Ο ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΣΤΟΝ ΕΝΙΚΟ

Χθες το βράδυ αν δεν λυπόμουν τις 40 ίντσες της τηλεόρασης, αυτή τη στιγμή θα ήταν θρύψαλα και θα είχα παραγγείλει καινούρια. 

Πρέπει να το παραδεχθώ. Και για να νοιώσω καλύτερα γιατί με στενοχωρεί καθώς τον είχα πολύ ψηλά αλλά και γιατί είναι η αλήθεια: 

Ο Νίκος Χατζηνικολάου δεν είναι Δημοσιογράφος.

Ο Νίκος Χατζηνικολάου είναι Businessman. 

Δεν έχω ιδέα αν είναι καλό ή κακό γιατί πριν με πιάσουν τα ηθικοπλαστικά, έχουμε δει δημοσιογράφους υπουργούς, δημοσιογράφους πολιτευτές και δημοσιογράφους διορισμένους. Απλώς ο Χατζηνικολάου είναι μεγάλο ψάρι. Αλλά από την άλλη, τούδε εφεξής αντί να έχω μονό φίλτρο, θα βάλω τριπλό φίλτρο όταν λέει κάτι. 

Η υποψηφιότητα του Άδωνι Γεωργιάδη είτε τη συμπαθείς, είτε τη μισείς, ξέρεις ότι είναι η πιο ενδιαφέρουσα εκ των τεσσάρων. Περιμένεις λοιπόν από έναν πραγματικό δημοσιογράφο να τον ρωτήσει τις ιδέες του, τις απόψεις του, τις θέσεις του, τι καινούριο φέρνει, τι έχει πραγματικά να πει. 

Το πάνελ ήταν μόνο εκ του Real Group. Προφανώς και προωθούμε τα δικά μας media. Δεν θα είχα κανένα πρόβλημα αν δεν επρόκειτο για μια ενορχηστρωμένη επίθεση αθλιότητας κατά την οποία υπήρξε εμβριθής ενασχόληση με τη μικροπολιτική και με τα μονοστηλάκια των παραπολιτικών παρά με την πραγματική πολιτική.

Ξεκινάει η εκπομπή και αμέσως παίρνουν τον Γεωργιάδη από τα μούτρα. Τι δήλωνε όταν ήταν βουλευτής με το ΛΑΟΣ. 

Αθλιότητα Νο1: Έχεις ακούσει να ερωτάται στο ίδιο πάνελ, κάποιος πρώην ΠΑΣΟΚ και νυν Σύριζα, τι δήλωνε εναντίον του Τσίπρα πριν εγκαταλείψει τον ήλιο τον πράσινο; 

Αθλιότητα Νο2 : Μεγάλο κατόρθωμα να κλέβεις εκκλησία. Ήταν στην αντιπολίτευση και η ΝΔ ήταν κυβέρνηση. Τι θα ήθελες να έλεγε; Ύμνους και αγιογραφίες; Αυτά κρίθηκαν σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις που οι νεοδημοκράτες ψηφοφόροι το 2012 εξέλεξαν 6^ο στη Β Αθηνών τον Άδωνι Γεωργιάδη  και το 2015 τον εξέλεξαν 3^ο. Άρα τι σχέση έχει αυτό με το σήμερα; 

Αθλιότητα Νο3 : Ένας καλός τρόπος για να εκνευρίσεις έναν καλεσμένο και να φανεί χειρότερος στο κοινό είναι 

Α) Να του κάνεις 20 ερωτήσεις μαζί

Β) Να μην τον αφήνεις ποτέ να ολοκληρώνει τις φράσεις του και να του κόβεις τον ειρμό

Όπου α) και β), χθες το βράδυ γινόταν κατά κόρον. 

Η κουβέντα συνεχίστηκε χωρίς ουσία με το δεξιός, το κεντρώος και λοιπά άχρηστα. Το θέμα είναι οι πολιτικές και οι προτεινόμενες λύσεις για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. 

Διαξιφισμοί με τον Κοττάκη, μνημόνιο, Σαμαράς, ιστορική αναδρομή. Ξανά μανά Καραμανλής και ΛΑΟΣ και ο Χατζηνικολάου τον ρώτησε για τη …..χούντα! 

Μετά κάναμε ιδεολογική προσέγγιση για τον Καραμανλισμό και αν ο Γεωργιάδης τον ασπάζεται. Αμέσως μετά η κουβέντα πέρασε σε μια σύγκριση των υποψηφίων. Γιατί εσύ και όχι ο άλλος.

Αυτό ήταν ένα διάλειμμα για να περάσουμε στη δεύτερη επίθεση. 

Εσύ που είχες πει για τη δόξα του Τόμσεν. Εσύ είσαι μνημονιακός. Λες και στο πάνελ του Χατζηνικολάου δεν κατάλαβαν ότι αυτή η συζήτηση, μνημόνιο αντιμνημόνιο έχει τελειώσει μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου. 

Ακολούθως πήγαμε στα της υγείας και τον ρώτησαν κάτι πρωτότυπο. Τα 5 ευρώ και τους γιατρούς του ΙΚΑ. Ευτυχώς που δεν τα είχε απαντήσει αυτά τότε που ήταν υπουργός υγείας και τον ρώτησαν τώρα. 

Μετά τον ρώτησαν για τις …τηλεοπτικές άδειες, το νομοσχέδιο του Νίκου Παππά! 

