ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ...

Η αληθεια πως το φετινο φεστιβαλ Αθηνων είναι πλουσιο σε εκδηλωσεις και δραστηριοτητες. Βεβαια, ο ογκος των εκδηλωσεων δεν συναδει και με την ποιοτητα αυτων.

Σε απλα ελληνικα, ετυχε να παρεβρεθω σε μια μεγιστη πατατα να την ενισχυσω με τον χρονο και τα χρηματα μου και να σκυλομετανοιωσω γιατι δεν εμπιστευθηκα το ενστικτο μου.

Εχω ένα φιλο που στα θεατρικα τον θεωρω γκουρου. Παρακολουθει ετη επι ετων, ξερει προσωπα και πραγματα, καποια στιγμη δοκιμασε να ασχοληθει και με την παραγωγη και τον εμπιστευομαι για τις κρισεις του επι του θεματος. Κακη συγκυρια το ότι στις 4 φορες που πηγαμε φετος με αυτοσιχαθηκα στις 3 ( ασχετα αν αναγνωρισα πως μερικα πραγματα και ας μη σου αρεσουν πρεπει να τα βλεπεις για λογους διευρυνσης οριζοντα ) αλλα ηλπιζα την 5 να εχω καλυτερη τυχη.

Μου προτεινε λοιπον να παμε να δουμε «τα μικρα πραγματα» του Εντα Γουολς στο «σχολειον». Ως απλος αστος μπηκα στο αθηνοραμα να δω τι γινεται. Δεν ειχα μεγαλη γνωση των συντελεστων πλην της Καλλιμανη που την ειχα δει και σε ένα του Πιντερ. Η υποθεση δεν μου ελεγε τιποτα αλλα λεω ότι για να το προτεινει ο φιλος θα ξερει…

Κριτικη το αθηνοραμα δεν ειχε ουτε καν σχολια θεατων. Σε παρασταση για 3 μερες τι σχολια να εβλεπα αν και γενικα δεν τα πολυεμπιστευομαι. Το κολπο είναι γνωστο. Ανεβαζουμε κατι και μετα αγγαρευουμε οποιον ξερουμε ότι εχει υπολογιστη για να γραφει παιανες. Εκτος και αν εχουν μαζευτει αρκετες σελιδες σχολιων που σιγουρα υπαρχουν και απλοι πολιτες κατά το ο κυριαρχος ελληνικος λαος που λεει την αποψη του. Ακομα και τωρα αν μπει κανεις στο Αθηνοραμα, θα δει όλα και όλα 10 θριαμβευτικα και διθυραμβικα σχολια που ειμαι σιγουρος ότι πηγαζουν από συγγενεις και φιλους.

Διπλα στην ΙΟΝ υπαρχει ενας σπουδαια διαμορφωμενος χωρος που χρησιμευει και για παρτι και προδιαθετει και τον πλεον κακοπιστο. Μαλιστα μας προσεφεραν και γλυκο που τελικα ηταν το μονο που αξιζε από αυτή την καρικατουρα τεχνης που ειδα.

Μπαινουμε στο συμπαθες θεατρακι των 100 θεσεων, μ.ο. ηλικιας γυρω στα 45+,απενεργοποιησαμε κινητα, χαζευαμε τις λιγες αλλα ωραιες γυναικες που εισηλθαν και τις σχολιαζαμε συνθηματικα και περιμεναμε την εναρξη...

Ξεκιναει το ματς και στα ματια μας απεκαλυφθη ένα παιχνιδιαρικο και εξυπνο σκηνικο με κεκλιμμενο επιπεδο, τραπεζακια, πολυθρονες και επιμελως ατιμελητα πεταμενα διαφορα μικροαντικειμενα.

Ηταν 2 νεοι ηθοποιοι, ο Βασαρδανης και η Καλλιμανη που προσπαθησαν να υποδυθουν τους υπερηλικες. Δεν κουνηθηκαν λεπτο από τις θεσεις τους. Λαθος. Η Καλλιμανη εκανε μια βολτα αλλα με τον τροπο των γεροντων που πιστευω ότι την κουρασε περισσοτερο από το να είναι καθιστη για τα 75 του εργου.

Όταν εχεις ένα στατικο εργο, πρεπει να εχεις κειμενο που να μην αφηνει τον θεατη να παρει ανασα! Εν προκειμενω, αυτή η μπαρουφα δεν ειχε τιποτα.

Ξεκιναει ο ενας και με μπολικες ασυναρτησιες μας δινει να καταλαβουμε ότι διηγειται τη ζωη του ως παιδι που ερωτοκοιταγε τη μητερα του.

Συνεχιζει η κοπελα και μας αφηγειται και αυτή μερικες στιγμες από τη ζωη της που συγκεντρωνουν τοσες πιθανοτητες να τις θυμηθω οσες και η θεια μου που εχει Αλτσχαϊμερ για το τι εφαγε προχτες. Συνεχισαν το βλακομπλαμπλα μεχρι που καποια στιγμη καποιοι τυποι στο χωριο λεει αποφασισαν να κοψουν τις γλωσσες των χωρικων για να μη μιλαε.

Τα παιδια παλεψαν και ξεφυγαν, δραπευσαν και το τελος τους βρισκει γεροντες να αφηγουνται την ιστορια τους και να πεθαινουν χαριζοντας μας ανακουφιση που επιτελους τελειωσε.

Ωραιο σκηνικο και η ερμηνεια της Καλλιμανη συμπαθητικη. Εκανε ότι μπορουσε. Την ειχα δει και σε ένα του Πιντερ φετος που τα πηγε καλα και εδειξε ότι εχει μεγαλη γκαμα. Κριμα που επαιξε σε αυτό το οικτρο πραγμα…

Περαν τουτου ουδεν.

Η μουσικη υπηρχε κατά λαθος. Και να μην υπηρχε δεν θα το επαιρνε χαμπαρι κανεις. Στην προσπαθεια να δοθει ένας δραματικος τονος και μια κορυφωση κατεληγε σε b-moovie. O Βαρσαδανης από το 1 ως το 75 ηταν ο ιδιος. Λες και ειχε cd με την ιδια λουπα.

Το στορι και αυτό που και καλα προσπαθουσε να περασει, ηταν μια κακετυπη αντιγραφη μεταξυ του old boy και του 1984 του Γουελς.

Το κειμενο δεν ελεγε τιποτα και στα διαλειμματα του τιποτα εβγαλε μια βιαιοτητα χωρις λογο.

Πρεπει να κοιταξα το ρολοϊ μου πανω από 20 φορες.

Αν καθομουν κοντα στην εξοδο, θα ειχα φυγει να κανω τσιγαρο σε αυτο το χωρο που χτιστηκε με πολυ μερακι και εξαιρετικη καλαισθησια.

Το τελος με βρηκε εκνευρισμενο.

Με τον γκουρου που με διαβεβαιωσε ότι εχει καλες πληροφοριες, με μενα που δεν ακουω το ενστικτο μου, με την ωρα και το 20αρικο που πεταξα αλλα ευτυχως πηγα σε ενα φανκι μπαρακι και εσβησα τον πονο μου σε 10 μαυρες μπυρες…

ΠΕΡΙ ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΥ ΓΙΑΝΚΟΒΙΤΣ...

Η προηγουμενη αναφορα στο θεμα του Βλαδιμηρου Γιανκοβιτς, δημοσιευθηκε στην εφημεριδα sportday από τον κ. Αντωνη Καρπετοπουλο σχεδον αυτουσια.

Το γραφειο τυπου της ΠΑΕ Πανιωνιος του απαντησε με σαφηνεια.

Σε προσωπικο επιπεδο, μου εστειλε ένα ευγενεστατο mail ο κ. Μπουρλακης Νικος που εργαζεται στο Goal , φιλος του Μπομπαν Γιανκοβιτς και μου εξηγησε τι συμβαινει.

Προσωπικα, για την αποκατασταση της αληθειας, δεν εχω καμια περαιτερω αμφιβολια ή καχυποψια. Απλως αυτό που αναρωτηθηκα ως ασχετος και τριτος είναι γιατι δεν υπηρχε πουθενα το ονομα του Βλαδιμηρου στο αποδεικτικο της τραπεζας.

Μου ειχε διαφυγει όμως ότι ο νόμος για καταθέσεις υπέρ ανηλίκου σε κλειστό λογαριασμό μέχρις ενηλικιώσεώς του έχει αλλάξει και δύναται ο ασκών επιμέλεια ή κηδεμονία να κάνει αναλήψεις γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο και κατόπιν συνεννοήσεως με τη νομική υπηρεσία της Τράπεζας.

Όπως αναφερει ρητα η ανακοινωση της ΠΑΕ Πανιωνιος, με βάση τους ειδικούς όρους του λογαριασμού αυτού, για να γίνει η οποιαδήποτε ανάληψη πρέπει να τηρηθούν ΟΛΕΣ οι παρακάτω προϋποθέσεις:

1. Ο Βλαδίμηρος να γίνει 18 ετών.
2. Απόφαση Δ.Σ. Ερασιτέχνη Πανιωνίου ΓΣΣ.
3. Υπογραφή ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ: Βλαδίμηρος Γιάνκοβιτς, πρόεδρος και ταμίας Δ.Σ.
Είναι, λοιπόν, ξεκάθαρο από τα ανωτέρω ότι την είσπραξη του ποσού δικαιούται να κάνει μόνο ο Βλαδίμηρος με την ενηλικίωσή του και κανείς άλλος άρα ούτε και ο Πανιώνιος ΓΣΣ

ΑΠΟΡΙΑ...

Λιγο ως πολύ, σχετικοι και ασχετοι με το μπασκετ, ολοι συγκινηθηκαμε με το χαμο του Μπομπαν Γιανκοβιτς. Ισως η πιο τραγικη φιγουρα της ιστοριας είναι ο 16 χρονος γιος του, Βλαδιμηρος.

Εγκαταλελειμμενος από μητερα, ζωντας τοσα χρονια με αναπηρο πατερα και προσφατα ορφανος…

Ειδα στην εφημεριδα ότι υπαρχουν 2 λογαριασμοι ενας στην alpha και ενας στην εθνικη τραπεζα στο ονομα του και εστειλα έναν δικο μου ανθρωπο να κανει μια μικρη καταθεση από τα λιγα που μου περισσευουν.

Όταν μου εδωσε το αποδεικτικο κατι με παραξενεψε.

Φανταζομαι πως σε λογαριασμους υπερ καποιου προσωπου θα πρεπει να αναγραφεται το ονομα του.

Αντιθετα και εν προκειμενω, το αποδεικτικο γραφει:

ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ

Ευχομαι και προσευχομαι οσα χρηματα μαζευτουν να πανε στο παιδι….

ΠΕΡΠΑΤΑΩ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ

Και ακουω φωνες, 4 και σημερα είναι πολλες ?

goodbye cruel world Μπαινω σε mode αποτοξινωσης/ξιδωσης, κλεινοντας pc, ιντερνετ, το κινητο για αρκετες ωρες και παω να αναμετρηθω με τον εαυτο μου μακρια από την δινη της καθημερινοτητας, να σκεφτω λαθη, να κανω σχεδια, να βαλω στοχους, να διαπιστωσω τι μου αφησε η χρονια και να ζητησω συγγνωμη...

Θεου θελοντος θα τα πουμε τον Σεπτεμβριο πια. Να περασετε καλυτερα από μενα και καλη μας ανταμωση.

«ξερω τα κυματα μια μερα αυτά τα βραχια 
θα τα διαλυσουν, θα τα κανουν όλα σκονη
θα ερχεται εκεινο το κοριτσι να ξαπλωνει
πανω στην αμμο και να τραγουδαει ταχα
ότι θα ρθω από μακρια και γω σε λιγο
ότι θα μεινουμε εκει μαζι για παντα
αντιο θαλασσες και κυματα σαραντα
θα λεω ψεμματα πως δεν θα ξαναφυγω»

Να προσεχετε….

CANDLES...

Καπου ξεθαψα ενα φυλλαδιακι με συμβουλες για τη σωστη καυση των κεριων.

Επειδη τα κερια μου αρεσουν πολυ και εχω αρκετα και ισως υπαρχει και καποιος άλλος που να του αρεσουν, σκεφτηκα να καταγραψω τις συμβουλες του.

