ΜΑΡΟΥΣΙ - ΠΑΟ

Ειδα από περιεργεια και για λογους επιμορφωσης το μεγαλυτερο μερος του δευτερου αγωνα.

Σεβομαι πολύ το Μαρουσι. Ομαδα χωρις ποδοσφαιρικο κοινο, πορευεται σταθερα και αξιολογα συνεχως και πρεπει η παρουσια του να διδασκεται στο πανεπιστημιο. Πως με χρηστη διαχειριση καταφερνεις και εχεις σοβαρη ομαδα που κάθε χρονο είναι μεσα στην 4αδα της Α1.

Δεν εχει καμια σημασια που εχασε σημερα από τη Λαρισα. Τη σημερινη γκελα θα την ισοφαρισει με μια «ανελπιστη» νικη. Θεωρω το Μαρουσι πρωτο φαβορι για την 3 η θεση τουλαχιστον στην κανονικη περιοδο και πιστευω ότι θα εχει για μια ακομα χρονια σοβαρη παρουσια.

Οι επιλογες στους παικτες ηταν αριστες.

Ο Εϊμπραμς είναι πληρης και κανει πολλα πραγματα μεσα στο γηπεδο. Το παθος και η ταχυτητα του Σεϊμπουτις θα δωσουν ένα γρηγορο ρυθμο ενώ οι Κολωκας, Στεφανιδης και Καϊμακογλου χρονο με το χρονο ωριμαζουν και γινονται καλυτεροι.

Δεν είναι σταρ, δεν θα πανε στην εθνικη αλλα βοηθανε σε πολλους τομεις και είναι αξιοπιστοι ρολιστες που θα κανουν ζημιες. Ηδη ο Καϊμακογλου πεταξε εξω την ΑΕΚ από το κυπελο και ο Κολωκας από το πουθενα δημιουργησε προβλημα στον ΠΑΟ

Ο Κυριτσης είναι τρελος αλλα ευστοχος.

Για τον Τομας ειμαι επιφυλακτικος. Μου φαινεται επιπολαιος. Αν μπορουσαν να κρατησουν τον Μου Μου ή εστω να επαιρναν τον Γκαρνερ της Λαρισας θα ειχαν μια εξαιρετικα επικινδυνη περιφερεια. Υστερουν σε κορμια κατω από το καλαθι αλλα παιζουν ομαδικη αμυνα που κληρονομησαν από τον Γιαννακη.

Από τον ΠΑΟ εστιασα στους Μπετσιροβιτς και Ντελκ.

Νομιζω ότι αυτος ο σλοβενος θα βοηθησει πολύ περισσοτερο από τον περσινο Λακοβιτς. Ο λογος είναι πως ο Σανι εχει το νου του στη διεισδυση. Από κει, βγαινουν τα σπλιτ, φορτωνονται οι αντιπαλοι με φαουλ και είναι μια σιγουρη επιθετικη λυση από έναν ικανο παικτη που σιγουρα ελειψε από τον περσινο τελευταιο αγωνα του ΠΑΟ για την ευρωλιγκα. Ο Λακοβιτς σουταρε και αυτος όπως ολοι και πολλες από τις προσπαθειες του ηταν τραβηγμενες. Ο Μπετσιροβιτς είναι ότι ακριβως χρειαζοταν ο ΠΑΟ στην περιφερεια για να τα εχει όλα ο μπαξες.

Ο Ντελκ μου θυμισε έναν παλιο παικτη του ΠΑΟΚ, τον Τρεβορ Ραφιν.

Ικανο για το καλυτερο και το χειροτερο.

Σε μερα επιθετικου οιστρου δεν μπορει να αντιμετωπιστει από κανεναν αμυντικο.

Για ποτε εχει σηκωθει και εκτελεσει δεν το καταλαβαινει ουτε το ριπλεϊ.

Όμως παικτης με τοσο μεγαλο εγωισμο ( πειτο και αυτοπεποιηθηση ) δεν ξερω αν εχει την αισθηση του μετρου ώστε αν βρεθει σε κακη μερα να μοιρασει το παιχνιδι και να μη συνεχισει να τουβλαρει. Βεβαια ο Ομπραντοβιτς στον παγκο είναι μια εγγυηση αλλα δεν ειμαι σιγουρος αν αυριο δεν δημιουργηθουν προβληματα…

Για αρχη παντως η συνεργασια Μπετσιροβιτς – Ντελκ πασχει και μονο παρουσια Διαμαντιδη επερχεται ισορροπια.

Για τον Ντικουδη δεν χρειαζονται πολλα καθως τον ξερουμε. Συμπληρωνει και αυτος το παζλ με τον δικο του τροπο.

Παντως ο ΠΑΟ, απλως δεν παιζεται.

Μπορει να παιξει ποικιλο μπασκετ, όπως θελει, ότι ωρα θελει, με οποιον παικτη θελει και στους περισσοτερους αγωνες θα κανει αγγαρεια.

Το μονο ερωτηματικο για τον ΠΑΟ είναι ο Διαμαντιδης.

Αυτος είναι ο παικτης που συνδεει ολους τους αλλους.

Αν τραυματιστει, δεν ειμαι σιγουρος αν ο ΠΑΟ μπορει να παιξει την ιδια αμυνα και να εχει την ιδια σταθεροτητα στην επιθεση και δεν κανει ο καθενας ότι του κατεβει.

ΕΛΛΑΔΑ - ΝΟΡΒΗΓΙΑ 1-0

Πολύ τη χαρηκα τη νικη της Εθνικης.

Μια εβδομαδα τωρα εγινε τοση φασαρια για κλησεις παικτων που ουτως ή αλλως δεν θα ηταν βασικες επιλογες, η συνηθης αποκαθηλωση ανθρωπων που εχουν προσφερει, η ανακαλυψη σκοτεινου και τρομερου παρασκηνιου, ο ρολος του δολιου Τοπαλιδη, ο ξεκουτης τουριστας Ρεχαγκελ, οι τελειωμενοι παικτες και οι καλυτεροι που αδικουνται και λοιπες χαρουμενες ιστοριες που για μενα εχουν μια και μονο βαση εκκινησης.

Η ελλειψη αγαπης στην εθνικη Ελλαδος και η στρεβλωση της αληθειας μεσω των υπερπροσδοκιων ή κατα το κοινως λεγομενον παραμυθιασμα για τις δυνατοτητες μας.

Ο καθενας για τους δικους του λογους.

Ο δημοσιογραφος πουλαει όταν εχει να διηγηθει ειτε μια μεγαλη καταστροφη ειτε έναν θριαμβο. Αφου ο θριαμβος μας τελειωσε επρεπε να εφευρουμε την καταστροφη.

Ο δημοσιογραφος πρεπει να ασκησει πιεση για τον κολλητο του παικτη

Ο δημοσιογραφος μεχρι προτινος θεωρουσε την εθνικη Ελλαδος αγγαρεια και ηταν οπαδος της δικης του ομαδας και υπο αυτό το πρισμα αντιμετωπιζε τα παιχνιδια της Εθνικης. Γιατι παιζουν οι παικτες του ταδε και όχι του δεινα συλλογου και ουτω καθεξης.

Εγινε ένα μεγαλο διαλειμμα σε αυτά λογω του θαυματος και της λαϊκου ξεσηκωμου αλλα δεν αργησαμε να επανελθουμε. Αν εξετασει κανεις το background της κριτικης που ασκηθηκε θα διαπιστωσει πως οι «οι διεθνιστες» δημοσιογραφοι περιεγραφαν κατι μεταξυ της δευτερας παρουσιας και του τριτου παγκοσμιου πολεμου και οι οπαδοι δημοσιογραφοι αφριζαν για κλησεις παικτων που δεν θα επαιζαν βασικοι.

Οντως η ιστορια με τον Καψη είναι ατυχης αλλα εχω την εντυπωση πως υπερδιογκωθηκε. Για αυτό και χαρηκα αποψε. Στον αντιλογο ότι η κριτικη πρεπει να ασκειται και όχι να εχουμε ειδωλα, εχω αρκετες αμφιβολιες για το ανιδιοτελες υποβαθρο.

Μετα το θαυμα της Πορτογαλιας για μενα το ζητουμενο δεν ηταν ουτε η ομαδα μας να γινει ξαφνικα βραζιλια ουτε να παρει το μουντιαλ. Με το δεδομενο ελληνικο ποδοσφαιρο, με τους χαμηλου επιπεδου παικτες, τους θεσμους-φορεις που το διοικουν και την πολιτεια που το εποπτευει δεν ετρεφα ποτε αυταπατες. Αυτό που ηθελα ηταν η Εθνικη να γινει μια υπολογισιμη δυναμη και να την αντιμετωπιζουν ολοι με σεβασμο γνωριζοντας πως για να τη νικησουν πρεπει να το παλεψουν. Να φυγει από τη λογικη της σφαλιαρας που ηταν ετη και ετη και να μπει σε μια σφαιρα μιας αξιομαχης και δυνατης ομαδας. Κατι που πιστευω ότι εχει καταφερει. Αυτό για μενα είναι το σημαντικο, αυτό εγινε και ειμαι ευχαριστημενος.

