ΕΙΜΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΔΩΝΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

 

Όταν έγινε το σκηνικό με τον υπουργό υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, αμέσως μετά την κυνική σκέψη «λογικό είναι», ταυτόχρονα γέλαγα με την κωμωδία και λυπήθηκα γιατί η πεποίθηση πως μόνο μια λύση υπάρχει, γίνεται βεβαιότητα.

 Σιγά σιγά μπαίνουμε σε προεκλογική περίοδο. Λογικό είναι λοιπόν να έχουμε επεισόδια. Αφού το εμπόριο των νεκρών δεν μας βγήκε για πολύ, το plan b της οργανωμένης αλητείας είναι η βία.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι υπουργός υγείας. Κατά τη γνώμη μου – μαζί με τον Γιώργο Γεννηματά – ο καλύτερος στην ιστορία του ελληνικού κράτους. Ανακαινίζει ολόκληρο το ΕΣΥ, έκανε το 1566, το Προλαμβάνω που έχει βοηθήσει εκατομμύρια ανθρώπους έστω για έναν έλεγχο, τα απογευματινά χειρουργεία, τα φάρμακα στα σπίτια των καρκινοπαθών, το βραχιολάκι και καθημερινά λύνει προβλήματα μικρά και μεγάλα. Ας πούμε όμως πως δεν κάνει τίποτα από αυτά, κάθεται όλη τη μέρα στο γραφείο του και ξύνεται.

Δεν έχει το δικαίωμα να πάει σε ένα νοσοκομείο να εγκαινιάσει μια καινούρια πτέρυγα; Μπορεί να επισκεφθεί ένα νοσοκομείο;  Όταν οι υπουργοί δεν πάνε, τους κράζουν ότι δεν είναι κοντά στην κοινωνία και τους πολίτες. Αν αποφασίσουν να πάνε, τι κάνουν, τους τη στήνουν οι χρυσαυγίτες με τα σφυροδρέπανα;;

 

Τα σημεία :

 

1.   Ευτυχώς που ο Άδωνις βιντεοσκοπεί τις επισκέψεις του. Στους διαλόγους που ακούμε, το επίπεδο του μέσου οργανωμένου οπαδού είναι πολύ καλύτερο από τα ούγκανα που του φωνάζουν πχ ότι αυτοί έχουν το δικαίωμα να υποστηρίζουν τη Χαμάς αλλά όχι οι υπόλοιποι το Ισραήλ. Αυτό μάλιστα του το έλεγαν γυναίκες που αν επικρατήσουν αυτοί που υποστηρίζουν, τώρα θα είχαν μπούρκα, τσαντόρ και η αξία τους θα ήταν ίση με μια κατσαρόλα.

2.   Οι πολιτικάντηδες που χαίρονται με τη βία εναντίον του Γεωργιάδη, είναι ολοφάνερο πως δεν έχουν διαβάσει ούτε μισή σελίδα ιστορίας. Όταν επικροτείς τη βία, αύριο θα είσαι ο επόμενος.

3.   Δεκτές οι διαμαρτυρίες και οι αντισυγκεντρώσεις. Όταν όμως κάποιος σηκώνει χέρι, τι πρέπει να γίνει; Να σκοτώσουν τον Άδωνι και οι υπόλοιποι να παρακολουθούμε αδιάφορα; Να μην επέμβει η αστυνομία και να πίνει μπύρες; Γιατί, για να πανηγυρίζουν οι φασισταλήτες;

4.   Σε ποιο πολίτευμα παρεμποδίζεται η ελεύθερη πρόσβαση ενός πολίτη, ενός υπουργού σε ένα νοσοκομείο; Αν απάντησες σε ένα φασιστικό πολίτευμα, είσαι σε καλό δρόμο.

5.   Ποιον πάνε να χτυπήσουν; Αυτόν που ανακαίνισε όλο το Εθνικό Σύστημα Υγείας και το παραδίδει στους πολίτες καινούριο; Σοβαρά;

6.   Από όσα άκουσες στα μαζικά μέσα επιρροής, συντρέχει κάποιος πραγματικός λόγος βίας από τους ανταρσυα χρυσαυγίτες απέναντι σε έναν εκλεγμένο υπουργό; Είδες κάποιο σοβαρό επιχείρημα, κάποιον λόγο που έστω μπορεί να πεις ότι καλώς διαμαρτύρονται;

7.   Η ουσία, η αλήθεια και η εν τω βάθει αιτία είναι μια. Τους ενοχλεί για αυτό και σε κάθε επίσκεψη του Άδωνι Γεωργιάδη σε όλα τα νοσοκομεία οι ίδιοι τύποι του τη στήνουν : Τους ενοχλεί που ο άνθρωπος δουλεύει, παράγει και βελτιώνει κατακόρυφα έναν πολύπαθο τομέα που μας παίδευε για δεκαετίες. Δεν έχουν ενδιαφέρον και αγάπη για το ΕΣΥ. Έχουν φθόνο.

8.   Οι ίδιοι άνθρωποι που κόπτονται για τη δημόσια υγεία και είναι ενάντια στους ιδιώτες παρόχους, είναι οι ίδιοι που αφήνουν ανενόχλητους τους ιδιώτες και επιτίθενται με τη λύσσα του Στάλιν εναντίον του δημοσίου συστήματος.

9.   Όλα αυτά είναι ξεκαρδιστική κωμωδία. Η προσπάθεια ιδεολογικοποίησης και εν τέλει καθαγιασμού του φασισμού και της οργανωμένης αλητείας.

10.       Αν συμμετέχουν σε πράξεις βίας, ύβρεων και αντικοινωνικής συμπεριφοράς γιατροί, γιατί τους πληρώνουμε με τους φόρους μας; Τι μας προσφέρουν; Να δέρνουν σήμερα τον αστυνομικό, αύριο τον υπουργό, μεθαύριο έναν συνάδελφό τους που δεν θα θέλει να κάνει απεργία και μετά τους ασθενείς; Αν δεν τους αρέσει το ΕΣΥ, να πάνε στον ιδιωτικό τομέα να δώσουν τα φώτα τους. Να μην τους κόβουμε το δρόμο για την προσωπική τους προκοπή.

