Σάββατο 14 Ιουνίου 2014

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ...



Ανασχηματισμός. Αλλιώς το λες και τραγωδία στο Ελλαδιστάν. 


Ω Ελλάδα, τι σου άλλο απομένει πια… 

Ναι, με έχει πιάσει μια επικολυρική απογοήτευση. Σάστισα και πάγωσα. 

Υποτίθεται πως στα αξιώματα μιας κοινωνίας μπαίνουν οι καλύτεροι. Οι άριστοι. Ειδικά στους χαλεπούς καιρούς που διάγουμε... 

Ο Αντώνης Σαμαράς με στενοχώρησε καθώς επέλεξε με κριτήρια της δεκαετίας του 80 να στελεχώσει εκ νέου την κυβέρνηση του, προφανώς απευθυνόμενος στα κομματόσκυλά του προς συσπείρωση. Προφανώς και ο σαματάς στα τηλεπαράθυρα θα έχει μεγάλη πλάκα αλλά επειδή κρίνονται οι ζωές μας, αν αυτή η κυβέρνηση θα αποφασίζει για εμάς, τον ήπιαμε. 

Αν μετά τις ευρωεκλογές, αυτό ήταν το μήνυμα που πήρε ο Σαμαράς και η κυβέρνηση που έφτιαξε ήταν η απάντηση σε αυτό το μήνυμα, τότε είμαστε για τα μαύρα δράγκαλα και η πόλις εάλω. 

Όποιος έχει έστω ένα ρημάδι εξοχικό στο κατσικοχώρι του, ας κάνει ότι μπορεί να το ανακαινίσει και να το έχει για καταφύγιο. Στα χωριά υπάρχουν ακόμα ραδίκια, κότες, αυγά, αλεύρι, κατσίκια και λοιπά αμνοερίφια, νερό, διάφοροι καρποί, ε, θα επιβιώσουμε. 

Καταρχάς υποκλίνομαι στον Ευάγγελο Βενιζέλο. Αποδεικνύεται σε πραγματικά πολύ μεγάλο παίκτης της πολιτικής σκηνής. Όχι μόνο επιβίωσε, όχι μόνο στάθηκε όρθιος με την Ελιά διασώζοντας το ΠΑΣΟΚ αλλά επιβάλλει και την πολιτική του! Στα μάτια μου είναι ξεκάθαρο πως ο Βενιζέλος θα κάνει και λίγο τον Συριζαίο εντος της κυβέρνησης – ήδη ξεκίνησε η κόντρα Λοβέρδου Μητσοτάκη – για να ανακόψει ψήφους προς τον Αλέξη και το Ποτάμι. Ο Βενιζέλος είχε 10 μέλη στην κυβέρνηση και τώρα μετράει 13. Πανούργος. 

Δεν γνωρίζω αν νομοτελειακά πρέπει να γίνει έτσι. Δηλαδή να καταστραφούμε τελείως ώστε να ισοπεδωθούν τα πάντα και να αναγεννηθούμε. Ενίοτε έρχονται στο μυαλό μου οι προφητείες του Γέροντος Παϊσίου αλλά με αυτά που βλέπω δεν μου κολλάει τίποτα. Ούτε γραμμάριο ελπίδας. 

Με αυτούς θα γίνει η ανάκαμψη; 

Στην κυβέρνηση μπήκε ο Αργύρης Ντινόπουλος επειδή φωνάζει στα παράθυρα του Παπαδάκη. Μπήκε ο Κουκοδήμος που τον θυμάμαι να εμπλέκεται στην υπόθεση των DVD του Ζαχόπουλου και να τον ξεφωνίζει ο Τριανταφυλλόπουλος. Η κυρία Παπακώστα με τις κομμώσεις υπερπαραγωγή, το make up τύπου πάω Σάββατο βράδι στον Ρέμο και την ξύλινη γλώσσα. Την μαγκιόρα γυναίκα κυρία Βούλτεψη που λες ότι κοιμάται και ξυπνάει σε ένα  ρεμπετάδικο. Τον Βασίλη Κικίλια δεν θα τον ξεχάσω για τρία πράγματα στη ζωή μου. Όταν έπαιζε στον Πανιώνιο και έβαλε το νικητήριο καλάθι σε έναν αγώνα κατά της ΑΕΚ, έκανε κωλοδάχτυλα στους ΑΕΚτζήδες. Ακολούθως η παλιοζωή τα έφερε και έπαιξε και στην ΑΕΚ.  Η κολακεία των οπαδών της έγινε δεύτερη φύση του και ενώ δεν προσέφερε τίποτα μπασκετικά, έγινε ο αγαπημένος των φανατικών και έπαιρνε συμβόλαια ως βασικός στον πάγκο για να σκουπίζει τους βασικούς με την πετσέτα και να τους χειροκροτά. Στην προεκλογική του εκστρατεία ως υποψήφιος περιφερειάρχης τον θυμάμαι να εξαγγέλλει ότι θα δημιουργούσε τους δρόμους του κρασιού και στο ομιχλώδες του μυαλού μου παιάνιζε το chariots of fire του Βαγγέλη Παπαθανασίου. 

