ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΕΙΑ ΣΟΥ – ΜΑΥΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ

 

Το σημερινό παιχνίδι είναι μια φανταστική αφιέρωση στους επικριτές του Γιάννη Αντετοκούνμπο. Σιγά μην είναι σταρ, σιγά μην τον παρακαλέσουμε, σιγά μην τον έχουμε ανάγκη, και έλα μωρέ ποιος είναι, και πότε θα έρθει, πιο πριν, πιο μετά, και δίνει και συνεντεύξεις και πάει στους χορηγούς, και έχουμε πάνω από το κεφάλι μας το Μιλγουόκι να μας κάνει συνέχεια υποδείξεις και ο κατάλογος μπορεί να τελειώσει σε 5 σελίδες.

Ειλικρινά δεν με πειράζει η ήττα. Αυτοί είμαστε που λέει και ο σύντροφος Κουτσούμπας. Αυτό είναι το ελληνικό μπάσκετ χωρίς τον Γιάννη. Δεν έχουμε ούτε έναν παίκτη για δείγμα να πάρει προσωπικές φάσεις. Δοκίμασε ο Λονγκ και ο Μωραϊτης – όχι με τρομακτική επιτυχία θα έλεγε κανείς.

Οι παίκτες μας κάνουν ότι και στις ομάδες τους. Γύρω γύρω η μπάλα και για να δούμε τι θα δούμε, να γίνει ένα μαγικό, κάπως, κάποιος να καθαρίσει.

Αν είχαμε δηλαδή να αντιμετωπίσουμε μια σοβαρή ομάδα, θα είχαμε χάσει από το ημίχρονο. Πλην Γιάννη και Σλούκα, όλοι εκεί ήταν. Οι Ευρωλιγκάτοι. Οι έμπειροι. Οι του πρωταθλητισμού. Οι χάλκινοι του Ευρωμπάσκετ.

Με τη σιγουριά του Γιάννη, του Φουρνιέ, του Νάν, τα ελεύθερα σουτ γίνονται με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και μπαίνουν πιο εύκολα. Όταν πρέπει εσύ να πάρεις την ευθύνη, δεν είναι το ίδιο…

Ελαφρυντικά δίνω μόνο σε δύο παίκτες.

Ο Κώστας Παπανικολάου πήρε πολλές περισσότερες πρωτοβουλίες από όσες του αναλογούν καθώς δεν βγήκε κανείς άλλος μπροστά. Άστοχος μεν αλλά πήγε να κάνει την υπέρβαση, βάρος που δεν έχει πάρει ποτέ. Σοφός ρολίστας είναι. Δεν είναι ο Βεζένκοβ να πάρει τόσα πολλά σουτ.

Ο Βασίλης Τολιόπουλος έχοντας πολύ μεγάλη ανάγκη να φανεί για να ξεφύγει από τον ενταφιασμό του στον Παναθηναϊκό, το ήθελε τόσο πολύ που δεν του βγήκε τίποτα. Το μυαλό του το είχε στο να καθορίσει το παιχνίδι αντί να το καθοδηγήσει.

Παρεμπιπτόντως αυτό το παιχνίδι ήταν κομμένο και για ραμμένο για τον Ντόρσι αλλά τέτοια ώρα, τέτοια λόγια.

Ούτε και ο Σπανούλης μάγεψε. Θα ήθελα να δω περισσότερο ανακάτεμα της τράπουλας. Αφού μου τραβάς τον Παπανικολάου στο 4, βάλε μου τον Ρογκαβόπουλο στο 3, μπας και μήπως. Τι επιμένεις στον Μωραϊτη; Βάλε μου μαζί Τολιόπουλο και Λογκ. Βάλε τον Χαραλαμπόπουλο στο 4 που την έχει τη θέση καλύτερα από τον Παπ. Βάλε μαζί Κώστα και Μήτογλου, γιατί έναν από τους δύο; Θέλω να πω πως αφού δεν σου βγαίνει τίποτα και η επίθεση μας δεν μπορεί να πετύχει ούτε ελέφαντα στα 3 μέτρα, κάνε ότι μπορείς από τον πάγκο μπας και σου πιάσει ένα κόλπο ή μπερδέψεις έστω τους άλλους.

Το ελληνικό μπάσκετ θα σωθεί μόνο αν στέλνουμε τα παιδιά μας στα αμερικάνικα κολλέγια και να ενσωματώνονται με άλλες παραστάσεις στην Εθνική. Όπως πχ το κάνουν οι Γάλλοι, οι Λιθουανοί, οι Γερμανοί και εσχάτως και οι Φινλανδοί.