Αυτά γιατί συμβαίνουν;

Μήπως γιατί έχουν δίκιο οι ανταρσύες χρυσαυγίτες ( λέγε τους και ανταραυγίτες )  και παρασύρονται από τη δίκαιη οργή;

Όχι.

Ο λόγος είναι ότι είναι άδειοι και σάπιοι.

Έχουν προτάσεις;

Όχι

Έχουν ιδέες;

Όχι.

Έχουν θέσεις;

Όχι.

Έχουν λύσεις;

Όχι

Έχουν σοβαρές απόψεις για τη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών;

Όχι.

Άρα τι μένει;

Καταρχάς το εμπόριο των νεκρών. Η μικρή Μαρία, το ξυλόλιο, τα τρία βαγόνια, οι τριπλάσιοι επιβάτες, οι δολοφόνοι λιμενικοί, βάλε και μια «απεργία πείνας» για να δέσει το γλυκό και όποιον κοροϊδέψουμε, μπράβο μας. Το πέτυχαν σε ένα βαθμό αλλά η απάτη πόσο να κρυφτεί;

Το αμέσως επόμενο στάδιο ποιο είναι;

Βία.

Μολότοβ, συγκεντρώσεις, βία, ξύλο και φυσικά καλό είναι να έχουμε νεκρό. Αν πχ είναι ο Λυγγερίδης, δεν έγινε και τίποτα. Είναι μπάτσος. Αν είναι ένας πολιτικός, καλά να πάθει, του άξιζε. Αν είναι ένας από εμάς, θα έχουμε και δεύτερο Άγιο Γρηγορόπουλο.

Θα περίμενα πάντως αντί να κλαιγόμαστε στα κανάλια, να εφαρμοστεί ο νόμος. Χειροδίκησες; Σύλληψη και έξω από το ΕΣΥ. Χωρίς μα μου. Έχουμε νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση όχι για να διαμαρτύρεται στα κανάλια και να μη συμβαίνει τίποτα. Το μήνυμα που εκπέμπει η ασυδοσία είναι ότι οι καλά οργανωμένοι ανταραυγίτες πάντα κερδίζουν. Προσπαθούν να χτυπήσουν τον υπουργό. Μετά πλακώνονται με την αστυνομία. Που είναι ο νόμος και η τάξη; Ούτε μια σύλληψη; Ατιμώρητοι θα μείνουν; Αν είναι έτσι τι τους εμποδίζει να το ξανακάνουν; Καμία συνέπεια; Καμία απάντηση στην αλητεία; Πάλι η Δημοκρατία θα φοβηθεί τον φασισμό;

Με ετούτα και με εκείνα, αυτό που δεν καταλαβαίνουν ( και ευτυχώς εδώ που τα λέμε ) είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών που ζει κατά νόμον, πληρώνει φόρους και δίνει αγώνα καθημερινότητας για την επιβίωση της οικογένειας, τα βλέπει αυτά και αηδιάζει.

Τη ζήσαμε την πρώτη φορά αριστερά, που τη γλιτώσαμε ξώφαλτσα και δεν θέλουμε άλλο. Σάμπως έβαλαν μυαλό; Έχουν κάτι να προσφέρουν στην κοινωνία;

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ μέχρι να βαρεθεί!

Και ας μην είμαστε απόλυτα ευχαριστημένοι, και ας περιμέναμε περισσότερα, και ας τα θέλαμε πιο γρήγορα.

Από αυτούς, ο Κυριάκος είναι χίλιες φορές καλύτερος…

ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ ΓΙΑ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΟΥΣ, ΥΔΡΑΥΛΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΥΣ ΜΑΣΤΟΡΟΥΣ

 

Έχω μεγάλη εμπειρία από δαύτους. Έχω βαρεθεί να βλέπω διαρκώς επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές. Το παρόν πόνημα είναι για τα παιδιά που μπαίνουν τώρα σε αυτά τα επαγγέλματα, για όσους έχουν ένα μικρογραμμάριο φιλότιμου και φυσικά για δική μου ψυχοθεραπεία.

Όσο και αν μας αρέσει η κλάψα, τα πράγματα στη χώρα μας σε οικονομικό επίπεδο πάνε προς το καλύτερο. Δεν έχει σημασία η γνώμη καθενός εκάστου αλλά η αγορά. Η οικοδομή έχει πάρει τα πάνω της, τα εξοικονομώ, το real estate με τις ανακαινίσεις, οπότε και στόκος να είσαι, αν κρατάς κατσαβίδι ή γαλλικό κλειδί, το μεροκάματο το βρίσκεις εύκολα.

Δέχομαι εκ των προτέρων πως έχεις να κάνεις με ανθρώπους, κάθε καρυδιάς καρύδι και πρέπει να είσαι υγιής, καθώς είσαι εκτεθειμένος. Έχεις ΕΦΚΑ, ασφάλεια, φθορά και συντήρηση εξοπλισμού και ως ελεύθερος επαγγελματίας σήμερα πνίγεσαι και αύριο κάθεσαι. Συνήθως δε, οι δουλειές σκάνε μαζί και δεν έχουν τη ροή που σε βολεύει. Όλοι σε θέλουν τώρα και μπορεί και να σε πιστολιάσουν στα λεφτά σου.

Όμως :

Δεν μπορεί να  κοροϊδεύεις, να εξαπατείς, να υπόσχεσαι, να υποτιμάς και να παίζεις με τους ανθρώπους. Ακολουθούν οδηγίες χρήσεως για τους επαγγελματίες που τους ενδιαφέρει η διαχρονική επιτυχία. Οι αρπακολλατζήδες ας κλείσουν την σελίδα μου και ας χαζέψουν βιντεάκια στο τικ τοκ.

ΠΕΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν μπορείς να λες στον άλλον έρχομαι σε μια ώρα και να μην πηγαίνεις ποτέ. Δεν μπορείς να του λες πάρε με τηλέφωνο και να μην το σηκώνεις, ούτε και να επιστρέφεις την κλήση. Δεν μπορεί για να μη χάσεις τον πελάτη να λες ναι σε όλα και να μην κάνεις τίποτα. Το να αργήσεις το καταλαβαίνω. Το να μην πας, να αδιαφορείς, να μη σηκώνεις τα τηλέφωνα, να μην απαντάς, να πιστολιάζεις ραντεβού, το μόνο που καταφέρνεις είναι να δημιουργείς θυμό.