Με την Εθνικη δεν με ενδιαφερει το θεαμα. Για αυτό υπαρχει το champions league και οι μεταμεσονυκτιες μεταδοσεις του ΑΝΤ1 από το βραζιλιανικο πρωταθλημα.

Στο μουντιαλ δεν πηγαμε αλλα οι Ουκρανοι μας κερδισαν εδώ με μιση φαση, με τους τουρκους εντος εκτος ειμασταν ατυχοι ( δοκαρι Γιαννακοπουλου, τετ α τετ που χαθηκαν ) και τους Δανους εντος τους κερδισαμε. Μας εφαγε η χαλαροτητα και η ατυχια της Αλβανιας. Τελοσπαντων. Παρελθον. Ειδαμε μεγαλες δυναμεις του ποδοσφαιρου που ειχαν κριση διαρκειας, βλεπουμε παραδοσιακα μεγαλες ομαδες να αποτυγχανουν στις προσδοκιες. Χωρες πολυπληθεστερες από τη δικη μας, με καλυτερη οργανωση και μεγαλυτερη παραδοση απλως να συμπληρωνουν τις ομαδες της εκαστοτε διοργανωσης. Εκτος και αν οι Ισπανοι, οι Αγγλοι και οι Γερμανοι εχουν κανει κατι σημαντικο τα τελευταια χρονια και δεν το θυμαμαι.

Με ολη τη φλυαρια της εβδομαδας πηγαμε να παιξουμε με τη Νορβηγια με την πλατη στον τοιχο. Λες και αν «φυγουμε» τον ξεπερασμενο και κολλημενο Ρεχαγκελ θα ερθει καποιος άλλος, φοβερος και τρομερος προπονητης που θα μαθει στους Ελληνες ποδοσφαιριστες μπαλα, που θα ριχνουμε σε κάθε αγωνα 3 γκολ και θα βρει για θεσεις που εχουν στοιχειωσει τους Ροναλντινιους που τωρα αδικουνται από τον γεροντα Γερμανο. Λες και ολο μας το προβλημα είναι η ποιοτητα της μεταφρασης στις συνεντευξεις τυπου. Δεν αντιλεγω πως μερικες επιλογες δειχνουν εμμονη παρα αξιοκρατια. Όμως ας σταθει ο καθενας να ρωτησει ειλικρινα τον εαυτο του: Αν μετα από μια μεγαλη δοκιμασια και ευτυχη καταληξη δεν θα δενοταν ανθρωπινα με αυτους που καταφερε να φτασει στο τελος. Αμαν πια με τον ( καλο και αξιο ) Στολτιδη που όμως θα ηταν αλλαγη… Σε μια ομαδα εκτος των αξιων υπαρχει και το γενικο πλαισιο λειτουργιας. Γιατι να παρει ντε και καλα τον Ιερο όταν ηδη ο Κατσουρανης ξερει τι πρεπει να κανει ανα πασα στιγμη ειτε η ομαδα μας αμυνεται ειτε όταν επιτιθεται;

Ο αγωνας εστω και κατοπιν δεησης ξεκινησε με την απαραιτητη ομορφια των καθαριστριων και η Ρεχαγκελολογια πηγε περιπατο.

Εξω ο Ζαγορ και επιτελους ο Χαριστεας, μεσα οι Σαμαρας και Λυμπε, 3 αμυντικοι που είναι ο τροπος ολων των επιτυχιων που εχουμε να επιδειξουμε σε συλλογικο και εθνικο επιπεδο και εχω την αισθηση πως αυτή είναι η καλυτερη 11αδα που πρεπει να ξεκιναμε.

Αριστες οι αρχικες επιλογες, ακομα και αν με πληγωνει που βλεπω Τακη Φυσσα στην ομαδα δεν βλεπω ότι το ελληνικο ποδοσφαιρο εχει βγαλει καποιον αλλον που θα μπορουσε να παιξει αμεσα. Ο Λαγος αφενος είναι τραυματιας αφετερου στην ΑΕΚ ακομα ψαχνεται και τον ψαχνουν.

Κεντρικοι χρησιμοποιηθηκαν ενας παικτης που είναι βασικος σε ομαδα της μπουντεσλιγκα και ο πλεον σταθερος της ομαδας που παιρνει συνεχεια το πρωταθλημα. Φυσιολογικα ο Κατσουρανης με τον Καραγκουνη που παιζουν συνεχεια σε καλυτερο του δικου μας πρωταθληματος και ειδικα ο Μπασινας με τον Γιουρκα που παιζουν στο καλυτερο πρωταθλημα του κοσμου.

Εν συνεχεια, ο Στελιος, ο φορμαρισμενος Σαμαρας και ο Λυμπε που κραταει μονος του την επιθεση της ΑΕΚ.

Για το παιχνιδι δεν μπορει να πει κανεις πολλα.

Κακο ματς, λιγες φασεις, σταθηκαμε και τυχεροι και πηραμε το ματσακι επαγγελματικα.

Η εθνικη μου αρεσε ως προς τη συνοχη της, τη σοβαροτητα της, την γνωστη καλη αμυντικη λειτουργια, την ομαδικοτητα και πιστευω πως αν ειμασταν λιγο πιο προσεκτικοι εξω από τη μεγαλη περιοχη σε μερικες τελικες πασες ή σεντρες, στο πρωτο ημιχρονο θα το ειχαμε καθαρισει.

Στο δευτερο, μας επιασε το αγχος του αποτελεσματος και της κριτικης με αποτελεσμα να κυριαρχησει το αισθημα της αυτοσυντηρησης και γυρισαμε πισω. Αυτοι ειχαν 3 καλες φασεις, εμεις το δοκαρι, περασε και το οφσαϊντ, χαιρετε ο επομενος.

Μια νικη είναι παντα μια νικη και πιστευω ότι και την Τεταρτη θα το καθαρισουμε το ματσακι λογω κεκτημενης ταχυτητας.

Αν ημουν Ρεχαγκελ θα προσπαθουσα να δουλεψω σε αυτό το σχημα περισσοτερο για να βγαινουν καλυτεροι συνδιασμοι. Αν ο Σαμαρας συνηθισει τον Λυμπε και αντιστροφως πιστευω πως στο μελλον θα βαζουμε γκολ και εκτος στημενων φασεων.

Μου αρεσαν επισης και οι αλλαγες που τις θεωρω σωστες. Ισως να αλλαζα τον Λυμπε λιγο νωριτερα αλλα μικρη σημασια εχει πια. Ο Χαριστεας βοηθησε πισω και είναι χρησιμος στο ψηλο παιχνιδι εναντι του ανυπαρκτου χθες Γιαννακοπουλου.

Η παρουσια του Πατσατζογλου με συγκινησε. Μακαρι το παιδι να σταθει ξανα στο επιπεδο που ηταν γιατι κατά τη γνωμη μου ο καλος τοτε Πατσατζογλου ηταν καλυτερος από όλα τα χαφ που επαιξαν χθες.

Μπραβο στην ομαδα για τη σοβαροτητα και το αποτελεσμα και παμε για το 3χ3 χωρις τρελα πανηγυρια και ανευ λογου επικηδειους.

Η ομαδα χρειαζεται ηρεμια, σταθεροτητα στην 11αδα που ειδαμε χθες, τη διατηρηση της σοβαροτητας που εδειξε στα 2 πρωτα παιχνιδια και δεν νομιζω ότι θα μεινει εκτος Euro.

ΒΛΑΧΟΑΣΤΟΣ...

Το ειχα βαλει σημαδι εδώ και καιρο.

Αργησα να οπλισω, να κεντραρω, να σταθεροποιησω το χερι μου και τελικα το πεταω.

Ένα αφιερωμα σε έναν τυπο Ελληνα που μεταλλασεται προσπαθωντας να προσαρμοστει στα νεα δεδομενα. Με κοπο και παραπονο.

Στο καινουριο του αστικο περιβαλλον.

Εμπνευστηκα από τους παραδοσιακους φρουρους της πατριδας που κανουν τα μοντελα για τους τουριστες στη Βουλη με την αναλογη φορεσια.

Τουδε εφεξης λοιπον ο τυπος Ελληνα θα ονομαζεται Βλαχοαστος.

Ο Βλαχοαστος και η οικογενεια:

Ο Βλαχοαστος ανδρωθηκε σε ένα παραδοσιακο περιβαλλον που οι αξιες και τα ιδανικα περικλειονται στο τετραπτυχο κλαρινο – κοψιδια – πιωματα και χοροι.

