το είδαν και οι Βολιώτες και 55% ο Αχιλλεύς.

ΚΑΣΣΕΛΑΚΗΣ

Αφαιρώ τη λέξη «πούστηδες» για λόγους αισθητικής και την αντικαθιστώ με τη λέξη γκέι. Είμαστε εντάξει τώρα;

Να πάμε και λίγο στην ουσία;

Στην άχρηστη και υποκριτική χώρα μας, δεν μας πείραξαν το «θέλω δύο αγόρια». Δεν μας πείραξε «η παρένθετη μητέρα»; Αν αυτά σύμφωνα με την αριστερίζουσα εθνομηδενιστική θολοκουλτούρα του τίποτα, δεν είναι ρατσιστικά, τι στο καλό είναι; Κανέναν δεν ενοχλεί η υπερπροβολή σε σημείο επιβολής της «διαφορετικότητας;»

Προσωπικά πάντως, προτιμώ έναν Δήμαρχο με προσπάθεια, δίπλα στον πολίτη και έργο, και ας τα λέει χοντροκομμένα, και ας σφαλιαρώνει έναν αλήτη, πάρα την ξύλινη γλώσσα της ψευτοευπρέπειας και των μηδενικών πράξεων.

ΕΞΑΓΩΓΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

 

Θυμάμαι τα παλιά καλά ΠΑΣΟΚικά χρόνια που όταν λέγαμε για τουρισμό αναφερόμασταν υποτιμητικά: Σιγά μη γίνουμε οι σερβιτόροι των ευρωπαίων. Την εργασία του σερβιτόρου την έχω κάνει και είμαι περήφανος για αυτό. Κουραστική μεν με πολύ καλό μεροκάματο και πάρα πολύ καλές γνωριμίες. Δυστυχώς όμως τότε, τόσο μας έκοβε.

Ο τουρισμός ωφελεί πολλαπλώς μια χώρα. Έσοδα άρα και δυνατότητες για παροχές και έξοδα. Ανάπτυξη υποδομών, συγκοινωνιών και μιας κατηγορίας που ενεργοποιεί 150 άλλα επαγγέλματα. Της οικοδομής. Περιορίζει την ανεργία και δίνει ένα κίνητρο στους ντόπιους να διατηρούν τον τόπο τους σε άριστη κατάσταση.

Οι καιροί άλλαξαν και δεν είναι μόνο ο τουρισμός της παραλίας. Είναι και ο ιατρικός, ο πεζοπορικός, ο θρησκευτικός, ο αρχαιολογικός, ο καταδυτικός, ο ορειβατικός, ο ιστορικός, ο συνεδριακός, όρεξη να έχεις να σημειώνεις κατηγορίες.

Σε αυτούς μπορούμε να προσθέσουμε και τον πολιτιστικό – κινηματογραφικό.

Αναλογικά με το μέγεθος μας, έχουμε φανταστικά τοπία για όλα τα γούστα. Μεγάλο πρόβλημα ότι δεν ξέρουμε να τα προβάλλουμε.

Επίσης, χάνεται η μουσική μας παράδοση κάτω από τη λαίλαπα της άγνοιάς μας και την κυριαρχία του λαϊκοποπ σκυλάδικου. Ο πολιτισμός μας έχει τρεις μεγάλους εχθρούς. Το δικό μας εκπαιδευτικό σύστημα που τον εξαφανίζει, την εθνολογική αλλοίωση που έχουμε υποστεί και τη σήψη με την παρακμή που μας διέπει.

Τι προτείνω:

Α) Μια επιτροπή ( όχι πάνω από 5 άτομα, μην το διαλύσουμε κιόλας ) με γνώσεις και αξία γύρω από την ελληνική μουσική. Εννοώ την πραγματική ελληνική μουσική. Κρήτη, Ήπειρος, Δόμνα Σαμίου, ρεμπέτικα, λαϊκά ( τα παλιά καλά ) και ορχηστρική μουσική από τους μεγάλους συνθέτες μας. Να επιλέξουν 150 – 200 κομμάτια. Τα καλύτερα και πιο αντιπροσωπευτικά. Καταλαβαίνεις πως θέλουμε να διαδώσουμε τον αυθεντικό πολιτισμό μας

Οπότε εξ’ορισμού αποκλείονται ποπ, ροκ, ντανς, τραπ και λοιπά. Αυτά οι ξένοι τα ξέρουν και τα παράγουν σε καλύτερο βαθμό από τους δικούς μας.

Β) Σε κάθε νομό και κάθε νησί να γυριστεί ένα βίντεο όχι πάνω από 10 λεπτά το καθένα με τις ομορφιές καθενός εκάστου μέρους. Να πλαισιώνεται με υπότιτλους, μια σύντομη περιγραφή σε πολλές γλώσσες με την ιστορία και την παράδοση. Μουσικό χαλί φυσικά η πραγματική ελληνική μουσική.

Για τα ανωτέρω θα μας πάρει συνολικά ένα έτος; Δύο; Να είναι μια χάρτινη ( ναι, είμεθα οικολόγοι ) συσκευασία με 3-4 DVD; Θέλεις ένα στικάκι; Δεν θα τα χαλάσουμε εκεί.

Αυτό να βγει σε 30.000.000 αντίτυπα και να διανέμεται δωρεάν σε όλους τους ξένους που αναχωρούν από τη χώρα μας αεροπορικώς. Ως ένα αναμνηστικό δωράκι από το ελληνικό κράτος. Ας το παίρνουν και Έλληνες που βγαίνουν έξω, με την παράκληση να το χαρίσουν σε έναν ξένο φίλο τους.

Τι καλό θα έχει αυτό;

Α) Εξατομικευμένη χαμηλού κόστους διαφήμιση

Β) Ένας τουρίστας που πήγε σε ένα μέρος, μπορεί να του δημιουργηθεί η επιθυμία να πάει και σε άλλα.

Γ) Ευκαιρία προώθησης εθνικών θεμάτων τεχνηέντως και φυσικά των ιστορικών καταβολών μας.

Δ) Αυτό το αρχείο όπως καταλαβαίνεις διαδίδεται και πολλαπλασιάζονται οι θεάσεις

Ε) Βοηθάμε και τα ξένα τουριστικά πρακτορεία στην προώθηση του ελληνικού προϊόντος

Αυτό μπορούμε να το στείλουμε σε όλους τους μουσικούς που έδωσαν συναυλίες στη χώρα μας τα τελευταία 15 χρόνια. Δέκα διασκευές τραγουδιών να γίνουν, καταλαβαίνεις για τι διαφήμιση μιλάμε;;

Και φυσικά φυσικά και βεβαίως βεβαίως να αξιοποιήσουμε φίλους μας ( συμπατριώτες μας )  όπως ο Τομ Χανκς και να πάει σε όλες τις εταιρείες παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών.

Μπορεί η Ελλάδα μας να γίνει Χόλιγουντ. Θα πουλήσουμε ωραία τοπία, άριστη φιλοξενία, χαμηλότατη φορολογία, ποιότητα ζωής για όσο μείνουν οι ηθοποιοί και η παραγωγή και θα πάρουμε διαφήμιση, λάμψη και μεροκάματα. Εννοείται πως δεν θα βγάζουμε εμπόδια με κάτι ηλίθιους αρχαιολόγους που λένε σε όλα όχι λόγω αριστερών πεποιθήσεων. Φυσικά και θα προστατέψουμε τα μνημεία μας αλλά να κόψουμε το λαιμό μας να βρούμε τρόπο να γίνει ένα γύρισμα με σεβασμό και προσοχή στον χώρο. Οι Τούρκοι που έχουν ανάγει ως βαριά βιομηχανία τα σίριαλ τους που κυριαρχούν στις μουσουλμανικές χώρες ( και στη δική μας, το ξέχασες;; ) , δεν είναι χαζοί. Για αυτό τα παράλια της Μικράς Ασίας βουλιάζουν από κόσμο κάθε χρόνο.