Ο θυμωμένος πελάτης :

-     Δεν θα σε ξαναφωνάξει

-     Δεν θα σε συστήσει

-     Αν είσαι της γειτονιάς, θα σε δυσφημίσει

-     Μπορεί να σου κάνει καταγγελία ότι δεν κόβεις απόδειξη

-     Θα τσακωθεί μαζί σου

-     Του δίνεις πάτημα να σου πιστολιάσει και την αμοιβή σου.

ΠΕΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Πρακτικά πράγματα

-     Σήκωσε το τηλέφωνο, δες τι θέλει αυτός που σε καλεί ( γιατί σίγουρα δεν σε παίρνει για πλάκα, ανάγκη έχει ) και πες του την αλήθεια. Δεν σου λέω να κόψεις το λαιμό σου αλλά μη δίνεις ψεύτικες υποσχέσεις ή πράγματα που δεν μπορείς να κάνεις.

-     Αν δεν είναι επείγον, είναι αποδεκτό να πεις «μπορώ να έρθω σε 3 μέρες». Αλλά να πας. Είναι απείρως καλύτερο να πας σε 3 μέρες ( αν είσαι εντάξει, ο πελάτης θα περιμένει ) από το να πεις θα έρθω σε μια ώρα και να σε παίρνει ο άλλος δέκα φορές τηλέφωνο και να του διαλύεις το νευρικό σύστημα με την αδιαφορία σου.

-     Αν δεν μπορείς να απαντήσεις σε μια κλήση, δεν είναι υποτιμητικό να πάρεις πίσω.  

-     Αν δώσεις ραντεβού στις 5, είναι 6 και σε παίρνει τηλέφωνο, σήκωσε το, πες μια ρημάδα συγγνώμη και πήγαινε όταν τελειώσεις.

-     Μη γειώνεις τους ανθρώπους γιατί αύριο θα σε γειώσουν και αυτοί.

 

ΜΗΝ ΥΠΟΤΙΜΑΣ ΤΑ ΜΕΡΕΜΕΤΙΑ

 

Σιγά τώρα μην ασχοληθώ εγώ που σηκώνω πολυκατοικίες με ένα καζανάκι. Και τι με νοιάζει αν τρέχει το φλοτέρ του; Ας πάρει κάποιον άλλον. Τι είμαι εγώ; Ψιλικατζής; Εγώ ο ΜΜ ( Μέγας Μάστορας ). Ασε ρε που θα τρέχω τώρα για να βάλω μια βρύση. Αφού την αγόρασες, πάρε το καβουράκι και βίδωσε τη.

Ο κλασικοsh, ο μαλακαsh, ο αλαζονικόsh μάστορας που νομίζει ότι στην ελεύθερη αγορά μόνο αυτός είναι και άλλος κανένας.

Το ταπεινό μερεμετάκι όμως ηλίθιε :

-     Δημιουργεί πιστούς πελάτες που θα σε φωνάζουν για τα πάντα και θα σε συστήσουν και θα σε διαφημίσουν

-     Ανοίγει πόρτες για μεγαλύτερες δουλειές

-     Σε περίοδο αναδουλειάς, σώζουν ζωές

-     Είναι το πιο κερδοφόρο γιατί στο τεταρτάκι βγάζεις 20-30 ευρώ

-     Δείχνεις ότι πραγματικά σέβεσαι τους ανθρώπους γιατί δεν επιλέγεις ανάγκες με ύφος Κιλιάν Εμπαπέ εναντίον Κάτω Πετραλώνων. Σε ένα σπίτι όλα έχουν τη σημασία τους. Το καζανάκι, η βρύση, η βίδα.  

Αν όλοι οι άνθρωποι ήταν ικανοί για να αντιμετωπίσουν τα μερεμέτια, θα έχανες λεφτά ηλίθιε ! Να χαίρεσαι που υπάρχουν άνθρωποι που δεν ξέρουν γιατί είναι ΠΕΛΑΤΕΣ !

 

ΣΤΑΜΑΤΑ ΤΗΝ ΚΛΑΨΑ

 

Όταν η ….συντριπτικότατη πλειοψηφία του κλάδου σου δουλεύει με μαύρα, είναι κοινωνική πρόκληση να πηγαίνεις στα σπίτια των ανθρώπων και να κλαίγεσαι. Οι άνθρωποι που σε φωνάζουν είναι κυρίως υπάλληλοι / μισθωτοί / συνταξιούχοι που ότι παίρνουν είναι καταγεγραμμένο μέχρι τελευταίο σεντ.

Όταν λοιπόν πας κάπου για 20 λεπτά και ζητάς 50 ευρώ τα οποία για τον μέσο μιθωτό είναι περίπου 2 εργάσιμες ή για αυτόν που φτύνει αίμα στο 12ωρο συγκομιδής ελιάς, πιστεύεις ότι θα σε λυπηθεί; Μπορεί εκείνη την ώρα για να μη τσακωθεί μαζί σου καθώς θέλει να εξυπηρετηθεί να μη σου πει τίποτα αλλά μόλις σου κλείσει την πόρτα θα σου ευχηθεί διακοπές στην έκτη πύλη της κολάσεως.  

Λες και το έχουν σύστημα, όπου πάνε κάτι θα πουν για το άδικο κράτος με την υψηλή φορολογία, τον ΕΦΚΑ και πόσα κόστη έχουν. Αντί να λένε και ευχαριστώ που κατακλέβουν το κράτος, αρά και όλους τους υπόλοιπους, διαμαρτύρονται. Έχουμε βαρεθεί να διαβάζουμε πως στις φορολογικές τους δηλώσεις είναι μονίμως κάτω από το όριο της φτώχειας αλλά η μπε εμ βε, μπε εμ βε !

