ΠΡΟ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΜΑΚΑΡΙΣΜΟΙ - ΑΕΚ ποδοσφαιρο

Αρτι προσαρμοσθεις στην πραγματικοτητα της πολης, λεω να κανω μια αναφορα για τα της σουπερ λιγκα βαζοντας ένα τρυπιο τουβλο στον ετοιμορροπο τοιχο των αναλυσεων πριν από το τελος.

ΑΕΚ

Είναι ευχαριστο το ότι η ομαδα κανει βηματα προς τα μπρος.

Περιμενα τα βηματα να είναι αλματωδη μια και στην τεχνη του ποδοσφαιρου συνεισφεραμε τη μουτζουρα, αλλα η βελτιωση οσο μικρη και αν είναι, πρεπει να επισημαινεται.

Ειμαστε πιο γρηγοροι με τη μπαλα στα ποδια, εχουμε ένα επιθετικο πλανο με περισσοτερο τη μπαλα κατω παρα κοντα στους προβολεις του ΟΑΚΑ, προσπαθουμε να παιξουμε ποδοσφαιρο, να απλωσουμε παιχνιδι και συμμετεχουμε στην εξελιξη του αγωνα με τη δικη μας προσπαθεια και όχι δια της προσευχης, του τελευταιου λεπτου, του γιομαλμπασα, της σεντρας και του βοηθα Παναγια και αγιε Λυμπεροπουλε.

Διαφοροποιησεις σχετικα με περυσι βλεπω την καλυτερη αξιοποιηση των προσοντων του Σεζαρ και τη συνεχη ανοδο του Γεωργεα με περισσοτερο θαρρος και δημιουργια. Ο κοουτς Φερερ μου αρεσει που δεν δισταζει να κανει γρηγορες αλλαγες και εχει δωσει το δικο του πνευμα στην ομαδα.

Δυστυχως όμως εχουμε 3 αδυναμους κρικους και καθοριστικους για τη συνεχεια.

Δεν μπορεις να πας στους ομιλους της κορυφαιας διασυλλογικης οργανωσης του κοσμου με σεντερ φορ τον Παντελη Καπετανο. Πριν από λιγες μερες χαιρετησε το χορτο στο 30 και μπηκε ο σερβος που εβαλε ένα γκολ που απαιτει πονηρια και θρασσος αλλα μετα μιμηθηκε τον Ντεϊβιντ Κοπερφιλντ. Εξαφανιστηκε.

Βαρεθηκε; Τον καταλαβαν και τον εκλεισαν; Δεν μπορουσε; Προσεχως θα το μαθουμε. Είναι κριμα να γυρισουμε το υπεροχο σιριαλ που βιωνουν ετη επι ετων οι

οπαδοι του ΟΣΦΠ για τον τρομερο σεντερ μπακ, ( που ελεγαν και οι παλαιοι ) να παμε στο δικο μας για τον killer σεντερ φορ.

Στη μ.Ν. εποχη ( παρακαλω να προσεξετε την προφορα μην κατηγορηθειτε ως υβριστες ) την πρωτη αγωνιστικη περιοδο μας εσωσαν τα γκολ του Κατσουρανη και δεν πολυφανηκε, λογω φυσικα και των ειδικων συνθηκων, η απουσια του παικτη που θα πλαισιωνει τον Λυμπε. Τη δευτερη θα την ξεχασουμε ολοι πολύ γρηγορα όπως και καποιον βενλισκι και έναν ελληνα εκ σουηδιας που προσπαθησαμε να βαλουμε στην κορυφη.

Φετος μπορει να είναι αρχη για καποιους και να χρειαζεται υπομονη αλλα δεν βλεπω να εχουμε λυσει αυτό το προβλημα.

Οι αλλοι δυο αδυναμοι κρικοι είναι οι δυο κεντρικοι αμυντικοι μας.

Ο Δελλας επρεπε να εχει κοψει το ποδοσφαιρο εδώ και 2 χρονια.

Εκτος και αν βρεθει ομαδα στον ευρωπαϊκο πλανητη που να παιζει με 3 κεντρικα μπακ οποτε εκει πιθανως να ηταν χρησιμος. Δεν κανει.

Ο Τσιριλο δεν εχει καμια διαφορα σε σχεση με περυσι. Καλος σοουμαν, να γινει η αγαπη της εξεδρας, μανουρα, γκρινια και δημοσιες σχεσεις αλλα είναι εξαιρετικα μετριος για να σταθει στο champions league.

O Ιβιτς απεχει από το δικο μου προτυπο αμυντικου χαφ.

Όταν εχει τη μπαλα είναι θετικος. Χωρις αυτή απουσιαζει.

Ο Παουτασο αυτή τη στιγμη είναι ισως ο καλυτερος τακτικα παικτης της ομαδας.

Δεν ξερω πως ακριβως θα αντιδρασει όταν θα χρειαστει να φανει ατομικα και να παρει ευθυνη.

Ο Λυμπε τεινει να γινει μαρτυρας. Συνεχως θα γινονται προσπαθειες να πλαισιωνεται και συνεχως θα τα περιμενουμε όλα από αυτόν.

Ο Εμερσον είναι σταθερος και δεν με ανησυχει η ηλικια του. Εχει δυνατη ποδοσφαιρικη παιδεια και το βιογραφικο του είναι τετοιο που δεν νομιζω ότι για το ελληνικο πρωταθλημα θα αντιμετωπισει προβλημα.

Ο Σεζαρ ευτυχως βλεπει και λιγο χορτο περισσοτερο και δεν περιοριζεται αναμεσα στις 2 γραμμες του αουτ και της μεγαλης περιοχης. Αυτος είναι κερδος.

Ο Λακης είναι παντα Λακης και θλιβομαι όταν μπαινει στο παιχνιδι για να βοηθησει μια πιθανως δυσκολη στιγμη.

Μπορεις να ζητησεις από τον Πινοκιο να σου πει αληθεια;

Ο Λαγος εξυμνηθηκε νωρις και επεσε νωρις. Δεν πειραζει, θα μαθει.

Αρκει να σταθεροποιηθει σε μια θεση, να του δωθει χρονος, εμπιστοσυνη και ειμαι σιγουρος ότι θα εξελιχθει σε ηγετικη φυσιογνωμια για την ομαδα.

Και κατω από τα δοκαρια περαν του «αν ηξερα τον Καζαντζιδη θα του ειχα χτισει ναο, γιατι μιλαει στην ψυχη μου» βλεπω και έναν Χιωτη που φαινεται αρκετα καλος. Ελπιζω να μεινει ο ιδιος μετα το πρωτο λαθος και να μην τον παρει η κατηφορα. Για τους υπολοιπους δεν εχω ξεκαθαρη εικονα για το τι μπορουν να κανουν και πώς να βοηθησουν και θα τους δουμε στη συνεχεια. Απλως να επισημανω τη διαφαινομενη ποιοτητα του Τοζερ που μου φερνει λιγο σε βαθιλι τθαρτα αλλα εχει δρομο ακομα και πρωτα αυτόν της καθιερωσης.

ΠΑΟ

Από τη μεση και μπροστα ενισχυθηκε σημαντικα, εκανε δυνατες μετεγγραφες και ο Παπαδοπουλος δεν θα σκιζεται μονος του. Ομαδα όμως που εχει ως βασικο τον Μπισκαν από τον οποιο φοβαμαι ότι ειμαι πιο γρηγορος και στην αμυνα συμμετεχουν αστερες όπως ο Γκουμας, ο Μορις και ο Βυντρα, δεν τη φοβαμαι.

Για να μην πω ότι δεν την υπολογιζω καθολου. Ο Αντονσον ηρθε με την κρυφη ελπιδα της αποκαλυψης του νεου Χενρικσεν, μεχρι να προσφερει γενναιοδωρα το δευτερο γκολ του Ιωνικου. Ο ΠΑΟ δεν ξερει να αμυνεται και ως γνωστον πρωταθλητης χωρις αμυνα είναι στοιχεια που δεν συνυπαρχουν.

ΟΣΦΠ

Στο ιδιο εργο θεατες.

Περυσι τετοια εποχη προεβλεπα ότι το πρωταθλημα θα ηταν χαλλλλλαρα του ΟΣΦΠ και το ιδιο λεω και φετος. Δεν υπαρχει ελληνικη ομαδα να κοντραρει τον Ολυμπιακο και χωρις πολλα πολλα ηδη το κοντερ εχει γραψει -4 για την ΑΕΚ και

-3 για τον ΠΑΟ. Βεβαια, αν η διαφορα παει στους 20 ποντους και στον β γυρο μειωθει στους 6, θα είναι η συνηθης παρηγορια που εκφραζει ο δευτεροτριτος.

Ο ΟΣΦΠ εχει πολλα κορμια να ριξει στο χορτο και δεν νομιζω ότι θα τον επηρεασει ουτε η συνηθως συντομη παρουσια του στο c.l. ουτε το επιπεδο του ελληνικου πρωταθληματος. Ισως με το στοιχημα να δουμε μερικες ανατροπες, «απροσδοκητα» αποτελεσματα και αρκετα διπλο ημιχρονο και ασο τελικο για να πανηγυριζουν οι δημοσιογραφοι ότι αναβαθμιστηκαμε αλλα στο τελος παλι ο ιδιος θα το σηκωσει.

CHAMPIONS LEAGUE.

Ναι, καλη η κληρωση. Που να ειμασταν στον ομιλο της Τσελσι και της Μπαρτσα.

Εγω παντως δεν ειμαι αισιοδοξος και αναφερομαι στην ΑΕΚ.

Δεν είναι δυνατον να κερδιζεις με την ψυχη στο στομα μια ομαδα που μεχρι μεθαυριο να παιζαμε δεν θα εβαζε γκολ, που να την κερδισες εκτος εδρας, που εμεινε με 9 παικτες και προηγηθηκες με καζναφερειο πεναλτι και να επικαλεισαι αγχος, στρες, κωπωση, αργησε το σχολικο, καηκε το μοντεμ και ότι είναι νωρις.

Λες και δεν ξερεις ποτε παιζεις και τι εχεις να κανεις. Λες και το προγραμμα βγαινει την τελευταια μερα και δεν σου το ειπε κανεις. Δηλαδη αν το πρωτο ματς ηταν χ ή ασος τι θα γινονταν; Δεν κατεβαιναμε να παιζαμε;

Δεν εχει την προσωπικοτητα η ομαδα να κερδισει εκτος εδρας.

Δεν εχει την αξια να τη φοβηθει κανεις, εντος εδρας.

Δεν ειμαι οικονομολογος, ουτε με ενδιαφερει να αντιμετωπισω το ποδοσφαιρο παραγοντικα για να κοιταξω τα οικονομικα οφελη. Αυτά τα αφηνω για οσους τα καρπωνονται. Ποδοσφαιρικα και μονο δεν δινω ελπιδες για τη συνεχεια και αυτό που με ενδιαφερει είναι η αξιοπρεπεια. Δεν θελω να φαμε 7, δεν θελω να προσευχομαστε να το σφυραει από το πρωτο ημιχρονο.

Ότι κατσει βεβαια, καλον εστι.

Για τον ΟΣΦΠ προβλεπω πως το κλειδι θα είναι το πρωτο παιχνιδι.