Υπουργός και η αυτού εξοχότης Ανδρέας Λοβέρδος. Βασικός υπουργός του ΓΑΠ με τη δημιουργία ενός ΕΟΠΠΥ του ποδαριού που δεν μπορούσε να σταθεί από το πρώτο δευτερόλεπτο. Μετά κομματάρχης ως συμφωνία για την νέα Ελλάδα κάνοντας τον επαναστάτη για λίγο, πίσω στο μαντρί και υπουργός. Τελικά δεν είναι κακό στη ζωή να κινείσαι κυκλικά. Ειδικά τώρα που θα έχει και ως σύμβουλο τον Ανατολάκη, η Παιδεία μας θα αγγίξει την τελειότητα. 

Μακεδονίας Θράκης ο Γιώργος Ορφανος. Η θητεία του στο Αθλητισμού ήταν αξέχαστη. Η κυρία Γκερέκου στο Πολιτισμού. Μάλιστα. Γιατί; Επειδή είναι όμορφη; Είναι. Και η Ελεονόρα Μελέτη είναι όμορφη και για κάποιους διαστροφικούς και η Ελένη Λουκά. Να μοιράσουμε κάποια υπουργική θέση; Με ποια προσόντα ακριβώς έγινε υπουργός η κυρία Γκερέκου  όταν δε, ούτε οι συντοπίτες της δεν την ψήφισαν στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές; Θυμίζω πως στο ίδιο πόστο ήταν για 8 μήνες από τον Οκτώβριο του 2009 ως και τον Μαϊο του 2010. Τι έκανε τότε; Είχε καμιά καλή ιδέα και γύρισε για να την ολοκληρώσει; 

Αμ ο Μάκαρος  Γιακουμάτος; Για να κάνει τον Βεληγκέκα στα κανάλια; Ο κρυστάλλινος Μάκης έχει μια υπόθεση στην πλάτη για κάτι χρέη σε έναν οίκο ευγηρίας που συνελήφθη η γυναίκα του και ο αδερφός του. Ο ίδιος είχε τη βουλευτική ασυλία βλέπεις. 

Την επιλογή Βορίδη την κατανοώ. Ήταν η σειρά του και ανταμείφτηκε για την υπομονή του μετά την πρώτη πικρία. Μια από τις ζημιές που έκανε το βίντεο Μπαλτάκου, ήταν και το βέτο να μην είναι πολλοί από το ΛΑΟΣ. Όπως έφαγαν από τις ευρωεκλογές τον Βελόπουλο, τον Φαήλο Κρανιδιώτη και τον Θανάση Πλεύρη, για να μπει ο Βορίδης στην κυβέρνηση θα έπρεπε να φαγωθεί ο Άδωνις. 

Οι Αβραμό και Φώφη, ακλόνητοι. Ειδικά τη Φώφη Γεννηματά θα ήθελα πάρα πολύ να παρακολουθήσω μια μέρα από την καθημερινότητα της. Τι κάνει στο Άμυνας; Τι καθήκοντα έχει;
Η Χριστοφιλοπούλου είναι άλλη μια κυρία του κόμματος, όπως και ο κύριος Γρηγοράκος. Μπράβο. Ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης όπως και ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης δεν γνωρίζω ποιο ακριβώς είναι το έργο τους και γιατί παρέμειναν  ως επιτυχημένοι στις θέσεις τους. 

Δεν γνωρίζω τι ακριβώς θα κάνει ο καινούριος υπουργός αγροτικής ανάπτυξης κύριος Καρασμάνης, αλλά ο Αθανάσιος Τσαυτάρης κακώς ..τον έφυγαν. Ήταν εκ των αρίστων. Ο Πάρης Κουκουλόπουλος ( που πας καλέ μου άνθρωπε με τέτοιο επίθετο… ) μπήκε γιατί είναι ΠΑΣΟΚάρα ναούμ και ο Ντόλιος για να σταματήσει να γκρινίαζει στα κανάλια. Φοβερά πράγματι, κριτήρια στις επιλογές. 