1. όταν αναβουμε ένα καινουριο κερι να κραταμε το φυτιλι καθετα για να μπορει μετα να παρει τη φυσικη του κλιση

2. η καλυτερη δυνατη αποσταση μεταξυ 2 κεριων είναι 15 εκατοστα

3. καλο είναι να εχουμε κοντο φυτιλι για να μην καπνιζει και για να μην καιγεται γρηγορα

4. εάν το φυτιλι κοκκαλωσει μετα το σβησιμο, μην το πειραξετε ουτε να το κοψετε

5. Ποτε μην καιτε τα κερια χωρις βαση

6. μην αποθηκευετε τα κερια το ένα πανω στο άλλο

7. το ιδανικο μηκος του κεριου κατά την καυση είναι 15 χιλιοστα

8. αν το κερι καιγεται μονοπλευρα γυρναμε το φυτιλι προσεκτικα από την άλλη πλευρα

9. αμα σβησουμε το κερι πρεπει να κοβουμε το περιττο χειλος του γυρω γυρω οσο ακομα είναι ζεστο

10. ο καλυτερος τροπος σβησιματος του κεριου είναι να βουτηξουμε το κερι στην υγρη μαζα και να το σηκωσουμε παλι αμεσως. Ετσι αποφευγεται το σπινθηρισμα και το καπνισμα.

Μπορει το ηλεκτρικο ρευμα να κυριαρχει αλλα το παιχνιδισμα με τις ανταυγειες στο χωρο μονο το κερι μπορει να τις δημιουργησει!

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΠΟΤΗ

Κάποτε επιασα κουβεντα με έναν μπαρουτοκαπνισμενο μαχητη του αλκοολ και μετα από λιγο ενοιωσα σε θεση οφσαϊντ ( τουδε εφεξης κομψα αποκαλειται το ασχετος ) και ζητησα τη διδασκαλια του γραπτως.

Αφου κερασα μερικα χρυσοποικιλτα μπουκαλια μπηκε στον κοπο και μου εγραψε ένα σημειωμα το οποιο και σας μεταφερω. Διακοπες ερχονται, δεν λεει ειτε να μας σερβιρουν ότι και ότι, ειτε να μας κοροϊδευουν.

Χρησιμευει και ως επιδειξη γνωσεων ειτε για γκομενοκατασταση ειτε για τα φωτα της δοξης των φιλων.

Υποπτε καλημέρα. Λεπόν. Οι βασικές κατηγορίες είναι.

1. Bourbon. Σε αυτή την κατηγορία, ανήκουν πολλα από τα ουίσκι που φτιάχνονται στην Αμερική. (four roses, jim beam)

2. Υπαρχουν βεβαια και τα κατεξοχην American ουισκι όπως το jack daniels και τα Sure mash Tennessee ουίσκυ

3. Scotch. Σε αυτή την κατηγορία, ανήκουν όλα τα ουίσκι που φτιάχνονται στην Σκωτία. (Ballantines, cutty shark)

4. Canadian. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν όλα τα ουίσκι που φτιάχνονται στον Καναδά (Canadian club)

5. Τα ουίσκυ που φτιάχνονται στην Ιρλανδία είναι τα Irish. (busmills, jameson)

6. Rye. είναι αυτά που φτιάχνονται κυρίως από σίκαλη (ενώ τα άλλα από καλαμπόκι) οπως το old schenley.

Η ανάλυση αυτή γίνεται γιατί ο καθένας έχει κάποιο διαφορετικό συστατικό που βάζει στην συνταγή ή κάποια διαφοροποίηση στις πρώτες ύλες, άρα και τελικά διαφορετική γεύση. Χαρακτηριστική είναι η διαφορά στην γεύση ανάμεσα σε ένα Jack daniels και ένα Cutty shark. Επιπλέον υπάρχουν οι εξής διαφοροποιήσεις.

1. Regular. Εδώ κατατάσονται όλα τα λεγόμενα blended. Αυτό σημαίνει ότι προέρχονται από αναμίξεις πολλών διαφορετικών ουίσκι, κοινώς δεν έχουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, οπότε και διαμορφώνεται αντίστοιχα η τιμή τους. Επιπλέον, δεν έχουν υποστεί καμμία παλαίωση.

2. Special. Εδώ κατατάσσονται όλα τα κορυφαία. Αυτά χαρακτηρίζονται ως special, λόγω ιδιαίτερων χαρακτηριστικών. Για παράδειγμα, το Dimple χαρακτηρίζεται ως special, μιας και είναι παλαιωμένο, σε ειδικά βαρέλια κ.ο.κ. Τα special ουίσκι, είναι ουσιαστικά αυτά που είναι πιό ακριβά. Εκεί ανήκουν τα bourbon, τα malt και τα single malt.

Tα bourbon, (αμερικάνικα) θεωρούνται ακριβά,και δεν μπαίνουν μαζί με τα απλά, μιας και είναι ακριβή η εισαγωγή τους και βέβαια, έχουν ιδαίτερη γεύση και τα προτιμούν άτομα που είναι πότες με την καλή έννοια.

Το δύσκολο είναι με τα scotch. Εκεί έχουμε τα malt που πάντα παρασκευάζονται στην Σκωτία από επιλεγμένα συστατικά, και το χαρακτηριστικό τους είναι (άν δεν με απατά η θολωμενη μνήμη μου)ότι η ανάμειξή τους περιορίζεται στην ίδια πρώτη ύλη, δηλ. Ουίσκυ που παρασκευάζονται από την ίδια εταιρεία, άρα δεν έχουμε ανάμειξη διαφορετικών γεύσεων.

Με τα single malt, τότε έχουμε περιορισμένη ποσότητα και σαφώς πιο ποιοτικα στοιχεία οπότε και ακριβότερη τιμή (πολύ ακριβότερη.....) Για παράδειγμα, τa Talisker, Oban ανήκουν στην κατηγορία single malt, είναι περιορισμένη παραγωγή, εξαιρετική ποιότητα και καλό είναι να μην τα αγοράζεις για άτομα που δεν έχουν την αντίστοιχη παιδεία.....

Το Dimple είναι malt whisky, αλλά υπάρχει και το 12άρι, που είναι single malt, παλαιωμένο σε δρύινα βαρέλια που έχουν χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ισπανικού jerez οπότε η γεύση του είναι εξαιρετική, και η τιμή ανάλογη. Το Glenfidich, υπάρχει σε απλό (δεν ξεφεύγει από τα special) αλλά και σε single malt, παλαιωμένο όπως το dimple. Το Johnie walker είναι ένα regular whisky, όμως το Johnie walker Blue label είναι ένα εξαιρετικό, παλαιωμένο ουίσκυ, το δε μπουκάλι νομίζω ότι κάνει κοντά στα 200€. Πως πίνεις.

1. Αυτός που ξέρει, παραγγέλνει πάντα την μάρκα του για ευνόητους λόγους. Μαθαίνεις την γεύση του, οπότε είναι δύσκολη η προσγειωση της μπόμπας. Επιπλέον, εάν είσαι τακτικός πελάτης, όλοι οι μπάρμεν σε σέβονται γιατί το ποτό είναι γνώση. Αν λές, «ένα ουίσκυ» κατά 99% θα πιείς ότι θέλει ο μπάρμαν, και σε κακό μαγαζί μπόμπα....

2. Αυτός που ξέρει, όταν παραγγέλνει καλό ουίσκι, δεν το αναμιγνύει....Κοινώς, δεν «επιτρέπεται» το jack daniels με coca και παγάκια.....Το σκοτώνεις και το πληρώνεις....

Τα «γευστικά» ουίσκυ, πίνονται σκέτα ή με ένα μόνο παγάκι, σε χαμηλό ποτήρι...

Οι φάσεις του στύλ «με coca-soda-παγάκια» είναι για ουίσκυ τύπου ballantines….. Καλό πιώμα...

Ορεστης

ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ 11

ΤΗΝ ΙΔΑΝΙΚΗ «23άδα» του Μουντιάλ ανακοίνωσε χθες η αρμόδια επιτροπή της FIFA Αξίζει να επισημανθεί ότι μέσα σ' αυτή υπάρχει μόνο ένας Βραζιλιάνος παίκτης, ο Ζε Ρομπέρτο, ενώ τη «μερίδα του λέοντος» έχει η Ιταλία με επτά ποδοσφαιριστές. 

Οι 23 ποδοσφαιριστές που απαρτίζουν την ιδανική «αποστολή», είναι οι εξής: Τερματοφύλακες: Γιενς Λέμαν (Γερμανία), Τζιανλουίτζι Μπουφόν (Ιταλία), Ρικάρντο (Πορτογαλία)

Αμυντικοί: Φίλιπ Λαμ (Γερμανία), Ρομπέρτο Αγιάλα (Αργεντινή), Τζον Τέρι (Αγγλία), Λιλιάν Τιράμ (Γαλλία), Φάμπιο Καναβάρο (Ιταλία), Τζιανλούκα Τζαμπρότα (Ιταλία), Ρικάρντο Καρβάλιο (Πορτογαλία) 

Μέσοι: Μίκαελ Μπάλακ (Γερμανία), Ζε Ρομπέρτο (Βραζιλία), Πατρίκ Βιεϊρά (Γαλλία), Ζινεντίν Ζιντάν (Γαλλία), Αντρέα Πίρλο (Ιταλία), Τζενάρο Γκατούζο (Ιταλία), Λουϊς Φίγκο (Πορτογαλία), Μανίς (Πορτογαλία) 

Επιθετικοί : Μίροσλαβ Κλόζε (Γερμανία), Ερνάν Κρέσπο (Αργεντινή), Τιερί Ανρί (Γαλλία), Φραντσέσκο Τότι (Ιταλία), Λούκα Τόνι (Ιταλία). 

Η γνωμη μου για τους καλυτερους 11: Ρικαρντο Λαμ - Καναβαρο - Αγιαλα - Τζαμπροτα Βιεϊρα - Ζινταν - Μανις - Πιρλο Κλοζε - Ανρι 

Γιατι: Στο τερμα διαλεξα τον Πορτογαλο γιατι ηταν εκπληκτικος στα πεναλτι. Αν σκεφτουμε δε, πως η πορτογαλια μολις μια φορα νικησε και τα αλλα αγχομαχωντας, ειχε σημαντικο μεριδιο. Ως στιλ καλυτερος ολων ο Μπουφον αλλα ο Ρικαρντο ειχε μεγαλυτερη συμμετοχη 

Στην αμυνα, ο Λαμ ηταν αποκαλυψη και δεν νομιζω οτι κανεις τον περιμενε να ειναι τοσο πληρης και τοσο καλος. ο Τζαμπροτα εκανε μεγαλο τουρνουα, κατι σαν τον Λαμ απο την αλλη μερια. Ο Αγιαλα ηταν φανταστικος. Ο Καναβαρο ηταν ολη η Ιταλια μονος του. Μου εκανε εξαιρετικη εντυπωση πως ενω δεν ειναι ψηλος, δεν εχασε ουτε μια κεφαλια. Και στον αερα και στο εδαφος ανικητος. 

Στο κεντρο, ο Μανις ηταν ο πανταχου παρων. τεχνιτης, δυνατος, σκορερ εδινε ολες τις ανασες στον Φιγκο-Ροναλντο-Ντεκο να κανουν το κομματι τους. Ο Βιεϊρα οταν ξυπνησε κρατησε τη Γαλλια μονος του και μπορει ολων τα βλεμματα να πηγαινουν στον Ζινταν αλλα χωρις τον Βιεϊρα η Γαλλια θα ειχε αποκλειστει απο τους ομιλους. Για τον Ζινταν δεν χρειαζονται πολλα λογια. Ενας πραγματικα ξεχωριστος καλλιτεχνης... Ο Πιρλο ηταν πολυτιμος. Ειναι ο κατι αναμεσα των ανωτερω. 

Η επιθεση δεν εχει να επιδειξει τιποτα. Διαλεξα τον Κλοζε γιατι χωρις να τον θεωρω παιχταρα, ηταν αποτελεσματικος και ευστοχος ενω ο Ανρι ειναι καλυτερος απο τους ανωτερω προτεινομενους.

THE SPIRIT OF...

Πριν απο 6 μηνες πηρα την αποφαση πως επρεπε να αλλαξω εργασιακο περιβαλλον καθως αυτο που ζουσα με εβλαπτε σε πολλαπλα επιπεδα. Συνεχισα να προσφερω την εργασια μου αφου δεν ειχα τη δυνατοτητα να κλεισω την πορτα πριν ανοιξω μια αλλη και παραλληλα:

Εστειλα πανω απο 300 βιογραφικα σημειωματα

Ελαβα πανω απο 60 απαντητικες επιστολες τυπου "Σας ευχαριστουμε για το ενδιαφερον σας ΑΛΛΑ..."