Επειδή για να είμαι ακριβής, ξαναβλέπω την εκπομπή στο γιουτιουμπ, σκέψου πως ότι έχεις διαβάσει μέχρι τώρα είναι ….μια ώρα εκπομπής!!!

Με αυτές τις αηδίες πέρασε η πρώτη ώρα! 

Ξεκίνησε η δεύτερη ώρα με τις υπογραφές και πόσες μάζεψε ο ένας και πόσες ο άλλος. Σχολιάστηκε αρκετά και ο Μάκης Βορίδης. Σιγά ρε ! Ποιος είναι δηλαδή ο Μάκης Βορίδης; 9 μήνες υπουργός υγείας ήταν ο Βορίδης, τι έκανε; Ή μάλλον, τον θυμάσαι ότι έμεινε τόσους πολλούς μήνες στο υπουργείο υγείας; Πέρασε και δεν ακούμπησε! Ο δελφίνος, ο μεγάλος πολιτικός, ο ηγέτης. Έλεος! 

Κατόπιν η Μακρή τον ρώτησε μήπως είναι λαγός του Σαμαρά και μήπως για αυτό τελικά έκανε κριτική στον Μεϊμαράκη μετά τις εκλογές. Λες και αν έγινε έτσι θα το παραδεχόταν. Σχολιάστηκε η κυβέρνηση Σαμαρά και τι πέτυχε και γιατί έχασε. Πρωτότυπα θέματα που ουδέποτε έχουν σχολιαστεί στα πάνελ της χώρας μας όπως κατάλαβες. 

Ρωτήθηκε αν θέλει debate και ήδη είχε περάσει 1:30 ώρα από την έναρξη της εκπομπής και το μικρόφωνο πέρασε στο κοινό. 

Προς το τέλος ο Χατζηνικολάου από μόνος του έθιξε το λαθρομεταναστευτικό θέλοντας να τον καταδείξει ως ακροδεξιό. Μόνο που αγαπητέ Νίκο, δεν θα αλλάξουμε τη γλώσσα μας. Η ελληνική γλώσσα είναι συγκεκριμένη. Ανέκαθεν. 

Όπως υπάρχουν οι λέξεις λαθροκυνηγός, λαθρεπιβάτης, λαθρέμπορος υπάρχει και ο λαθρομετανάστης, τι να κάνουμε τώρα; 

Με τις ερωτήσεις του κοινού δεν θέλω να ασχοληθώ καθώς ότι βλέπει ο κόσμος, αντιγράφει. 

Έστω ότι είσαι ψηφοφόρος της Νέας Δημοκρατίας. 

Έστω ότι είσαι ένας πολίτης που ασχολείται ενεργά με την πολιτική. 

Τι κατάλαβες ύστερα από όλα αυτά;

Ποιο είναι το στίγμα, οι θέσεις, το καινούριο, το ουσιαστικό της υποψηφιότητας του Άδωνι Γεωργιάδη; Να τον κρίνουμε αυστηρά ρε αδερφέ και να τον ρίξουμε στον Καιάδα, δεν έχω καμία αντίρρηση. Αλλά ρωτήστε τον κάτι της προκοπής! 

Τελικά it’s not politics

It’s just Business…. 

Υγ 1. Θυμάμαι τις δοξολογίες, τα χάδια, της αγιογραφίες και τις γλύκες με τον Αλέξη, τον Βαρουφάκη και περιμένω αντίστοιχη συμπεριφορά και με τους υπόλοιπους υποψηφίους για την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας. 

Υγ 2. Αιδώς και πλήρης απογοήτευση… 

Υγ 3. Καλά κάνει ο κόσμος και στις δημοσκοπήσεις απαντά άλλα αντί άλλων! Δεν θα φτάσω σε σημείο να ψηφίσω οτι να ναι, για λόγους οργής αλλά όποτε μου τύχει, τους δημοσκόπους θα τους γλεντήσω! 

ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΙ ΣΗΜΑΝΕΙ ΔΕΞΙΑ;

Δεν έχω ιδέα για το πώς θα τα πάει η υποψηφιότητα του και πέντε, του Άδωνι Γεωργιάδη. Κατ΄ άλλους είναι γραφική, κατ’ άλλους είναι πάρα πολύ ενδιαφέρουσα. Στη χώρα που είδαμε βουλευτή τη Ραχήλ, πρόεδρο βουλής τη Ζωή, αστέρες βουλευτές τύπου Πάντζα, Δαιμαντόπουλο και Μισελοζανάτση, υπουργούς σαν τον Χαϊκάλη, την κυρά Τασία και την κυρα Θεανώ, ο όρος γραφικότητα δεν υφίσταται πια. Είμαστε μια απίθανη χώρα που στείλαμε στη βουλή  μια τηλεοπτική εκπομπή, στείλαμε ψεκασμένους στην κυβέρνηση, έχουμε τους ναζί μπετό τρίτο κόμμα και εκλέξαμε προσφάτως κάποιον μόνο και μόνο από τύψεις. 

Ο Άδωνις Γεωργιάδης έφερε στο προσκήνιο μια συζήτηση που είχε ενταφιαστεί. Την ιδεολογική τοποθέτηση.  Μετά τη χούντα και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 90 οι πολιτικές συζητήσεις στη χώρα μας είχαν ιδεολογικό πρόσημο. Βουτηγμένοι στον ατομικισμό και στην ευμάρεια του ατόμου, περάσαμε σε επιλογές προσώπων. 

