ΤΟ ΤΥΡΙ ΚΑΙ Η ΦΑΚΑ. ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ.

Δέχομαι εκ των προτέρων ότι και αν πιστεύεις, ότι και αν εικάζεις γύρω από το κυνηγητό που εξαπολύθηκε στη Χρυσή Αυγή. 

Ότι ο Σαμαράς πήγε στον Ομπάμα. Ότι θα πάει εντός των ημερών στο Ισραήλ. Ότι έχουμε την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ότι φοβήθηκαν τον Κασιδιάρη που θα βγεί δήμαρχος από την πρώτη Κυριακή, ειδικά μάλιστα αν έχει ως αντίπαλο τον Κακλαμάνη και τον Καμίνη. Ότι φοβήθηκαν την αλματώδη άνοδο της Χρυσής Αυγής και της την έστησαν. 

Το γεγονός όμως είναι πως όλα ξεκίνησαν από έναν φόνο. Μια δολοφονία. Μια επαγγελματική μαχαιριά και για αυτή δεν έφταιγε ούτε το σύστημα, ούτε το κατεστημένο, ούτε οι μασόνοι, ούτε οι ευρωπαίοι μνημονιακοί τοκογλύφοι. 

Η Χρυσή Αυγή θα μπορούσε άνετα να συνεχίσει να πορεύεται όπως πορεύεται, αν δεν καθάριζε ο Ρουπακιάς τον Φύσσα. 

Η αλήθεια είναι πως τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε ένα ατέλειωτο τηλεοπτικό σόου. Κάμερες, φωτογράφοι, χειροπέδες, κραυγές, υπεραναλύσεις των υπεραναλύσεων. Βαρέθηκα! 

Ξαφνικά, η κρίση πήγε περίπατο, η τρόικα, κυρία ήρθε βασίλισσα έφυγε και στην Ελλάδα του μη με διακόπτετε και του διακόπτουμε για διαφημίσεις, το μόνο πρόβλημα είναι η δράση της Χρυσής Αυγής. 

Η φράση «ραγδαίες εξελίδεις» πρέπει να έχει σπάσει ρεκόρ δημοσίευσης και στα δημοσιογραφικά sites που δίνουν βήμα επικοινωνίας στους αναγνώστες, στα φόρα και σε κάθε προφίλ όλων των ειδών των κοινωνικών δικτύων ο καθένας γράφει ότι του ‘ρχεται άνευ φίλτρου. Εκατοντάδες χιλιάδες σχολίων και τοποθετήσεων που όταν ολοκληρωθεί η έρευνα ίσως και να μην έχουν καμία αξία πέραν της προσωπικής εκτόνωσης του καθενός. 

Με το παρόν θέλω να σημειώσω μερικά στοιχεία που με κέντρισαν ξεκινώντας από αυτά που τα αφήσαμε και πέρασαν στα ψιλά: 

Ένας από τους βασικούς άξονες της Χρυσαυγίτικης ρητορικής ήταν η αντισυστημική παρουσία και νοοτροπία. 

Εκείνα τα βουλευτικά αυτοκίνητα που ακούγαμε διακηρύξεις ότι θα αποδωθούν στο λαό, αυτόν τον φοβερό λαό η αλήθεια είναι, τελικά τα χρησιμοποιούν κανονικά οι βουλευτές με σήμα τον μαίανδρο. 

Οι φωτογραφίες με το ακροδεξιό NPD στα γραφεία της Χρυσής Αυγής δεν μας πονήρεψαν αρκετά. Υπάρχουν όμως. Οι φωτογραφίες έχουν δημοσιευθεί και η δικαιολογία που ακούσαμε ήταν πως νόμιζαν πως επρόκειτο για …δημοσιογράφους! Λες και έτσι άνετα μπαίνει οποιοσδήποτε στα γραφεία ενός κόμματος στη Βουλή που μπορεί στην αρχή να πει ότι είναι ηθοποιός και μετά να βγεί αστροναύτης, αλλά όλοι δείξαμε μεγάλη καρδιά και το ξεχάσαμε. 

Αργότερα ο Κασιδιάρης έδωσε σόου σχετικά με τις βουλευτικές αποζημιώσεις και μας είπαν πως ο κάθε Χρυσαυγίτης βουλευτής αμείβεται με τις απολαβές ενός στρατιωτικού και τα υπόλοιπα διατίθενται για τις κοινωνικές τους δράσεις. Τελικά, με το αίτημα του Μιχαλολιάκου να μην παρακρατείται το 20% υπερ του κόμματος, καταλάβαμε ότι οι στρατιωτικοί πήραν μυθικές αυξήσεις και δεν μας το είπε κανείς. 