Εμαθε να σεβεται τον παππου και τη γιαγια, ενιοτε να εκμεταλλευεται την αγαπη τους και να κλαιγεται για χαρτζιλικι κρυφα από τη μαμα, να καπνιζει κρυφα των γονεων αλλα με την αδεια και τη χορηγια του θειου.

Ο μπαμπας είναι το προτυπο. Χορευταρας, γλετζες που εχει ηγετικο προφιλ στο σοϊ, καπεταν μαχαραγιας. Σε αυτόν θελει να μοιασει όταν μεγαλωσει ο Βλαχοαστος και φροντιζει από τα προεφηβικα ακομα χρονια να τσακωνεται με τον μπαμπα σηκωνοντας κεφαλι, να πιει ότι πινει ο μπαμπας και να καπνιζει κρυφα κανοντας τρακα από το πακετο του.

Η μαμα είναι μεν κατι ιερο αλλα για τους αλλους. Για τον Βλαχοαστο πρεπει να τα εχει όλα ετοιμα και στην ωρα τους, είναι υποχρεωμενη να εξυπηρετει, δεν δικαιουται να αρρωστησει, να βαρεθει, να θελει να κοιμηθει, να ξεκουραστει και υπαρχει για να ταλαιπωρειται. Αν δεν ηθελε παιδια και οικογενεια ας μην εκανε. Επειδη όμως είναι κατι ιερο θα τη χορεψουμε, θα την χειροκροτησουμε αλλα για να μην ξεχνιομαστε: «μανα, πιασε τα τσιγαρα και όπως θα ρχεσαι φερε και τη μπυρα»

Θεωρει τα ξαδερφια αδερφια και τις ξαδερφες αδερφες. Αν πλακωθει ο ξαδερφος μπαινουμε στον καβγα ασχετα με το ποιος εχει δικιο ή όχι. Η τιμη και η αλληλεγγυη δεν ξερουν από δικιο.

Αν εμεις πηδηξουμε την οποιαδηποτε, ειμαστε αντρες και ωραιοι.

Αν κανεις καριολης τολμησει και πειραξει την ξαδερφη, τον ηπιε από τον Βλαχοαστου και ολο του το σοϊ.

Ο Βλαχοαστος και οι γυναικες:

Ο Βλαχοαστος δικαιουται να κοιταζει, να την πεφτει σε οποια γυναικα του κατσει ανεξαρτητως αν είναι ελευθερη, δεσμευμενη, παντρεμενη, ομορφη ή ασχημη.

Ετσι και αλλιως αμα σβησει το φως όλα τα αιδοια ιδια είναι. Σημασια δεν εχει η ποιοτητα της κατακτησης. Σημασια εχει «να φυγουν τα χοντρα» και η κατοπινη διηγηση στον περιγυρο να γινεται με περηφανια. Και οι σαβουρες ψυχη και κυριως αιδοιο εχουν. Και τι να λεει αν το jack daniels θα σερβιριστει σε χρυσοποικιλτο μπουκαλι ή σε πλαστικο πρωην κοκα κολα;

Ξερει ότι θα φαει 10 χιλοπιτες αλλα ξερει ότι θα πηδηξει κιολας. Η διαφορα είναι ότι τη χυλοπιτα την περναει στο αβαβα αλλα αν τον καταλαβουν και τον παρουν στο ψιλο καταληγει στο ελα μωρε τωρα με την ξενερωτη.

Ο Βλαχοαστος είναι δυνατον να ερωτευτει. Μπορει.

Ο τροπος όμως που το κανει είναι εντελως τελειως ολοιδιος με αυτόν του μηχανοβιου. Λατρευει τη μηχανη, την κανει ότι θελει και εκεινη απλα δεχεται τις περιποιησεις. Είναι βασιλισσα αλλα βουβη. Η γυναικα για τον Βλαχοαστο οφειλει να κανει μολις 2 πραγματα. Να του καθεται και να μην του τη σπαει.

Για τον Βλαχοαστο η γυναικα υπαρχει γιατι κανει παιδια και στο σοϊ πρεπει να υπαρχουν παιδια αφου ολοι οι αλλοι συγγενεις εχουν, να είναι νοικοκυρα, να κανει αυτό που θελει ο Βλαχοαστος, να μην εχει γνωμη, αντιρρηση, θελω και βουληση. Πρωτοβουλια; Τι είναι αυτό;

Σηκωθηκαν οι αγκιναρες να δειρουν τον μαναβη;

Ας κανει παρεα με τις συνυφαδες τις.

Και όχι πολλα πολλα εξω.

Μια κυρια μενει στο σπιτι της, στον αντρα της και τα παιδια της.

Ο Βλαχοαστος είναι αντρας. Είναι άλλο. Θα παει στο καφενειο για ένα χαρτι και ας γυρισει στις 6 το πρωι. Και δεν σηκωνει ερωτησεις. Τι που ηταν;

Με τα φιλαρακια. Ασχετα αν μετα το χαρτι ακουθησαν μπουζουκια και στριπτιζαδικο. Δεν ειμαστε ισα και ομοια.

Επειδη όμως είναι και αγαπησιαρης συγκινειται όταν κλαιει η γυναικα.

Δεν αντεχει επισης την κρεβατομουρμουρα.

Αυτά τα δυο είναι και οι ελπιδες της συζυγου Βλαχοαστου.

Η συζητηση είναι ματαια αφου αρχιζει με το αει παρατα με και καταληγει στο εγω ειμαι ο αντρας εδώ μεσα.

Αν η συζυγος επιμεινει, το χερι απόμακρυνεται από τα πλευρα του Βλαχοαστου και προσγειωνεται στο προσωπο της. Μπορει μετα ο ιδιος να της φερει ένα φορτηγο λουλουδια αλλα κανεις δεν θα τη δικαιωσει, κανεις δεν θα τη συμπονεσει. Αντρας σου είναι και σε αγαπαει. Κανε μια υποχωρηση. Και οσο για το ξυλο, ε, ενταξει μωρε δεν εγινε και τιποτα, δουλευει σαν το σκυλι, προσπαθει να τα φερει βολτα, πως κανεις ετσι;

Ο Βλαχοαστος και οι φιλοι:

Στην ουσια δεν υπαρχει φιλια. Απλως οι φιλοι είναι το ντεκορ για μια σωστη και χλιδατη διασκεδαση. Αν χρειαστει κατι θα αποτανθει στο σοϊ.

Ο Βλαχοαστος θα κανει αρχοντα τον ανθρωπο που πινει μαζι του.

Χαβαλες, εξω καρδια, να φαμε, να πιουμε, να γλεντησουμε αλλα μολις σβησουν τα φωτα και η ορχηστρα σταματησει να παιζει, παυεις να εισαι φιλος. Δεν υπαρχεις.

Εισαι ενας γνωστος που περασαμε καλα και τωρα σπιτια μας.

Αν βγεις με τον Βλαχοαστο και εστιασετε αμφοτεροι σε μια κοπελα αλλα εσυ πρωτος της πιασεις κουβεντα, ο Βλαχοαστος θα κανει αισθητη την παρουσια του.

Θα χωθει, θα σε πειραξει – επιφανειακα - για χαβαλε ( ώστε να μην μπορεις να διαμαρτυρηθεις ) θα προσπαθησει να μονοπωλησει το ενδιαφερον και φυσικα θα σου κανει χαλαστρα. Ακομα και αν το επιδοξο ζευγος σταματησει να μιλαει, ο Βλαχοαστος δεν θα παρει γραμμη ότι η παρουσια του είναι περιττη. Θα συνεχισει ακαθεκτος.

Ο μονος τροπος αντιδρασης είναι να γρυλισεις. Αλλιως ουτε καν θα παρεις γραμμη για το ποτε βγαινεις εκτος μαχης. Και αν στο τελος ο Βλαχοαστος καταφερει να πηδηξει, με τον λεπτεπιλεπτο τροπο που ζωγραφιζει ο ελεφαντας, σου λεει ότι τελικα η γκομενα αυτόν ηθελε και εσυ χρησιμεψες στο να τους γνωρισεις.

Αν όχι, σε προστατεψε από μια βεβαιη χιλοπιτα και από μια μαλακισμενη.

Δεν εχει ιχνος διακριτικοτητας και θεωρει ότι η ευγενια είναι αδερφιστικο χαρακτηριστικο. Αν γρυλισεις και ξεκολλησει να εισαι βεβαιος ότι θα σε κοιταει για το υπολοιπο της βραδιας με μισο ματι και φυσικα δεν θα σε καληνυχτισει. Αν τον ρωτησεις γιατι, οι απαντησεις είναι ολες και ολες δυο:

Δεν σε ειδα και οι συναφεις παραλλαγες => δεν ειδα ότι ησουν ακομα εκει / σε εχασα και δεν ηθελα να διακοψω ( σπανιως αυτή γιατι δεν αποδεχεται ότι ει δυνατον να ερθει δευτερος.)