Ο Άδωνις Γεωργιάδης ήταν αυτός που όταν σε μια κοινωνία θεωρείται παράσημο να δηλώσεις αριστερός – δες μόνο τους πλούσιους καλλιτέχνες με τέτοιου τύπου δηλώσεις – βροντοφώναξε ότι είναι περήφανος δεξιός. 

Αλήθεια όμως, σήμερα τι σημαίνει Δεξιά; 

Δεν έχω την έπαρση πως θα καθορίσω την ιδεολογία ενός κόμματος. Αυτή την αφήνω στους ειδήμονες. Θέλω όμως να καταγράψω πως την αντιλαμβάνομαι ως πολίτης. 

Είμαι και εγώ περήφανος Δεξιός. 

Διότι  θεωρώ πως η Δεξιά Ιδεολογία είναι αυτή που μπορεί να οδηγήσει τον Έθνος και τον Ελληνισμό  - ναι, ξέρω λέξεις που βγάζουν σπυριά οι οπαδοί της αριστερίζουσας εθνομηδενιστικής θολοκουλτούρας του τίποτα -  στην ακμή και να ξεφύγει από την παρατεταμένη παρακμή που ζούμε σε πολλαπλά επίπεδα της κοινωνικής ζωής. 

Μήπως είναι τυχαίο πως όλα τα προηγμένα κράτη του κόσμου έχουν Δεξιές κυβερνήσεις; Πως γίνεται η Δεξιά να κυριαρχεί στην Ευρώπη ( δες και τα χθεσινά αποτελέσματα των εκλογών στην Πορτογαλία ) και στην Ελλάδα να στοιβαζόμαστε όλοι κεντροαριστερά και τα καινούρια κόμματα να θέλουν εμμονικά να πάρουν κομμάτι από αυτή την πολυφορεμένη και πολυφαγωμένη πίτα;

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Ο Δεξιός πιστεύει στην ιδιωτική οικονομία. Το κράτος μπορεί να έχει εποπτικό ρόλο και να περιοριστεί στους εξής τομείς: Υγεία, Παιδεία και Σώματα Ασφαλείας. Όπου αλλού το κράτος κάνει τον επιχειρηματία, επήλθε καταστροφή με καλοχορτασμένους συνδικαλιστές και άφθονους διορισμούς για αυτό και χρεοκοπήσαμε. Άλλωστε ο ΟΤΕ που είναι ιδιωτικός και στις Αεροπορικές εταιρείες, δεν πάθαμε τίποτα κακό που είναι σε ιδιωτικά χέρια. Ο ιδιωτικός ΟΤΕ είναι πολύ καλύτερος από τον πάλαι πότε κρατικό και όσοι πρόλαβαν την κρατική Ολυμπιακή, η σύγκριση δεν αντέχεται. Στο επιχείρημα ότι σε καιρό πολέμου θα μας πουλήσει ο ιδιώτης, να θυμίσω πως υπάρχει η επίταξη. 

Ο Δεξιός θέλει μικρό κράτος, με ελάχιστη γραφειοκρατία και περισσότερη ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Θέλει αποκρατικοποιήσεις για να βρει ο κόσμος δουλειά και να παραχθεί και σε εθνικό και σε ατομικό επίπεδο πλούτος. Το κόστος της πώλησης προφανώς και ρυθμίζεται από την αγορά. Όταν η ελληνική οικονομία έχει τα χάλια της προφανώς και θα πουλήσεις χαμηλά το Ελληνικό. Σε εποχή ακμής θα έχει υψηλότερη προσφορά. Εσύ τι πουλάς πιο ακριβά; Ένα αυτοκίνητο του 1980 ή του 2010; Όμως το σημαντικό δεν είναι πόσο πουλάς. Είναι ότι θα βρουν 5.000 άνθρωποι δουλειά, το κράτος θα εισπράττει από το ΦΠΑ και ότι θα ενισχυθούν τα ασφαλιστικά ταμεία με εισφορές. Αλλιώς το αφήνεις όπως είναι σήμερα. Χωματερή με τσαντήρια.

Θυμίζω τη συζήτηση με τα κυβερνητικά αεροσκάφη. Όταν εξήγγειλε την πώληση τους ο Γιώργος Παπανδρέου έπεσαν όλοι να τον φάνε για ξεπούλημα. Μας έμειναν λοιπόν αμανάτι και αυτή τη στιγμή δεν πωλούνται ούτε στο 10% από την αρχική πρόβλεψη. Ποιος έχασε; 

Ο Δεξιός δεν θέλει φόρους. Θέλει να παράγεται πλούτος και το κράτος να τον διευκολύνει και να τον ελέγχει. Η κοινωνική ανάπτυξη να έρχεται δια του πλουτισμού και μόνο έτσι θα μπορεί να γίνει σοβαρή κοινωνική πολιτική. Αν το Σουηδικό μοντέλο θεωρείται ίσως το καλύτερο παγκοσμίως, θυμίζω πως δεν έχει αριστερά.  Αν γονατίζεις τον κόσμο στη φορολογία, τότε η μιζέρια είναι για όλους.