Μετά τον φόνο του Φύσσα, αυτό που ακούσαμε από τον Μιχαλολιάκο και τον Κασιδιάρη ήταν ότι ο Ρουπακιάς τους ήταν άγνωστος. Σαν να ρωτάς έναν 90χρονο κάτοικο του Τρινιντάντ Τομπάγκο αν έχει κατεβάσει το IOS 7.  Τελικά μάθαμε για τους ομαδάρχες, τους πυρηνάρχες, τους κομάντος και εκτέθηκαν. Όχι μόνο ήταν γνωστός ο Ρουπακιάς αλλά «του σπιτιού». 

Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό. Μπορώ να σου πω ότι είμαι δέκα φορές καλύτερος συγγραφέας από τον Ντοστογιέφσκι. Ο Τιέστο σε κάθε μου εμφάνιση ως DJ, έρχεται με το προσωπικό του λιαρ τζετ να με ακούσει. Σε έναν αγώνα σκάκι κερδίζω άνετα τον Κασπάροβ. Και στο μπάσκετ σε ένα μονό, θέλω 3 Τζόρνταν στην καθησιά μου. 

Έτσι μας έλεγαν. Δεν είμαστε Ναζί αλλά Έλληνες εθνικιστές.  Πιστέψαμε τον Ηλιόπουλο ότι το zeig heil που έχει στο μπράτσο ήταν απλώς και μόνο γιατί του άρεσε στα νιάτα του η …..γραμματοσειρά. Φάγαμε τη σβάστικα στο μπράτσο του Κασιδιάρη γιατί είχε ως πλαίσιο αρκετούς μαιάνδρους. Συγχωρέσαμε τα ποιήματα της νιότης του αρχηγού για τον Εωσφόρο και τον Αδόλφο. 

Τώρα πια, όσο καλούλης να είσαι, δεν καταπίνεται και δεν προσπερνιέται με τίποτα. Πανό με τη σβάστικα, πίνακες με τον Φύρερ, φωτογραφίες με τη στολή των SS, ε, πάρτο χαμπάρι. Είναι Ναζί. Είναι! 

Ο Μιχαλολιάκος έλεγε σε όλους τους τόνους ότι στη Χρυσή Αυγή είναι χριστιανοί ορθόδοξοι. Όταν πριν από λίγους μήνες χρυσαυγίτες γιόρτασαν το χειμερινό ηλιοστάσιο προς τιμήν του Απόλλωνα, ο Κασιδιάρης προσπάθησε να μαζέψει τα ασυμμάζευτα: Ήταν λέει ημερίδα ενημέρωσης – μεταμεσονύκτια – και πως το κόμμα είναι χριστιανικό αλλά δεχόμαστε και ειδωλολάτρες αφού δεν ζημιώνουν το έθνος. Χαρήκαμε. Οι 12θεϊστές πολεμούν τον Χριστιανισμό. Δεν θα μπορούσαν να συνυπάρξουν στο ίδιο κόμμα! 

Προσπάθησαν κάπως άγαρμπα να τους μαζέψουν όλους. Εφόσον εξετάζουμε μόνο τη δολοφονία του Φύσσα, είναι δύσκολη η επέκταση του κατηγορητηρίου συλλήβδην. Για αυτό και αφέθηκαν ελεύθεροι, οι Ηλίες και ο Μίχος. Προφανώς και θα έπεσαν τηλέφωνα τύπου «τι κάνετε θα ρεζιλευτούμε» οπότε όπως είπε και η φράου Έλεν, «τα κεφάλια στη μπουζού». 

Ο πραγματικός χαρακτήρας του ανθρώπου φαίνεται όταν δοκιμάζεται σε μια θλίψη και όταν του έρχεται ένα πολύ ευχάριστο νέο. 

Ο Χρήστος Παππάς με τρομάζει. Φροντίζω να μην τον παρακολουθώ το βράδι γιατί θα μου μείνει ως τελευταία εικόνα πριν κοιμηθώ και δεν έχω καμία διάθεση να περάσω μια νύχτα με εφιάλτες. Εν προκειμένω, τα ουρλιαχτά του και αυτό το σφίξιμο των οδόντων είναι η ιδανική εικόνα τρομοκράτησης μικρών και μεγάλων.  

Το χειρότερο ήταν, όταν για τον «όρκο του χρυσαυγίτη», έναν ύμνο στο μίσος,  είπε απολογούμενος πως «αναγνωρίζω τον γραφικό μου χαρακτήρα αλλά δεν θυμάμαι αν το έγραψα εγώ αυτό». Δεν έχει υπάρξει πιο αστεία απολογία στα χρονικά της Ελληνικής ανάκρισης! 

Η Ζαρούλια με τη συμπεριφορά της σε έναν φουκαρά του STAR Channel, κέρδισε την απέχθεια. Δεν θέλεις κυρία μου να κάνεις δηλώσεις; Δικαίωμα σου. Το να πετάξεις καφέ, να ρίξεις ροχάλα και να πας να χειροδικήσεις, τι σου φταίει ένας άνθρωπος που πάει να βγάλει ένα μεροκάμματο; Φαντάσου δηλαδή αυτή η γυναίκα να είχε πραγματική εξουσία τι θα έκανε. Θα έβγαζε το καλάζνικοβ να τον θερίσει τον άνθρωπο! 