Το Μαυροβούνιο είναι μια τελείως μέτρια ομάδα που αδικήθηκε για να λέμε τη black truth και από τη διαιτησία. Μόνο που δεν σούταραν και για έμας !

Αυτά που πραγματικά με ενόχλησαν ήταν τα εξής :

1.   Το έλεγε συνέχεια και ο Χατζηγεωργίου, το ειπε – κακώς - και ο Τσαρτσαρής. Από που και ως που οι παίκτες μας είναι κουρασμένοι από την Ευρωλίγκα; Σάμπως παίζουν; Στον πάγκο κάθονται και χειροκροτάνε, από τι κουράστηκαν;

2.   Με ενόχλησε πάρα η κουραστικά πληκτική και συνεχής κολακεία στον Αντετοκούνμπο. Τύπου «θα με βλέπει και ο Γιάννης τώρα, ας προμοτάρω τον αδερφό του». Μια προσωπική φάση δεν έκανε. Έχασε ένα σκασμό ριμπάουντ, πάλι έκανε χαζά φάουλ,  και ότι έβαλε ήταν καρφώματα από ασίστ και ένα μάλιστα ήταν βήματα που δεν σφυρίχτηκαν. Τι το τρομερό έκανε ο Κώστας; Στο δεύτερο ημίχρονο δεν υπήρχε καν στο χάρτη! Μαζί με τον Μήτογλου έχασαν όλα τα ριμπάουντ!

3.   Δεν έχουν κάνει λέει προπονήσεις και δεν έχουν ρυθμό απεφάνθη ο μέγας Χατζηγεωργίου. Λες και δεν γνωρίζονται, δεν έχουν παίξει δεκάδες παιχνίδια μαζί ή αντιμετώπιζαν τους Λέικερς.

Εν κατακλείδι δικαίως χάσαμε αλλά δεν μου φταίει κανένας. Αυτές είναι οι δυνατότητες μας χωρίς τον Γιάννη.

ΑΧΡΗΣΤΕΣ ΚΑΙ ΒΛΑΚΩΔΕΙΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ

 

Σχεδόν σε κάθε τηλεοπτική συζήτηση, ο παρουσιαστής συνηθίζει να λέει στον καλεσμένο του «δεν έχουμε άλλο χρόνο…»

Πως γίνεται στα εγχώρια μαζικά μέσα επιρροής να πετάνε τόσο μα τόσο πολύ χρόνο σε κάτι που δεν ενδιαφέρει κανέναν. Μα κανέναν!

«Με ποιο κόμμα θα συνεργαστείτε;;»

Και δώστου αυτές οι ερωτήσεις. Και ξανά. Σε κάθε πολιτικό, σε κάθε βουλευτή, σε κάθε στέλεχος κόμματος.

Εθνικές εκλογές θα έχουμε σε έναν χρόνο.

Σε αυτό το χρόνο πολλά μπορεί να γίνουν και να ανατραπεί τελείως το πολιτικό σκηνικό. Είδες πόσο τάραξε την ελληνική κοινωνία το δυστύχημα των Τεμπών.

Ο Τσίπρας για παράδειγμα, χτίζει. Δεν βιάζεται. Περιμένει να ξεφουσκώσει η Καρυστιανού. Πριν από μόλις ένα έτος, θυμάσαι πόσο υπερπροβλήθηκε ο Κασσελάκης που τώρα είναι στα αζήτητα.

Οι Έλληνες δημοσιογράφοι που προτιμούν να πετάνε τηλεοπτικό χρόνο σε κάτι παντελώς αδιάφορο αντί να εστιάσουν στην καθημερινότητά μας, αγνοούν δύο βασικές αρχές.

Α) Το τι θα γίνει μετά τις εκλογές, το υποδεικνύει το εκλογικό αποτέλεσμα. Θυμίζω πως αυτοδύναμη κυβέρνηση το 2023 αποκτήσαμε στις δεύτερες εκλογές. Οι πολίτες είναι αυτοί που θα υποδείξουν στο πολιτικό σύστημα τι θα κάνει. Όπως έδωσαν αυτοδυναμία στον Κυριάκο, διέλυσαν τον Συριζα, έβαλαν στη Βουλή την Κωνσταντοπούλου και έστειλαν τον Βαρουφάκη στο σπίτι του.

Β) Οποιαδήποτε δήλωση για μετεκλογική συνεργασία δεν έχει καμία αξία. Όποιος αυτή τη στιγμή δηλώσει ότι θα συνεργαστώ με τον τάδε, το μόνο που θα καταφέρει είναι να ζημιώσει τον εαυτό του. Όλοι θα σκεφτούν ότι «αφού θα πας με αυτόν, ας ψηφίσω καλύτερα είτε αυτόν, είτε έναν άλλον».

