Δευτέρα 9 Απριλίου 2012

ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΑ ΛΑΘΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ



Ολες οι δημοσκοπήσεις αλλά κυρίως οι συζητήσεις μεταξύ μας δείχνουν ότι στις επικείμενες εκλογές το ΠΑΣΟΚ θα υποστεί συντριβή. Ο Βενιζέλος κάνει ότι μπορεί για τη συσπείρωση των ψηφοφόρων αλλά πάνω από το 50% αυτών που ψήφισαν στις προηγούμενες εκλογές, ούτε που θα γυρίσουν να κοιτάξουν τον ήλιο τον πράσινο που ανατέλλει. 

Αυτό είναι φυσιολογικό. 
  1. Το ΠΑΣΟΚ μας κοίμησε. Το «λεφτά υπάρχουν» έγινε σύνθημα και να θυμήσω το μετεκλογικό επίδομα που χορηγήθηκε σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Μετά μπήκαμε στο Μνημόνιο χωρίς καλά καλά να το καταλάβουμε ενώ μάθαμε ότι προσυννενοήσεις με τον Στρος Καν για το ΔΝΤ υπήρχαν πριν από τις εκλογές. Δεν θα ξεχάσω σε ένα debate που ρώταγε επίμονα ο Παπανδρέου τον Καραμανλή αν ήταν σωστά τα greek statistics του Παπαθανασίου. Λες και δεν ήξερε, τόσα χρόνια στην πολιτική και με τον κρατικό μηχανισμό καταπράσινο. 
  2.   Έλλειψη σχεδίου. Θυμάμαι έντονα τον Παπακωνσταντίνου ως «Τσάρο της Οικονομίας» να διατείνεται πως «αν πάρουμε άλλα μέτρα εγώ θα παραιτηθώ» Όχι μόνο δεν παραιτήθηκε αλλά επιβραβεύθηκε με ένα άλλο υπουργείο στο οποίο εξακολουθώ να αναρωτιέμαι τι ακριβώς κάνει. Δεν ήξεραν ούτε τι να κάνουν, ούτε πώς να το κάνουν και το μέτρο που παίρνουμε σήμερα, αναιρεί το μέτρο που πήραμε χθες και το αποσύρουμε για να βάλουμε ένα άλλο μέτρο το οποίο θα αναιρείται από το μέτρο που θα πάρουμε αύριο.
  3. Μυστήρια.  Κανείς δεν μας εξήγησε πως συνέβη το γεγονός ότι πριν πάρουμε το πρώτο δάνειο χρωστάγαμε 360 δις και γιατί αφού το πήραμε εξακολουθήσαμε να χρωστάμε άλλα τόσα. Ιδιαίτερα δε, όταν κάναμε τόσες περικοπές στις δημόσιες δαπάνες. Γιατί παρά τα δάνεια και τα κουρέματα δεν βελτιώθηκαν τα δημοσιονομικά μας. Μήπως γιατί το φαγοπότι ποτέ δεν τελείωσε; Μήπως γιατί η κακοδιαχείριση παραμένει;
  4. Πυροτεχνήματα.  Ο Παπανδρέου με τη Διαμαντοπούλου πήγαν να γκρεμίσουν τη «Φαντασία» για να δείξουν ότι αλλάζουμε σελίδα. Μόνο που το πραγματικό παράνομο κέντρο ήταν λίγο πιο πέρα και αυτό που γκρέμισαν ήταν εγκαταλελειμμένο. Ο Ισπανός αρχιτέκτονας ηλθον είδον και απήλθον και τίποτα δεν έγινε. Ακούσαμε για τους γιατρούς του Κολωνακίου αλλά δεν μάθαμε αν τελικά πλήρωσαν. Μάθαμε ότι βρέθηκαν αδήλωτες πισίνες και μέσω google earth θα βρούμε πόσες ακριβώς είναι ήρθε η ώρα οι πλούσιοι να πληρώσουν αλλά μάλλον μας κάηκε ο ρούτερ και δεν τα καταφέραμε. Ο Πάγκαλος καταργούσε φορείς στα χαρτιά αλλά οι δημόσιοι υπάλληλοι παραμένουν χωρίς αξιολόγηση και ακλόνητοι. Στον ιδιωτικό τομέα πέφτουν καθημερινά κορμιά και μας έχουν ζαλίσει με τα κομμένα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων.
  5. Fast track και ιδιωτικές επενδύσεις. Αν εξαιρέσω το φάσμα για τις άδειες της κινητής τηλεφωνίας και ένα μέρος του ΟΤΕ που αγόρασαν οι Γερμανοί, είδες εσύ κάτι άλλο στα 2,5 τελευταία χρόνια;  
  6. Κυβέρνηση πολλών ταχυτήτων. Ο Ραγκούσης έκανε μια σπουδαία μεταρρύθμιση όπως ο Καλλικράτης και τόλμησε να τα βάλει με τους ταριφο-φορτηγατζήδες. Η Διαμαντοπούλου παρουσίασε ένα πολύ σοβαρό νομοσχέδιο για την παιδεία αλλά την επιβαρύνει το μπάχαλο με τα σχολικά βιβλία. Η Μπατζελή τα έβαλε με τους «αγρότες» και την έφαγαν. Ο Γερουλάνος κάτι πήγε να κάνει με το ποδόσφαιρο αλλά έμεινε από βενζίνη. Ο Λοβέρδος ενώ στην αρχή προσπάθησε με τις δυο μειώσεις των τιμών στα φάρμακα και την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, μετά μας πρόκοψε. Οι υπόλοιπες αποφάσεις λαμβάνονται υπό το καθεστώς αμοκ, αντιφατικές και επικίνδυνες προχειρότητες και παίζει με την υγεία μας λες και είναι πίστα του Play station. Τους υπόλοιπους υπουργούς τους θυμάσαι για κάποιο σημαντικό έργο που παρουσίασαν; Από την Τίνα Μπιρμπίλη στον Ρέππα και μετά στη Μαριλίζα. Ακόμα και για την άρση του καμποταζ, ο Γεωργιάδης σε 2 μήνες κινήθηκε καλύτερα από τους προκατόχους του σε δυο χρόνια!
  7. Τεράστια προβλήματα διογκώθηκαν ακόμα περισσότερο: Λαθρομετανάστευση, εγκληματικότητα, φοροδιαφυγή και δίκαιο φορολογικό σύστημα, προνόμια βουλευτών,  επιδοτήσεις κομμάτων, διαχείριση απορριμμάτων, επενδύσεις και χάραξη ΑΟΖ.
  8. Ανάπτυξη και δημόσια έργα. Ποια;
  9. Εξωτερική πολιτική: Οι Σκοπιανοί εχουν αποθρασυνθεί τελείως. Οι Τούρκοι το χαβά τους και σε λίγο δεν θα μπορούμε να πάμε ούτε για βόλτα στο Καστελόριζο. Οι Κύπριοι μας έβαλαν τα γυαλιά. Το Μπουργκάς Αλεξανδρούπολη, τεράστιας γεωπολιτικής σημασίας έργο,  το βάλαμε στο ψυγείο.
  10. Δικαιοσύνη. Κανείς δεν τιμωρήθηκε για τίποτα. Ζιμενς, βατοπέδι, Ακης και Βουλγαράκης, ολοι λάδι, ολοι καλοί.
  11.  Ότι να ναι. Κανείς ποτέ δεν μπήκε στον κόπο να μας εξηγήσει το σχέδιο και τη μέθοδο. Θα κάνουμε αυτό, τότε, με αυτόν τον τρόπο και έτσι θα γλιτώσουμε. Σήμερα το ένα και αύριο το άλλο και αντιμεθαύριο δεν ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει.
Έγιναν θετικά βήματα. Η ομάδα Διας που όταν επανήλθε ο Χρυσοχοϊδης εκτόξευσε αιχμές για τον Παπουτσή ότι τη χειροτέρεψε. Η ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Τέλειωσε η κοροϊδια των stage Ελάχιστα δηλαδή. 