Πηγα σε πανω απο 25 συνεντευξεις Και ολα τα παραπανω με μεγαλο κοστος χρονου - καθως τις επαφες μου τις εκανα εκτος δουλειας - με μεγαλη φθορα, με μπολικη απελπισια και απογοητευση, με αρχικα συναισθηματα "ρε λες να..." και τελικα "παλι τα ιδια...;"

Με μεγαλη ταλαιπωρια τυπου να ξεκιναω το πρωι απο το σπιτι μου και να καταληγω σε αυτο λιγο πριν νυχτωσει γεματος αβεβαιοτητα, προσδοκια, γαμω την ατυχια μου και εκνευρισμο ( σε περιπτωσεις που νομιζα οτι πηγαινα σε σοβαρους αλλα με αυτη την εννοια ειχαν παρει διαζυγιο ) και ξαναμανα και φτου και απο την αρχη...

6 μηνες αργοτερα αποδεχθηκα μια επαγγελματικη προταση που τη χαρακτηριζω ως σημαντικη ευκαιρια για την καριερα μου... Δικαιωση... keep the spirit alive....

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΟΥ ΓΟΡΙΛΑ

Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε από τον υπεύθυνο της ιστοσελίδας της ΜΟΤ.Ο.Ε. Δημήτρη Κουφογιάννη, με αφορμή το τραγικό ατύχημα που στοίχισε την ζωή του Χρήστου και της Κατερίνας στις 28 Ιουνίου 2003 και αφιερώνεται στη μνήμη τους.

Βασίστηκε σε ανάλογο άρθρο του Lance Oliver της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Μοτοσυκλετιστών (A.M.A.) σχετικά με κάποια πειράματα πάνω στην «τύφλωση απροσεξίας».

Ένα συνηθισμένο ατύχημα

Τα φώτα της μοτοσυκλέτας είναι αναμμένα. Φοράτε ένα πολύχρωμο μπουφάν και ένα εξίσου πολύχρωμο κράνος καθώς κινείστε αμέριμνος σε έναν επαρχιακό δρόμο. Ο οδηγός του αυτοκινήτου έχει σταματήσει στην διασταύρωση και δείχνει να ελέγχει τον δρόμο κοιτώντας και προς το μέρος σας. Και ξαφνικά ξεκινάει, παραβιάζει την προτεραιότητα και διασχίζει την διασταύρωση, κλείνοντάς σας κάθε δίοδο διαφυγής! Η σύγκρουση είναι σφοδρή και μόνον η καλή σας τύχη μπορεί να βοηθήσει να αποφύγετε κάποιον βαρύτατο τραυματισμό ή ακόμη και τον θάνατο. Αργότερα ο οδηγός του αυτοκινήτου «εξηγεί», εμφανώς σοκαρισμένος, στον τροχονόμο: «δεν τον είδα»!!!

Γιατί άραγε ένας μάλλον έμπειρος οδηγός αυτοκινήτου, ο οποίος σταμάτησε να ελέγξει τον δρόμο πριν τον διασχίσει, δεν είδε καθόλου την μοτοσυκλέτα που έρχονταν κατά πάνω του; Ρωτήστε καλύτερα τα άτομα δεν είδαν τον γορίλα που πέρασε μπροστά τους. Ας εξηγηθούμε όμως καλύτερα. Μερικά ακόμη παραδείγματα Εκτός από το παραπάνω, δυστυχώς αρκετά συνηθισμένο παράδειγμα με τον οδηγό του αυτοκινήτου και τον μοτοσυκλετιστή, υπάρχουν και χιλιάδες άλλα ανάλογα παραδείγματα όπου θεωρητικά έμπειρα και καλά εκπαιδευμένα άτομα έκαναν παρόμοια και πολλές φορές εξίσου θανατηφόρα λάθη. Μια νοσοκόμα βγάζει ένα φιαλίδιο από το ντουλάπι όπως κάνει κάθε μέρα, χρόνια τώρα. Κοιτάζει την ετικέτα, γεμίζει την σύριγγα με το περιεχόμενο και κάνει την ένεση στον ασθενή.

Ο άρρωστος δέχεται μια δόση από ένα λάθος φάρμακο και πεθαίνει «ανεξήγητα». Ένας κυβερνήτης υποβρυχίου παρατηρεί από το περισκόπιο και δεν βλέπει τίποτα τριγύρω. Δίνει διαταγή για ανάδυση και ξαφνικά ακούει έναν δυνατό μεταλλικό ήχο και νοιώθει έναν ακόμη πιο δυνατό κραδασμό. Αντιλαμβάνεται ότι έχει αναδυθεί με ένα πλοιάριο ακριβώς από πάνω του, αλλά είναι ήδη πολύ αργά. Το πλοιάριο αναποδογυρίζει και βυθίζεται, παρασέρνοντας εννέα μέλη του πληρώματος του στον βυθό. Ένας πιλότος και ο συγκυβερνήτης του παρατηρούν μια λυχνία να αναβοσβήνει στον πίνακα οργάνων. Είναι αρκετά προσηλωμένοι σ’ αυτό και δεν παρατηρούν ότι χάνουν γρήγορα ύψος, με αποτέλεσμα την συντριβή του αεροσκάφους, με πάνω από εκατό θύματα.

Το πείραμα του γορίλα

Όλα τα παραπάνω παραδείγματα είναι αληθινά και μαζί με πολλά άλλα ώθησαν τον Daniel Simons και τον Christopher Charbis, καθηγητές ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ να ψάξουν να βρουν τα αίτια που προκάλεσαν αυτά τα «ανθρώπινα λάθη» και κάποια πιθανή σύνδεση μεταξύ τους. Τα απέδωσαν σε ένα φαινόμενο που ονόμασαν «Τύφλωση Απροσεξίας» αν μπορούμε να μεταφράσουμε έτσι τον αγγλικό όρο “Inattentional Blindness”.

Ένα φαινόμενο που είναι γνωστό από χρόνια, αλλά οι πρόσφατες έρευνες απέδειξαν ότι είναι πολύ πιο συνηθισμένο από ότι κανείς φαντάζεται και ότι είναι ένας από τους κύριους παράγοντες για ατυχήματα που οφείλονται σε ανθρώπινο λάθος. Τα πειράματα και τα συμπεράσματά τους μας βοηθούν να καταλάβουμε γιατί σε όλα τα παραπάνω η κοινή δικαιολογία είναι: «δεν το είδα». Το άτομο που έκανε το λάθος συχνά χαρακτηρίζεται με ευκολία «απρόσεκτο». Όμως το να κατηγορείς κάποιον για απροσεξία, βλακεία ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να προσφέρει μια «συναισθηματική κάθαρση» αλλά δεν βοηθάει στο να εξηγηθεί γιατί τέτοια ατυχήματα είναι τόσο κοινά. Γιατί έξυπνοι, επιμελείς, προσεκτικοί άνθρωποι τόσο συχνά αποτυγχάνουν να δουν το προφανές; Ένα συγκεκριμένο πείραμα με μεγάλο ενδιαφέρον ήταν το «πείραμα του γορίλα» στο οποίο αναφερθήκαμε παραπάνω. Σ’ αυτό οι δύο καθηγητές έβαλαν μια μεγάλη ομάδα φοιτητών και άλλων συμμετεχόντων στο πείραμα να παρακολουθήσουν ένα βίντεο με δύο ομάδες των τριών αθλητών οι οποίοι αντάλλασσαν πάσες μεταξύ τους με μια μπάλα του μπάσκετ.

Ένα μέρος των συμμετεχόντων είχε αποστολή να μετρήσει πόσες πάσες αντάλλαξαν οι παίκτες (η «εύκολη αποστολή») και οι υπόλοιποι έπρεπε να μετρήσουν πόσες πάσες χτύπησαν το έδαφος και πόσες όχι (η «δύσκολη αποστολή»). Κατά τη διάρκεια του βίντεο μια κοπέλα κρατώντας μια ομπρέλα διασχίζει την σκηνή. Σε μια άλλη εκδοχή του βίντεο η κοπέλα είναι ντυμένη με στολή γορίλα και πάλι διασχίζει τη σκηνή. Τέλος σε μια τρίτη βέρσιον η κοπέλα-γορίλας σταματά στη μέση της σκηνής και αφού χτυπήσει δύο-τρεις φορές το στήθος της (όπως κάνουν συνήθως οι γορίλες) συνεχίζει τον δρόμο της μέχρι την άλλη άκρη.

Εδώ αρχίζει το τρομακτικό μέρος του πειράματος: Το σαράντα έξι τοις εκατό (46%) των συμμετεχόντων ΔΕΝ είδαν την κοπέλα με την ομπρέλα ή τον γορίλα στα δύο πρώτα βίντεο. Στο τρίτο βίντεο το πενήντα τοις εκατό (50%) ΔΕΝ πρόσεξε τον γορίλα! «Βασικά οι άνθρωποι όταν είναι συγκεντρωμένοι σε ένα καθήκον δεν παρατηρούν κάτι άσχετο με αυτό διότι δεν το περιμένουν», εξηγεί ο καθηγητής Simons. «Η αίσθηση των ανθρώπων είναι ότι αν κάτι διαφορετικό εμφανιστεί ξαφνικά στο προσκήνιο θα το παρατηρήσουν» προσθέτει ο καθηγητής «αλλά αυτή η αίσθηση τελικά δεν είναι σωστή».

Τα ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στην περίπτωση του μοτοσυκλετιστή. Σε μια «θάλασσα» αυτοκινήτων μια μοτοσυκλέτα μπορεί να είναι το «κάτι διαφορετικό» που ο οδηγός δεν περιμένει να δει, ελέγχοντας τον δρόμο για πιθανά επερχόμενα αυτοκίνητα, και κατά συνέπεια δεν το βλέπει. Το κλειδί είναι η προσοχή, η προσήλωση. Στο πείραμα του Χάρβαρντ πολύ λιγότεροι άνθρωποι που ήταν επιφορτισμένοι με την «δύσκολη αποστολή» εντόπισαν τον γορίλα από αυτούς που είχαν την «εύκολη αποστολή». Η προσοχή τους ήταν συγκεντρωμένη πολύ περισσότερο στην αποστολή τους και οι πόροι του εγκεφάλου τους πολύ περισσότερο απασχολημένοι, οπότε ήταν δυσκολότερο να παρατηρήσουν κάτι άσχετο. Ο Simons επισήμανε ότι αρκετοί από τους συμμετέχοντες στο πείραμα δεν πίστευαν καν ότι υπήρχε γορίλας στο βίντεο, μέχρι που έκπληκτοι το είδαν για δεύτερη φορά, μην πιστεύοντας ότι δεν πρόσεξαν κάτι τόσο οφθαλμοφανές. Η παραπάνω έρευνα δείχνει να φέρνει πολύ άσχημα μαντάτα για τους μοτοσυκλετιστές. Αποδεικνύει πως, ότι κι αν κάνουμε, κάποιοι οδηγοί δεν πρόκειται να μας δουν. Και εμπλέκει άμεσα με το αντικείμενο οτιδήποτε αποσπά μέρος της προσοχής του οδηγού, όπως η χρήση τηλεφώνου κατά την οδήγηση, η συζήτηση με τους συνεπιβάτες, η ακρόαση μουσικής κ.λπ.

Εν τω μεταξύ μια άλλη έρευνα με το ίδιο θέμα στο πανεπιστήμιο του Σάσεξ στην Αγγλία ανακάλυψε ότι οι έμπειροι οδηγοί έχουν στην πραγματικότητα λιγότερες πιθανότητες να εντοπίσουν ενδεχόμενους κινδύνους από μη αναμενόμενες καταστάσεις. Η εν λόγω έρευνα, που ανέλυε τις κινήσεις των ματιών οδηγών που παρακολουθούσαν βίντεο με προσομοίωση των συνθηκών κυκλοφορίας, δείχνει ότι η πολυετής οδηγική εμπειρία «εκπαιδεύει» κάποιον να βλέπει το αναμενόμενο, πολλές φορές ακόμη κι αν αυτό δεν είναι εκεί. Λίγα περισσότερα λόγια για την «προσοχή» και την ικανότητα αντίληψης Όπως είπαμε και παραπάνω το κύριο σημείο είναι αυτό που ονομάζουμε «προσοχή».