Επίσης είναι σημαντικό και ποιοι θα είναι οι συσχετισμοί. Αν πχ το ΠΑΣΟΚ και το τρίτο κόμμα, μοιραστούν από ένα εικοσάρικο, όλες οι συζητήσεις είναι μάταιες.

Αντί οι δημοσιογράφοι να εστιάζουν μανιωδώς σε άχρηστα πράγματα, θα μπορούσαν να ασχοληθούν είτε με το κυβερνητικό έργο που επιδέχεται μεγάλης βελτίωσης, είτε με την αντιπολίτευση που δεν έχει τίποτα της προκοπής να προτείνει.

Από κει και πέρα, δεν είναι και τόσο δύσκολη η ανάγνωση του πολιτικού τοπίου.

Ο Βελόπουλος είναι έμπορος. Επιτυχημένος έμπορος. Είναι πολύ πιο πιθανό να βάλει πλάτη στον Μητσοτάκη, παρά να μπλέξει με το ΠΑΣΟΚ και την άλλη την τρελάρα. Παρομοίως και το ΠΑΣΟΚ. Θα μου πεις ότι υπάρχει το ΠΑΣΟΚ και ο Βελόπουλος να πάνε μαζί. Είναι τελείως άλλοι κόσμοι και άντε και οι δύο μαζί να πάνε που; Στο 22-23%; Κυβέρνηση δεν γίνεται αγαπούλα.

Οι δύο ανωτέρω ανέχονται τη  Ζωή που κράζει τη ΝΔ αλλά είμαι απολύτως σίγουρος ότι δεν έχουν αυτοκτονικές τάσεις να κάνουν χωριό μαζί της. Το ΚΚΕ θα προτιμήσει τη βολική βασιλεία στο χωριό ούτως ή άλλως. Κάποιο άλλο κόμμα σε ικανό αριθμό εδρών για να συνεισφέρει σε κυβερνητικό σχηματισμό δεν βλέπω να υπάρχει. Τρία κόμματα σχεδόν ισοδύναμα για μια κυβέρνηση στην Ελλάδα δεν γίνεται.

Αυτά δεν τα βλέπω μόνο εγώ. Στη χώρα που γίνονται οι περισσότερες πολιτικές δημοσκοπήσεις παγκοσμίως το πολιτικό σκηνικό από το 2019 είναι το ίδιο. Ο Μητσοτάκης μακράν πρώτος και οι άλλοι με τα κιάλια πανηγυρίζουν αν πάρουν από μια μονάδα.

Στο ΠΑΣΟΚ γκρινιάζουν για τον Ανδρουλάκη αλλά θέλουν να ξεχάσουν πως ο άνθρωπος δύο φορές έθεσε εαυτόν σε ψηφοφορία και τις δύο κέρδισε κατά κράτος. Αυτόν έχουν, αυτόν θέλουν, αυτός τους αξίζει όπως και το ποσοστό που έχουν. Η δε Ζωή αν πάει να πέσει θα κάνει φασαρία, θα τσακωθεί, θα φωνάξει την αστυνομία, θα γίνει συμπτωματικά μια απεργία πείνας, θα θυματοποιηθεί, κάτι θα τσιμπήσει και όταν πάει να πέσει, ξανά μανά.

Ο Βελόπουλος ως άξιος διάδοχος ΑΝΕΛ, ΛΑΟΣ και των ηλικιωμένων ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής,  έχει κλειδώσει ένα ποσοστό και μένει εκεί.

Όλοι περιμένουν τον Τσίπρα και την Καρυστιανού πόσους θα πάρουν από τους ανωτέρω. Από κει και πέρα Βαρουφάκης, Συριζα και Νέα Αριστερα οδηγούνται πως εξαϋλωση και η Λατινοπούλου μπορεί να μπει στη Βουλή με άστεγους δυσαρεστημένους δεξιούς με έναν αστερίσκο. Αυτοί είναι πολύ πιθανό στις εθνικές εκλογές με βαριά καρδιά να ξαναψηφίσουν Κυριάκο γιατί δεν θέλουν να ζήσουν την περίοδο 2015-2019 και να παρηγορήσουν την Αφροδίτη με ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη και τη θέση της στην Ευρωβουλή.

Άρα τι μετεκλογικές συνεργασίες μιλάμε, ένα χρόνο πριν και με τόσους αστάθμητους παράγοντες;;;

Να χαμε να λέγαμε, να περνάει η ώρα, με άχρηστες ακατάσχετες φλυαρίες.