Να αλλάξουμε και εμείς νοοτροπία.

Θυμάμαι όταν γυρίστηκε στα Σεπόλια η ταινία για τον Αντετοκούνμπο, έβγαιναν πολλοί κάτοικοι στα τοπικά σόσιαλ και έκραζαν γιατί τόλμησαν οι άνθρωποι και έκλεισαν 3 δρόμους για 3 μέρες. Βέβαια μια περιφραγμένη αλάνα 100 μέτρα πιο πάνω, την άνοιξε ο Δήμος Αθηναίων για ελεύθερο πάρκινγκ αλλά το κόλλημα στον εγκέφαλο και η τοξικότητα των ανθρώπων είναι αδύνατον να νικηθεί με την κοινή λογική. Αργότερα βέβαια όλοι καμάρωναν και κάποιοι περιχαρείς αναγνώριζαν τους εαυτούς τους, τα αυτοκίνητα και τα σπίτια τους. Θα μου πεις, έτσι είναι ο όχλος. Δεν βγάζεις άκρη.

Μια, δύο, εκατόν δύο, κάποια στιγμή, θα τα ξεπεράσουμε αυτά τα κόμπλεξ, όπως έγινε πρόσφατα με τις ταινίες που γυρίστηκαν στη Θεσσαλονίκη και η τοπική κοινωνία πολύ σωστά και έξυπνα, τις υποστήριξε.

Το να γυρίζονται ταινίες στην Ελλάδα, είναι ένα προνόμιο που έχει διαχρονική αξία. Οι ταινίες παίζονται και ξαναπαίζονται, είναι μια διαρκής υπενθύμιση και δίνεται για παράδειγμα μια ωραία αφορμή στην τοπική αυτοδιοίκηση να καλεί τους ηθοποιούς για βραβεύσεις και αυτό ξέρεις τι φέρνει. Ποσταρίσματα στα σόσιαλ, προβολή, διαφήμιση, διαφήμιση, διαφήμιση, ( ναι, το γράφω τρεις φορές )  δουλειές, και ΕΣΟΔΑ.

Αυτό που θέλω όμως είναι να αναγκάζονται οι εταιρείες παραγωγής να αφήνουν και κάτι στην τοπική κοινωνία. Για παράδειγμα η ταινία με τον Αντετοκούνμπο θα μπορούσε να είχε αφήσει μια καλαίσθητη ανάπλαση του Τρίτωνα. Βαψίματα στις κερκίδες που έχει τα ίδια τσιμέντα εδώ και 50 χρόνια. Πλαστικά προστατευτικά στο συρματόπλεγμα και στις μπασκέτες, ένα πεζοδρόμιο της προκοπής, καινούριες μπασκέτες και πέντε παγκάκια απέξω. Όλα τα ανωτέρω να είναι 10 με 20 χιλιάρικα δαπάνη και πολλά λέω. Ένας Δήμος δεν τα δίνει εύκολα και καθυστερεί πάρα πολύ. Για μια ταινία που κόστισε εκατομμύρια, δεν είναι απολύτως τίποτα. Ξέρεις πόσοι τουρίστες έρχονται στα Σεπόλια μόνο και μόνο για να επισκευθούν το γήπεδο από όπου ξεκίνησε ο Γιάννης; Θα έπρεπε η εταιρεία παραγωγής λόγω της ταινίας να πιεστεί να προσφέρει και κάτι. Για αυτούς το κόστος θα ήταν μηδενικό, για τους κατοίκους και την καλαισθησία του χώρου, σημαντικό.  

Πιστεύω λοιπόν πως μια συνεργασία των Δήμων που ξέρουν τα κατατόπια του τόπου τους, με συνεργεία της ΕΡΤ, σωστό μοντάζ και οι εταιρείες με τα τραγούδια να κρατήσουν τα πνευματικά δικαιώματα σε λογικά πλαίσια και να μη βγάλουν εμπόδια και γίνει αυτό το αρχείο που μπορεί να ταξιδέψει παντού σε όλο τον πλανήτη, μόνο καλό θα μας κάνει. Ναι, είναι μια επένδυση αλλά δεν θα πάει με τίποτα χαμένη….

Η ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΕΓΑΣΤΡΟ ΚΑΛΑΤΡΑΒΑ

 

Δεν είναι κακό να παραδέχεσαι ότι κάνεις λάθος

Δεν είναι κακό να προσαρμόζεσαι στις συνθήκες

Δεν είναι κακό να αλλάζεις γνώμη. Ο έξυπνος άνθρωπος αλλάζει γνώμη. Ο χαζός ποτέ.

Το εμβληματικό στέγαστρο Καλατράβα μας άφησε με το παγωτό στο χέρι όταν διαβάζουμε ότι χρειάζονται 150 μύρια για τη συντήρηση του.

Άντε και την κάναμε. Μετά; Πάλι τα ίδια;

Με συγχωρείτε, δεν είμαστε στη Σαουδική Αραβία που και ένα εξτραδάκι δικαιολογείται.

Κατά τη γνώμη μου υπάρχει ένας καλός τρόπος να γίνει μια συντήρηση, με πολύ πολύ μικρότερο κόστος.

ΝΑ ΤΟ ΒΓΑΛΟΥΜΕ

Τα κομμάτια του εμπιστευόμενοι την ελληνική ευρηματικότητα και εφευρετικότητα μπορούν να γίνουν γεφυράκια και τα υπόλοιπα κομμάτια ως διακοσμητικά στο βιομηχανικό πάρκο στη Δραπετσώνα. Μπορούμε βέβαια να παρακαλέσουμε τίποτα φίλους στο Κατάρ να το αγοράσουν για τον κήπο τους.

Είναι μια τεράστια κατασκευή, που ως στέγαστρο δεν προσφέρει και τίποτα. Διακόσμηση είναι αλλά είναι πάρα πολύ κοστοβόρο. Είναι πάρα πολλά τα λεφτά και χρειάζεται να δίνονται συνέχεια.

Ας το παραδεχθούμε.

Δεν τα έχουμε.

Για τους Ολυμπιακούς αγώνες, άντε να το δεχθώ. Τώρα;

Ο Παναθηναϊκός θα έχει σε 2-3 χρόνια το γήπεδο του. Η ΑΕΚ έχει πια το δικό της. Ο Ολυμπιακός το ίδιο. Ποιος θα παίζει εκεί; Ποιος θα συντηρεί αυτό το μεγαθήριο;

Τα χρήματα που θα εξοικονομήσουμε μπορούν να πάνε στη συντήρηση όλου του υπόλοιπου ΟΑΚΑ.

Ξέρω ότι είναι κρατική ήττα, ξέρω ότι είναι μια δύσκολη απόφαση και ίσως θα μπορούσε να τεθεί σε δημόσια διαβούλευση και ο καθένας με το ΑΦΜ του να μπαίνει να ψηφίζει.

Είναι τεράστιο πάντως το ποσό, χρονοβόρα διαδικασία και όλα αυτά για ένα διακοσμητικό. Στην Αθήνα είμαστε, έχουμε την Ακρόπολη, το Νιάρχος, αργότερα το Ελληνικό, φτάνει.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΣΗ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

 

Μετά τις τελευταίες μεγάλες επιτυχίες της Ελληνικής Σκοποβολής, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Σκοπευτικής Ομοσπονδίας, κ. Θανάσης Παπαγεωργίου, ήρθε στο στούντιο και μου έδωσε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη.