Για να καταλάβουμε πως προκύπτει η «τύφλωση απροσεξίας» πρέπει να δούμε το πρόβλημα λίγο πιο σφαιρικά. Το μεγαλύτερο μέρος της «αντιληπτικής μας διεργασίας» συμβαίνει ασυνείδητα, έξω από την συνειδητή μας αντίληψη. Τα αισθητήρια μας βομβαρδίζονται συνεχώς από ένα τεράστιο όγκο πληροφοριών και δεδομένων (εικόνες, ήχοι, μυρωδιές κ.λπ.) που ο εγκέφαλός μας είναι αδύνατον να επεξεργαστεί ταυτόχρονα και αποτελεσματικά. Και φυσικά η πλειοψηφία αυτών των «σημάτων» είναι εντελώς άχρηστη για αυτό που κάνουμε εκείνη τη στιγμή. Η υπερφόρτωση μάλιστα αυτή γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν προσπαθούμε ταυτόχρονα να ανακαλέσουμε πληροφορίες από τη μνήμη μας ή να κάνουμε κάποια άλλη σημαντική σκέψη. Για αντεπεξέλθει ο εγκέφαλος μας λοιπόν σ’ αυτήν την δύσκολη και συνεχή κατάσταση έχει αναπτύξει έναν μηχανισμό που αποκαλούμε «προσοχή – προσήλωση», ο οποίος λειτουργεί ως φίλτρο, που ταχύτατα και ασυνείδητα επιλέγει ένα μικρό ποσοστό των εισερχόμενων σημάτων για περαιτέρω πλήρη επεξεργασία και συνειδητή αντίληψη. Οι υπόλοιπες πληροφορίες μένουν απαρατήρητες, χάνονται και δεν αποθηκεύονται ποτέ στη μνήμη μας – είμαστε τυφλοί σ’ αυτές εφόσον δεν τίθενται ποτέ κάτω από συνειδητό έλεγχο.

Όλα αυτά συμβαίνουν χωρίς ο άνθρωπος να μπορεί να ασκήσει πάνω τους επιρροή. Οι περιορισμοί της προσοχής είναι γνωστοί σ’ αυτούς που ασχολούνται με την μελέτη του «ανθρώπινου παράγοντα» και ερευνούν την αλληλεπίδραση των ανθρώπων με κτίρια, μηχανές και γενικά με το περιβάλλον τους. Η «τύφλωση απροσεξίας» προκαλεί ατυχήματα όταν η προσοχή από λάθος φιλτράρει κάποιες τελικά σημαντικές πληροφορίες. Κατανοώντας τον μηχανισμό που η προσοχή διαχωρίζει τις σημαντικές από τις ασήμαντες πληροφορίες είναι το πρώτο βήμα για να κατανοήσουμε την «τύφλωση απροσεξίας». Αν καταλάβουμε γιατί συμβαίνουν τα λάθη τότε ίσως μπορέσουμε να βρούμε τρόπους να τα μειώσουμε. Η προσοχή επηρεάζεται από τέσσερις βασικούς παράγοντες: το πόσο ευδιάκριτο είναι κάτι, τον πνευματικό φόρτο εργασίας, το κατά πόσο είναι κάτι αναμενόμενο και την ικανότητα.

1. Πόσο ευδιάκριτο είναι κάτι

Καθώς κοιτάζουμε τριγύρω ξαφνικά ένα αντικείμενο εμφανίζεται από το παρασκήνιο. Το πόσο ευδιάκριτο είναι, δηλαδή η ικανότητά του να τραβά την προσοχή, εξαρτάται κατά βάση από την αντίθεση που έχει με το περιβάλλον γύρω του. Δεν έχει να κάνει τόσο με την ένταση όσο με την διαφορετικότητα από το παρασκήνιο. Γι’ αυτό και τα οχήματα άμεσης βοήθειας (ασθενοφόρα, πυροσβεστικά, περιπολικά κ.λπ.) χρησιμοποιούν φάρους και ενοχλητικές σειρήνες που διαφέρουν από τα χρώματα και τους συνηθισμένους ήχους του χώρου που κινούνται.

2. Ο πνευματικός φόρτος εργασίας και οι παράλληλες διεργασίες

Το «ποσό προσοχής» (αδόκιμος όρος αλλά αρκετά περιγραφικός, επίσης θα μπορούσαμε να πούμε η «ικανότητα αντίληψης») για κάθε άνθρωπο είναι περίπου συγκεκριμένο οπότε όσο περισσότερο προσηλωνόμαστε σε μια διεργασία τόσο λιγότερη προσοχή μπορούμε να αφιερώσουμε σε κάποια άλλη. Η «τύφλωση απροσεξίας» συχνά συμβαίνει διότι κάποιο δευτερεύον γεγονός αποσπά μεγάλο μέρος της προσοχής μας. Θεωρητικά το να ρυθμίζουμε το ραδιόφωνο, να μιλάμε στο κινητό, να συζητάμε ένα σημαντικό θέμα ή να βυθιζόμαστε σε βαθιές σκέψεις, μπορεί να απορροφήσει σημαντικό μέρος της προσοχής μας. Σε περιπτώσεις όπως η κίνηση σε έναν έρημο δρόμο αυτό μπορεί να μην είναι και τόσο σημαντικό, αλλά όταν οι καταστάσεις γίνουν πιο περίπλοκες μπορεί να μην «περισσέψει» αρκετή προσοχή για σημαντικότερες διεργασίες οπότε να καταστούμε «τυφλοί». Βέβαια τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά γιατί και η έλλειψη πνευματικού φόρτου μπορεί να προκαλέσει αντίστοιχα φαινόμενα. Όταν η διεργασία που επιτελούμε απαιτεί πολύ μικρά «ποσά» προσοχής αυτό μπορεί να επιφέρει μείωση της εγρήγορσης και προσωρινή ελάττωση της ικανότητας αντίληψης. Οι άνθρωποι συχνά πηγαίνουν με τον «αυτόματο πιλότο» όταν εξασκούν δραστηριότητες στις οποίες έχουν μεγάλη εμπειρία, όπως για παράδειγμα η οδήγηση. Και μάλιστα η σύγχρονη τεχνολογία επιτείνει το πρόβλημα καθώς διευκολύνει σε πολλά πράγματα τον άνθρωπο λιγοστεύοντας τα πράγματα για τα οποία θα πρέπει να αφιερώνει την προσοχή του οδηγώντας τον σε μια πνευματική αδράνεια που μειώνει τελικά την ικανότητα για αντίληψη των συμβάντων. Οι πιλότοι που παρατηρούσαν το λαμπάκι στον πίνακα οργάνων τους ήταν απόλυτα επαναπαυμένοι ότι τα αυτόματα συστήματα του αεροσκάφους τους θα διατηρούσαν τον επιθυμητό ρυθμό καθόδου και δεν κατάφεραν να παρατηρήσουν αυτό που έβλεπαν πιθανόν όλοι οι υπόλοιποι επιβάτες. Το ερώτημα πολλές φορές δεν είναι «πόση πολλή δουλειά μπορεί να διεκπεραιώσει ένας άνθρωπος με ασφάλεια, αλλά πόσο λίγη».

3. Η προσδοκία

Η παρελθούσα πείρα μας πάνω σε κάτι παίζει σημαντικό ρόλο στην προσοχή μας και στην ικανότητα αντίληψής μας, γιατί είναι αυτή που ουσιαστικά μας διδάσκει τι τελικά είναι σημαντικό και τι όχι. Για παράδειγμα σκεφτείτε την αναπνοή σας. Τώρα μπορείτε να νοιώσετε την κίνηση του στήθους σας. Φυσικά η κίνηση αυτή είναι πάντα εκεί (γιατί αν δεν ήταν δεν θα μπορούσατε να διαβάζετε αυτές τις γραμμές) αλλά είστε «απρόσεκτα τυφλοί» γι’ αυτήν μια και ποτέ δεν την προσέχετε. Τίποτε καινούργιο δεν συμβαίνει και ο εγκέφαλος σας φιλτράρει αυτή την αίσθηση για να απελευθερώνει πόρους για σημαντικότερες παρατηρήσεις. Η προσδοκία έχει πολύ σημαντική επίδραση στην ικανότητά μας να βλέπουμε και να παρατηρούμε. Τα λάθη συχνά συμβαίνουν όταν ένα καινούργιο γεγονός παρεμβάλλεται σε μια ακολουθία συνηθισμένων συμβάντων. Κι αυτός είναι ο λόγος που συχνά έμπειροι και καλά εκπαιδευμένοι άνθρωποι ασυνείδητα φιλτράρουν αυτό που για πρώτη φορά συμβαίνει σε μια διαδικασία που χρόνια τώρα δεν είχε συμβεί τίποτα. Ο εγκέφαλος είχε δημιουργήσει συγκεκριμένες προσδοκίες για να μπορεί ταχύτερα να προβλέπει και να αντιδρά ουσιαστικά αδιαφορώντας για τα εξωτερικά ερεθίσματα. Ο καπετάνιος του υποβρυχίου επί χρόνια αναδύονταν χωρίς ποτέ τίποτε να συμβεί. Όταν λοιπόν είχε το πλοιάριο από πάνω του απλώς δεν το είδε γιατί δεν περίμενε να υπάρχει. Επίσης πολλές φορές η μεγάλη εμπειρία μας οδηγεί να βλέπουμε πράγματα που δεν υπάρχουν, να ψάχνουμε ενδείξεις που επιβεβαιώνουν την προσδοκία μας και να αγνοούμε κάθε απόδειξη περί του αντιθέτου. Η νοσοκόμα παίρνοντας το λάθος φιαλίδιο από το ίδιο ντουλάπι όπως κάθε φορά, πρόσεξε το σχήμα και το μέγεθος που ήταν ίδια με του σωστού και αγνόησε την ετικέτα που έγραφε άλλα στοιχεία.

4. Ικανότητα προσοχής

Είναι προφανές ότι η ικανότητα προσοχής (αντίληψης) διαφέρει από άτομο σε άτομο και από ώρα σε ώρα. Μειώνεται από το αλκοόλ, τα ναρκωτικά, την κούραση, τον εκνευρισμό, την ηλικία. Όλα αυτά μειώνουν τις διεργασίες που μπορεί ο εγκέφαλος να διαχειριστεί ταυτόχρονα με επιτυχία. Επίσης όπως αναφέραμε και παραπάνω είναι θέμα εμπειρίας. Εμπειρία είναι κατά πόσον ένας άνθρωπος μπορεί να επεξεργάζεται προηγούμενα συμβάντα και να δημιουργεί τα κατάλληλα φίλτρα. Στην αρχή ένας οδηγός αυτοκινήτου πρέπει να σκέφτεται πότε και πως θα αλλάξει ταχύτητα ή πόσο θα πατήσει το φρένο.

Με την εμπειρία οι δευτερεύουσες αυτές εργασίες γίνονται αυτόματα, αποδεσμεύοντας πόρους για σημαντικότερες όπως είναι η οδήγηση αυτή καθεαυτή. Όμως κι αυτός ο αυτοματισμός μπορεί κάποιες φορές να αποδειχτεί καταστροφικός. Ένας πρωτάρης είναι πιθανόν να κάνει κάποιο λάθος μη μπορώντας να αποφασίσει έγκαιρα τι πρέπει να κάνει σε μια δεδομένη περίσταση, αλλά είναι πιο απίθανο να μην εντοπίσει μια ασυνήθιστη κατάσταση. Η προσοχή του και η συνεπακόλουθη ικανότητα αντίληψής του είναι πολύ μεγαλύτερη, καθώς προσπαθεί να υπερκαλύψει τις υπόλοιπες αδυναμίες του. Υπάρχει ελπίδα; Πάντως υπάρχουν και μερικά χρήσιμα συμπεράσματα από αυτές τις έρευνες γύρω από την «τύφλωση απροσεξίας» που μπορούν να μας οδηγήσουν σε κάποιες μεθόδους αυτοπροστασίας. Για παράδειγμα παρότι το να είσαι ευδιάκριτος (μέχρι κραυγαλέος) δεν μπορεί να σου εγγυηθεί ότι θα γίνεις αντιληπτός, σίγουρα αυξάνει τις πιθανότητες σου στον δρόμο. Όταν ο Simons επανέλαβε το πείραμα με ασπρόμαυρο βίντεο όπου το απροσδόκητο αντικείμενο ήταν κόκκινο το ποσοστό αυτών που δεν το είδαν μειώθηκε στο τριάντα τοις εκατό (30%).