Πολλοί ψήφισαν το ΠΑΣΟΚ για να φύγει ο Καραμανλής. Δυστυχώς όμως απεδείχθη κατά πολύ κατώτερο των περιστάσεων και μας βούλιαξε. 

Παρά την προσπάθεια αγιοποίησης του, θεωρώ ότι ο μεγαλύτερος εγκληματίας ήταν ο Καραμανλής. Θυμήσου την ιστορική συγκυρία όταν εξελέγη. Η ψυχολογία ολων μας στα ύψη το 2004. Λόγω Ολυμπιακών αγώνων, λόγω της Εθνικής ποδοσφαίρου στο έπος της Πορτογαλίας ακόμα και την Παπαρίζου βάλε με την πρωτιά στη Eurovision. Μπορούσε να πετύχει τις τομές και την επανίδρυση και κατάφερε σε μόλις 6 χρόνια τον τριπλασιασμό του χρέους! Αυτός, είχε την τελευταία μεγάλη και χρυσή ευκαιρία να το μαζέψει το πράγμα. Δεν ασχολήθηκε καν. 

Όλα αυτά βέβαια σε μια κοινωνία που αρνείται να κοιταχτεί στον καθρέπτη. Κοινωνία στην οποία όλοι θέλουμε να διορθωθεί η κατάσταση αρκεί να μην πειραχτούν τα δικά μας προνόμια. Που πάμε στο Σύνταγμα ως αγανακτισμένοι και μόλις πιάσουν οι ζέστες τρέχουμε στις παραλίες και μας τελειώνει το «κίνημα». Που η διαφθορά αφορά από τον πρώτο πολιτικό μέχρι τον τελευταίο εργάτη και σίγουρα δεν ήταν ισομερώς αλλά σε ενα βαθμό, μαζί τα φάγαμε. 