Η Σκοποβολή είναι ένα σπουδαίο άθλημα που δεν έχει την προβολή που της αξίζει.

Εδώ λοιπόν είναι η συνέντευξη και αν δεν ανοίγει απευθείας το παράθυρο, πάτα λίγο πιο κάτω το λινκ:

 

https://www.youtube.com/watch?v=4MhJ1NUfM6I&ab_channel=%CE%93%CF%81%CE%B7%CE%B3%CF%8C%CF%81%CE%B7%CF%82%CE%91%CE%BD%CF%84%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%BF%CF%85

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΡΙΖΟΥ

 

Η Αλεξάνδρα Ρίζου είναι μουσικός, τραγουδίστρια, ψάχνει και ψάχνεται διαρκώς. Στην πρώτη εκπομπή της σεζόν, ήρθε στο στούντιο και κάναμε μια απολαυστική και ολίγον χαοτική συζήτηση.

Εδώ λοιπόν είναι η συνέντευξη και αν δεν ανοίγει απευθείας το παράθυρο, πάτα λίγο πιο κάτω το λινκ:

https://www.youtube.com/watch?v=IzZKqjJWhO8&ab_channel=%CE%93%CF%81%CE%B7%CE%B3%CF%8C%CF%81%CE%B7%CF%82%CE%91%CE%BD%CF%84%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%BF%CF%85 

ΓΙΑΤΙ Ο ΚΑΣΣΕΛΑΚΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΥΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 

Όχι, δεν κάνω πλάκα και δεν τρολάρω. Το πιστεύω.

Η εκλογή του Στέφανου Κασσελάκη είναι μια σπουδαία ευκαιρία να τελειώνουμε με την Αριστερά στην Ελλάδα που μόνο καλό θα μας κάνει. Οι χώρες του Ανατολικού μπλοκ, ξεμπέρδεψαν με αίμα. Εμείς μπορούμε να το κάνουμε δια της αποσάθρωσης.

Καταρχάς δεν θέλω να ξανακούσω από κάποιον από τους προβεβλημένους ομοφυλόφιλους ή κάποιον άλλον που λόγω εποχής θα κάνει ένα θριαμβευτικό come out, την κλάψα ότι η Ελλάδα είναι μια ομοφοβική χώρα. Δεν ήταν ούτως ή άλλως καθώς οι gay κάθε μέρα μπαίνουν στα σπίτια μας μέσω της τηλεόρασης την οποία διοικούν. Έχουν δικά τους μπαρ, συνοικίες και συμμετέχουν χωρίς κανένα πρόβλημα στη δημόσια ζωή.

Όποιος ξανακάνει το θύμα, η απάντηση είναι δύο λέξεις: Στέφανος Κασσελάκης.

Είμαι πολύ χαρούμενος που η Αριστερά μας έχει ζαλίσει υποκριτικά για τα δικαιώματα του  εργάτη και των φτωχών κοινωνικών στρωμάτων και εξέλεξε έναν αγλαό αμερικανοτραφή gay, εφοπλιστή και στέλεχος της Goldman Sachs, που μας προβάλλει κάθε λίγο και λιγάκι τον συμπαθέστατο Τάιλερ. Αν το έβλεπα αυτό στη Νέα Δημοκρατία, μετά τα πρώτα εγκεφαλικά, θα έψαχνα κάποιο άλλο κόμμα για να ψηφίσω. Το ότι το βλέπω στον Σύριζα, είναι μια χαρά. Αυτό τους αξίζει, αυτοί είναι.

Το θετικό στοιχείο στην περίπτωση του «είμαι ο Στέφανος και κάτι θέλω να σας πω», είναι πως ο άνθρωπος έχει άλλες προσλαμβάνουσες. Από το κορυφαίο κράτους του κόσμου. Οι Έλληνες του εξωτερικού έχουν μια ειδική σχέση με την πατρίδα και περιμένω λοιπόν να στηρίξει πράγματα που τα έχει δει και ξέρει ότι είναι τα σωστά γιατί αυτά έμαθε και με αυτά πρόκοψε. Όπως τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, τις μεταρρυθμίσεις στο οικονομικό πλαίσιο, τον περιορισμό του άχρηστου συνδικαλισμού, τη μείωση της γραφειοκρατίας, τον Νόμο και την Τάξη. Law and order dear Stefanos. Εν τέλει, της κοινής λογικής για το κοινωνικό καλό.

Τον κατηγορούν διάφοροι για σκέτη επικοινωνία χωρίς πολιτικό λόγο. Αυτοί είναι παντελώς χλέμπουρες. Υπάρχει σήμερα πολιτικός που δεν στηρίζει πολλά ( το λέω κομψά, τα πάντα εννοώ ) στην επικοινωνία;; Απλώς ο Στέφανος το έκανε καλύτερα και εκμεταλλεύθηκε τη συγκυρία. Η κυρία Έφη Αχτσιόγλου που ήταν το φαβορί, ως υπουργός εργασίας τι ακριβώς έκανε; Μείωσε τις εκκρεμείς συντάξεις, έκανε κάποια μεταρρύθμιση, προσέφερε κάτι στην κοινωνία; Α ναι, τον Νόμο Κατρούγκαλου. Επικοινωνία έκανε και αυτή, την έσπρωχναν τα ΜΜΕ ως αδιαφιλονίκητη νικήτρια και στο τέλος ήρθε ο κομήτης Κασσελάκης και την κέρασε παγωτό.

Γιατί κέρδισε ο Κασσελάκης; Εδώ αξίζει να σταθούμε λίγο παραπάνω.

Καταρχάς λόγω προσωπικής λάμψης. Ωραίο παιδί, με τα βίντεο του, συμπαθέστατο το αμερικανικό αξαν και τα λαθάκια του και επειδή έρχεται από τη μάνα του μάρκετινγκ, έκανε αυτό που δεν κάνουν οι σοβαροφανείς δικοί μας. Έπεισε τον κοσμάκη ότι είναι ο φίλος Στέφανος. Φιλικός με όλους, χαμογελαστός, αγκαλιές, σελφιζ, φιλιά, προσιτός, αξιαγάπητος. Οι αμερικανιές που αγαπάμε. Πριν αρχίσεις να μου λες πίπες, για σκέψου: Η Ζωή Κωνσταντοπούλου πως εξελέγη; Με τις καρδούλες! Ο Κυριάκος Μητσοτάκης γιατί επικράτησε και στη νεολαία; Με το τικ τοκ!

Αυτό είναι το παιχνίδι. Οποιος το έχει, μπαίνει στο γήπεδο και παίζει. Αυτός που δεν το έχει, υποκρίνεται τον σοβαρό και στιβαρό πολιτικό και πνευματικό ηγέτη με μια γλώσσα που δεν λέει τίποτα και τη σιχαίνονται όλοι. Χαρήκαμε.

Η ελληνική κοινωνία έχει δείξει τα τελευταία πολλά χρόνια ότι διψάει για κάτι καινούριο. Ανεξάρτητα από την πολιτική τοποθέτηση καθενός εκάστου. Ωραία περάσαμε τα χρόνια της πλαστικής ευμάρειας του ΠΑΣΟΚ αλλά αυτό επέφερε και μια αποστροφή στο παραδοσιακό πολιτικό σύστημα.

Τα θυμίζω γιατί έχουμε μάθει να ξεχνάμε και μονίμως να κάνουμε τους έκπληκτους και τους κεραυνοβολημένους:

Εσωκομματικές εκλογές Νέας Δημοκρατίας 2009. Φαβορί, η Ντόρα Μπακογιάννη. Κέρδισε κατά κράτος ο Αντώνης Σαμαράς γιατί είχε το προνόμιο ότι από την αποτυχημένη κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή έλειπε.

