Δευτέρα 16 Απριλίου 2007

300

Περιχαρης ενας καλος φιλος με ρωτησε αν ειδα τους 300.

Στην αρνητικη μου απαντηση αφου ξεκινησε με το «να τσακιστεις να πας» συνεχισε με μια φραση που συμπυκνωνει τις χιλιαδες γνωμες ( 4.500 μονο στο αθηνοραμα και αν δεν το εκλειναν οι ιθυνοντες θα ειχε ξεπερασει τις 10.000. προσθεστε και ότι άλλο εχει γραφει σε διαφορα φορα και καντε την προσθεση. ) που εχουν δημοσιευθει για την εν λογω ταινια.

«Ατελειωτη Εκσπερματηση», φιλε μου υποπτε, ειπε και καθαρισε ο γιγαντας.

Περιμενα λιγο μεχρι να περασει η μοδα και την ειδα προχτες παρεα με αλλους 10 τυχαιους φιλους του κινηματογραφου κατά το 28 φιλοι του ποδοσφαιρου σε μεγαλα ματς τυπου Προοδευτικη - θρασυβουλος.

Εξοχη ψυχαγωγικη ταινια, κολακευτικη για τη φυλη μας, με διαφορες πετυχημενες αμερικανιες, χωρις ιστορικα εγκληματα, που περνας καλα, ξεχνας τη μαχη της καθημερινοτητας και η ζωη συνεχιζεται.

Μου αρεσει ενιοτε να βλεπω ψηφιακο κινηματογραφο. Για να παρακολουθω την εξελιξη της τεχνολογιας, να χαζευω ένα παραμυθι, να απολαμβανω το θεαμα και να χανομαι στη σκοτεινη αιθουσα με την τεραστια οθονη. Ξερω ότι το lord of the rings, το matrix, το sin city, το starwars είναι μουφες μπρος στους Κισλοφσκι, Χιτσκοκ και Γουονγκ Καρ Βαϊ αλλα που και που ένα υπερθεαμα δεν βλαπτει.

Υπερθεαμα με μερικα στανταρντς όμως γιατι το terminator είναι ένα βαρετο και ατελειωτο κομπρεσερ.

Καταρχην μου εκανε εντυπωση ο πρωταγωνιστης. Εμφανισιακα μοιαζει σε κατι αναμεσα σε Οσαμα Μπιν Λαντεν και Τζορτζ Κλουνι. Καλη η ιστορικη αναφορα, τα εφε, οι αργες ληψεις που μου θυμισαν Τζον Γου, οι αμερικανιες με γυμνο, το συναισθημα, η συγκινηση, ο ηρωισμος, η μαγκια, η επικη μουσικη, όλα στις καταλληλες δοσεις.

Αυτή καθ’ αυτή η ταινια, είναι ένα δημιουργημα της ψηφιακης τεχνολογιας, με ωραιο στιλ και καλλιτεχνικη αποψη που σε κανει να περνας καλα.

ΟΜΩΣ επειδη αναφερεται στη χωρα μας, δεν θα μπορουσα να διανοηθω να σταθω μονο στο απτο μερος.

Τα τρια σημαντικα δογματα σε ιστορικες ταινιες είναι τα εξης:

Α) Οποιος θελει να μαθει ιστορια, ας κοπιασει να διαβασει. Η ταινια είναι ταινια και η γνωση είναι γνωση. Ευκολο το θεαμα και η νοοτροπια «αρα καπως ετσι θα εγινε, οποτε που να τρεχω να διαβασω»

Β) Δεν υπαρχει αρνητικη διαφημιση. Ας λενε ότι θελουν αρκει να σε αναφερουν.

Γ) Προσοχη γιατι η δυναμικη της τεχνης του κινηματογραφου περναει μηνυματα και μπορει να καθορισει νοοτροπιες και αντιληψεις. Mind the gap που λενε και στο μετρο.

Στους 300 υπαρχουν τρια σημαντικα θετικα στοιχεια.

  1. Επιτελους και μια ταινια που μας κολακευει. Στην «Τροια» εγιναν ιστορικα εγκληματα και ηταν μαπα. Τον «Μεγα Αλεξανδρο» τον εβγαλαν λουλου με πληθος ανακριβειων και μηδενικη εμφαση στην ιστορικοτητα του προσωπου του. Παλι καλα που βρεθηκε μια ταινια σαν τους 300 να μας ανεβασει. Συγγνωμη αλλα δεν μπορω να αντιδρασω σε μια ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ για τη χωρα μας.
  2. Δεν είναι κακο να θυμομαστε μια μεγαλη στιγμη στην ιστορια του Ελληνισμου. 300 ανθρωποι σταματησαν 300.000. Λυγισαν χαρη σε ένα προδοτη που δυστυχως στην ελληνικη ιστορια υπαρχουν μπολικοι. Ο φαρος του κατορθωματος ας μεινει αιωνια αναμμενος στη μνημη μας.
  3. ιστορικα δεν εγκληματει. Μπορει αν την ψειρισει κανεις να βρει διαφορα όπως πχ ο Λεωνιδας δεν ηταν 40 αλλα 60 ετων, ότι οι εφοροι δεν ηταν διεφθαρμενα τερατα ουτε ειχαν γκομενες στο ιερατειο, υπηρχαν και 700 θεσπιεις που δεν αναφερθηκαν, ο Σπαρτιατης που επεστρεψε χλευαστηκε από τους συμπολιτες του, δεν υπηρχε hell ( κολαση ) αλλα hade ( Αδης ), η γυναικα δεν ειχε καμια θεση ( και να βγαλει και κυρηγμα μαλιστα ) στην Απελλα και σε καμια περιπτωση ο Λεωνιδας πηγε στις Θερμοπυλες παραβιαζοντας τους νομους της πατριδας του. Λιγο ως πολύ τα καταλαβαινω τα ανωτερω γιατι μιλαμε για μια ταινια που επρεπε καπως για την οικονομια της ταινιας και του σεναριου να βγουν μερικες αμερικανιες και να γινει μια ψιλομεταφορα στη συγχρονη εποχη. Ομως σε γενικες γραμμες φανηκε πως οι συντελεστες της ηταν διαβασμενοι. Οι ατακες ηταν σωστες, το θεμα και η πλοκη ηταν σωστα. Εξεπλαγην από το γεγονος ότι ειχαν μελετησει ακομα και τον τροπο που χρησιμοποιουσαν το δορυ και τη φαλαγγα! Ευγε!

Την παραμορφωση των Περσων τη δικαιολογω γιατι μιλαμε για την πιστη μεταφορα του κομικ. Αυτή ηταν η ατμοσφαιρα, αυτή ειδαμε. Και καπου αν θελετε τη δικαιολογω από πλευρας συμβολισμων. Ο ξερξης ηταν ο γιγαντας των 2,5 μετρων που ηρθε από μακρια, ατρωτος και ανικητος. Το γιατι τον εκανε λουγκρα, ε, δεν ξερω. Πιθανολογω πως ετσι τονισε πλαγια τον ανδρισμο των Ελληνων. Οι αθανατοι εχουν τη μορφη τερατων γιατι αυτό ακριβως ηταν. Μηχανες εξολοθρευσης. Μηπως περιμενε κανεις διαφορετικη μορφη από αυτή που εδωσε στον Εφιαλτη πλην του Γκολουμ; Όχι και ομορφοπαιδο ο προδοτης! Οσο για μας, οι ηρωες είναι ωραιοι.

Τωρα βεβαια αν μαζι με όλα αυτά η επιλογη της ιστοριας εχει να κανει και με τις συγχρονες γεωπολιτικες εξελιξεις, μπορει και να ισχυει – τιποτα δεν αποκλειεται όταν μιλαμε για τη βιομηχανια του Χολιγουντ – αλλα δεν νομιζω ότι είναι εξαιρετικα βαρυνουσας σημασιας. Εξαλλου όταν δημιουργησε το κομικ ο Φρανκ Μιλλερ δεν νομιζω ότι χρονια αργοτερα ειχε στο μυαλο του πως η Αμερικη θα εβαζε στο ματι το Ιραν. Μπορει να με εβαλε σε λιγες σκεψεις εκεινο το law and order που πεταξε καποια στιγμη ο Λεωναηντας αλλα το προσπερασα.