Αν το παει καλα, θα περασει.

Αλλιως θα διαλυθει και θα λυσσαξει για τα κεκτημενα, τους εγχωριους τιτλους.

Και μεχρι να διαψευστουν πανηγυρικα τα ανωτερω, εγω ο υποπτος θα πινω jack daniels…

Τελος στο πονημα, τα θερμα και πολλα μου συγχαρητηρια σε οποιον διαβασε μεχρι εδώ.

ΑΓΓΛΙΑ - ΕΛΛΑΔΑ 4-0

Λιγο η στερηση ποδοσφαιρου, λιγο η αγαπη στην Εθνικη λιγο η απραξια στο ορεινο χωριο που βρισκομουν, αποφασισα να δω το φιλικο με την Αγγλια. 

Από τα δελτια ειδησεων μια μερα αργοτερα, καταλαβα πως θα ακολουθησε πολεμος με την φοβερη και τρομερη ανανεωση, με τον κολλημενο Ρεχαγκελ, με το βαρυ και ασηκωτο και λοιπα χαρωπα που συνηθως λεγονται στη χωρα μας μετα από μια ηττα και δει, συντριπτικη. 

Καταρχην το αποτελεσμα ηταν μαγικη εικονα. Δεν ειμασταν για 4 και δεν ηταν τοσο καταρρακτωδης η Αγγλια. Το πρωτο γκολ ηταν λαθος του Νικοπολιδη. Το εχει η μοιρα του φαινεται στα εναρκτηρια ματς να κανει μια πατατα, παραδοση που δημιουργησε περυσι με την Αλβανια. 

Το δευτερο και το τριτο ηταν με ολιγη από μπιλιαρδο και στο τεταρτο ειχαμε παραδωσει πνευμα για αυτό και ο Κραουτς ανενοχλητος αναμεσα σε 4 αμυντικους εκανε μια κεγαλια που πολύ αμφιβαλλω αν μπορει να την ξανακανει, εγραψε το τελικο σκορ. 4 φασεις, 4 γκολ η Αγγλια και η σεμνη τελετη ελαβε τελος μακαβριον. 

Η αληθεια είναι πως μερικοι παικτες δεν εχουν πια θεση στη βασικη ομαδα μας. Τακης Φυσσας, Αγγελος Χαριστεας, Λουκας Βυντρα και – λυπαμαι που το γραφω – Θοδωρης Ζαγορακης δεν εχουν κατι άλλο να προσφερουν. Ο Φυσσας πια εχει γινει επικινδυνος, ο Χαριστεας είναι εντελως ακινδυνος ( για να μην πω ότι μου θυμιζει περιπτωση Κων/νιδη ) ο Βυντρα δεν θα επρεπε καν να είναι ποδοσφαιριστης και ο Ζαγορακης επιβεβαιωνει τη ρηση του Αγγελου Αναστασιαδη «δεν μπορει το παλικαρι».

Ενός κακου μυρια επονται και στο συγκεκριμενο παιχνιδι ετυχαν μαζι:

- Ο Γιαννακοπουλος να κανει το χειροτερο του παιχνιδι

- Ο Καραγκουνης να δημιουργει με την ιδια επιτυχια που ειχε μαρκαρει ο Χρηστος Βασιλοπουλος τον Ρομαριο

- Ο Σαμαρας να μην παρει πασα ουτε για δειγμα

- Ο Κατσουρανης να μοιαζει με μαγο αφου εξαφανιστηκε

- Το κεντρικο αμυντικο διδυμο να μοιαζει τοσο δεμενο οσο και το ζευγος Τολης - Τζουλια.

Στο δευτερο ημιχρονο τα μαζεψαμε τα πραγματα και η ευκολη αποψη είναι ότι ελα μωρε οι Αγγλοι το παρατησαν. Με μια δευτερη ματια ειδαμε:

- Τον Μπασινα να κανει μεγαλο ματς μοιραζοντας παιχνιδι, απελευθερωσε τον Καραγκουνη, και καλυψε χωρους αποτελεσματικα. Ότι δηλαδη δεν εκανε ο Ζαγορακης.

- Τον Αμανατιδη να μην καταλαβαινει απο Ναους Ποδοσφαιρου και με θρασσος να δημιουργει προβληματα

- Τον Σαλπι να είναι ταχυς και δραστηριος

- Τον Λαγο να είναι πιο κινητικος και πιο ουσιαστικος από τον γελαστο Τακη 

Με αποτελεσμα η μεγαλη διαφορα της εθνικης του α με το β ημιχρονο ηταν να ειμαστε πιο γρηγοροι με τη μπαλα στα ποδια, να απλωνουμε το παιχνιδι, να πλησιαζουμε ορθοδοξα την αντιπαλη περιοχη αλλα χρειαζοταν και λιγη τυχη για να σκοραρουμε που δεν την ειχαμε.

Το πρωτον και το πενιχρον του ελληνικου ποδοσφαιρου το ξερουμε.

Ξερουμε επισης πως δεν εχουμε τον Ρονι και τον Σεβτσενκο στον παγκο και δεν τους δινονται ευκαιριες. 

Επειδη όμως επι του παροντος σημασια εχει περισσοτερο η αξιοπρεπεια παρα η επιτυχια που δεν θα επαναληφθει ουτε στον μεθεπομενο αιωνα, με ψυχραιμια σιγα σιγα να αραιωνουμε. 

Λαγος – Σαλπι – Μπασινας – διατηρηση Σαμαρα, είναι κινησεις που επιβαλλεται να γινουν για αρχη και βλεπουμε. Θα ελεγα και για τον Αμανατιδη αλλα ο Στελιος δεν βγαινει. Είναι όμως μια σημαντικη εναλλακτικη λυση. Περιμενω να κανει και ένα κλικ και ο Παπαδοπουλος που το χρωσταει στον εαυτο του. 

Κατά τα αλλα ενταξει, χασαμε, αυτά εχει η ζωη, να το περασουμε στο ντουκου καθως όλα τα λεφτα είναι τα ματς του ομιλου.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ...

Ομορφοι κοσμοι ομορφα χανονται…

Επιστροφη στην πραγματικοτητα, στις υποχρεωσεις, στα καθηκοντα και στη μαχη της καθημερινοτητας.

Η μεγαλη πολη ανοιξε την αγκαλια της και με υποδεχθηκε όπως ολους μας, όπως παντα…

Με παρηγορει το γεγονος ότι οσο υπεροχα και αν περασα, οσο και αν χορτασα σε παραστασεις, εικονες και συναισθηματα τοσο παραμενω πιστο παιδι της Αθηνας και μονο σε αυτή θα μπορουσα να ζησω επι μακρον. Φετος ισως λιγο πιο φοβισμενα καθως ξεκιναω και σε καινουριο εργασιακο περιβαλλον με εντελως τελειως καινουριο αντικειμενο αλλα πιστευω πως σε λιγο καιρο θα εχω μαθει και συνηθισει.

Το οδοιπορικο στην Χιο, στην Συμη, στην Ροδο, στο Καρπενησι και στις Σποραδες μου αφησε κληρονομια αρκετες εκαντονταδες χιλιομετρων, 40 φιλμ που περιμενουν τη φροντιδα της προσωπικης μου φωτογραφου, μια φορα που κατατασσεται χωρις προκριματικα στο top 5 των ερωτικων μου εμπειριων, μια άλλη που απορριφθηκα πανηγυρικα και καποιους φιλους που πιθανως να τους ξανασυναντησω.

Ηταν εξαιρετικη η συγκυρια ότι η νεα μου εταιρεια εκλεισε για ένα μηνα. Με βοηθησαν και τα χρηματα της παραιτησης οποτε το μονο που εκανα ηταν να βαλω ενεργεια, προγραμματισμο και βγηκα στη γυρα

Ενα ατελειωτο βιντεοκλιπ πρωτογνωρων εικονων και παραστασεων, θαλασσα, βουνο, πολυς κοσμος, λιγος κοσμος, καθολου κοσμος, τοπια – πανδαισια - ειτε με τα ποδια, ειτε με το αεροπλανο, ειτε με το αυτοκινητο, ειτε με το πλοιο. Χορτασα.

Ποσα πραγματα ειδα… Από τα καστροχωρια της Χιου, στην παλια πολη της Ροδου, από τα αγερωχα βουνα του Καρπενησιου, στα γραφικα σοκακια της Συμης, στις ατελειωτες παραλιες της Σκιαθου, στην αγρια ομορφια της Σκοπελου και στο μινιμαλ παραδεισενιο της Αλοννησου…

Και τωρα;

Η θλιψη της ανεμελιας, της ψυχαγωγιας, της ψυχικης ξεκουρασης και της σωματικης ευχαριστης καταπονησης που χαθηκε.

Σε λιγο όμως θα ειμαι ενταξει.

Ευτυχως η μεγαλη πολη εχει τοσες χαρες και τοσα γευματα που χαριζουν ληθη…

ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ...

Η αληθεια πως το φετινο φεστιβαλ Αθηνων είναι πλουσιο σε εκδηλωσεις και δραστηριοτητες. Βεβαια, ο ογκος των εκδηλωσεων δεν συναδει και με την ποιοτητα αυτων.

Σε απλα ελληνικα, ετυχε να παρεβρεθω σε μια μεγιστη πατατα να την ενισχυσω με τον χρονο και τα χρηματα μου και να σκυλομετανοιωσω γιατι δεν εμπιστευθηκα το ενστικτο μου.

Εχω ένα φιλο που στα θεατρικα τον θεωρω γκουρου. Παρακολουθει ετη επι ετων, ξερει προσωπα και πραγματα, καποια στιγμη δοκιμασε να ασχοληθει και με την παραγωγη και τον εμπιστευομαι για τις κρισεις του επι του θεματος. Κακη συγκυρια το ότι στις 4 φορες που πηγαμε φετος με αυτοσιχαθηκα στις 3 ( ασχετα αν αναγνωρισα πως μερικα πραγματα και ας μη σου αρεσουν πρεπει να τα βλεπεις για λογους διευρυνσης οριζοντα ) αλλα ηλπιζα την 5 να εχω καλυτερη τυχη.

Μου προτεινε λοιπον να παμε να δουμε «τα μικρα πραγματα» του Εντα Γουολς στο «σχολειον». Ως απλος αστος μπηκα στο αθηνοραμα να δω τι γινεται. Δεν ειχα μεγαλη γνωση των συντελεστων πλην της Καλλιμανη που την ειχα δει και σε ένα του Πιντερ. Η υποθεση δεν μου ελεγε τιποτα αλλα λεω ότι για να το προτεινει ο φιλος θα ξερει…

Κριτικη το αθηνοραμα δεν ειχε ουτε καν σχολια θεατων. Σε παρασταση για 3 μερες τι σχολια να εβλεπα αν και γενικα δεν τα πολυεμπιστευομαι. Το κολπο είναι γνωστο. Ανεβαζουμε κατι και μετα αγγαρευουμε οποιον ξερουμε ότι εχει υπολογιστη για να γραφει παιανες. Εκτος και αν εχουν μαζευτει αρκετες σελιδες σχολιων που σιγουρα υπαρχουν και απλοι πολιτες κατά το ο κυριαρχος ελληνικος λαος που λεει την αποψη του. Ακομα και τωρα αν μπει κανεις στο Αθηνοραμα, θα δει όλα και όλα 10 θριαμβευτικα και διθυραμβικα σχολια που ειμαι σιγουρος ότι πηγαζουν από συγγενεις και φιλους.