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ο Δεξιός θέλει να σταματήσει η τυραννία των καλοβολεμένων συνδικαλιστών. Ως ιδιωτικός υπάλληλος, δεν ξέρω τι σημαίνει συνδικαλισμός. Ως ιδιωτικός υπάλληλος αξιολογούμαι καθημερινά από τους ανωτέρους μου. Δεν το καταλαβαίνω γιατί στο Δημόσιο αυτό να είναι έγκλημα και μόλις ψέλλισε κάτι ο Κυριάκος Μητσοτάκης να θεωρηθεί ως πρώτος ξάδερφος του Πήλιου Γούση. 

Ο Δεξιός θέλει και την Ευρώπη και το Ευρώ. Δυστυχώς στη χώρα που για 30 χρόνια τους λέγαμε κουτόφραγκους και βαυκαλιζόμασταν ότι τους τα τρώγαμε, είναι δύσκολο να αλλάξεις μια παθογένεια. Στον Έλληνα δεν έγινε ποτέ συνείδηση πως ότι καλό βλέπει γύρω του – δρόμοι, μεγάλα έργα, βρεφονηπιακοί σταθμοί,, νοσοκομεία, δεν έγιναν γιατί είχαμε πολιτικούς που αξιοποιούσαν στο έπακρο τους φόρους μας, αλλά γιατί έπεσαν πακτωλοί με ευρωπαϊκά προγράμματα. 

Αν ακόμα και σήμερα έχουμε το καλύτερο βιοτικό επίπεδο από όλους τους γείτονές μας, αυτό οφείλεται στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας μας και όχι φυσικά από το ξανθό γένος, ούτε τους αδελφούς της Βενεζουέλας, ούτε από τον πνευματικό μας ηγέτη Φιντέλ Κάστρο.  Οι κακοί Ευρωπαίοι μας έφταιγαν όταν μας έδιναν τα λεφτά και δεν ήλεγχαν που πάνε και οι κακοί Ευρωπαίοι πάλι μας φταίνε επειδή τώρα πια μας ελέγχουν. 

Ο Δεξιός απορρίπτει εκ του πονηρού θέσεις περί δραχμής ειδικά όταν τις εκφέρουν άνθρωποι που έχουν χρήμα στο εξωτερικό και που στερούνται εναλλακτικής πρότασης και πετάνε μόνο ανεδαφικά συνθήματα περί υδρογονανθράκων και επιστροφής στη φύση. Οι πολύ χαμηλές τιμές του πετρελαίου παγκοσμίως λόγω του αμερικάνικου σχιστολιθικού, απαγορεύουν κάθε επένδυση λόγω ελάχιστου κέρδους. Το δε, φυσικό αέριο σε 15 χρόνια και αν. 

Εδώ έχω αναλύσει πόσο καταστροφική είναι η δραχμή : http://suspect-enjoys-the-silence.blogspot.gr/2015/06/blog-post_17.html

Ο Δεξιός θέλει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. 

Γιατί: 

Α) Δια του ανταγωνισμού θα βελτιωθούν και τα δημόσια

Β) Δεν θα φεύγουν τα παιδιά μας έξω και δεν θα χάνουμε πόρους για την οικονομία από τα εμβάσματα των γονέων

Γ) Θα μπορούμε να αναπτύξουμε φοιτητικό τουρισμό. Στην Κύπρο που μαζεύουν  φοιτητές από όλη τη μεσογειακή λεκάνη, δεν πήγαν χαμένοι. 

Ο Δεξιός είναι αστός. Δεν θεωρεί την ευγένεια δειλία και δεν πιστεύει στις μολότοβ, το μπάχαλο και στις καταλήψεις. Θέλει τον νόμο, την ασφάλεια και την τάξη γιατί όσες κοινωνίες στηρίχθηκαν σε αυτά μεγαλούργησαν. Καθεστώτα αναρχίας έγιναν ασυδοσία και τυραννία. 

Ο Δεξιός θέλει  τους ομοφυλόφιλους που αποφασίζουν να συμπορευθούν στο βίο τους να έχουν αστικά δικαιώματα όπως κληρονομικά ή με την εφορία αλλά να ευτελίσουμε το μυστήριο του γάμου και να έχουμε μια κοινωνία που το παιδί θα έχει μπαμπά τον Λάκη και μαμά τον Σάκη δεν τα αποδέχεται. Άλλο ανοχή, άλλο αποδοχή. 

Ο Δεξιός αποκαλεί τον άρρωστο παιδεραστή και όχι το θολοκουλτουριάρικο «παιδόφιλος». Είδες πως στρογγυλεύουν οι λέξεις στα χρόνια της θολοκουλτούρας;

ΕΘΝΟΣ

Ο Δεξιός δεν θέλει την εισβολή των λαθρομεταναστών. Ναι στον ανθρωπισμό και τη φιλοξενία, όχι στην κοινωνική αλλοίωση και στα ανοιχτά σύνορα. Άλλωστε και οι Αρχαίοι Έλληνες ως πρώτοι καπιταλιστές στην ιστορία της ανθρωπότητας ( εφοπλιστές και έμποροι ) είχαν τον Ξένιο Δία. 

Ο Δεξιός είναι πατριώτης και όχι εθνικιστής. 

Ο Δεξιός αγαπάει την πατρίδα του, συγκινείται με τον Εθνικό Ύμνο και κάνει ότι μπορεί για να βελτιώνει, προάγει τη θέση της Ελλάδας στον παγκόσμιο χάρτη. 