Όχι φίλε μου δεν σε λυπάμαι ούτε συμμερίζομαι τις βλακείες που μου λες συνέχεια. Μπαίνεις σπίτι μου, απλώς θέλω να εξυπηρετηθώ και δεν έχω καμία διάθεση να αναλύσουμε τα μαύρα που παίρνεις και ότι υπερκαλοπληρώνεσαι.

Για να μην παρεξηγηθώ : Ελεύθερη αγορά έχουμε, ζήτα όσα θέλεις. Η κλάψα είναι που εξοργίζει ειδικά όταν πηγαίνεις στον πελάτη αφού σε έχει πάρει 20 φορές και αφού του έχεις πιστολιάσει 3 ραντεβού, με ύφος «χάρη σου έκανα που ήρθα».

Αν πάντως το κράτος εξαγγείλει έξτρα φόρο μόνο για αυτούς, θα πανηγυρίζω. Όταν δε έλθω εν τη Βασιλεία μου θα δημιουργήσω μια πλατφόρμα ραντεβού και θα έχω πρόστιμα 100 και διαρκώς αυξανόμενα ευρώπουλα για κάθε πιστολιά σε πελάτη. Ευτυχώς στην Αθήνα έχουμε επιλογές. Στην περιφέρεια είναι μονοπώλιο και γίνονται τύραννοι.

 Όμως ξέρω πως αυτά δεν είναι εφικτά.

Αυτό που είναι εφικτό είναι τα έσοδα – έξοδα. Αυτό πρέπει να θεσπιστεί και όχι και να κλέβουν και να πιστολιάζουν και κάθε μέρα να παίρνουν όσκαρ ασυνέπειας...

ΘΕΑΤΡΟ ELIART – Ο ΤΕΛΕΙΟΣ ΦΟΝΟΣ

 

Είμαι φαν του θεάτρου Eliart στο Μεταξουργείο. Στο συμπαθέστατο θεατράκι στο Μεταξουργείο γίνεται εξαιρετική δουλειά στο «αστυνομικό θέατρο». Μου αρέσει πάρα πολύ το είδος καθώς έχει δύο σπουδαία χαρακτηριστικά.

Α) Έχει ταχύτητα

Β) Δεν αναλώνεται σε υπερβατικές θολοκουλτούρες

Ο τέλειος φόνος είναι μια παράσταση που θα μπορούσε να λέγεται και η επιστροφή των αρχαίων στρατιωτών.

Θάνος Καληώρας και Χρήστος Μάντακας.

Ουσιαστικά η παράσταση είναι πάνω στον Καληώρα που τη χειρίζεται με άνεση σε κορυφαίο επίπεδο. Από κοντά και ο Μάντακας, δίνει μια αριστοκρατική διάσταση στο ρόλο του.

Η αλήθεια είναι πως ενώ για αρκετή ώρα η ιστορία είναι ένα άρτιο κέντημα το οποίο βαθμιαία και αριστοτεχνικά κλιμακώνεται, για πότε τελειώνει δεν το καταλαβαίνεις !

Πάρα πολύ απότομη η επίλυση που ακόμα και ως θεατής θεάτρου και όχι κινηματογράφου, θέλεις λίγο χρόνο για να τη συνειδητοποίησεις !

Μου έδωσε την εντύπωση πως κατά την προετοιμασία όταν η παράσταση έφτασε στη μια ώρα και 15 λεπτά, κάποιος είπε «όπα ρε, μήπως το παρακάνουμε;» και μπαμ, γεια σας !

Ναι ξέρετε, έτσι λύνεται το μυστήριο, αυτό είναι, αυλαία, χειροκρότημα, άντε να φεύγουμε γιατί έχουμε και δουλειές.

Περίμενα πιο ισχυρή την παρουσία του Φραντζεσκάκη στο συνήθη ρόλο του επιθεωρητή. Η Αλεξάνδρα Ούστα, ούτε κρύο, ούτε ζέστη.  Η πλοκή με χάλασε.

Τέλος δεν θα σταματήσω να γράφω ότι τη μόδα των village που έχουν υιοθετήσει όλοι στο όνομα της «καλλιτεχνικής δημιουργίας» και δεν κάνουν διάλειμμα, βλάπτει τα έσοδα τους καθώς θα μπορούσε να δουλέψει το φουαγιέ.

Όλοι έγιναν φαστφουντάδικο.

Έχω δει και καλύτερες παραστάσεις στο Eliart.

Με άριστα το 10 = πέντε.

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ part 6

 

Ø  Επεσκέφθησαν κάποτε τρεις γέροντες τον Αββάν Αχιλλάν, και ο ένας από αυτούς είχε κακήν φήμην. Είπε δε εις αυτόν ένας από γέροντας: Αββά, κάμε μου ένα δίκτυον. Ο δε είπε: Δεν κάμνω. Και ο άλλος είπε: κάμε αγάπην, δια να έχωμεν ενθύμησιν σου εις την Μονήν. Ο δε είπε: Δεν ευκαιρώ. Του λέγει ο άλλος όπου είχε την κακήν φήμην. Εις εμέ κάμε ένα δίκτυον διά να έχω από τα χέρια του Αββά. Ο δε αποκριθείς αμέσως του είπεν: Εγώ να σου κάμω. Και του είπαν ιδιαιτέρως οι δύο γέροντες: Πως ημείς σε παρακαλέσαμεν και δεν εθέλησας να μας κάμης και εις αυτόν είπες «εγώ να σου κάμω»; Τους λέγει ο γέρων: Σας είπα, δεν κάμω, και δεν ελυπηθήκατε, διότι δεν ευκαιρώ. Εις αυτόν δε εάν κάμω, θα ειπή ότι δια την αμαρτίαν μου επειδή ήκουσεν ο γέρων, δεν ηθέλησε να κάμη και αμέσως κόπτομεν το σχοινί. Παρεκίνησα λοιπόν την ψυχήν του, δια να μη κυριευθή από την λύπην ο τοιούτος.

Ø  Ο Αββάς Αγάθων όταν έβλεπε κάποιο πράγμα και ήθελεν ο λογισμός του να κρίνη, έλεγεν εις τον εαυτόν του: Αγάθων, μην το κάμης αυτό εσύ. Και ο λογισμός του ησύχαζεν.