Διπλα στην ΙΟΝ υπαρχει ενας σπουδαια διαμορφωμενος χωρος που χρησιμευει και για παρτι και προδιαθετει και τον πλεον κακοπιστο. Μαλιστα μας προσεφεραν και γλυκο που τελικα ηταν το μονο που αξιζε από αυτή την καρικατουρα τεχνης που ειδα.

Μπαινουμε στο συμπαθες θεατρακι των 100 θεσεων, μ.ο. ηλικιας γυρω στα 45+,απενεργοποιησαμε κινητα, χαζευαμε τις λιγες αλλα ωραιες γυναικες που εισηλθαν και τις σχολιαζαμε συνθηματικα και περιμεναμε την εναρξη...

Ξεκιναει το ματς και στα ματια μας απεκαλυφθη ένα παιχνιδιαρικο και εξυπνο σκηνικο με κεκλιμμενο επιπεδο, τραπεζακια, πολυθρονες και επιμελως ατιμελητα πεταμενα διαφορα μικροαντικειμενα.

Ηταν 2 νεοι ηθοποιοι, ο Βασαρδανης και η Καλλιμανη που προσπαθησαν να υποδυθουν τους υπερηλικες. Δεν κουνηθηκαν λεπτο από τις θεσεις τους. Λαθος. Η Καλλιμανη εκανε μια βολτα αλλα με τον τροπο των γεροντων που πιστευω ότι την κουρασε περισσοτερο από το να είναι καθιστη για τα 75 του εργου.

Όταν εχεις ένα στατικο εργο, πρεπει να εχεις κειμενο που να μην αφηνει τον θεατη να παρει ανασα! Εν προκειμενω, αυτή η μπαρουφα δεν ειχε τιποτα.

Ξεκιναει ο ενας και με μπολικες ασυναρτησιες μας δινει να καταλαβουμε ότι διηγειται τη ζωη του ως παιδι που ερωτοκοιταγε τη μητερα του.

Συνεχιζει η κοπελα και μας αφηγειται και αυτή μερικες στιγμες από τη ζωη της που συγκεντρωνουν τοσες πιθανοτητες να τις θυμηθω οσες και η θεια μου που εχει Αλτσχαϊμερ για το τι εφαγε προχτες. Συνεχισαν το βλακομπλαμπλα μεχρι που καποια στιγμη καποιοι τυποι στο χωριο λεει αποφασισαν να κοψουν τις γλωσσες των χωρικων για να μη μιλαε.

Τα παιδια παλεψαν και ξεφυγαν, δραπευσαν και το τελος τους βρισκει γεροντες να αφηγουνται την ιστορια τους και να πεθαινουν χαριζοντας μας ανακουφιση που επιτελους τελειωσε.

Ωραιο σκηνικο και η ερμηνεια της Καλλιμανη συμπαθητικη. Εκανε ότι μπορουσε. Την ειχα δει και σε ένα του Πιντερ φετος που τα πηγε καλα και εδειξε ότι εχει μεγαλη γκαμα. Κριμα που επαιξε σε αυτό το οικτρο πραγμα…

Περαν τουτου ουδεν.

Η μουσικη υπηρχε κατά λαθος. Και να μην υπηρχε δεν θα το επαιρνε χαμπαρι κανεις. Στην προσπαθεια να δοθει ένας δραματικος τονος και μια κορυφωση κατεληγε σε b-moovie. O Βαρσαδανης από το 1 ως το 75 ηταν ο ιδιος. Λες και ειχε cd με την ιδια λουπα.

Το στορι και αυτό που και καλα προσπαθουσε να περασει, ηταν μια κακετυπη αντιγραφη μεταξυ του old boy και του 1984 του Γουελς.

Το κειμενο δεν ελεγε τιποτα και στα διαλειμματα του τιποτα εβγαλε μια βιαιοτητα χωρις λογο.

Πρεπει να κοιταξα το ρολοϊ μου πανω από 20 φορες.

Αν καθομουν κοντα στην εξοδο, θα ειχα φυγει να κανω τσιγαρο σε αυτο το χωρο που χτιστηκε με πολυ μερακι και εξαιρετικη καλαισθησια.

Το τελος με βρηκε εκνευρισμενο.

Με τον γκουρου που με διαβεβαιωσε ότι εχει καλες πληροφοριες, με μενα που δεν ακουω το ενστικτο μου, με την ωρα και το 20αρικο που πεταξα αλλα ευτυχως πηγα σε ενα φανκι μπαρακι και εσβησα τον πονο μου σε 10 μαυρες μπυρες…

ΠΕΡΙ ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΥ ΓΙΑΝΚΟΒΙΤΣ...

Η προηγουμενη αναφορα στο θεμα του Βλαδιμηρου Γιανκοβιτς, δημοσιευθηκε στην εφημεριδα sportday από τον κ. Αντωνη Καρπετοπουλο σχεδον αυτουσια.

Το γραφειο τυπου της ΠΑΕ Πανιωνιος του απαντησε με σαφηνεια.

Σε προσωπικο επιπεδο, μου εστειλε ένα ευγενεστατο mail ο κ. Μπουρλακης Νικος που εργαζεται στο Goal , φιλος του Μπομπαν Γιανκοβιτς και μου εξηγησε τι συμβαινει.

Προσωπικα, για την αποκατασταση της αληθειας, δεν εχω καμια περαιτερω αμφιβολια ή καχυποψια. Απλως αυτό που αναρωτηθηκα ως ασχετος και τριτος είναι γιατι δεν υπηρχε πουθενα το ονομα του Βλαδιμηρου στο αποδεικτικο της τραπεζας.

Μου ειχε διαφυγει όμως ότι ο νόμος για καταθέσεις υπέρ ανηλίκου σε κλειστό λογαριασμό μέχρις ενηλικιώσεώς του έχει αλλάξει και δύναται ο ασκών επιμέλεια ή κηδεμονία να κάνει αναλήψεις γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο και κατόπιν συνεννοήσεως με τη νομική υπηρεσία της Τράπεζας.

Όπως αναφερει ρητα η ανακοινωση της ΠΑΕ Πανιωνιος, με βάση τους ειδικούς όρους του λογαριασμού αυτού, για να γίνει η οποιαδήποτε ανάληψη πρέπει να τηρηθούν ΟΛΕΣ οι παρακάτω προϋποθέσεις:

1. Ο Βλαδίμηρος να γίνει 18 ετών.
2. Απόφαση Δ.Σ. Ερασιτέχνη Πανιωνίου ΓΣΣ.
3. Υπογραφή ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ: Βλαδίμηρος Γιάνκοβιτς, πρόεδρος και ταμίας Δ.Σ.
Είναι, λοιπόν, ξεκάθαρο από τα ανωτέρω ότι την είσπραξη του ποσού δικαιούται να κάνει μόνο ο Βλαδίμηρος με την ενηλικίωσή του και κανείς άλλος άρα ούτε και ο Πανιώνιος ΓΣΣ

ΑΠΟΡΙΑ...

Λιγο ως πολύ, σχετικοι και ασχετοι με το μπασκετ, ολοι συγκινηθηκαμε με το χαμο του Μπομπαν Γιανκοβιτς. Ισως η πιο τραγικη φιγουρα της ιστοριας είναι ο 16 χρονος γιος του, Βλαδιμηρος.

Εγκαταλελειμμενος από μητερα, ζωντας τοσα χρονια με αναπηρο πατερα και προσφατα ορφανος…

Ειδα στην εφημεριδα ότι υπαρχουν 2 λογαριασμοι ενας στην alpha και ενας στην εθνικη τραπεζα στο ονομα του και εστειλα έναν δικο μου ανθρωπο να κανει μια μικρη καταθεση από τα λιγα που μου περισσευουν.

Όταν μου εδωσε το αποδεικτικο κατι με παραξενεψε.

Φανταζομαι πως σε λογαριασμους υπερ καποιου προσωπου θα πρεπει να αναγραφεται το ονομα του.

Αντιθετα και εν προκειμενω, το αποδεικτικο γραφει:

ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ

Ευχομαι και προσευχομαι οσα χρηματα μαζευτουν να πανε στο παιδι….

ΠΕΡΠΑΤΑΩ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ

Και ακουω φωνες, 4 και σημερα είναι πολλες ?

goodbye cruel world Μπαινω σε mode αποτοξινωσης/ξιδωσης, κλεινοντας pc, ιντερνετ, το κινητο για αρκετες ωρες και παω να αναμετρηθω με τον εαυτο μου μακρια από την δινη της καθημερινοτητας, να σκεφτω λαθη, να κανω σχεδια, να βαλω στοχους, να διαπιστωσω τι μου αφησε η χρονια και να ζητησω συγγνωμη...

Θεου θελοντος θα τα πουμε τον Σεπτεμβριο πια. Να περασετε καλυτερα από μενα και καλη μας ανταμωση.

«ξερω τα κυματα μια μερα αυτά τα βραχια 
θα τα διαλυσουν, θα τα κανουν όλα σκονη
θα ερχεται εκεινο το κοριτσι να ξαπλωνει
πανω στην αμμο και να τραγουδαει ταχα
ότι θα ρθω από μακρια και γω σε λιγο
ότι θα μεινουμε εκει μαζι για παντα
αντιο θαλασσες και κυματα σαραντα
θα λεω ψεμματα πως δεν θα ξαναφυγω»

Να προσεχετε….

CANDLES...

Καπου ξεθαψα ενα φυλλαδιακι με συμβουλες για τη σωστη καυση των κεριων.

Επειδη τα κερια μου αρεσουν πολυ και εχω αρκετα και ισως υπαρχει και καποιος άλλος που να του αρεσουν, σκεφτηκα να καταγραψω τις συμβουλες του.

1. όταν αναβουμε ένα καινουριο κερι να κραταμε το φυτιλι καθετα για να μπορει μετα να παρει τη φυσικη του κλιση

2. η καλυτερη δυνατη αποσταση μεταξυ 2 κεριων είναι 15 εκατοστα

3. καλο είναι να εχουμε κοντο φυτιλι για να μην καπνιζει και για να μην καιγεται γρηγορα

4. εάν το φυτιλι κοκκαλωσει μετα το σβησιμο, μην το πειραξετε ουτε να το κοψετε

5. Ποτε μην καιτε τα κερια χωρις βαση

6. μην αποθηκευετε τα κερια το ένα πανω στο άλλο

7. το ιδανικο μηκος του κεριου κατά την καυση είναι 15 χιλιοστα

8. αν το κερι καιγεται μονοπλευρα γυρναμε το φυτιλι προσεκτικα από την άλλη πλευρα

9. αμα σβησουμε το κερι πρεπει να κοβουμε το περιττο χειλος του γυρω γυρω οσο ακομα είναι ζεστο

10. ο καλυτερος τροπος σβησιματος του κεριου είναι να βουτηξουμε το κερι στην υγρη μαζα και να το σηκωσουμε παλι αμεσως. Ετσι αποφευγεται το σπινθηρισμα και το καπνισμα.

