ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΜΟΥΝΤΙΑΛ

 

Πω πω…

Και τώρα τι θα απογίνουμε χωρίς Μουντιάλ;;;
Άσε, ξέρω.
Μακεδονία TV και Αστυνόμο Μπέκα τα βράδια.

Καταρχάς ήταν μια πάρα πολύ ωραία διοργάνωση. Οι Αμερικανοί έχουν την τεχνογνωσία. Ξέρουν. Το Μουντιάλ που έστησαν ήταν καταπληκτικό.

Στο ποδοσφαιρικό κομμάτι, είδαμε παιχνίδια με πολλά γκολ – τρία γκολ ανά παιχνίδι, ανατροπές, ένταση, αγωνία και ελάχιστα πέναλτι.

Η καινοτομία των διαλειμμάτων ενυδάτωσης μού αρέσει και τη βρίσκω σωστή. Το ποδόσφαιρο, όπως και κάθε άθλημα, χρειάζεται έσοδα. Το να βγάλει κέρδη και ένα μέρος τους να πάνε σε πιο αδύναμες ομοσπονδίες για την ανάπτυξή τους είναι θετικό. Το μπάσκετ με τα τάιμ άουτ τι έπαθε;

Όπως και η αύξηση των ομάδων, και ελπίζω σε μεγαλύτερη αύξηση. Δεν με ενδιαφέρει η ξεκούραση των ποδοσφαιριστών, αυτά είναι τα παράπονά τους που πρόθυμα, για λόγους δημοσίων σχέσεων, τα υπερπροβάλλουν. Πολυεκατομμυριούχοι πιτσιρικάδες είναι, ας παίξουν. Θα ξεκουραστούν μετά από λίγα χρόνια και, αν δεν τα κάψουν, θα είναι πάμπλουτοι.

Σε ό,τι αφορά το καθαρά ποδοσφαιρικό κομμάτι, δεν μου αρέσει αυτή η μεγάλη αντιγραφή του τίκι-τάκα σχεδόν από όλες τις ομάδες.

Έβλεπα τις αφρικανικές ομάδες. Ομάδες με υπεραθλητές και όλες έπαιζαν το ίδιο. Έφταναν με πασούλες και πασουλίνια μέχρι τη μεγάλη περιοχή και ούτε ένα σουτ στην εστία! Έχουν το ταλέντο, αλλά με το μυαλό που κουβαλάνε δεν θα κάνουν ποτέ και τίποτα.

Γι' αυτό μου άρεσε και η Γαλλία και η Αγγλία. Είχαν transition και δεν σε έπαιρνε ο ύπνος. Δεν είδαμε σουτ εκτός περιοχής, λες και κάπου γράφει ότι αν δεν φτάσεις κάτω από το πέναλτι δεν πρέπει να σουτάρεις. Δεν είδαμε φάουλ έξω από την περιοχή, δεν είδαμε θεαματικά στιγμιότυπα.

Γιατί κέρδισε η Ισπανία;
Γιατί, κατ' αναλογίαν, μου θύμισε την περσινή ΑΕΚ. Δεν παρήγαγε θέαμα, αλλά δεν έχανε. Δεν έτρωγε γκολ. Δεν νομίζω να έχει ξαναγίνει παγκόσμια πρωταθλήτρια να έχει φάει όλο κι όλο ένα γκολ! Από την άλλη πλευρά, οι παίκτες της Αργεντινής κλάδευαν, έπαιζαν με τα χέρια, έκαναν θέατρο, τραβούσαν ώμους, φανέλες, χτυπούσαν εκτός φάσης. Με το ζόρι να σπρώξουν την Αργεντινή να το πάρει και ακύρωσαν ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΓΚΟΛ στην Ισπανία.

Ξεχώρισαν οι Εμπαπέ, ο Κέιν μαζί με το Wonderwall, οι συμπαθέστατοι Νορβηγοί και ο Χάλαντ, αλλά ο αγαπημένος μου ήταν ο Ολίσε. Μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση ο εσωτερικός πόλεμος που δέχθηκε ο Κριστιάνο Ρονάλντο. Για τους ανωτέρω οι ομάδες τους έπαιζαν γι' αυτούς και έτσι έφτασαν μακριά. Τον Ρονάλντο όχι μόνο δεν του έδιναν τη μπάλα αλλά ούτε καν προσπαθούσαν να τον ψάξουν στο γήπεδο! Έστω για τα προσχήματα! Λες και είχαν καλύτερο εκτελεστή και του έφαγε ο Κριστιάνο τη θέση. Τελικά δεν έχουμε μόνο εμείς φθόνο.

Κατά τα άλλα, όπως και στο μπάσκετ έκλεισε αυτή η κουβέντα, νομίζω πως ήρθε η ώρα να κλείσει και στο ποδόσφαιρο.

Ο καλύτερος παίκτης όλων των εποχών είναι ο Λιονέλ Μέσι. Μπορεί να υποστηρίζω πως με το σύστημα Μπαρτσελόνα και Τσάβι - Ινιέστα πίσω σου, έχεις άνετο έργο και μετά όπου πήγε δεν έκανε τίποτα. Μπορεί η μιντιακή υποστήριξη να με απωθεί. Μπορεί στα δεκάδες βίντεο που όλοι έχουμε δει, να μην είναι και τόσο καλό παιδί όσο θέλουν να τον επιβάλλουν ότι είναι. Μπορεί να περπατάει. Η επίδρασή του στο ποδόσφαιρο δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Στον τελικό, που δεν ακούμπησε, οι συμπαίκτες του δεν έκαναν ούτε σουτ. Στην παράταση, που έκανε το κύκνειο άσμα, τότε μόνο καταλάβαμε ότι συμμετείχε και η Αργεντινή.

Όμως όταν παίρνεις μια μέτρια ομάδα από το χεράκι και την πηγαίνεις σε δύο συνεχόμενους τελικούς Μουντιάλ, παίρνεις τον έναν και τον άλλο τον χάνεις στην παράταση, δεν μπορεί καν να τεθεί θέμα συζήτησης.