Ø  Έλεγαν δια κάποιον γέροντα ότι έκαμε πενηντα χρόνια, χωρίς να φάγη άρτον ή να πιή οίνον ταχέως και έλεγεν ότι εφόνευσα την πορνείαν και την φιλαργυρίαν και την κενοδοξίαν. Και ήλθεν εις αυτόν ο Αββάς Αβραάμ, ακούσας ότι είπεν αυτό και του λέγει: Συ είπες αυτόν τον λόγον; Και λέγει ναι. Και του είπεν ο Αββάς Αβραάμ. Ιδού εισέρχεσαι εις το κελλίον σου και ευρίσκεις εις το ψαθί σου γυναίκα, ημπορείς να λογαριάσεις ότι δεν είναι γυναίκα; Λέγει όχι αλλά πολεμώ τον λογισμόν, να μη την εγγίσω. Λέγει λοιπόν ο Αββάς Αβραάμ ιδού δεν εφόνευσες, αλλά ζη το πάθος, εδέθη δε. Πάλιν ενώ περπατείς βλέπεις πέτρες και κομμάτια κεραμίδια, μέσα δε εις αυτά χρυσάφι, ημπορεί ο νους να το λογαριάση όπως και αυτά; Λέγει: Όχι. Αλλά πολεμώ τον λογισμόν να μη το πάρη. Και του λέγει ο γέρων: Ιδού ζης το πάθος αλλά εδέθη. Λέγει πάλιν ο Αββάς Αβραάμ: Ιδού ακούεις δύο αδελφούς, ότι ο ένας αγαπά σε, ο δε άλλος μισεί σε και σε κατηγορεί: Εάν έλθουν εις εσένα, έχεις και τους δύο εξίσου; Λέγει: όχι, αλλά αγωνίζομαι να κάμω καλόν εις εκείνον όπου με μισεί, καθώς και εις εκείνον όπου με αγαπά. Του λέγει ο Αββάς Αβραάμ: Ώστε λοιπόν ζουν τα πάθη, μόνο δε δένονται από τους αγίους.

Ø  Έλεγεν ο Αββάς Δουλάς, ο μαθητής του Αββά Βησσαρίωνος, ότι ενώ επεριπατούσαμεν κάποτε εις όχθην της θαλάσσης εδίψασα και είπον εις τον Αββάν Βησσαρίωνα: Αββά, διψώ πολύ και αφού έκαμε προσευχήν ο γέρων, μου λέγει: Πίε από τη θάλασσα και εγλύκανε το νερόν και έπια. Εγώ δε επήρα εις το αγγείον, μήπως παρεκεί διψάσω και καθώς είδεν ο γέρων μου λέγει: Διατί επήρες νερόν; Του λέγω: Συγχώρησε με, μήπως παρεκεί διψάσω. Και είπεν ο γέρων: Ο Θεός εδώ, και παντού Θεός. 

Ø  Είπεν ο Αββάς Γρηγόριος ο Θεολόγος: Αυτά τα τρία απαιτεί ο Θεός από κάθε άνθρωπον που έχει το Άγιον Βάπτισμα. Πίστιν ορθήν από την ψυχήν, και αλήθεια από την γλώσσαν και σωφροσύνην από το σώμα.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ

 

Γελοίο και τραγικό ταυτόχρονα.

Αστείο και δραματικό.

Κωμικό και δραματικό.

 

Οι άνθρωποι που αποθέωναν τη Μαρία Καρυστιανού, βάλθηκαν συντεταγμένα να την αποδομήσουν. Συνήθως η αριστερή αποδόμηση είναι πολύ πιο σκληρή και αιμοβόρος από τη δεξιά.

Όσοι υποστηρίζαμε ότι εδώ και πολύ καιρό ότι η Καρυστιανού δεν ήταν μια απλή πονεμένη μάνα αλλά μια κανονική πολιτικός, έπεφταν διάφοροι άεργοι τυχάρπαστοι στα δίκτυα να μας βρίζουν με τον μανδύα του αγανακτισμένου πολεμιστή της δικαιοσύνης.

Χαίρομαι πάρα πολύ για αυτή την εξέλιξη για ένα και μόνο λόγο. Να βλέπουμε την αλήθεια και την πραγματικότητα. Θυμάστε τον μεγάλο αγωνιστή και υπέρμαχο του λαού, τον Γιώργο Τράγκα; Έγινε σε κανέναν μάθημα ότι ο άνθρωπος αυτός έγινε βαθύπλουτος εις υγείαν των κορόιδων; Προσπάθησε – και αυτός - να παρασύρει τον κοσμάκη να πάμε στη δραχμή ώστε ο πλούτος του στην Ελλάδα να εκατονταπλασιαστεί;

Η Μαρία Καρυστιανού είχε όλη τη διάθεση και την ενέργεια να βγει μπροστά. Την πλαισίωσαν, την περιέθαλψαν, της έδειξαν τα κόλπα και την ετοίμαζαν ως προϊόν προς εκμετάλλευση.

Δεν το περίμεναν όμως ότι «το προϊόν» θα αυτενεργούσε.

Οι μικρές λεπτομέρειες που αλλάζουν το ρουν της ιστορίας. Όταν ένας άνθρωπος διαπιστώνει ότι έχει κοινωνική απήχηση, τον «βλέπουν» οι δημοσκοπήσεις, γεμίζει στάδια με συναυλίες, γεμίζει δρόμους και πλατείες με διαδηλωτές, αργεί να σκεφτεί ότι «μπορώ και μόνη μου;»

Την έβαλαν στην ελληνική βουλή, στο ευρωκοινοβούλιο, στα κανάλια. Της έδωσαν παντού μικρόφωνο, την καλούσαν σε εκδηλώσεις. Τώρα πια δεν τους χρειάζεται. Πήγαν να τη χρησιμοποιήσουν αλλά δεν υπολόγισαν πως το πιόνι έγινε με τη βοήθεια τους βασίλισσα και θέλει να τραβήξει το δικό του δρόμο.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου ήταν δίπλα της από την πρώτη στιγμή. Το πιασε ότι η Μαρία Καρυστιανού κάνει γκελ. Εκεί που την είχε δεδομένη ότι θα είχαν κοινή πλεύση στην Πλεύση, η Μαρία τη χαιρέτησε γιατί της ταίριαξε καλύτερα η Γρατσία που δεν έχει ανάγκη να πάρει όλα τα φώτα της δημοσιότητας όπως η Ζωή. Ακολούθως εφευρέθηκε μια απεργία πείνας αλλά ξεφούσκωσε και αυτή.