Ολος ο ντορος στηθηκε στο πλαισιο ενός από των σπορ που στη χωρα μας μεσουρανουν.

Της υπερβολης.

Από τη μια οι Ελληναραδες που εχουν παει στην Ακροπολη μια φορα και αυτή επειδη τους πηγαν στο δημοτικο σχολειο και από την άλλη οι απατριδες οικομενιστες που τρεμουν στην ιδεα της σημαιας, της πατριδας και του εθνικου υμνου. Μπαναλ. Τρε μπαναλ.

Και στη μεση ολοι οι αλλοι, που περασαν καλα, που διασκεδασαν και που ενοιωσαν ακομα καλυτερα λογω της εξιστορησης ενός σπουδαιου αρχαιου ελληνικου κατορθωματος.

Τον κ.Δανικα των Νεων ενιοτε τον διαβαζω και σεβομαι τη γνωμη του ασχετα αν συμφωνω ή διαφωνω. Πιστευω ότι μαζεψε τα βελη του κοσμου όχι γιατι εκανε λαθος αλλα παρασυρθηκε από το αντιχολιγουντιανο του σκεπτεσθαι που σε γενικες γραμμες είναι μεν σωστο αλλα εν προκειμενω ηταν βαρυγδουπο.

Στην προσπαθεια του να μη γινει ένα με τη μαζα πηγε στο άλλο ακρο τυπου δεν είναι ο Ηλιος αυτος στις 12 το μεσημερι αλλα ενας προβολεας που είναι εγκατεστημενος στη στρατοσφαιρα.

Η αποψη που ακουσα ότι «ο ελληνικος πολιτισμος ηταν φιλοσοφια, μαθηματικα, τεχνη, επιστημη και όχι πολεμος» καταρριπτεται αν αναλογιστουμε αφενος ότι το θεμα της ταινιας ηταν ένα πολεμικο κατορθωμα, αφετερου ότι όλα τα πνευματικα επιτευγματα βασιστηκαν σε στρατιωτικη ισχυ. Δεν είναι τυχαιο πως όταν η Ελλαδα αδυνατισε από τους συνεχεις εμφυλιους και την κατελαβαν οι Ρωμαιοι περασε μια μεγαλη περιοδο παρακμης. Στο κατω κατω της γραφης ας γινουμε καλυτεροι να κανουμε εμεις μια ταινια με τον αρχαιο ελληνικο πολιτισμο, μην τα περιμενουμε όλα από τους αλλους.

Διαβασα μερικες διαμαρτυριες για τη γυναικα και πως την παρουσιασε η ταινια.

Η αληθεια είναι πως στην αρχαια Ελλαδα οι γυναικες εχαιραν τρομακτικης εκτιμησης… για ονομα του Ξερξη! Εγω λεω παλι καλα που εκανε και τις αμερικανιες με τη Γοργω και καπου το ισοφαρισε γιατι οι γυναικες στην Αρχαια Ελλαδα πλην εξαιρεσεων δεν διεφεραν σε τιποτα από τις κατσαρολες.

Ή γιατι λεει ειχε τοση βια και αιμα. Μα, μια μαχη περιεγραφε που εχασαν τη ζωη του περι τους 30.000 Περσες, τι να εδειχνε παιδακια να παιζουν σε παιδικη χαρα και να κοβουν λουλουδια;

Περασα καλα, μου αρεσε που ξαναθυμηθηκα την αρχαια Ελλαδα εστω και μεσω του Λεωναηντας και δεν κρυβω ότι συγκινηθηκα από το «οξειν αγγελειν λακεδαιμονιοις ότι τηδε κειμεθα….»

Καθημερινα ακουμε για σκανδαλα, απατες, εγκληματα, κανεις δεν πιανεται, κανεις δεν τιμωρειται, κανεις δεν πληρωνει. Στην Ελλαδα του μη με διακοπτετε και του διακοπτουμε για διαφημισεις. Στην Ελλαδα του φωτος που μεγαλουργει μακρια από τα φωτα των καμερων και των προβολεων, που προβαλλουν αιμα, σπερμα και κλαμα.

Την ταινια την αγαπησαμε γιατι δεν ειρωνευεται, δεν παραποιει και δεν προσβαλλει. Ασχετα αν προσπαθει κανεις να βρει διαφορα τρομακτικα και απανθρωπα μηνυματα, και το Μολων λαβε το ανεφερε και το ή ταν ή επι τας και τιμησε το πνευμα των Αρχαιων Ελληνων να πεθανουν για την πατριδα τους και τα ιδανικα τους.

Και κλεινει με τη διαχρονικη ρηση του Θουκυδιδη

Η ελευθερία κερδίζεται, δεν χαρίζεται, και κοστίζει σε αίμα

ΑΕΚ – ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 80-97

Το χαρηκα το ματσακι.

Ελευθερο μπασκετ, γρηγορος ρυθμος, χωρις αγχος και σκοπιμοτητα, χορταστικο θεαμα, με γυρισε στην αγνη δεκαετια του 80.

Σιγουρα δεν είναι από τα παιχνιδια που μπορει να κανει κανεις βαθυστοχαστες αναλυσεις. Ηταν καθαρα ενας αγωνας για σουβλακια και μπυρες ητοι διασκεδαση και χαβαλες.

Φυσιολογικο το αποτελεσμα και ευκολα εξηγειται η εκβαση του αγωνα.

Ο Ολυμπιακος κερδισε για δυο λογους:

1. γιατι ειχε περισσοτερους παικτες από την ΑΕΚ για να σκοραρουν

2. γιατι η ΑΕΚ ότι μπορεσε να κανει το εκανε από την περιφερεια ενώ ο Ολυμπιακος χτυπησε και κατω από το καλαθι με τον Ζιζιτς και τον Μπουρουση, παικτες που η ΑΕΚ δεν τους εχει ( όπως και ολους τους αλλους του Ολυμπιακου αλλα δεν είναι αυτό το θεμα μας).

Στο πρωτο ημιχρονο που οι ομαδες ηταν κοντα στο σκορ εγινε mirror game. Τριποντο εσυ, τριποντο και εγω. Μπασιματακι εσυ, μπασιματακι και εγω.

Η ΑΕΚ δεν ειχε τιποτα να χασει, ο Ολυμπιακος κοιμοταν και για αυτό υπηρχε η ισοπαλια. Στο δευτερο ημιχρονο ο Ολυμπιακος συνεχισε να κοιμαται αλλα γυρισε από το καλο του πλευρο. Πολλες πασες στον Ζιζιτς που δεν ειχε αντιπαλο, ο Μπουρουσης μαζεψε λιγο την αμυνα, τα τριποντα του Νικολαϊδη στερεψαν όπως και η επιθεση της ΑΕΚ καθως εκτος απο μερικες ηρωικες ενεργειες του Γκαγκαλουδη που βρηκε απεναντι του τον καχεκτικο Στεφανοβ και του Ταπουτου που εκμεταλλευθηκε τον υπνο του ΟΣΦΠ και εβαλε αρκετους ποντους, το μενου δεν ειχε κατι αλλο.

Για την ΑΕΚ δεν μπορει να πει κανεις πολλα.

Στηριζεται σε 5 παικτες που πλην Σκοτ και ενιοτε Ταπουτου, ο καθενας κανει ότι του ρθει και αμα μπουν μπηκαν. Αλλιως δεν πειραζει παιδια, το επομενο σουτ.

Δεν κινδυνευει μεν αλλα η δηλωση Κομματου για τα πλεη οφ εμενα μου χαρισε χαμογελο.

Για τον ΟΣΦΠ η ομοιοτητα με την ΑΕΚ είναι πως και αυτοι κανουν ότι τους κατεβαινει.

Οι διαφορες είναι πως αφενος είναι καλυτεροι παικτες αφετερου περισσοτεροι που μπορουν να βοηθησουν ανα πασα στιγμη.

Οσο για το πρωταθλημα, δεν βλεπω κανεναν αντιπαλο του ΠΑΟ. Ισως ο Ολυμπιακος παρει ένα ματς στο ΣΕΦ αλλα για παραπανω δεν.

