PLAY OFF SUPERLEAGUE

Μου έλεγε ενας φίλος πριν από λίγες μέρες ότι τα play off στο ποδόσφαιρο είναι αποτυχία γιατί κανονικά το πρωτάθλημα πρέπει να τελειώνει, όπως το ξέραμε πάντα, στους δυο γύρους. Δεν είναι δίκαιο πχ για μια ομάδα να τερματίζει δεύτερη και μετά τα play off να βγαίνει 5^η.

Διαφωνώ κάθετα και οριζόντια.

Με τα play off: 

Οι ομάδες αποκομίζουν μεγαλύτερα έσοδα που τα εχουν μεγάλη ανάγκη, ειδικά αυτή την εποχή

Εξακολουθούμε να βλέπουμε ποδόσφαιρο αντι να τελειώσει το πρωτάθλημα από τον Απρίλιο. 4 μήνες αποχής θα ηταν αφόρητα πληκτικοί. Ασε που για να εχουν υλη οι αθλητικές εδημερίδες σε περίοδο αθλητικής ανομβρίας,  θα μας έσκιζαν στις φήμες, στα σενάρια και στις μετεγγραφές που δεν θα γίνουν ποτέ. Τουλάχιστον τώρα υπάρχει θέμα συζήτησης. Η μπάλα.

Προτιμώ να βλέπω 4 φορές ΑΕΚ – ΠΑΟ και ΑΕΚ – ΠΑΟΚ, παρά το Ολυμπιακός – Κάτω Σούρμενα ή να προστεθούν άλλες δυο χαμηλού επιπέδου ομάδες στο ήδη χαμηλού επιπέδου ποδόσφαιρο μας. 

Είναι πολύ πιο ενδιαφέρον να βλέπεις 4-5 ντέρμπι παρά αδιάφορα παιχνίδια που ειδικά προς το τέλος του πρωταθλήματος, δεν έχουν κανένα νόημα. 

Βρίσκω ούτως ή αλλως  πιο δίκαιο το σύστημα των play off από το πρωτάθλημα. Αν είσαι σοβαρός, παίρνεις το πλεονέκτημα κατά τη διάρκεια της χρονιάς και το εξαργυρώνεις. Ετσι, δεν εχουμε τα «ναι αλλά εκει μας έσφαξαν, εκει μας έγδαραν και εκει μας πιστόλισαν»

Καταλαβαίνω ότι τη συγκεκριμένη διαδικασία τη βαριούνται οι ποδοσφαιριστές γιατί κουράζονται καθώς προπονούνται περισσότερο και δίνουν αγώνες και οι προπονητές γιατί κρίνονται, αλλά δεν μπορώ να υποστηρίξω κακομαθημένους πολυεκατομμυριούχους πιτσιρικάδες, ούτε είμαι δημοσιογράφος για να τους πουλάω φιλίες και να γράφω εναντίον των play off.

Η ΜΑΓΚΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ

Πριν από λίγες μέρες θαύμασα το 6^ο τρόπαιο στην Ευρώπη από την ομάδα του ΠΑΟ. Μακράν η πιο πετυχημένη ομάδα ολων των εποχών στην ιστορία του ελληνικού διασυλλογικού αθλητισμού.

Το θέμα με τον Παναθηναϊκό δεν είναι ότι μάζεψε 10 Τζόρνταν και κερδίζει τα κύπελλα εύκολα. Ισα ισα, αν δεις προσεκτικά το φετινό ρόστερ, θα χαμογελάσεις με το μεγαλύτερο παλτό που εχει την περισσότερη εμπιστοσύνη του Ομπράντοβιτς, τον Τέπιτς, ο Μάριτς δεν μάγεψε κανέναν, ο Βουγιούκας δείχνει ότι δεν κάνει για τα μεγάλα παιχνίδια ( όπως και ο Καϊμακόγλου ) ο Τσαρτσαρής εχει μια διαρκώς πτωτική απόδοση τα τελευταία χρόνια και ο Καλάθης πρέπει να είναι ο μόνος play maker που πέρασε από τα χέρια του Ζοτς και δεν εχει σουτ.

Η μαγκιά του Παναθηναϊκού, είναι ότι είναι 100 φορές καλύτερη ομάδα από το μπάσκετ που εκπροσωπεί και από το κοινωνικοπολιτικό σύστημα που πηγάζει.

Στον ΠΑΟ υπάρχει σύστημα, οργάνωση, πειθαρχία, ομαδικότητα, ιεραρχία, προσπάθεια και διαρκώς σκληρή δουλειά. Στοιχεία που για να τα δεις στο ελληνικό κράτος και τους πολίτες του, πρέπει να αλλάξεις χώρα! 