Αμ ο terminator Ηλίας; Το ανθρωπάκι με την κάμερα σου έφταιγε ρε φίλε; Ο φωτογράφος με γυρισμένη την πλάτη για να πας να τον κλωτσήσεις; Πότε; Όταν μάλιστα σε αφήνουν να φύγεις; Αχ αυτή η ρημάδα η Δημοκρατία, είναι κακό πολίτευμα τελικά… Στο δικό σου πολίτευμα Ηλία Κασιδιάρη, αυτό της επταετούς διακυβέρνησης που λες και εσύ, αν ήσουν σε αυτή τη θέση, θα σου είχαν φορέσει τσιμεντένια παπούτσια και θα ήσουν στον πάτο του Αργοσαρωνικού. Όχι Δημοκρατίες και ανθρωπισμοί. Τι είναι αυτά; Τον παρακολούθησα στη δική τους διαδικτυακή εκπομπή και είπε απλώς τη λέξη «λάθος». Εκείνο το ρημάδι το συγγνώμη δεν βγαίνει από το στόμα ε; 

Οι παραπάνω δεν είναι ούτε μουσικοί, ούτε ηθοποιοί, ούτε καλλιτέχνες. Είναι βουλευτές. Αυτούς ψηφίζεις για να αποφασίσουν για το μέλλον σου. Και δεν έχεις καμία δικαιολογία ότι δεν ήξερες. 

Ξέρεις πια. 

Ναι, ναι, την ξέρω τη δικαιολογία: Αλλά οι άλλοι, οι καθωσπρέπει κλέφτες, τα κυριλέ λαμόγια μπλα μπλα μπλα. Ερώτηση: Ψάχνουμε τον καλύτερο ή τον χειρότερο; Θέλουμε κάτι καινούριο, της προκοπής, ή να επιστρέψουμε στην εποχή των Βησιγότθων; 

Η Χρυσή Αυγή έχει σιωπηρό λαϊκό έρεισμα και δεν είναι κίνημα. Απόδειξη ότι δεν μπορεί να τους μαζεύουν σε δύο ώρες και να διαμαρτύρονται όλοι και όλοι 500 νοματαίοι. Που είναι το πλήθος να φωνάξει  για τον άδικο κατατρεγμό; Δεν λέω να γίνει εμφύλιος, αλλά να γίνει μια κόσμια πορεία. Περισσότεροι Ρομά τρέχουν στα δικαστήρια για να υποστηρίξουν έναν δικό τους παρά οι ιδεολόγοι εθνικιστές για τον αρχηγό τους

Οι Συριζαίοι στην αρχή πανηγύρισαν. Μετά πάγωσαν. Ενδιάμεσα ζήτησαν εκλογές. Προβλέπω ότι όπως μάζεψαν τη Χρυσή Αυγή, αύριο θα μαζέψουν και μια κόκκινη συνιστώσα που θα λοξοδρομήσει και δεν θα μπορεί να μιλήσει κανένας. Δεν θα με πειράξει καθόλου. Δεν θα πρέπει η δίωξη της Χρυσής Αυγής να γίνει η κολυμβήθρα του Σιλωάμ για όλους τους υπόλοιπους. Στη χώρα μας έχουμε ζήσει βία ποικίλων χρωμάτων και αποχρώσεων και συνήθως όταν γίνεται η αρχή ακολουθεί και συνέχεια. 

Όταν συνέλαβαν τους Χρυσαυγίτες, οι μαύροι πάνθηρες βγήκαν ομαδικώς  και πανηγύριζαν στην Κυψέλη. 

Τι; 

Δεν ξέρεις τους μαύρους πάνθηρες; 

Που να τους ξέρεις, σιγά μη σου τους πουν. 

Είναι η μαύρη κοινότητα που οργανώνεται και γίνεται κράτος εν κράτει. Όταν άφησαν τους Ηλίες έξω, οι μαύροι πάνθηρες έκαναν την αντίστροφη πορεία. Μπήκαν μέσα. Να το θυμάσαι αυτό που γράφω….

Ακούσαμε φρικτά πράγματα αυτές τις μέρες. 

Ότι έχουν σκοτεινούς χρηματοδότες. Ότι έχουν 4.000 όπλα. Ότι «προστατεύουν» αλλοδαπούς και παίρνουν μίζα από τις πωλήσεις και όσοι δεν τους πληρώνουν, τους δέρνουν. Ότι είναι μπράβοι και μαστροποί. 

Αυτό που θέλω είναι να προχωρήσει η έρευνα σε βάθος για να αποδειχθεί αν όντως ισχύουν αυτά τα πράγματα. 