Μπορει το ηλεκτρικο ρευμα να κυριαρχει αλλα το παιχνιδισμα με τις ανταυγειες στο χωρο μονο το κερι μπορει να τις δημιουργησει!

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΠΟΤΗ

Κάποτε επιασα κουβεντα με έναν μπαρουτοκαπνισμενο μαχητη του αλκοολ και μετα από λιγο ενοιωσα σε θεση οφσαϊντ ( τουδε εφεξης κομψα αποκαλειται το ασχετος ) και ζητησα τη διδασκαλια του γραπτως.

Αφου κερασα μερικα χρυσοποικιλτα μπουκαλια μπηκε στον κοπο και μου εγραψε ένα σημειωμα το οποιο και σας μεταφερω. Διακοπες ερχονται, δεν λεει ειτε να μας σερβιρουν ότι και ότι, ειτε να μας κοροϊδευουν.

Χρησιμευει και ως επιδειξη γνωσεων ειτε για γκομενοκατασταση ειτε για τα φωτα της δοξης των φιλων.

Υποπτε καλημέρα. Λεπόν. Οι βασικές κατηγορίες είναι.

1. Bourbon. Σε αυτή την κατηγορία, ανήκουν πολλα από τα ουίσκι που φτιάχνονται στην Αμερική. (four roses, jim beam)

2. Υπαρχουν βεβαια και τα κατεξοχην American ουισκι όπως το jack daniels και τα Sure mash Tennessee ουίσκυ

3. Scotch. Σε αυτή την κατηγορία, ανήκουν όλα τα ουίσκι που φτιάχνονται στην Σκωτία. (Ballantines, cutty shark)

4. Canadian. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν όλα τα ουίσκι που φτιάχνονται στον Καναδά (Canadian club)

5. Τα ουίσκυ που φτιάχνονται στην Ιρλανδία είναι τα Irish. (busmills, jameson)

6. Rye. είναι αυτά που φτιάχνονται κυρίως από σίκαλη (ενώ τα άλλα από καλαμπόκι) οπως το old schenley.

Η ανάλυση αυτή γίνεται γιατί ο καθένας έχει κάποιο διαφορετικό συστατικό που βάζει στην συνταγή ή κάποια διαφοροποίηση στις πρώτες ύλες, άρα και τελικά διαφορετική γεύση. Χαρακτηριστική είναι η διαφορά στην γεύση ανάμεσα σε ένα Jack daniels και ένα Cutty shark. Επιπλέον υπάρχουν οι εξής διαφοροποιήσεις.

1. Regular. Εδώ κατατάσονται όλα τα λεγόμενα blended. Αυτό σημαίνει ότι προέρχονται από αναμίξεις πολλών διαφορετικών ουίσκι, κοινώς δεν έχουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, οπότε και διαμορφώνεται αντίστοιχα η τιμή τους. Επιπλέον, δεν έχουν υποστεί καμμία παλαίωση.

2. Special. Εδώ κατατάσσονται όλα τα κορυφαία. Αυτά χαρακτηρίζονται ως special, λόγω ιδιαίτερων χαρακτηριστικών. Για παράδειγμα, το Dimple χαρακτηρίζεται ως special, μιας και είναι παλαιωμένο, σε ειδικά βαρέλια κ.ο.κ. Τα special ουίσκι, είναι ουσιαστικά αυτά που είναι πιό ακριβά. Εκεί ανήκουν τα bourbon, τα malt και τα single malt.

Tα bourbon, (αμερικάνικα) θεωρούνται ακριβά,και δεν μπαίνουν μαζί με τα απλά, μιας και είναι ακριβή η εισαγωγή τους και βέβαια, έχουν ιδαίτερη γεύση και τα προτιμούν άτομα που είναι πότες με την καλή έννοια.

Το δύσκολο είναι με τα scotch. Εκεί έχουμε τα malt που πάντα παρασκευάζονται στην Σκωτία από επιλεγμένα συστατικά, και το χαρακτηριστικό τους είναι (άν δεν με απατά η θολωμενη μνήμη μου)ότι η ανάμειξή τους περιορίζεται στην ίδια πρώτη ύλη, δηλ. Ουίσκυ που παρασκευάζονται από την ίδια εταιρεία, άρα δεν έχουμε ανάμειξη διαφορετικών γεύσεων.

Με τα single malt, τότε έχουμε περιορισμένη ποσότητα και σαφώς πιο ποιοτικα στοιχεία οπότε και ακριβότερη τιμή (πολύ ακριβότερη.....) Για παράδειγμα, τa Talisker, Oban ανήκουν στην κατηγορία single malt, είναι περιορισμένη παραγωγή, εξαιρετική ποιότητα και καλό είναι να μην τα αγοράζεις για άτομα που δεν έχουν την αντίστοιχη παιδεία.....

Το Dimple είναι malt whisky, αλλά υπάρχει και το 12άρι, που είναι single malt, παλαιωμένο σε δρύινα βαρέλια που έχουν χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ισπανικού jerez οπότε η γεύση του είναι εξαιρετική, και η τιμή ανάλογη. Το Glenfidich, υπάρχει σε απλό (δεν ξεφεύγει από τα special) αλλά και σε single malt, παλαιωμένο όπως το dimple. Το Johnie walker είναι ένα regular whisky, όμως το Johnie walker Blue label είναι ένα εξαιρετικό, παλαιωμένο ουίσκυ, το δε μπουκάλι νομίζω ότι κάνει κοντά στα 200€. Πως πίνεις.

1. Αυτός που ξέρει, παραγγέλνει πάντα την μάρκα του για ευνόητους λόγους. Μαθαίνεις την γεύση του, οπότε είναι δύσκολη η προσγειωση της μπόμπας. Επιπλέον, εάν είσαι τακτικός πελάτης, όλοι οι μπάρμεν σε σέβονται γιατί το ποτό είναι γνώση. Αν λές, «ένα ουίσκυ» κατά 99% θα πιείς ότι θέλει ο μπάρμαν, και σε κακό μαγαζί μπόμπα....

2. Αυτός που ξέρει, όταν παραγγέλνει καλό ουίσκι, δεν το αναμιγνύει....Κοινώς, δεν «επιτρέπεται» το jack daniels με coca και παγάκια.....Το σκοτώνεις και το πληρώνεις....

Τα «γευστικά» ουίσκυ, πίνονται σκέτα ή με ένα μόνο παγάκι, σε χαμηλό ποτήρι...

Οι φάσεις του στύλ «με coca-soda-παγάκια» είναι για ουίσκυ τύπου ballantines….. Καλό πιώμα...

Ορεστης

ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ 11

ΤΗΝ ΙΔΑΝΙΚΗ «23άδα» του Μουντιάλ ανακοίνωσε χθες η αρμόδια επιτροπή της FIFA Αξίζει να επισημανθεί ότι μέσα σ' αυτή υπάρχει μόνο ένας Βραζιλιάνος παίκτης, ο Ζε Ρομπέρτο, ενώ τη «μερίδα του λέοντος» έχει η Ιταλία με επτά ποδοσφαιριστές. 

Οι 23 ποδοσφαιριστές που απαρτίζουν την ιδανική «αποστολή», είναι οι εξής: Τερματοφύλακες: Γιενς Λέμαν (Γερμανία), Τζιανλουίτζι Μπουφόν (Ιταλία), Ρικάρντο (Πορτογαλία)

Αμυντικοί: Φίλιπ Λαμ (Γερμανία), Ρομπέρτο Αγιάλα (Αργεντινή), Τζον Τέρι (Αγγλία), Λιλιάν Τιράμ (Γαλλία), Φάμπιο Καναβάρο (Ιταλία), Τζιανλούκα Τζαμπρότα (Ιταλία), Ρικάρντο Καρβάλιο (Πορτογαλία) 

Μέσοι: Μίκαελ Μπάλακ (Γερμανία), Ζε Ρομπέρτο (Βραζιλία), Πατρίκ Βιεϊρά (Γαλλία), Ζινεντίν Ζιντάν (Γαλλία), Αντρέα Πίρλο (Ιταλία), Τζενάρο Γκατούζο (Ιταλία), Λουϊς Φίγκο (Πορτογαλία), Μανίς (Πορτογαλία) 

Επιθετικοί : Μίροσλαβ Κλόζε (Γερμανία), Ερνάν Κρέσπο (Αργεντινή), Τιερί Ανρί (Γαλλία), Φραντσέσκο Τότι (Ιταλία), Λούκα Τόνι (Ιταλία). 

Η γνωμη μου για τους καλυτερους 11: Ρικαρντο Λαμ - Καναβαρο - Αγιαλα - Τζαμπροτα Βιεϊρα - Ζινταν - Μανις - Πιρλο Κλοζε - Ανρι 

Γιατι: Στο τερμα διαλεξα τον Πορτογαλο γιατι ηταν εκπληκτικος στα πεναλτι. Αν σκεφτουμε δε, πως η πορτογαλια μολις μια φορα νικησε και τα αλλα αγχομαχωντας, ειχε σημαντικο μεριδιο. Ως στιλ καλυτερος ολων ο Μπουφον αλλα ο Ρικαρντο ειχε μεγαλυτερη συμμετοχη 

Στην αμυνα, ο Λαμ ηταν αποκαλυψη και δεν νομιζω οτι κανεις τον περιμενε να ειναι τοσο πληρης και τοσο καλος. ο Τζαμπροτα εκανε μεγαλο τουρνουα, κατι σαν τον Λαμ απο την αλλη μερια. Ο Αγιαλα ηταν φανταστικος. Ο Καναβαρο ηταν ολη η Ιταλια μονος του. Μου εκανε εξαιρετικη εντυπωση πως ενω δεν ειναι ψηλος, δεν εχασε ουτε μια κεφαλια. Και στον αερα και στο εδαφος ανικητος. 

Στο κεντρο, ο Μανις ηταν ο πανταχου παρων. τεχνιτης, δυνατος, σκορερ εδινε ολες τις ανασες στον Φιγκο-Ροναλντο-Ντεκο να κανουν το κομματι τους. Ο Βιεϊρα οταν ξυπνησε κρατησε τη Γαλλια μονος του και μπορει ολων τα βλεμματα να πηγαινουν στον Ζινταν αλλα χωρις τον Βιεϊρα η Γαλλια θα ειχε αποκλειστει απο τους ομιλους. Για τον Ζινταν δεν χρειαζονται πολλα λογια. Ενας πραγματικα ξεχωριστος καλλιτεχνης... Ο Πιρλο ηταν πολυτιμος. Ειναι ο κατι αναμεσα των ανωτερω. 

Η επιθεση δεν εχει να επιδειξει τιποτα. Διαλεξα τον Κλοζε γιατι χωρις να τον θεωρω παιχταρα, ηταν αποτελεσματικος και ευστοχος ενω ο Ανρι ειναι καλυτερος απο τους ανωτερω προτεινομενους.

THE SPIRIT OF...