Αμιγώς μπασκετικά, δεν εχω δει οσα χρόνια παρακολουθώ το άθλημα, ομάδα που να διαβάζει τόσο καλά και να προσαρμόζεται τόσο γρήγορα και αποτελεσματικά στο παιχνίδι του αντιπάλου.

Μπορεί ο ΠΑΟ να στηρίζεται κυρίως στον Διαμαντίδη και στον Μπατίστ ( για αυτό και πιστέυω ότι έχασε τον τελικό του κυπέλλου, γιατί δεν βρήκε βοήθεια από κάποιον άλλον ) αλλά ο καθένας εχει ένα ρόλο που τον υπηρετεί με προσήλωση. 

Υπάρχει ενας άνθρωπος στον Παναθηναϊκό που δεν προβάλλεται ιδιαίτερα αλλά εχω την αίσθηση ότι είναι κεφάλαιο για το ελληνικό μπάσκετ, παρακολουθώ με προσοχή τις δηλώσεις του και δείχνει σοβαρότητα, γνώση με σεβασμό στο άθλημα και πάντα ξέρει τι λέει. 

Τιμή μας να τον έχουμε στο πρωτάθλημα μας και αναφέρομαι στον Δημήτρη Ιτούδη.  

Respect.

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΕΣΟΔΑ…

Χθες, μέτρησα τις αποδείξεις που είχα μαζέψει στο καταπληκτικό 2010. Μπράβο μου, έπιασα και βάλε, το αφορολόγητο και αφου τις μέτρησα, διαπίστωσα πως μου πήρε περί τις 3 ωρες. Μια πρωτη ταξινόμηση, πρόσθεσε, άθροισε, σημείωμα για τον λογιστή, πέρασε η ωρα.

Ο εφοριακός πόσους φακέλους με αποδείξεις θα προλάβει να τσεκάρει και πως είμαστε σίγουροι ότι δεν θα γίνει το κεφάλι του κουδούνι ώστε η καταμέτρηση να γίνει με το τηλεχειριστήριο; 

Το θέμα όμως είναι ότι μέχρι σήμερα οι μισθωτοι και οι συνταξιούχοι εστω κάτι λίγα τα πλήρωναν. Με τα ορια του αφορολόγητου, οι κυβερνώντες την πάτησαν! 

Ολος ο κόσμος κράτησε τις αποδείξεις, με τη μερίδα του λέοντος να αφορούν αυτές του σουπερμάρκετ που πάντα κόβει αποδείξεις! 

Ετσι, ολοι έπιασαν λίγο ως πολύ το αφορόλογητο με αποτέλεσμα να μην πληρώσουν οι συνήθεις άτυχοι. Εκει που πήγαν να πολεμήσουν τη φοροδιαφυγή, έκαναν μια λακούβα στην έρημο καθώς το σουπερμάρκετ βόλεψε όλον τον κόσμο. 

Το καλό της υπόθεσης είναι ότι σε μπαρ, καφέ, ταβέρνες και εστιατόρια εκει που έκοβαν μια απόδειξη ανα τρεις μέρες, τώρα βλέπεις πως εχουν γίνει ιδιαίτερα προσεκτικοί. 

Καιρός ηταν…

ΑΝ ΗΜΟΥΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ

Μου εχει μπει μια περίεργη ιδεα στο ομιχλώδες του μυαλού μου και ευθύς αμέσως τη μοιράζομαι μαζί σου. 

Εστω ότι ενας κινηματογραφικός κολοσσός μου εμπιστευόταν την παραγωγή μιας ταινίας μπλοκμπάστερ. Το στόρι θα ηταν ενας άνθρωπος με μοναδικό του όπλο το μυαλό του, να τα βάλει με ολους τους γνωστούς σουπερ ήρωες που ξέρουμε από παιδιά. 

Ο Μπάτμαν, ο Σούπερμαν, ο Σπαϊντερμαν, ο Χουλκ, οι ΧΜΕΝ, ο Κάπτεν Αμέρικα, Ο Φλας Γκόρντον, ο Αϊρονμαν και οποιον άλλον ξεχνάω, έπαθαν ένα ψυχολογικό και θέλουν να εξαφανίσουν την ανθρωπότητα γιατί το απόλυτο κακό τους γύρισε τα μυαλά. 

Ο Ανθρωπος θα τους αντιμετώπιζε έναν έναν και θα τους νικούσε. 