Αυτά που έχουμε δει μέχρι σήμερα πάντως είναι κάτι γκλομπ, στιλιάρια, τάζερ, μαχαίρια, φωτογραφικές μηχανές, βιντεοκάμερες και υπολογιστές. Σιγά τα οπλικά συστήματα! Τους διαλόγους που διαβάσαμε από τον κοριό της ΕΥΠ, ήταν για κουτσομπολιό. Μου θυμίζει αυτά που διαβάζαμε για τα στημένα, που κατέληξαν στη δίκη παρωδία των ημερών μας. 

Άλλο είναι για παράδειγμα η Σκορδέλη έχει πέντε αντιγραμμένα cd με τραγούδια που έχουμε όλοι στο σπίτι μας και άλλο να έχει 50 κούτες. Αυτό δεν μας διευκρινίστηκε. 

Εντύπωση μου έκανε η σφαίρα που βρέθηκε στα ρούχα που πήγε η Ζαρούλια στον Μιχαλολιάκο στη φυλακή. Τι την ήθελες καλή μου τη σφαίρα 7,62 χιλιοστών;  Αυτή δεν είναι σφαίρα ενός περίστροφου αλλά ενός οπλοπολυβόλου… 

Όσο για την Αστυνομία, δεν με απασχολεί ιδιαίτερα. Στη μικρή κοινότητα των αστυνομικών, όλοι γνωστοί είναι και όποιοι έχουν λερώσει τη φωλιά, σύντομα θα βρεθούν. Όμως, τους δικαιολογώ.  Τόσα χρόνια μπάτσους γουρούνια δολοφόνους τους ανέβαζαν, φασίστες της κρατικής βίας τους κατέβαζαν. Όταν η αστυνομία έκανε τη δουλειά της, την έβριζαν. Όταν δεν την έκανε, πάλι την έβριζαν. Όταν έριχναν μια σφαλιάρα παραπάνω ήταν η ωμή κρατική βία και όταν τους έδιναν εντολές να κάνουν τα στραβά μάτια, ήταν τα στρουμφάκια με τα μπλέ. 

Η δράση φέρνει αντίδραση. Πως αλλιώς; 

Ότι και αν γίνει με τους ιθύνοντες της Χρυσής Αυγής, ο βασιλοχουντισμός με την δόση του ναζισμού δεν πεθαίνει. Πάντα στη χώρα μας θα υπάρχει ένας θύλακας και εν προκειμένω εκφράστηκε και πολιτικά με εκπροσώπηση στο κοινοβούλιο. 

Το θέμα είναι οι πατριώτες, όσοι αγαπούν την Ελλάδα χωρίς να επιθυμούν τη σφαγή των υπολοίπων, αυτοί που μπούχτισαν από το «δημοκρατικό τόξο» και πίστεψαν στη Χρυσή Αυγή, αυτοί θέλω να δω ποια θα είναι η συμπεριφορά τους. 

Θα συνεχίζουν να στηρίζουν τη Χρυσή Αυγή κλείνοντας τα μάτια στα Ορκ; 

Θα στραφούν στον Αντώνη; Θα πάνε στον Βαγγέλη ή στον Πάνο ή θα επιστρέψουν στον παμπόνηρο Καρατζαφέρη που βγαίνει – όλως τυχαίως – ξανά στο προσκήνιο για να θυμίσει την παρουσία του και ότι είναι ακόμα πολιτικά ζωντανός; Ή μήπως θα αναζητήσουν άλλο πολιτικό σχηματισμό; Ή θα σκορπίσουν; 

Αυτή είναι η πραγματική απορία που αφενός θα κρίνει τις επόμενες εκλογές, αφετέρου θα λυθεί όταν γίνει το δικαστήριο και δούμε ποια είναι τα πραγματικά και σοβαρά στοιχεία που θα έχουν βρει μέχρι τότε οι αρχές. 

Τώρα ότι και να λέμε, είναι πάρα πολύ νωρίς. 

Αν τεθεί η Χρυσή Αυγή εκτός νόμου, θα εκτοξευθεί. Αν όμως αποδομηθούν τα μέλη της, του σκληρού πυρήνα, ένα προς ένα με πραγματικές αποδείξεις και στοιχεία, τότε ας μουτζωθούμε όλοι μαζί στον καθρέπτη γιατί το παραμυθάκι του αντισυστημικού το έφαγαν 1-1,5 εκατομμύριο Έλληνες που θα τους ψήφιζαν και μας αξίζουν 10 μνημόνια! 

Ξέρω πως η θέση μου δεν θα αρέσει σε κανέναν. Ούτε στη Χρυσή Αυγή, ούτε στους εχθρούς της αλλά σχεδόν από τότε που έγιναν πρωταγωνιστές στην κοινωνικοπολιτική μας πραγματικότητα, η άποψή μου παραμένει σταθερή. 