Ο Δεξιός ενδιαφέρεται για τα Εθνικά Θέματα, θέλει ισχυρό στρατό και δεν πιστεύει ότι το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του γιατί οι γείτονες δεν έχουν ακριβώς την ίδια άποψη. Θυμόμαστε και τα Ίμια, ξέρουμε τι πρεσβεύει ο Ουτσεκα, τα Σκόπια αποθρασύνονται και χάνουμε τη Θράκη. 

Η τεράστια διαφορά με τον εθνικιστή είναι ότι  ο πατριώτης δεν επιθυμεί τη σφαγή των υπολοίπων. Το λάθος που κάνουμε ως κοινωνία είναι που τοποθετούμε τους ναζί της Χρυσής Αυγής στην άκρα δεξιά. Λάθος. Ιστορικά ο εθνικοσοσιαλισμός – κυρία Σούλα που με διαβάζεις τώρα, το λέει και η λέξη – ήταν ρεύμα της άκρας αριστεράς. Σήμερα, αν δεις τι λέει στο οικονομικό της πρόγραμμα η Χρυσή Αυγή και το αντιπαραβάλλεις με το αυτό του ΚΚΕ, δεν έχουν καμία διαφορά. Το μόνο που αλλάζει είναι οι «τροτσκικολενινιστικομαρξιστικεςπολυψαγμενεςναπουμε» ορολογίες. Επίσης σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι Χρυσαυγίτης ένας δεξιός καθώς πιστεύει στη δημοκρατία. Η Χρυσή Αυγή στη χούντα. 

Ο Δεξιός πιστεύει στο Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια, με την πραγματική του διάσταση και όχι όπως αμαυρώθηκε επί χούντας και όπως το καπηλεύθηκε η Χρυσή Αυγή. 

Για την πατρίδα τα έγραψα ανωτέρω. Ο Δεξιός είναι Χριστιανός Ορθόδοξος. Θέλει και την Εκκλησία του, τα θρησκευτικά στα σχολεία να είναι ομολογιακό μάθημα και όχι θρησκειολογικό και ξέρει πως η Κιβωτός της Ορθοδοξίας είναι αυτή που κράτησε όρθιο τον Ελληνισμό για 2.000 χρόνια. Ακόμα και στις δύσκολες μέρες μας, μπορεί να φανταστεί κάποιος – από τους επικριτές των «παπάδων», ποια θα ήταν η κοινωνική συνοχή αν δεν υπήρχαν τα εκατοντάδες χιλιάδες καθημερινά συσσίτια από τις ενορίες;; 

Ο Δεξιός δεν συμφωνεί στην αποδήμηση της ιστορίας του Έθνους. Στη Σμύρνη δεν έγινε συνωστισμός, μικρασιατική καταστροφή έγινε. Το 1940 οι Έλληνες δεν απώθησαν του Ιταλούς. Έπος έκαναν. Το 1821 κατά τα λόγια του Κολοκοτρώνη πρώτα πέθαναν υπέρ πίστεως και μετά υπέρ πατρίδος. Δεν έγινε ταξική μάχη. 

Η Ορθοδοξία στήριξε μια αυτοκρατορία 1000 ετών, ενέπνευσε τους αγωνιστές του 21 και είναι η μόνη πηγή Φωτός που κάνει καλύτερο τον άνθρωπο. Ακόμα και αποστασιοποιημένα να το δει κάποιος, είναι ο μόνος Λόγος του Καλού που μπορεί να βοηθήσει τον σύγχρονο άνθρωπο. Φύγαμε από την αγκαλιά της. Φτιάξαμε διάφορους «σμους». Από τον Ουμανισμό, τον Κομμουνισμό, τον Πασιφισμό και πλείστα όσα. Και; Βλέπεις πουθενά έστω μια ελπίδα; Χρεοκόπησαν όλα και στο όνομα του καλού του ανθρώπου δυστυχία και εξαθλίωση επικρατεί. 

Ο Δεξιός πιστεύει την Αξία της Οικογένειας. Το κύτταρο της κοινωνίας μας. Η παρακμή άρχισε από τον ξεπεσμό της Οικογένειας. Τα διαζύγια έγιναν πασατέμπος, τα πολλά παιδιά χαλάνε τη γυναικεία σιλουέτα και η αξία της μητρότητας δηλητηριάστηκε από το φαύλο και σαχλεπίσαχλο life style. Με το δημογραφικό δεν ασχολείται κανείς. Πέρασε στα ψιλά όμως ότι η Θράκη πάει να γίνει Κοσσυφοπέδιο και δεν εξελέγη ούτε ένας Χριστιανός Βουλευτής 

Ο Δεξιός πιστεύει την ταυτότητα του Έθνους και της Κοινωνίας. Δεν είμαστε σαλατούλα μιξ και το παράδειγμα των μουλτι κουλτι κοινωνιών οδηγεί σε περιστατικά τύπου Charlie Hebdo στη Γαλλία και στο κάθε λίγο και λιγάκι μακελειό στην Αμερική. Αυτό το ξέραμε από τη Βαβέλ αλλά έπρεπε να το βιώσουμε και σήμερα. 

Ο Δεξιός δεν είναι πολίτης του κόσμου. Είναι Έλληνας του κόσμου. 