Ο Γκερσον για τη Μακαμπι ηταν καλος αλλα στον Ολυμπιακο δεν εχει να προσφερει τιποτα. Ουτε σε συστηματα, ουτε σε επιλογες παικτων, ουτε σε δομηση ομαδας, ουτε σε νοοτροπια-ψυχολογια, και κυριως ουτε σε αμυντικη λειτουργια. Όταν ζοριζει το παιχνιδι, φωναζει για τη διαιτησια και πρωτα αυτος παει να παθει συγκοπη!

Για να μην πω ότι ηταν καλυτερος ο Καζλαουσκας!

Δεν μπορεις ως Γκερσον να μαθεις τον Ακερ να βαλει καλαθι. Αυτό το ξερει.

Μπορεις όμως να τον βαλεις σε μια ομαδα;

Σημερα πιστευω ότι κατερρευσε και το αλλοθι του Ματσιγιαουσκας. Το θεμα δεν είναι να γυρισει. Χαιρω πολύ. Το θεμα είναι τι τον κανεις.

Αυτό που εκανε ο Ολυμπιακος ηταν απλα να μοιρασει τον χρονο συμμετοχης του με τον Ακερ. Από 13 λεπτα εκαστος.

Επεα μεγαλων ανδρων:

[ φαση που με προσποιηση ξεφευγει ο Ταπουτος του Μπουρουση και σκοραρει με σουτ από τα 3 μετρα ]

«Ο Ταπουτος εκμεταλλευεται τη διαφορα υψους και ευλυγισιας και βαζει το καλαθι…»

Δημητρης Χατζηγεωργιου.

ΓΚΕΚΑΣ, ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΩΡΑΙΑ ΣΕΝΑΡΙΑ

Απομακρυσμενος στο στρατηγειο μου στα μικρα αλλα ανεξαρτητα νησια Γκαλαπαγκος καγχαζω. Βροντερα.

Δεν με πειραζουν οι δημοσιογραφοι. Αυτοι εξ ορισμου θελουν να εχουν αναγνωστες προβατα για να αγοραζουν τις φυλλαδες τους. Αν οι αναγνωστες ειχαν κριση, πιθανως ολοι αυτοι να επαιζαν κιθαρα και να ειχαν σουξε στα πολιτιστικα κεντρα διασκεδασης που μας τροφοδοτουν με τα βισσοβανδογαρμπη ακουσματα και λαηφσταηλ.

Αναρωτιεμαι πως είναι δυνατον να πιστευει κανεις τα διαφορα σεναρια ότι ο Ολυμπιακος και ο Παναθηναϊκος ετοιμαζονται, μαγειρευουν, σκοπευουν να, βολιδοσκοπουν τους Γκεκα και Κυριακο για επαναπατρισμο.

Την κοινη λογικη τη ρωτησαν;

Φανης Γκεκας:

Εφυγε από τη χωρα μας με την ταμπελα του χασογκολη, εν μεσω χλευης και περιφρονησης, με μεγαλη χαρα ελεω της ελευσης Σαλπιγγιδη και στο γερμανικο πρωταθλημα είναι αυτή τη στιγμη πρωτος σκορερ. Το γερμανικο πρωταθλημα είναι ένα από τα 5 καλυτερα στην Ευρωπη και πεδιο δοξης λαμπρο ανοιγεται για τον συμπαθη Φανη από πλευρας ατομικης προβολης, μελλοντικου συμβολαιου και αγωνιστικης αξιας λογω ανωτερου πρωταθληματος.

Θελω να ρωτησω το οποιοδηποτε παλικαρι που γραφει ότι ο Γκεκας αποτελει στοχο ειτε των κοκκινων ειτε τον πρασινων, αν μπορει ΝΑ ΜΟΥ ΒΡΕΙ ΕΝΑΝ ΛΟΓΟ, ΕΝΑΝ, που ο Γκεκας θα μπορουσε να γυρισει πισω.

Για τα χρηματα;

Για το επιπεδο του πρωταθληματος μας;

Για τα γηπεδα;

Για τον κοσμο;

Για τους τιτλους και τις διακρισεις;

Από πού και ως που ο Γκεκας στην καλυτερη χρονια της ζωης του θα θελησει να γυρισει πισω;

Ακριβως τα ιδια με τον Κυριακο.

Ο Σωτηρης χαιρει εκτιμησης και είναι πιθανο η Αιντραχτ να αποτελεσει ένα καλο σταθμο για το επομενο ταξιδι. Τι να κανει να γυρισει στην Ελλαδα;

Και πως είναι δυνατον να το πιστευει ο αναγνωστης που το διαβαζει;

Τι είναι αυτό που θα προσφερει στον Ελληνα ποδοσφαιριστη το ελληνικο πρωταθλημα ώστε να γυρισει πισω;

Ο Κατσουρανης διαπρεπει στην Πορτογαλια που μπορει να μην εχει πολλες ομαδες επιπεδου Πορτο και Μπενφικα αλλα το ονομα του είναι πιο κοντα στα μεγαλα πρωταθληματα και συμβολαια της Ευρωπης. Ακριβως τα ιδια και για τον Καραγκουνη. Ειδικα αυτος εχει σκοπο ζωης να διακριθει και αφου δεν γυρισε όταν τον ειχαν στη ναφθαλινη, τοτε θα το κανει αφου πατησει τα 36.

Είναι δυνατον ο Σεϊταριδης και ο Μπασινας να αφησουν την Ισπανια για να πανε που;

Για τον μονο πιθανο, βλεπω τον Γιαννακοπουλο που δεν εχει την περσινη λαμψη και τα ματς με την Εθνικη που εκανε ηταν υποτονικα. Σε αυτόν θα εβλεπα τις περισσοτερες πιθανοτητες επαναπατρισμου αφου στην Αγγλια δεν διαπρεπει. Αλλωστε ο Ολυμπιακος δεν τον αναπληρωσε ποτε, αρα η θεση του είναι εξασφαλισμενη. Η εξαιρεση του ανωτερω κανονα είναι ο Γεωργατος αλλα η ιδιορυθμια του ανδρος τα εξηγει όλα.

Όταν ο Ελλην εξω είναι πετυχημενος και παει καλα, δεν γυρναει.

Ακομα και ανεκαθεν σε κοινωνικο επιπεδο ετσι συμβαινει.

Θα ερθει για τις διακοπες του, μπορει να πεταχτει για μια βολτα να χαλαρωσει, αργοτερα στη συνταξη του αλλα να αφησει τον πλουτο και τη δοξα για να βολοδερνει στην εγχωρια υλικη και πνευματικη πενια του κάθε καφρου, παραγοντισκου και δημοσιογραφαρου, θα είναι πυροβολημενος αν το κανει.

Και δεν είναι.

Και μην τα γραφετε.

Και μην τα πιστευετε.

ΤΕΛΙΚΟΣ CHAMPIONS LEAGUE

Εχει πλακα να πιανεις το τζοκερ αλλα εχει ακομα μεγαλυτερη πλακα να μη σε διδασκει ουτε καν η προσφατη ιστορια!

Τις τελευταιες μερες παπαγαλοι εξ Αγγλιας εχουν ξεκινησει μια ωραιοτατη εκστρατεια λασπης ότι δεν ειμαστε σε θεση να διοργανωσουμε τον τελικο της κορυφαιας διασυλλογικης του κοσμου, ότι μπορει και να μας παρουν την διοργανωση, ότι ανησυχουν πολύ, ότι εχουμε αργησει και λοιπα χαρωπα που μας ελεγαν και για την Ολυμπιαδα και μετα μας ζητουσαν συγγνωμη.

Άλλο που δεν ηθελαν οι καταστροφολογοι γκρινιαροκλαψιαρηδες Ελληνες δημοσιογραφοι να τα αναπαραγουν και να τους δωσουν και 100 κιλα παραπανω τραγικης αποχρωσης.

Ειμαστε εμπειροι από μεγαλες διοργανωσεις. Εχουμε μεγαλη επιτυχια σε αυτές και για αυτό και συνεχιζουν να μας εμπιστευονται και μας τις δινουν. Το ότι καθυστερουμε λιγο, αυτό είναι στη φυση μας αλλα προλαβαινουμε. Ολο και ολο ένα παιχνιδι είναι και όχι διοργανωση 15 ημερων.