Στις επερχόμενες εκλογές το ΠΑΣΟΚ πρέπει να φάει μεγάλη σφαλιάρα. Μπας και καταλάβει πόσο μεγάλη φάγαμε και εμεις…

Παρασκευή 6 Απριλίου 2012

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ...

Αυριο και μεθαυριο, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ και - εκτάκτως και - το ΣΑΒΒΑΤΟ, 6-7/4, ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, κατα τις 21.30, θα βαζω τις μουσικες στο μπαρακι ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ http://www.enathinais.gr/ στον πεζόδρομο στο Θησειο.

Η εισοδος ειναι εντελως δωρεαν, θα με βρεις στο πρωτο οροφο και το μπαρακι προσφέρεται για κουβεντουλα, χαλαρα, σε παρεϊστικο κλιμα!


Απαντες καλοδεχουμενοι!


https://www.facebook.com/events/259380634141565/




 

Τετάρτη 4 Απριλίου 2012

ΤΑ ΚΑΛΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ




Πριν από αρκετά χρόνια, είχα κατοχυρώσει το www.suspect.gr
 
Δυστυχώς από μια χαζαμάρα της εταιρείας με την οποία το είχα κλείσει, έμεινε για λίγο κενό και το άρπαξε κάποιος άλλος εν ονόματι μιας εταιρείας που ούτε καν θυμάμαι. 

Το στορι μπορείς να το διαβάσεις εδώ: http://suspect-enjoys-the-silence.blogspot.com/2008/03/blog-post_15.html
 
Ρε τι mail, τι παρακάλι, τζίφος. Ο τύπος ήθελε να μου το πουλήσει! 

Το κράτησε 4 συναπτά έτη. Να πω ότι το χρησιμοποίησε, πάει στην ευχή. Ανενεργό ήταν.
Κάτι μου έλεγε λοιπόν, ότι φέτος, θα το άφηνε αφού κρίση έχουμε, τι θα το κάνει…  

Τι στο κέρατο, αυτή η ρημάδα η κρίση δεν θα είχε και ένα καλό; Θα κρατούσε domain χωρίς λόγο;
Με το δάχτυλο στο πληκτρολόγιο περίμενα να εκπνεύσει η ώρα ανανέωσης.. 

Μόλις πέρασε refresh. Κενό. ΚΕΝΟ ! Ξανά refresh για να το πιστέψω. ΚΕΝΟ !
Τρίτο δεν έκανα γιατί ο διάολος έχει πολλά ποδάρια και το πήρα!
Για πάντα. 

Το suspect.gr επανήλθε στον φυσικό Suspect και μετά, έπρεπε να αποφασίσω τι θα κάνω με το suspectblog. Αποφάσισα να το κρατήσω και αυτό. Τόσα χρόνια μου έκανε παρέα. 

Οπότε λοιπόν στο μπλογκ μου μπορείς να έρχεσαι με δυο τρόπους.
Ή με το www.suspect.gr ή με το www.suspectblog.gr
 
Θα μου πεις, είναι κάτι συνταρακτικό; 

Όχι, αλλά επειδη μου αρέσουν οι συμβολισμοί είναι να σαν να μου βούτηξαν έναν πίνακα ζωγραφικής από το σπίτι μου και 4 χρόνια αργότερα να ξαναγύρισε στη θέση του..

Και με ένα στόμα, μια φωνή:
ΚΡΙΣΗ ΚΡΙΣΗ ΟΕ ΟΕ ΟΕ !

Δευτέρα 2 Απριλίου 2012

ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Μετά από περιήγηση στα κοινωνικά δίκτυα, που είδα απόψεις και  απόψεις, κατέθεσα σαν παιδί και εγω το παρακάτω στάτους που λέμε και στα νέα ελληνικά:

“Σε όποιον δεν αρέσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, μπορει να διαθέσει το σπίτι του. Οι ψευτοανθρωπιστες του Ίντερνετ είναι σκέτη βαρεμάρα.”

Ακολούθησε χαμός. Ορυμαγδός απόψεων που άλλες συμφωνούσαν και άλλες διαφωνούσαν μαζί μου, σε οξύ τόνο και τρεις άνθρωποι με έσβησαν απο το δίκτυο τους. Ούτως ή άλλως δεν κάναμε παρέα οπότε δεν θα έλεγα ότι μου κόστισε σφόδρα αυτή η ενέργεια. Στο καλό και καλή τύχη.,
 
     Network is always a network


Χάϊλ Suspect ο ένας, βλέπεις Mega και είσαι του Καρατζαφέρη ο άλλος, κατά το κοινώς λεγόμενον, η αντε γεια σου records παρουσιάζει.