Πάλι υψηλό ποσοστό αλλά τουλάχιστον το υπόλοιπο 70% το παρατήρησε. Έτσι λοιπόν φοράτε πάντα ρούχα και κράνη με έντονα χρώματα, διαλέξτε μοτοσυκλέτες με χρώματα που κάνουν έντονη αντίθεση με το περιβάλλον (τα σκουρόχρωμα οχήματα έχουν μεγαλύτερα ποσοστά εμπλοκής σε ατυχήματα ειδικά νύχτα ή μέρες με άσχημο καιρό), έχετε συνεχώς αναμμένα φώτα, μην διστάσετε να κάνετε αισθητή την παρουσία σας με την κόρνα αλλά πάνω από όλα: Μην θεωρείτε ποτέ δεδομένο ότι οδηγός που κοιτάζει προς το μέρος σας έχει δει. Να συμπεριφέρεστε σαν όλοι γύρω σας να είναι στ’ αλήθεια τυφλοί και να είστε έτοιμοι για όλα.

Και να θυμάστε πάντα ότι... σχεδόν οι μισοί ΔΕΝ είδαν ποτέ το γορίλα.

ΚΟΡΙΟΛΑΝΟΣ - ΗΡΩΔΕΙΟ

Απο τις πιο κουραστικες παραστασεις που εχω δει. Στο τελος χειροκροτησα μανιωδως, οχι γιατι εντυπωσιαστηκα αλλα γιατι επιτελους τελειωσε.

Περι του «Κοριολανου» ο λογος, του Σεξπιρ ( ποτε δεν καταλαβα βαση ποιου ορθογραφικου κανονα το γραφουν Σαιξπηρ ) σε σκηνοθεσια Κακογιαννη με τον Κυριακιδη, τη Βουρτση, τον Βογλη, τον Κεντρο και τα αλλα παιδια..

Με σκοτωσε ψυχολογικως. Με διελυσε. Μονο κατοπιν ποσης 13 τεκιλων, επανηλθα. Ειχαμε εισιτηρια στο πανω διαζωμα. Για να δεις, θες κυαλια. Δεν ειχαμε. Ξερω. Ας προσεχαμε. Αν εξαιρεσω τον Κυριακιδη και τον Βογλη τους υπολοιπους τους χαναμε ακουστικως. Λιγο η φαντασια, λιγο η εικονα, λιγο το ψιλοπεριπου εβγαζα ακρη αλλα με κοπο.

Παρασταση 3 ωρων. Δεν ξερω, ωρες ωρες με πιανουν κατι φιλοσοφικα ερωτηματα τυπου αν υπαρχει θεος, τι ειναι αγαπη, αν μπορει να βρει κανεις αληθινους φιλους, ποιος θα δειρει τον Σουγκλακο, σε ποια θεση παιζει ο Ζιοβανι και χθες προστεθηκε ακομα ενα. Αφου ρε φιλε, οτι εχεις να μας πεις, μπορεις να το κανεις σε 1-1,5 ωρα, γιατι πρεπει να καθομαστε στο επιβλητικο πλην αβολο Ηρωδειο για 3; Ολοι λενε οτι ο Σεξπιρ, ο μεγιστος, ο τρανος, ο γιγαντας.

Τολμω να διατυπωσω οτι δεν μου αρεσε. Ανακαλυψα επισης ποια ηταν η πηγη εμπνευσης του Φωσκολου για τους επικους διαλογους των ατελειωτων σιριαλς του. «Ω τρισκαταρατε, σκοτεινε αρχοντα, γιε του πενθους και της μοιρολατριας, ειθε να σου χαρισουν οι θεοι ολες τις αρρωστιες του κοσμου, η φλογα του σπαθιου μου θα πεσει πανω σου και θα σου καρατομησει ολες τις φλεβες και τις αρτηριες σου, το μισος μου για σενα τοσο δυνατο οπως ο τριτος δεξια βραχος στο ακρωτηρι του Γιβραλταρ, η λαβα που καιει την καρδια μου θα γινει ορμητικος ποταμος που θα σε πνιξει στο πελαγος της ανυπαρξιας, ω κλαυσιγελε, ανθρωπαριο που τολμας να με κοιτας πανω απο το πηγουνι και κατω απο το μετωπο.»

Και ολα αυτα απλως για να πεις στον αλλον «αει παρατα μας», ε, συγγνωμη αλλα δεν το αντεχω. Ξυλινος και υπερβολικος λογος που με κουραζει. Οσο για τους ηθοποιους, ο Κυριακιδης με αφησε οπως συνηθως εμενε και ο Ατματζιδης στη δυση της καριερας του. Αγαλμα. Τον ειχα ικανο μονο για σιριαλ της πυρκαγιας, του ερωτος και του ολεθρου αλλα ηταν σπουδαιος. Ο Bογλης μπερδεψε 5 φορες τα λογια του αλλα η υποβλητικη του παρουσια σχεδον εσβησε το ψεγαδι. Η Βουρτση στο δευτερο ημιχρονο εκανε αυτο που ξερει καλα. Εκλαψε. Στο δικο της σημειο,που κορυφωνοταν το δραμα της παραστασης, δεν ακουγοταν. Ο Κεντρος ειναι καλυτερος, πολυ καλυτερος σε κλειστους χωρους και μαλλον χαθηκε στο ανοιχτο γηπεδο. Οι 2 δημαρχοι ηταν εξαιρετικα πειστικοι σε σημειο που αν ειχα μια μολοτοφ ( που ειναι και της μοδας ) θα τους την πεταγα. Φωτισμοι και μουσικη παιρνουν θετικο προσημο οπως επισης και οι χορογραφιες που προσεφεραν ωραιο θεαμα.

Σιγουρα, η παρασταση ειχε πολλα να πει, ειχε μπολικο food for thought. Με τετοιο κειμενο και με τοσο μεγαλη διαρκεια μετετραπη σε thought for food, cigar, drink and sleep.

Για την ιστορια, τα στοιχεια της παραστασης:ΚΟΡΙΟΛΑΝΟΣ ΔΡΑΜΑ του Ουίλιαμ Σαίξπηρ Σκηνοθ.: Μ. Κακογιάννης. Παίζουν: Βλ. Κυριακίδης, Μ. Βούρτση, Γ.Βόγλης, Γ. Κέντρος, X. Εμμανουήλ, Ν. Χατζόπουλος, Μ. Βακούσης, Τ.Παπαμόσχου. Σκην.: Απ. Βέττας. Κοστ.: Γ. Μετζικώφ. Μουσ.: Κ.Κακογιάννης. Οπλομαχίες: Κ. Μπουμπούκης Η μυρωδιά του πολέμου και της φρίκης, η ρωγμή στην ηθική του ανθρώπου,και στο κέντρο μια αμφιλεγόμενη σκληρή προσωπικότητα ενός Ρωμαίου στρατηγού

ΡΗΤΑ ΚΑΙ ΓΝΩΜΙΚΑ part 10

Αν η δουλεια ηταν ευχαριστηση δεν θα σε πληρωναν για να την κανεις.

Δεν μου χρωστας τιποτα απο αυτα που σου οφειλω

Αν πολεμάς τα τέρατα, να προσέχεις κατά την διάρκεια μην μεταμορφώνεσαι σε ένα από αυτά

Δεν μου αρέσει να υποστηρίζω έμμεσα ή άμεσα το αλκόολ, ναρκωτικές ουσίες, ή άλλες μεθόδους έμπνευσης και πνευματικής διέγερσης, αλλά όπως έλεγε και o κολομβιανος προσωπικος μου ποτοαναμεικτης “ ….αρκετά από αυτά δουλεύουν πραγματικά...»

Για να ανακαλυψεις τα ελαττωματα μιας γυναικας, επαινεσε την στις φιλεναδες της

Όταν βρεθείς στη μικρή περιοχή, βάλε το γκολ και μετά έλα να συζητήσουμε για το ποιες επιλογές είχες…

Δικηγόροι, Ζωγράφοι, πολιτικοι και Δημοσιογράφοι : Oι μοναδικοί άνθρωποι που μπορούν να κάνουν το άσπρο μαύρο

καμια φορα οι ανθρωποι προτιμουν τη σιγουριά της θλίψης από την αβεβαιότητα μιας νέας περιπέτειας

Και ζούμε όλοι καλά και κάποιοι καλύτερα

Roi Mat

Με τις υπέροχες μνήμες δεν μπορεί να αναμετρηθεί κανένας.

Μπορεί να μην πήγατε εκεί που σκοπευάτε να πάτε, αλλά προσπαθήστε να καταλήξετε εκεί που θέλετε να είστε

Μην κρίνεις ένα βιβλίο από το εξώφυλλο του

Mην ρωτάτε ποιοί είστε και προς Θεού μην παραμείνετε οι ίδιοι

Εχεις ξεκαθαρο εσωτερικο χαος

Το πλοίο στο λιμάνι είναι ασφαλές. Αλλά τα πλοία, δεν φτιάχνονται γι’αυτό.

Μόλις γνωρίσαμε τους έχθρους μας και είμαστε έμεις

Aν θες το ουράνιο τόξο, θα πρέπει να συνηθίσεις να τα βάζεις με την βροχή

Οι ξεπεσμενοι που την εχουν δει ψαγμενοι…

ΑΠΙΘΑΝΟ ΚΑΤ

Ο πατερας μου είναι ηλικιωμενος. Όπως καμια φορα συμβαινει σε ηλικιωμενους, επεσε κατω χωρις να τον δω και αφου του παρειχα τις πρωτες βοηθειες και τον εβαλα να ξαπλωσει, καλεσα το 166 και στο διαλογο μου με τον υπαλληλο τον ρωτησα τα εξης:

Α) αν οι ενεργειες μου ηταν σωστες [ ΣΣ. Δεν τον σηκωσα αμεσως, του εβαλα ένα μαξιλαρι κατω από το κεφαλι, του ειπα να κουνησει ποδια και χερια, τον ψηλαφησα και τον ρωτησα αν πονουσε καπου συγκεκριμενα και μετα από 5 λεπτα, τον σηκωσα σιγα σιγα και τον εβαλα στο κρεβατι να ξαπλωσει και του εδωσα ένα λεξοτανιλ να ηρεμησει γιατι αισθανοταν λιγο ταραγμενος]

Β) αν πρεπει να προσεξω κατι άλλο, ώστε να μη βρεθω προ απροοπτης εξελιξης. Ο υπαλληλος του 166, ευγενεστατος, μου ειπε πως αφενος εκανα καλα, αφετερου να προσεξω μηπως εχει ταση για εμετο, μηπως λεει ασυναρτησιες και εχει ισχυρο πονοκεφαλο και μου συνεστησε να καλεσω στο ΚΑΤ που εφημερευε, για να ζητησω περισσοτερες πληροφοριες.

Οπερ και εγενετο και μετα το πρωτο τηλεφωνημα, καλεσα στο 210 62 80 022 που ειπα τι θελω και σας παραθετω τον διαλογο αυτουσιο:

- Γεια σας, θελω να ρωτησω, επεσε ο πατερας μου και χτυπησε στο κεφαλι…

- Φερτε τον εδώ

- Συγγνωμη, πριν τον φερω, μπορω να σας πω τι εγινε;

- Τι να μου πειτε, αφου σας λεω να τον φερετε

- Σας παρακαλω, αφηστε με για λιγα δευτερολεπτα να σας εξηγησω

- Καλα

- Και λεω τι συνεβη και τι εκανα

- Όπως σας ειπα και πριν, φερτε τον εδώ

- Μα καλα, δεν μπορειτε να μου απαντησετε, αν εκανα καλα και τι να κανω;

- Εγω κυριε ονομαζομαι Σαλανης και ειμαι νευροχειρουργος. Εσεις ειστε ΚΑΠΟΙΟΣ και μου λετε ότι επεσε ο πατερας και σας λεω να τον φερετε εδώ. Ότι κανετε είναι με δικη σας ευθυνη.

ΚΑΙ ΜΟΥ ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ!!! Για την ιστορια, καλεσα και τον οικογενειακο μου γιατρο, του ειπα τι συνεβη, μου ειπε να του παρω πιεση. Οπερ και εγενετο, με ρωτησε πως αισθανεται και αν επικοινωνει καλα με το περιβαλλον, απαντησα καταφατικα ( η πιεση ηταν ενταξει ) και μια ωρα μετα την πτωση, μιλουσε κανονικα, δεν αισθανοταν καποια αδιαθεσια ή ζαλη και κοιμηθηκε.