Εσωκομματικές εκλογές Νέας Δημοκρατίας 2015-2016. Φαβορί, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης. Κέρδισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Εσωκομματικές εκλογές ΠΑΣΟΚ 2021. Ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Ανδρέας Λοβέρδος έχασαν από τον Νίκο Ανδρουλάκη. Με όλα όσα συνέβησαν στο ΠΑΣΟΚ, ο Νικόλας είχε τη λιγότερη φθορά και από τους δύο πρώτους και επικράτησε.

Εσωκομματικές εκλογές Σύριζα 2023. Φαβορί, η Έφη Αχτσιόγλου. Κέρδισε για πλάκα ο Στέφανος Κασσελάκης. Γιατί ο κόσμος αποδοκίμασε όλους τους άλλους που κυβέρνησαν, που ήταν υπουργοί ( η υποψηφιότητα Τζουμάκα ήταν ο ορισμός του καιροσκόπου, ανεκδοτάκι της πυρκαγιάς ) που ήταν προβεβλημένα στελέχη την περίοδο 2019-2023 γιατί απεδείχθησαν άχρηστοι, λίγοι, αποτυχημένοι, που δεν είχαν τίποτα να πουν. Ακόμα και ο Πολάκης δεν τόλμησε καν να κατέβει ως υποψήφιος. Δεν είναι χαζός. Γιατί να φθαρεί;; Τώρα είναι καβάλα. Έκανε τη σωστή επιλογή. Αυτοί που ήθελαν να τον διαγράψουν θα τον βρουν μπροστά τους.

Να ψηφίσουν τον Παππά με καταδίκη στο ειδικό δικαστήριο; Την Αχτσιόγλου που έσπρωχναν τα media; Τον Ευκλείδη που είναι 100 χρόνια στην Ελλάδα και δεν έχει μάθει ελληνικά; Τον πάμπλουτο αριστερό με τις εξυπνάδες περί παράλληλου νομίσματος;

Ο ελληνικός λαός όμως έχει εκφραστεί και άλλες φορές.

Στις πρόσφατες Εθνικές εκλογές, έβαλε στη Βούλη τρία κόμματα παραπλήσιων ιδεών. Την Ελληνική Λύση, την Νίκη και τους Σπαρτιάτες. Πιο παλιά, έδωσε μια ευκαιρία σε μια τηλεοπτική εκπομπή ( Θεοδωράκης ), στον Βασίλη Λεβέντη να πραγματοποιήσει επιτέλους το όνειρο του, έδωσε πολιτική υπόσταση στους πρωτεργάτες των ψεκασμένων, τους ΑΝΕΛ για να πάρει τη σκυτάλη επάξια ο Βελόπουλος. Οι Έλληνες γούσταραν την ωμότητα των Ναζί της Χρυσής Αυγής και αν ο Ρουπακιάς δεν μαχαίρωνε τον Φύσσα ίσως ο Μιχαλολιάκος θα είχε καταγράψει διψήφιο νούμερο και τέλος το σόου του Βαρουφάκη που πήγε να μας καταστρέψει και αντί για απέλαση ( λίαν επιεικώς) , εμείς τον στείλαμε στη Βουλή!

Ο κοσμάκης διψάει για κάτι καινούριο. Πάντα το επιζητά. Έκανε τα πειράματα του στα μνημονιακά χρόνια, έμαθε, αποφάσισε με θαυμαστή ωριμότητα το 2019 και το 2023 αλλά πάντα υφέρπει η φλόγα που επιφανειακά δεν φαίνεται πολύ ισχυρή αλλά αν την αγνοήσεις αγαπητέ Κυριάκο Μητσοτάκη, θα μετατραπεί στην πυρκαγιά της Κωνσταντινούπολης το 446 που κατέστρεψε ολόκληρη την πόλη.

Ο Στέφανος είχε τη συγκυρία με το μέρος του, είναι που είναι και ο Σύριζα ένα κόμμα τσαρλατάνων χωρίς σοβαρή ιδεολογική ταυτότητα, με φελλούς ως στελέχη, είναι πολύ ωραίος και λαμπερός, τρούπωσε και τους πήρε το κόμμα με την αμερικανιά του και τη λάμψη του.

Λένε επίσης για τη διάσπαση του κόμματος και λοιπά χαζοχαρούμενα.

Καταρχάς, αυτά τα έχει λύσει ο Ευάγγελος Αβέρωφ από το 1985 όταν είπε το «όποιο πρόβατο φεύγει από το μαντρί το τρώει ο λύκος».

Να τα θυμίσω;

Στη Νέα Δημοκρατία, οι Σαμαράς, Αβραμόπουλος και Ντόρα Μπακογιάννη, γύρισαν πίσω. Οι Ανελ διαλύθηκαν. Ο Καρατζαφέρης εξελέγη το 2007, το 2009 και χαιρέτησε.

Στην Αριστερά, που είναι σήμερα ο Λαφαζάνης; Ο Λεουτσάκος; Ο Στρατούλης; Ο Ήσυχος; Ο Κοτζιάς; Υπουργοί, μην το ξεχνάμε! Ο ευρωβουλευτής Νίκος Χουντής; Ο Φώτης Κουβέλης; Κοτζάμ Γιάνης;

Οι αποτυχημένοι πολιτευτές τύπου Φίλης, Καββαδία  και Σκουρλέτης, μπορεί να φύγουν για να προκαλέσουν ντόρο και αν έχουν βεβαίως βεβαίως εξασφαλίσει ότι θα τους δεχθεί η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Αλλιώς θα μείνουν στα αυγά τους, το πολύ πολύ να γκρινιάξουν λίγο για μερικά λεπτά δημοσιότητας και θα περιμένουν καιροσκοπικά να δουν κατά που φυσά ο άνεμος. Οι «ηχηρές» αποχωρήσεις για τα media, στην πραγματικότητα δεν έχουν καμία επιρροή στην κοινωνία και μετά από τρεις μέρες δεν θα τους θυμάται κανείς και θα πάνε στην αφάνεια.

Από τη μια ο Κασσελάκης θα φέρει δικούς του, από την άλλη για τον παραδοσιακό Σύριζα υπάρχει ο Παππάς με τον Πολάκη που τέθηκαν αμέσως εκ δεξιών και εξ αριστερών ως αρχάγγελοι του νέου προέδρου και όποιος φύγει, θα ξεχαστεί σύντομα. Αν προσαρμοστεί στην ελληνική πραγματικότητα και κάνει αυτός τα επικοινωνιακά και το κουμάντο οι άλλοι δύο, θα φανεί. Αργά ή γρήγορα όμως θα κληθεί να πάρει αποφάσεις, θα πρέπει να παράξει πολιτική και θα δούμε ποιες είναι οι απόψεις και οι θέσεις του.

Σκέφτομαι βέβαια πως η Αριστερά έχει μεγάλη παράδοση στις διασπάσεις και στα κομματίδια και ο μόνος που προσπάθησε να κάνει μια ένωση ήταν ο Τσίπρας. Οπότε μπορεί, αν ο Στέφανος πει ότι ψηφίζουμε τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, να γίνουν χίλια κουβάρια. Δεν θα στενοχωρηθώ ιδιαίτερα καθώς θα είναι καλό για την Ελλάδα μας. Ας γίνουν και 48 κομματίδια να παίρνουν από 0,2% ο καθένας. Για εκλεγμένους βουλευτές δεν το βλέπω γιατί κανείς δεν θα ρισκάρει τα προνόμια και τις αμοιβές του.

Μπράβο σου Στέφανε, περιμένουμε να δούμε τι έχεις να μας πεις και στείλε την Αριστερά όσο χαμηλότερα γίνεται !