Σε μια παρεα, κανεις δεν μπορει να μιλησει αφου πρωτα δεν ακουσει, δεν συμφωνησει και δεν παρει την αδεια του Βλαχοαστου. Και όταν τα καταφερει θα είναι για λιγο.

Εχει δικιο. Θες δεν θες. Και το δικιο του ειτε καταρχην θα το αναζητησει σε μερικα επιχειρηματα αμφιβολλου βαθυστοχαστης αναλυσης, αν επιμεινεις θα υψωσει τη φωνη για να σε σκεπασει και εν κατακλειδι θα σε ειρωνευτει. Ελα μωρε τωρα με

αυτές τις βλακειες….

Ο Βλαχοαστος αρεσκεται στο να δινει συνεντευξεις. Καλυτερους του φιλους θεωρει οσους τον ακουν. Το κοινο του. Για να ακουσει, ουτε συζητηση. Ελα μωρε, τι μας λες τωρα…

Ο Βλαχοαστος και η μουσικη:

Κλαρινο μεχρι το Πεκινο

Σουκα Σαλεα για μια Ελλαδα νεα.

Πιστευει ότι ακουει παραδοσιακη μουσικη ενώ στην ουσια εκστασιαζεται με γυφτους που παιζουν δημοτικα τραγουδια με ηλεκτρικη κιθαρα και σινθεσαϊζερ.

Είναι όμως καλος χορευτης οποτε του δινει και καταλαβαινει.

Για λογους κοινωνικοποιησης μπορει να ανεχτει μερικα 80s, καποια ροκακια, αλλα αν μετα δεν πεσει το λαϊκοποπ σκυλαδικο είναι μακαροναδα χωρις τυρι και σαλτσα.

Ο Βλαχοαστος και η πολιτικη:

Κομματοσκυλο του κερατα.

Από μικρος μπολιαστηκε στη νοοτροπια πως για να εξασφαλισει το μελλον του πρεπει να υπηρετει ένα κομμα. Ενας βολεμενος συγγενης τον εχωσε στην παραταξη και ο δρομος ανοιγεται λαμπρος. Αφισοκολλησεις, κομματικη νεολαια, χειροκροτητης σε ομιλιες, δημοσιες σχεσεις της χαιρετουρας και του πλαστικου χαμογελου, μαθαινει απεξω όλα τα αρθρα της κομματικης εφημεριδας, κολωνα του εκλογικου κεντρου σε ολες τις εκλογικες αναμετρησεις και φυσικα καποια στιγμη ερχεται η σειρα του να μπει στο δημοσιο και να συνδικαλιστει. Ενας αγωνιστης του κομματος και της δημοκρατιας. Ο αγλαος Ελλην που διαμαρτυρεται γιατι η ( αντιπαλη φυσικα ) κυβερνηση εχει τους δρομους βρωμικους αλλα το μπουκαλι της μπυρας από το παραθυρο του εκτοξευεται.

Ο Βλαχοαστος και η θρησκεια:

Πιστευει στον Θεο.

Μπορει την παραμονη μεγαλων γιορτων να εχει κανει ολονυχτια στην τσοχα, να εχει πιει 53 μπουκαλια μπυρα, να εχει παει σε 3 στριπτιζαδικα αλλα ανημερα θα παει στην εκκλησια.

Τι θα πει αλλωστε και ο κοσμος…

Γενικα ο τυπος Βλαχοαστου:

Δεν είναι τσιγγουνης, θα κερασει, θα βαλει και το εξτρα μπουκαλι και για να περασουμε καλα και γινεται η ψυχη της παρεας.

Αν εχεις αναγκη και του ζητησεις δανεικα, θα σου τα δωσει. Φροντισε όμως να τα επιστρεψεις γρηγορα. Και μην ξεχνας πως προθυμα θα σε εξυπηρετησει όταν μπορει αλλα θα το εχει υποψη του για να το ανταποδωσεις.

Γνωριζει ευκολα κοσμο, πιανει φιλιες, είναι εξω καρδια, εχει σε γενικες γραμμες αισθηση του χιουμορ και είναι ο πρωτος στο χορο και στο γλεντι.

Εντονος τυπος που όταν θελει να μιλησει φωναζει και όταν θελει να γελασει, καγχαζει.

Για λιγο, είναι εξαιρετικος στην παρεα αλλα σε βαθος χρονου τον βαριεσαι.

Είναι φιλοξενος και θα προσπαθησει να σε κανει να περασεις καλα.

Αν μεθυσεις και είναι αυτος καλα, θα σε παει μεχρι το σπιτι. Το πιωμα και το πανηγυρι είναι εννοιες ιερες.

Διασκεδασε μαζι του αλλα μην στηριχτεις πανω του.

Στο γλεντι σου θα είναι πρωτος και καλυτερος και ουσιαστικα αυτος θα σου το κρατησει ζωντανο.

Στον πονο σου, αστο καλυτερα. Στην καλυτερη θα σου πει «αυτά εχει η ζωη φιλε…»

Είναι φιλος καφενειου.

Όταν διαλυεται το καφενειο, διαλυεται και η φιλια.

Ο Βλαχοαστος αυτος εγκατελειψε το χωριο του.

Από αρχοντας εγινε μαζα.

Ηρθε στη μεγαλη πολη και δυσκολευεται.

Το «φερε μια μπυρα ρε μαλακα Μητσο» δεν περναει και οι γκομενες της πολης τον ψηνουν στα καρβουνα. Στη δουλεια μανουριαζει ( από μεσα του ) με τον προϊσταμενο και με τους ομοιους του αναπτυσσει αργηγικες τασεις. Βαζει με βαρια καρδια στη φαρετρα του μερικα ψηγματα ευγενειας και παραλληλα αυτοσιχτιριζεται γιατι το θεωρει καταντια.

Όταν καμια φορα η αμεσοτητα του ξεφευγει και συναντησει αντιδραση, στενοχωριεται και απορει γιατι δεν είναι κακος ανθρωπος και δεν πειραζει κανεναν.

Γρηγορα συνερχεται όμως και ανακαλυπτει ότι οι αλλοι είναι φλωροι και τον ζηλευουν ή ότι απλως είναι μαλακες.

Τον συνθλιβει η ζωη της πολης και η μονη του παρηγορια είναι όταν κλεβει χρονο να παει στο χωριο του. Και πηγαινει ανελλιπως.

Ο Βασιλιας επιστρεφει στο θρονο του…

ΕΤΑΙΡΙΚΕΣ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ...

Το γραψε ενας φιλος, μου αρεσε και το αναδημοσιευω:

Σε ένα meeting πωλήσεων που έγινε σήμερα στην εταιρεία που δουλεύω, ο εισηγητής ανέφερε -δήθεν τυχαία- για μια μεγάλη επιχείρηση στην Αγγλία (είναι συνήθειο του συγκεκριμένου κυρίου να προστατεύει το απόρρητο των πηγών του, οπότε δεν μάθαμε ποια είναι η εταιρεία αυτή) η διοίκηση αποφάσισε πως ο χρόνος που χρησιμοποιούν οι υπάλληλοι για να πάνε τουαλέτα θα αφαιρείται από τον εργάσιμο χρόνο τους. Συνέχισε ο κύριος αυτός να μας διαβεβαιώσει πως αν ο κάθε υπάλληλος ξοδεύει 10 λεπτά την ημέρα για κατούρημα, με 1000 υπαλλήλους αυτό μας κάνει 10000 λεπτά εργασίας κάθε μέρα που πάνε χαμένα.