Θα μπορούσε ας πούμε να είχε διαλυθεί η Γη και να απέμεινε ενας άνθρωπος. Μόνο ενας. Στην προσπάθεια τους οι σουπερ ηρως να τον εξολοθρεύσουν, θα έβαζαν στοίχημα ότι οποιος τον τελειώσει, θα γίνει ο αρχηγός τους. Κατόπιν κλήρωσης, ενας ενας προσέρχονται στο καταφύγιο του ανθρώπου και θα τους έτρωγε. Δεν θέλω έναν Ράμπο, αλλά έναν γέροντα, έστω μεσόκοπο, για να μη δω τίποτα αμερικανιές ότι ξαφνικά τους αρχίζει στο διαστημικό κουνγκ φου και να νικάει. Γιατι την περίπτωση μας δεν πιάνει, αυτά τα έχουμε ξαναδεί και είπαμε να το κάνουμε αληθοφανές. Αλλωστε στα πολεμικα κόλπα οι σουπερ ηρωες είναι καλύτεροι. 

Φαντάσου τι προετοιμασία και τι φαντασία θα είχε ένα  τέτοιο σενάριο. Σκέψου μια υπέροχα καταστροφική αποκαθήλωση των πάντων. Το πώς τα υπερ-χαρακτηριστικά γίνονται χαρτί μπροστά στο Νου. 

Στο τέλος, η ταινία θα κατέληγε με το τραγούδι των Stranglers, “no more heroes anymore”…

Εμπνευση που δεν θα γίνει ποτέ και για προφανείς εμπορικούς λόγους. 

Δεν πειράζει, τελικά, ας σκηνοθετήσω το σίκουελ του πανίσχυρου μεγιστάνα των Νίντζα…

ΒΡΑΧΙΟΛΙ ΜΕ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΧΛΩΡΙΝΗ

Εδώ και αρκετό καιρό, λαμβάνω διαφημιστικά μηνύματα από τα golden deals, groupon, windeals. Όχι ότι είμαι καταναλωτικό φρικιό αλλά θέλω να βλέπω τι παίζει στην αγορά. Σε δύσκολες περιόδους, το να πετύχεις κάτι ενδιαφέρον σε μια προσφορά, δεν είναι κακό.

Τα περισσότερα δεν με ενδιαφέρουν καθώς απευθύνονται στις γυναίκες. Λογικό. Αυτές κινούν το εμπόριο, οπότε υπάρχει επίθεση προσφορών στο γυναικείο φύλο.

Πριν από λίγες μέρες έλαβα ένα απίθανο:

«9,90€ από 33€ για ένα αυθεντικό βραχιόλι Energy Balance που εξασφαλίζει ευεξία και προσφέρει σωματική και ψυχική ισορροπία, από την χχχχ ( μην κάνουμε και διαφήμιση ) Έκπτωση 70%»

Υπάρχει εστω ενας σοβαρός άνθρωπος, καλά και αστείος να είναι δεν θα τα χαλάσουμε εκει, με μια στοιχειώδη μόρφωση γυμνασίου που να πιστεύει σε τέτοιες χαζαμάρες;

Τα εχω δει και σε χέρια γνωστών μου που μου λένε υπερήφανοι περί ενεργειακής ευεξίας, ροης του αίματος, επικοινωνίας των άκρων με την καρδιά και είμαι έτοιμος να ακούσω για τα κύματα Δ από τον Κένταυρο 8 και για την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία από την κεντρική είσοδο της  χαμένης Ατλαντίδας. 

Δηλαδή εσυ πιστεύεις ότι μια ίωση στην καρδιά του χειμώνα δεν θα σε βρει αν φοράς το βραχιολάκι; 

Ότι αν σε προσβάλλει κάποιος, αν το αφεντικό σου χρωστάει δεδουλευμένα, αν η κοπέλα σου σε αποχαιρετήσει γιατί συνάντησε τον σφοδρό έρωτα κάπου αλλού, αν χάσεις τη δουλειά σου, αν τρακάρεις με το αυτοκίνητο, αν κάποιος δικός σου άνθρωπος πάει βόλτα με τον αρχάγγελο Μιχαήλ, το βραχιολάκι θα σε κρατήσει σε ηρεμία, γαλήνη, ισορροπία και νιρβάνα; 

Δεν φταίνε αυτοί που τα πουλάνε. Τα πρόβατα που τα αγοράζουν φταίνε.

Σε ένα βαθμό το καταλαβαίνω και λυπάμαι. 

Χωρίς Θεο, και το βραχιολάκι θα φορέσεις, και σε ψυχολόγο θα πας, και στη γιόγκα θα τρέξεις, και στους αστρολογο-χαρτομαντει-καφετζούδες θα ακουμπήσεις χρήματα και ελπίδες…

ΕΞΟΧΙΚΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΚΗΠΟΣ 2011

Μια και στο εξοχικό μου θα κάνω μια περιορισμένη ανακαίνιση, είπα να περάσω μια βόλτα από την εκθεση που γίνεται στο ανατολικό αεροδρόμιο «Εξοχικό σπίτι και κήπος»

Το site είναι εδώ: http://www.eksohikospiti.gr/ και οι τύποι το εχουν κάνει έξυπνα. Αν καταχωρήσεις τα στοιχεία σου – φακέλωμα – μπορείς να τυπώσεις μια δωρεάν πρόσκληση για να πας. Αν αποφασίσεις να μείνεις άγνωστος, τότε στην είσοδο θα πληρώσεις 5 ευρώ. 