Πριν απο 6 μηνες πηρα την αποφαση πως επρεπε να αλλαξω εργασιακο περιβαλλον καθως αυτο που ζουσα με εβλαπτε σε πολλαπλα επιπεδα. Συνεχισα να προσφερω την εργασια μου αφου δεν ειχα τη δυνατοτητα να κλεισω την πορτα πριν ανοιξω μια αλλη και παραλληλα:

Εστειλα πανω απο 300 βιογραφικα σημειωματα

Ελαβα πανω απο 60 απαντητικες επιστολες τυπου "Σας ευχαριστουμε για το ενδιαφερον σας ΑΛΛΑ..."

Πηγα σε πανω απο 25 συνεντευξεις Και ολα τα παραπανω με μεγαλο κοστος χρονου - καθως τις επαφες μου τις εκανα εκτος δουλειας - με μεγαλη φθορα, με μπολικη απελπισια και απογοητευση, με αρχικα συναισθηματα "ρε λες να..." και τελικα "παλι τα ιδια...;"

Με μεγαλη ταλαιπωρια τυπου να ξεκιναω το πρωι απο το σπιτι μου και να καταληγω σε αυτο λιγο πριν νυχτωσει γεματος αβεβαιοτητα, προσδοκια, γαμω την ατυχια μου και εκνευρισμο ( σε περιπτωσεις που νομιζα οτι πηγαινα σε σοβαρους αλλα με αυτη την εννοια ειχαν παρει διαζυγιο ) και ξαναμανα και φτου και απο την αρχη...

6 μηνες αργοτερα αποδεχθηκα μια επαγγελματικη προταση που τη χαρακτηριζω ως σημαντικη ευκαιρια για την καριερα μου... Δικαιωση... keep the spirit alive....

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΟΥ ΓΟΡΙΛΑ

Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε από τον υπεύθυνο της ιστοσελίδας της ΜΟΤ.Ο.Ε. Δημήτρη Κουφογιάννη, με αφορμή το τραγικό ατύχημα που στοίχισε την ζωή του Χρήστου και της Κατερίνας στις 28 Ιουνίου 2003 και αφιερώνεται στη μνήμη τους.

Βασίστηκε σε ανάλογο άρθρο του Lance Oliver της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Μοτοσυκλετιστών (A.M.A.) σχετικά με κάποια πειράματα πάνω στην «τύφλωση απροσεξίας».

Ένα συνηθισμένο ατύχημα

Τα φώτα της μοτοσυκλέτας είναι αναμμένα. Φοράτε ένα πολύχρωμο μπουφάν και ένα εξίσου πολύχρωμο κράνος καθώς κινείστε αμέριμνος σε έναν επαρχιακό δρόμο. Ο οδηγός του αυτοκινήτου έχει σταματήσει στην διασταύρωση και δείχνει να ελέγχει τον δρόμο κοιτώντας και προς το μέρος σας. Και ξαφνικά ξεκινάει, παραβιάζει την προτεραιότητα και διασχίζει την διασταύρωση, κλείνοντάς σας κάθε δίοδο διαφυγής! Η σύγκρουση είναι σφοδρή και μόνον η καλή σας τύχη μπορεί να βοηθήσει να αποφύγετε κάποιον βαρύτατο τραυματισμό ή ακόμη και τον θάνατο. Αργότερα ο οδηγός του αυτοκινήτου «εξηγεί», εμφανώς σοκαρισμένος, στον τροχονόμο: «δεν τον είδα»!!!

Γιατί άραγε ένας μάλλον έμπειρος οδηγός αυτοκινήτου, ο οποίος σταμάτησε να ελέγξει τον δρόμο πριν τον διασχίσει, δεν είδε καθόλου την μοτοσυκλέτα που έρχονταν κατά πάνω του; Ρωτήστε καλύτερα τα άτομα δεν είδαν τον γορίλα που πέρασε μπροστά τους. Ας εξηγηθούμε όμως καλύτερα. Μερικά ακόμη παραδείγματα Εκτός από το παραπάνω, δυστυχώς αρκετά συνηθισμένο παράδειγμα με τον οδηγό του αυτοκινήτου και τον μοτοσυκλετιστή, υπάρχουν και χιλιάδες άλλα ανάλογα παραδείγματα όπου θεωρητικά έμπειρα και καλά εκπαιδευμένα άτομα έκαναν παρόμοια και πολλές φορές εξίσου θανατηφόρα λάθη. Μια νοσοκόμα βγάζει ένα φιαλίδιο από το ντουλάπι όπως κάνει κάθε μέρα, χρόνια τώρα. Κοιτάζει την ετικέτα, γεμίζει την σύριγγα με το περιεχόμενο και κάνει την ένεση στον ασθενή.

Ο άρρωστος δέχεται μια δόση από ένα λάθος φάρμακο και πεθαίνει «ανεξήγητα». Ένας κυβερνήτης υποβρυχίου παρατηρεί από το περισκόπιο και δεν βλέπει τίποτα τριγύρω. Δίνει διαταγή για ανάδυση και ξαφνικά ακούει έναν δυνατό μεταλλικό ήχο και νοιώθει έναν ακόμη πιο δυνατό κραδασμό. Αντιλαμβάνεται ότι έχει αναδυθεί με ένα πλοιάριο ακριβώς από πάνω του, αλλά είναι ήδη πολύ αργά. Το πλοιάριο αναποδογυρίζει και βυθίζεται, παρασέρνοντας εννέα μέλη του πληρώματος του στον βυθό. Ένας πιλότος και ο συγκυβερνήτης του παρατηρούν μια λυχνία να αναβοσβήνει στον πίνακα οργάνων. Είναι αρκετά προσηλωμένοι σ’ αυτό και δεν παρατηρούν ότι χάνουν γρήγορα ύψος, με αποτέλεσμα την συντριβή του αεροσκάφους, με πάνω από εκατό θύματα.

Το πείραμα του γορίλα

Όλα τα παραπάνω παραδείγματα είναι αληθινά και μαζί με πολλά άλλα ώθησαν τον Daniel Simons και τον Christopher Charbis, καθηγητές ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ να ψάξουν να βρουν τα αίτια που προκάλεσαν αυτά τα «ανθρώπινα λάθη» και κάποια πιθανή σύνδεση μεταξύ τους. Τα απέδωσαν σε ένα φαινόμενο που ονόμασαν «Τύφλωση Απροσεξίας» αν μπορούμε να μεταφράσουμε έτσι τον αγγλικό όρο “Inattentional Blindness”.

Ένα φαινόμενο που είναι γνωστό από χρόνια, αλλά οι πρόσφατες έρευνες απέδειξαν ότι είναι πολύ πιο συνηθισμένο από ότι κανείς φαντάζεται και ότι είναι ένας από τους κύριους παράγοντες για ατυχήματα που οφείλονται σε ανθρώπινο λάθος. Τα πειράματα και τα συμπεράσματά τους μας βοηθούν να καταλάβουμε γιατί σε όλα τα παραπάνω η κοινή δικαιολογία είναι: «δεν το είδα». Το άτομο που έκανε το λάθος συχνά χαρακτηρίζεται με ευκολία «απρόσεκτο». Όμως το να κατηγορείς κάποιον για απροσεξία, βλακεία ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να προσφέρει μια «συναισθηματική κάθαρση» αλλά δεν βοηθάει στο να εξηγηθεί γιατί τέτοια ατυχήματα είναι τόσο κοινά. Γιατί έξυπνοι, επιμελείς, προσεκτικοί άνθρωποι τόσο συχνά αποτυγχάνουν να δουν το προφανές; Ένα συγκεκριμένο πείραμα με μεγάλο ενδιαφέρον ήταν το «πείραμα του γορίλα» στο οποίο αναφερθήκαμε παραπάνω. Σ’ αυτό οι δύο καθηγητές έβαλαν μια μεγάλη ομάδα φοιτητών και άλλων συμμετεχόντων στο πείραμα να παρακολουθήσουν ένα βίντεο με δύο ομάδες των τριών αθλητών οι οποίοι αντάλλασσαν πάσες μεταξύ τους με μια μπάλα του μπάσκετ.

Ένα μέρος των συμμετεχόντων είχε αποστολή να μετρήσει πόσες πάσες αντάλλαξαν οι παίκτες (η «εύκολη αποστολή») και οι υπόλοιποι έπρεπε να μετρήσουν πόσες πάσες χτύπησαν το έδαφος και πόσες όχι (η «δύσκολη αποστολή»). Κατά τη διάρκεια του βίντεο μια κοπέλα κρατώντας μια ομπρέλα διασχίζει την σκηνή. Σε μια άλλη εκδοχή του βίντεο η κοπέλα είναι ντυμένη με στολή γορίλα και πάλι διασχίζει τη σκηνή. Τέλος σε μια τρίτη βέρσιον η κοπέλα-γορίλας σταματά στη μέση της σκηνής και αφού χτυπήσει δύο-τρεις φορές το στήθος της (όπως κάνουν συνήθως οι γορίλες) συνεχίζει τον δρόμο της μέχρι την άλλη άκρη.

Εδώ αρχίζει το τρομακτικό μέρος του πειράματος: Το σαράντα έξι τοις εκατό (46%) των συμμετεχόντων ΔΕΝ είδαν την κοπέλα με την ομπρέλα ή τον γορίλα στα δύο πρώτα βίντεο. Στο τρίτο βίντεο το πενήντα τοις εκατό (50%) ΔΕΝ πρόσεξε τον γορίλα! «Βασικά οι άνθρωποι όταν είναι συγκεντρωμένοι σε ένα καθήκον δεν παρατηρούν κάτι άσχετο με αυτό διότι δεν το περιμένουν», εξηγεί ο καθηγητής Simons. «Η αίσθηση των ανθρώπων είναι ότι αν κάτι διαφορετικό εμφανιστεί ξαφνικά στο προσκήνιο θα το παρατηρήσουν» προσθέτει ο καθηγητής «αλλά αυτή η αίσθηση τελικά δεν είναι σωστή».

Τα ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στην περίπτωση του μοτοσυκλετιστή. Σε μια «θάλασσα» αυτοκινήτων μια μοτοσυκλέτα μπορεί να είναι το «κάτι διαφορετικό» που ο οδηγός δεν περιμένει να δει, ελέγχοντας τον δρόμο για πιθανά επερχόμενα αυτοκίνητα, και κατά συνέπεια δεν το βλέπει. Το κλειδί είναι η προσοχή, η προσήλωση. Στο πείραμα του Χάρβαρντ πολύ λιγότεροι άνθρωποι που ήταν επιφορτισμένοι με την «δύσκολη αποστολή» εντόπισαν τον γορίλα από αυτούς που είχαν την «εύκολη αποστολή». Η προσοχή τους ήταν συγκεντρωμένη πολύ περισσότερο στην αποστολή τους και οι πόροι του εγκεφάλου τους πολύ περισσότερο απασχολημένοι, οπότε ήταν δυσκολότερο να παρατηρήσουν κάτι άσχετο. Ο Simons επισήμανε ότι αρκετοί από τους συμμετέχοντες στο πείραμα δεν πίστευαν καν ότι υπήρχε γορίλας στο βίντεο, μέχρι που έκπληκτοι το είδαν για δεύτερη φορά, μην πιστεύοντας ότι δεν πρόσεξαν κάτι τόσο οφθαλμοφανές. Η παραπάνω έρευνα δείχνει να φέρνει πολύ άσχημα μαντάτα για τους μοτοσυκλετιστές. Αποδεικνύει πως, ότι κι αν κάνουμε, κάποιοι οδηγοί δεν πρόκειται να μας δουν. Και εμπλέκει άμεσα με το αντικείμενο οτιδήποτε αποσπά μέρος της προσοχής του οδηγού, όπως η χρήση τηλεφώνου κατά την οδήγηση, η συζήτηση με τους συνεπιβάτες, η ακρόαση μουσικής κ.λπ.