Θεωρώ πως για να συζητήσεις με κάποιον σοβαρά πρέπει να έχεις μερικές βασικές παραδοχές, κοινές. Ένας που δεν πιστεύει για παράδειγμα στην ύπαρξη του Θεού, δεν μπορείς να του μιλήσεις περί Θεολογίας. Κάποιος που πιστεύει στα ζώδια δεν μπορείς να του μιλήσεις για την ατομική ευθύνη.

Θέτω τις δικές μου γενικές παραδοχές. 

  1.  Άλλο το σκάκι και άλλο το ουισκάκι. Άλλο ο πατριώτης και άλλο ο εθνικιστής. Ο πατριώτης αγαπάει την πατρίδα του και ο εθνικιστής επιθυμεί τη σφαγή των υπολοίπων.  
  2.  Οικονομικά η χώρα μας εχει περάσει και δυσκολότερα. Αρκει να ρίξεις μια ματιά στην ιστορία μας, των τελευταίων 500 χρόνων δηλαδή. Το μεταναστευτικό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε και τέτοια κοινωνική διάβρωση δεν την είχαμε ούτε επι τουρκοκρατίας.
  3.   Άλλο νόμιμος μετανάστης που είναι εδώ για χρόνια, εργάζεται και έχει την οικογένειά του και άλλο τα καραβάνια των λαθρομεταναστών που κάνουν την απόβαση της Νορμανδίας καθημερινά.
  4. Τα περίφημα ανθρώπινα δικαιώματα τα χρησιμοποιούν συνήθως οι αμπελοφιλόσοφοι αριστερίζοντες για τους άλλους και τα ξεχνούν για τους Ελληνες. Τουλάχιστον, δεν θυμάμαι να τα εχουν επικαλεστεί για τον Ελληνισμό της Αλβανίας και της Τουρκίας.
  5. Αναζητούνται πολιτικοί ( και αρκετοί πολίτες ) που να αγαπήσουν λίγο την  Ελλάδα. Αν την αγαπούσαν δεν θα είχαμε φτάσει εδώ που φτάσαμε.
  6. Άλλο πράγμα να βοηθήσεις οπου μπορείς τον συνάνθρωπο σου ανεξαρτήτως χρώματος, εθνικότητας και θρησκείας και άλλο να είσαι μειοψηφία στη χώρα σου. Είναι πάρα πολλοί πια και είναι μέγιστο κοινωνικό πρόβλημα.
  7.  Είναι εύκολα τα λόγια και μάλιστα τα γραπτά του facebook αλλά παίρνω στα σοβαρά μόνο  αυτόν που υποστηρίζει την άποψη του με τη ζωή του. Όταν για παράδειγμα μου λέει κάποιος ότι δεν έχει κανέναν πρόβλημα με τους ομοφυλόφιλους αλλά αν ο γιοκας του βγει Λούλης Κουκλεντές θα του πιεί το αίμα, χάρηκα Καλιαμάγκουρας.

Αν δεν συμφωνείς με τα ανωτέρω, μη συνεχίζεις να διαβάζεις το κείμενο. Άνοιξε την τηλεόραση, μπες στο facebook, βγες για ποτό. Εδώ, χάνεις το χρόνο σου. 

Μέχρι πριν από λίγα χρόνια όταν μιλαγες για την Ελλάδα, σε θεωρούσαν φουστανελλά, εθνικιστή, φασίστα, ξεπερασμένο και παλαιολιθικό. Με την κρίση ολοένα και περισσότεροι άρχισαν να θυμούνται ότι έχουν και πατρίδα. 

Στη χώρα μας εχουν μείνει πολλά κατάλοιπα του παρελθόντος όχι όμως από αυτούς που τα έζησαν. Όπως οι ΑΕΚτζήδες με τον Μπάγεβιτς. Οσοι τον πρόλαβαν, συγχώρεσαν τη μεγάλη προδοσία. Όταν οι βαρύμαγκες του την είχαν πέσει τότε στην Καλλιθέα, τριάντα σε έναν, ήταν πιτσιρικάδες που ανάθεμα και αν τον είδαν ποτέ στη Ν. Φιλαδέλφεια. 

Άλλος μου έλεγε ότι πάμε να δημιουργήσουμε Γκουαντανάμο. Λες και το έζησε και ξέρει. Άλλος λέει ότι θα γίνει Αουσβιτς. Για απάνθρωπα μέτρα και φασιστικά. 