Είμαι σίγουρος πως σκοπός του δεν ήταν να μας προετοιμάσει για παρόμοιες τεχνικές management και σε εμάς, αλλά απλά για να μας περάσει το "πόσο τυχεροί είμαστε που δουλεύουμε σε μια εταιρεία με τόσο χαλαρό κλίμα εργασίας", όπου και επιτρέπεται το κατούρημα. Επειδή όμως δεν μου αρέσει να με προκαλούνε και εγώ να κάνω τον μαλάκα, τον διαβεβαίωσα κι εγώ για τα ακόλουθα:

1. Πως αν ήμουν ο γενικός διευθυντής αυτής της εταιρείας θα απέλυα άμεσα τον manager που είχε αυτή την ιδέα, γιατί δεν αξίζει να πληρώνεις κάποιον ένα κάρο λεφτά (όπως φαντάζομαι πως ο ευφυέστατος αυτός manager θα έπαιρνε) όταν η καλύτερη πρόταση που μπορεί να σκεφτεί για να βελτιώσει την εταιρεία είναι να κόψει από τους υπαλλήλους το κατούρημα! Τα χρήματα που θα εξοικονομούσε η εταιρεία γλιτώνοντας τον μισθό του θα ήταν πιθανότατα περισσότερα από τα "λειτουργικά έξοδα ούρησης"!
2. Θεωρώ γενικότερα αναποτελεσματική, υπεροπτική και κοινώς ηλίθια οποιαδήποτε τακτική διοίκησης αντιμετωπίζει τον υπάλληλο ως εχθρό. Όλοι οι γκουρού του management κυρήττουν το ομαδικό πνεύμα και πως πρέπει πάση προσπάθεια ο εργαζόμενος να θεωρεί την επιτυχία της εταιρείας και δική του επιτυχία. Έτσι ο εργαζόμενος θα δουλεύει πιο αποδοτικά και πιθανώς θα υπερβεί εαυτόν σε κάποιες δύσκολες καταστάσεις για να δώσει τη λύση. Αντιθέτως, εκείνος που δεν του επιτρέπουν να κατουράει θα πει "δεν είναι δική μου ευθύνη" και τελειώσει εκεί το ζήτημα.
3. Υπάρχουν εκατομύρια τρόποι αν το θελήσει κανείς να λουφάρει εν ώρα εργασίας. Αυτό ισχύει σε 10-πλάσιο βαθμό για έναν εξωτερικό πωλητή, που του αρκεί να πει "κόλλησα 1 ώρα στην Κηφισίας" και να πάει για καφέ.
4. Τέλος, θα μπορούσε κάποιος που νιώθει πως ο εργοδότης του τον θεωρεί εχθρό και δεν τον σέβεται πάρα πολύ εύκολα να εξαντλήσει τις 18 ημέρες αναρρωτικής αδείας ετησίως, κάτι που σίγουρα θα υπερβαίνει κατά πολύ τα 10 λεπτά ημερησίως που η εταιρεία κέρδισε γιατί ο εργαζόμενος δεν κατούρησε.
5. Παρά όλα τα παραπάνω, εγώ σε ένδειξη αυτοθυσίας είμαι πρόθυμος να φεύγω 10 λεπτά αργότερα από το γραφείο κάθε μέρα, με μία όμως προϋπόθεση: να πληρώνομαι με αγγλικό μισθό, και όχι με ελληνικό.

http://azimout.blogspot.com/2006/10/blog-post.html

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Με υπερμετρη αισιοδοξια για τον βαθμο ταλαιπωριας που με περιμενε,

παρακολουθησα και τους 3 αγωνες των μεγαλων ομαδων μας στις ευρωπαϊκες διοργανωσεις. Τα αλλα δεν τα ειδα ( ξανθη – ηρακλης – ατρομητος ) καθως μονο και μονο από τα αποτελεσματα δεν χρειαζοταν.

Μετα από κάθε αγωνα ο καθενας μας ειπε το κοντο του και το μακρυ. Όπως και ο υποφαινομενος αλλα θα δοκιμασω το δικο μου μακρυκοντο να είναι καπως διαφορετικο.

Ο καθενας επικαλεστηκε το δικο του αλλοθι.

Άλλος μιλησε για μπατζετ, άλλος για ατυχια, άλλος για τη σουπερ λιγκα, άλλος για τους κακους οπαδους, ο ενας εδιωξε πολύ νωρις τον προπονητη, ο άλλος εκανε πειραματα και ο τριτος εμεινε ευχαριστημενος γιατι δεν εφαγε οσα επρεπε.

Ο στρουθοκαμηλισμος παντρευτηκε τον φανατισμο και εχει αναχθει στο κυριαχο στοιχεια για το ελληνικο ποδοσφαιρο.

Δεν μπορω να καταλαβω γιατι ολη αυτή η παραφιλολογια και το ανουσιο μπλα μπλα.

Για μενα, οι αποτυχιες των ομαδων μας και κατ επεκταση το χαντακωμα στη βαθμολογια της ουεφα οφειλεται σε έναν και μονο παραγοντα.

Το χαμηλο επιπεδο των ποδοσφαιριστων που παιζουν στις ομαδες μας.

Η μεγαλη διαφορα που κανει τους παικτες να ξεχωριζουν είναι κατά τη γνωμη μου, το πώς κινουνται στον αγωνιστικο χωρο με τη μπαλα υπο πιεση.

Όταν στο ελληνικο πρωταθλημα ο αντιπαλος σε φοβαται και σε περιμενει κανοντας λεωφορειο μπροστα από το τερμα, όλα είναι καλα. Μια δυο 15 σεντρες ε, καποια στιγμη θα μπει. Στην Ευρωπη όμως δεν πασχουν από φοβικα συνδρομα.

Παιζουν ότι ξερουν και ολοι σιγα σιγα μας αφηνουν πισω στον τομεα ατομικη τεχνικη.

Ξεκιναω από τον πρωταθλητη.

Πρωτοεπαιξε τη βαλενθια η οποια εχει στο ροστερ της μερικους σημαντικους παικτες που δεν ερχονται στο ελληνικο πρωταθλημα ουτε στα 40 τους. Μοριεντες, βιγια, χοακιν, βιθεντε, μπαραχα, αγιαλα και κανιθαρες. Παει το ματς στο 2-2 και λες και κανεις δεν τους ειχε πει τι είναι η βαλενθια συμπεριφερθηκαν σαν να παιζουν με την καλαμαρια.

Εφαγαν αλλα 2 συνοπτικα και χαιρετε.

Η μεση διαφορα ενός ισπανου ποδοσφαιριστη με τον μεσο Ελληνα συναδελφο του φανηκε στο 2 ο γκολ. Το κοντρολ εν κινησει στον κενο χωρο. Ο Ελλην ή θα την εστελνε κατευθειαν στον τερματοφυλακα, ή θα την ανοιγε και θα την εκοβε ο αμυντικος ή θα εβγαινε στο πλαϊ. Μικρη λεπτομερεια που κανει την τεραστια διαφορα. Βεβαια μπορει να αντιτεινει καποιος πως εχουμε πολλους ξενους στα ροστερ των ομαδων μας. Συγγνωμη αλλα απο τον Ιβιτς, ο Κυριακιδης ειναι κατ εμε καλυτερος, ο Λεοντιου του Μπισκαν και ο Ανατολακης του Ουαντου.

Για αυτό λεμε και φωναζουμε πως ολες οι επιτυχιες του Ελληνικου ποδοσφαιρου εχουν ερθει από τους 5 αμυντικους…

Μπρος στο δρομο που χαραξε καποτε o ΠΑΟ και μετεπειτα η εθνικη στην πορτογαλια.

Πηγε στη Σαχταρ και την άλλη μερα αναρωτιομουν αν ειδα το ιδιο ματς με τους καθηγητες ποδοσφαιρικης αναλυσης της ΝΕΤ, τους δημοσιογραφους του φωτος και του πρωταθλητη και μερικου ραδιοφωνατζηδες.

Σε αυτό το ματς τα λιγοτερα που επρεπε να φαει ο θρυλος ηταν 5.

Οποτε ηθελαν του εκαναν φαση, ο Νικοπολιδης εκανε τις αποκρουσεις της ζωης του, το ένα γκολ το εκαναν με μια αστροφυσικη φαση του Καστιγιο και το άλλο από λαθος του επικινδυνου τερματοφυλακα με υποψια βολεϊ. Ουτε οργανωμενο ποδοσφαιρο επαιξαν, ουτε συνοχη ειχαν, ουτε σχεδιο μεσα στο παιχνιδι. Διωξτε, γιομα και εσεις οι 2 μπροστα καντε ότι προαιρειστε.

Που ειδαν τη μεγαλη εμφανιση, το ότι ο ΟΣΦΠ γα…ε και εδερνε, ότι είναι ψυχαρες και λοιπα χαρωπα ομολογω ότι το ξερω οσο και η Στελλα Μπεζεντακου από κβαντομηχανικη.

Η συντριπτικη υπεροχη της Σαχταρ αναφερθηκε από τον τυπο με την αναλογη προβολη που εχει από τις εφημεριδες αγγελια για την αναζητηση οικιακης βοηθου.

ΑΕΚ

Με τη μιλαν κανεις δεν περιμενε τιποτα.

Τα μονα που μπορει να επισημανει κανεις είναι το ποσο λουζερς είναι καθως σε 2 κλασικοτατοτατες φασεις δεν εκανε γκολ και ποσο χαλαρα εφαγε 3. Συμμετειχε στο παιχνιδι και εφυγε ευχαριστημενη που δεν διασυρθηκε.

Με την αντερλεχτ, μπορει πιθανως κανεις να σταθει στο αρχικο σχημα του προπονητη. Και μετα;

Χαμενες ευκαιριες από παικτες που τρεμουν στην επιτυχια, και κακης ποιοτητας θεαμα χωρις κανενα προσανατολισμο. Ότι κατσει system και μια κατασταση που θυμιζε ποδοσφαιρο οσο ο Ολιζαντεμπε θυμιζει Πολωνο.