Ψάχνοντας με κόπο να βρω και κάτι θετικό, ο Δένδιας ήταν εξαιρετικά επιτυχήμενος υπουργός στο Δημοσίας Τάξεως. Ευτυχώς που δεν τον έδιωξαν. Παρομοίως χάρηκα και για τον Γιάννη Μανιάτη. Ο μακράν καλύτερος υπουργός της κυβέρνησης Σαμαρά. Καλή γνώμη έχω και για τον Βρούτση και θεωρώ ότι στο Οικονομικών πρέπει η πολιτική να μείνει ως έχει. Ο Γκίκας Χαρδούβελης έχει ενδιαφέρον όνομα αν και φοβάμαι πως ενίοτε θα τον μπερδεύω με τον Χαρδαβέλλα και ελπίζω να μη μας χαρίσει τις πύλες του ανεξήγητου. Έχει βαρύ βιογραφικό και είμαι απολύτως πεπεισμένος πως στη θέση του τέτοιοι άνθρωποι χρειάζονται. Αυστηρά τεχνοκράτες. Ας περιμένουμε να τον δούμε. Ο Χατζηδάκις καλώς έφυγε. Ο μεγαλύτερος κοιμήσης της κυβέρνησης. Ο Άδωνις αδικήθηκε κατάφορα. Αν και εξαρχής πιστεύω πως η θέση του είναι στο παιδείας και πρέπει να μείνει σε αυτό το πόστο με συμβόλαιο για τουλάχιστον 10 χρόνια. Η απύθμενη υποκρισία στην περίπτωση του Αδώνιδος είναι πως όλοι τον έβριζαν ως υπουργό και μόλις πήρε την άγουσα για τα αποδυτήρια, πιάσαμε τους θρήνους, τον μύρο και τα κρίνα.  

Ο Πάνος Παναγιωτόπουλος καλώς μας τελείωσε. Και πολύ έκατσε σε κυβερνητικό πόστο. Ο Σίμος Κεδίκογλου ήταν ξινός και δεν θα χαρακτήριζα τις απαντήσεις του ιδιαιτέρως ευφυείς. Ο Αρβανιτόπουλος εκτός από την αβάντα στον Μόραλη δεν έκανε τίποτα απολύτως στο πιο κρίσιμο υπουργείο του Ελληνισμού. Ο Μιχελάκης είχε μια τεράστια επιτυχία να τορπιλίσει την υποψηφιότητα Σγουρού ώστε να πανηγυρίζει η Ρενα Δούρου που θα δώσει πόλεμο με τα συμφέροντα μεν αλλά έσπευσε να συμφωνήσει χωρίς αντιρρήσεις για το γήπεδο της ΑΕΚ. 

Ο Γιάννης Στουρνάρας μπορεί να μην έκανε σόου στα κανάλια, μπορεί να είναι αντιτουριστικός και σίγουρα δεν απευθύνεται στον όχλο. Η ιστορία θα γράψει ότι συνέβαλλε αποφασιστικά να μείνει όρθια η Ελλάδα, έμπλεξε με τους χαχόλους ενώ θα μπορούσε να βρίσκεται σε διακοπές διαρκείας στην Καραϊβική. 

Παρεμπιπτόντως από τους νομούς Ξάνθης και Ροδόπης που το τουρκικό κόμμα έκανε θραύση, δεν υπάρχει ούτε ένας για δείγμα στην κυβέρνηση, έστω ως υφυπουργός κάπου. 

Να σου πω κάτι; 

Ύστερα από αυτή την παρωδία,  ξενέρωσα με τον Αντώνη Σαμαρά και την κουκουρούκου κυβέρνηση του. Στήριξα τη ΝΔ γιατί απογοητεύθηκα από όλους τους άλλους που οι προτάσεις τους ήταν στην καλύτερη αστείες και στη χειρότερη επικίνδυνες. 

Όσο για τις μεταρρυθμίσεις; Είδαμε. Μεγάλη επιτυχία ειδικά στις λαϊκές αγορές που ένα σωστό μέτρο το μάζεψαν και τον υφυπουργό που πήγε να το θεσπίσει – Σκορδάς -  τον έφαγαν σε μια νύχτα που έβρεχε και έβρεχε τεκίλα. 

Αυτό που απομένει είναι να κυβερνήσει ο Συριζα και να έχει ως αξιωματική αντιπολίτευση τη Χρυσή Αυγή. 

Δυστυχώς η κεντρική πολιτική σκηνή έχει τεράστια πενία αρίστων….. 

Ελπίζω τουλάχιστον στο τέλος του 2014 όλη η Ελλάδα να έχει δωρεάν internet

Τρίτη 10 Ιουνίου 2014

ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΑΔΟΣ ΓΕΙΑ ΣΟΥ – LET THE GAME BEGIN



Φτάσαμε λοιπόν στο μουντιάλ…. 