Η αλήθεια είναι πως η κατάσταση δεν αντέχεται. Είναι καλύτερα που τους έχεις στις πλατείες, στα φανάρια, σε εγκαταλελειμμένα κτίρια να ζουν μαζί με τα ποντίκια;  Είναι καλύτερα να κόβουν κεφάλια για μια βιντεοκάμερα, να εφορμούν σε ηλικιωμένους και να τους καθαρίζουν για 5 ευρώ και είναι καλύτερα διάολε να φοβάσαι όχι πια με τη δύση του ηλίου, αλλά ολες τις ώρες,  να περπατήσεις στην πόλη σου λες και την έχουν καταλάβει εχθροί; 

Μου λεγάν ότι «δεν είναι λύση τα στρατόπεδα». Την άρνηση στην Ελλάδα την ξέρουμε καλά. Πρόταση; 

Λέει ο άλλος ότι «δεν έπρεπε να είναι 1 εκατομμύριο» Χαίρω πολύ. Η ζωή δεν παίζεται με «αν» αλλά με γεγονότα. Έχουμε προδότες πολιτικούς και το άφησαν το πράγμα να ξεφύγει. Τώρα τι κάνουμε είναι το θέμα. 

Πετάχτηκε και η ξέμπαρκη και θυμήθηκε ότι το πρόβλημα της ήταν οι υπάλληλοι του ΙΚΑ παρέα με όσους έπαιρναν μούφες συντάξεις, και όχι οι λαθρομετανάστες που αυξάνονται συνέχεια. Ότι να ναι. Όταν όμως, στην καλύτερη,  θα τη βουτήξουν από το λαιμό για δέκα ευρώ, ας πάει να διαμαρτυρηθεί στο ΙΚΑ. 

Μια άλλη είπε «ελα μωρέ τώρα δεν βλέπεις τι φοροδιαφυγή έχουμε, τους λαθρομετανάστες θα κοιτάμε;» Με τι λογική ενός κάποιου άλλου στραβού που προϋπάρχει, είναι το καλύτερο άλλοθι για να μη γίνει τίποτα απολύτως. 

Ο άλλος λέει να τους στείλουμε από κει που ρθαν και δεν χρειαζόμαστε στρατόπεδο. Καμία αντίρρηση. Όμως μέχρι να τους διώξεις τι κάνεις; Τους αφήνεις αμολυτούς;
Οι διεθνείς συνθήκες λένε πως πρέπει να επιστρέψουν στη χώρα από όπου μας ήρθαν. Δεν βλέπεις, η Τουρκία σκίζεται για να τους πάρει πίσω. Ναι, να τους διώξουμε, δεν είπε κανείς να τους σφάξουμε. Όμως πρέπει καταρχήν να τους μαζέψεις. Να τους ελέγξεις. Αν έίναι ασθενείς να πάνε στο νοσοκομείο. Όχι να γυρνάνε και να μεταδίδουν ασθένειες που είχαμε ξεχάσει όπως η ..φυματίωση!

Μακάρι να είμασταν η υπερδύναμη και να είχαμε τα σύνορά μας αστακό, και να μπορούσαμε οσους πιάναμε καθημερινά, με το αεροπλάνο πακετάκι και πίσω. Δυστυχώς όμως υπάρχει η γραφειοκρατία, η διαδικασία καθώς όλοι επικαλούνται πολιτικό άσυλο και τα κυκλώματα των δικηγόρων που με διάφορα νομικίστικα προσπαθούν να τους νομιμοποιήσουν. Παίρνουν και αυτοί το κάτιτις τους. 

Οποιος δεν θέλει το στρατόπεδο, μπορεί να προσφέρει το σπίτι του. Να τους φιλοξενήσει και να τους παντρευτεί. 

Το να δημιουργηθεί ενας αξιοπρεπής χώρος προσωρινής κράτησης, δεν το καταλαβαίνω ποια είναι η ουσιαστική άρνηση επ’αυτού. Δεν είπαμε να τους βάλεις στη χωματερή ούτε στον υπόνομο.
Ενας γνωστός μου μου έγραψε το εξής: «Τα στρατόπεδα αυτά προϋπήρχαν (στα νησιά), τουλάχιστον από την εποχή που ήμουν φαντάρος (πριν 4 χρόνια). Όσους από αυτούς πιάναμε (ήταν υπηρεσία μας), τους στέλναμε προσωρινά σε ένα από αυτά τα στρατόπεδα ,και ύστερα απο ένα μικρό χρονικό διάστημα τους στέλνανε στην Αθήνα με ένα χαρτί που έλεγε πως μέσα σε 10 μέρες έπρεπε να φύγουν από την Ελλάδα (παπάρια δηλαδή). Αυτό που θέλουν να κάνουν εδώ είναι να κρατούν "προσωρινά" 30.000 απο αυτούς και οι υπόλοιποι 2 εκατομμύρια περίπου να συνεχίζουν να αλωνίζουν στην Ελλάδα. Και ανα 3 μήνες (τόσο θα κρατούνται) θα γίνεται μια ανακύκλωση αυτών». 