Ποια ήταν η διαφορά του με τον Μαραντόνα;
Καταρχάς η διάρκεια. Κατά δεύτερον, τον Μαραντόνα τον σακάτευαν στο ξύλο και όλα καλά. Ο Μέσι έχει τόσο καταλυτική παρουσία που τον παρασέβονται οι διαιτητές και στην Αργεντινή έπεσε πολύ σπρώξιμο. Τώρα που θα φύγει ο Μέσι, να το θυμάσαι πως οι Αργεντινοί θα τα πληρώσουν όλα τα χειρουργεία που έκαναν.

Μόνο για τον τελικό βρήκα ένα βίντεο με το τι έκαναν οι Αργεντινοί στον τελικό. Μόνο μία κόκκινη πήραν. Άσε που ακύρωσαν και ένα κανονικό γκολ της Ισπανίας!

Δες το εδώ:
https://x.com/Pessi14Yrs/status/2079079563485643248/video/1

Πάντως το βραβείο του MVP θα έπρεπε να δοθεί στον Λιονέλ. Όχι μόνο γιατί πήρε την Αργεντινή και την πήγε στον τελικό. Αλλά γιατί θα ήταν ο αποχαιρετισμός που του αξίζει…

ΥΓ1: Μην ξανακούσω κανέναν «επιστήμονα» να μου πει για την Εθνική μας!!! 1-0 και μια Μπελαρά και ένα τρακτέρ μπροστά από το τέρμα! Βλέπεις κοτζάμ Γερμανία, Βραζιλία, Ολλανδία με τεράστια παράδοση και βιομηχανία παραγωγής παικτών, απέτυχαν παταγωδώς. Η Ιταλία δεν πήγε καν.

ΥΓ2: Ο Αλέξης Σπυρόπουλος ήταν από τους πιο συμπαθείς στις περιγραφές των αγώνων. Κατάντησε υπερφλύαρος. Πουρουπουπού που λέει τη μία αστοχία μετά την άλλη.

 

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ part 9

 

Ø  Έλεγαν δια τον Αββάν Ιωάννην, ότι κάποιας νέας απέθανον οι γονείς και έμεινεν ορφανή. Ωνομάζετο δε Παϊσία. Εσκέφθη λοιπόν να κάμη τον οίκον της ξενοδοχείον δια τους πατέρες της Σκήτεως. Έμεινεν λοιπόν πολύν καιρόν έτσι φιλοξενούσα και υπηρετούσα τους πατέρας. Μετά δε καιρόν, όταν εξωδεύθησαν τα όσα είχεν, άρχισε να στερήται. Της προσεκολλήθησαν λοιπόν διεστραμμένοι άνθρωποι και της άλλαξαν την γνώμην από τον καλόν σκοπόν και άρχισε λοιπόν να ζη κακώς, ώστε να φτάση εις το να πορνεύη. Ήκουσαν δε οι πατέρες και ελυπήθησαν υπερβολικά και προσκαλέσαντες τον Αββάν Ιωάννην τον Κολοβόν, του λέγουν. Ότι ηκούσαμε δια την αδελφήν εκείνην, ότι ζη κακώς, και αυτή όταν ημπορούσε, έδειξεν εις ημάς την αγάπην της και τώρα ας δείξωμεν εις αυτήν την αγάπην και την βοηθήσωμεν. Λάβε λοιπόν τον κόπον να υπάγης εις αυτή και κατά την σοφίαν όπου σου έδωσεν ο Θεός, οικονόμησε τα κατ’αυτήν. Ήλθε λοιπόν ο Αββάς Ιωάννης προς αυτήν και λέγει εις την γραίαν την θυρωρόν : Μήνυσε με εις την κυρίαν σου. Η δε τον έδιωξε λέγουσα: Εσείς εξ αρχής κατεφάγετε τα όσα είχε και αυτή είναι πτωχή. Της λέγει ο Αββάς Ιωάννης : Είπε εις αυτήν διότι έχω να την ωφελήσω πολύ. Οι δε υπηρέται αυτής χαμογελώντες κρυφίως του λέγουν: Και τι έχεις να της δώσεις, όπου θέλεις να την συναντήσης; Ο δε απεκρίθη λέγων : Από που ηξεύρετε τι μέλλω να της δώσω; Αφού ανέβη λοιπόν η γραία, της είπε περί αυτού και της λέγει η νέα: Αυτοί οι μοναχοί πάντοτε περπατούν πλησίον της Ερυθράς Θάλασσης και ευρίσκουν μαργαριτάρια. Αφού λοιπόν εστολίσθη λέγει: Στέρξε να τον φέρης προς εμέ. Όταν λοιπόν ανέβη, προφθάσασα εκάθισεν εις την κλίνην. Ελθών δε ο Αββάς Ιωάννης εκάθισεν κοντά της και αφού προσήλωσε το βλέμμα του εις το πρόσωπον της, της λέγει: Τι εγνώρισες κατά του Ιησού και ήλθες εις αυτό; Ως ήκουσε δε, επάγωσεν όλη. Και κλίνων κάτω την κεφαλήν του ο Αββάς Ιωάννης, ήρχισεν να κλαίη δυνατά. Του λέγη αυτή: Αββά τι κλαίεις; Μόλις δε εσήκωσεν επάνω την κεφαλήν του, πάλι έγειρε κάτω κλαίων και της λέγει: Βλέπω ότι ο Σατανάς παίζει εις το πρόσωπόν σου και δεν θα κλαύσω; Ως ήκουσε δε, του λέγει: Υπάρχει μετάνοια Αββά; Της λέγει: Ναι. Του λέγη: Πάρε με όπου θέλεις. Της λέγει: Ας πηγαίνωμεν και εσηκώθη να τον ακολουθήση. Επρόσεξε δε ο Αββάς Ιωάννης ότι δεν εδιάταξεν ή ωμίλησε τίποτα δια τον οίκον της και εθαύμασεν. Όταν λοιπόν έφθασαν εις την έρημον, ενύκτωσε και αφού έκαμε με την άμμον μικρόν προσκέφαλον δι αυτήν και το εσταύρωσε, της λέγει: Κοιμήθου εδώ. Αφού δε έκαμε και δια τον εαυτόν του εις ολίγην απόστασιν και εξετέλεσε τας προσευχάς του, εξάπλωσε. Περί δε το μεσονύκτιον εξυπνήσας, βλέπει ένα δρόμον φωτεινόν στημένον από τον ουρανόν μέχρι αυτής και είδε τους αγγέλους του Θεού να φέρουν επάνω την ψυχήν της. Σηκωθείς λοιπόν επήγε και την εσκούντισε με το πόδι. Καθώς δε είδε ότι απέθανεν, έπεσεν με το πρόσωπο εις την γήν παρακαλών τον Θεόν και ήκουσεν ότι η μία ώρα της μετανοίας της έγινε δεκτή περισσότερον από μετάνοιαν πολλών όπου κάμνουν πολύν καιρόν και δεν δείχνουν την θερμότητα της τοιαύτης μετανοίας.