Ακολουθεί σύντομο διάλειμμα για διαφημίσεις…

ΕΙΜΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΔΩΝΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

 

Όταν έγινε το σκηνικό με τον υπουργό υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, αμέσως μετά την κυνική σκέψη «λογικό είναι», ταυτόχρονα γέλαγα με την κωμωδία και λυπήθηκα γιατί η πεποίθηση πως μόνο μια λύση υπάρχει, γίνεται βεβαιότητα.

 Σιγά σιγά μπαίνουμε σε προεκλογική περίοδο. Λογικό είναι λοιπόν να έχουμε επεισόδια. Αφού το εμπόριο των νεκρών δεν μας βγήκε για πολύ, το plan b της οργανωμένης αλητείας είναι η βία.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι υπουργός υγείας. Κατά τη γνώμη μου – μαζί με τον Γιώργο Γεννηματά – ο καλύτερος στην ιστορία του ελληνικού κράτους. Ανακαινίζει ολόκληρο το ΕΣΥ, έκανε το 1566, το Προλαμβάνω που έχει βοηθήσει εκατομμύρια ανθρώπους έστω για έναν έλεγχο, τα απογευματινά χειρουργεία, τα φάρμακα στα σπίτια των καρκινοπαθών, το βραχιολάκι και καθημερινά λύνει προβλήματα μικρά και μεγάλα. Ας πούμε όμως πως δεν κάνει τίποτα από αυτά, κάθεται όλη τη μέρα στο γραφείο του και ξύνεται.

Δεν έχει το δικαίωμα να πάει σε ένα νοσοκομείο να εγκαινιάσει μια καινούρια πτέρυγα; Μπορεί να επισκεφθεί ένα νοσοκομείο;  Όταν οι υπουργοί δεν πάνε, τους κράζουν ότι δεν είναι κοντά στην κοινωνία και τους πολίτες. Αν αποφασίσουν να πάνε, τι κάνουν, τους τη στήνουν οι χρυσαυγίτες με τα σφυροδρέπανα;;

 

Τα σημεία :

 

1.   Ευτυχώς που ο Άδωνις βιντεοσκοπεί τις επισκέψεις του. Στους διαλόγους που ακούμε, το επίπεδο του μέσου οργανωμένου οπαδού είναι πολύ καλύτερο από τα ούγκανα που του φωνάζουν πχ ότι αυτοί έχουν το δικαίωμα να υποστηρίζουν τη Χαμάς αλλά όχι οι υπόλοιποι το Ισραήλ. Αυτό μάλιστα του το έλεγαν γυναίκες που αν επικρατήσουν αυτοί που υποστηρίζουν, τώρα θα είχαν μπούρκα, τσαντόρ και η αξία τους θα ήταν ίση με μια κατσαρόλα.

2.   Οι πολιτικάντηδες που χαίρονται με τη βία εναντίον του Γεωργιάδη, είναι ολοφάνερο πως δεν έχουν διαβάσει ούτε μισή σελίδα ιστορίας. Όταν επικροτείς τη βία, αύριο θα είσαι ο επόμενος.

3.   Δεκτές οι διαμαρτυρίες και οι αντισυγκεντρώσεις. Όταν όμως κάποιος σηκώνει χέρι, τι πρέπει να γίνει; Να σκοτώσουν τον Άδωνι και οι υπόλοιποι να παρακολουθούμε αδιάφορα; Να μην επέμβει η αστυνομία και να πίνει μπύρες; Γιατί, για να πανηγυρίζουν οι φασισταλήτες;

4.   Σε ποιο πολίτευμα παρεμποδίζεται η ελεύθερη πρόσβαση ενός πολίτη, ενός υπουργού σε ένα νοσοκομείο; Αν απάντησες σε ένα φασιστικό πολίτευμα, είσαι σε καλό δρόμο.

5.   Ποιον πάνε να χτυπήσουν; Αυτόν που ανακαίνισε όλο το Εθνικό Σύστημα Υγείας και το παραδίδει στους πολίτες καινούριο; Σοβαρά;

6.   Από όσα άκουσες στα μαζικά μέσα επιρροής, συντρέχει κάποιος πραγματικός λόγος βίας από τους ανταρσυα χρυσαυγίτες απέναντι σε έναν εκλεγμένο υπουργό; Είδες κάποιο σοβαρό επιχείρημα, κάποιον λόγο που έστω μπορεί να πεις ότι καλώς διαμαρτύρονται;

7.   Η ουσία, η αλήθεια και η εν τω βάθει αιτία είναι μια. Τους ενοχλεί για αυτό και σε κάθε επίσκεψη του Άδωνι Γεωργιάδη σε όλα τα νοσοκομεία οι ίδιοι τύποι του τη στήνουν : Τους ενοχλεί που ο άνθρωπος δουλεύει, παράγει και βελτιώνει κατακόρυφα έναν πολύπαθο τομέα που μας παίδευε για δεκαετίες. Δεν έχουν ενδιαφέρον και αγάπη για το ΕΣΥ. Έχουν φθόνο.