Τώρα τι να της προσάψουν;

Αυτά που λέγαμε εμείς;

Ότι τα ξυλόλια, τα ανύπαρκτα επιπλέον βαγόνια, οι τριπλάσιοι νεκροί και τα παράνομα φορτία ήταν παραμύθια και παρέσυραν τον κοσμάκη στους αγανακτισμένους 2.0;;;

Αυτά που οι ίδιοι έλεγαν ως αξιωματικές αλήθειες; Οπότε λογικό είναι ο κόσμος να προτιμήσει το αυθεντικό. Χίλιες φορές να υποστηρίξει μια μάνα που έχασε το παιδί της, παρά τον πολιτικάντη που θέλει να αναρριχηθεί με όχημα το αίμα και τους νεκρούς.

Δεν βοηθάει βλέπεις και η ρημάδα η επιστήμη. Που είναι σήμερα όλοι αυτοί οι «επιστήμονες» και οι πραγματογνώμονες με ύφος χιλίων καθηγητών του Χάρβαρντ που τρέλαναν τον κόσμο στα μαζικά μέσα επιρροής με τις φοβερές αναλύσεις τους που αποδείχτηκαν τόσο αληθινές όσο και το χιόνι στη Σαχάρα;

Σε μια σοβαρή χώρα, όλοι αυτοί οι ταγοί της απόλυτης αλήθειας θα είχαν κληθεί να δώσουν εξηγήσεις στη Δικαιοσύνη. Όταν φτάνει σε σημείο να κατέβει ένα εκατομμύριο κόσμος στο δρόμο, δεν είναι πλάκα. Ούτε μια κουβέντα παραπάνω που είπαμε πάνω στον πόνο μας. Εδώ έγινε συντονισμένη εκστρατεία.

Αυτά είναι σημαντικά μαθήματα.

Για τους πολίτες να μην είναι παραμυθοχάφτες. Για τη συντεταγμένη πολιτεία να μην είναι φοβική.

Τη Μαρία Καρυστιανού θα προσπαθήσουν, και ήδη ξεκίνησαν, να την «δολοφονήσουν» σε τέσσερα επίπεδα.

 

Α) Τους ανθρώπους που την πλαισιώνουν. Ήδη ένας επί σειρά ετών πολιτικός παρατρεχάμενος με τον ευφάνταστο τίτλο «επικοινωνιολόγος» έχει μιλήσει δημόσια πάνω από 30 φορές. Πιο πολλές από όλα τα χρόνια της διαδρομής του. Μάθαμε για την αστρολόγο και την Γερόντισσα των Αραμαϊκών. Σε αυτά όμως κανείς δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία. Ο λόγος είναι πως ανέκαθεν σε όλους τους πολιτικούς μαζεύονται διάφοροι τύποι και διάφοροι μυστήριοι. Όλοι το ξέρουμε, όλοι τους έχουμε δει, σε όλους τους πολιτικούς χώρους, οπότε πάθαμε ανοσία. Τα ίδια έλεγαν και για το επιτελείο του Τράμπ και ο κόσμος έδωσε την απάντηση του στην κάλπη. Άσε δε που όποιος βάλλεται πανταχόθεν γίνεται τελικά συμπαθής και υποστηρίζεται.

Β) Τους ανθρώπους που θέλουν να την πλαισιώσουν. Πολιτικάντηδες που μυρίζονται ψωμάκι, αποτυχημένους πολιτευτές, διάφορους «έμπειρους γνώστες», κάθε πολιτικά άστεγο κοράκι που περιμένει να ανοίξει η πορτούλα για να ξαναμπεί στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας. Η τακτική είναι γνωστή. Διοχετεύεται η φήμη στον Τύπο και προφανώς διαχέεται. «Μαζί με την Μαρία ο τάδε». Ο Τάδε θα πει στην αρχή καλά λόγια και μόλις φάει πόρτα, θα διαφωτίσει τον κόσμο τι δεν πάει καλά με τη Μαρία και το κόμμα της. Θα του πάρουν 50 συνεντεύξεις για να αποκτήσει δημοσιότητα και να προσπαθήσει να την εξαργυρώσει. Αν ο τάδε ενταχθεί τελικά, αμέσως θα κυκλοφορήσει ο ενταφιασμός «Κοιτάξτε ποιον πήρε! Αυτόν που τότε αυτό, εκείνο, το άλλο». Μικρή χώρα είμαστε, όλοι γνωριζόμαστε.

Γ)  Για τις απόψεις της. Τόλμησε η Μαρία Καρυστιανού να μιλήσει για τα δικαιώματα του αγέννητου παιδιού. Οι νόμοι υπάρχουν. Δεν είπε κανείς να καταργηθούν. Όμως οι κατά τα άλλα προοδευτικοί σύντροφοι, τόσο πολύ αντιδρούν απέναντι σε μια άποψη;; Τόσο πολύ πια τους πείραξε μια γνώμη;; Από εδώ και πέρα ότι λέει η Καρυστιανού θα μπαίνει στο μικροσκόπιο και κάθε «και» θα γίνεται αφορμή για επίθεση από τους παλιούς συνοδοιπόρους και φανατικούς υποστηρικτές στο Χ. Οι άχρηστοι άεργοι των πολλαπλών λογαριασμών που μέχρι σήμερα αποθέωναν, ετοιμάζονται για την καινούρια αποστολή. Τόλμησε και αυτονομήθηκε; Kill her. Τώρα θα θυμηθούν αυτό που απορούσαμε οι υπόλοιποι. Τι είδους σύλλογος είναι αυτός για τα θύματα των Τεμπών με μόλις 7 μέλη. Όλοι οι άλλοι χαροκαμένοι γονείς γιατί δεν μπήκαν άραγε; Τα λεφτά τι απέγιναν; Και ήταν πολλά τα λεφτά…

Δ) Το κλασικό επιχείρημα για όλες τις καινούριες προσπάθειες. Είναι άπειρη, δεν ξέρει την πολιτική, τις διαδικασίες και τι πρόγραμμα έχει για παιδεία, οικονομία, εργασία και πως θα χειριστεί τα ευρωπαϊκά και τα εθνικά θέματα.