Όταν ανακοινώθηκε η σύνθεση της ομάδας από τον Σάντος ο κλασικός πανεπιστήμων  Έλληνας είχε τις αντιρρήσεις του. 

Η ουσία είναι ότι ……επί της ουσίας, δεν αδικήθηκε κανείς. Ο άξιοι εκλήθησαν. 
Πριν πάμε στη συνήθη ονοματολογία, θα πρέπει να συμφωνήσουμε στα παρακάτω:

Η Εθνική ομάδα, όπως και οποιαδήποτε ομάδα, δεν είναι all star game. Έχει ρόλους. Κάποιος πρέπει να κάνει κάτι σωστά, να δένει με  το σύνολο, με επιθυμητό αποτέλεσμα την εύρυθμη λειτουργία της ομάδας. 

Στις μεγάλες και σπουδαίες διοργανώσεις δεν υπάρχει μεγάλο περιθώριο για πειράματα. Θέλεις έμπειρους και ετοιμοπόλεμους παίκτες που να μπορούν να προσφέρουν άμεσα. Τα πειράματα πρέπει να γίνονται στις ομάδες. 

Σε μια σειρά αγώνων σε τόσο σύντομο διάστημα, προτιμάται ο παίκτης που μπορεί να προσφέρει σε δύο ή τρεις θέσεις, ανάλογα με τη ροή του αγώνα, παρά ένας καλός αλλά μονοδιάστατος. 

Σε κάθε ομάδα – ποσώ δε μάλλον στην Εθνική – μετράει το κλίμα. Η προσφορά του κάθε παίκτη στα προκριματικά. Δεν μπορείς ξαφνικά να τον ακυρώσεις για να πάρεις κάποιον άλλον. Αυτό έχει αντίκτυπο και στους υπόλοιπους. Ο πιστός στρατιώτης της Εθνικής πρέπει να επιβραβεύεται γιατί ξέρει την ομάδα, τους άγραφους νόμους της, το κλίμα και προσαρμόζεται άμεσα στις απαιτήσεις της. 

Όταν έχεις δύο παίκτες με παραπλήσια αγωνιστικά χαρακτηριστικά, υπερισχύει αυτός που παίζει σε καλύτερο πρωτάθλημα από το άθλιο δικό μας. 

Φυσικά και ο παίκτης πρέπει να έχει αγωνιστικές παραστάσεις από τη χρονιά. Κάποιος που είναι στη ναφθαλίνη, χωρίς αγωνιστικό ρυθμό, για να βρει τα πατήματα του και να προσαρμοστεί χρειάζεται 4-5 αγώνες. Hello! Ο όμιλος έχει μόλις τρεις! 

Αν δεν συμφωνούμε  στα ανωτέρω, άφησέ το, μη διαβάζεις παρακάτω, χάνεις το χρόνο σου. 

Έστω ότι συμφωνούμε και  συνεχίζεις. 

Συνεχίζω και εγώ. 

ΟΙ …..ΑΔΙΚΗΜΕΝΟΙ

Ταυλαρίδης: Όντως είχε μια σταθερά καλή παρουσία στο φετινό πρωτάθλημα. Στο πενιχρό ελληνικό πρωτάθλημα. Ποιον όμως να βγάλεις για τον Ταυλαρίδη; Έναν από τους καλύτερους στόπερ της Μπουντεσλίγκα, τον Παπασταθόπουλο; Τον Μανωλά που έπαιξε champions league; Τον Μόρα που στάθηκε με ιδιαίτερη επιτυχία, στο κατά πολύ ανώτερο του δικού μας, ιταλικό πρωτάθλημα;  Έχουμε λοιπόν 3 καλά στόπερ. Κατά περίσταση μπορούν να βοηθήσουν στη θέση αυτή άλλοι …5. Ο Σάμαρης, ο Κατσουράνης, ο Βύντρα και ο Τοροσίδης. Ακόμα και ο Τζαβέλας. Επομένως αξιόπιστος ο Ταυλαρίδης αλλά ούτε συμμετοχές στην Εθνική έχει, ούτε χωράει. Ακόμα και αν τον έπαιρνε, μιλάμε για τον 4ο στόπερ!  So what ?