Ø  Είπεν ο Αββάς Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης: Η φοβερά και πάντολμος επιθυμία της φιλαργυρίας όπου δεν γνωρίζει χορτασμόν, σπρώχνει την κυριευθείσαν ψυχήν εις το άκρον των κακών. Λοιπόν προ πάντων αυτήν από την αρχήν ας διώξωμεν, διότι αν κυριεύση, θα είναι ανίκητος.

Ø  Είπεν ο Αββάς Ισαάκ ο πρεσβύτερος των κελλίων: Όταν ήμουν νέος, εκατοικούσα με τον Αββάν Κρόνιον και ουδέποτε μου είπε να κάμω μια δουλειά, αν και ήτο γέρων και έτρεμε. Αλλά ο ίδιος εσηκώνετο και έδιδε το μπουκάλι εις εμέ και εις όλους επίσης. Και με τον Αββάν Θεόδωρον της Φέρμης εκατοίκησα και ούτε αυτός μου έλεγε να κάμω τίποτε. Αλλά και το τραπέζι ο ίδιος έβαλλε και έλεγεν: Αδελφέ, εάν θέλης, έλα φάγε. Εγώ δε έλεγα εις αυτόν: Αββά, ήλθα κοντά σου δια να ωφεληθώ και μου πως δεν λέγεις να κάμω τίποτε;; Ο δε γέρων πάντοτε εσιώπα. Και επήγα και το είπα εις τους γέροντας και ελθόντες οι γέροντες εις αυτόν, του είπαν: Αββά, ο αδελφός ήλθεν εις την αγιοσύνην δια να ωφεληθή και διατί δεν του λέγεις να κάμη τίποτε;; Και τους λέγει ο γέρων: Μήπως είμαι κοινοβιάρχης, δια να τον διατάξω; Εγώ πάντως δεν του λέγω τίποτα αλλά εάν θέλη, ότι με βλέπει να κάμνω, να κάμη και αυτός. Από τότε λοιπόν επρολάμβανα και έκαμνα, ότι επρόκειτο να κάμη ο γέρων. Αυτός δε ότι έκαμνε, το έκαμνε εν σιωπή και τούτο με εδίδαξε. Το να κάμνω με σιωπήν.  

Ø  Ένας αδελφός ρώτησε τον Αββάν Ιωσήφ του εις Πανεφώ: Τι να κάμω; Διότι δεν μπορώ ούτε πολλήν κακοπάθειαν να υπομείνω, ούτε να εργασθώ και δώσω ελεημοσύνην.  Του λέγει ο γέρων. Εάν δεν μπορής να κάμης κανένα από αυτά, τουλάχιστον πρόσεξε την συνείδησίν σου από τον πλησίον σου από κάθε κακόν και σώζεσαι.

Ø  Ο Αββάς Ποιμήν ηρώτησε τον Αββάν Ιωσήφ του εις Πανεφώ, λέγων : Τι να κάμω όταν πλησιάζουν τα πάθη; Να αντισταθώ εις αυτά ή να αφήσω να εισέλθουν; Του λέγει ο γέρων: Άφησε τα να εισέλθουν και πολέμησε μαζί τους. Επιστρέψας λοιπόν εις την Σκήτιν, εκάθετο και ελθών ένας Θηβαίος εις την Σκήτιν, έλεγεν εις τους αδελφούς, ότι ηρώτησα τον Αββάν Ιωσήφ, λέγων: Εάν με πλησιάζη πάθος να αντισταθώ εις αυτό, ή να το αφήσω να εισέλθη; Και μου είπε: Μη αφήσης διόλου να εισέλθουν τα πάθη αλλά αμέσως κόψε τα. Ακούσας δε ο Αββάς Ποιμήν, ότι έτσι είπεν εις τον Θηβαίον ο Αββάς Ιωσήφ, εσηκώθη και επήγεν εις αυτόν εις Πανεφώ και του λέγει: Αββά, εγώ σου εμπιστεύθηκα τους λογισμούς μου και να, άλλως πως είπες εις εμέ και άλλως πω εις τον Θηβαίον. Του λέγει ο γέρων: Δεν γνωρίζεις ότι σε αγαπώ; Και είπε: Ναι, δεν μου έλεγες εσύ όπως εις τον εαυτόν ειπέ μου; Και είπεν: Έτσι είναι του λέγει ο γέρων. Διότι αν εισέλθουν τα πάθη και δώσης και πάρης με αυτά, σε κάμνουν περισσότερο άξιον. Εγώ δε σου ωμίλησα όπως εις τον εαυτόν μου. Είναι δε άλλοι, εις τους οποίους δεν συμφέρει ούτε να πλησιάσουν τα πάθη αλλά έχουν ανάγκη να τα κόψουν αμέσως.