ΠΑΟ

Μονο και μονο για το ότι δεν πανηγυριζει κανεις μετα από την εκτος εδρας νικη, τα λεει όλα. Θα ηταν πραγματικα μεγαλη επιτυχια οση και του Χρηστου Βασιλοπουλου όταν μαρκαρε τον Ρομαριο αν εμενε απεξω από καποια μεταλουργκ.

Βλεπω λοιπον ότι από αυτή την εξελιξη υπαρχει απογοητευση, κατηφεια, πολλαπλοι lounge επαναστατικοι προβληματισμοι και μου κανει εντυπωση.

Τι είναι το πιο σημαντικο πραγμα στον αθλητισμο;

Αυτος που ενασχολειται. Ο παικτης.

Οι παικτες των ελληνικων ομαδων είναι μετριοι και υστερουν στα βασικα του ποδοσφαιρου: σουτ, πασα, τριπλα, σεντρα, κοντρολ.

Τι πρεπει να γινει;

Η βρισκουμε αυτους που τα ξερουν ή τους παραγουμε.

Για να βρουμε αυτους που τα ξερουν ή πλερωνουμε αδρα αγαπουλες μου ή τσιμπαμε τους Ντογκμπαδες σε μικρη ηλικια και τους βαζουμε να παιξουν.

Σε οτι αφορα την παραγωγη, εκτιμω πως θα πρεπει να κανουμε υπομονη 7-8 χρονια για να φτασουν στην καταναλωση τα προϊοντα των 5χ5 ακαδημιων.

Μεχρι τοτε όμως δεν χρειαζεται ουτε προβληματισμος, ουτε απογοητευση, ουτε στενοχωρια, ουτε γκρινια, ουτε οργη. Αυτά μας αξιζουν, αυτά απολαμβανουμε.

Εχουμε αναγει σε καλους παικτες μερικα κριαρια και μενουμε αποσβολωμενοι όταν τρωμε τη μια σφαλιαρα μετα την άλλη στην Ευρωπη. Ο ΟΣΦΠ προσπαθει να ξορκισει δαιμονες για ένα περιφημο διπλο, η ΑΕΚ ακομα ψαχνει μια νικη και ο ΠΑΟ μας τελειωσε με τις πορειες του εδώ και 4 χρονια.

Εξαλλου το champions league άπαντα δημοσια προσωπα λενε ότι είναι γιορτη.

Ξεχνανε να συμπληρωσουν όμως ότι είναι γιορτη μονιμως για τους αλλους…

Μακαριοι οσοι τα παρακολουθησαν και θα συνεχισουν…

ΟΣΦΠ - ΑΕΚ 1-0

Υπαρχουν 2 τροποι να βρεις δικαιολογια σε μια ηττα.

Να ψαχνεις τα λαθη σου

Να τα φορτωνεις στη διατησια, στο γηπεδο, στα αντικειμενα, στον ηλιο και στον ανεμο.

Προτιμω τον πρωτο.

Δεν με ενδιαφερει αν ακυρωθηκε γκολ και αν βηκε λαθος οφσαϊντ σε τετ α τετ.

Αυτά είναι για οπαδικα εντυπα και κουκουρουκου συζητησεις στα ραδιοφωνα.

Όταν ο αντιπαλος είναι πτωμα, όταν μενεις με παραπανω παικτη και για ένα ολοκληρο ημιχρονο δεν εισαι σε θεση να κανεις ένα σοβαρο σουτ, μια αξιοπρεπη επιθεση, μια φαση της προκοπης τοτε κατ εμε δεν δικαιουσαι δια να ομιλεις.

Δοξα τω θεω εχω ζησει και εποχες που φωναζαμε το συνθηματακι:

Στο σταδιο θα παιξουμε με 10

Μπορει να παιξουμε και με 9

Ρεζιλι θα σας κανουμε και παλι

Θα σας γα…σουμε ξανα

Επομενως η διαιτησια περναει στην κριση μου σε 10 η μοιρα.

Κακοποιηση του ποδοσφαιρου και από τις 2 ομαδες αλλα υποτιθεται εσυ που εισαι διψασμενος, που θες να γινεις μεγαλος τι κανεις όταν σου δινεται η ευκαιρια;

Επιβεβαιωνεις την παντοκρατορια του αντιπαλου σου ακομα και όταν είναι σε αυτά τα χαλια;

Το ματς για μενα τελειωσε στη φαση του Ντελιμπασιτς.

Δεν ειχε πιστη και θεληση και κυριως ΤΗΝ ΑΞΙΑ η ΑΕΚ.

Όταν μπει το χερι στην τσεπη ή λειτουργησει το πολυδιαφημισμενο σκαουτινγκ και ερθει καποιος σοβαρος παικτης στην ομαδα, τα ξαναλεμε.

Μεχρι τοτε ψαξτε για τον δευτερο. Εκτος και αν πιστεψουμε ότι γιναμε Ισπανια και οι διαφορα των 9 ποντων θα καλυφθει. Βεβαια ελεω σουπερ λιγκα θα γινουν διαφορα «θαυματα». Ειμαι σιγουρος και τα περιμενω. Η διαφορα είναι ότι ο ΟΣΦΠ θα εχει παει 15 βαθμους μπροστα και αντε να χασει 11. και τι εγινε;

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΕΜΕ!!!

Το ξερατε δεν λεω.

Απλως θετω και μια επιστημονικη τεκμηριωση.

ΧΟ ΧΟ ΧΟ !!!

Μια και σε λιγο καιρο ( το πώς θελω να αυτοπαρηγορουμαι είναι δικαιωμα μου!!! ) μπαινουμε σε mode χριστουγεννων ας κανουμε μια μινι προθερμανση Υπαρχουν περιπου 2 δις παιδια στον πλανητη. Εφοσον ο αη βασιλης βλεπει μονο τα παιδια των χριστιανων, θα πρεπει να κανει τα χατηρια σε 378 εκατομμυρια. Αν βαλουμε ένα μεσο ορο 3 παιδια ανα σπιτι τοτε ο αη βασιλης θα επισκευθει περι τα 114 εκατομμυρια σπιτια Ο αη βασιλης εργαζεται για 31 ωρες χριστουγεννων ( διαφορετικες χρονικες ζωνες της γης ) και υποθετουμε ότι ταξιδευει από την ανατολη στη δυση και χρειαζεται να κανει 970 επισκεψεις το δευτερολεπτο.

Επομενως για κάθε σπιτι εχει γυρω στο 1/1000 του δευτερολεπτου για να παρκαρει το ελκηθρο, να βγει εξω, να μπει στο σπιτι, να αφησει τα δωρα, να βγει και να ξεκινησει για το επομενο Εστω ότι είναι ετσι σχεδιασμενη η διαδρομη ώστε να μην είναι τεθλασμενη αλλα συνεχης πορεια και πιανει ολη τη γη. Αρα για 114 εκατ στασεις σε ένα ταξιδι 1.211.200.000 χλμ η ταχυτητα του αη βασιλη θα πρεπει να πιανει τα 754 χιλιομετρα το δευτερολεπτο. Ας δουμε και λιγο το φορτιο. Εστω ότι κάθε παιδι παιρνει ένα κουτι με βαρος ισο οσο του κουτιου της μονοπολης.

Τοτε το ελκυθρο κουβαλαει πανω από 500.000 τονους. Ακομα και αν ο αη βασιλης ειχε σουπερ ταρανδους που σηκωναν 10 φορες παραπανω βαρος από έναν απλο ταρανδακο τοτε μιλαμε ότι θα χρειαζοταν 360.000 από δαυτους Οσο για το συνολικο βαρος ολου του φορτιου? Φτασαμε στους 600.000 τονους Και παμε στο πορτοκαλαιοζουμε με αρωμα χταποδι: 600.000 τονοι για 754 χλμ το δευτερολεπτο απορροφουν 14,3 τετρακις εκατομμυρια joules που σημαινει ότι οι ταρανδοι θα καιγονταν επι τοπου και ολοκληρο το κοπαδι θα γινοταν το ολοκαυτωμα του σουλιου σε 4,26 εκατομμυριοστα του δευτερολεπτου ή αλλιως όταν θα φτανει μολις στο 5 ο σπιτι ουτε ο ιδιος θα τη γλιτωνε: εστω ότι ζυγιζει 125 κιλα.

Με επιταχυνση των 754 χλμ ανα δευτ, θα δεχοταν φυγοκεντρη 17.500g και θα καρφνονταν στο ελκυθρο με περιπου 1.600.000 κιλα δυναμης και θα ελιωναν όλα τα κοκκαλα και τα ζωτικα του οργανα και θα ειχε μετατραπει σε μπαλακι του σουμπουτεο.