Υγ. Η κυβέρνηση πρέπει να ευχαριστήσει δημοσίως τον Στέφανο Κασσελάκη καθώς έστρεψε τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του καθώς τελευταία δεν θριαμβεύουμε κιόλας….

ΟΙ ΝΕΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ ΚΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ

 

Διάβαζα τελευταία μερικά άρθρα για τη Ντιναμό Ζάγκρεμπ που κατάφερε τα τελευταία χρόνια να παίζει μόνο με Κροάτες ποδοσφαιριστές. Να έχει βγάλει 200 εκατομμύρια από τις πωλήσεις νεαρών ταλαντούχων παικτών και να βρίσκεται στις 30 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Όχι μόνο παράγει, όχι μόνο πουλάει αλλά παραμένει ψηλά!

Διάβαζα επίσης ότι έχουμε το χειρότερο πρωτάθλημα της Ευρώπης σε ότι αφορά την αγωνιστική συμμετοχή στην κορυφαία εγχώρια κατηγορία παικτών κάτω των 21 ετών. Όλοι οι άλλοι, ακόμα και οι Άγγλοι που αγοράζουν ότι κινείται, διαθέτουν περισσότερους.

Κατά καιρούς ακούμε πολλά για το φυτώριο ομάδων όπως ο Άγιαξ, η Μπαρτσελόνα, η Πορτογαλία γενικώς και αναρωτιέμαι αν μπορούμε να κάνουμε κάτι στη χώρα μας.

Η απάντηση είναι τόσο σαφής όσο και το πιστόλι στον κρόταφο.

ΟΧΙ

Οι λόγοι είναι τρεις.

Α) Γιατί εμείς οι ίδιοι ως οπαδοί δεν το γουστάρουμε. Στην Ελλάδα δεν αγαπάμε το ποδόσφαιρο αλλά είμαστε οπαδοί του ηλεκτρονικού πίνακα. Γράφει νίκη; Όλα καλά. Γράφει ήττα; Όλα μαύρα. Δεν έχουμε υπομονή. Θέλουμε αποτελέσματα και επιτυχίες και τα θέλουμε τώρα. Ποιος θα υποστηρίξει νέα παιδιά που θα χρειαστεί να ψηθούν, να κάνουν λάθη, να φάνε σφαλιάρες, να χάσουν και να ξαναχάσουν; Εμείς θέλουμε έτοιμους παίκτες να φέρουν αποτελέσματα. Φαντάσου να βγει ο Μαρινάκης, ο Αλαφούζος, ο Μελισσανίδης ή ο Σαββίδης και να πουν «ξεχάστε το πρωτάθλημα για 3-4 χρόνια, θα παίξουμε με δικά μας παιδιά». Οι κατάρες που θα φάνε θα τους αναγκάσουν σε άμεση παραίτηση!

Β) Ο Έλληνας δεν γουστάρει να δουλέψει. Θέλει καλά συμβόλαια και ζωάρα. Θυμάσαι τα περίφημα μωρά του Γιώργου Δώνη στον Παναθηναϊκό; Έκαναν ένα μπαμ για 6 μήνες και μετά ψάξε βρες τους. Δεν μας αρέσει η ατομική προπόνηση, δεν θέλουμε να δουλέψουμε. Φαντάσου πως ο καλύτερος μας παίκτης παίζει σε μια μικρή σε ευρωπαϊκό επίπεδο ομάδα στην Τουρκία και ο θεωρητικά καλύτερος είναι βασικότατος στον πάγκο της Λίβερπουλ. Σαν να μην έφταναν αυτά όποτε μια ομάδα πάει να πάρει έναν Έλληνα και πρέπει να πληρώσει τα διπλά. Μια δύο εκατόν δύο, προτιμά να δώσει τα μισά, να πάρει τρεις ξένους και έστω ένας να βγει, κέρδος είναι.

Γ) Φαύλο και παρασιτικό σύστημα. Πόσες φορές δεν έχεις ακούσει για ταλαντούχα παιδιά που τους λένε «δώσε μου 5 χιλιάρικα να σε πάω να δοκιμαστείς στην χ ή ψ μεγάλη ομάδα». Αυτά τα λεφτά δεν υπάρχουν, οπότε το ταλέντο οδηγείται στον αγώνα για την επιβίωση. Μόνο οι πλούσιοι γονείς που μπορούν να στείλουν τα παιδιά τους έξω, έχουν μια ελπίδα.

Μια προσπάθεια γίνεται αλλά θεωρώ πως πάσχει. Ο Άρης ξέρω ότι έχει φοβερούς πιτσιρικάδες αλλά στην πρώτη ομάδα έχει καταντήσει ένα τεράστιο σούπερ μάρκετ αλλοδαπών παικτών που έρχονται και φεύγουν με το τσουβάλι. Ο Ολυμπιακός έχει βγάλει παίκτες αλλά με το σταγονόμετρο. Ο Παναθηναϊκός προτιμά πια τις στοχευμένες κινήσεις σε ξένους και ελπίζει να καταξιωθεί ο Ιωαννίδης. Η ΑΕΚ παίρνει αλλά δεν πουλάει με αποτέλεσμα όποιον αφήσει να φύγει χάνεται καθώς μάλλον δεν άξιζε. Ο Λουτσέσκου προσπαθεί και έχει βγάλει παίκτες αλλά ο ΠΑΟΚ πρέπει κάποια στιγμή και να μάθει να πουλά.

Για να καταλάβεις τη διαφορά, όλο το παραγωγικό σύστημα των δικών μας μεγάλων ομάδων δεν φτάνει ούτε στα μισά της Ντιναμό Ζάγκρεμπ ( 31 παίκτες από το 2017 και 200 μύρια έσοδα ), μιας χώρας που το πρωτάθλημα της δεν είναι τόσο καλύτερο από το δικό μας και που μετράει μόλις 4 εκατομμύρια κατοίκους. 

Εμείς θέλουμε να πάρουμε το champions league, το μουντιάλ, το πανευρωπαϊκό. Θέλουμε επιτυχίες. Αυτό που δεν θέλουμε να καταλάβουμε πως η μικρή μας χώρα θα έπρεπε να είναι φυτώριο παικτών, μια παραγωγική μηχανή που θα ωφελήσει τη χώρα μας πολλαπλώς και ποικιλοτρόπως. Σε οικονομικό, κοινωνικό και αθλητικό επίπεδο.

Στην πραγματικότητα όμως αυτά εμείς οι ίδιοι, δεν θα τα θέλουμε. Χαιρόμαστε όταν ένα δικό μας παιδί διακρίνεται στα προηγμένα πρωταθλήματα του κόσμου, αλλά αυτό είναι από σπόντα.