Εκτος και αν πεις ότι είσαι δημοσιογράφος οπότε περνάς δωρεάν. Αν ντρέπεσαι – πες το μωρέ τι ντρέπεσαι; -  ανάμεσα στην κύρια είσοδο και στο καφέ εκτος του κτιρίου, εχει δυο πόρτες μπορεί να είναι μια ανοιχτή. Κοίταξέ το. Δεν χάνεις τίποτα. 

Τελικά στην Ελλάδα δεν έχουμε κρίση και λέμε ψέμματα. Οι τιμές που είδα, ήταν σε επίπεδα ουρανοξύστη. Μάλλον οι Ελληνες έμποροι επίπλων εχουν βγάλει πολλά λεφτά και δεν τους νοιάζει. Οι τιμές ηταν πολύ υψηλές. 

Τελικά στην Ελλάδα έχουμε κρίση και μας περιμένουν ακόμα χειρότερα. Ηταν η πρώτη έκθεση που πήγα και απουσίαζαν πανηγυρικά τα κοριτσάκια με τη σέξι εμφάνιση που μοιράζουν φυλλάδια και χαμόγελα. 

Το ανατολικό αεροδρόμιο εχει άπλετο χώρο και παρκάρεις άνετα. Αρκει να υπολογίσεις την ωρα μη σε πιάσει κίνηση στη Βουλιαγμένης. Η διαρύθμιση ηταν καλή και την παράσταση έκλεψαν οι υδάτινες κατασκευές για τον κήπο και κάτι περίεργα κλειστά πλέξιγκλάς που το νερό ήταν σε υδάτινες στήλες. Ωραίο ως θέαμα αλλά θα πρέπει να το έχεις ολημερίς σνδεμένο στο ρεύμα για να το απολαμβάνεις. Με το αζημίωτο, καθώς ξεκινάνε από 500 ευρώ. 

Μου άρεσε ότι από αλλού μπαίνεις, από αλλού βγαίνεις, ότι κατεβαίνεις ένα επίπεδο κάποια στιγμή της διαδρομής, απολαμβάνεις τις κηποτεχνίες, ανεβαίνεις και βρίσκεσαι στο καφε της έκθεσης για να πάρεις μια ανάσα, να κάνεις ένα διάλειμμα. 

Στο ισόγειο λίγο μπερδεύεσαι καθώς πρέπει να κάνεις ένα κύκλο και μετά να ξαναβγεις στον κεντρικό διάδρομο για να συνεχίσεις. 

Μου έκαναν αρνητική εντύπωση ότι οι εκθέτες δεν είχαν τα σχετικά καρτελάκια οπότε για να ρωτήσεις κάποιον μια τιμή, παίζεις τζόκερ αν είναι ο ταδε πελάτης και ο δείνα επισκέπτης και αντιστρόφως. Επίσης η έκθεση δεν διαθέτει ένα υποτυπώδες φυλλάδιο που να γράφει ποιος βρίσκεται που. Μπαίνεις και ο Θεος βοηθός. Να πάρεις και πομπούς μαζί σου ώστε αν θέλεις να επιστρέψεις σε ένα περίπτερο για να ξαναδείς έναν καναπέ για παράδειγμα, να σε βοηθήσει η τεχνολογία. Τέλος, κάποιοι εκθέτες είχαν τιμές στα εκθέματά τους και κάποιοι βαρέθηκαν. Πρέπει να ρωτήσεις. 

Να προγραμματίσεις να εχεις δυο ώρες στη διάθεση σου, να το πας χαλαρά και να είσαι προετοιμασμένος ότι θα γίνει το κεφάλι σου κουδούνι. 

Η αλήθεια είναι πως δεν μου αρέσουν τα τερατώδη ΙΚΕΑ και θέλω να στηρίξω τον Ελληνα κατασκευαστή. Αν όμως με ένα τραπέζι θέλεις να βγάλεις ολόκληρο κατάστημα ε, τότε θα έρθω σε σενα, θα πάρω ιδέες και θα παω στο μεγαθήριο να τα πάρω φθηνότερα. 

Κατανοώ τον αντίλογο. Ναι, εχεις παραπανω κόστη, καλύτερη ποιότητα, αλλά εγω που πηγαίνω στο χωριό μου για 5 μέρες το καλοκαίρι δεν μπορώ να αγοράσω ένα τραπέζι για την αυλή και 4 καρέκλες με 500 ευρώ, θα το πάρω στα μισά! 

Δούλεψε με ένα λογικό κέρδος και όχι με 1000% ρε αδερφέ!