Το ότι πλακωθηκαν 400 ατομα και σκοτωθηκε ενας στην Παλληνη μπορει από μονο του να είναι σημαντικο αλλα αφενος είναι εσωτερικης καταναλωσης, αφετερου δεν εχει καμια σχεση με τον τελικο.

Μπορει στη χωρα μας να εχουμε σημαντικα προβληματα, λιγοτερο σημαντικα που τα διογκωνουν τα πολλαπλα μαζικα μεσα επιρροης αλλα δεν θα δεχθω ότι ειμαστε ανικανοι, αχρηστοι και ότι κινδυνευει η εικονα της χωρας μας. Επικαλουνται τις τιμωριες των ομαδων μας και της εθνικης. Λες και ειμαστε η μοναδικη χωρα στον κοσμο που γινονται διαφορα ντραβαλα. Οι αλλοι, οι και καλα πολιτισμενοι.

Πρωτοι από ολους θα φροντισουν οι ιδιοι οι Αγγλοι να μη μας ερθουν οι ουγκα ουγκα στη χωρα μας γιατι θα εχουν αμεσες συνεπειες στις ομαδες τους. Εκτος και αν μας εκβιαζουν για να διαθεσουμε καμια 15.000 αστυνομικους για να φυλανε τους μεθυσους. Ο τελικος δεν είναι αυριο αλλα σε 45 μερες. Εχουμε καιρο να δουμε τι θα τους κανουμε και ειμαι σιγουρος ότι δεν θα ανοιξει μυτη. Όταν οι ελληνικες αρχες εχουν αντιμετωπισει και χειροτερους βησιγοτθους, οι Αγγλοι θα είναι παιχνιδακι.

Ακομα δεν τον ειδαμε, Γιαννη τον βγαλαμε. Προτιμω τις επικρισεις μετα τον αγωνα παρα το πρηξιμο εκ των προτερων χωρις τελικο αντικρυσμα.

Δεν λεω, να εχουμε το νου μας και να το διοργανωσουμε σωστα το παρτι.

Όμως αυτή η προπαγανδα κινδυνολογιας με την αμεριστη συμπαρασταση των οικαδε καταστροφολογων δεν αντεχεται…

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΣΤΟ GOAL

Όταν η ΑΕΚ επαιζε στο Γαλατσι, ειχα παρει διαρκειας στα ημι-επισημα.

Εκει στο περιθωριο των αγωνων μου δοθηκε η δυνατοτητα να μιλησω αρκετες φορες με τον Φιλιππου. Και τον πατηρ και τον υιο. Όταν διαβασα τη συνεντευξη του στο Goal δεν μου προκαλεσε καμια εκπληξη το σκεπτεσθαι του ανδρος.

Ο Φιλιππου μπηκε στην ΑΕΚ και εκανε μαλλον πρωτογνωρα πραγματα για το εγχωριο αθλητικο γιγνεσθαι.

Πληρωσε χρεη, δεν ασχοληθηκε με το παρασκηνιο, εθεσε υγιεις και στερεες βασεις στην ομαδα, δεν ηταν απατεωνας και λαμογιο αλλα σοβαρος επιχειρηματιας και την οδηγησε στην επιφανεια με τιτλους και διακρισεις.

Δεν χαϊδεψε και δεν αγκαλιασε πατρικα τους Βησιγοτθους, τους Οστρογοτθους και τους Βανδαλους στοιχειο που παραλιγο να το πληρωσει με τη ζωη του ο γιος του όταν προπερσι στον τελευταιο αγωνα με τον ΠΑΟ αν θυμαμαι καλα, από το πουθενα οι Ταλιμπαν εκαναν επιδρομη στα επισημα και ο υιος Φιλιππου προλαβε και χωθηκε στη μπουκαπορτα των αποδυτηριων μαζι με την οικογενεια του και τη γλιτωσε. Αυτό για μενα ηταν το κομβικο σημειο για την εγκαταλειψη της ομαδας που ξεκινησε από περυσι και συνεχιστηκε φετος με μεγαλη επιτυχια που στον ιδιο ρυθμο είναι βεβαιο ότι θα αφησει κλινικα νεκρη την ομαδα.

Εκανε όμως 3 σημαντικα λαθη για αυτό και οδηγηθηκαμε στο φετινο καταντημα.

1) Μπηκε σε μια μικρη ομαδα που δεν εχει κοσμο. Ειτε όταν εμπαιναν χοντρα πακετα, ειτε όταν περασε στην οικονομικη και ελληνοκεντρικη φιλοσοφια, κοσμος στο γηπεδο δεν υπηρχε να στηριξει την ομαδα. Η ΑΕΚ πηρε κυπελλα, πηρε πρωταθλημα, πηρε ευρωπαϊκο κυπελλο, επαιξε σε τελικο της ευρωλιγκα και το 2005 εκανε μια αξιολογη πορεια στην Ευρωπη με σημαντικες στιγμες όπως εκεινο το αστρονομικο 110-113 με τη Μακαμπι. Κοσμος σε αυτά; Οσο και το νερο στην ερημο. Αν ο Φιλιππου ειχε παει στον Αρη αυτή τη στιγμη θα εχτιζαν καινουριο Αλεξανδρειο αλλα δυστυχως ηρθε στην ΑΕΚ.

2) Είναι αγυριστο κεφαλι. Δεν ξερει από διπλωματια και από χερισμους. Επειδη πετυχε στις επιχειρησεις του, πιστεψε ότι με τη μαζα θα τα καταφερνε με το ιδιο στιλ. Το μονο που καταφερε ηταν να μη συγκινησει κανεναν. Όταν καποτε του ειχα προτεινει να συνεργαστει με την ΠΑΕ, μου αντετεινε πως εκεινος ειχε δηλωσει ότι «θα βοηθησω τον Ντεμη» και μετα δεν ηρθε κανεις να ζητησει τη βοηθεια του. Του απαντησα πως καλως ή κακως ο Ελλην είναι ποδοσφαιροφιλος και όταν ο Ντεμης μαζευει 15 χιλιαδες διαρκειας τοτε, θα ηταν σοφο να ριξει αυτος τη μουρη του και να παει. Ο Φιλιππου όμως είναι πολύ μεγαλο μεγεθος για να κανει εξυπνες κινησεις. Σαν το βουνο. Μεγαλοπρεπες μεν, δυσκινητο δε.

3) Τα δυο τελευταια χρονια εχασε και ολους τους υποστηρικτες του με τις αντιφατικες του δηλωσεις τυπου θα βαλω λεφτα, δεν βαζω, πουλαω με ένα ευρω, πουλαω με 3,5 μυρια, δεν πουλαω και λοιπα χαρωπα.

Υστερα από 11 χρονια ισως να κουραστηκε και να κορεστηκε.

Καμια αντιρρηση.

Αλλωστε η ομαδα εκανε τον κυκλο της και σημερα είναι περιπου στο σημειο που την παρελαβε. Πιθανως να είναι καλο για ολους να αποχωρησει. Το κακο όμως είναι ότι δεν ενδιαφερεται κανεις να την αναλαβει…

Ο ΧΡΥΣΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ ΤΗΣ ΑΕΚ

Πριν από ακριβως δυο χρονια ξεκινησα να γραφω σε ένα περιοδικο που το αντικειμενο του ηταν η ΑΕΚ και τα τμηματα της, επαγγελματικα και ερασιτεχνικα.
Το πρωτο τευχος βγηκε αλλα η κακη συγκυρια δεν επετρεψε να τυπωθει κανενα άλλο τευχος. Ειχα προλαβει όμως να ετοιμασω το δικο μου θεμα που εμεινε θαμμενο στον υπολογιστη μου.
Ειχα αναλαβει ένα μικρο αφιερωμα στον χρυσο Απριλιο της ΑΕΚ καθως στις 4 Απριλιου 1968 η ομαδα μπασκετ κατεκτησε το κυπελλο κυπελλουχων και στις 11 Απριλιου 2000, επισης η ομαδα μπασκετ κατεκτησε το κυπελλο Σαπορτα.
Θυμαμαι τον Απριλιο του 2005 ειχα κανονισει κοινη συνεντευξη του Γιωργου Αμερικανου και του Νικου Χατζη ( αρχηγου της ΑΕΚ τοτε ) στο Καλλιμαρμαρο με θεμα τα τροπαια της ΑΕΚ.
Υστερα από 2 χρονια το ξεθαβω και το δημοσιευω αυτουσιο.