Ø  Είπεν ο Αββάς Ιάκωβος: Δεν είναι ανάγκη από λόγους μόνον διότι είναι πολλοί λόγοι εις τους ανθρώπους εις τον καιρόν τούτον, αλλά είναι ανάγκη έργων διότι αυτά είναι το ζητούμενον και όχι λόγοι, οι οποίοι δεν έχουν καρπόν.

ΠΟΙΕΣ ΚΑΚΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΝΤΙΓΡΑΨΕΙ ΤΟ ΑΙ

 

Τελευταία έχω αναπτύξει μπόλικες αγάπες με την Τεχνητή Νοημοσύνη, πολλαπλώς και ποικιλοτρόπως. Οπότε με το παρόν πόνημα θέλω να διατυπώσω μερικά χαρακτηριστικά που διαπίστωσα σε διάφορα εργαλεία που διαρκώς επαναλαμβάνονται. Άσε δε που ώρες ώρες πιστεύω ότι ο αρχικός σχεδιασμός πρέπει να έγινε από γυναίκες.

 

1.    Σε κολακεύει μονίμως. Σου γράφει ότι θέλεις να διαβάσεις και συνήθως είναι δοξολογίες. Τις περισσότερες φορές θα προσπαθήσει με το ζόρι να συμφωνήσει μαζί σου.

2.   Θέλει πάντα να έχει την τελευταία κουβέντα. Ότι και αν του γράψεις θα πάρεις απάντηση. Μάλλον γυναίκα το έβαλε αυτό το στοιχείο.

3.   Λέει ψέματα. Του αναθέτεις ένα task, σου λέει ναι βεβαίως και παίρνεις τίποτα. Επιπλέον, σου λέει ότι μπορεί να το κάνει και μετά από λίγο σου αραδιάζει μερικούς λόγους γιατί τελικά δεν μπορεί.

4.   Σε ένα project, του δίνεις τις παραμέτρους, του λες τι θέλεις, σου επαναλαμβάνει αυτά που συμφωνήσατε και τελικά κάνει τα δικά του.

5.   Είναι φλύαρη. Μια λέξη του γράφεις, δέκα σου επιστρέφει.

6.   Προσπαθείς να αναπτύξεις έναν συλλογισμό και σε διακόπτει με ένα κατεβατό άσχετου κειμένου.

7.   Δεν έχει ίχνος μνήμης. Αν του πεις ότι θέλω τις παρουσιάσεις μου να τις φτιάξεις έτσι, πρέπει να το επαναλαμβάνεις συνέχεια.

8.   «Ζει» μόνο για το παρόν. θα του αναθέσεις μια εργασία να την κάνει και να σου την παραδώσει με μια-δύο μέρες. Ποτέ.

9.   Έχει πανεύκολη τη συγγνώμη. Για οτιδήποτε. Δεν σου δίνει λύσεις, σου λέει συγγνώμες.

10.       Του αρέσουν οι περιγραφές αλλά όχι και τόσο οι δράσεις. Μπορεί να σου περιγράψει ένα πρόβλημα σε 10 σελίδες αλλά στις λύσεις δυσκολεύεται.

11.       Κολλάει. Σου προτείνει κάτι που δεν μπορείς ή δεν θέλεις να κάνεις. Του το λες. Δεν καταλαβαίνει το παιντί. Ξανά τα ίδια. Και πάλι. Και ξανά μανά. Πρέπει να του πεις τουλάχιστον δέκα φορές ότι δεν μπορείς ή δεν θέλεις να κάνεις κάτι για να στρίψει και να ψάξει εναλλακτικές οδούς.

12.       Εκπαιδεύεται πολύ δύσκολα. Του λες για παράδειγμα ότι δεν θέλω εκτεταμένες περιγραφές αλλά στο θέμα που περιγράφω θέλω απάντηση. Ναι σου λέει. Βεβαίως. Και φυσικά μένεις με το παγωτό. Και μετά σου λέει συγγνώμη. Και το ξανακάνει.

13. Το πιο δύσκολο δεν είναι να του μάθεις κάτι. Είναι να το θυμάται αύριο. 

 

Σε επόμενο πόνημα θα σου εξηγήσω γιατί πιστεύω πως πρέπει να κυβερνήσει την ανθρωπότητα η τεχνητή νοημοσύνη αλλά είναι άλλο θέμα συζήτησης. Προς το παρόν, διασκεδάζω με τα ανωτέρω – όταν δεν μου γίνονται τα νεύρα κάμπριο…

ΘΕΑΤΡΟ : ΟΙ ΡΗΤΟΡΕΣ

 

Αχ αυτό το more.com. Αχ.

 

Παίρνω τα newsletter, τι ωραία που τα γράφουν, τι καλλιτεχνικά, επικολυρικά και μετά τρως το έμπλαστρο. Όταν γύρισα στο σπίτι, ξαναδιάβασα το newsletter που πήρα, για να δω τι μου ξέφυγε. Μονολόγησα τα θερμά και πολλά μου συγχαρητήρια στο μαρκετινγκ.  

 

Αν ποτέ είναι να πας σε μια εκδήλωση που γράφει «Μουσείο Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών» Θόλου 5, να ξέρεις πως για να παρκάρεις να επιλέξεις τα παρκινγκ ή στη Ναυάρχου Νικοδήμου ή στο μεγάλο στη Φιλελλήνων. Εκτός και αν σου αρέσει το περπάτημα οπότε κατέβα προς Κουκάκι. Και ανέβα.

 

Δεν ήξερα, έμπλεξα με το gps, μπήκα μέσα στην Πλάκα, τρομοκρατήθηκα από τον κόσμο στο δρόμο και τελικά βρήκα το πάρκινγκ στην Τριπόλεως με αποτέλεσμα να χάσω το πρώτο τέταρτο. Οπότε να ξέρεις: Θα πληρώσεις το εισιτήριο σου και ένα δεκαπεντάρι στο πάρκινγκ.