Αφου σας εξιστορησα τι συνεβη θελω να θιξω μερικα σημεια. *ειμαι φορολογουμενος πολιτης. Αυτους στο ΚΑΤ και στο κάθε ΚΑΤ τους ΠΛΗΡΩΝΩ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ ΜΟΥ. Από πού και ως που μιλανε ετσι; *από πού και ως που ο γιατρος που υποτιθεται είναι στην υπηρεσια του πολιτη, Ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ, κλεινει τα τηλεφωνα;

*ΗΤΑΝ ΤΟΣΟΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΟΠΟΣ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΜΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΗ;

*ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΦΟΒΕΡΟ ΚΑΙ ΤΡΟΜΕΡΟ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΕΥΓΕΝΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΛΟ ΤΡΟΠΟ;

Δεν τον πηρα για φαρσα, δεν τον πηρα για να πιουμε καφε, ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΖΗΤΗΣΑ σε μια ωρα αναγκης!!!

*Μηπως αυτος ο κυριος γνωριζει, μηπως εχει υποψη του τι σημαινει η ταλαιπωρια του να καλεσει κανεις το 166, να παει στο νοσοκομειο, να περιμενει με την αγωνια στο κατακορυφο, και μετα να περασουν ωρες και ωρες για να επιστρεψει στο σπιτι του; Ιδιαιτερα δε, όταν η μητερα μου που και αυτή είναι ηλικιωμενη, φανταζεστε σε τι πανικο περιηλθε. Αυτος ο απαραδεκτος κυριος, δεν μπορουσε να με καθοδηγησει; Ας είναι καλα ο ανθρωπος αρχικα στο 166 που μου εδωσε και μαλιστα ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΙΑ 2-3 συμβουλες και φυσικα ο οικογενειακος μας γιατρος που με καθησυχασε αφου φυσικα μου ειπε τι να κανω. ή μηπως ηθελε να παω ντε και καλα στο ΚΑΤ ώστε για μια απλη εξεταση να πεσει το αναλογο φακελακι;

Ο δημοσιος υπαλληλος που μια φορα τον χρειαστηκα, να μου κλεινει το τηλεφωνο στα μουτρα ΣΕ ΜΙΑ ΩΡΑ ΑΝΑΓΚΗΣ. Αμα είναι ο καθενας μας να εχει τον πονο του και ο ΓΙΑΤΡΟΣ να του κλεινει το τηλεφωνο κατά προσωπο τοτε μαλλον διαφορετικα αντιλαμβανομαστε την ιατρικη επιστημη….

Δεν επιθυμω ο κυριος αυτος να εχει καμια συνεπεια. Δημοσιοποιω το ονομα του γιατι εκεινος συστηθηκε με περισσο θρασσος τυπου «εγω ειμαι ο Ριβαλντο, ποιος εισαι εσυ ρε Καμπανταη»

Αλλωστε αυτος που ποναει, ξερει και να συγχωρει. Και ότι κανει κανεις, αργα ή γρηγορα το βρισκει μπροστα του.

Μια επιπληξη όμως ελπιζω να τον βελτιωσει ως ΑΝΘΡΩΠΟ και να μαθει να συμπεριφερεται ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ…

Αφου δεν εχει την παιδεια να το κανει από μονος του, ας του το πει καποιος…

A TRIBUTE 2 Θ.Β.

Ο Θανασης Βεγγος είναι ο αγαπημενος μου Ελληνας ηθοποιος

Πιστευω πως στο βλεμμα του απεικονιζεται ολοκληρη η ιστορια της μεταπολεμικης Ελλαδας. Ο πονος, το φιλοτιμο, η πικρα, η εντιμοτητα, η εργατικοτητα, η αλληλεγγυη, η αισιοδοξια, η τρεχαλα, το εξω καρδια…. Θα ηθελα με το παρον να καταγραψω μερικους σταθμους.

Γεννηθηκε το 1926.

48-50. εξοριστος στη μακρονησο.

55-56. πρωτη κινηματογραφικη εμφανιση στη μαγικη πολη του Κουνδουρου και ένα χρονο μετα παιζει στο δρακο του Κουνδουρου ( η αγαπημενη μου ελληνικη ταινια με έναν αξεπεραστο Ηλιοπουλο) και στο κοριτσι με τα μαυρα του Κακογιαννη

56-58. κανει ένα περασμα σε 20 ταινιες και σε άλλες τοσες κανει το παιδι για ολες τις δουλειες σε κινηματογραφικα συνεργεια

58-59. δευτεροι ρολοι σε 25 ταινιες

60-62. συμπρωταγωνιστης για πρωτη φορα με τον σταυριδη στους δοσατζηδες και στο δουλειες του ποδαριου με τον Φραγκισκο Μανελλη, στα ντερβισοπαιδα με τον χατζηχρηστο και στο ο μητρος και ο μητρουσης με τον φραγκισκο μανελλη

62. πρωταγωνιστει πια στο πιθαρι του δημου σκλαβου και στις φαρσες – μην ειδατε τον παναη, ζητω η τρελα και ο βασιλιας της γκαφας 

63-64. τυφλα να χει ο μαρλον μπραντο, ο ιππολυτος και το βιολι του, πολυτεχνιτης και ερημοσπιτης

64. για πρωτη φορα δοκιμαζει την τυχη του στην παραγωγη. Εξω φτωχεια και καλη καρδια, ενας τρελος τρελος βεγγος

66-70. ο τρελος του λουνα παρκ, η μεγαλυτερη του θεατρικη επιτυχια.

67-73. respect. βοηθεια ο βεγγος, φανερος πρακτωρ 000, δοκτωρ ζιβεγγος, τρελος και παλαβος βεγγος, ποιος θανασης, ένα ασυλληπτο κοροϊδο, θου-βου φαλακρος πρακτωρ, επιχειρησις γης μαδιαμ, ο ανθρωπος που ετρεχε πολύ

70-80. δεκα ταινιες και το τι εκανες στον πολεμο θαναση με σαφεις μπηχτες κατά τις χουντας ειχε φτασει στα 3.000.000 εισιτηρια σε ολη τη χωρα!

78-80. θαναση σφιξε κι άλλο το ζωναρι – από πού παμε για τη χαβουζα.

91. επιστρεφει στον κινητογραφο με τις ησυχες μερες του αυγουστου του βουλγαρη και το όλα είναι δρομος του 98

97-98. αχαρνης του αριστοφανη στην επιδαυρο

2000. with much respect στο βλεμμα του οδυσσεα. Μικρος ρολος αλλα….

2001. επιδαυρος και ειρηνη του αριστοφανη

2004. ενας ανθρωπος παντος καιρου. Ντοκιμαντερ για τον βεγγο του γιαννη σολδατου.

2004. προβα στην τρικυμια. Του Δημου Αβδελιωδη που αναφερει χαρακτηριστικα: προκειται για το τελευταιο φαινομενο στην ιστορια του ελληνικου θεαματος….

Συνολικα μιλαμε για 120 ταινιες!

ΠΕΡΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΑΣ ΥΠΟΨΗΦΙΑΣ - RELOAD

Ο εξυπνος ανθρωπος αλλαζει γνωμη Ο χαζος ποτε

Διατυπωσα σε προηγουμενο σχολιο τη θετικη μου σταση σχετικα με τη Μουσουλμανα υποψηφια του ΠΑΣΟΚ για την υπερνομαρχια Ξανθης Δραμας και λοιπων συγγενων περιοχων.

Ομως οφειλω να ομολογησω πως απογοητευθηκα. Οταν για μια γενοκτονια, ενα εγκλημα πολεμου δηλωνεις πως δεν εισαι ΥΠΕΞ, oταν εισαι μελος τουρκικης οργανωσης και υπογραφεις κειμενα κατα της Ελλαδας, oταν δηλωνεις Ελληνιδα δεν μπορεις να κανεις κοκοκο σε ενα προφανες εγκλημα. Οταν εισαι λιγο τρια πουλακια καθονταν επανω σε μια βεσπα δεν δικαιουσαι να βρισκεσαι σε αξιωμα δημοσιας διοικησης.

Μπορεις να φωναζεις οτι νοιωθεις Τουρκαλα, καμια αντιρρηση, δεν χρειαζεται να πηγαινεις σε παρελασεις κλπ.

Αλλα υποψηφιοτητα για δημοσιο αξιωμα ειναι κομματακι πραμα too much Σωστα το ΠΑΣΟΚ στραφηκε σε αυτη την κατευθυνση, αλλα διαλεξε λαθος ανθρωπο.

Δεν γνωριζω ποια ηταν η διαδικασια επιλογης αλλα ο ωριμος επαναπροσδιορισμος δεν εβλαψε ποτε κανεναν...

ΠΕΡΙ EUROVISION

Καλως ηλθατε στη χωρα που έχει 365 ημέρες αποκριές και life-time σπόνσορα την διαφθορά και την παρακμή.

Δεν υπάρχει, βέβαια, κανένας λόγος ανησυχίας, αφού έχει αρκετούς ορόφους ακόμα μέχρι το υπόγειο. Μέχρι τότε ας παραδοθούμε στον πειρασμό των καταχρήσεων μας...

Το μονο που με λυπει στην ολη ιστορια της Γιουροβιζιον ειναι οτι ενω θα μπορουσε να ειναι διοργανωση ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ειναι κλοπι πεηστ αμερικανικου χαζοποπ και δεν ειναι τυχαιο οτι τα περισσοτερα τραγουδια εχουν αγγλικο στιχο και μοιαζουν μεταξυ τους.

Όλα περνουν και χανονται, ενιοτε ανασυρονται σε επετειακα αφιερωματα και ακους το ένα ξεχνας το άλλο. Δεν προκειται να πεσω στην τεχνητη παγιδα της εθνικης ανατασης ή ταπεινωσης εξαιτιας ενός οποιουδηποτε ποπ τραγουδιου, να γινω ενας ιντερνετικος πανελιστας και να βαλλω επι δικαιων και αδικων.

Μιλαμε για ένα τηλεοπτικο ποπ φεστιβαλ. Θεωρω σωστη την κινηση των τελευταιων ετων με τον Ρουβα, την Παπαριζου, την Βισση και οσους αντιστοιχους ακολουθησουν. Ενας αδιαφορος διαγωνισμος για το πολιτισμικο γιγνεσθαι, χρειαζεται αδιαφορους τραγουδιστες και επ αυτου στελνουμε τη δικη μας αφροκρεμα. Δεν κρινεται, δεν εξεταζεται, η μουσικη μας κουλτουρα και δεν προσφερεται το πανηγυρακι ουτε για Δομνα, ουτε για Μαλαμα, ουτε για Λιδακη, ουτε για Μακεδονα, ουτε για Παπαζογλου, ουτε για Χαϊνηδες. Τετοια αποφαση θα ηθελε γενναιοτητα αλλα… δυσκολοι καιροι για τολμηρες ενεργειες…

Η ελληνικη μουσικη δεν εχει αναγκη τη Γιουροβιζιον, ουτε η γιουροβιζιον περιμενει την μουσικη μας. No big deal. Από τη στιγμη κατά την οποια οι ψηφοφοριες εχουν ως μοναδικο αξονα τις πολιτικες συμμαχιες, αυτοματα υποβαθμιζεται ο διαγωνισμος εξ ορισμου και μετατρεπεται σε χαβαλε, διασκεδαστικο σοου, πασαρελα και τηλεοπτικο εμποριο.

Προσωπικα, μου αρκει μια αξιοπρεπης συμμετοχη χωρις υπερογκες δαπανες, δεν εξαρταται το εθνικο μου φρονημα και δεν φερνω την καταστροφη αν δεν βγουμε πρωτοι.

Μηπως η πρωτια της Παπαριζου ανοιξε έναν καινουριο δρομο στα μουσικα μας δρωμενα; Δεν υπαρχει λογος ουτε για μαλλιοτραβηγματα και το θεαμα μου βγαζει ένα τεραστιο χασμουρητο με τους εποχιακους τηλεοπτικους αστερες που τους προσδιοριζει το «συμμετειχε στη γιουροβιζιον το 19…» Αυτά που με ενοχλησαν στη φετινη διοργανωση είναι αφενος – αν αληθευει - το εξωφρενικο ποσο των 170.000 για το φουστανελοειδες κατά το ημισυ της Βισση και τα φτωχης αισθητικης σποτ για την προβολη της χωρας μας.