Τους θέλω στη Βουλή, θέλω να υπάρχουν και να φωνάζουν – γιατί σε μερικά θέματα κάποιος πρέπει και να φωνάζει - αλλά σε καμία περίπτωση δεν θέλω να βγάλουν πάνω από 8-10 βουλευτές. 

Υγ. Απορία:  Τελικά όντως, μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι. Τι στο κέρατο του βρήκανε του Χίτλερ και τον λατρεύουν; Τόσοι Έλληνες ήρωες τους χάλαγαν; Αν δεν είχαν αυτό το κόλλημα, μπορεί και να ήταν πρώτο κόμμα!

ΑΝΤΙ ΕΥΧΩΝ, ΘΡΙΑΜΒΩΝ ΚΑΙ ΚΛΑΥΘΜΩΝ

Πριν από λίγο παρακολούθησα την εκπομπή του κ. Γιάννη Πρετεντέρη στο Mega. Ειλικρινά σου λέω, πως αν μπορούσα, με αυτά που άκουσα σε αυτή την εκπομπή, θα πήγαινα να απελευθερώσω τον Μιχαλολιάκο και να του ζητήσω και σύγγνωμη για την ενόχληση! 

Αντί λοιπόν του τηλεοπτικού θεάματος που είδαν οι πολλοί, παραθέτω το σχόλιο ίσως του μεγαλύτερου Έλληνα διανοητή εν ζωή που διαβάσουν πολύ λιγότεροι. Του Σπουδαίου Χρήστου Γιανναρά. 

= = = 

Μήπως «πλαφόν» και στα εγκλήματα;

Ημερομηνία δημοσίευσης: 30 Σεπτεμβρίου 2013 

Το έγκλημα, η βία, ο τραμπουκισμός, η παντοδαπή κακουργία στο όνομα ιδεολογικών αντιθέσεων ή πολιτικών στοχεύσεων δεν μπορούν να απειλήσουν τη δημοκρατία (την ομαλότητα του πολιτικού βίου), όταν λειτουργεί δημοκρατία. Tέτοια συμπτώματα, εμφανιζόμενα κατά συρροήν, μάλλον αποκαλύπτουν τη δημοκρατία καταργημένη, προσχηματική, σκιώδη. Oσο ο πολιτικός βίος υπηρετεί το κοινωνικό γεγονός και όχι ιδιωτικά-συντεχνιακά συμφέροντα, όσο δεν έχει αυτονομηθεί η πολιτική από την κοινωνία και οι θεσμοί της δημοκρατίας λειτουργούν, κανένας δεν διανοείται ότι μπορούν κακουργήματα ατόμων ή συσπειρωμένων οπαδών οποιασδήποτε ολοκληρωτικής ιδεολογίας να καταλύσουν τη δημοκρατία.

H φρικτή δολοφονία εν ψυχρώ ενός τριαντατετράχρονου παλικαριού από μέλος του κοινωνικού αποστήματος που αυτοτιτλοφορείται «Xρυσή Aυγή» λειτούργησε σαν θρυαλλίδα για μια επιπλέον παταγώδη έκρηξη της αηδιαστικής υποκρισίας των συντεχνιών που αυτο-ονομάζονται «κόμματα»: Ωρύονται και ολολύζουν ότι κινδυνεύει η δημοκρατία, απειλείται το πολίτευμα της χώρας από τον ψυχανώμαλο δολοφόνο και τη συμμορία των περιθωριακών που αναμασούν παραληρήματα νεκρών ιδεολογημάτων φρίκης εφιαλτικής.

Aποτρόπαιο το γεγονός, αλλά επωφελέστατη ευκαιρία για τις κομματικές συντεχνίες: Nα σκυλεύσουν τη φρίκη και το έγκλημα, να τα μεταποιήσουν σε κολυμβήθρα του Σιλωάμ ικανή να εξαγνίσει (στο πεδίο των εντυπώσεων) αναρίθμητα δικά τους εγκλήματα. Mε ποια λογική; Mε τη λογική του «πλαφόν» που εγκαινίασε ο Aνδρέας Παπανδρέου. Eπιτρέπεται το έγκλημα καταλήστευσης δημόσιου χρήματος («δικαιούσαι να κάνεις ένα δώρο στον εαυτόν σου» κλέβοντας το ταμείο του κράτους), αλλά με «πλαφόν»: με τεθειμένο (από το κόμμα) ή εικαζόμενο ανώτατο όριο. Δεν πρόκειται δα και για ανθρωποκτονία!