 

Στην αυλή του μουσείου, ωραία αυλίτσα, 40 θέσεων, με ….ανοιχτό σημείο στο φράκτη! Κάποια στιγμή κάτι πιτσιρικάδες που πέρναγαν απέξω έκαναν πλάκα και φώναζαν «φέρτε ασθενοφόρο» όταν ένας ηθοποιός ήταν «νεκρός» - στο ρόλο. Πριν από λίγες ημέρες τους πέταγαν νερά από ότι μου είπαν. Δεν φρόντισαν ούτε σε ένα σημείο τριών μέτρων να βάλουν τους έτοιμους φράκτες των 20 ευρώ για να προστατεύσουν το χώρο και την παράσταση. Ένα φλάιερ είχαν και αυτό στα αγγλικά! Ελληνικές προχειράτζες.

 

Σε ότι αφορά καθαυτό το έργο, μου φάνηκε χωρίς αρχή μέση και τέλος. Δυο ηθοποιοί που θεωρητικά θέλουν παίξουν ένα έργο με τον αρχαίο ρήτορα  Δημοσθένη. Παρεμβάλλεται μια νοικοκυρούλα – οικιακή βοηθός και μετά η πλοκή περιστρέφεται γύρω από τις σχέσεις τους που είναι εξ’ορισμού προβληματικές. Μια αυτοκτονία που μάλλον δεν ήταν. Ο ξεπεσμένος μεγάλος καλλιτέχνης που αναζητεί το μαγικό κίνητρο και μια απάντηση σε ένα ερώτημα που τον βασάνιζε, ο εκκολαπτόμενος φιλόδοξος αστέρας που έχει την απάντηση, η desperate housewife που δίνει τον λαϊκό τόνο και καθορίζει το φινάλε και χαρήκαμε για τη γνωριμία.  Μηδέν. Χωρίς αρχή μέση και τέλος. Ακόμα και ο φόνος είναι αφελής. Φαντάσου δηλαδή ότι μετά από αυτή τη συγκλονιστική εξέλιξη, εκεί που πρέπει να μείνεις με κομμένη την ανάσα, η παράσταση έπεσε, πήγε πιο κάτω! Άσε που πολλές φορές ένοιωθα πως ο ένας την έπεφτε στον άλλον.

 

Κουλτούρα να φύγουμε. Δεν τα βάζω με τους ηθοποιούς. .  Έκαναν το καλύτερο που μπορούσαν. Άλλωστε είναι και θέμα επιβίωσης.

 

Αν και ο ένας έπρεπε να μιλάει πιο δυνατά. Σε ανοιχτό χώρο χωρίς τεχνική υποστήριξη στον ήχο, ήθελε λίγο παραπάνω το volume. Ευτυχώς που ο Θάνος Τριανταφύλλου και η Βερόνικα Αργεντζή ήταν απολύτως ευκρινείς

 

Μια παράσταση πρέπει ή να σε διασκεδάσει ή να σε προβληματίσει ή να σε ταξιδέψει.

 

Εμένα δεν μου έκανε τίποτα από τα τρία.

 

Με άριστα το δέκα : 3. Ένα για κάθε ηθοποιό που έκανε το καλύτερο δυνατό.

ΟΤΑΝ Η ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ

 

….και καταλήγει σε μια αστεία συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης.

 

Διαμαρτυρία σε ποιον;

 

Στους νόμους που δεν επιβάλλονται από μόνοι τους;

Οι κυβερνητικοί στην κυβέρνηση;

 

Είμαστε μια υποκριτική κοινωνία.

 

Το θέμα μου δεν είναι η αριστερίζουσα εθνομηδενιστική θολοκουλτούρα του τίποτα. Ανέκαθεν αυτοί ήταν υπερ της τρομοκρατίας και του κόκκινου φασισμού. Άλλωστε όλες οι τρομοκρατικές οργανώσεις στην Ελλάδα είχαν αριστερό πρόσημο. Από τη 17 Νοέμβρη μέχρι τον ΕΛΑ. Αλλά αυτοί δεν με πειράζουν. Αυτός είναι ο πυρήνας της ιδεολογίας τους. Δεν θέλουν την κοινωνική ηρεμία για να μη φανεί η ιδεολογική γύμνια τους.

 

Το θέμα μου είναι η για 7 χρόνια κυβέρνηση που στο θέμα Νόμος και Τάξη απέτυχε παταγωδώς.

 

Το γεγονός ότι θρηνήσαμε θύμα δεν είναι «μεμονωμένο περιστατικό». Ήταν τύχη που δεν είχαμε θρηνήσει νωρίτερα.

 

Η κυβέρνηση φοβάται. Οι σύμβουλοι, οι παρατρεχάμενοι και οι αργόσχολοι των πολιτικών γραφείων, έχουν πείσει τους προϊσταμένους τους ότι «η κοινωνία των πολιτών, το πολιτικό κόστος, οι αντιδράσεις, μη μας πούνε χούντα» και λοιπά χαζοχαρούμενα. Κάθονται όλη τη μέρα στον υπόνομο των κοινωνικών δικτύων, το Χ και πρώην τουίτερ, που ένας τύπος έχει 40 λογαριασμούς και νομίζουν ότι πιάνουν τον «σφυγμό της κοινωνίας». Λογίζουν τις αντιδράσεις μιας ανύπαρκτης αντιπολίτευσης που δεν έχει κανένα έρεισμα στον κοινωνικό ιστό.

 

Ας δούμε μερικά σημεία :

 

1.   Πως ακριβώς σε 7 χρόνια επιταχύνθηκε η απονομή της δικαιοσύνης ώστε να μην υπάρχει η αίσθηση της ασυδοσίας;

2.   Που είναι η πανεπιστημιακή αστυνομία;

3.   Που είναι οι κάμερες; Μια φορά έπεσε σφαλιάρα από το Ελεγκτικό Συνέδριο λόγω περίεργης σύμβασης και μετά πιο αργά και από την καθυστέρηση. Σε προεκλογική περίοδο μπαίνουμε, κάτι λίγα θα μπουν για να κοροϊδέψουμε τον  κόσμο.