= = =

Στις 4 Απριλίου 1968 η ΑΕΚ φόρεσε για πρώτη φορά το στέμμα της Βασίλισσας. Σε ταραγμένα κοινωνικά χρόνια και δύσκολες για την πατρίδα μας εποχές. Μερικοί τρελοί που έκαναν τη μεγάλη υπέρβαση πηγαίνοντας κόντρα στη λογική των αριθμών αντιμετωπίζοντας τον τότε Γολιαθ, την δυο φορές πρωταθλήτρια Ευρώπης Σλάβια Πράγας. Ήταν ο πρώτος ευρωπαϊκός τίτλος σε όλα τα αθλήματα για ελληνικό σύλλογο. Οι 80.000 θεατες παραμένουν ακατάρριπτο ρεκορ Γκίνες στο Παναθηναϊκό Στάδιο και θα ήταν ακόμα μεγαλύτερο αν υπήρχε στάδιο να χωρέσει και τους άλλους 30.000 που έμειναν έξω. Ακόμα αντηχεί στα μάρμαρα του Σταδίου η συγκλονιστική περιγραφή του Βασίλη Γεωργίου: « ο θεός της Ελλάδος, ο θεός της ΑΕΚ είναι μαζί μας, ελα Αμερικάνε, έλα Τρόντζο,έλα Ζούπα… » Και ήταν εκει. Και μας χάρισε την πρώτη χρυσή σελίδα στην Ιστορία του ελληνικού αθλητισμού σε συλλογικό επίπεδο.

Η ομάδα θρύλος για το ελληνικό μπάσκετ είχε προπονητή τον Νίκο Μήλα και τους Αμερικάνο, Χρηστέα, Ζούπα, Βασιλειάδη, Τρόντζο, Λαρεντζάκη, Τσάβα, Νεσιάδη, Πετράκη, Δημητριάδη
32 χρόνια αργότερα, στις 11 Απριλίου 2000 η Βασίλισσα ΑΕΚ επέστρεψε στον θρόνο της. Η στέψη έγινε στη Λωζάνη και η τελευταία μάχη ήταν αυτή με την Κιντερ που της χρωστούσαμε τον χαμένο τελικό της ευρωλίγκα του 98. Το τελικό 83-76 βρήκε τους 1300 φίλους της ομάδας μας να γίνονται κουβάρι με τους παίκτες και συνέδεσε το παρελθόν με το παρόν όταν ο Νίκος Χατζής έδωσε το κύπελλο στον Γιώργο Αμερικάνο. Ο Μιχάλης το είχε αφιερώσει στον Νίκο Γκάλη και ο Αγγελος δεν μπορούσε να συνειδητοποιήσει πως σε 10 μέρες είχε βιώσει περισσότερα από 10 χρόνια καριέρας. Οι παίκτες που πήραν το Σαπόρτα στη Λωζάνη ήταν οι Νίκος Χατζής, Άγγελος Κορωνιός, Δήμος Ντικούδης, Ιάκωβος Τσακαλίδης, Μάρτιν Μιούρσεπ, Άντονι Μπούϊ, Μιχάλης Κακιούζης Νίκος Παπανικολόπουλος, Μίλτος Μόσχου, Στιβ Χάνσελ, Βασίλης Κικίλιας, Νταν Ο'Σάλιβαν και προπονητής ο Ντούσαν Ίβκοβιτς με βοηθό τον Φώτη Κατσικάρη.

Παρά την πλούσια ιστορία των Ελλήνων, μόνο ενας αιώνας ονομάστηκε χρύσος. Αυτός του Περικλή ( των Αθηνών και όχι του fame story) . Αντίστοιχα, παρά τους αναρίθμητους αγώνες που έχει δώσει η ομάδα μας ένας μήνας θεωρείται χρυσός. Ο Απρίλης. 04-04-1968 και 11-04-2000 είναι οι 2 ημερομηνίες που γράφουν με χρύσα γράμματα τους ευρωπαϊκούς τίτλους μας για το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης και το Κυπέλλο Σαπόρτα.
Για να γεφυρώσουμε το διάστημα των 32 ετών χρειαστήκαμε 2 στιβαρούς πυλώνες. Ο ένας ακούει στο όνομα Γιώργος Αμερικάνος. Ο θρύλος των Ελληνικών γηπέδων τη δεκαετία του 60 και πρώτος σκόρερ του τελικού με 29 πόντους. Ο άλλος πυλώνας είναι η νυν σημαία της ομάδας, ο Νίκος Χατζής και επίσης πρώτος σκόρερ στη Λωζάνη με 16. Τόπος συνάντησης ήταν η έδρα του παλιού. Εκει που γράφτηκε το ρεκόρ Γκίνες για αγώνα μπάσκετ και 80.000 θεατές αποθέωσαν την ομάδα της ΑΕΚ. Το Παναθηναϊκό Σταδιο. Σε μια γωνιά και με όχημα τις αναμνήσεις γυρίσαμε πίσω στο χρόνο….

- Κύριε Αμερικανε, ποια θεωρείτε ως την πιο σημαντική στιγμή του 68;
- Ισως σου φανεί περίεργο αλλά πιστεύω πως ήταν ο ημιτελικός με την Ινις Βαρέζε. Τους βάλαμε από μπροστά ( και έδειξε την είσοδο του Σταδίου ) και μόλις τους είδε ο κόσμος φώναζε «αέρα» και φοβήθηκαν τόσο που νόμιζαν πως γίνεται ξανά πόλεμος! Γνωστοί χέστηδες οι Ιταλοί, τα παιξαν και εμεις μπήκαμε με τον «αέρα» και κερδίσαμε. Μετά με τη Σλάβια, δεν χάναμε. Μια Ελλάδα ολόκληρη στο ραδιόφωνο και στο γήπεδο ήταν μαζί μας. Δεν γινόταν να χάσουμε, δεν ήταν δυνατόν να τους απογοητεύσουμε.

- Μια στιγμή που θα σας μείνει;
- Όταν πήρα μαζί μου το κύπελλο και με είδαν οι φίλαθλοι, σήκωσαν το αυτοκίνητό μου από δω ως την πλατεία βικτωρίας. Δεν με πιστεύει κανένας βέβαια αλλά είναι η αλήθεια. Σηκωτό αυτοκίνητο παρακαλώ από δω ως την πλατεία Βικτωρίας.

- Υπάρχει κάτι από τον αγώνα που σας έχει μείνει; Κάποια φάση, ένα καλάθι σας…
- Όχι. Κάθε καλάθι ήταν σημαντικό. Όλα ήταν. Αυτό που θυμάμαι έντονα ήταν αυτός ο Ζίντεκ που δεν έχανε καλάθι με τίποτα. Είτε με τον αέρα, είτε ορθόδοξα, είτε ανορθόδοξα, τα έβαζε όλα! Δεν υπήρχαν δυστυχώς τρίποντα αυτή την εποχή… Δεν πειράζει, τώρα ο Νικολάκης τα βάζει και για μένα!

- Νίκο, τι θυμάσαι από τον τελικό;
- Εξεπλάγην από τον κόσμο που μας ακολούθησε ως τη Λωζάννη. Δεν περίμενα τόσο κόσμο και όταν βγήκαμε για ζέσταμα και είδαμε ότι ουσιαστικά παίζαμε εντος έδρας, μας έδωσε δύναμη και είπαμε ότι τώρα είναι ευκαιρία. Είχαμε και την κεκτημένη ταχύτητα από την κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδος μια εβδομάδα πριν από τον τελικό ώστε να μπούμε αποφασισμένοι στο γήπεδο.