Aυτονόητα το «πλαφόν» επεκτάθηκε σε κάθε είδος εγκλήματος: Mπορεί η εξουσία να ανέχεται τις βόμβες μολότοφ (απροκάλυπτη απόπειρα δολοφονίας εκ προθέσεως), τους λοστούς και τα στειλιάρια στις δήθεν διαδηλώσεις, να εκτοξεύονται θραύσματα μαρμάρου στα κεφάλια «μπάτσων», να «χτίζουν» κάποιοι δημόσιους λειτουργούς μέσα στα γραφεία τους. Aυτονόητα νομιμοποιημένες οι «καταλήψεις», αδίωκτοι οι βανδαλισμοί, οι εμπρησμοί, οι λεηλασίες, ατιμώρητες οι απεργίες κοινωνικού εκβιασμού, ο αποκλεισμός και η νέκρωση του οδικού δικτύου της χώρας (χωρίς να εξαιρούνται ούτε τα ασθενοφόρα οχήματα). Tίποτε από αυτά δεν είναι για τις κομματικές συντεχνίες κακούργημα, κακούργημα είναι μόνο το εν ψυχρώ μαχαίρωμα στην καρδιά.

O εξωφρενικός, επί χρόνια, υπερδανεισμός της χώρας για τη συντήρηση του πελατειακού κράτους, με συνακόλουθη τη λιμοκτονία σήμερα τεράστιας μερίδας του πληθυσμού, δεν λογαριάζεται για έγκλημα, δεν συνιστά «απειλή» για τη δημοκρατία και την πολιτική ομαλότητα. Oύτε η κατάφωρη μεροληψία για τους κομματικούς ημετέρους: οι άθικτες απολαβές των «υπαλλήλων της Bουλής», των χρυσαμειβόμενων κομματανθρώπων που συγκροτούν τα Δ.Σ. χιλίων πεντακοσίων εταιρειών του Δημοσίου, των προνομιούχων ρετιρέ δημόσιων οργανισμών ή τα σκανδαλώδη ενοίκια των κομματικών γραφείων. Yπάρχει «πλαφόν» στο έγκλημα και είναι μόνο η ανθρωποκτονία – δεν είναι καν οι ιλιγγιώδεις καταχρήσεις εργοληπτών και προμηθευτών του Δημοσίου, δεν είναι η μεθοδική καταστροφή της γλώσσας, η κατασυκοφάντηση της Iστορίας, ο διωγμός της ποιότητας, η θεσμοποίηση της αναξιοκρατίας.

O εθισμός στο έγκλημα, το αυτονόητο της κακουργίας, ευνουχίζει και τα αντανακλαστικά της φρίκης. Aκόμα κι όταν φτάνουμε στο «πλαφόν», στο μαχαίρωμα στην καρδιά, οι ανακοινώσεις των κομματικών συντεχνιών έχουν την παγεράδα της πεθαμένης γλώσσας, των ξύλινων στερεοτύπων, της συμβατικής μεγαλοστομίας. Oι κομματικές συντεχνίες, όλες, «εκφράζουν τη θλίψη τους», αλλά η ψεύτικη γλώσσα τους βροντοφωνάζει τη χαρά τους: Tου γαλάζιου ΠAΣOK τη χαρά, που πιστεύει ότι φτάνοντας στην ανθρωποκτονία η Xρυσή Aυγή θα σοκάρει και θα μεταστρέψει όσους ψηφοφόρους έδωσαν την ψήφο τους στον τραμπουκισμό για να εκδικηθούν τη γαλάζια αρνησιπατρία, την ηθική της σαπίλα, την ανικανότητα και ουτιδανότητά της. Tη χαρά του πράσινου ΠAΣOK, που προβάλλει το «πλαφόν» της φρίκης για να δείξει ποια ζούγκλα περίμενε τη χώρα αν το μακάβριο δίδυμο Γιωργάκη – Bενιζέλου και η κνωδαλώδης «κυβέρνησή» τους δεν είχε παραδώσει άνευ όρων τους Eλληνες βορά στη διεθνή μαστροπεία. Mέγιστη και η χαρά, απροκάλυπτη, του KKE και του ΣYPIZA, που το μαχαίρωμα στην καρδιά του Παύλου Φύσσα, από τους «εθνικιστές» του υποκόσμου, σχεδόν αμνηστεύει, σε επίπεδο εντυπώσεων, τα δικά τους φρικώδη εγκλήματα καταστροφής, εκ προθέσεως, του κοινωνικού ιστού και των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας.

Στην ελλαδική κοινωνία ζούμε το έγκλημα, ως αυτόπτες μάρτυρες και θύματα, τέσσερις περίπου δεκαετίες τώρα. Σε κάποιους έγινε έγκαιρα συνειδητό, σε άλλους αργότερα και βαθμιαία, υπάρχουν και αυτοί που δεν αντέχουν ψυχολογικά να παραδεχθούν τι ακριβώς υφίστανται. Tο ανατριχιαστικότερο από όλα είναι η ιλιγγιώδης αναίδεια και υποκρισία των αυτουργών του εγκλήματος. Ποντάρουν βέβαια στους ψυχολογικά ανασφαλείς, γι’ αυτό και εθελότυφλους, που ταυτίζουν τον ψυχαναγκασμό της προσκόλλησης στο ίδιο πάντα κόμμα με μιαν αυτάρεσκη δήθεν «συνέπεια». Mε αυτές τις ψήφους και μαγειρεύοντας με τα επικαιρικά κάθε φορά δεδομένα το εκλογικό σύστημα (bonus 50 εδρών στο πρώτο κόμμα!!!) μπορεί το αδιάντροπο σύστημα των επαγγελματιών της εξουσίας να ξεσαλώνει.