4.   Πόσα και πόσα εγκλήματα δεν εξιχνιάστηκαν από τις κάμερες; Γιατί δεν τις βάζουν παντού; Τι φοβούνται;

5.   Δεν καταλαβαίνουν ότι τα κλισέ περί μηδενικής ανοχής και καταδίκης χαρίζουν το γέλιο και στους νομοταγείς πολίτες αλλά και στους εγκληματίες;

6.   Πόσοι πραγματικά τιμωρήθηκαν με ποινή φυλάκισης από επεισόδια που καταστράφηκαν ιδιωτικές και δημόσιες ( όλων μας δηλαδή ) περιουσίες;;;   

7.   Γιατί αυτούς τους λίγους που πιάνουν, τους αφήνουν αμέσως ελεύθερους;

8.   Η μολότοβ είναι δια νόμου κακούργημα. Πόσοι έχουν πιαστεί και καταδικαστεί για τις μολότοβ;

9.   Γιατί αλλάζουμε τις λέξεις; Για να μην δυσαρεστήσουμε τους εγκληματίες; Όχι, δεν είναι «γκαζάκια». Είναι βόμβες μικρής ισχύος που μπορούν να σκοτώσουν όπως και έκαναν. Πιο πριν δεν είχαν σκοτώσει από τύχη.

10.          Πόσοι συνελήφθησαν και έκτισαν ποινή φυλάκισης για τις καταστροφές στα Πανεπιστήμια που πληρώνουμε με τους φόρους μας;;

11.          Πόσοι συνελήφθησαν και έκτισαν ποινή φυλάκισης για τις πράξεις βίας απέναντι σε καθηγητές πανεπιστήμιου;;

12.          Πως ακριβώς αντιμετωπίζει η κυβέρνηση την τυραννία που ασκεί στο κοινωνικό σύνολο η ευπαθής ομάδα;

13.          Το ξέρεις πως όποιον πιάσουν να καταστρέφει και να καίει, έχει το δικαίωμα να αρνηθεί να δώσει αποτυπώματα και DNA; Γιατί να έχει αυτό το δικαίωμα;

14.          Πόσοι γονείς πλήρωσαν τις ζημιές που έκαναν τα βλαστάρια τους στα σχολεία και στα πανεπιστήμια;

15.          Πόσοι γονείς ανέλαβαν έμπρακτα την ευθύνη για τα καλόπαιδα τους που κάνουν συμμορίες και την πέφτουν στους ανθρώπους;

16.          Πως ακριβώς αντιμετωπίστηκαν αυτοί που έστειλαν στον θάνατο εκείνη την καθηγήτρια από το ανελέητο μπούλινγκ που της έκαναν;

17.          Αυτοί που έκαψαν το αυτοκίνητο στον πραγματογνώμονα Δημήτρη Καρώνη επειδή τόλμησε και είπε πως το ξυλόλιο είναι μούφα, βρέθηκαν;

18.          Τι απέγινε με εκείνη την υπόθεση που βρέθηκαν κομμένα καλώδια τηλεδιοίκησης στη σιδηροδρομική γραμμή Αθηνών Θεσσαλονίκης και δήλωνε ο Κυρανάκης ότι «οι υπεύθυνοι θα βρεθούν»

19.          Καθημερινά διαβάζουμε ότι «πιάστηκαν για ρευματοκλοπή». Ζημιά που πληρώνουμε όλοι μας. Άκουσες κανέναν να μπαίνει στη φυλακή;

20.          Το ξέρεις πως αυτοί που πέρασαν κολάρο μια πινακίδα στον καθηγητή πανεπιστημίου, τον φωτογράφισαν και τον διέσυραν τον άνθρωπο, απλώς αθωώθηκαν;

21.          Τι απέγιναν οι δολοφόνοι της Μαρφίν; Μας είχαν πει ότι θα άνοιγαν εκ νέου τον φάκελο…

22.          Γιατί 7 χρόνια με την ίδια κυβέρνηση, εξακολουθούμε να διαθέτουμε ένα εξαιρετικά φιλικό στους εγκληματίες δικονομικό σύστημα;

23.          Γιατί αν πατήσεις ένα αδέσποτο γατάκι πληρώνεις 30 χιλιάρικα ενώ αυτοί που ανάγκασαν τον άνθρωπο στη Γαστούνη να κλείσει το περίπτερο του και του έκαψαν το μαγαζί που προσπάθησε να ανοίξει μετά, είναι στο απυρόβλητο;

24.          Γιατί η δίκη Λυγγερίδη έχει εξαφανιστεί από τα μαζικά μέσα επιρροής και διάφορα περίεργα συμβαίνουν εκεί με μάρτυρες που ξαφνικά ξέχασαν;

25.          Το ξέρεις ότι δύο κατηγορούμενοι από την ανωτέρω δίκη συνελήφθησαν εκ νέου για οπαδική επίθεση στην Εύβοια; Γιατί ήταν έξω;

26.          Η συντριπτική πλειοψηφία των εγκλημάτων γίνονται από «γνώριμους στις αρχές». Γιατί οι αρχές δεν μαζεύουν τους γνωστούς τους λοιπόν;;;

27.          Γιατί έχουμε ευνουχήσει τον Έλληνα αστυνομικό και το όπλο που του δίνουμε είναι διακοσμητικό;

28.          Εσένα που με διαβάζεις τώρα πως σου φαίνεται η ποινή δύο μηνών σε αυτόν που κρατούσε όμηρο την πρώην σύζυγο με τσεκούρι και απειλούσε να την κάψει με βενζίνη και το έκανε live στα social ? Όταν τη σκοτώσει τι θα κάνετε, θα κλαίτε όπως με τη δολοφονία της Κυριακή Γρίβα έξω από το αστυνομικό τμήμα;

29.          Γιατί φοβόνται να καθαρίσουν έστω το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη που κατήντησε σαν τσαντήρι;