Τι θα πρότεινα;

Να δημιουργήσει η ΕΠΟ έναν φορέα με παλιούς παίκτες, πλούσιους ( για να μην έχουν ανάγκη να ζητάνε μίζες ) και με γνώσεις. Να προσλάβει μια εταιρεία που θα αξιολογεί με επιστημονικά εργαλεία τους παίκτες. Να κάνει συνεχή trials με παίκτες από ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, να πηγαίνουν τα παιδιά να παίζουν και οι καλύτεροι να επιλέγονται και να δημιουργηθεί ένα ρόστερ των 33 παικτών. Αφού ακολουθήσουν ένα ετήσιο πρόγραμμα προετοιμασίας με εγχώρια φιλικά και συνεχείς αγώνες, το καλοκαίρι να κάνουν περιοδεία εκτός συνόρων. Η γερμανική, η ιταλική, η ολλανδική και η αμερικανική αγορά, μας ταιριάζουν περισσότερο. Συνεχή φιλικά με στόχο την πώληση. Μπορεί να είναι και δύο αγώνες την ημέρα. Μπορεί να είναι και περισσότεροι παίκτες και να πηγαίνουν για 30 φιλικά σε δύο χώρες την ίδια περίοδο. Στα συμβόλαια θα υπάρχει ένα ποσοστό για την ΕΠΟ και για την ομάδα από την οποία προέρχεται ο παίκτης με ρήτρα μεταπώλησης. Να φτιαχτεί δηλαδή μια ομάδα με αποκλειστικό σκοπό την πώληση παικτών στο εξωτερικό. Χωρίς μανατζαρέους και κλικαδόρους. Μια καλή πώληση να γίνει, τα έξοδα της ταξιδιωτικής περιοδείας, βγήκαν. Πως είναι τα πειραματικά και τα πρότυπα σχολεία; Κάπως έτσι. Να πάρουν ένα μήνυμα οι γονείς πως υπάρχει έστω κάτι που λειτουργεί αξιοκρατικά. Να απαγορεύεται σε μια ομάδα να αρνηθεί σε έναν νεαρό ποδοσφαιριστή κάτω των 21 ετών να πάει να δοκιμαστεί.

Μόνο όσοι καταφέρουν να περάσουν τα σύνορα, θα προοδεύσουν. Ακόμα και αν δεν διαγράψουν μια υπέρλαμπρη καριέρα, κατά τον επαναπατρισμό τους θα έχουν άλλες ιδέες, άλλη τεχνογνωσία και άλλη νοοτροπία. Αν μείνουμε στο Γιουνανιστάν, θα βολοδέρνουμε μια ζωή.

ΕΤΕΡΟΣ ΕΓΩ – ΝΕΜΕΣΙΣ

 Τώρα που τελείωσε, ας αναφωνήσουμε όλοι μαζί : ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ !

Δεν θέλω να κατηγορήσω τον σπουδαίο Σωτήρη Τσαφούλια. Είναι άλλωστε και ο εύκολος δρόμος.

Με την ταινία και τις «χαμένες ψυχές» έβαλε τον πήχη πάρα πολύ ψηλά. Το «Κάθαρσις» ήταν κατώτερο και το «Νέμεσις» πλησίασε το χώμα.

Είμαι απολύτως βέβαιος – χωρίς προφανώς να το γνωρίζω – πως ο άνθρωπος πρέπει να δέχθηκε σφοδρές πιέσεις. Να παίξω και εγώ, και εγώ, και εγώ, βάλε μωρέ και αυτόν, φίλος είναι, ε, αφού μπήκε αυτός, πρέπει να μπει και αυτός που του έχουμε και μια υποχρέωση και έτσι ξεχείλωσε.

Αν βάλεις και την πανδημία που τα μεροκάματα έπεσαν κατακόρυφα, πολλές χάρες έγιναν εις βάρος της σειράς.

Το Νέμεσις κούρασε απελπιστικά. Το έχτιζε, το έχτιζε, το έχτιζε, γύρω γύρω όλοι, περίμενες κάτι εξωπραγματικό και στο τέλος, μια παπαριά και μισή. Δεν χρειάζονταν 8 ολόκληρα επεισόδια. Ότι είχε να μας πει, μπορούσε να το κάνει στα μισά. Καταλαβαίνω. Οικογένειες, μεροκάματα, επιβίωση.

Χαλάλι.

Στο «Κάθαρσις» εξαφανίστηκε το πνευματώδες και έγινε πιο action, πιο αστυνομικό αλλά για αυτά έχουμε το NCIS. Εξαφανίστηκε ο Δαδακαρίδης, κάποιοι χαρακτήρες περιφέροντο χωρίς νόημα ( Κόρα Καρβούνη – Μάνος Βακούσης ) και ο συμπαθέστατος Σπύρος Παπαδόπουλος ως αρχηγός της αστυνομίας πείθει όσο και ο Μάκης Βορίδης αν δηλώσει ότι ο Ιωσήφ Στάλιν είναι το πολιτικό του πρότυπο. Ο Τάσος Νούσιας ως αρχιμπάτσος, ούτε αυτός πείθει ( θα ήταν καλύτερος στο ρόλο του Λαγούτη ) αφού χλιμιντρίζει αδιάκοπα και την παράσταση κλέβει ο Δημήτρης Καπετανάκος με τον Γεράσιμο Γεννατά.

Στο «Νέμεσις» το ξεχειλώσαμε. Πολλά γύρω γύρω, πολλές παράλληλες πληροφορίες και στο τέλος μηδέν.

Πάντως για να λέμε τη black truth το Έτερος Εγώ είναι μια εξαιρετική παραγωγή, άρτια για τα ελληνικά δεδομένα και η ιδέα της σύνδεσης της αρχαίας Ελλάδας με το έγκλημα είναι ιντριγκαδόρικη και ανοίγει νέους δρόμους για τα ελληνικά σίριαλ.

Όλα όσα βλέπουμε τα τελευταία χρόνια έχουν ακριβώς το ίδια μοτίβο: Ποιος πάει με ποια. Μηδέν σενάρια και διάλογοι, τα ίδια και τα ίδια. Βάλαμε και λίγο άρωμα εποχής για να το πλασάρουμε πιο ωραία για να κάθεται ο κοσμάκης να χαζεύει να περνάει την ώρα του.

Αν μη τι άλλο το Έτερος Εγώ είναι μια πρωτοπορία, μια τολμηρή καινοτομία, κάτι τελείως διαφορετικό στα εγχώρια τηλεοπτικά πενιχρά δρώμενα που αρχίζουν από εισαγόμενα ριάλιτι και τελειώνουν σε καψουροσίριαλ. Διαθέτουμε υπερπληθώρα ηθοποιών και να είναι καλά που εργάζονται και ζουν αλλά ελάχιστοι αξίζουν.

Εύχομαι στον Σωτήρη Τσαφούλια να εκμεταλλευθεί τη δυναμική του και να παράγει ταινίες και σειρές χωρίς πολλές χάρες, προσανατολισμένος στην Τέχνη και αυτά που θέλει να μας πει. Δεν είναι ανάγκη να τους βολέψει όλους τους παλιούς και καινούριους φίλους σε μια σειρά.

Μπράβο για τη συνολική ιδέα, χάρηκα που δεν έχει και άλλο κύκλο, αυτό ήταν, περιμένουμε την επόμενη δουλειά.

Οι ελληνικές σειρές με την ευτυχή συγκυρία να διαθέτουν περισσότερα τεχνικά μέσα δεν μπορούν να αντιγράψουν ούτε τις αμερικανιές, ούτε καν τα τούρκικα σίριαλ στα οποία πέφτουν αμύθητα ποσά. Μπορούν όμως ευφυώς να αντιγράψουν τον παλιό καλό ελληνικό κινηματογράφο.

Πνεύμα, πλοκή, διάλογοι, σενάριο. Εκεί πρέπει να βασιστούμε. Αυτά πρέπει να αναδείξουμε. Έτσι θα φανούμε στο παγκόσμιο στερέωμα. Να στίψουμε το μυαλό μας να αφηγηθούμε ωραίες ιστορίες. Με ερμηνείες και περιεχόμενο. Ας μην είναι blockbuster. Δεν μπορούμε και δεν χρειάζεται.

Για τα υπόλοιπα, θα πάμε στη Marvel.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΕΩΣ ΓΙΑ ΕΚΤΑΚΤΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ

 

Όταν διαβάσεις τα παρακάτω, ίσως να σκεφτείς ότι είμαι υπερβολικός. Δες όμως τι γίνεται. Από το πουθενά σκάνε mega πυρκαγιές, πλημμύρες που σαρώνουν τα πάντα, καταστροφές, το 112 μπήκε για τα καλά στη ζωή μας και σκέφτηκα να γράψω το παρόν. Έστω και ένας να το πάρει στα σοβαρά και να του φανεί χρήσιμο, θα είμαι ευτυχισμένος.