Ηταν μοναδικη ευκαιρια να προβληθουν μαγικες εικονες από τις φυσικες ομορφιες της πατριδα μας και εμεις το ριξαμε στις μπικινιφορες γκομενες. Αν ηταν το τελευταιο προσεγμενο θα ελεγα χαλαλι και το κοστος οσο και αν εγραψε το κοντερ, καθως τετοιες ευκαιριες δεν εχουμε συχνα ως χωρα.

Για μια ακομα φορα επιβεβαιωνεται το ρηθεν υπο του προφητου: «Μολις γνωρισαμε τους εχθρους μας και ειμαστε εμεις..»

ΡΗΤΑ ΚΑΙ ΓΝΩΜΙΚΑ part 9

Με αυτά που λες φερνεις σε δυσκολη θεση ακομα και τον Πινοκιο

Λεξικο: 

όταν δεν αρκει: «θες πολλες ωρες πτησης ακομα» 

για αλκοολικο: χμμμ… Τελικα εσυ δεν είσαι παμφαγο ον αλλα …παμ-πινω 

για φουσκωτους: αυτος είναι σινεμασκοπ! 16 χ 9 

doggy woman: η γκομενα είναι ξεσκισιμο σκυλι.

Eχεις τόσο χρόνο επιβίωσης όσο ένας Αμερικανός πεζοναύτης στο παζάρι της Βαγδάτης.

There is so many different worlds 

So many different suns 

But we have just one world 

But we live in different ones

“Dire straits – Brothers in arms”

Αν εγω παρω ένα καρφι και το καρφωσω στον τοιχο, θα λεω ότι εκανα εργο; Δηλαδη τι; Ότι χαλασα τον τοιχο; Στρατηγος Μακρυγιαννης.

Αυτο που μου λες ειναι τοσο συνηθες οσο τα κρούσματα ανθρωποφαγίας στη μεταπολεμική Δανία.

Oταν ο αντρας φερνει στη γυναικα του ενα δωρο,χωρις λογο,υπαρχει λογος

H πνευματική χωρητικότητα του μυαλού σου έχει μείνει στην εποχή του Amstrad

Aμα εχεις παλαμαρι  

Tι τη θελεις τη φεραρι;

Το 80% των Ελληνων επιδιωκουν να γινουν τραγουδιστες, ηθοποιοι, προεδροι απαντων σωματειων, φορεων, συλλογων, πολιτικοι, δημοσιογραφοι, ανθρωποι του θεαματος και της τηλεορασης. Το υπολοιπο 20% ειναι ηδη τα ανωτερω.

Στην εύφορη κοιλάδα των υποσχέσεων πολλοί έχουν πεθάνει από την πείνα

Το αρθρο σας σχετικα με τον θανατο μου είναι γεματο υπερβολες

Ποτε μην αποδιδεις στην κακοβουλια ότι μπορει να εξηγηθει με τη βλακεια

Από τη στιγμη που επιασα το βιβλιο σου στα χερια μου μεχρι που το αφησα, πεθανα στα γελια. Καποια στιγμη σκοπευω να το διαβασω.

Δεν εχω ουτε έναν εχθρο αλλα οι φιλοι μου με μισουν

Το σκηνικο της παραστασης ηταν υπεροχο αλλα δυστυχως οι ηθοποιοι εμπαιναν στη μεση.

Στο μονο πραγμα που συμφωνουν οι αντρες και οι γυναικες είναι οτι δεν εμπιστευονται τις γυναικες.

Υπάρχουν άνθρωποι ηλίθιοι από φανατισμό και άλλοι φανατικοί από ηλιθιότητα

Αγορασα μια καρβουνοκίνητη μηχανή για το κούρεμα χρυσόψαρου.

Αν κατηγορείς τους άλλους για τις κακοτυχίες σου, δείχνει έλλειψη παιδείας.

Αν κατηγορείς τον εαυτό σου δείχνει ότι η εκπαίδευσή σου έχει ξεκινήσει.

Αν δεν κατηγορείς ούτε τους άλλους ούτε τον εαυτό σου, η εκπαίδευσή σου έχει ολοκληρωθεί.

Δεν σκεφτομαι τιποτα.

Δεν φοβαμαι τιποτα.

Δεν ελπιζω τιποτα.

Ειμαι πιθηκος.

Εμφανώς δε γνωρίζα πως μπροστά στο μνημονικό σου, οι ελέφαντες έχουν Αλτζχάιμερ.

Ολοι με μισούν γιατί είμαι παρανοϊκός και διχασμένη προσωπικότητα, αλλά είναι ωραίο να είσαι ο εαυτός μου.

Χρειάζεται λιγότερος χρόνος να κάνεις κάτι σωστά από ότι να εξηγήσεις γιατί το έκανες λάθος

ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, ΙΕΡΑΠΕΤΡΑ.

Με τους συναεκτζηδες απο το αεκ.κομ ειχαμε μια κουβεντα επι του θεματος και τη μεταφερω.

Κατα τη γνωμη μου το θεμα ξεφευγει απο την ΑΕΚ, τον Ντεμη, τον Χατζηχρηστο ή τον οποιονδηποτε αλλον φερεται να ακουγεται το ονομα του σε αυτη την αστεια ιστορια.

Αν εχανε ο ΟΣΦΠ, θα γινοταν κατι διαφορετικο πιστευετε; Το θεμα ειναι καθαρα ποινικου δικαιου και ή εχεις κρατος ή δεν εχεις.Αν το κρατος πραγματικα ηθελε, αυτα τα θεματα θα τα ειχε λυσει σε 5' αλλα ΔΕΝ θελει.

Δυστυχως η παιδεια των φορεων τους υπαγορευει οτι για να κρατησεις τις μαζες κοιμωμενες θα πρεπει να προσφερεις καβγαδες ειτε μεταξυ διαφορων ομαδων ( οπως οι οπαδοι ) ειτε μεταξυ των ομαδων και των δυναμεων καταστολης.

Οι υπολοιποι αρεσκονται στο να απολαμβανουν τους τσακωμους των παραπανω απο την τηλεοραση. Δυστυχως - ή μηπως ευτυχως; - δεν καταλαβαινουν οτι οι μαζες κοιμουνται καλυτερα με το θεαμα. Για τον χαβαλε του πλοιου βαριεμαι να γραψω οτι "τα καταδικαζω" και λοιπες χαζοχαρουμενες ρησεις που συνηθιζονται σε αυτες τις περιπτωσεις. Καλως εγινε οτι εγινε.

Μπας και παρουμε χαμπαρι οτι ο Ελλην εντος της Ελλαδας δεν χρειαζεται να μετακινειται. Δεν του αξιζει.

Οπως ειχα πει πριν τον τελικο και εξακολουθω να το πιστευω, ή θα επρεπε να αλλαξει η εδρα του αγωνα ή δεν θα επρεπε να δωθει ιχνος εισιτηριου στις ομαδες και να διατιθονταν μονο στην τοπικη κοινωνια. Αν ειναι να κανεις εκδρομες, τι νοημα εχει η αποκεντρωση;

Αφου ολοι βλεπουμε οτι οι δυναμεις καταστολης κατ εντολην δεν κανουν τιποτα. γιατι επιμενετε για τις εκδρομες; Τη μετακινηση των Βησιγοτθων ομως μπορεις να την αποτρεψεις. Προτιμω την αστυνομια να με φυλαει απο τον κλεφτη και οχι απο τον Οστρογοτθο με οποιοδηποτε κασκολ. Αν ειναι λοιπον να βλεπουμε βανδαλισμους, ή να κινητοποιειται η μιση αστυνομικη δυναμη για να γινεται ενας ποδοσφαιρικος αγωνας ησυχα, ειναι περιττο. Υποστηριξα τη λυση της τοπικης κοινωνιας για τους εξης λογους:

1. Δεν μιλαμε για Ακρατητο. Μιλαμε για το μεγαλυτερο νησι της χωρας που γεμισε το σταδιο με την εθνικη και ψιλογεμισε το γηπεδο οταν επαιξε προσφατα η μη αυθεντικη ομαδα της κρητης. Ειμαι σιγουρος οτι θα γεμιζε ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ του κυπελλου χωρις τους εκδρομεις εξ αθηνων. Ενα ματς τιτλου ολη η Κρητη θα το εβλεπε.

2. Οι τοπικοι βησιγοτθοι αφενος ειναι λιγοι, αφετερου ειναι γνωστοι και ελεγχονται καλυτερα.

3. Οπαδοι της ΑΕΚ και του ΟΣΦΠ υπαρχουν ουτως ή αλλως στο νησι, μηπως οι αθηναιοι εφεραν καποια τρομακτικη ενισχυση;

4. Οταν διοργανωνεις το παιχνιδι ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ τι τυπου εκδρομεις περιμενεις να κατεβουν; Ειναι υποκρισια στο τετραγωνο να αλλαζεις το Σ/Κ που για πολλους ειχε θεωρηθει ως μια πρωτης ταξεως εκδρομη, ωστε να κατεβουν λιγοι και τελικα οι λιγοι που κατεβηκαν να κανουν το πλοιο καμπριο!

Οταν μιλαω για την τοπικη κοινωνια δεν εννοω τα σχολεια και τις δημοσιες υπηρεσιες. Εννοω τους οπαδους των ομαδων απο την τοπικη κοινωνια. Που σε συνεργασια με τους τοπικους φορεις ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΙ και ξερουν ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ θα υπαρχουν πολυ περισσοτερες πιθανοτητες να γινει ενας ηρεμος αγωνας ποδοσφαιρου.

Να γινει συμφωνια κυριων με τις ομαδες να μην υπαρξουν εκδρομες οπαδων. Αυτο εννοω. Οσο για το ατομικο δικαιωμα το να δεις την ομαδα σου, ναι, δεν ειναι ολοι καφροι. ΟΜΩΣ περαν του ατομικου καλου υπαρχει και το συλλογικο καλο.

Και οταν γινουν τα μπαχαλα, ουτε εσυ ουτε εγω εχουμε τη δυναμη ειτε να απομονωσουμε τετοια στοιχεια ουτε να αντιδρασουμε ουτε να καταδωσουμε και εν τελει, γινομαστε κατα καποιο τροπο συνυπευθυνοι.

Στο πλοιο της αγαπης, ηταν μεσα 600 και τη σκηνη της αποβασης της Νορμανδιας τη γυρισαν συμφωνα με μαρτυριες 50. Οι αλλοι 550 τι εκαναν; Μπορει ομως κανεις να τους κατηγορησει; Οχι φυσικα γιατι κανεις δεν θα τα βαλει με 50 κομαντος. Ολοι εκαναν τις κοτες και προτιμησαν να προσευχηθουν για να γυρισουν σωοι στα σπιτια τους.

Για ολα τα παραπανω κατα τη γνωμη μου δεν υπαρχει κανενας λογος για μετακινησεις οπαδων.

ΟΣΦΠ - ΑΕΚ 3-0

Το σφυριγμα της ληξης με βρηκε χαμογελαστο.

Η δικαιωση του μεγαλου δασκαλου του παγκοσμιου ποδοσφαιρου που ολοι πρεπει γονυπετεις να του ζητησουν συγγνωμη και ο καλυτερος τροπος αποκαταστασης του ανδρος, είναι η κατασκευη 10μετρου αγαλματος του εξω από το ΟΑΚΑ. «ΚΑΛΩΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ 3-0» 3 αγωνες από 3 γκολ 9 τεμαχια 

Το μοναδικο σημειο που με στενοχωρησε είναι ότι οι τυποι με τα ερυθρολευκα για λιγα δευτερολεπτα διαψευδουν τις προβλεψεις μου. 2-0 ειπα για τον αγωνα στο Καραϊσκακη και μου τα χαλασε ο Ριμπο. 2 γκολ διαφορα ειπα για τον τελικο και μου τα χαλασε παλι ο εν στυσει Καστιγιο στα τελευταια δευτερολεπτα. 

Ο καλυτερος τροπος για να μη βλεπεις την αληθεια είναι να καλλιεργεις υπερμετρες προσδοκιες. Και να είναι τοσο μεγαλη η διαφορα ώστε να μην εχεις καν το κουραγιο να φωναξεις για το καθαρο τετ α τετ του Λυμπε στο α ημιχρονο που βαφτιστηκε συνοπτικα ως οφσαϊντ.