30.   Σε ποιο σοβαρό κράτος του πλανήτη καθόμαστε και συζητάμε με γούτσου γούτσου το τσαντήρι, το χρέπι και τα ρημάδια των προσφυγικών στην Αλεξάνδρας, αντί να τα γκρεμίσουμε αμέσως; Να γίνουν κανονικές κατοικίες να βοηθήσουμε οικογένειες, ογκολογικούς ασθενείς, ιατρούς, να έχει και το κράτος έσοδα. Αλλά τι λέω. Αλληλεγγύη υπάρχει μόνο για τους καταληψίες και εγκληματίες. Όχι για οικογενειάρχες και ασθενείς. Αυτοί δεν είναι άνθρωποι.  Κτίρια σε τόσο άθλια κατάσταση που με μισό ρίχτερ θα πέσουν. Τότε οι ίδιοι ψευτοανθρωπιστές θα κατηγορήσουν την κυβέρνηση ότι δεν έκανε τίποτα. 

31.   Τι έκανε η πολιτεία όταν δύο γιατροί στο Κρατικό Νικαίας πήγαν να χτυπήσουν τον υπουργό Γεωργιάδη που τόλμησε και ανακαίνισε το νοσοκομείο;

32.   Τι έκανε η πολιτεία όταν οι Ρουβίκωνες πήγαν να ελέγξουν σουπερμάρκετ;

33.   Τι έκανε η πολιτεία στην επίθεση στο σπίτι του Χαρδαλιά; 

Θα μπορούσα να συμπληρώσω και άλλα.

Όταν σε μια κοινωνία ψηφίζουμε νόμους και περιμένουμε να επιβληθούν από μόνοι τους και όταν οι τιμωρίες είτε είναι χάδια είτε έρχονται μετά από 10 χρόνια όπως του μικρού Μάριου Σουλούκου στο Μενίδι, να τις βράσω τις καταδίκες σας και τη μηδενική ανοχή σας. Χαδάκια, ανοχή και ανομία. Μην πειράξουμε τα παιδιά 

Έχουμε μια φοβική κυβέρνηση που δεν καταλαβαίνει ότι ο Νόμος και η Τάξη είναι θεμελιώδες στοιχείο μιας κοινωνίας. 

Αν επέβαλλε τους Νόμους ( απλώς τη δουλειά της δηλαδή ), θα είχε όλη την κοινωνία μαζί της και ας έσκουζαν οι προπαγανδιστές στο Χ και στο Facebook.

Με τον φόβο και τα χάδια, και νεκρούς θα έχουμε, και οδηγούμε τους ανθρώπους στην αυτοδικία, και υπονομεύεται η αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία γιατί οι άνθρωποι αηδιασμένοι, πολύ εύκολα θα πέσουν στην αγκαλιά κάποιου επιτήδειου ακραίου…..

 

ΠΩΣ ΝΑ ΦΕΡΕΣΑΙ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΙΣΤΕΣ

 

Κάθε ξένος που επισκέπτεται τη χώρα μας έχει τέσσερα κοινά χαρακτηριστικά :

 

1.   Επιφυλακτικότητα για τους αγνώστους – ντόπιους.

2.   Ένα βαθμό αβεβαιότητας καθώς δεν βρίσκεται σε γνώριμο περιβάλλον

3.   Η συμπεριφορά των ανθρώπων γράφει πολύ πιο έντονα στο μυαλό και την ψυχή του τουρίστα από τις παραλίες και τα καλντερίμια. Μια υλικοτεχνική αστοχία θα την ξεχάσει. Μια κακή συμπεριφορά, ποτέ.

4.   Ο τουρίστας δεν είναι ένας τύπος που του παίρνεις τα λεφτά γιατί είσαι έξυπνος και αυτός χαζός. Είναι πρεσβευτής μας. Στους φίλους του και στους γνωστούς του.

Στο παρόν πόνημα δεν θα ασχοληθώ με την υλικοτεχνική υποδομή αλλά με τη δική μας συμπεριφορά. Δεν χρειάζεται να τονίσω άλλωστε τη σημαντικότητα και τη σπουδαιότητα του τουρισμού για τη χώρα μας.

 

Τι πρέπει να κάνεις :

 

1.   Όταν βλέπεις ένα ζευγάρι να βγάζει φωτογραφίες ο ένας τον άλλον, να προσφέρεσαι να τους φωτογραφίζεις μαζί με το κινητό τους. Αυτά είναι αναμνήσεις ζωής για τους ανθρώπους που μας επισκέπτονται. Όσο και αν σου φαίνεται περίεργο, αλλά το 95% των ανθρώπων ντρέπονται να το ζητήσουν και το καλοδέχονται όταν αυτοπροταθείς. Το ποσοστό είναι εκ προσωπικής εμπειρίας. Μου έχει τύχει πάρα πολλές φορές και το κάνω με μεγάλη χαρά. Δεν θα ξεχάσω κάποτε στη Φολέγανδρο σε ένα ύψωμα με θέα το πέλαγος. Ηλιοβασίλεμα.  Βγάζω φωτογραφίες για μένα. Βλέπω ένα ζευγάρι Ιταλών να προσπαθούν να αλληλοφωτογραφηθούν. Τους το προτείνω, το δέχθηκαν, μετά με είδαν κάτι άλλοι και μετά οι πιο δίπλα και κατέληξα να φωτογραφίσω 30 ζευγάρια!!! Όχι, δεν με κούρασε, το χάρηκα!

2.   Η πιο απλή ερώτηση. Ρώτησε τον από που είναι και πες ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ μια καλή κουβέντα για τη χώρα του! Αν ξέρεις έχει καλώς.  Αν δεν ξέρεις, πες ένα ψεμματάκι. Πες κάτι αθλητικό, κάτι για έναν καλλιτέχνη, ένα δικό τους αξιοθέατο και δεν έχεις ιδέα πες ότι είδες κάποια βίντεο και …τι ωραία χώρα που έχετε! Προσοχή βέβαια, μην πεις σε έναν Αυστριακό για τα καταπληκτικά νησιά που έχουν!