Θεωρητικά αυτό ακριβώς πάμε να λύσουμε. Να τους συγκεντρώσουμε σε χώρους που να χωράνε, να είναι κάπου μαζεμένοι για να μη γίνει ότι γινόταν στα νησιά που μπορούσαν να «φιλοξενήσουν» 100, στοίβαζαν 400 και μετά έρχονταν λογής λογής ανθρωπιστικοί οργανισμοί και μας καταλόγιζαν τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης. Αν λοιπόν δημιουργήσουμε οργανωμένους χώρους 500-1000 ατόμων, θα μπορούμε συγκεντρωτικά να τους απελαύνουμε. 

Σε ότι αφορά τις αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών, κατανοώ κάποιον που δεν θέλει να ξυπνάει το πρωί και να πίνει τον καφέ του με θεα ένα στρατόπεδο λαθρομεταναστών. Ας βρούμε χώρους και να τους φτιάξουμε και με τρόπο που να είναι αδύνατη η απόδραση και να μην ενοχλούν. Κοτζάμ γέφυρα στο Ρίο-Αντίρριο φτιάξαμε, εκεί θα κολλήσουμε ;

Οι χώροι προσωρινής κράτησης είναι αναγκαίο κακό. Εντάξει, δεν παίζω με τις λέξεις. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Πρέπει κάτι να κάνουμε. Δεν μπορούμε να το παρακολουθούμε άλλο αυτό το φαινόμενο. 

Δεν είναι τυχαίο που οι Αθηναίοι έδωσαν 20% στη Χρυσή Αυγή στις δημοτικές εκλογές. Στις επικείμενες εθνικές μπορεί να αγγίξουν το 5% !

Όταν οι κεντρώοι εμφανίζουν προδοτική συμπεριφορά και η Αριστερά μονίμως ανθελληνική, ο απελπισμένος και φοβισμένος κόσμος θα πάει στο άκρο. Αν δεν κάνουμε κάτι όσο προλαβαίνουμε, πολύ φοβάμαι ότι θα οδηγηθούμε σε ακόμα χειρότερα φαινόμενα, όπως η αυτοδικία, όπως το να πάρει ενας τρελός ένα καλάσνικοβ και να αρχίζει να θερίζει, οτιδήποτε. 

Αν γίνει οργανωμένα, αξιοπρεπώς, με σεβασμό σε αυτούς τους δυστυχισμένους και με σκοπό πράγματι την προσωρινή κράτηση των λαθρομεταναστών, δεν έχω καμία αντίρρηση.

Αυτό που ζούμε, πρέπει να το αλλάξουμε. Άμεσα.

Τρίτη 27 Μαρτίου 2012

JACKIE CHAN

Πέρασαν χρόνια πολλά.
Για να καταλάβω το μέγεθος, την αξία και την τεράστια φυσιογνωμία του ανδρός.

Jackie Chan

Όταν όλοι εκστασιάζονταν με τον βαρύ και ασήκωτο Σταλόνε. Όταν οι πάντες θαύμαζαν τα υπερμπράτσα του Σβαρτζενέγκερ. Όταν εντυπωσίαζε το κοινό η μηχανή που λέγονταν Ζαν Κλοντ Βαν Νταμ. Όταν με μεγάλη καθυστέρηση μάθαμε στην Ελλάδα τα ανέκδοτα για τον Τσακ Νόρις. Όταν μας γοήτευε το κουνγκ φου σε ινδιάνικους ρυθμούς του Στίβεν Σιγκάλ. Όταν οι πιο παλιοί θεωρούσαν τους ανωτέρω οδοντόκρεμες γιατί απλώς είχαν δει τον Μπρους Λι. 

Κανένας δεν έδωσε σημασία στον Τσάκι ( Τζάκι προφέρεται αλλά στις καρδιές των θαυμαστών του είναι ο δικός μας Τσάκι ) Τσαν. Ήρθε η ώρα να αποτίσω φόρο τιμής στον ήρωα, στον άνθρωπο και ανυπέρβλητο μαχητή.

Ο Τσάκι Τσαν είναι ο πιο χαμογελαστός από όλους τους κινηματογραφικούς πολεμικούς ήρωες

Ο Τσάκι Τσαν δεν είναι πολεμιστής, χορεύει. 

Ο Τσάκι Τσαν είναι ζήτημα αν εχει «σκοτώσει» σε όλες τις ταινίες του 5-6 νοματαίους. Απλώς τους έθετε εκτός μάχης. 

Ο Τσάκι Τσαν από το 1970, κάθε χρόνο γυρίζει από μια ταινία τουλάχιστον. Δεν κάνει αρπαχτές, υπηρετεί την τέχνη. [ΣΣ. Ναι, ξέρω, δεν με πιστεύεις. Δες εδώ ρε άπιστε! http://www.imdb.com/name/nm0000329/ ]

Ο Τσάκι Τσαν είναι ένας κοντούλης ευγενικούλης  κυριούλης που δεν μοιάζει με ρομπότ καταστροφής ανθρώπων. Είναι ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας. 