Παπαδόπουλος: Μια καλή χρονιά στον Ατρόμητο. Μάλιστα. Ποιον να βγάλεις; Τον Σαλπιγγίδη που μας έχει ξελασπώσει δεκάδες φορές; Τον φονιά και πολύπειρο Γκέκα; Τον πιο ταλαντούχο που μας πήγε στο Μουντιάλ, Μήτρογλου; Τον παίκτη βαρόμετρο Σαμαρά; Δεν έχουμε δα την πολυτέλεια ως ελληνικό ποδόσφαριο να πάρουμε και 5ο επιθετικό. Ιδιαίτερα δε όταν σύμφωνα με το εθνικό μας στιλ ποδοσφαίρου χρειαζόμαστε χαφ που να κάνουν λίγο από όλα. Προτιμώ τον Λάζαρο, τον Κονέ και τον Φέτφα που έχουν παραστάσεις από το ιταλικό πρωτάθλημα, παρά κάποιον που διαπρέπει με τον Ατρόμητο στην Ελλάδα. 

Αθανασιάδης: Μια χρονιά με σκαμπανεβάσματα και ένα μονοδιάστατο παιχνίδι. Στο κάτω κάτω της γραφής το μουντιάλ αυτό θα είναι το τελευταίο του Γκέκα, ο οποίος αγωνιστικά υπερέχει σε ένα σημείο που ταιριάζει γάντι στον τρόπο παιχνιδιού μας. Ο Αθανασιάδης αν δεν παίζει χάνεται. Ο Γκέκας είναι συνηθισμένος. Μπορεί να μην υπάρχει σε όλο το παιχνίδι, η ομάδα να αμύνεται διαρκώς,  και σε μισή φάση να βρεθεί στην κατάλληλη θέση, στην κατάλληλη στιγμή και γκολ. Εξάλλου φέτος ο Φάνης ήταν ο 5ος σκόρερ στο τουρκικό πρωτάθλημα και ας έπαιξε μόλις στον δεύτερο γύρο! 

Νίνης: Δεν αξίζει. Είναι συνταξιούχος ποδοσφαιριστής, αρέσκεται στις δικαιολογίες και η καριέρα του πήρε την κατιούσα. Αν συνεχίσει έτσι, του χρόνου μπορεί να είναι βασικός. Στον Πανθρακικό. 
Φορτούνης: Δεν έκανε τίποτα απολύτως στην Κάιζερσλάουτερν. Συνεχώς αλλαγή, ελάχιστο συνολικά χρόνο συμμετοχής και ως επιθετικός κανένα γκολ. Κανένα. 

Αβραάμ: Δεν έχει συνέλθει από τον χιαστό και στον Ολυμπιακό του κάνουν χάρη που τον κρατάνε. Έχει περιοριστεί στο ρόλο του χρήσιμου αναπληρωματικού και μόνο για το Ελληνικό πρωτάθλημα. Επειδή οι οπαδοί του Ολυμπιακού έχουν ξεσαλώσει στα σχόλια τους στα αθλητικά sites, να σημειώσω πως μιλάμε για τον 4ο στόπερ – αν τον καλούσε ο Σάντος. Σιγά τα αυγά δηλαδή… 

Καράμπελας: Ο φιλότιμος Καράμπελας ίσως θα μπορούσε να πάει στη θέση του αντιπαθή Τζαβέλα. Αλλά και πάλι δεν θα αλλάξει η μοίρα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η θέση ούτως ή άλλως είναι καπαρωμένη από τον πιο γυμνασμένου παίκτης μας, του Χολέμπας. 

Καρέλης: Μου αρέσει ως παίκτης αλλά στο ρόλο του περιφερειακού επιθετικού έχουμε τον Σαμαρά. Τον Λάζαρο. Τον Κονέ. Ας επαναλάβει τη χρονιά που έκανε στον Παναθηναϊκό και το μέλλον είναι όλο δικό του. 

Σιόβας: Δεν έπαιξε καθόλου φέτος. Πώς να τον πάρει; 5 μήνες δεν έχει ακουμπήσει μπάλα!

Στους τερματοφύλακες, οι δύο καλύτεροι μας είναι ο ΚΑρνέζης και ο Καπίνο. Αν τώρα ο Γλύκος θα είναι ο τρίτος ή ο Τζόρβας ή ο Σηφάκης ή ο Τσενάμο ή όποιον άλλον έχει κάποιος να προτείνει έχει ελάχιστη σημασία. Σάμπως θα παίξει; 


ΟΙ ΕΥΝΟΗΜΕΝΟΙ

Μήτρογλου: Είναι ρίσκο. Από τον …Δεκέμβριο έχει να παίξει στα στάνταρ του, στη Φούλαμ δεν έσκισε, έχει εκείνον τον τραυματισμό που τον έχει στοιχειώσει αλλά…. Έχουμε άλλον; Τον Αθανασιάδη θα μου πεις, αλλά ο Μήτρογλου είναι πολύ καλύτερος ως παίκτης, μας πήγε στο μουντιάλ με τα γκολ του και το ρίσκο το καταλαβαίνω. Αν δεν κάνει τίποτα στο μουντιάλ, θα πέσουν όλοι να φάνε τον Φερνάντο Σάντος αλλά κατανοώ το σκεπτικό της επιλογής. 