3.   Τέλος, αποχαιρέτισέ τον κάτι εξίσου απλό και σημαντικό «Thank you for visiting our country, have a nice time / enjoy you stay !» Το κάνω συνέχεια και έχω διαπιστώσει ότι το εκτιμούν.

Μετά βέβαια, άσε τον στην ησυχία του για να μην παρεξηγηθείς. Αν θέλει κάτι, θα σε ρωτήσει.

 

Είναι πάρα πολύ σημαντικό οι άνθρωποι που μας επισκέπτονται να αισθάνονται όμορφα μαζί μας. Είναι που είναι σε ξένο μέρος, πες μια καλοπροαίρετη κουβέντα, δεν θα πάθεις τίποτα!

Για να ξανάρθουν.

Και να φέρουν και άλλους.

ΠΕΡΙ ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΠΑΙΚΤΩΝ

 

Πολύς λόγος έγινε και φέτος σχετικά με τους «Έλληνες» από το Τέξας, τη Βουλγαρία και από τη Γαλλία. Σε ένα βαθμό το καταλαβαίνω. Όταν μια ομάδα κρατά τον κορμό της για χρόνια είναι λογικό να θελήσει να το εκμεταλλευθεί. Όταν μια ομάδα τους αλλάζει συνέχεια, διαμαρτύρεται.

 

Κάπου ανάμεσα τα ακούν και παιδιά που έχουν πραγματικές ελληνικές ρίζες όπως πχ ο Ντόρσι, ο Καλάθης και ο Μήτρου Λόνγκ.

 

Ας το δούμε σοβαρά και χωρίς βλακώδεις οπαδισμούς που τους βαριέμαι και ως σκέψη.

 

Αν ένας ξένος παίκτης γουστάρει τη χώρα μας και θέλει να σηκώσει τη σημαία μας, τιμή του και τιμή μας. Ο άνθρωπος αυτός, αύριο θα είναι πρεσβευτής της χώρας μας. Μπορεί να αγοράσει σπίτι. Να φέρει φίλους για διακοπές. Να ανοίξει επιχείρηση. Θα μου πεις ότι μπορεί να φύγει και να μην ξαναπατήσει. Καμία αντίρρηση. Αλλά δεν υπάρχει ούτε ένας λογικός λόγος γιατί να μην του δώσουμε αριστήνδην την ελληνική υπηκοότητα.

 

Θυμίζω πως για λόγους αλληλεγγύης και Ορθόδοξης συμπόρευσης, δίναμε με το τσουβάλι τα ελληνικά διαβατήρια στους αδερφούς Σέρβους όταν το ΝΑΤΟ τους κέρναγε βόμβες. Πολλοί από αυτούς απεδείχθησαν απολύτως αχάριστοι.

 

Όμως πρέπει να κάνουμε κάτι που δεν μας αρέσει. Να έχουμε κανόνες και αρχές.

 

Θέλεις κύριε Φαλ μου ή κύριε Γουόκαπ μου το ελληνικό διαβατήριο;

Επειδή έχεις 5 χρόνια στην Ελλάδα;

Να το πάρεις!

Ελληνικά ξέρεις;

Δεν λέω να κατανοείς εις βάθος τα δοκίμια του Παπανούτσου αλλά έστω τα απλά καθημερινά. Όταν σε ρωτάνε οι δημοσιογράφοι να λες πέντε λόγια, αυτά τα αθλητικά τετριμμένα στη γλώσσα μας.

Βασικές πτυχές της ελληνικής ιστορίας ξέρεις;

 

Για μένα, όποιος υποβάλλει χαρτιά για την ελληνική υπηκοότητα θα πρέπει να παίρνει ένα συνοπτικό βιβλίο ελληνικής ιστορίας και να εξετάζεται. Δεν εννοώ σε καμάι περίπτωση να είναι πανελλήνιες, ούτε να είναι κάτι τρομερά δύσκολο. Αλλά κάτι πρέπει να ξέρει.

 

Σε ότι αφορά την Εθνική μας ομάδα, αν έχουμε ανάγκη κάποιον παίκτη καθώς οι γηγενείς είτε δεν μπορούν είτε δεν διαθέτουμε, ας είναι μόνο ένας. Δυστυχώς δεν τα καταφέραμε και έτσι ο Ντόρσι λογίζεται ως «νατουραλιζέ» αλλά το παιδί έχει πραγματικές ελληνικές ρίζες.  

 

Σε ότι αφορά το πρωτάθλημα, να γίνει μια συμφωνία κυρίων. Όπως έχουμε τους 6 ξένους έτσι και οι πολιτογραφημένοι να είναι ένας ανά αγώνα. Τη μια αγωνιστική πχ ο Γουόκαπ, την άλλη άλλος.

 

Επίσης δεν μου αρέσει η ανορθογραφία να πηγαίνει ο Βεζένκοβ να παίζει με την Εθνική Βουλγαρίας και εδώ να τον βαφτίζουμε Έλληνα. Βούλγαρος είναι, στη Βουλγαρία προσφέρει, εκεί χτυπάει η καρδιά του και καλά κάνει ο άνθρωπος αλλά πως εδώ είναι Έλληνας;

 

Αν δηλαδή αύριο του τη βαρέσει του Γιαννακόπουλου και κάνει Έλληνα τον Γκράντ, τον Χουάντσο και τον Ναν, τι θα γίνει; Τέτοια φάμπρικα θα ανοίξουμε;  

 

Εν κατακλείδι, για να είμαστε συνεννοημένοι : Όλα τα ανωτέρω δεν είναι τρόποι για να αράζουν οι Έλληνες παίκτες, να μη δουλεύουν, να μη βελτιώνονται, και να περιμένουν τα καλά συμβόλαια με μοναδικό προσόν την καταγωγή!

 

Να βοηθήσουμε το εγχώριο μπάσκετ αλλά κάνε και εσύ κάτι !