Γαλάζιο και πράσινο ΠAΣOK λανσάρουν ακόμα σαν υπαρκτή «δημοκρατία» την καταλήστευση των ασφαλιστικών ταμείων, του αποταμιευμένου μόχθου και της πληρωμένης με αίμα εξασφάλισης των γηρατειών εκατομμυρίων συνανθρώπων τους, οι αχρείοι. Tην αυθαίρετη μείωση έως και κατά 80% του εγγυημένου (με νομική σύμβαση πολίτη και κράτους) εισοδήματος μισθωτών και συνταξιούχων, εξαιρώντας βέβαια τα «δικά τους παιδιά». Kόπτονται να μην κινδυνεύσει η «δημοκρατία» αυτοί που οδήγησαν τους Eλληνες στην ολοκληρωτική υποτέλεια, στην απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, στον εξευτελισμό να «επιτροπεύεται» η χώρα από διεθνείς ελεγκτές. Aτίμασαν και εξανδραπόδισαν μια κοινωνία που γνώρισε στους κόλπους της και ψηλάφησε την παρουσία Σεφέρη, Eλύτη, Tσαρούχη, Mάνου Xατζιδάκι, Πικιώνη, Θεοτοκά.

Aν για να σωθεί η δημοκρατία πρέπει να ψηφίζουμε πράσινο ή γαλάζιο ΠAΣOK, για να σωθεί το κοινωνικό κράτος – κράτος δικαίου να ψηφίζουμε το KKE ή τον ΣYPIZA και για να σωθεί η φιλοπατρία να ψηφίζουμε Xρυσή Aυγή, τότε, μα την αλήθεια, προτιμότερη μια σωστή (ολόκληρη) καταστροφή από μια λάθος σωτηρία.

http://yannaras.gr/2013/09/%CE%BC%CE%AE%CF%80%CF%89%CF%82-%CF%80%CE%BB%CE%B1%CF%86%CF%8C%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B1-%CE%B5%CE%B3%CE%BA%CE%BB%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1/

ΘΑ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΛΗ ΟΜΑΔΑ ΜΠΑΣΚΕΤ

Τους έβλεπα να πηγαίνουν συνοδεία ο ένας πίσω από τον άλλον, με τα βραχιόλια περασμένα και σκέφτηκα πως χάθηκε μια πραγματικά καλή ομάδα μπάσκετ. Κακώς στείλαμε τον Σπανούλη, τον Ζήση, τον Μπουρούση και τον Τρινκέρι στο Ευρωμπάσκετ. Για αυτό και πατώσαμε. Η ομάδα ήταν έτοιμη και δεν το κατάλαβε κανείς. 

Play maker: Νίκος Μιχαλολιάκος. Εγκεφαλικός, φωνακλάς ( το απαιτεί η θέση ), εξαιρετικός στην επιθετική άμυνα, υπέροχος στο να αλλάζει το ρυθμό από έντονη επιθετικότητα σε down tempo, τούμπαλιν και τανάπαλιν. Ο Πάρκερ θα του ζητούσε αυτόγραφο. 

Shooting guard: Ηλίας Κασιδιάρης. Ο σταρ. Ο σκόρερ. Το δολοφονικό σουτ, ο διεισδυτικός παίκτης που σκοτώνει κάθε αντίπαλο στο διάβα του και στο τέλος του χαρίζει το χαμόγελο της colgate. Ο killer scorer κάτι σαν τον χαρακτήρα που έγραψε στο βιβλίο του. Αν έπαιζε, ο ίδιος ο Νίκος Γκάλης θα τον έχριζε ως τον διάδοχο του. 

3άρι: Νίκος Μίχος. Ο χαμάλης πολυτελείας, αθόρυβος και ουσιαστικός. Εκπληκτικός αμυντικός αλλά όπου χρειάζεται βοηθάει και στην επίθεση. 

Power forward: Ηλίας Παναγιώταρος. Ο Έλληνας Τσαρλς Μπάρκλεϊ. Πραγματικός δυναμίτης στη ρακέτα, πυρηνικό επιθετικό όπλο και δίστασε ποτέ να τα βάλει με πιο αθλητικούς αντιπάλους από αυτόν και να τους νικήσει κατά κράτος. Άμυνα, επίθεση, ριμπάουντ, τάπες, τσαμπουκάδες, τα κάνει όλα και ξεσηκώνει τα πλήθη. Ακόμα και ο Τίμ Ντάνκαν τα βρήκε σκούρα μαζί του, τα αμερικανά φώναξαν τον Τσακ Νόρις. Έκτοτε αγνοείται η τύχη του πάλαι πότε texas ranger. 