Τζιώλης: Έχει μια γεμάτη χρονιά με 45 παιχνίδια στα πόδια του και είναι ο καλύτερος τακτικά παίκτης μας. Αθόρυβος μεν αλλά η Ελλάδα στο μοτίβο που παίζει, όταν χρειαστεί να κρατήσει μια ισοπαλία ή το κλασικό 1-0, ο Αλέξανδρος μπορεί να φανεί υπερπολύτιμος. Θα κρατήσει τη μπάλα, θα παγώσει το παιχνίδι, θα κόψει τον ρυθμό και αν η μπάλα παιχτεί στον αέρα, λόγω ύψους, μπορεί να βοηθήσει. 

Χριστοδουλόπουλος: Ο Λάζαρος κάνει λίγο από όλα. Μπορεί να σουτάρει εκτός περιοχής. Να πρεσάρει. Να σεντράρει. Να μπει στην περιοχή. Να κρατήσει μπάλα. Βγάζει το παντεσπάνι του στην Ιταλία και είναι πολύτιμος. 

Κατσουράνης: Στη δεδομένη ομάδα είναι καταλυτικός. Μπορεί να παίξει 3 θέσεις στον άξονα ( στόπερ, χαφ, 10αρι ) και να βοηθήσει παντού. Πολύπειρος, με έφεση στο γκολ και ειδικά για τον Κατσουράνη, άσχετα πως κύλησε η χρονιά αλλά στην Εθνική είναι πολύ σημαντικός. Θα δώσει λύσεις γιατί τις μεγάλες διοργανώσεις και σε εθνικό και σε συλλογικό επίπεδο της έχει φάει με το κουτάλι. Δεν γινόταν να αποκλειστεί αυτός ο παίκτης. Σάμπως έχουμε και άλλους;

Μακάρι να μπορούσαμε να πάρουμε 7 επιθετικούς. Όμως το greek way of football δεν είναι έτσι. Θα παίξουμε καλή άμυνα, πάμε για το 1-0 και ψάχνουμε βαθμούς και νίκες σύμφωνα με τις δυνατότητες μας. Το ποδόσφαιρο μας δεν προσφέρεται θέαμα και καλλιτεχνία. Οποιος επιθυμεί αυτά τα στοιχεία, ας αναζητήσει τη Βραζιλία, τη Γερμανία και την Ισπανία. Αν και δεν είμαι βέβαια σίγουρος ότι ακόμα και οι ανωτέρω ομάδες θα παίξουν έτσι. Θυμίζω πως το 2006 το πήρε η Ιταλία με καλύτερο παίκτη τον Καναβάρο  και με αγωνιστικό προφίλ την άμυνα και το κατενάτσιο..  
Για τον τρόπο που παίζει η Εθνική και αυτόν που της ταιριάζει και φέρνει επιτυχίες, αυτοί είναι και οι κατάλληλοι παίκτες.

Καλώς ή κακώς, το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν διαθέτει ούτε τον Ζινταν, ούτε τον Κριστιανο, ούτε τον Ζλαταν που να τους αδικεί και να γίνει χαμός. 

Σε γενικές γραμμές, αυτοί είμαστε, αυτούς έχουμε. Ειδικά όποιος παρακολουθεί επισταμένως τα κατορθώματα των Ελλήνων ποδοσφαιριστών στο εξωτερικό θα διαπιστώσει με θλίψη πέραν του Παπασταθόπουλου που κάνει μεγάλη καριέρα και του Τοροσιδη και του Βυντρα που έχουν μια συμπαθητική παρουσία, οι άλλοι δεν κάνουν τίποτα το αξιοσημείωτο.

Σε ότι αφορά τη διοργάνωση, δεν παρακολουθώ ποδόσφαιρο στα πέρατα της γης. Μαθαίνω όμως ότι η Κολομβία έχει μάλλον την καλύτερη ομάδα του ομίλου. Οι Ιάπωνες θα μας βγάλουν τη γλώσσα στην τρεχάλα και δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητοι ( θυμίζω πως χάσαμε στο φιλικό εντός έδρας με την Κορέα ) και η Ακτή Ελεφαντοστού, μπορεί να λέμε εμείς εδώ για αυτοπαρηγοριά ότι έχει μονάδες αλλά όχι σύνολο, όμως είναι αυταπάτη. Για το μουντιάλ πρόκειται. Τη μεγαλύτερη διοργάνωση του πλανήτη μαζί με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η παρέα του Τουρέ δεν θα πάει στη Βραζιλία για τουρισμό. Μακάρι βέβαια να διαλυθούν  από τους εγωισμούς τους, δεν πρόκειται να λυπηθώ ιδιαίτερα. Ας μην την προβάλλουν όμως οι εγχώριοι αθλητικογράφοι και ως εύκολη! 

