ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ part 6

 

Ø  Επεσκέφθησαν κάποτε τρεις γέροντες τον Αββάν Αχιλλάν, και ο ένας από αυτούς είχε κακήν φήμην. Είπε δε εις αυτόν ένας από γέροντας: Αββά, κάμε μου ένα δίκτυον. Ο δε είπε: Δεν κάμνω. Και ο άλλος είπε: κάμε αγάπην, δια να έχωμεν ενθύμησιν σου εις την Μονήν. Ο δε είπε: Δεν ευκαιρώ. Του λέγει ο άλλος όπου είχε την κακήν φήμην. Εις εμέ κάμε ένα δίκτυον διά να έχω από τα χέρια του Αββά. Ο δε αποκριθείς αμέσως του είπεν: Εγώ να σου κάμω. Και του είπαν ιδιαιτέρως οι δύο γέροντες: Πως ημείς σε παρακαλέσαμεν και δεν εθέλησας να μας κάμης και εις αυτόν είπες «εγώ να σου κάμω»; Τους λέγει ο γέρων: Σας είπα, δεν κάμω, και δεν ελυπηθήκατε, διότι δεν ευκαιρώ. Εις αυτόν δε εάν κάμω, θα ειπή ότι δια την αμαρτίαν μου επειδή ήκουσεν ο γέρων, δεν ηθέλησε να κάμη και αμέσως κόπτομεν το σχοινί. Παρεκίνησα λοιπόν την ψυχήν του, δια να μη κυριευθή από την λύπην ο τοιούτος.

Ø  Ο Αββάς Αγάθων όταν έβλεπε κάποιο πράγμα και ήθελεν ο λογισμός του να κρίνη, έλεγεν εις τον εαυτόν του: Αγάθων, μην το κάμης αυτό εσύ. Και ο λογισμός του ησύχαζεν.

Ø  Έλεγαν δια κάποιον γέροντα ότι έκαμε πενηντα χρόνια, χωρίς να φάγη άρτον ή να πιή οίνον ταχέως και έλεγεν ότι εφόνευσα την πορνείαν και την φιλαργυρίαν και την κενοδοξίαν. Και ήλθεν εις αυτόν ο Αββάς Αβραάμ, ακούσας ότι είπεν αυτό και του λέγει: Συ είπες αυτόν τον λόγον; Και λέγει ναι. Και του είπεν ο Αββάς Αβραάμ. Ιδού εισέρχεσαι εις το κελλίον σου και ευρίσκεις εις το ψαθί σου γυναίκα, ημπορείς να λογαριάσεις ότι δεν είναι γυναίκα; Λέγει όχι αλλά πολεμώ τον λογισμόν, να μη την εγγίσω. Λέγει λοιπόν ο Αββάς Αβραάμ ιδού δεν εφόνευσες, αλλά ζη το πάθος, εδέθη δε. Πάλιν ενώ περπατείς βλέπεις πέτρες και κομμάτια κεραμίδια, μέσα δε εις αυτά χρυσάφι, ημπορεί ο νους να το λογαριάση όπως και αυτά; Λέγει: Όχι. Αλλά πολεμώ τον λογισμόν να μη το πάρη. Και του λέγει ο γέρων: Ιδού ζης το πάθος αλλά εδέθη. Λέγει πάλιν ο Αββάς Αβραάμ: Ιδού ακούεις δύο αδελφούς, ότι ο ένας αγαπά σε, ο δε άλλος μισεί σε και σε κατηγορεί: Εάν έλθουν εις εσένα, έχεις και τους δύο εξίσου; Λέγει: όχι, αλλά αγωνίζομαι να κάμω καλόν εις εκείνον όπου με μισεί, καθώς και εις εκείνον όπου με αγαπά. Του λέγει ο Αββάς Αβραάμ: Ώστε λοιπόν ζουν τα πάθη, μόνο δε δένονται από τους αγίους.

Ø  Έλεγεν ο Αββάς Δουλάς, ο μαθητής του Αββά Βησσαρίωνος, ότι ενώ επεριπατούσαμεν κάποτε εις όχθην της θαλάσσης εδίψασα και είπον εις τον Αββάν Βησσαρίωνα: Αββά, διψώ πολύ και αφού έκαμε προσευχήν ο γέρων, μου λέγει: Πίε από τη θάλασσα και εγλύκανε το νερόν και έπια. Εγώ δε επήρα εις το αγγείον, μήπως παρεκεί διψάσω και καθώς είδεν ο γέρων μου λέγει: Διατί επήρες νερόν; Του λέγω: Συγχώρησε με, μήπως παρεκεί διψάσω. Και είπεν ο γέρων: Ο Θεός εδώ, και παντού Θεός. 

Ø  Είπεν ο Αββάς Γρηγόριος ο Θεολόγος: Αυτά τα τρία απαιτεί ο Θεός από κάθε άνθρωπον που έχει το Άγιον Βάπτισμα. Πίστιν ορθήν από την ψυχήν, και αλήθεια από την γλώσσαν και σωφροσύνην από το σώμα.