- Κάτι χαρακτηριστικό από την αναμέτρηση;
- Ότι μάρκαρε τον Ντανίλοβιτς και τον βίδωσε, πετάγεται ο Γιώργος Αμερικάνος. Εκείνος ο παίκτης δεν πιανόταν εκείνη την εποχή και τον καθάρισε ο Νίκος.
- Ενταξει, προσθέτει με σεμνότητα ο νυν αρχηγός, είχα και τις ανάλογες βοήθειες και την ομαδική υποστήριξη. Ο Ιβκοβιτς μου είχε δώσει συγκεκριμένες οδηγίες πώς να τον κλείσω, που να τον οδηγήσω, τις κινήσεις του και με βοήθησαν όλα τα παιδιά. Θυμάμαι πως όταν του πήρα την πρώτη άμυνα άρχισε να σπρώχνει, να κλωτσάει και να παίζει βρώμικα. Δεν έχασα την αυτοσυγκέντρωσή μου και κατάλαβα πως τον είχα βγάλει εκτος ρυθμού.

- Πίστευετε ότι μετά τη μεγάλη επιτυχία του 68, άλλαξε κάτι για το ελληνικό μπάσκετ και για την πορεία της ΑΕΚ;
- Δυστυχώς εκείνη την ομάδα της ΑΕΚ τη διέλυσαν οι παράγοντες. Στο μπάσκετ γενικά, έσπωξε πολλά μικρά παιδιά στο άθλημα. Γέμισαν τα γήπεδα με πιτσιρίκια ( όσα είχαμε τότε ) και άλλαξε τη ροη του ελληνικού μπάσκετ. Κάναμε ένα θαύμα τότε. Η Σλάβια Πράγας ήταν 2 φορές πρωταθλήτρια Ευρώπης. Και επίτρεψε μου να συμπληρώσω κάτι γιατί θέλω να απαντήσω σε διάφορες επικρίσεις που ακούω κατά καιρούς. Ήταν να γίνει η κλήρωση για το που θα γινόταν ο αγώνας. Και ο δικός μας αντιπρόσωπος πρότεινε να γίνει ο αγώνας στην Αθήνα και προσφέραμε 10 μέρες διακοπών. Αυτοί δεν προσέφεραν κάτι για να πάμε στην έδρα τους και νόμιζαν πως θα κέρδιζαν άνετα γιατί δεν μας υπολόγιζαν. Ετσι δέχθηκαν να έρθουν στην Αθήνα για να συνδυάσουν τον τίτλο με τουρισμό αλλά έχασαν.

- Νίκο τι πιστεύεις πως άλλαξε στην ιστορία της σύγχρονης ΑΕΚ το κύπελλο Σαπόρτα;
- Αν και κάναμε πρωταθλητισμό και τα προηγούμενα χρόνια δεν είχαμε καταφέρει να σηκώσουμε τρόπαια. Από εκείνη τη χρονιά και μετά μπήκε το νερό στο αυλάκι. Το 2001 πήραμε το κύπελλο και το 2002 το πρωτάθλημα.

- Θέλω να μου πείτε κύριε Αμερικανε, πως βιώσατε τον αγώνα του 2000;
- Αν και στην αρχη ήμουν επιφυλακτικός αλλά μόλις είδα τον Νίκο να σβήνει τον Ντανίλοβιτς το πίστεψα ότι μπορούσαμε να το πάρουμε. Μου πέρασαν από το μυαλό φάσεις από τον δικό μας αγώνα τότε και συγκινήθηκα όταν ο Νικολάκης μου έφερε το κύπελλο στην εξέδρα να το σηκώσω και εγώ. Δεν πρόλαβα όμως γιατί πέσαν όλοι πάνω του και ήμουν με πατερίτσες τότε και δεν μπορούσα να κινηθώ. Τελικά τα κατάφερε, ήρθε μέχρι πάνω και μου το έδωσε.
- Μου βγήκε αυθόρμητα γιατί λίγες μέρες πριν φύγουμε για τη Λωζάννη, είχαμε κάνει μια κοινή συνέντευξη με τον κ. Γιώργο και μου είχε δώσε πολύ χρήσιμες συμβουλές. Δεν ξέχασα τα λόγια του και αισθάνθηκα χρέος μου να το δώσω και σε εκείνον. Αν και δυσκολεύτηκα καθώς όντως έπεσαν όλοι πάνω μου!
- Και πρώτη από όλους η μητέρα του!
- Ναι… Ηταν όλοι μαζί εκει…

- Αλήθεια Νίκο, πόσο σε έχει επιρεάσει στην καριέρα σου στην ΑΕΚ γνωρίζοντας για το 68; Πως αντιλαμβάνεσαι αυτή την επιτυχία;
- Το ότι η ομάδα που παίζω, η ομάδα μου, η ΑΕΚ σήκωσε το πρώτο ευρωπαϊκο τρόπαιο είναι ιστορία και δεν αλλάζει αυτό. Αυτό το πράγμα δεν ξεχνιέται ποτέ. Η ιστορία γράφει, δεν ξεγράφει. Αλλιώς δεν θα συζητάγαμε σήμερα. Οσες γενιές και να περάσουν η ιστορία θα έχει γράψει 1968 και 2000. Ξέρω ότι υπήρχε τότε μια ομάδα με Ελληνες που πάλεψε στο τελευταίο παιχνίδι για τον κόσμο, για την ΑΕΚ και για όλο το Λαο των Ελλήνων και αυτό με γεμίζει περηφάνια και δεν έχει καμία σχέση με την εποχή που παίζουμε σήμερα.


-Τέλος κ. Αμερικανε θέλω μια ευχή για τον Νίκο
- Να μείνει ισοβίως στην ΑΕΚ. Να μη φύγει ποτέ.
- Νίκο;
- Να ξεπεράσει τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει και να χαίρεται την πανέμορφη εγγονή του!
- Σας ευχαριστώ πολύ.

ΔΙΑΒΑΣΑ ΣΤΗ SPORTDAY

Ένα ενδιαφερον αρθρο του εγκριτου Νικου Παπαδογιαννη στο οποιο ο αρθρογραφος αναρωτιοταν αν χωραει στην ευρωλιγκα της επομενης αγωνιστικης και άλλη ελληνικη ομαδα περαν του Παναθηναϊκου, του Αρη και του Ολυμπιακου.

Ο κ. Παπαδογιαννης αναφερει πως καμια άλλη ελληνικη ομαδα δεν εχει τον κοσμο και την αξια να σταθει στο champions league του μπασκετ.

Αν το δω με αυτό το κριτηριο θα συμφωνησω.

Δεν το βλεπω όμως ετσι.

Ειμαι υπερ της αποψης πως σε οσες περισσοτερες ευρωπαϊκες διοργανωσεις συμμετεχουν οι ελληνικες ομαδες, καλο τους κανει. Δεν αναφερομαι φυσικα σε περιπτωσεις Μακεδονικου ή της φετινης ΑΕΚ που θα ηταν ντροπη για τη χωρα μας.

Ο ΠΑΟΚ, η Λαρισα και ο Πανιωνιος όμως θα μπορουσαν να σταθουν αξιοπρεπως.

Κανει καλο στις ομαδες η συμμετοχη και ας μην πανε στο final 4.

Οι παικτες αποκομιζουν εμπειριες και βελτιωνονται.

Οι ομαδες εσοδα.

Το πρωταθλημα αναβαθμιζεται.

Ο κοσμος βλεπει και ένα επιπεδο αθληματος παραπανω.

Δεν είναι απαραιτητο παντα να διακρινεται κανεις.

Ο Αρης φετος χαρη στην εδρα του εκανε μια σοβαρη πορεια. Εχασε κατι;

Στη φαση των 16 εκανε μια νικη σε 6 αγωνες αλλα δεν του βγηκε σε κακο.

Ο ΠΑΟΚ λεει ο Πανελουδης ότι εχει χρεη 600.000 ευρω.

Αν συμμετειχε και αυτος ισως να ειχε αποκλειστει από την πρωτη φαση αλλα θα καλυπτε σημαντικο μερος αυτων.

Προτιμω τους παικτες με παραστασεις, τους αγωνες με ενδιαφερον, την ελληνικη συμμετοχη στην ευρωπαϊκη γιορτη παρα το λιγοι και καλοι.

Καλυτερα πολλοι και ότι ψαρια πιασει καθενας. Δεν εννοω το μπατε σκυλοι αλεστε αλλα εχω την εντυπωση πως οι τρεις ανωτερω ελληνικες ομαδες θα μπορουσαν να σταθουν στη διοργανωση και θα την αντεχαν οικονομικα. Ακομα και ο Πανελληνιος του δευτερου γυρου.