Σεισμός – Φωτιά – Πλημμύρα

Είμαστε η 6η χώρα παγκοσμίως στους σεισμούς. Το ότι δεν τους νοιώθουμε όλους, είναι γιατί μας σώζει το Αιγαίο. Αν λοιπόν συμβεί κάτι, τα κινητά θα κοπούν. Συνεννοήσου με την οικογένεια σου ένα σημείο συνάντησης αν λείπετε από το σπίτι. Κατά προτίμηση σε ανοιχτό χώρο και κάπου λίγο ψηλά αν γίνεται, που θα μπορείτε να βρεθείτε εύκολα. Αφιερώστε σε ένα οικογενειακό τραπέζι δύο λεπτά, να σκεφτείτε σε μια περίπτωση έκτακτης ανάγκης, χωρίς τηλεφωνική επικοινωνία που να βρεθείτε.

Έκτακτη Αποχώρηση

Έστω ότι έχεις 10 λεπτά στη διάθεση σου για να εγκαταλείψεις το σπίτι σου. Τι θα πάρεις μαζί σου; Πέραν του κλασικού «κλειδιά-τσιγάρα-πορτοφόλι-κινητό-γυαλιά» υπάρχουν και άλλα πολύτιμα για εσένα πράγματα. Χαλαρά, από τώρα,  σημείωσε τα σε ένα αρχείο εκτύπωσε το, και άστο κάπου να υπάρχει. Την ώρα του πανικού δεν θα θυμηθείς τίποτα. Όταν όμως το 112 θα σε προτρέψει να φύγεις, θα πάρεις το χαρτί, θα μαζέψεις αυτά που γράφει και θα έχεις περισώσει τα πιο σημαντικά. Πίστεψε με είναι καλύτερα από το να τα κλαις αργότερα.

 

Πορτοφόλι

Βάζουμε διάφορες καρτούλες, διάφορα πραγματάκια και αν το χάσουμε ή μας το κλέψουν, συνήθως θυμόμαστε τα βασικά. Κατέγραψε ότι έχεις στο πορτοφόλι σου σε ένα αρχείο word και άστο να υπάρχει στον υπολογιστή σου. Θα διαπιστώσεις πως είναι περισσότερα από όσα φαντάζεσαι.

Φωτογραφίες

Σε παρακαλώ πολύ. Τώρα. ΤΩΡΑ. Συνέδεσε ένα καλώδιο από το κινητό σου στον υπολογιστή και αποθήκευσε φωτογραφίες, βίντεο, σημειώσεις, ότι έχεις. Έχω βαρεθεί να ακούω «το έχασα/μου το έκλεψαν και έχασα όλο τον κόσμο». Αν τραβάς συχνά φωτογραφίες, μάθε να το κάνεις μια φορά το μήνα. Είναι κρίμα το πολύτιμο προσωπικό σου αρχείο να εξαφανιστεί από μια ατυχία.

Βαλίτσα

Γράψε αυτά που πρέπει να πάρεις μαζί σου σε ένα ταξίδι. Είτε επαγγελματικό, είτε για διακοπές. Τούδε εφεξής, το να φτιάξεις τη βαλίτσα σου θα είναι παιχνιδάκι και πολύ πιο σύντομο. Θα έχεις έτοιμη τη λίστα σου και θα είσαι άνετος.

Διακοπές

Αντίστοιχα χρήσιμη είναι και μια λίστα του πως φεύγεις από το σπίτι. Τι κλείνεις, πότισμα, πέταμα σκουπιδιών,  κλπ. Κάθε σπίτι έχει τα δικά του.

Έχεις άνεση χρόνου να τα σκεφτείς και να τα καταγράψεις όλα αυτά με την ησυχία σου. Θα ανακαλύψεις ότι είναι πολύ περισσότερα από όσα φαντάζεσαι. 

Αν πιστεύεις ότι σου είναι αχρειάστο, να θυμάσαι πως και αυτοί που καταστράφηκαν, το ίδιο ένοιωθαν.

Πως δεν θα τους συμβεί….

Ο ΑΥΤΟΚΛΗΤΟΣ ΣΕΡΙΦΗΣ ΚΑΙ Η ΤΕΛΕΙΑ ΚΡΑΤΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ

 

Ήρθαν οι πλημμύρες και οι υδάτινες καταστροφές, ως δια μαγείας ξεχάστηκε η ανυπολόγιστη καταστροφή κυρίως στον Έβρο. Η βροχή μας έσωσε από τις φωτιές και μας κατέστρεψε με τη χρήση βάρκας σε ορεινά χωριά.

Όλες οι μαρτυρίες που έρχονται από τον Έβρο λένε ότι τις φωτιές τις έβαλαν οι λαθρομετανάστες. Όταν κάποιοι αντέδρασαν, κατηγορήθηκαν ως αυτόκλητοι σερίφηδες.

Όχι, δεν είναι αυτόκλητοι σερίφηδες.

Είναι ακρίτες!

Είναι αυτοί που κρατάνε τα σύνορα!

Είναι αυτοί που στήριξαν έμπρακτα το καλοκαίρι του 2020 όταν πήγαν να μπουκάρουν 120.000 εισβολείς, τα παιδιά μας, της αστυνομίας και του στρατού.

Είναι αυτοί που βλέπουν να γίνονται κέντρο διερχομένων οι περιουσίες τους, να κινδυνεύουν οι οικογένειες τους, δεν τους προστατεύει κανείς και είναι ολομόναχοι και αβοήθητοι.

Η πίεση στους πολιτικούς  έρχεται από τις κοινωνίες. Πολύ καλά έκαναν οι κάτοικοι και αντέδρασαν. Μπας και ξυπνήσουν από το λήθαργο οι πολιτικοί γιατί πιστεύουν πως ο Έβρος είναι πολύ μακριά.  

Δηλαδή κατά την αριστερίζουσα εθνομηδενιστική θολοκουλτούρα του τίποτα, θα έπρεπε να περνάνε αέρα, να βάζουν φωτιές, να γίνει η χώρα μας κάρβουνο και γκέτο και να μη μιλάει άνθρωπος ε;

Κατά τα άλλα βιώνουμε μια κατάσταση που νοιώθουμε ένα απέραντο μπουρδέλο στο οποίο δεν σε προστατεύει κανείς. Η κρατική μηχανή είναι για πέταμα και δεν ξέρω πως μπορεί να φτιάξει αυτό το πράγμα.

·        Στα Τέμπη, «πάμε και όπου βγεί». Και βγήκε. Στην κόλαση.

·        Έσκασαν πυρομαχικά σε στρατόπεδο!

·        Στον Έβρο κάηκαν ένα εκατομμύριο στρέμματα!

·        Στη Ρόδο η φωτιά έκαιγε για μια ολόκληρη εβδομάδα

·        100 αλήτες Κροάτες διέσχισαν όλη την Ελλάδα ανενόχλητοι για να σκοτώσουν το παιδί.

·        Στον Πειραιά δεν υπήρχε λιμενικός για δείγμα για να αποτρέψει τη δολοφονία ενός αθώου ανθρώπου.

·        Ούτε καν εκείνη τη ρημάδα την επενδυτική βαθμίδα δεν πήραμε ακόμα παρά την πλύση εγκεφάλου ότι είμαστε πολύ πολύ κοντά και όπου να ναι έρχεται.

·        Η γνωστή ευπαθής ομάδα παίρνει ένα σκασμό επιδόματα, κάνει ότι γουστάρει και μπαίνει για πλάκα σε ένα νοσοκομείο να πλακώσει στο ξύλο ένα γιατρό και δεν κουνιέται φύλλο. 