Ο Τσάκι Τσαν δεν έχει κάνει ποτέ έρωτα με καμία συμπρωταγωνίστρια του. Στη χειρότερη ένα φιλί και αυτό στα πεταχτά. 

Ο Τσάκι Τσαν δεν είναι μπρατσαράς και τεράστιος. Αμα προλάβεις να δεις μια εξαπλη κλωτσιά του, σφύρα μου. 

Ο Τσάκι Τσαν δεν διαλύει τους αντιπάλους του. Τους αποφεύγει. 

Ο Τσάκι Τσαν δεν χρειάζεται σταντμαν. Τις επικίνδυνες σκηνές του τις γυρίζει ο ίδιος.

Ο Τσάκι Τσαν ποτέ δεν έριχνε πρώτος. Απέφευγε, απέφευγε, απέφευγε και μετά έθετε τους άλλους εκτος μάχης. 

Ο Τσάκι Τσαν ποτέ δεν προέβαλλε την περσόνα του σουπερ ήρωα. Απλώς βοηθούσε έναν συνάνθρωπο του. 

Ο Τσάκι Τσαν ηταν ο μόνος που χρησιμοποιούσε το χώρο. Μια σκάλα, ένα τραπέζι, μια καρέκλα, μια πετσέτα, τρία χαρτομάντιλα. Όλα στα χέρια του ηταν μέσα απόκρουσης. 

Ο Τσάκι Τσαν δεν οπλοφορούσε. Τα αντικείμενα γύρω του, του έφταναν. 

Ο Τσάκι Τσαν είχε ως υπέρτατο πλεονέκτημα ότι τον υποτιμούσαν. 

Ο Τσάκι Τσαν θα μπορούσε να είναι ο υπαλληλάκος του Λαζόπουλου. Που επιτέλους ξύπνησε. 

Ο Τσάκι Τσαν ήταν ο μόνος που αυτοσαρκαζόταν. Στο τέλος κάθε ταινίας προβάλλει τα δικά του λάθη, σαρδάμ, ατυχήματα και τις αποτυχημένες απόπειρες να γυρίσει μια σκηνή.

Ο Τσάκι Τσαν μπορούσε να είναι ενας φίλος με τον οποιο θα έπινες ένα κρασί. 

Ο Τσάκι Τσαν ήταν ο πιο φιλειρηνικός πολεμιστής που πέρασε ποτέ…

Και να σκεφτείς ότι στα νιάτα μου τον έπαιρνα στην πλάκα.
Μεγάλωσα, ωρίμασα, κατανόησα.


Πέμπτη 22 Μαρτίου 2012

ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΙ


Είναι πρωτόγνωρο αυτό που συμβαίνει. Βουλευτές διαγράφονται, φεύγουν από δω, πάνε από κει, πολλά και διάφορα μικροκομματίδια εμφανίζονται και ο στόχος είναι ενας. 

Να αρπάξουν οσα περισσότερα κοψίδια μπορούν από τα κουφάρια της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ. 

Πιθανώς να τα καταφέρουν. Ετσι όπως τα έκαναν τα κόμματα εξουσίας, προσπαθούν να συσπειρώσουν τους ψηφοφόρους και όσους έφαγαν ώστε να σχηματίσουν κυβέρνηση συνεργασίας και να συνεχίσουν τα πεπραγμένα των τελευταίων μηνών. 

Όπως με την επιτυχία της Εθνικής μας ομάδας ποδοσφαίρου του 2004, το μεγάλο λάθος που έγινε τότε, είναι ότι δεν καθαρίσαμε το ποδόσφαιρό μας αλλά διατηρήσαμε το ίδιο αρρωστημένο καθεστώς για αυτό και δεν εξαργυρώσαμε την επιτυχία. Έτσι και σήμερα. 

Το θέμα μας δεν είναι αν ο τάδε κάνει κόμμα και ποιους παίρνει μαζί του από τους πρασινομπλέ. Το θέμα είναι αν έχει να μας πει κάτι καινούριο. Το θέμα είναι αν υπάρχει ένας νέος και άφθαρτος άνθρωπος και όχι οι ίδιοι που απλώς αλλάζουν στέκια. Έχουμε μπει όλοι μας σε μια συζήτηση για τα ποσοστά που θα πάρει ο καθένας τους και δεν κοιτάμε ότι με παλιά τούβλα δεν μπορείς να χτίσεις καινούριο σπίτι. 

Έχει πλάκα να δεις τους συσχετισμούς και τις πιθανές συνεργασίες αλλά δεν είναι πίστα σε ηλεκτρονικό παιχνίδι ρόλων ( RPG game)  αλλά η Ελλάδα.. 