Εν τω μεταξύ μια άλλη έρευνα με το ίδιο θέμα στο πανεπιστήμιο του Σάσεξ στην Αγγλία ανακάλυψε ότι οι έμπειροι οδηγοί έχουν στην πραγματικότητα λιγότερες πιθανότητες να εντοπίσουν ενδεχόμενους κινδύνους από μη αναμενόμενες καταστάσεις. Η εν λόγω έρευνα, που ανέλυε τις κινήσεις των ματιών οδηγών που παρακολουθούσαν βίντεο με προσομοίωση των συνθηκών κυκλοφορίας, δείχνει ότι η πολυετής οδηγική εμπειρία «εκπαιδεύει» κάποιον να βλέπει το αναμενόμενο, πολλές φορές ακόμη κι αν αυτό δεν είναι εκεί. Λίγα περισσότερα λόγια για την «προσοχή» και την ικανότητα αντίληψης Όπως είπαμε και παραπάνω το κύριο σημείο είναι αυτό που ονομάζουμε «προσοχή».

Για να καταλάβουμε πως προκύπτει η «τύφλωση απροσεξίας» πρέπει να δούμε το πρόβλημα λίγο πιο σφαιρικά. Το μεγαλύτερο μέρος της «αντιληπτικής μας διεργασίας» συμβαίνει ασυνείδητα, έξω από την συνειδητή μας αντίληψη. Τα αισθητήρια μας βομβαρδίζονται συνεχώς από ένα τεράστιο όγκο πληροφοριών και δεδομένων (εικόνες, ήχοι, μυρωδιές κ.λπ.) που ο εγκέφαλός μας είναι αδύνατον να επεξεργαστεί ταυτόχρονα και αποτελεσματικά. Και φυσικά η πλειοψηφία αυτών των «σημάτων» είναι εντελώς άχρηστη για αυτό που κάνουμε εκείνη τη στιγμή. Η υπερφόρτωση μάλιστα αυτή γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν προσπαθούμε ταυτόχρονα να ανακαλέσουμε πληροφορίες από τη μνήμη μας ή να κάνουμε κάποια άλλη σημαντική σκέψη. Για αντεπεξέλθει ο εγκέφαλος μας λοιπόν σ’ αυτήν την δύσκολη και συνεχή κατάσταση έχει αναπτύξει έναν μηχανισμό που αποκαλούμε «προσοχή – προσήλωση», ο οποίος λειτουργεί ως φίλτρο, που ταχύτατα και ασυνείδητα επιλέγει ένα μικρό ποσοστό των εισερχόμενων σημάτων για περαιτέρω πλήρη επεξεργασία και συνειδητή αντίληψη. Οι υπόλοιπες πληροφορίες μένουν απαρατήρητες, χάνονται και δεν αποθηκεύονται ποτέ στη μνήμη μας – είμαστε τυφλοί σ’ αυτές εφόσον δεν τίθενται ποτέ κάτω από συνειδητό έλεγχο.

Όλα αυτά συμβαίνουν χωρίς ο άνθρωπος να μπορεί να ασκήσει πάνω τους επιρροή. Οι περιορισμοί της προσοχής είναι γνωστοί σ’ αυτούς που ασχολούνται με την μελέτη του «ανθρώπινου παράγοντα» και ερευνούν την αλληλεπίδραση των ανθρώπων με κτίρια, μηχανές και γενικά με το περιβάλλον τους. Η «τύφλωση απροσεξίας» προκαλεί ατυχήματα όταν η προσοχή από λάθος φιλτράρει κάποιες τελικά σημαντικές πληροφορίες. Κατανοώντας τον μηχανισμό που η προσοχή διαχωρίζει τις σημαντικές από τις ασήμαντες πληροφορίες είναι το πρώτο βήμα για να κατανοήσουμε την «τύφλωση απροσεξίας». Αν καταλάβουμε γιατί συμβαίνουν τα λάθη τότε ίσως μπορέσουμε να βρούμε τρόπους να τα μειώσουμε. Η προσοχή επηρεάζεται από τέσσερις βασικούς παράγοντες: το πόσο ευδιάκριτο είναι κάτι, τον πνευματικό φόρτο εργασίας, το κατά πόσο είναι κάτι αναμενόμενο και την ικανότητα.

1. Πόσο ευδιάκριτο είναι κάτι

Καθώς κοιτάζουμε τριγύρω ξαφνικά ένα αντικείμενο εμφανίζεται από το παρασκήνιο. Το πόσο ευδιάκριτο είναι, δηλαδή η ικανότητά του να τραβά την προσοχή, εξαρτάται κατά βάση από την αντίθεση που έχει με το περιβάλλον γύρω του. Δεν έχει να κάνει τόσο με την ένταση όσο με την διαφορετικότητα από το παρασκήνιο. Γι’ αυτό και τα οχήματα άμεσης βοήθειας (ασθενοφόρα, πυροσβεστικά, περιπολικά κ.λπ.) χρησιμοποιούν φάρους και ενοχλητικές σειρήνες που διαφέρουν από τα χρώματα και τους συνηθισμένους ήχους του χώρου που κινούνται.

2. Ο πνευματικός φόρτος εργασίας και οι παράλληλες διεργασίες

Το «ποσό προσοχής» (αδόκιμος όρος αλλά αρκετά περιγραφικός, επίσης θα μπορούσαμε να πούμε η «ικανότητα αντίληψης») για κάθε άνθρωπο είναι περίπου συγκεκριμένο οπότε όσο περισσότερο προσηλωνόμαστε σε μια διεργασία τόσο λιγότερη προσοχή μπορούμε να αφιερώσουμε σε κάποια άλλη. Η «τύφλωση απροσεξίας» συχνά συμβαίνει διότι κάποιο δευτερεύον γεγονός αποσπά μεγάλο μέρος της προσοχής μας. Θεωρητικά το να ρυθμίζουμε το ραδιόφωνο, να μιλάμε στο κινητό, να συζητάμε ένα σημαντικό θέμα ή να βυθιζόμαστε σε βαθιές σκέψεις, μπορεί να απορροφήσει σημαντικό μέρος της προσοχής μας. Σε περιπτώσεις όπως η κίνηση σε έναν έρημο δρόμο αυτό μπορεί να μην είναι και τόσο σημαντικό, αλλά όταν οι καταστάσεις γίνουν πιο περίπλοκες μπορεί να μην «περισσέψει» αρκετή προσοχή για σημαντικότερες διεργασίες οπότε να καταστούμε «τυφλοί». Βέβαια τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά γιατί και η έλλειψη πνευματικού φόρτου μπορεί να προκαλέσει αντίστοιχα φαινόμενα. Όταν η διεργασία που επιτελούμε απαιτεί πολύ μικρά «ποσά» προσοχής αυτό μπορεί να επιφέρει μείωση της εγρήγορσης και προσωρινή ελάττωση της ικανότητας αντίληψης. Οι άνθρωποι συχνά πηγαίνουν με τον «αυτόματο πιλότο» όταν εξασκούν δραστηριότητες στις οποίες έχουν μεγάλη εμπειρία, όπως για παράδειγμα η οδήγηση. Και μάλιστα η σύγχρονη τεχνολογία επιτείνει το πρόβλημα καθώς διευκολύνει σε πολλά πράγματα τον άνθρωπο λιγοστεύοντας τα πράγματα για τα οποία θα πρέπει να αφιερώνει την προσοχή του οδηγώντας τον σε μια πνευματική αδράνεια που μειώνει τελικά την ικανότητα για αντίληψη των συμβάντων. Οι πιλότοι που παρατηρούσαν το λαμπάκι στον πίνακα οργάνων τους ήταν απόλυτα επαναπαυμένοι ότι τα αυτόματα συστήματα του αεροσκάφους τους θα διατηρούσαν τον επιθυμητό ρυθμό καθόδου και δεν κατάφεραν να παρατηρήσουν αυτό που έβλεπαν πιθανόν όλοι οι υπόλοιποι επιβάτες. Το ερώτημα πολλές φορές δεν είναι «πόση πολλή δουλειά μπορεί να διεκπεραιώσει ένας άνθρωπος με ασφάλεια, αλλά πόσο λίγη».

3. Η προσδοκία

Η παρελθούσα πείρα μας πάνω σε κάτι παίζει σημαντικό ρόλο στην προσοχή μας και στην ικανότητα αντίληψής μας, γιατί είναι αυτή που ουσιαστικά μας διδάσκει τι τελικά είναι σημαντικό και τι όχι. Για παράδειγμα σκεφτείτε την αναπνοή σας. Τώρα μπορείτε να νοιώσετε την κίνηση του στήθους σας. Φυσικά η κίνηση αυτή είναι πάντα εκεί (γιατί αν δεν ήταν δεν θα μπορούσατε να διαβάζετε αυτές τις γραμμές) αλλά είστε «απρόσεκτα τυφλοί» γι’ αυτήν μια και ποτέ δεν την προσέχετε. Τίποτε καινούργιο δεν συμβαίνει και ο εγκέφαλος σας φιλτράρει αυτή την αίσθηση για να απελευθερώνει πόρους για σημαντικότερες παρατηρήσεις. Η προσδοκία έχει πολύ σημαντική επίδραση στην ικανότητά μας να βλέπουμε και να παρατηρούμε. Τα λάθη συχνά συμβαίνουν όταν ένα καινούργιο γεγονός παρεμβάλλεται σε μια ακολουθία συνηθισμένων συμβάντων. Κι αυτός είναι ο λόγος που συχνά έμπειροι και καλά εκπαιδευμένοι άνθρωποι ασυνείδητα φιλτράρουν αυτό που για πρώτη φορά συμβαίνει σε μια διαδικασία που χρόνια τώρα δεν είχε συμβεί τίποτα. Ο εγκέφαλος είχε δημιουργήσει συγκεκριμένες προσδοκίες για να μπορεί ταχύτερα να προβλέπει και να αντιδρά ουσιαστικά αδιαφορώντας για τα εξωτερικά ερεθίσματα. Ο καπετάνιος του υποβρυχίου επί χρόνια αναδύονταν χωρίς ποτέ τίποτε να συμβεί. Όταν λοιπόν είχε το πλοιάριο από πάνω του απλώς δεν το είδε γιατί δεν περίμενε να υπάρχει. Επίσης πολλές φορές η μεγάλη εμπειρία μας οδηγεί να βλέπουμε πράγματα που δεν υπάρχουν, να ψάχνουμε ενδείξεις που επιβεβαιώνουν την προσδοκία μας και να αγνοούμε κάθε απόδειξη περί του αντιθέτου. Η νοσοκόμα παίρνοντας το λάθος φιαλίδιο από το ίδιο ντουλάπι όπως κάθε φορά, πρόσεξε το σχήμα και το μέγεθος που ήταν ίδια με του σωστού και αγνόησε την ετικέτα που έγραφε άλλα στοιχεία.