Δεν νομιζω ότι ομαδες όπως η Παρτιζαν, η Προκομ, η Ολυμπια Λουμπλιανα, η Ναπολι, η Λεμαν, η Κολωνια, η Φενερμπαχτσε, η Ορτεζ και η Ζαλγκιρις ηταν τρομακτικα καλυτερες.

Θελω οι ομαδες μας να συμμετεχουν και να διακρινονται.

Επισης θελω και να συμμετεχουν με σκοπο το παραπλευρο οφελος. Ας μην πανε για το τροπαιο. Μπορουν όμως με τις εμπειριες, τα οικονομικα οφελη, τα προτυπα και τις παραστασεις που θα αποκομισουν να ωφεληθουν για το μελλον.

Πέμπτη 5 Απριλίου 2007

ΑΝΤΙ ΕΥΧΩΝ

Εδω εχω ανεβασει τις 10 καλυτερες φωτογραφιες απο τις 120 που εβγαλα σε μια μικρη περιηγηση μου στην Αιδηψο.

http://www.dpgr.gr/usergalleries/index.php?cat=11733.

Ελπιζω να σας αρεσουν!

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ. ΜΕ ΥΓΕΙΑ.

....και καλη επιστροφη στην καθημερινοτητα.

ΣΟΥΛΑ

Την εβλεπα συχνα λογω της εργασιας μου.

Περνουσα απο μπροστα της, μια φευγαλεα ματια, «ωραια γκομενα» ως εξισου φευγαλεα σκεψη και η ζωη καθως και η πορεια μου συνεχιζοταν.

Καποια στιγμη αρχισε να με προσεχει και αυτη.

Τα βλεμματα μας διασταυρωνονταν αλλα για λιγα δευτερολεπτα.

Οσο διαρκουσαν μερικα βηματα.

Μια μερα το βημα μου κολλησε. Δεν γινεται συνεχεια να προχωραμε.

Κανουμε και στασεις.

Το βλεμμα μου τοτε δεν εχασε ευκαιρια και καρφωθηκε πανω της.

Ανταπεδωσε το καρφωμα.

Απεσυρθην.

Και εκεινη.

Επανηλθα.

Και εκεινη.

Το πρωτο δικο μου χαμογελο.

Το δικο της.

Εφυγα και χαιρετησα.

Χαιρετησε και αυτη.

Επανηλθα μετα απο λιγες μερες αποφασισμενος.

Τι ειχαμε τι χασαμε ψωλεο σε ξεχασαμε που τραγουδουσε επιτηδες η μεγιστη Εφη Σαρρη.

Ξαναπηγα.

Σταθηκα.

Επιμονο βλεμμα.

Και δικο της.

Χαμογελο.

Ομοιως.

Πλησιασα.

Εκανα μια τοσο ηλιθια ερωτηση που ουτε καν τη θυμαμαι.

Προθυμοποιηθηκε να απαντησει και αδραξα την ευκαιρια ως γνησιος σφετεριστης του Ρωμαϊκου θρονου, χαμηλωσα και ρωτησα συνομωτικα για να μην παρουν χαμπαρι οι «γειτονες»

- Διαλειμμα κανετε;

- Ναι, σε πεντε λεπτα, ειπε χαμογελοντας.

- Περιμενω.

Αφησε τη θεση της και με πλησιασε.

Πηρα μια βαθια ανασα και εκανα την εξοδο του Μεσολογγιου:

Με κοιτας και σε κοιταω, μου χαμογελας και σου χαμογελαω. [ κανει και ριμα ]

Με λενε Σουλη. Εσενα;

Σουλα.

Χειραψια ζεστη και αμφοτερο λαγνο βλεμμα.

Σουλα, ( δευτερη βαθια ανασα και πυρ κατα ριπας ) θελεις να βγουμε για καφε;

Ε..ναι.

Ωραια. Θελεις να μου δωσεις το τηλεφωνο σου;

Δεν το θυμαμαι τωρα, δεν μου δινεις το δικο σου καλυτερα;

Το κατω κεφαλι κοντευε να φτασει σε υψος το πανω, και δεν εδωσα ιδιαιτερη σημασια στη λεπτομερεια.

Να, αυτο ειναι – αφου το εγραψα τοσο βιαστικα που το επιβεβαιωσα δυο φορες και το διορθωσα τρεις.

ΟΚ, θα τα πουμε.

Γεια.

Σε δυο ωρες μου τηλεφωνησε.

Ελα, η Σουλα ειμαι, τι κανεις;

Καλα εσυ;

Καλα.

Να σου πω ( αφου το εφτασα μεχρι εδω, δεν υπηρχε κανενας απολυτως λογος να μην κανω την καθετη εφορμηση ) τι κανεις αποψε; Θελεις να βγουμε;

Να σε ρωτησω, εισαι ελευθερος;

Ε, λιγο.

Γιατι εγω δεν ειμαι ακριβως.

Τι εννοεις;

Ειμαι παντρεμενη.

!

Εφερα γρηγορα το προσωπο της στο μυαλο μου.

Πανω απο 22 δεν την εκοβα.

Μα καλα ποσων χρονων εισαι;

23.

Και εισαι καιρο παντρεμενη;

5 χρονια

Απο τα 18….

Παιδι εχεις;

Ναι, ειναι 5 ετων τωρα…

Θελεις λοιπον να βρεθουμε;

Με ρωτησε αυτη πια γιατι εγω εμεινα ψιλοκεραυνοβολημενος.

Χμ..ε…ναι, γιατι οχι;

( και γιατι ναι ρε φιλε; )

Ωραια, αυριο το πρωι, που θα αφησω το παιδι στον σταθμο και ο αντρας μου θα ειναι στη δουλεια, θα σε παρω τηλεφωνο.

Μονος σου μενεις;

Ναι…

Με πηρε.

Αρνηθηκα. Βρηκα μια δικαιολογια οτι ειχα μια συναντηση.

Η σκεψη της με αναστατωνε.

Ομορφη.

Με ολιγη απο σαρκοβορο που θα ταιριαζε μια χαρα σε πορνοταινια με πρωταγωνιστες, 6 μαυρους, αυτη και αλλη μια.

Στην επομενη σκηνη θα ηταν παλι αυτη, αλλες δυο και ενα αλογο.

Ηταν μια καλη ευκαιρια για ενα αδεσμευτο ξεχαρμανιασμα με μια γυναικα που δεν θα ελεγα ακριβως οτι ανηκει στο κυκλο των επιτυχιων μου και ενα δωρο για το δοσιληθον πεος μου.

Λιγες ωρες αργοτερα, μου εστειλε μηνυμα.

Αλλαξαμε βαρδια και σημερα θα ειμαι μεχρι τις 8 το βραδι στο υπογειο.

Δεν πιανει το κινητο μου, οποτε αν θελεις κατι, παρε στο 210….

Πηρα.

Μπορω να περασω να σου πω ενα γεια;

Ρωτας;

Πηγα.

Ειχα καταφερει νωριτερα να τιθασσευσω το κατω κεφαλι με το πανω.

Ηξερα που εμπλεκα;

Και επειδη μου φανηκε εμπειρη στις τεθλασμενες, αν ο αντρας ηταν υποψιασμενος και την παρακολουθουσε, ειχα ορεξη να τον αντιμετωπισω;

Αν εστω σε 25 χρονια παντρευτω και εγω, ο νομος της ζωης λεει πως οτι κανεις το παιρνεις πισω, θα ηταν καλα να επαιρνε η μιση Αθηνα τη γυναικα μου;

Και αν αυτη δεν σκεφτεται την οικογενεια της και το παιδι της, δεν θα πρεπει να το σκεφτω εστω εγω;

Καλωστον!

Τι κανεις;

Καλα. Επειδη γουσταρω που με το καλησπερα μου ειπες σε τι φαση βρισκεσαι στα ισα, θελω αφενος να σου ζητησω να μιλαμε κατα τον ιδιο τροπο και να σε ρωτησω το εξης:

Τι ακριβως ψαχνεις;

Ενα πηδημα, μια φιλια, μια σχεση, ενα χαμουρεμα ( το τελευταιο ηταν χαζο αλλα φορτωσα την ερωτηση με ουσιαστικα ωστε να μετριαστει η λεξη πηδημα ) τι ζητας;

Ε, τωρα… πηδημα…. Ακου κει…

Μια σχεση. Μια σχεση και οπου βγαλει.