Κουκουρούκου μανταλάκια.

Λες και αυτοί που έχουμε τώρα στη βουλή τα ξέρουν.

Λες και τα κόμματα που έγραψαν προγράμματα για όλα αυτά, τα τήρησαν

Λες και όσοι συγγράφουν ωραία μεγάλα λόγια στα προγράμματα, τα έκαναν πράξη.

Κόμματα προσωποπαγή δεν έχουμε και δεν είχαμε στο ελληνικό κοινοβούλιο;

Ο Βελόπουλος και η Ζωή τι είναι;

Ο Κασσελάκης τι είναι;

Η Νίκη, ο εξής Νατσιός δεν είναι; Ο Γιάνης; Η Λατινοπούλου που μπήκε ήδη στην ευρωβουλή, και πάει και για την ελληνική, ξέρεις κάποιον άλλον στη Φωνή Λογικής;

Πιο παλιά, ο Θεοδωράκης; Ο Λεβέντης;

Οπότε και άλλο ένα. Τι πειράζει τελικά;

Λες και είναι δύσκολο να πάρει η Καρυστιανού τα προγράμματα 2-3 κομμάτων από τις τελευταίες εκλογές, να τα συνθέσει, να τα ξαναγράψει και να τα παρουσιάσει ως δικά της.

Ευκαιρείας δοθείσης θα σου πω και μια δική μου θεωρία.

Πιστεύω πως υπάρχει ένα αόρατο χέρι που πολλές φορές επεμβαίνει και μας γλιτώνει ως χώρα. Για πόσο δεν ξέρω.

Για παράδειγμα με αφορμή την ταινία του Καποδίστρια που ξεσκόνισα το αρχείο μου, ξαναθυμήθηκα πως το γεγονός ότι κάναμε τότε ανεξάρτητο κράτος ήταν ένα θαύμα. Έγινε η Επανάσταση αλλά όσα ακολούθησαν μετά ήταν βήμα βήμα προς τον όλεθρο. Κι όμως. Διαρκώς αντικρούομενα συμφέροντα, κινήσεις απελπισίας, συγκυρίες – άλλοτε ευνοϊκές και άλλοτε δυσμενείς – και βρέθηκαν κάποιοι χαρισματικοί άνθρωποι ανάμεσα σε ημιάγριους και κάπου, κάπως, τα καταφέραμε.

Ο Γιακίμ Λεβ, παλιός  προπονητής της Εθνικής Ποδοσφαίρου της Γερμανίας, είχε πει μια φράση που συμπύκνωσε 3.000 χρόνια ελληνικής ιστορίας. Ίσως ότι καλύτερο έχει πει ξένος για εμάς.

«Οι Έλληνες είναι οι καλλιτέχνες της επιβίωσης».

Το αόρατο χέρι που λες, είναι αυτό που αποφάσισε να κάνει άλλη μια ρύθμιση για το καλό μας.

Το πολιτικό σύστημα νοσεί. Δεν το λέω εγώ, όλοι το λέμε στις δημοσκοπήσεις τα τελευταία πολλά χρόνια. Το παιχνίδι είναι για έναν.

Τα τελευταία χρόνια τα θέματα που έγιναν σημαίες από την αντιπολίτευση ήταν οι υποκλοπές που δεν αφορούν κανέναν και ένα τραγικό δυστύχημα που έγινε αντικείμενο καπηλείας και ψηφοθηρίας.

Το ελληνικό πολιτικό σύστημα χρεοκόπησε γιατί οι ιδέες που πρεσβεύει, βλάπτουν την κοινωνία και τους ανθρώπους. Οι πολίτες μετά τη δοκιμασία των μνημονίων και το έπος της πρώτης φοράς αριστεράς, όσο και αν πολλοί δεν το παραδέχονται στα κοινωνικά δίκτυα, κατάλαβαν.

Για αυτό και δεν τους εμπνέει κανείς. Για αυτό και η επανεμφάνιση Τσίπρα μετά τον αρχικό κουρνιαχτό και τον τεχνητό θόρυβο των ΜΜΕ, δεν συγκινεί ιδιαίτερα. Ωφέλησαν τον Αλέξη οι πωλήσεις του βιβλίου και η σκόνη έκατσε.

Οι πολίτες ψάχνουν κάποιον άλλον. Κάτι άλλο.

Το ελληνικό πολιτικό σύστημα που δεν είχε να προτείνει μια μεταρρύθμιση, μια τολμηρή αλλαγή, που δεν άφησε λαϊκισμό για λαϊκισμό που να μην σιγοντάρει, θα τιμωρηθεί από το κτίριο που το ίδιο έχτισε.

Το κτίριο της τοξικότητας, του δηλητηρίου, του ξυλολίου και της πυρόσφαιρας.

Θα τιμωρηθεί από την πρωταγωνίστρια που το ίδιο δημιούργησε  για να προκαλέσει πολιτική φθορά στον Μητσοτάκη καθώς δεν ήθελε και δεν είχε τίποτα άλλο να του προσάψει.

Εξαπέλυσαν τον πύραυλο Καρυστιανού για να πλήξουν τη Νέα Δημοκρατία μόνο που δεν υπολόγισαν πως ο πύραυλος απέκτησε τεχνητή νοημοσύνη και γυρνά εναντίον τους.

Καλύτερα.

Δεν συμφωνώ με τίποτα με την Καρυστιανού αλλά αν είναι μια καλή ευκαιρία ώστε οι επαγγελματίες πολιτικάντηδες να επιστρέψουν στα σπίτια τους και να κάνουν μια κανονική δουλειά, καλώς να έρθει.

Ποιος είναι ο ιστορικός ρόλος και τι έχει να προσφέρει πια στην Ελληνική Κοινωνία ο Σύριζα; Έξοδα στον κρατικό προϋπολογισμό.