Έχει τον πολιτισμό, την παράδοση, τις αξίες και τα ιδανικά του και συνέρχεται σε διάλογο με το Εσύ, τους άλλους λαούς. Παράγει και προάγει. Έτσι έκανε και στην Αρχαιότητα, έτσι έκανε και στα χρόνια της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας που στο Γιουνανιστάν τη λέμε Βυζάντιο. Ξέρει ποιος είναι, ξέρει τι κουβαλάει στο DNA του και το μεταλαμπαδεύει. 

Δεν είναι ένα άχρωμο ον, χωρίς ταυτότητα, χωρίς γνώθι σαυτόν, χωρίς γνώση που θα καταναλώνει άκριτα και χωρίς βούληση. 

Η τεράστια διαφορά του Ελληνισμού έναντι της Δύσης είναι πως ο Ελληνισμός είχε ως υπέρτατη αξία την κοινότητα. Από τον Αριστοτέλη. Την Πατρίδα. Δια της κοινότητας έρχεται η εξύψωση του ατόμου.  Στη Δύση η υπέρτατη αξία είναι του ατόμου. Για αυτό και το ατομικιστικό πνεύμα της εποχής και το φυσικό επακόλουθο: Η παρακμή. Για αυτό φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. 

Αυτές είναι οι αξίες που ο Ελληνισμός πρέπει να ανακαλύψει εκ νέου και να τις προσφέρει στον Δυτικό κόσμο. 

Αν λοιπόν η Νέα Δημοκρατία του αύριο,  πρεσβεύει αυτές τις αρχές και τις αξίες, είμαι με το μέρος της.

Το μόνο σίγουρο είναι πως η Νέα Δημοκρατία με την εκλογή του αρχηγού της θα πρέπει να διαλέξει. Βρίσκεται ήδη στο σημείο μηδέν και αν συνεχίσει τις δημιουργικές ασάφειες τότε το 28% θα καταγραφεί ως ρεκόρ. Δεν είναι θέμα προσώπου. Ο κακός Σαμαράς αντικαταστάθηκε από τον καλό Βαγγέλη και πάλι τα ίδια φασόλια μάζεψε στο σακούλι. Αν και σε απόλυτες τιμές έχασε 200.000 ψηφοφόρους. 

Κόμμα το οποίο στους νέους είναι πάτος, έχει ημερομηνία λήξης. 

Πρέπει ο νέος αρχηγός να εμπνεύσει πάθος, να έχει αφήγημα, να εκφράσει με θάρρος και παρρησία τις Δεξιές Θέσεις, με παλμό και πρέπει η Δεξιά Ιδεολογία να κυριαρχήσει για να πάει η κοινωνία μας μπροστά. 

Πρέπει να πολεμήσει με την Αριστερή Ιδεολογία και έχει πάρα πολλά ιστορικά αλλά και σύγχρονα επιχειρήματα. Να καταστρέψει κάθε δεκανίκι – απολίθωμα του παρελθόντος είτε λέγεται τζάκι, είτε φοιτητικός συνδικαλισμός, είτε βαρωνία, είτε φέουδο, είτε κομματικό στρατό, είτε διορισμένα κομματόσκυλα και να δώσει Μάχη Ιδεών. 

Αν η Νέα Δημοκρατία δεν αποσαφηνίσει την ιδεολογική της ταυτότητα και βάζει και ολίγον λαϊκό και ολίγον κεντρώο με μπόλικη από παλιό πασοκ και ολίγον θολό και ολίγον από εδώ και ολίγον από εκεί, τότε θα αντικατασταθεί. 

Και πολύ τη φοβάμαι αυτή την αντικατάσταση….

ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΕΙΑ ΣΟΥ – ΑΠΟΤΥΧΑΜΕ

Γράφω το πόνημα τώρα που καταλάγιασε ο θόρυβος και έπεσε η σκόνη. 

Η θέση μας στην κατάταξη ήταν η 5^η. Πετύχαμε; Προφανώς όχι. Αποτύχαμε παταγωδώς! 

Γιατί: 

Α) Πήγαμε με μεγάλες προσδοκίες. Βέβαια το πρώτο σημάδι το είχα δει. Όταν κάποιος τραυματιζόταν ή εγκατέλειπε την Εθνική κλαιγόμασταν γιατί έλειπε. Τώρα αρχίσαμε νωρίς τις κλάψες : Αχ και πως θα παίζουν όλοι, είναι ισάξιοι, μήπως γκρινιάξουν, μήπως στραβώσουν, μήπως μπερδευτούν. Διαλέξτε! 

Β) Δεν είχαμε καμία δικαιολογία από πλευράς στελέχωσης της ομάδας. Ήρθαν όλοι. Ότι καλύτερο διέθετε το ελληνικό μπάσκετ έδωσε το παρών. Παίκτες όλοι έμπειροι, με άφθονους τίτλους, με δεκάδες ντέρμπι στα χέρια τους και καταντήσαμε οι μισοί να μην υπολογίζονται. 

Γ) Παίξαμε κακό μπάσκετ. Μέτριοι με επαγγελματικές νίκες με εμφανώς κατώτερες ομάδες αν και για πρώτη φορά στην ιστορία μας πήγαμε με 4 παίκτες του ΝΒΑ !

Δ) Για μια ακόμα φορά στο ντέρμπι, στο κρίσιμο, στη μεγάλη μάχη κλατάραμε. Γίναμε soft. Εκεί που είμασταν η ομάδα που έτρωγε σίδερα, καταντήσαμε στη στραβή να τα παίζουμε. 