Και τι ακριβως εισαι σε θεση να προσφερεις σε αυτη τη σχεση; Αφου πρεπει να κρυβεσαι απο τον αντρα σου, απο το παιδι σου, απο τον εαυτο σου, να κρυβεις και τον αλλον, αληθεια πως ακριβως τη φανταζεσαι τη σχεση;

Κοιταξε, εγω αυτη ειμαι για αυτο και το λεω εξαρχης. Οποιος θελει να ακολουθησει το κανει εις γνωση του. Αλλωστε εσεις οι αντρες δεν θελετε και πολλα. Αντε να το κανετε και να φυγετε. Ετσι ειστε. Εσυ τι ψαχνεις, δεν μας ειπες..

Μια συντροφο αντετεινα ( αφου ειχα παρει θαρρος και δεν λυγισαν τα γονατα μου αφενος λογω «τι κανεις ρε βλακα φατην» αφετερου λογω «τι χαζαμαρες καθεσαι και λες, γιατι πηγες τοτε και δεν το ξεκοβες εκ τηλεφωνου;» ) γιατι δεν θελω να μπλεξω σε τετοια ματαια και ψυχοφθορα τριπακια.

Θελω μια υγιη σχεση και οχι να κρυβομαι ή να πηδαω χωρις νοημα.

Σου αρεσει η ζωη σου;

Δεν ξερω, παραλιγο περυσι να χωρισω, κρατηθηκα την τελευταια στιγμη αλλα μαλλον θα την κανω. Δεν παει αλλο.

Γιατι δεν δοκιμαζεις να κρατησεις την οικογενεια σου αλλα πας απο δω και απο κει;

Εκανα τα παντα. Ματαιο.

Κοιταξε, εκτιμω την ειλικρινεια σου, το ενδιαφερον σου και δεν ηθελα να σου το πω απο το τηλεφωνο. Να σαι καλα, εισαι πολυ ομορφη γυναικα και δεν νομιζω να δυσκολευθεις να βρεις οτι ψαχνεις αλλα δεν μπορω να συμμετεχω.

Ναι… ειπε σβηστα και μου εριξε ενα θανατηφορο βλεμμα που με εκανε να ριγησω. Την αρπαξα χωρις ακριβως να καταλαβω πως, και τη φιλησα παθιασμενα. Χαμογελασα προσπαθωντας να πεισω τον εαυτο μου οτι ημουν ψυχραιμος, τη χαιρετησα, την ξαναφιλησα και εφυγα.

= = = =

Πηγα.

Τι κανεις;

Καλα.

Εσυ;

Καλα και εγω.

Ειναι λιγο αναπαντεχο ε;

Ναι…

Μια τοσο ομορφη γυναικα σαν εσενα…

Και εσυ καλος εισαι!

Γελια.

Βλεμμα.

Χαμογελο.

Η γλωσσα μου δεν αργησε να παλεψει με τη δικη της.

Γρηγορα τα ρουχα εκτος σωματων.

Γλωσσες, χαδια, πηδημα, μπρος, πισω, στα ορθια, στα γρηγορα, βιαια.

Καλο αλλα λιγο.

Τι κανεις αυριο;

Το πρωι;

Ναι.

Εχω μια συναντηση, μπορω να τη μεταθεσω για λιγο αργοτερα.

Ενταξει, θα σου τηλεφωνησω.

Γεια.

= = = =

Της εστειλα μηνυμα οτι ειχαμε meeting στην εταιρεια και θα γυρνουσα αργα το βραδι στο σπιτι.

Την επομενη μερα μου ξανατηλεφωνησε.

Δεν το σηκωσα.

Μου εστειλε μηνυμα:Όταν μπορεις παρε με τηλεφωνο, θελω να σε ακουσω.

Δεν ανταποκριθηκα.

Περασα από μπροστα της και δεν σηκωσα καν το βλεμμα μου.

Με ξαναπηρε.

Δεν το σηκωσα.

Ξαναεστειλε μηνυμα: Δειλε! Ουτε ένα γεια δεν θες να μου πεις;

Δεν απαντησα.

Καταλαβε.

Δεν επανηλθε…

ΡΗΤΑ ΚΑΙ ΓΝΩΜΙΚΑ part 21

Όταν συνηθιζεις το τερας, αρχιζεις να του μοιαζεις.
Μανος Χατζιδακις

Άλλο το ξυδι και άλλο το ταξιδι

Άλλο πραγμα να διαχειριζεσαι το παρον και άλλο να δημιουργεις το μελλον.

Τίποτα δεν είναι αδύνατο γι' αυτόν που βάζει τους άλλους να το κάνουν.

Διπλωμάτης είναι αυτός που πάντα θυμάται τα γενέθλια μιας γυναίκας αλλά ποτέ την ηλικία της

Αν θελεις μια ζωη να εισαι δυστυχης τοτε τις ευτυχισμενες στιγμες που σιγουρα θα εχεις, μπορεις να τις ποτιζεις με ζοφερες σκεψεις για το μελλον

Συνηθως οι ανθρωποι δεν τα καταφερνουν με τη ζωη του και παρολα αυτά ζητανε μια άλλη, αιωνια.

Το μόνο πράγμα που ζητάω από τη ζωή, είναι να μου δώσει μια ευκαιρία να αποδείξω ότι τα πολλά λεφτά δεν θα με κάνουν ευτυχισμένο.

Τελικα από ότι καταλαβαινω ο πλανητης Γη στο συμπαν πρεπει να παιζει το ρολο του ψυχιατρειου

Δεν βελτιωνεις τη φωνη σου με τη σιωπη

Ο αισιοδοξος ενδιαφερεται για τη ζωη. Ο απαισιοδοξος για το νοημα της.

Η μεγαλυτερη δυσκολια της ζωης είναι Η ΕΠΙΛΟΓΗ

Ο πετυχημενος ασφαλιστης πρεπει να καταφερει 2 πραγματα. Πρωτα να φοβισει και μετα να δωσει ελπιδα.

Ακομα δεν εχεις πεθανει αν δεν μιλανε ολοι για σενα με καλα λογια.

Μην προσπαθεις να πνιξεις τον πονο σου στο αλκοολ. Ξερει κολυμπι.

Σχετικο: κατσε διπλα στη μονικα μπελουτσι για μια ωρα. Θα σου φανει ένα λεπτο. Βαλε το δαχτυλο σου στο μπρικι όταν βραζει το νερο για 15 δευτερολεπτα. Θα σου φανει μια ωρα…

Είναι πιο δυσκολο να εισαι εντιμος για 1 μηνα παρα ηρωας για 10 δευτερολεπτα

Όπως οσοι βαδιζουν στον ηλιο ακολουθουνται από τη σκια τους ετσι και οι διασημοι ακολουθουνται από τον φθονο.

Η ζηλια είναι η υπονοια για τη δικη μας κατωτεροτητα

Μη φουσκωνεις. Το παραμικρο τσιμπημα θα σε κανει να σκασεις.

Συμβιβασμός είναι να μοιράζεις έτσι την πίτα ώστε ο καθένας να πιστεύει ότι πήρε το μεγαλύτερο κομμάτι.

Management: Η τέχνη του να κάνεις τους άλλους να κάνουν όλες τις δουλειές.

Δοθέντος αρκετού χρόνου, αυτό που ανέβαλες σήμερα θα γίνει μόνο του.

Κυριακή 1 Απριλίου 2007

ΜΟΝΑΞΙΑ ΜΟΥ ΟΛΑ

Στη συγχρονη αθηναϊκοαστικη κοινωνια [ γιατι είναι άλλο πραγμα η διαβιωση εντος της Αθηνας και αλλο η διαβιωση εκτος της Αθηνας ] μοναχικος δεν είναι αυτος που δεν εχει γνωστους και φιλους. Λιγο ως πολύ ολοι εχουν.

Μοναχικος είναι αυτος που δεν εχει κανεναν να τον περιμενει όταν επιστρεφει στο σπιτι…