8.   Οι ίδιοι άνθρωποι που κόπτονται για τη δημόσια υγεία και είναι ενάντια στους ιδιώτες παρόχους, είναι οι ίδιοι που αφήνουν ανενόχλητους τους ιδιώτες και επιτίθενται με τη λύσσα του Στάλιν εναντίον του δημοσίου συστήματος.

9.   Όλα αυτά είναι ξεκαρδιστική κωμωδία. Η προσπάθεια ιδεολογικοποίησης και εν τέλει καθαγιασμού του φασισμού και της οργανωμένης αλητείας.

10.       Αν συμμετέχουν σε πράξεις βίας, ύβρεων και αντικοινωνικής συμπεριφοράς γιατροί, γιατί τους πληρώνουμε με τους φόρους μας; Τι μας προσφέρουν; Να δέρνουν σήμερα τον αστυνομικό, αύριο τον υπουργό, μεθαύριο έναν συνάδελφό τους που δεν θα θέλει να κάνει απεργία και μετά τους ασθενείς; Αν δεν τους αρέσει το ΕΣΥ, να πάνε στον ιδιωτικό τομέα να δώσουν τα φώτα τους. Να μην τους κόβουμε το δρόμο για την προσωπική τους προκοπή.

Αυτά γιατί συμβαίνουν;

Μήπως γιατί έχουν δίκιο οι ανταρσύες χρυσαυγίτες ( λέγε τους και ανταραυγίτες )  και παρασύρονται από τη δίκαιη οργή;

Όχι.

Ο λόγος είναι ότι είναι άδειοι και σάπιοι.

Έχουν προτάσεις;

Όχι

Έχουν ιδέες;

Όχι.

Έχουν θέσεις;

Όχι.

Έχουν λύσεις;

Όχι

Έχουν σοβαρές απόψεις για τη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών;

Όχι.

Άρα τι μένει;

Καταρχάς το εμπόριο των νεκρών. Η μικρή Μαρία, το ξυλόλιο, τα τρία βαγόνια, οι τριπλάσιοι επιβάτες, οι δολοφόνοι λιμενικοί, βάλε και μια «απεργία πείνας» για να δέσει το γλυκό και όποιον κοροϊδέψουμε, μπράβο μας. Το πέτυχαν σε ένα βαθμό αλλά η απάτη πόσο να κρυφτεί;

Το αμέσως επόμενο στάδιο ποιο είναι;

Βία.

Μολότοβ, συγκεντρώσεις, βία, ξύλο και φυσικά καλό είναι να έχουμε νεκρό. Αν πχ είναι ο Λυγγερίδης, δεν έγινε και τίποτα. Είναι μπάτσος. Αν είναι ένας πολιτικός, καλά να πάθει, του άξιζε. Αν είναι ένας από εμάς, θα έχουμε και δεύτερο Άγιο Γρηγορόπουλο.

Θα περίμενα πάντως αντί να κλαιγόμαστε στα κανάλια, να εφαρμοστεί ο νόμος. Χειροδίκησες; Σύλληψη και έξω από το ΕΣΥ. Χωρίς μα μου. Έχουμε νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση όχι για να διαμαρτύρεται στα κανάλια και να μη συμβαίνει τίποτα. Το μήνυμα που εκπέμπει η ασυδοσία είναι ότι οι καλά οργανωμένοι ανταραυγίτες πάντα κερδίζουν. Προσπαθούν να χτυπήσουν τον υπουργό. Μετά πλακώνονται με την αστυνομία. Που είναι ο νόμος και η τάξη; Ούτε μια σύλληψη; Ατιμώρητοι θα μείνουν; Αν είναι έτσι τι τους εμποδίζει να το ξανακάνουν; Καμία συνέπεια; Καμία απάντηση στην αλητεία; Πάλι η Δημοκρατία θα φοβηθεί τον φασισμό;

Με ετούτα και με εκείνα, αυτό που δεν καταλαβαίνουν ( και ευτυχώς εδώ που τα λέμε ) είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών που ζει κατά νόμον, πληρώνει φόρους και δίνει αγώνα καθημερινότητας για την επιβίωση της οικογένειας, τα βλέπει αυτά και αηδιάζει.