·        Συμβαίνει μια θεομηνία και απλώς πεθαίνουμε.

Δεν μπορεί να κρυβόμαστε μονίμως πίσω από το 112, «τα ακραία καιρικά φαινόμενα» και την «κλιματική αλλαγή».

Εμείς δηλαδή τι κάνουμε, πετάμε χαρταετό;

Κάτι πάει θεόστραβα και πρέπει να μπει ένα φρένο.

ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΕΙΑ ΣΟΥ – ΤΟ ΧΑΛΙ ΜΟΥ ΤΟ ΜΑΥΡΟ

 

Μετά από τις τελευταίες μεγάλες διοργανώσεις, η πραγματική διασκέδαση είναι τα σχόλια των δημοσιογράφων. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που πριν φουσκώνουν τα μυαλά των ανθρώπων και είναι οι ίδιοι άνθρωποι που αμέσως μετά, φέρνουν την καταστροφή. Δεν είναι μόνο θέμα γνώσης του αθλήματος. Είναι φυσιολογικό. Για να έχει δουλεία ιδίως ο αθλητικός δημοσιογράφος πρέπει να έχει να διηγηθεί ή μια καταστροφή ή έναν θρίαμβο. Εδώ και πολλά χρόνια η Ελλάδα μας, δεν πετυχαίνει θριάμβους.

Πριν το μουντομπάσκετ πάντως, σου έγραψα τι να περιμένεις και έπεσα μέσα.

Δεν υπάρχει κάποιο μυστικό. Απλά είναι τα πράγματα. Οι άλλοι είναι καλύτεροι. Μας ξεπέρασαν. Οι Γερμανοί για παράδειγμα, που τους είχαμε για πλάκα, μας κερδίζουν κατά κράτος. Οι Λιθουανοί έχουν σχολή και δουλεύουν συστηματικά.

Νικήσαμε την Ιορδανία, χάσαμε άνετα από την Αμερική και δώσαμε μάχη με την Νέα Ζηλανδία. Αυτό ήταν. Μέχρι εκεί ήμασταν.

Οι Λιθουανοί είναι καλύτεροι και όσοι νόμιζαν πως «τους έκατσε», αμέσως μετά συνέτριψαν κοτζάμ Αμερική. Έλεγε ο εκφωνητής της ΕΡΤ στον αέρα στον αγώνα με το Μαυροβούνιο συνεχώς : «απογοητευμένοι οι Έλληνες διεθνείς από τον αποκλεισμό τη Λιθουανία…» Αφού ήταν καλύτεροι. 25 πόντους στη μάπα φάγαμε! Να καταλάβω μια απογοήτευση αν χάσεις στο καλάθι, στο σουτ, ή από κάποιον χειρότερο ή έστω ίσο που σε νίκησε στις λεπτομέρειες.

Εντάξει σου λέει ο σοφός δημοσιογράφος, αλλά να χάσουμε και από το Μαυροβούνιο, μια κουτσουλιά χώρα; Αυτοί μας κέρδισαν όχι γιατί ήταν εύστοχοι αλλά στα στοιχειώδη του μπάσκετ υπερείχαν ολοφάνερα.

Στην εμφανή ανωτερότητα κάτω από το καλάθι.

Εμείς απομείναμε με το αιώνιο ταλέντο Γιώργο Παπαγιάννη και οι άλλοι είχαν τον Βούτσεβιτς που διαπρέπει στο ΝΒΑ και άλλα τρία κορμιά.

Άρα μας έπαιξαν βόλεϊ, δεν μπήκαν και τα σουτ, αντίο σας.

Τα υπόλοιπα είναι να χαμε να λέγαμε. Ούτε η ομοσπονδία φταίει, ούτε ο Ιτούδης. Χωρίς παίκτες τι να σου κάνει;

Θυμάμαι τους φοβερούς Ισπανούς. Μια παρέα ΝΒΑers που δεν διανοείτο να μη δώσει το παρόν στην Εθνική ομάδα. Και σάρωσε τα πάντα. Θυμάμαι τους θρυλικούς Αργεντίνους. Τον Νοβίτσκι. Τον Πάρκερ.

Κοτζάμ Κριστιάνο Ρονάλντο δεν το συζητάει καν, και στα 38 του όχι απλά πάει στην Εθνική Πορτογαλίας αλλά απαιτεί να παίζει και βασικός! Αυτοί είναι πατριώτες και τους θαυμάζω.

Και κάποιοι δικοί μας, δεν λέω. Ο Γιαννάκης, ο Νικοπολίδης, ο Φώτσης, ο Καραγκούνης.

Κάναμε διεξοδική συζήτηση για τον Τόμας Γουόκαπ ( που χωρίς αυτόν ούτε την Ιορδανία θα κερδίζαμε – χάρη μας έκανε ο άνθρωπος ) και για τον Σλούκα και τον Καλάθη, άχνα. Λες και έχουμε την πολυτέλεια να τους αλλάζουμε.

Τι να σου κάνει η ομοσπονδία και ο Ιτούδης; 100 χρόνια ο Μποχωρίδης αιώνιο ταλέντο. Έφτασε 29 ετών και δεν δούλεψε ποτέ. Ο Μωραϊτης είναι όπως τον θυμάμαι από την ΑΕΚ. Ο ίδιος. Ο Λούντζης δεν μπορεί παραπάνω. Ο Λαρεντζάκης βελτιωμένος αλλά το παιδί δεν έχει τρίπλα και εκρηκτικότητα. Drive δεν μπορεί να κάνει. Δώσε του τη μπάλα, έχει ένα συμπαθητικό σουτ, μέχρι εκεί. Μην πιάσω και τους άλλους, τους είδες. Αυτοί είμαστε, αυτά μπορούμε να κάνουμε. Είδαμε και τον Μάντζουκα. 4 χρόνια στον Παναθηναϊκό, τι κάνει; Που είναι η πραγματική του εξέλιξη;

Το ελληνικό μπάσκετ δεν παράγει παίκτες. Γιατί;

Γιατί ο Έλληνας παίκτης δεν γουστάρει να δουλέψει στην ατομική προπόνηση. Για αυτό και ο Βούτσεβιτς ο Μαυροβούνιος, παίζει βασικός στο ΝΒΑ και εμείς δεν έχουμε ούτε έναν για δείγμα. Μη μου πεις για τον Γιάννη, από την Α2 πήγε εκεί κατευθείαν και δούλεψε σκληρά. Ενώ τα αδέρφια του αράζουν στο όνομα του και κάνουν συμβόλαια που δεν αξίζουν. Δες τον Σρέντερ της Γερμανίας. Τι δουλειά έχει ρίξει για να είναι μια ομάδα μόνος του. Ποιος δικός μας έχει κάνει έστω το 20%;

Είμασταν η χειρότερη ομάδα σε ευστοχία στις ελεύθερες βολές! Ποια ομοσπονδία και ποιος Ιτούδης; Ούτε τις βολές;;;! Οι άμπαλοι!

Η οικογένεια Αντετοκούνμπο είναι ακριβές αντίγραφο της ελληνικής κοινωνίας. Ο Γιάννης πείναγε, δούλεψε, ανταμείφθηκε. Τα αδέρφια του χόρτασαν από τον Γιάννη και όχι μόνο δεν εξελίχθηκαν αλλά μπασκετικά γίνονται χειρότεροι.

Αν αποφασίσει η επόμενη φουρνιά να δουλέψει και να διακριθεί, τότε ξαναμιλάμε. Αν μέχρι τότε καταφέρνουμε να βρισκόμαστε στο top 10, πάλι καλά να λες.