4. Ικανότητα προσοχής

Είναι προφανές ότι η ικανότητα προσοχής (αντίληψης) διαφέρει από άτομο σε άτομο και από ώρα σε ώρα. Μειώνεται από το αλκοόλ, τα ναρκωτικά, την κούραση, τον εκνευρισμό, την ηλικία. Όλα αυτά μειώνουν τις διεργασίες που μπορεί ο εγκέφαλος να διαχειριστεί ταυτόχρονα με επιτυχία. Επίσης όπως αναφέραμε και παραπάνω είναι θέμα εμπειρίας. Εμπειρία είναι κατά πόσον ένας άνθρωπος μπορεί να επεξεργάζεται προηγούμενα συμβάντα και να δημιουργεί τα κατάλληλα φίλτρα. Στην αρχή ένας οδηγός αυτοκινήτου πρέπει να σκέφτεται πότε και πως θα αλλάξει ταχύτητα ή πόσο θα πατήσει το φρένο.

Με την εμπειρία οι δευτερεύουσες αυτές εργασίες γίνονται αυτόματα, αποδεσμεύοντας πόρους για σημαντικότερες όπως είναι η οδήγηση αυτή καθεαυτή. Όμως κι αυτός ο αυτοματισμός μπορεί κάποιες φορές να αποδειχτεί καταστροφικός. Ένας πρωτάρης είναι πιθανόν να κάνει κάποιο λάθος μη μπορώντας να αποφασίσει έγκαιρα τι πρέπει να κάνει σε μια δεδομένη περίσταση, αλλά είναι πιο απίθανο να μην εντοπίσει μια ασυνήθιστη κατάσταση. Η προσοχή του και η συνεπακόλουθη ικανότητα αντίληψής του είναι πολύ μεγαλύτερη, καθώς προσπαθεί να υπερκαλύψει τις υπόλοιπες αδυναμίες του. Υπάρχει ελπίδα; Πάντως υπάρχουν και μερικά χρήσιμα συμπεράσματα από αυτές τις έρευνες γύρω από την «τύφλωση απροσεξίας» που μπορούν να μας οδηγήσουν σε κάποιες μεθόδους αυτοπροστασίας. Για παράδειγμα παρότι το να είσαι ευδιάκριτος (μέχρι κραυγαλέος) δεν μπορεί να σου εγγυηθεί ότι θα γίνεις αντιληπτός, σίγουρα αυξάνει τις πιθανότητες σου στον δρόμο. Όταν ο Simons επανέλαβε το πείραμα με ασπρόμαυρο βίντεο όπου το απροσδόκητο αντικείμενο ήταν κόκκινο το ποσοστό αυτών που δεν το είδαν μειώθηκε στο τριάντα τοις εκατό (30%).

Πάλι υψηλό ποσοστό αλλά τουλάχιστον το υπόλοιπο 70% το παρατήρησε. Έτσι λοιπόν φοράτε πάντα ρούχα και κράνη με έντονα χρώματα, διαλέξτε μοτοσυκλέτες με χρώματα που κάνουν έντονη αντίθεση με το περιβάλλον (τα σκουρόχρωμα οχήματα έχουν μεγαλύτερα ποσοστά εμπλοκής σε ατυχήματα ειδικά νύχτα ή μέρες με άσχημο καιρό), έχετε συνεχώς αναμμένα φώτα, μην διστάσετε να κάνετε αισθητή την παρουσία σας με την κόρνα αλλά πάνω από όλα: Μην θεωρείτε ποτέ δεδομένο ότι οδηγός που κοιτάζει προς το μέρος σας έχει δει. Να συμπεριφέρεστε σαν όλοι γύρω σας να είναι στ’ αλήθεια τυφλοί και να είστε έτοιμοι για όλα.

Και να θυμάστε πάντα ότι... σχεδόν οι μισοί ΔΕΝ είδαν ποτέ το γορίλα.

ΚΟΡΙΟΛΑΝΟΣ - ΗΡΩΔΕΙΟ

Απο τις πιο κουραστικες παραστασεις που εχω δει. Στο τελος χειροκροτησα μανιωδως, οχι γιατι εντυπωσιαστηκα αλλα γιατι επιτελους τελειωσε.

Περι του «Κοριολανου» ο λογος, του Σεξπιρ ( ποτε δεν καταλαβα βαση ποιου ορθογραφικου κανονα το γραφουν Σαιξπηρ ) σε σκηνοθεσια Κακογιαννη με τον Κυριακιδη, τη Βουρτση, τον Βογλη, τον Κεντρο και τα αλλα παιδια..

Με σκοτωσε ψυχολογικως. Με διελυσε. Μονο κατοπιν ποσης 13 τεκιλων, επανηλθα. Ειχαμε εισιτηρια στο πανω διαζωμα. Για να δεις, θες κυαλια. Δεν ειχαμε. Ξερω. Ας προσεχαμε. Αν εξαιρεσω τον Κυριακιδη και τον Βογλη τους υπολοιπους τους χαναμε ακουστικως. Λιγο η φαντασια, λιγο η εικονα, λιγο το ψιλοπεριπου εβγαζα ακρη αλλα με κοπο.

Παρασταση 3 ωρων. Δεν ξερω, ωρες ωρες με πιανουν κατι φιλοσοφικα ερωτηματα τυπου αν υπαρχει θεος, τι ειναι αγαπη, αν μπορει να βρει κανεις αληθινους φιλους, ποιος θα δειρει τον Σουγκλακο, σε ποια θεση παιζει ο Ζιοβανι και χθες προστεθηκε ακομα ενα. Αφου ρε φιλε, οτι εχεις να μας πεις, μπορεις να το κανεις σε 1-1,5 ωρα, γιατι πρεπει να καθομαστε στο επιβλητικο πλην αβολο Ηρωδειο για 3; Ολοι λενε οτι ο Σεξπιρ, ο μεγιστος, ο τρανος, ο γιγαντας.

Τολμω να διατυπωσω οτι δεν μου αρεσε. Ανακαλυψα επισης ποια ηταν η πηγη εμπνευσης του Φωσκολου για τους επικους διαλογους των ατελειωτων σιριαλς του. «Ω τρισκαταρατε, σκοτεινε αρχοντα, γιε του πενθους και της μοιρολατριας, ειθε να σου χαρισουν οι θεοι ολες τις αρρωστιες του κοσμου, η φλογα του σπαθιου μου θα πεσει πανω σου και θα σου καρατομησει ολες τις φλεβες και τις αρτηριες σου, το μισος μου για σενα τοσο δυνατο οπως ο τριτος δεξια βραχος στο ακρωτηρι του Γιβραλταρ, η λαβα που καιει την καρδια μου θα γινει ορμητικος ποταμος που θα σε πνιξει στο πελαγος της ανυπαρξιας, ω κλαυσιγελε, ανθρωπαριο που τολμας να με κοιτας πανω απο το πηγουνι και κατω απο το μετωπο.»

Και ολα αυτα απλως για να πεις στον αλλον «αει παρατα μας», ε, συγγνωμη αλλα δεν το αντεχω. Ξυλινος και υπερβολικος λογος που με κουραζει. Οσο για τους ηθοποιους, ο Κυριακιδης με αφησε οπως συνηθως εμενε και ο Ατματζιδης στη δυση της καριερας του. Αγαλμα. Τον ειχα ικανο μονο για σιριαλ της πυρκαγιας, του ερωτος και του ολεθρου αλλα ηταν σπουδαιος. Ο Bογλης μπερδεψε 5 φορες τα λογια του αλλα η υποβλητικη του παρουσια σχεδον εσβησε το ψεγαδι. Η Βουρτση στο δευτερο ημιχρονο εκανε αυτο που ξερει καλα. Εκλαψε. Στο δικο της σημειο,που κορυφωνοταν το δραμα της παραστασης, δεν ακουγοταν. Ο Κεντρος ειναι καλυτερος, πολυ καλυτερος σε κλειστους χωρους και μαλλον χαθηκε στο ανοιχτο γηπεδο. Οι 2 δημαρχοι ηταν εξαιρετικα πειστικοι σε σημειο που αν ειχα μια μολοτοφ ( που ειναι και της μοδας ) θα τους την πεταγα. Φωτισμοι και μουσικη παιρνουν θετικο προσημο οπως επισης και οι χορογραφιες που προσεφεραν ωραιο θεαμα.

Σιγουρα, η παρασταση ειχε πολλα να πει, ειχε μπολικο food for thought. Με τετοιο κειμενο και με τοσο μεγαλη διαρκεια μετετραπη σε thought for food, cigar, drink and sleep.

Για την ιστορια, τα στοιχεια της παραστασης:ΚΟΡΙΟΛΑΝΟΣ ΔΡΑΜΑ του Ουίλιαμ Σαίξπηρ Σκηνοθ.: Μ. Κακογιάννης. Παίζουν: Βλ. Κυριακίδης, Μ. Βούρτση, Γ.Βόγλης, Γ. Κέντρος, X. Εμμανουήλ, Ν. Χατζόπουλος, Μ. Βακούσης, Τ.Παπαμόσχου. Σκην.: Απ. Βέττας. Κοστ.: Γ. Μετζικώφ. Μουσ.: Κ.Κακογιάννης. Οπλομαχίες: Κ. Μπουμπούκης Η μυρωδιά του πολέμου και της φρίκης, η ρωγμή στην ηθική του ανθρώπου,και στο κέντρο μια αμφιλεγόμενη σκληρή προσωπικότητα ενός Ρωμαίου στρατηγού

ΡΗΤΑ ΚΑΙ ΓΝΩΜΙΚΑ part 10

Αν η δουλεια ηταν ευχαριστηση δεν θα σε πληρωναν για να την κανεις.

Δεν μου χρωστας τιποτα απο αυτα που σου οφειλω

Αν πολεμάς τα τέρατα, να προσέχεις κατά την διάρκεια μην μεταμορφώνεσαι σε ένα από αυτά

Δεν μου αρέσει να υποστηρίζω έμμεσα ή άμεσα το αλκόολ, ναρκωτικές ουσίες, ή άλλες μεθόδους έμπνευσης και πνευματικής διέγερσης, αλλά όπως έλεγε και o κολομβιανος προσωπικος μου ποτοαναμεικτης “ ….αρκετά από αυτά δουλεύουν πραγματικά...»

Για να ανακαλυψεις τα ελαττωματα μιας γυναικας, επαινεσε την στις φιλεναδες της

Όταν βρεθείς στη μικρή περιοχή, βάλε το γκολ και μετά έλα να συζητήσουμε για το ποιες επιλογές είχες…

Δικηγόροι, Ζωγράφοι, πολιτικοι και Δημοσιογράφοι : Oι μοναδικοί άνθρωποι που μπορούν να κάνουν το άσπρο μαύρο

καμια φορα οι ανθρωποι προτιμουν τη σιγουριά της θλίψης από την αβεβαιότητα μιας νέας περιπέτειας

Και ζούμε όλοι καλά και κάποιοι καλύτερα

Roi Mat

Με τις υπέροχες μνήμες δεν μπορεί να αναμετρηθεί κανένας.