Τη ζήσαμε την πρώτη φορά αριστερά, που τη γλιτώσαμε ξώφαλτσα και δεν θέλουμε άλλο. Σάμπως έβαλαν μυαλό; Έχουν κάτι να προσφέρουν στην κοινωνία;

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ μέχρι να βαρεθεί!

Και ας μην είμαστε απόλυτα ευχαριστημένοι, και ας περιμέναμε περισσότερα, και ας τα θέλαμε πιο γρήγορα.

Από αυτούς, ο Κυριάκος είναι χίλιες φορές καλύτερος…

ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ ΓΙΑ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΟΥΣ, ΥΔΡΑΥΛΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΥΣ ΜΑΣΤΟΡΟΥΣ

 

Έχω μεγάλη εμπειρία από δαύτους. Έχω βαρεθεί να βλέπω διαρκώς επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές. Το παρόν πόνημα είναι για τα παιδιά που μπαίνουν τώρα σε αυτά τα επαγγέλματα, για όσους έχουν ένα μικρογραμμάριο φιλότιμου και φυσικά για δική μου ψυχοθεραπεία.

Όσο και αν μας αρέσει η κλάψα, τα πράγματα στη χώρα μας σε οικονομικό επίπεδο πάνε προς το καλύτερο. Δεν έχει σημασία η γνώμη καθενός εκάστου αλλά η αγορά. Η οικοδομή έχει πάρει τα πάνω της, τα εξοικονομώ, το real estate με τις ανακαινίσεις, οπότε και στόκος να είσαι, αν κρατάς κατσαβίδι ή γαλλικό κλειδί, το μεροκάματο το βρίσκεις εύκολα.

Δέχομαι εκ των προτέρων πως έχεις να κάνεις με ανθρώπους, κάθε καρυδιάς καρύδι και πρέπει να είσαι υγιής, καθώς είσαι εκτεθειμένος. Έχεις ΕΦΚΑ, ασφάλεια, φθορά και συντήρηση εξοπλισμού και ως ελεύθερος επαγγελματίας σήμερα πνίγεσαι και αύριο κάθεσαι. Συνήθως δε, οι δουλειές σκάνε μαζί και δεν έχουν τη ροή που σε βολεύει. Όλοι σε θέλουν τώρα και μπορεί και να σε πιστολιάσουν στα λεφτά σου.

Όμως :

Δεν μπορεί να  κοροϊδεύεις, να εξαπατείς, να υπόσχεσαι, να υποτιμάς και να παίζεις με τους ανθρώπους. Ακολουθούν οδηγίες χρήσεως για τους επαγγελματίες που τους ενδιαφέρει η διαχρονική επιτυχία. Οι αρπακολλατζήδες ας κλείσουν την σελίδα μου και ας χαζέψουν βιντεάκια στο τικ τοκ.

ΠΕΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν μπορείς να λες στον άλλον έρχομαι σε μια ώρα και να μην πηγαίνεις ποτέ. Δεν μπορείς να του λες πάρε με τηλέφωνο και να μην το σηκώνεις, ούτε και να επιστρέφεις την κλήση. Δεν μπορεί για να μη χάσεις τον πελάτη να λες ναι σε όλα και να μην κάνεις τίποτα. Το να αργήσεις το καταλαβαίνω. Το να μην πας, να αδιαφορείς, να μη σηκώνεις τα τηλέφωνα, να μην απαντάς, να πιστολιάζεις ραντεβού, το μόνο που καταφέρνεις είναι να δημιουργείς θυμό.

Ο θυμωμένος πελάτης :

-     Δεν θα σε ξαναφωνάξει

-     Δεν θα σε συστήσει

-     Αν είσαι της γειτονιάς, θα σε δυσφημίσει

-     Μπορεί να σου κάνει καταγγελία ότι δεν κόβεις απόδειξη

-     Θα τσακωθεί μαζί σου

-     Του δίνεις πάτημα να σου πιστολιάσει και την αμοιβή σου.

ΠΕΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Πρακτικά πράγματα

-     Σήκωσε το τηλέφωνο, δες τι θέλει αυτός που σε καλεί ( γιατί σίγουρα δεν σε παίρνει για πλάκα, ανάγκη έχει ) και πες του την αλήθεια. Δεν σου λέω να κόψεις το λαιμό σου αλλά μη δίνεις ψεύτικες υποσχέσεις ή πράγματα που δεν μπορείς να κάνεις.