Επομενως μην το ψαχνετε. Ακομα και αν υπηρξε ο αη βασιλης, τωρα πια είναι νεκρος….

ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΑΠΕΡΓΙΑΣ !!!

ΑΞΙΩΜΑ:

Ειναι κοινωνικη προκληση το να κανει ενας δημοσιος υπαλληλος απεργια.

Ειδικα οι δασκαλοι που 3 μηνες το χρονο καθονται, εργαζονται 20 ωρες την εβδομαδα και παιρνουν 150 επιδοματα.

Δυστυχως στη χωρα μας υπαρχει μια τεραστια μεριδα του κοινωνικου συνολου που δεν εκφραζεται, δεν ακουγεται και δεν την προσεχει κανεις και αυτη λεγονται ιδιωτικοι υπαλληλοι....

Ολοι οι πολιτικαντηδες γλειφουν με νομους, διαταξεις, εδαφια και διορισμους τους δημοσιους.

Οι ιδιωτικοι εργαζονται πολύ περισσοτερο, αναλογικα αμοιβονται λιγοτερο, υπερωρια και επιδομα δεν ξερουν τι σημαινει και ταλαιπωρουνται όταν κάθε πικραμενος κλεινει τους δρομους γιατι δεν παιρνει αυξηση εφαμιλλη με του Ριβαλντο.

Αλλα γιατι να τα σκεφτουν όλα αυτά οι δημοσιοι;

Αξιολογουνται;

Απολυονται αν δεν είναι καταλληλοι;

Εχουν καποιο αγχος;

Όχι.

Η επαγγελματικη τους πορεια είναι προδιαγεγραμμενη, σταθερη για παντα και τα προβληματα τους λυμμενα. Οποτε κανουν και καποιο event τα παιδια για να παρει η ζωη τους καποιο νοημα.

Αλλα αν θελετε, ετσι να το σκεφτοσασταν λιγουλακι τις, όχι ότι είναι φοβερο δηλαδη αλλα να μωρε αν κανετε απεργια από τον Σεπτεμβρη, λιγες μερες δηλαδη μετα τις διακοπες του Αυγουστου, τον Φεβρουαριο τι θα κανετε;

Οριστικη διακοπη της σχολικης χρονιας;

ΠΑΡΑΒΙΑΣΕ ΤΟΝ ΚΟΚ. ΜΠΟΡΕΙΣ ?

Δεν ξερω αν τα μαθατε αλλα αλλαξαν τα προστιμα σε ότι αφορα μερικες παραβασεις του ΚΟΚ. Αλλαξαν προς τα πανω. Πολύ πανω.

Συγκεκριμενα:

Παραβίαση STOP: 700 ευρώ (από 167).

Οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ: 200-1200 ευρώ (από 83-668 που ισχύει στον τωρινό Κ.Ο.Κ.), αφαίρεση άδειας οδήγησης μέχρι 6 μήνες. Παραβίαση ερυθρού σηματοδότη: 700 ευρώ (από 167), αφαίρεση άδειας οδήγησης για δύο μήνες.

Παραβίαση προτεραιότητας: 200 ευρώ (από 83). Στάθμευση σε χώρο για άτομα με ειδικές ανάγκες: 151 ευρώ (από 61,5).

Αφύλακτη σιδηροδρομική διάβαση: 700 ευρώ (από 167) Μη χρήση ζώνης ασφαλείας: 350 ευρώ (από 83), αφαίρεση άδειας οδήγησης για 10 ημέρες. Μη χρήση κράνους: 350 ευρώ (από 83), αφαίρεση άδειας οδήγησης για 10 ημέρες. Χρήση κινητού στη διάρκεια της οδήγησης: 100 ευρώ (από 33), αφαίρεση άδειας οδήγησης ως 30 ημέρες. Άσκοπη χρήση «μεγάλης» σκάλας φώτων: 20-700 ευρώ (από 17-33). Κίνηση στο αντίθετο ρεύμα: 200 ευρώ (από 83).

Θα σας πω τωρα μια ιστορια:

Την προηγουμενη Δευτερα θα εβγαινα εξω.

Θα πηγαινα στο αγαπημενο μου μπαρ το ναυαγιο και θα επινα 3 jack daniels.

( 1200 euro) καθως θα εφευγα, σιγα μην εβαζα ζωνη στις 2 το πρωι. (350 ευρω). Καθ’οδον θα μου τηλεφωνουσε μια βρωμικη παρθενα (100 ευρω) και επιτοπου θα εκανα στροφη για το σπιτι της. Λογω αυξημενου επιπεδου τεστοστερονης και από τη χαρα μου για το αναπαντεχο τηλεφωνημα σιγα μην εκανα 15 κυκλους σε αδειους δρομους Δευτεριατικα για να παρκαρω. (700 ευρω). Ενταξει μωρε θα αναβα και τα προβολια για να μην προκαλεσω καποιο ατυχημα (700 ευρω)

Πηγα, περασα υπεροχα, η γκομενα είναι ιερεια του σεξ, και με πηρε ο υπνος στην αγκαλια της.

Όχι ρε, δεν μπορω να μεινω για λιγο ευτυχισμενος;

Παρακοιμηθηκα και επρεπε να τρεξω του σκοτωμου για τη δουλεια. Το φαναρι είναι στο πορτοκαλι ε, ας τρεξω να το προλαβω, καλα ποτε αναψε κοκκινο αφου εχω τουλαχιστον 2 δευτερολεπτα! ( 700 ευρω)

Τι να κανω, δεν μπορω να αργησω και σημερα…

Ναι φιλε εχεις προτεραιοτητα, αλλα σημερα δεν. Αν ηταν απογευμα θα ημουν ανετος και καλο παιδι αλλα τωρα δεν δυναμαι. (200 ευρω)

Χμ, αν μπω για λιγο στο αντιθετο και στριψω αριστερα, κερδιζω 10 ολοκληρα λεπτα!

Θα το επιχειρησω μωρε! (200 ευρω)

Όχι! Που παω;

Εμεινα ηδη από χτες αφραγκος, δεν εχω να πληρωσω τους λογαριασμους κινητου, σταθερου, ουτε καν για τσιγαρα! Α! να η τραπεζα μου!

Που να παρκαρω, που να παρκαρω, που να παρκαρω. Ενταξει ας το αφησω εδώ μπροστα, αφου σε 1 λεπτο θα φυγω. (151 ευρω)

Μετα ξανασκεφτηκα αν για ένα ωραιο μπαρ, μερικα ποτα και 1 σουπερ πηδημα αξιζει να δωσω 4.401 ευρω και για αυτό την προηγουμενη Δευτερα δεν πηγα πουθενα…

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

Μια και εχουμε προεκλογικη περιοδο πιστευω ότι λιγο ως πολύ όλα τα κομματα λενε τα παρακατω:

Στο κόμμα μας, πραγματοποιούμε παντα αυτό που υποσχόμαστε. Μόνο οι ανόητοι θα μπορούσαν να πιστέψουν ότι δεν αγωνιζόμαστε κατά της διαφθοράς και της ασυδοσιας. Διότι, ένα είναι βέβαιο για μας: Η τιμιότητα και η διαφάνεια είναι προϋπόθεση για να πετύχουμε τους στόχους μας για την βελτιστοποιηση της ζωης των πολιτων.

Αποδεικνύουμε ότι πλανάται όποιος πιστεύει πως οι μαφιόζοι θα συνεχίσουν να μετέχουν στην κυβέρνηση όπως στο παρελθόν που καπηλευοταν την εξουσια και διενειμαν σε ημετερους το δημοσιο χρημα. Διασφαλίζουμε, χωρίς ίχνος αμφιβολίας, ότι η κοινωνική αρωγη και η δικαιοσύνη, θα είναι ο κύριος σκοπός της διακυβέρνησής μας.

Παρά ταύτα, υπάρχουν ακόμα καποιοι που πιστεύουν πως θα είναι δυνατόν να εξακολουθεί κανείς να κυβερνά με παλαιοπολιτικά τερτίπια, με ψευτολαϊκισμους και τηλεοπτικες φλυαριες όπως γινεται σημερα.

Όταν αναλάβουμε την εξουσία, θα κάνουμε το παν ώστε να τεθεί τέρμα στις προνομιακές καταστάσεις στην ατιμωρησια και στην ευνοιοκρατία δεν θα επιτρέψουμε σε καμιά περίπτωση να πεθάνουν της πείνας τα παιδιά μας, να είναι ανεργα και χωρις να εχουν ένα μελλον με προοπτικη. Θα πραγματοποιήσουμε τα σχέδιά μας ακόμα και να στερεψει ο Μαραθωνας! θα ασκήσουμε την εξουσία ώσπου να καταλαβετε ότι τα παντα εχουν αλλαξει…

Τωρα μπορειτε να διαβασετε από κατω προς τα πανω….