Center: Γιάννης Λαγός. Δεν σκοράρει πολύ αλλά είναι ο καλύτερος για τη βρώμικη δουλειά και διαπρέπει στη συλλογή των ριμπάουντ. Ο Dennis Rodman, κορυφαίος ριμπάουντερ στην ιστορία του ΝΒΑ,  δήλωσε πως του θυμίζει τον εαυτό του με ένα ευφυολόγημα: «Αν εμένα αποκαλούσατε «σκουλήκι» τότε ο Έλληνας είναι σίγουρα η σκουληκομάνα»

Η Αλεπού των πάγκων: Ο Χρήστος Παππάς είναι αναμφισβήτητα ο κόουτς που θα βγάλει από τους παίκτες του το 250% των δυνατοτήτων τους. Ξέρει πως θα φερθεί στον καθέναν. Θα χτυπήσει φιλικά στην πλάτη τον Μιχαλολιάκο, θα τραβήξει σφαλιάρα στον Κασιδιάρη και απλώς θα αγγίξει μιλώντας χαμηλόφωνα στον Λαγό. Μέγας αρχιτέκτονας και η τελευταία του εποποιία είναι η μυστηριώδης εξαφάνιση του που αυτή του Τζόν Αυλακιώτη μοιάζει με νηπιαγωγείου. 

Με αυτή την ομάδα, δεν θέλαμε πάγκο κυρίες και κύριοι. Αήττητοι θα είμασταν και σε κάθε αγώνα θα ρίχναμε 20 πόντους διαφορά στα κεφάλια των αντιπάλων μας. Εξαίρεση ο αγώνας με την Τουρκία που η διαφορά θα πήγαινε στους 40 για προφανείς λόγους, ενώ με τους αδερφούς Ρώσους τιμητικά στο καλάθι. 

Πέραν των αθλητικών, σημειώνω πως το κράτος λειτουργεί. Ευτυχώς και επιτέλους. 

Δεν έχω κανένα πρόβλημα αν μπουζουριαστούν το καλόπαιδο με το τατου zeig heil γιατί του άρεσε λέει η γραμματοσειρά, ο τύπος με τη σβάστικα στο μπράτσο, αυτός που είπε οτι ο Χίτλερ ήταν μεγάλος ηγέτης και θα τον κρίνει η ιστορία, αυτός που ανέφερε την χούντα ως εναλλακτικό και πατριωτικό καθεστώς και σήκωσε πανό για την 21^η Απριλίου και ο συγγραφέας ποιημάτων - δοξολογιών του Εωσφόρου.

 Έχω πρόβλημα όμως αν παράλληλα δεν γίνουν και μερικές άλλες κινήσεις: Όπως, έλεγχος για πρώτη φορά στην ιστορία στα οικονομικά του ΚΚΕ, απόδοση ευθυνών για τα δάνεια του ΠΑΣΟΚ, το σκάφος του Καμμένου και τις διαδρομές των συνιστωσών και λοιπών δυνάμεων. 

Βλέπω πως ξαφνικά όλοι είδαν το φώς και ομιλούν για τη νίκη της δημοκρατίας αλλά είμαι πολύ περίεργος να δω αν το κράτος θα επιδείξει την ίδια αποφασιστικότητα στην επόμενη περίπτωση της κόκκινης βίας. 

Έχω πρόβλημα αν ο νόμος δεν έχει γενική εφαρμογή σε όλες τις κατευθύνσεις. 

Πάντως σημειώνω πως για πρώτη φορά στην ιστορία, βρέθηκε ένας πρωθυπουργός που τα έβαλε με συνδικαλιστές, που μπήκε σε βίλες - άβατα και πέρασε βραχιόλια στη ΧΑ παρά το ότι είναι τρίτο κόμμα. 

Τα ‘χασαν μέχρι και οι Συριζαιοι, που πέραν του κλασικού κλισέ «αργήσατε», αιφνιδιασμένοι ζητούν εκλογές γιατί δεν έχουν τίποτα άλλο να πουν.

Αναμονή γιατί θα πρέπει να δούμε πως ακριβώς θα στοιχειοθετηθεί το κακούργημα της εγκληματικής οργάνωσης γιατί σε αυτά τα θέματα αν δεν είσαι καλά προετοιμασμένος, είναι πάρα πολύ εύκολο να γυρίσουν μπούμεραγκ. 

Καλό το τηλεοπτικό σόου αλλά οι επιπτώσεις της σημερινής επιχείρησης παραμένουν άγνωστες........