-     Αν δεν είναι επείγον, είναι αποδεκτό να πεις «μπορώ να έρθω σε 3 μέρες». Αλλά να πας. Είναι απείρως καλύτερο να πας σε 3 μέρες ( αν είσαι εντάξει, ο πελάτης θα περιμένει ) από το να πεις θα έρθω σε μια ώρα και να σε παίρνει ο άλλος δέκα φορές τηλέφωνο και να του διαλύεις το νευρικό σύστημα με την αδιαφορία σου.

-     Αν δεν μπορείς να απαντήσεις σε μια κλήση, δεν είναι υποτιμητικό να πάρεις πίσω.  

-     Αν δώσεις ραντεβού στις 5, είναι 6 και σε παίρνει τηλέφωνο, σήκωσε το, πες μια ρημάδα συγγνώμη και πήγαινε όταν τελειώσεις.

-     Μη γειώνεις τους ανθρώπους γιατί αύριο θα σε γειώσουν και αυτοί.

 

ΜΗΝ ΥΠΟΤΙΜΑΣ ΤΑ ΜΕΡΕΜΕΤΙΑ

 

Σιγά τώρα μην ασχοληθώ εγώ που σηκώνω πολυκατοικίες με ένα καζανάκι. Και τι με νοιάζει αν τρέχει το φλοτέρ του; Ας πάρει κάποιον άλλον. Τι είμαι εγώ; Ψιλικατζής; Εγώ ο ΜΜ ( Μέγας Μάστορας ). Ασε ρε που θα τρέχω τώρα για να βάλω μια βρύση. Αφού την αγόρασες, πάρε το καβουράκι και βίδωσε τη.

Ο κλασικοsh, ο μαλακαsh, ο αλαζονικόsh μάστορας που νομίζει ότι στην ελεύθερη αγορά μόνο αυτός είναι και άλλος κανένας.

Το ταπεινό μερεμετάκι όμως ηλίθιε :

-     Δημιουργεί πιστούς πελάτες που θα σε φωνάζουν για τα πάντα και θα σε συστήσουν και θα σε διαφημίσουν

-     Ανοίγει πόρτες για μεγαλύτερες δουλειές

-     Σε περίοδο αναδουλειάς, σώζουν ζωές

-     Είναι το πιο κερδοφόρο γιατί στο τεταρτάκι βγάζεις 20-30 ευρώ

-     Δείχνεις ότι πραγματικά σέβεσαι τους ανθρώπους γιατί δεν επιλέγεις ανάγκες με ύφος Κιλιάν Εμπαπέ εναντίον Κάτω Πετραλώνων. Σε ένα σπίτι όλα έχουν τη σημασία τους. Το καζανάκι, η βρύση, η βίδα.  

Αν όλοι οι άνθρωποι ήταν ικανοί για να αντιμετωπίσουν τα μερεμέτια, θα έχανες λεφτά ηλίθιε ! Να χαίρεσαι που υπάρχουν άνθρωποι που δεν ξέρουν γιατί είναι ΠΕΛΑΤΕΣ !

 

ΣΤΑΜΑΤΑ ΤΗΝ ΚΛΑΨΑ

 

Όταν η ….συντριπτικότατη πλειοψηφία του κλάδου σου δουλεύει με μαύρα, είναι κοινωνική πρόκληση να πηγαίνεις στα σπίτια των ανθρώπων και να κλαίγεσαι. Οι άνθρωποι που σε φωνάζουν είναι κυρίως υπάλληλοι / μισθωτοί / συνταξιούχοι που ότι παίρνουν είναι καταγεγραμμένο μέχρι τελευταίο σεντ.

Όταν λοιπόν πας κάπου για 20 λεπτά και ζητάς 50 ευρώ τα οποία για τον μέσο μιθωτό είναι περίπου 2 εργάσιμες ή για αυτόν που φτύνει αίμα στο 12ωρο συγκομιδής ελιάς, πιστεύεις ότι θα σε λυπηθεί; Μπορεί εκείνη την ώρα για να μη τσακωθεί μαζί σου καθώς θέλει να εξυπηρετηθεί να μη σου πει τίποτα αλλά μόλις σου κλείσει την πόρτα θα σου ευχηθεί διακοπές στην έκτη πύλη της κολάσεως.  

Λες και το έχουν σύστημα, όπου πάνε κάτι θα πουν για το άδικο κράτος με την υψηλή φορολογία, τον ΕΦΚΑ και πόσα κόστη έχουν. Αντί να λένε και ευχαριστώ που κατακλέβουν το κράτος, αρά και όλους τους υπόλοιπους, διαμαρτύρονται. Έχουμε βαρεθεί να διαβάζουμε πως στις φορολογικές τους δηλώσεις είναι μονίμως κάτω από το όριο της φτώχειας αλλά η μπε εμ βε, μπε εμ βε !