Προσωπικά με ενδιαφέρει η αξιοπρεπής παρουσία. Δεν ξέρω αν μπορούμε να περάσουμε στους 16, αλλά ας κάνουμε μια νίκη έστω, να βάλουμε γκολ. Να μη διασυρθούμε και να παραμείνουμε μια υπολογίσιμη δύναμη. 

Μια ομάδα που μπορεί να μην είναι Μπαρτσελόνα αλλά για να την κερδίσεις θα πρέπει να προσπαθήσεις πάρα πολύ σκληρά…

Σάββατο 7 Ιουνίου 2014

ΥΠΕΡΟΧΟ ΚΑΛΟΚΡΑΤΟΣ



….και όπου «α» βάλε ωμέγα αγαπούλα μου… 

Η μητέρα μου νοσηλεύθηκε στο νοσοκομείο πριν από λίγες μέρες. Πήγα να τη χάσω αλλά τη γλίτωσε. Την έβαλα σε δημόσιο νοσοκομείο καθότι μισθωτός και παιδί του λαού. 

Έφτασε η μέρα της επιστροφής στο σπίτι. 

Το πρώτο που έχω να σου πω είναι πως αν εσύ που με διαβάζεις αυτή τη στιγμή είσαι παντρεμένος με ένα παιδί, ή δεν έχεις παιδιά ή δεν είσαι παντρεμένος, μην κάνεις σε παρακαλώ πολύ δηλαδή, το τραγικό λάθος και κάνεις μόνο ένα παιδί. 

Έγκλημα. 

Κυρίως για το παιδί. 

Εσύ με τον/την σύζυγο σου θα μεγαλώσεις, θα έχεις προβλήματα υγείας  και θα κρεμαστείς πάνω  στο παιδί που θα βλαστημήσει την ώρα και τη στιγμή που γεννήθηκε. 

Καλοί οι φίλοι, καλοί οι συγγενείς ( λέμε τώρα ) αλλά όταν τα φώτα σβήσουν, ο καθένας πάει στο σπίτι του. Ο αδερφός πάντα χρειάζεται έστω και για ηθικούς λόγους. Ναι ξέρω. Αδέρφια είναι σκοτωμένα και συνήθως κάποιος τραβάει το μεγαλύτερο ζόρι. Χαίρω πολύ. Αναφέρομαι στον μέσο όρο. Πάντως καλύτερα να έχεις αδερφό παρά να είσαι μόνος. 

Επίσης αν εσύ που διαβάζεις τώρα είσαι άνω των 40, δεν είναι καθόλου κακό να κάνεις μια σχετική εξοικονόμηση  για τα γεράματά σου. Ειδικά στην εποχή μας και όπως θα εξελιχθούν και τα προσεχή χρόνια. 

Εσύ που έχεις 2+ παιδιά και διαβάζεις τώρα, χαμόγέλα. Έκανες καλή επιλογή.

Σου τα είπα, ξεθύμανα, αν θες, λάβε τα υπόψη σου. Αν όχι, εσύ θα τα βρεις μπροστά σου. Προσωπικά το χρέος μου το έκανα. Έθαψα πατέρα και κινδύνεψε και η μητέρα αλλά είμαι δίπλα της. Αν σου φαίνεται πολύ μακρινό το μέλλον αυτό, χαμογέλα. 

Το μέλλον έρχεται και σε σένα…. 

Έβαλα που λες αποκλειστική. Την πλήρωσα περί τα 650 ευρώ. Ξέρεις πόσα μου δίνει πίσω ο ΕΟΠΠΥ; 140 ευρώ! Ω, ναι, αυτό το ιλιγγιώδες ποσό! Αν και ήξερα ότι καλύπτει το 75%, αυτή η πεποίθηση διαλύθηκε όταν μου έδειξε η προϊσταμένη τη σχετική εγκύκλιο. 28 ευρώ καλύπτει τη μέρα. Πήγα να βρίσω τον Άδωνι που φταίει για όλα αλλά αυτή η εγκύκλιος είναι του 2012. Μπράβο καλοκράτος. Είπαμε το α με ωμέγα. 

Απορία το έχω. 