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ

Η ΑΕΚ μπηκε δυνατα και μου αρεσε. Πιεση, κατω η μπαλα, συνδυασμοι και εδειχνε να πατα καλυτερα στο χορτο. Ο ΟΣΦΠ ξεκινησε μπλαζε με γιομες και λομπες από τον Σουρερ, χωρις σοβαρο κεντρο και αγωνιστικο προσανατολισμο. Εκανε μεν 2 φασεις αλλα μαλλον συγκυριακα. Το αναπαντεχο πλασε του εισαι τρελα μετα από 2 τσαφ των αμυντικων μας και μια παρολιγον κεφαλια από μια ατομικη ενεργεια του Τζολε. 

Από την άλλη, βγηκαμε μπροστα, κερδισαμε κορνερ, απειλησε ο Τσιριλο, μεγαλη ευκαιρια ο Κατσουρανης, αξιοπρεπεις επιθεσεις και πιεση ώστε ο ΟΣΦΠ στις 3 πασες που επιχειρουσε, οι 4 να είναι λαθος. Το ημιχρονο βγηκε με σιγουρια και ετσι ακριβως ξεκινησε και το δευτερο. Οι παικτες του ΟΣΦΠ μου φανηκε ότι επαιζαν υπο 45 βαθμους κελσιου. 

Από στιγμη σε στιγμη περιμενα την καταρρευση τους. Μεχρι το σημειο που η αμυνα κοιμηθηκε σε μια σεντρα τυπου ας ξεφορτωθω τη μπαλα και το γκολ ηρθε όπως ο ελεγχος του ΣΔΟΕ στην εταιρεια μας προσφατα. Τοτε συνεχαρην εαυτους και αλληλους και περιμεναμε να παραλαβουμε το αργυρουν μεταλλιον.

Μονο και μονο από το πώς περιμενε η ΑΕΚ το φαουλ του Τζολε - θυμιζω το ότι παικτης του ΟΣΦΠ ηταν μονος του μπροστα από τον Σορεντινο λιγο πριν σουταρει ο Σερβος, ότι στο πρωτο δοκαρι δεν υπηρχε ανθρωπος και με δεδομενο ότι ο Τζολε τα στελνει συνηθως στο πρωτο, υπηρχε μονο ενας στο τειχος και τοποθετημενος με τροπο που η αριστεροστροφη τροχια της μπαλας να είναι όπως η Πατησιων τον Δεκαπενταυγουστο –αρκουν για να αντιληφθει ο τριτος παρατηρητης ότι η ομαδα δεν ειχε ιχνος πιστης και αυτοσυγκεντρωσης. Το κακο όμως είναι ότι δεν ειχε και αξιοπρεπεια κατι που κατεδειξε με τον πλεον επωδυνο τροπο το εξαιρετικο πλην όμως απεναντι σε ορθια πτωματα, γκολ του Καστιγιο.

ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 

Η ευκαιρια του Κατσουρανη. Δεν μπορει κανεις να υποστηριξει ότι ο ΟΣΦΠ ηταν κατι μεταξυ Μιλαν και Μπαρτσελονα. Ουτε βεβαια και η ΑΕΚ. Αν εξαιρεσουμε τα γκολ, από 2 φασεις ειχε η κάθε ομαδα. Όμως… Ο ΟΣΦΠ εχει προσωπικοτητες που εστω αυτή τη μια φαση, θα την κανουν γκολ. Εμεις δεν εχουμε. Ο Λακης εκανε μια κινηση που μαλλον του βγηκε κατά λαθος, την εδωσε σωστα και ο Κατσουρανης φοβηθηκε από το αγχος της επιτυχιας και την εστειλε εκει που ακομα και αν δεν την ακουμπουσε ο Νικοπολιδης, πολύ αμφιβαλλω αν θα εβρισκε διχτυα. Μιλαμε για μια φαση που είναι μονος του, στο τερμα που απλωνεται μπροστα του και ουτε καν σημαδευει. Σαν να ηθελε να τη δωσει και τελευταια στιγμη να αλλαξε γνωμη. Το πρωτο γκολ του ΟΣΦΠ ηταν μια φαση ΦΟΡ. ΦΟΡ με κεφαλαια. Τακλιν – προβολη, γεια σου Μπρουνο, κοβεις άλλη μερα Νικολακη, κοιτα με Σορε μπηκα και εγω μεσα. 

Η ΑΕΚ αντιστοιχο παικτη δεν τον εχει. Το δευτερο γκολ μπηκε από έναν αλλον παικτη που επισης δεν διαθετει η ΑΕΚ. Ειδε την τρυπα, ρισκαρε, το εστειλε σωστα, αντιο σας. Το τριτο από έναν παικτη που περασε για πλακα 3 δικους μας. Ουτε τετοιον εχουμε. Επομενως ακομα και αν ο σεβασμος μου για τον Λυμπε παραμενει σε υψηλο επιπεδο, η αντιδραση του στο πλασε που εκανε, αυτό το αναιμικο και σχεδον φοβισμενο σουτακοπλασεκι είναι ενδεικτικη της διαφορας του παικτη που κανει πρωταθλητισμο και σηκωνει κουπες και του παικτη που κανει μια καλη προσπαθεια… Αυτή ηταν η διαφορα του ΟΣΦΠ με την ΑΕΚ και τα περι ψυχολογιας, τακτικης, σκακι, γουοτερ ταβλι και λοιπες ιστοριες τις ακουω μονο και μονο για να νυσταξω. Ιδιες φασεις, ιδιες ευκαιριες. Ο ΟΣΦΠ ειχε τους παικτες για να τις τελειωσει Η ΑΕΚ δεν τους ειχε. Η αληθεια ποναει αλλα περισσοτερο ποναει το ψεμμα.

Όταν χανεις ένα πρωταθλημα από καποιον Νατσουρα Όταν φτανεις στον τελικο του κυπελλου εχοντας αποκλεισει με την ψυχη στο στομα καποιους που είναι ζητημα αν στα αποδυτηρια τους εχουν ζεστο νερο Όταν στο φετινο πρωταθλημα του ενός καταβαλλεις μεγαλη προσπαθεια για να βγεις τριτος, είναι δυσκολο να τα βαλεις με το θηριο που οσο και κοιμωμενο να είναι, οσο και αν οι περισσοτεροι παικτες του δεν πηγαν καλα, θα γυρισει καποια στιγμη και θα σε δαγκωσει. 

Το θεμα δεν είναι αν θα σε δαγκωσει. Το θεμα είναι αν εισαι ετοιμος ειτε από πλευρας αντιδρασης ειτε από πλευρας αιφνιδιασμου. 

ΑΤΟΜΙΚΑ 

Σορεντινο: Απαρατηρητος. Δεν φταιει αλλα δεν εκανε και κατι για να τον θυμομαστε. 

Τσιριλο: Εχω εκφρασει την αποψη και μετα από το σημερινο ενισχυθηκε, ότι προκειται για έναν υπερεκτιμημενο παικτη που λογω του υφους του κανει καλες δημοσιες σχεσεις με την εξεδρα αλλα είναι μετριος και ο περσινος συνονοματος του είναι 10 φορες καλυτερος.Λαθος τοποθετησεις, λαθος στο πρωτο γκολ, λαθη στις μεταβιβασεις. 

Τραϊ: Μπορει να προκαλεσε εκπληξη η συμμετοχη του αλλα ηταν θετικος. Διορθωνε τα λαθη του Ιταλου και πιθανολογω πως η συμμετοχη του ειχε να κανει με τις μακρινες μπαλιες που πιθανως να εβγαζε στους Σεζαρ και Λακη.

Γεωργευς: Ποτε δεν θυμαμαι τον εαυτο μου να ειχα απαιτησεις από αυτόν τον ποδοσφαιριστη. Ο γνωστος φιλοτιμος και καλος στρατιωτης που περιορισε τον Τζολε χωρις κατι το φοβερο και τρομερο. 

Ιβιτς: Ενας εκ των 2 που ξεχωρισαν. Πανταχου παρον, προσπαθησε πολύ, πατησε από τη μια περιοχη στην αλλη και αν πρεπει να ψαξουμε για τον παικτη που ωφεληθηκε από την παραιτηση του Σαντος, είναι αυτος.

Κατσουρανης: Ποιος είναι αυτος;

Εμερσον: Αυτος παλι; 

Σεζαρ: Οσο αντεχε στο πρωτο ημιχρονο ηταν σοβαρος και ξεχωρισε. Στο β εσκασε και μας τελειωσε. Απορω παντως. Επαγγελματιες παικτες, με ένα ματς την εβδομαδα, πως κουραζονται στο 45’ ? 

Λυμπε: Μοχθησε με 2 και 3 αντιπαλους και ηταν ο ετερος διακριθεις αλλα ελεω του καταπληκτικου συστηματος του προπονητη είναι μονος του. Ότι καποτε ελεγαν και οι γαβροι για τον Ζιο. Θελει παικτη διπλα του. Θελει βοηθεια. Δεν μπορει ο ανθρωπος να κοβει, να μοιραζει, να δημιουργει και να εκτελει. Αλλιως θα τον ελεγαν Σεβτσενκο ή Ανρι. Επειδη δεν τον λενε ουτε ετσι ουτε αλλιως, βρειτε έναν σοβαρο παικτη να παιξουν μαζι.

Λακης: Χαρηκα, Καλιαμάγκουρας. 

Τζωρτζοπουλος: Καλος αμυντικα, σοβαρος αλλα οσες φορες κατεβηκε δεν θυμαμαι να τον ξεχωρισα για κατι. Ότι και να ναι, από τον Μαλμπασα, 1000 φορες ( ναι σωστα εκει καταντησαμε να σκεφτομαι δια της ατοπου απαγωγης ) αυτος. Οι αλλοι περασαν και δεν ακουμπησαν. 

ΣΑΝΤΟΣ

Δεν θα σταθω στα επιμερους τυπου Δελλας – Αλεξοπουλος και στην αλλαγη του Λυμπε. Αυτή είναι η ομαδα, ετσι παιζει. Από την αρχη της χρονιας. Αυτό το συστημα εχει, αυτό ακολουθει. 

Ειδα ένα καλο σημαδι με την εμφανιση του πρωτου ημιχρονου αλλα σε αυτά τα ματς παιζει ρολο η προσωπικοτητα που ο Σαντος δεν μπορει να φταιει που δεν την εχει. Ουτε ειχε και τον Ροναλντινιο στον παγκο και τον αδικησε στερωντας του τη συμμετοχη. Τον Καπετανο του πηραν, τον Καπετανο εβαλε. 

ΤΕΡΟΒΙΤΣΑΣ 

Σε γενικες γραμμες καλα το πηγε το ματς αλλα την εκανε ο εποπτης σε μια φαση. Ψιλοι στα αχυρα. ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ Θα ηταν ομορφο το παραμυθι της ομαδας του πλανου, του συστηματος, της πιστης και του ορθολογισμου να κερδιζε την ομαδα των ακριβοπληρωμενων αναρχων γεροντων αλλα δυσκολοι καιροι για παραμυθια… Θα ηταν βαθια ανασα και θα μας οφελουσε πολλαπλα ( δικαιωση διοικησης, ψυχολογια ομαδας, ηθικο για τον κοσμο, ελπιδες για την επομενη μερα ) ενας τιτλος που για μενα είναι πιο σημαντικος από την δευτερη θεση αυτή τη στιγμη. Ακομα δεν ειμαστε ετοιμοι να αντιμετωπισουμε τον ΟΣΦΠ. ΤΙ ΘΕΛΩ Ξερω ότι δεν μπορουν να πεσουν 10 δις.

Ξερω όμως ότι αυτό το μπρικι, το τμημα σκαουτινγκ, πρεπει να λειτουργησει και να βρει 4-5 παικτες φτηνους της αξιας του Σαβεβσκι, του Βαζεχα, του Τζολε, του Αντριολι, του Ναγκμπε κλπ και να μην αναγκαζομαστε να κανουμε αλλαγη στον τελικο κυπελλου εναποθετωντας τις ελπιδες μας στην τεταρτη αλλαγη του Ηρακλη, να βγαινουν πρωτοσελιδα για τη μετεγγραφη «πρωταθληματος» από την Ξανθη και να περιμενουμε 3 καλα παιχνιδια σε έναν ολοκληρο χρονο από 2 καμμενους ποδοσφαιριστες που δεν ξερω για ποσο ακομα θα πλασαρονται ως πρωταθλητες Ευρωπης…