Όχι φίλε μου δεν σε λυπάμαι ούτε συμμερίζομαι τις βλακείες που μου λες συνέχεια. Μπαίνεις σπίτι μου, απλώς θέλω να εξυπηρετηθώ και δεν έχω καμία διάθεση να αναλύσουμε τα μαύρα που παίρνεις και ότι υπερκαλοπληρώνεσαι.

Για να μην παρεξηγηθώ : Ελεύθερη αγορά έχουμε, ζήτα όσα θέλεις. Η κλάψα είναι που εξοργίζει ειδικά όταν πηγαίνεις στον πελάτη αφού σε έχει πάρει 20 φορές και αφού του έχεις πιστολιάσει 3 ραντεβού, με ύφος «χάρη σου έκανα που ήρθα».

Αν πάντως το κράτος εξαγγείλει έξτρα φόρο μόνο για αυτούς, θα πανηγυρίζω. Όταν δε έλθω εν τη Βασιλεία μου θα δημιουργήσω μια πλατφόρμα ραντεβού και θα έχω πρόστιμα 100 και διαρκώς αυξανόμενα ευρώπουλα για κάθε πιστολιά σε πελάτη. Ευτυχώς στην Αθήνα έχουμε επιλογές. Στην περιφέρεια είναι μονοπώλιο και γίνονται τύραννοι.

 Όμως ξέρω πως αυτά δεν είναι εφικτά.

Αυτό που είναι εφικτό είναι τα έσοδα – έξοδα. Αυτό πρέπει να θεσπιστεί και όχι και να κλέβουν και να πιστολιάζουν και κάθε μέρα να παίρνουν όσκαρ ασυνέπειας...

ΘΕΑΤΡΟ ELIART – Ο ΤΕΛΕΙΟΣ ΦΟΝΟΣ

 

Είμαι φαν του θεάτρου Eliart στο Μεταξουργείο. Στο συμπαθέστατο θεατράκι στο Μεταξουργείο γίνεται εξαιρετική δουλειά στο «αστυνομικό θέατρο». Μου αρέσει πάρα πολύ το είδος καθώς έχει δύο σπουδαία χαρακτηριστικά.

Α) Έχει ταχύτητα

Β) Δεν αναλώνεται σε υπερβατικές θολοκουλτούρες

Ο τέλειος φόνος είναι μια παράσταση που θα μπορούσε να λέγεται και η επιστροφή των αρχαίων στρατιωτών.

Θάνος Καληώρας και Χρήστος Μάντακας.

Ουσιαστικά η παράσταση είναι πάνω στον Καληώρα που τη χειρίζεται με άνεση σε κορυφαίο επίπεδο. Από κοντά και ο Μάντακας, δίνει μια αριστοκρατική διάσταση στο ρόλο του.

Η αλήθεια είναι πως ενώ για αρκετή ώρα η ιστορία είναι ένα άρτιο κέντημα το οποίο βαθμιαία και αριστοτεχνικά κλιμακώνεται, για πότε τελειώνει δεν το καταλαβαίνεις !

Πάρα πολύ απότομη η επίλυση που ακόμα και ως θεατής θεάτρου και όχι κινηματογράφου, θέλεις λίγο χρόνο για να τη συνειδητοποίησεις !

Μου έδωσε την εντύπωση πως κατά την προετοιμασία όταν η παράσταση έφτασε στη μια ώρα και 15 λεπτά, κάποιος είπε «όπα ρε, μήπως το παρακάνουμε;» και μπαμ, γεια σας !

Ναι ξέρετε, έτσι λύνεται το μυστήριο, αυτό είναι, αυλαία, χειροκρότημα, άντε να φεύγουμε γιατί έχουμε και δουλειές.

Περίμενα πιο ισχυρή την παρουσία του Φραντζεσκάκη στο συνήθη ρόλο του επιθεωρητή. Η Αλεξάνδρα Ούστα, ούτε κρύο, ούτε ζέστη.  Η πλοκή με χάλασε.

Τέλος δεν θα σταματήσω να γράφω ότι τη μόδα των village που έχουν υιοθετήσει όλοι στο όνομα της «καλλιτεχνικής δημιουργίας» και δεν κάνουν διάλειμμα, βλάπτει τα έσοδα τους καθώς θα μπορούσε να δουλέψει το φουαγιέ.

Όλοι έγιναν φαστφουντάδικο.

Έχω δει και καλύτερες παραστάσεις στο Eliart.

Με άριστα το 10 = πέντε.