Μια εύκολη επίλυση του ασφαλιστικού προβλήματος είναι η εξής: Να μη μας παίρνει τίποτα το ΙΚΑ, να μην κάνει καμία κράτηση – παρά μόνο αν το θέλαμε. Τα λεφτά στο χέρι και σε ιδιωτική ασφάλεια. Γιατί να έχω αυτόν τον νταβατζή στο μισθό μου εδώ και περίπου 20 χρόνια που είμαι στην αγορά εργασίας όταν στα 650 μου δίνει πίσω 140;

Η συνέχεια είναι ξεκαρδιστική για σένα που διαβάζεις αλλά όχι για αυτόν που την περνάει:

Παίρνεις το εξιτήριο από το νοσοκομείο. Ο δημόσιος υπάλληλος που σου το δίνει, βαριέται που ζει. Είναι σε λήθαργο. Σιχαίνεται τη ζωή του και τη δική σου. Θα μπορούσε να σε ρωτήσει: «Χρησιμοποιήσατε αποκλειστική ώστε να σας πω τι χρειάζεται για να πάτε στον ΕΟΠΠΥ;» Μια τόσο απλή ερώτηση που θα σε γλίτωνε από επιπλέον ταλαιπωρία. Για αυτό και δεν θα γίνω ποτέ αριστερός. Όλα στον ιδιωτικό τομέα. ΟΛΑ ! 

Παίρνεις το εξιτήριο, το βιβλιάριο, την απόδειξη από την αποκλειστική και πας ελαφρά τη καρδία και με περισσή αφέλεια  στο ΙΚΑ. Είσαι ηλίθιος. Είσαι βλαξ. 

Ξαναγύρνα στο νοσοκομείο. 

Πήγαινε στο γραφείο κίνησης. Σου λένε ότι πρέπει να πας στο γραφείο της διευθύνουσας. Πάρε κάτι φόρμες. Πήγαινε βρες ένα γιατρό  από την κλινική που νοσηλεύθηκε ο άνθρωπος σου. Προσοχή: Όχι έναν ειδικευόμενο αλλά έναν επιμελητή. Όποιος να ναι, δεν πειράζει.  Σου γράφει τη διάγνωση – την αντιγράφει από το εξιτήριο – τα ίδια πάνω σε αυτές τις φόρμες. Ας μην έχει ιδέα για το περιστατικό. Δεν πειράζει μια απλή αντιγραφή κάνει. Η σφραγίδα και η υπογραφή του χρειάζονται. 

Φύγε. 

Πήγαινε τώρα στο πρωτόκολλο να σου σφραγίσουν την απόδειξη της αποκλειστικής, το εξιτήριο και το βιβλιάριο. 

Φύγε. 

Πήγε βρες τον ελεγκτή γιατρό του ΙΚΑ – μη φοβάσαι, ένας από το νοσοκομείο είναι που εκτελεί και τέτοια χρέη. Όταν τον βρεις γιατί όλο και κάπου θα έχει πεταχτεί – νοσοκομείο είναι ρε αδερφέ δεν είναι το ψιλικατζίδικο της γειτονίας – θα σου βάλει και αυτός σφραγίδα και υπογραφή.
Ούτε καν κοιτάζει που σφραγίζει και υπογράφει. 

Ο θεσμός του ελεγκτή είναι παντελώς και πλήρως άχρηστος και χρησιμεύει μόνο και μόνο για να σε ταλαιπωρεί. 

Μετά καταλήγεις πάλι στο γραφείο κίνησης για να σου ξαναμανα σφραγίσουν όλα τα προηγούμενα  και να ξαναπάς στο ΙΚΑ. 

Εκεί σου βάζουν επίσης κάτι σφραγίδες και υπογραφές και δίνουν οοοοοοοοοοοοοοολα τα χαρτιά στο γραφείο της προϊσταμένης για να τα ελέγξει κάποια στιγμή.  

Εκεί σου λένε πως αυτά τα αμύθητα 140 ευρώ θα σου τα καταθέσουν σε 2 μήνες…

Αυτή η χώρα χρειάζεται ατομική βόμβα για να γίνει κράτος.
Χάθηκε ο κόσμος όλα τα παραπάνω να καλύπτονται από το εξιτήριο;
Ποιος κερδίζει και τι από αυτή την ταλαιπωρία;
Ο δημόσιος υπάλληλος που εφευρέθηκε μια καρέκλα για αυτόν;
Η γραφειοκρατία που εφευρέθηκε από τους πολιτικάντηδες για να μη γίνεται τίποτα σωστά;

ΓΑΜΩ ΤΟ ΚΩΛΟΚΡΑΤΟΣ ΣΑΣ

Α! 

Μην ξεχάσεις να περάσεις εν ευθέτω χρόνω από το ΙΚΑ να πάρεις τη βεβαίωση μεταξύ 650 και 140 ευρώ ώστε να τη βάλεις στη φορολογική σου δήλωση του χρόνου. 

Καλή σου τύχη.