Σε τι μας χρειάζεται η Νέα Αριστερά και ο Γιάνης;

Χορτάσαμε από το δηλητήριο και την τοξικότητα της Πλεύσης Ελευθερίας. Πόσο άλλο πια;

Πόσα άλλα τελοπόν του Βελόπουλου; Φτάνει. Ότι είχε να μας πει, το είπε.

Πως αλλιώς θα σοβαρευτεί το ΠΑΣΟΚ και αντί να προσπαθήσει να γίνει πράσινος Συριζα, να μετασχηματιστεί σε μια κανονική αντιπολίτευση.

Η Μαρία Καρυστιανού υπό αυτή την έννοια προσφέρει στην Ελλάδα ώστε εξαϋλωθούν αυτοί που δεν έχουν τίποτα να συνεισφέρουν πια. Αρκετά έφαγαν.

 Υπάρχουν πολλοί ψηφοφόροι που θα τους ψήφιζαν γιατί «δεξιά με τίποτα φιλαράκο, οπότε κάτι από αυτά».

Αν η ίδια φερθεί έξυπνα και δεν στεγάσει – πολύ τη χάρηκα την απόρριψη του φαφλατά καιροσκόπου Φαραντούρη – πολιτικάντηδες και πολιτευτές, θα έχει τύχη στην κάλπη. Εντελώς φιλικά, της θυμίζω πως την πάτησε κάποτε ο Τζήμερος με τη Δημιουργία ξανά. Ο πρόδρομος του Ποταμιού, είδε πως με την πρώτη βρέθηκε κοντά στην είσοδο της Βουλής και μετά σκέφτηκε ως φανταστική ιδέα ότι η σύμπραξη με τον Μάνο, τον Ανδιανόπουλο και τον Βαλλιανάτο θα τον έβαζε τρένο στα πάλαι πότε βασιλικά ανάκτορα. Κατέληξε να πάρει λιγότερες ψήφους και να σβήσει…

Η Μαρία Καρυστιανού ήρθε για να τους τιμωρήσει. Όπως τη δημιούργησαν δια των παραμυθιών για να σπείρουν τον όλεθρο, θα τους αποδυναμώσει.

Το μάθημα που πρέπει να πάρει το πολιτικό σύστημα είναι πως πρέπει να προάγεις την κοινωνία και τους ανθρώπους.

Όχι απλώς να επενδύεις στην καταστροφή.

Το έργο αυτό το είδαμε και πρόσφατα.

ΟΔΗΓΟΣ ΚΕΝΗΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ

 

Έχω έναν φίλο που έχει ένα κατάστημα και κάνει εμπόριο χονδρικής και λιανικής. Τις προάλλες μου έλεγε τον πόνο του.

«Τι να κάνω ρε συ Ύποπτε; Προϊόντα πάνε και έρχονται. Γίνονται και λάθη. Άνθρωποι είμαστε. Δεν κοροϊδεύω κανέναν όμως, διορθώνω αμέσως και μη σου πω και με καλύτερη τιμή. Είχα τρεις υπαλλήλους, μου έφυγαν οι δύο, έπεσαν όλα πάνω μου. Μου στέλνουν μηνύματα παραπόνων, ακόμα και στα δίκτυα με κράζουν. Τι να κάνω; Πώς να απαντήσω σε όλους;»

Τους απαντάς όμως; Τον ρώτησα.

Όχι. Που να προλάβω;

Έτσι λοιπόν μου έβαλε την ιδέα να γράψω μια έτοιμη απάντηση που πάει με όλα. Του λέω: Πάρε το παρακάτω κειμενάκι, αποθήκευσέ το και κάντο κόπι πέηστ σε κάθε παράπονο. Τις περισσότερες φορές ο πελάτης νοιώθει καλύτερα μόνο και μόνο γιατί κάποιος διάβασε το παράπονο του και ασχολήθηκε να του απαντήσει. Αλλιώς δεν θα ξαναψωνίσει ποτέ από εσένα. Τη γείωση όλοι τη θυμούνται.

Όπως καταλαβαίνεις σκέφτηκα αυτή τη γνώση να μην την κρατήσω μόνο για εμένα και τον φίλο μου.  

 = = = = =

 

Αγαπητέ κύριε ΤΑΔΕ,

 

Σε συνέχεια του από ( ημερομηνία )  ηλεκτρονικού σας μηνύματος προς ΕΜΑΣ ( γράφεις το όνομα της εταιρείας σου)  ευχαριστούμε που φέρατε στην προσοχή μας το θέμα που σας απασχόλησε.

 

Επιθυμούμε να σας διαβεβαιώσουμε ότι, βασική μας προτεραιότητα αποτελεί η παροχή εξυπηρέτησης, η οποία ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των πελατών μας και προς αυτή την κατεύθυνση λαμβάνουμε υπόψη την άποψή τους και επιχειρούμε τη συστηματική βελτίωση των υπηρεσιών μας.

 

Αναφορικά με την ζήτημα που αντιμετωπίσατε  ( αναφέρεις με έναν τίτλο το παράπονο που σου έστειλαν), λυπούμαστε για την προκληθείσα δυσαρέσκεια, χαιρόμαστε όμως που εν τέλει εξυπηρετηθήκατε. ( Αν δεν εξυπηρετήθηκε ο πελάτης, βάλε τελεία στο δυσαρέσκεια)

 

Σχετικά με το  σχόλιο σας, επιθυμούμε να σας γνωρίσουμε ότι θεωρούμε εξαιρετικά σημαντικές τις επισημάνσεις των Πελατών, οι οποίες αναγνωρίζουν την προσπάθεια του Προσωπικού μας να ανταποκριθεί σε υψηλά επίπεδα εξυπηρετήσεως αλλά και ενίοτε αναδεικνύουν σημεία, για την περαιτέρω βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών μας.

 [ Σε αυτό το σημείο γράφεις την όποια ενέργεια αποφασίσεις να κάνεις. Αν δεν κάνεις, συμπλήρωσε αμέσως το παρακάτω ]

Εκτιμούμε ιδιαιτέρως το χρόνο που αφιερώσατε για να μας γνωρίσετε την άποψή σας και σας ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη σας ΣΕ ΕΜΑΣ ( γράφεις το όνομα της επιχείρησης σου)