Τι φταίει;

Κατά την άποψη μου, τρεις άνθρωποι. 

Βασίλης Σπανούλης, Γιάννης Μπουρούσης και Φώτης Κατσικάρης. 

Ξεκινάω με τα κλισέ για να μην παρεξηγηθώ: όλοι το καλό της ομάδας ήθελαν, έχουν προσφέρει τόσα χρόνια, αξιοσέβαστοι είναι και καλές προθέσεις είχαν. Εμπάθεια δεν έχω με κανέναν.  

Κρίνω αυτό που είδα στο γήπεδο. 

Ο Βασίλης Σπανούλης μου έκανε πολύ κακή εντύπωση για το άδοξο τέλος της παρουσίας του στην Εθνική Ομάδα. Αν δηλαδή στα 33 αποχωρείς, τι να πει ο Νοβίτσκι και ο Γκασόλ που ήταν εκεί στα 37; Τι να πει ο Παρκερ; Όλοι αυτοί καταπονούνται με 80 αγώνες και πλέον στο ΝΒΑ. Δεν είναι όπως έδω που έχουν την ευρωλίγκα και το αστείο ελληνικό πρωτάθλημα που είναι ζήτημα αν παίζουν 15’ για να μην ξοδέψουν δυνάμεις. Ο Σπανούλης παρουσίασε έναν αντιπαραγωγικό εγωισμό: ή ηγέτης ή τίποτα. Γιατί ρε αδερφέ; Δεν μπορείς να παίξεις 15-20’ να βοηθήσεις την ομάδα; Τι να κάνουμε, αφού ο Σλούκας είναι αυτή τη στιγμή ο καλύτερος Έλληνας σκόρερ από τους περιφερειακούς μας, γιατί να κάθεται αδρανής στον πάγκο; θα έπρεπε και ο ίδιος – αφού ο Κατσικάρης δεν έχει την προσωπικότητα να το κάνει – να μπει λίγο στην άκρη. Δεν εννοώ στην απομόνωση αλλά να κοιτάξει το καλό της ομάδας. Γενικά στη διοργάνωση ήταν άστοχος και με την Ισπανία μας έκαψε. 

Ο  Γιάννης Μπουρούσης είναι ο αγαπημένος μου παίκτης στην Εθνική. Τον Γιαννάκη τον θυμάμαι από την ΑΕΚ, του είχα πάρει και συνέντευξη ( εδώ : http://suspect-enjoys-the-silence.blogspot.gr/2005/09/blog-post_112686724426273013.html ) και τον έχω στην καρδιά μου. Πας αδερφέ να κάνεις τα mind games του Μουρίνιο. Και βρήκες στο πιο κρίσιμο παιχνίδι να είσαι ανύπαρκτος;; Εκεί σε θέλω! Όχι με την Ολλανδία! Να παίξεις, να φθείρεις τον Γκασόλ, να του βάλεις μερικούς πόντους, να του πάρεις κάποιο φάουλ, να κάνεις κάτι! Τι έκανε ο Γιάννης; 5 χαζά φάουλ στα γρήγορα και πέρασε και δεν ακούμπησε. Πως χάσαμε από την Ισπανία; Από τη ρακέτα! Γκασόλ και Μίροτιτς στο πρώτο ημίχρονο και Ρέγιες στο δεύτερο. Εκεί Γιάννημ σε χρειαζόμασταν… 

Φώτης Κατσικάρης: Είχε όλο το μπασκετικό κόσμο μαζί του για να αναλάβει την ομάδα. Κανείς δεν γκρίνιαξε και υποστηρίχθηκε από όλους. Έκανε μια θετική εκστρατεία, καλές δημόσιες σχέσεις με όλους τους παίκτες και για αυτό ήρθαν και τα «Αμερικανάκια». Στο μουντομπάκσετ πέρυσι, πάλι με τα καφένεια τα σαρώσαμε, ήρθε το παιχνίδι με τη Σερβία, χαρήκαμε. Φέτος πάλι τα ίδια. Επίσης ούτε έκανε καλό rotation και στον αγώνα με την Ισπανία έθαψε τον Σλούκα. Δεν με νοιάζει αν είσαι καλό παιδί, αν τα έχεις καλά με όλους και αν είσαι συμπαθής. Πάρε ένα μεγάλο παιχνίδι ρε αδερφέ! Στατικό μπάσκετ και μια όλη και όλη κίνηση των Ισπανών, σειρά επιθέσεων με τον  ίδιο τρόπο και οι δικοί μας δεν είχαν απάντηση! 

Ο Κατσικάρης προσπάθησε πολύ να επιβάλλει τρόπον τινά τον Σπανούλη. Σμολ μπολ έπαιξε για χάρη του. Τον είχε μέσα παρ’ ότι αστοχούσε συνεχώς. Τον Σλούκα με τους Ισπανούς, τον έβαλε να παίξει μόλις 4 λεπτά! Αφού βλέπεις ρε αδερφέ ότι δεν μπορεί το παλικάρι, κάνε ότι και ο Σπύρος Σούλης. Άλλαξέ το! Για χάρη του Κιλ Μπιλ, έθαψε τον Σλούκα, φρέναρε τον Καλάθη και διακριτικά πέταξε στις γωνίες τον Αντετοκούμπο. Λάθος. 32 ολοκληρα λεπτά ο Σπανούλης με την Ισπανία; Γιατί; 

Φώτη μου, έπρεπε να παίξουμε ΜΕ τον Σπανούλη. Όχι ΓΙΑ τον Σπανούλη! 