Ο Μιχαλολιάκος της Χρυσής Αυγής δήλωσε ότι ο Καρατζαφέρης είναι βαλβίδα για το πολίτευμα μας. Ο Γιώργαρος δεν είναι χαζός. Μπορεί να την πάτησε γιατί είναι υπερφίαλος και επηρμένος αλλά είναι έξυπνος. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι με αγκομαχητό και αν, θα μπει στην επομένη Βουλή. Ας πλησιάσει όσες σελεμπριτιές θέλει αλλά το καράβι δύσκολα σώζεται. Η Χρυσή Αυγή με μια διαρκώς αυξανόμενη δυναμική μπαίνει οριακά. Δεν θα μου κάνει καθόλου εντύπωση αν απορροφήσει το ένα κόμμα το άλλο. Ή εστω συνεργαστεί. 

Η Ντόρα πήρε τη χαριστική βολή με το εκατομμύριο του Ισίδωρου. Ηταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, στράβωσε και ο γιαλός και οδηγείται μαθηματικά σε μια οδυνηρή πολιτική καταστροφή. Εκτιμώ ότι θα επιστρέψει στη Ν.Δ. Εστω και αυτό το 2% για τον Σαμαρά είναι απαραίτητο. Επιπλέον δε, επειδή εχει – φαντάζομαι – εκτιμηθεί η στάση του Κυριάκου, ισως ήρθε η ωρα να αποκατασταθει η ιστορική πληγή στη Ν.Δ. με τον μπαμπά και την Πολιτική Ανοιξη. Τότε σε έριξα, τώρα μαζεύω την κόρη σου. Πατσίσαμε σενιορ.. 

Η Κατσέλη με τον Καστανίδη τόσα χρόνια σε αυτό το δεδομένο πολιτικκό σύστημα δεν μεγαλούργησαν; Τώρα θα σώσουν την Ελλάδα; Δεν καταλαβαίνω τέτοιου είδους υβρίδια και προβλέπω ότι ο Βαγγέλης είναι πρόθυμος να τους δεχθεί εκ νέου στην μεγάλη πράσινη αγκαλιά. Ισως μετά τις εκλογές για να δουν ότι δεν μετράνε τόσο πολύ στην κοινωνία το κομματικό ζεύγος. 

Μια από τα ίδια και ο Καμμένος. Στο χρηματιστήριο ήταν παρών. Μια ζωή κατείχε θέσεις και αξιώματα. Σήμερα είναι ο Κολοκοτρώνης που μας έλειπε. Είμαι σίγουρος ότι θα τον πλησίασε ο Καρατζαφέρης αλλά όταν ο αγωνιστής Παναγιώτης πλησιάζει διψήφιο ποσοστό στις δημοσκοπήσεις, δεν είναι χαζός να πάει να γίνει υπαρχηγός. 

Ο Κουβέλης τσιμπολογάει από το ΠΑΣΟΚ και οι ψηφοφόροι θα βρουν τις κυρίες Δραγώνα και Ρεπούση. Σάμπως ο συμπαθής Φώτης είναι χθεσινός στην πολιτική; Εχει να μας πει κάτι συγκλονιστικό και να μας δώσει μια λύση; Ή μήπως πιστεύει ότι θα επιβιώσει από τις συνεχείς διασπάσεις είτε με τον Τσίπρα είτε με το άρμεγμα του ΠΑΣΟΚ;

Ο Τσίπρας είναι ηγέτης από μόνος του, και η Αλέκα παραμένει ακμαία και μόνη. 

Τα κομματάκια που βλέπουμε καθημερινά να παρελαύνουν στις οθόνες μας, συνεχίζουν  να μας ρίχνουν στάχτη στα μάτια. Λες και το πρόβλημα μας είναι αν θα μοιραστεί σε περισσότερα κόμματα η εξουσία. Ούτως ή άλλως τα ίδια πρόσωπα θα την καρπωθούν. Εχει σημασία αν θα έχουν διαφορετικές εταιρικές κάρτες; 

Ρώτησα έναν ορκισμένο και παραδοσιακό νεοδημοκράτη, αν στην Α Αθήνας υπάρχει ένας σοβαρός άνθρωπος από τη Ν.Δ.  Μου απάντησε το κλισέ ότι δεν έχουν καταρτιστεί οι συνδιασμοί ακόμα και προσέθεσε πως υπάρχει ο Προκόπης Παυλόπουλος και η Ελίζα Βόζεμπεργκ. Κάνε μας τη χάρη ρε φίλε. Να ψηφίσω την Τζούλια καλύτερα. 

Απελπισμένος ρώτησα τον βραζιλιάνο προσωπικό μου ποτοαναμείκτη, τι θα ψηφίσει στις εκλογές. Με κοίταξε περιφρονητικά και μου είπε:

«Elementary dear Watson. Το κόμμα που θα ψηφίσω είναι η Χρυσή Αυγή Κοινωνικής Συμφωνίας και Δημοκρατικής Συμμαχίας των Ανεξαρτήτων Ελλήνων…»