Μπορεί να μην πήγατε εκεί που σκοπευάτε να πάτε, αλλά προσπαθήστε να καταλήξετε εκεί που θέλετε να είστε

Μην κρίνεις ένα βιβλίο από το εξώφυλλο του

Mην ρωτάτε ποιοί είστε και προς Θεού μην παραμείνετε οι ίδιοι

Εχεις ξεκαθαρο εσωτερικο χαος

Το πλοίο στο λιμάνι είναι ασφαλές. Αλλά τα πλοία, δεν φτιάχνονται γι’αυτό.

Μόλις γνωρίσαμε τους έχθρους μας και είμαστε έμεις

Aν θες το ουράνιο τόξο, θα πρέπει να συνηθίσεις να τα βάζεις με την βροχή

Οι ξεπεσμενοι που την εχουν δει ψαγμενοι…

ΑΠΙΘΑΝΟ ΚΑΤ

Ο πατερας μου είναι ηλικιωμενος. Όπως καμια φορα συμβαινει σε ηλικιωμενους, επεσε κατω χωρις να τον δω και αφου του παρειχα τις πρωτες βοηθειες και τον εβαλα να ξαπλωσει, καλεσα το 166 και στο διαλογο μου με τον υπαλληλο τον ρωτησα τα εξης:

Α) αν οι ενεργειες μου ηταν σωστες [ ΣΣ. Δεν τον σηκωσα αμεσως, του εβαλα ένα μαξιλαρι κατω από το κεφαλι, του ειπα να κουνησει ποδια και χερια, τον ψηλαφησα και τον ρωτησα αν πονουσε καπου συγκεκριμενα και μετα από 5 λεπτα, τον σηκωσα σιγα σιγα και τον εβαλα στο κρεβατι να ξαπλωσει και του εδωσα ένα λεξοτανιλ να ηρεμησει γιατι αισθανοταν λιγο ταραγμενος]

Β) αν πρεπει να προσεξω κατι άλλο, ώστε να μη βρεθω προ απροοπτης εξελιξης. Ο υπαλληλος του 166, ευγενεστατος, μου ειπε πως αφενος εκανα καλα, αφετερου να προσεξω μηπως εχει ταση για εμετο, μηπως λεει ασυναρτησιες και εχει ισχυρο πονοκεφαλο και μου συνεστησε να καλεσω στο ΚΑΤ που εφημερευε, για να ζητησω περισσοτερες πληροφοριες.

Οπερ και εγενετο και μετα το πρωτο τηλεφωνημα, καλεσα στο 210 62 80 022 που ειπα τι θελω και σας παραθετω τον διαλογο αυτουσιο:

- Γεια σας, θελω να ρωτησω, επεσε ο πατερας μου και χτυπησε στο κεφαλι…

- Φερτε τον εδώ

- Συγγνωμη, πριν τον φερω, μπορω να σας πω τι εγινε;

- Τι να μου πειτε, αφου σας λεω να τον φερετε

- Σας παρακαλω, αφηστε με για λιγα δευτερολεπτα να σας εξηγησω

- Καλα

- Και λεω τι συνεβη και τι εκανα

- Όπως σας ειπα και πριν, φερτε τον εδώ

- Μα καλα, δεν μπορειτε να μου απαντησετε, αν εκανα καλα και τι να κανω;

- Εγω κυριε ονομαζομαι Σαλανης και ειμαι νευροχειρουργος. Εσεις ειστε ΚΑΠΟΙΟΣ και μου λετε ότι επεσε ο πατερας και σας λεω να τον φερετε εδώ. Ότι κανετε είναι με δικη σας ευθυνη.

ΚΑΙ ΜΟΥ ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ!!! Για την ιστορια, καλεσα και τον οικογενειακο μου γιατρο, του ειπα τι συνεβη, μου ειπε να του παρω πιεση. Οπερ και εγενετο, με ρωτησε πως αισθανεται και αν επικοινωνει καλα με το περιβαλλον, απαντησα καταφατικα ( η πιεση ηταν ενταξει ) και μια ωρα μετα την πτωση, μιλουσε κανονικα, δεν αισθανοταν καποια αδιαθεσια ή ζαλη και κοιμηθηκε.

Αφου σας εξιστορησα τι συνεβη θελω να θιξω μερικα σημεια. *ειμαι φορολογουμενος πολιτης. Αυτους στο ΚΑΤ και στο κάθε ΚΑΤ τους ΠΛΗΡΩΝΩ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ ΜΟΥ. Από πού και ως που μιλανε ετσι; *από πού και ως που ο γιατρος που υποτιθεται είναι στην υπηρεσια του πολιτη, Ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ, κλεινει τα τηλεφωνα;

*ΗΤΑΝ ΤΟΣΟΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΟΠΟΣ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΜΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΗ;

*ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΦΟΒΕΡΟ ΚΑΙ ΤΡΟΜΕΡΟ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΕΥΓΕΝΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΛΟ ΤΡΟΠΟ;

Δεν τον πηρα για φαρσα, δεν τον πηρα για να πιουμε καφε, ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΖΗΤΗΣΑ σε μια ωρα αναγκης!!!

*Μηπως αυτος ο κυριος γνωριζει, μηπως εχει υποψη του τι σημαινει η ταλαιπωρια του να καλεσει κανεις το 166, να παει στο νοσοκομειο, να περιμενει με την αγωνια στο κατακορυφο, και μετα να περασουν ωρες και ωρες για να επιστρεψει στο σπιτι του; Ιδιαιτερα δε, όταν η μητερα μου που και αυτή είναι ηλικιωμενη, φανταζεστε σε τι πανικο περιηλθε. Αυτος ο απαραδεκτος κυριος, δεν μπορουσε να με καθοδηγησει; Ας είναι καλα ο ανθρωπος αρχικα στο 166 που μου εδωσε και μαλιστα ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΙΑ 2-3 συμβουλες και φυσικα ο οικογενειακος μας γιατρος που με καθησυχασε αφου φυσικα μου ειπε τι να κανω. ή μηπως ηθελε να παω ντε και καλα στο ΚΑΤ ώστε για μια απλη εξεταση να πεσει το αναλογο φακελακι;

Ο δημοσιος υπαλληλος που μια φορα τον χρειαστηκα, να μου κλεινει το τηλεφωνο στα μουτρα ΣΕ ΜΙΑ ΩΡΑ ΑΝΑΓΚΗΣ. Αμα είναι ο καθενας μας να εχει τον πονο του και ο ΓΙΑΤΡΟΣ να του κλεινει το τηλεφωνο κατά προσωπο τοτε μαλλον διαφορετικα αντιλαμβανομαστε την ιατρικη επιστημη….

Δεν επιθυμω ο κυριος αυτος να εχει καμια συνεπεια. Δημοσιοποιω το ονομα του γιατι εκεινος συστηθηκε με περισσο θρασσος τυπου «εγω ειμαι ο Ριβαλντο, ποιος εισαι εσυ ρε Καμπανταη»

Αλλωστε αυτος που ποναει, ξερει και να συγχωρει. Και ότι κανει κανεις, αργα ή γρηγορα το βρισκει μπροστα του.

Μια επιπληξη όμως ελπιζω να τον βελτιωσει ως ΑΝΘΡΩΠΟ και να μαθει να συμπεριφερεται ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ…

Αφου δεν εχει την παιδεια να το κανει από μονος του, ας του το πει καποιος…

A TRIBUTE 2 Θ.Β.

Ο Θανασης Βεγγος είναι ο αγαπημενος μου Ελληνας ηθοποιος

Πιστευω πως στο βλεμμα του απεικονιζεται ολοκληρη η ιστορια της μεταπολεμικης Ελλαδας. Ο πονος, το φιλοτιμο, η πικρα, η εντιμοτητα, η εργατικοτητα, η αλληλεγγυη, η αισιοδοξια, η τρεχαλα, το εξω καρδια…. Θα ηθελα με το παρον να καταγραψω μερικους σταθμους.

Γεννηθηκε το 1926.

48-50. εξοριστος στη μακρονησο.

55-56. πρωτη κινηματογραφικη εμφανιση στη μαγικη πολη του Κουνδουρου και ένα χρονο μετα παιζει στο δρακο του Κουνδουρου ( η αγαπημενη μου ελληνικη ταινια με έναν αξεπεραστο Ηλιοπουλο) και στο κοριτσι με τα μαυρα του Κακογιαννη

56-58. κανει ένα περασμα σε 20 ταινιες και σε άλλες τοσες κανει το παιδι για ολες τις δουλειες σε κινηματογραφικα συνεργεια

58-59. δευτεροι ρολοι σε 25 ταινιες

60-62. συμπρωταγωνιστης για πρωτη φορα με τον σταυριδη στους δοσατζηδες και στο δουλειες του ποδαριου με τον Φραγκισκο Μανελλη, στα ντερβισοπαιδα με τον χατζηχρηστο και στο ο μητρος και ο μητρουσης με τον φραγκισκο μανελλη

62. πρωταγωνιστει πια στο πιθαρι του δημου σκλαβου και στις φαρσες – μην ειδατε τον παναη, ζητω η τρελα και ο βασιλιας της γκαφας 

63-64. τυφλα να χει ο μαρλον μπραντο, ο ιππολυτος και το βιολι του, πολυτεχνιτης και ερημοσπιτης

64. για πρωτη φορα δοκιμαζει την τυχη του στην παραγωγη. Εξω φτωχεια και καλη καρδια, ενας τρελος τρελος βεγγος

66-70. ο τρελος του λουνα παρκ, η μεγαλυτερη του θεατρικη επιτυχια.

67-73. respect. βοηθεια ο βεγγος, φανερος πρακτωρ 000, δοκτωρ ζιβεγγος, τρελος και παλαβος βεγγος, ποιος θανασης, ένα ασυλληπτο κοροϊδο, θου-βου φαλακρος πρακτωρ, επιχειρησις γης μαδιαμ, ο ανθρωπος που ετρεχε πολύ

70-80. δεκα ταινιες και το τι εκανες στον πολεμο θαναση με σαφεις μπηχτες κατά τις χουντας ειχε φτασει στα 3.000.000 εισιτηρια σε ολη τη χωρα!

78-80. θαναση σφιξε κι άλλο το ζωναρι – από πού παμε για τη χαβουζα.

91. επιστρεφει στον κινητογραφο με τις ησυχες μερες του αυγουστου του βουλγαρη και το όλα είναι δρομος του 98

97-98. αχαρνης του αριστοφανη στην επιδαυρο

2000. with much respect στο βλεμμα του οδυσσεα. Μικρος ρολος αλλα….

2001. επιδαυρος και ειρηνη του αριστοφανη

2004. ενας ανθρωπος παντος καιρου. Ντοκιμαντερ για τον βεγγο του γιαννη σολδατου.

2004. προβα στην τρικυμια. Του Δημου Αβδελιωδη που αναφερει χαρακτηριστικα: προκειται για το τελευταιο φαινομενο στην ιστορια του ελληνικου θεαματος….

Συνολικα μιλαμε για 120 ταινιες!