Οι δημοσιογράφοι παραθέτουν τα στατιστικά του κάθε παίκτη μετά από το ευρωμπάσκετ. Λάθος. Μαγική εικόνα γιατί με τους αντιπάλους που είχαμε, αν δεις μόνο τους αριθμούς όλοι διακριθέντες ήταν. Ο αγώνας με την μισή Ισπανία ήταν όλα τα λεφτά και μας κέρδισαν ουσιαστικά δύο παίκτες! 

Τι πρέπει να γίνει; 

Επειδή έχουμε το προολυμπιακό τουρνουά σε ένα μόλις χρόνο και μακάρι και τους Ολυμπιακούς αμέσως μετά, δεν θέλω πειράματα. Να μείνει η ομάδα όπως ακριβώς είναι. Αν αποτύχει και τρίτη φορά ο Φώτης να μας χαιρετήσει. Ούτε ο Σπανούλης θέλω να φύγει. Να τον πάρει τηλέφωνο ο Τσίπρας δεν ξέρω τι θα γίνει. Να τον κεράσει φραπεδάκι ο Φλαμπουράρης. Αρκεί και ο ίδιος να βάλει κάτω το εγώ του από την ομάδα. Να παίζει ως αλλάγη. Δεν είναι κακό. Ο Παπαλουκάς βγήκε καλύτερος παίκτης στην Ευρώπη και ήταν η πρώτη αλλαγή της ΤΣΣΚΑ, δεν είναι υποτιμητικό. Αξίζει και στον Σπανούλη και στον Μπουρούση και στον Ζήση μια συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Μετά, επειδή τα ευρωμπάσκετ θα είναι κάθε 4 χρόνια αντί για 2, ας αποστρατευθούν τιμητικά, δεν με πειράζει. Αλλά όταν έχεις ένα μεγάλο τουρνουά εν όψει δεν τα παρατάς, ούτε διώχνεις τον προπονητή. 

Από το 2009 μέχρι σήμερα έχουμε αλλάξει 4 προπονητές ( Καζλάουσκας, Τρινκέρι, Ζούρος, Κατσικάρης), δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά! 

Θέλω επίσης να επισημάνω και την ανορεξία του Έλληνα παίκτη μπροστά στο θηρίο που λέγεται ατομική προπόνηση. Είμαστε έξυπνοι, άριστοι τακτικά, κορμιά έχουμε, η άμυνα είναι στο DNA μας από τους Περσικούς Πολέμους αλλά αυτή η αστοχία στις ελέυθερες βολές είναι μόνιμο αγκάθι. Κάτσε ρε φίλε μετά την προπόνηση και κάνε 20. Πέντε λεπτά έστω! Δεν μπορεί, θα τις βάζεις! Με τις Ισπανια 4 στις 9 βολές και συνολικα στη διοργάνωση είχαμε ποσοστό 70% όταν η μισή Ισπανία είχε 80% !!! 

Πάντως αν ...φυγουν τον Φωτη για να ερθει ο προπονητης που ανεδειξε την καλυτερη Εθνικη ολων των εποχων, αυτη της διετιας 2005-2006, δεν εχω κανενα προβλημα. Αν και προσωπικα θα εβαζα με το ζορι τον Παναγιωτη Γιαννακη ως οτιδηποτε διπλα στον Φωτη. Θες τεχνικος συμβουλος, θες αρχηγος αποστολης, θες διευθυντης, θες administrator, οτι θες.

Αλλιως ας μεινει και για τους Ολυμπιακους αγωνες. Μετα ομως δεν υπαρχει δικαιολογια.

Το θεμα ομως κυριες και κυριοι ειναι μονο ενα.

Τι μπασκετ θελουμε να παιξουμε. 

Και σκεπτομενο, και γρηγορο, και με ρυθμο, και τσουκου τσουκου δεν γινεται. Το ενα ειναι ελκυστικο αλλα χανουμε, το αλλο ειναι βαρετο αλλα μας εχει χαρισει μεταλλια.

Προσωπικα δεν με ενδιαφερει το σπορ και θεαμα. Για αυτα υπαρχουν οι Κλιπερς και οι Γουοριορς. Με την Εθνικη θελω διακρισεις. Αν αυτο γινει συνειδηση να μην κανουμε δηλαδη τις μαγκιες του ποδοσφαιρου και βρεθουμε στον πατο, απο κει και περα, ο δρομος ειναι ευκολος. Χρειαζεται επισης και λιγη τολμη. Αν ο αναμφισβητητα σπουδαιος Κιλ Μπιλ, δεν ειναι σε καλη μερα, ας παει στον παγκο. Δεν θα ερθει η δευτερα παρουσια ουτε θα ανοιξουν οι 7 πυλες της κολασεως. Ο Σλουκας απεδειξε πως ειναι μια χαρα παικτης.

Ειμαστε μολις ενα χρονο πριν τους Ολυμπιακους αγωνες και δεν πρεπει να καταστραφουμε και να διαλυσουμε την ομαδα.

Ναι, χασαμε, αποτυχαμε, καλλιεργησαμε προσδοκιες, τον ηπιαμε.

Ομως μια εστω φορα να σταματησουμε να συμπεριφερομαστε ως οχλος...