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ

Μου φανηκε εξαιρετικα ενδιαφερον, δεν θυμαμαι που το βρηκα και το παραθετω προς γνωσιν:

Αν σας ρωτήσει κανείς, θέλοντας να ελέγξει τις ετυμολογικές γνώσεις σας στην Αγγλική ή στην Ελληνική, αν λέξεις όπως λ.χ. butter «βούτυρο», paper «χαρτί», church «εκκλησία», sketch «σκαρίφημα - θεατρικό σκετς», bomb «βόμβα», clergy «κληρικός» και clerk «υπάλληλος», chart «χάρτης» και card «κάρτα», calm «νηνεμία, γαλήνη», pain «πόνος», pirate «πειρατής», diploma «δίπλωμα», chanel «δίαυλος», priest «ιερέας», buffalo «βουβάλι», monk «μοναχός», bishop «επίσκοπος» κ.ά. προέρχονται από την Ελληνική ή είναι αμιγώς αγγλικές, μη βιαστείτε να απαντήσετε ότι δεν σας φαίνονται ελληνικές.

Η πραγματικότητα είναι ότι περνώντας μέσα από διάφορους, συχνά δαιδαλώδεις και σκολιούς, γλωσσικούς δρόμους οι λέξεις αυτές έφτασαν στην Αγγλική, έχοντας ξεκινήσει από την ελληνική γλώσσα. Είναι δάνειες λέξεις τής Αγγλικής από την Ελληνική. Μια ματιά σε έγκυρα λεξικά τής Αγγλικής (Webster, Random House, Longman, Oxford κ.ά.) μπορεί να σας πείσει. Το αρχ. ελληνικό βούτυρον / βούτυρος (βους + τυρός), μέσω τού λατιν. butyrum, έδωσε το αρχ., αγγλ. butere, απ' όπου το σύγχρονο αγγλ. butter (και τα γερμ. Butter, γαλλ. beurre, ιταλ. burro κ.ά.).

Το αρχ. ελλην. πάπυρος, που δήλωσε την πρώτη μορφή γραφικής ύλης από το ομώνυμο φυτό το οποίο ευδοκιμούσε στην Αίγυπτο, έδωσε το αγγλ. paper (γαλλ. papier, γερμ. Papier κ.ά.) μέσω τού λατιν. papyrum, απ' όπου το μεσαιων. γαλλ. papier και το μεσαιων. αγγλ. papir. Πιο σύνθετη είναι η προέλευση τής λέξης που δήλωσε στην Αγγλική «την εκκλησία», τής λ. church. Ξεκίνησε από το ελληνιστ. κυριακόν (δώμα) «ο οίκος τού Κυρίου» (από το Κύριος), το οποίο, μέσω τού αρχ. γερμ. kirihha (απ' όπου το νέο γερμ. Kirche «εκκλησία») και των αρχ. αγγλ. cirice και μεσαιων. αγγλ. chirche, έδωσε το νέο αγγλ. church. Οι ίδιοι οι Ελληνες χριστιανοί χρησιμοποίησαν το αρχ. εκκλησία (εκκλησία τού δήμου «η συγκέντρωση του λαού / των πολιτών ως θεσμικό όργανο») με νέο περιεχόμενο: χώρος όπου συγκεντρώνονται οι πιστοί για να λατρεύσουν τον Θεό (ενώ οι αρχαίοι Ελληνες χρησιμοποιούσαν τη λ. ναός, με την αντίληψη ότι αποτελεί χώρο όπου ναίουν, όπου κατοικούν οι θεοί). Ενδιαφέρον έχει, για τις περιπέτειές της, η λέξη sketch «σκαρίφημα - θεατρικό σκετς». Ποιος το φαντάζεται, εκ πρώτης όψεως, ότι προέρχεται από την ελλην. λ. σχέδιο; Η αρχαία ελλ. λ. σχέδιον (από το αρχ. σχέδιος που σήμαινε «προσωρινός, αυτοσχέδιος», προερχόμενη από τη λ. σχεδόν κι αυτή από το έχω), μέσω τού λατιν. schedium, έδωσε το ιταλ. schizzo, που πέρασε στα ολλανδικά ως schets, από όπου το αγγλ. sketch.

Το περίεργο για τη ζωή των λέξεων είναι ότι το ελλην. σχέδιο επανήλθε στους νεότερους χρόνους στην Ελληνική, δηλ. ως «αντιδάνειο» (ως δάνειο δανείου!...), μέσα από δύο ξένες γλώσσες: από την Ιταλική ως σκίτσο και από την Αγγλική ως σκετς. Ανάλογη είναι η περίπτωση τού αγγλ. scene «σκηνή». Προέρχεται από το ελλην. σκηνή, μέσω τού λατιν. scaena / scena. Από το υποκοριστικό τού λατιν. scene, από το scenarium, προήλθε το ιταλ. scenario που πέρασε σε διάφορες γλώσσες (αγγλ. scenario, γαλλ. scenario κ.ά.) και επανήλθε στα Ελληνικά ως σενάριο (αντιδάνειο). Από το θέμα σχ (τού έχω, πβ. κατά-σχ-ω, παρά-σχ-ω, σχ-εδόν) που είδαμε και στο σχέδιο, προήλθε και η λ. σχήμα που έδωσε, μέσω τού λατιν. schema, το αγγλ. scheme.

Μια λέξη που θα ξάφνιαζε ίσως όταν κανείς διαπιστώσει ότι είναι ελληνική, είναι η αγγλική λ. pain «πόνος». Η λέξη αυτή προήλθε από την ελλην. λ. ποινή που σήμαινε αρχικά «τιμή αίματος, εκδίκηση (για έγκλημα)» και μετά «τιμωρία». Μέσω τού λατ. poena, που έδωσε το γαλλ. peine (αρχικά σήμαινε «τα βασανιστήρια των μαρτύρων τής πίστεως»), προήλθε το αγγλ. pain με τη σημ. «πόνος» ως απόρροια των πόνων από τα βασανιστήρια και ως επακόλουθο τής τιμωρίας γενικότερα. Εξίσου ίσως θα ξάφνιαζε και η αγγλική λ. calm «κάλμα, νηνεμία». Κι αυτή προήλθε από ελληνική λέξη, το αρχ. καύμα, που δήλωνε τον καύσωνα και το θέρος, οδηγώντας συνεκδοχικά στη σημ. τής ηρεμίας τής θάλασσας, τής έλλειψης δυνατών ανέμων. Στην Αγγλική έφτασε η λέξη από το ιταλ. calma που ανάγεται σε όψιμο λατιν. cauma από το καύμα. Οτι η λεξη ξαναγύρισε στην Ελληνική μέσω τής Ιταλικής ως κάλμα, δηλ. ως αντιδάνειο, είδαμε ότι αποτελεί συχνό φαινόμενο. Το αρχ. πειρώμαι «προσπαθώ, αποπειρώμαι, τολμώ» έδωσε στη μεταγενέστερη Ελληνική τη λ. πειρατής που προφανώς θα σήμαινε αρχικά αυτόν που αποτολμά παράτολμα και παράνομα εγχειρήματα. Μέσω τού λατιν. pirata η λ. έδωσε το αγγλ. pirate.

Στην εκκλησιαστική γλώσσα μια σειρά από αγγλικές λέξεις προέρχονται από την Ελληνική, χωρίς αυτό να είναι αμέσως αισθητό στον μη ειδικό. Τέτοιες είναι οι αγγλικές λέξεις priest, clergy (και clerc), bishop, monk κ.ά. Συγκεκριμένα το ελλην. πρεσβύτερος (αρχική σημ. «γεροντότερος») έδωσε το όψιμο λατ. presbyter. Από αυτό, με ορισμένες μεταβολές, προήλθε το αρχ. αγγλ. preost και κατόπιν το μεσαιων. αγγλ. preist, που έδωσε το νεότ. αγγλ. priest. Το ελλην. κληρικός (από τη λ. κλήρος) «αυτός που τού πέφτει ο κλήρος, που τού ανατίθεται ένα έργο» έδωσε το όψιμο λατιν. clericus απ' όπου τα αρχ. αγγλ. cleric και clerc. Από αυτά προήλθε το αγγλ. clerk «λόγιος» - «υπάλληλος εξουσιοδοτημένος με συγκεκριμένο έργο» - «απλός υπάλληλος». Το αρχ. αγγλ. clerc έδωσε και τον εκκλησιαστικό όρο clergy «κληρικός, ιερωμένος». Το ελλην. επίσκοπος είναι η λέξη απ' όπου προήλθε το αγγλ. bishop «επίσκοπος», μέσω τού όψιμου λατιν. episcopus, απ' όπου τα αρχ. αγγλ. bisceop και μεσαιων. αγγλ. bishhop που προηγήθηκαν τού νεότερου αγγλικού bishop. Ως προς το αγγλ. monk «μοναχός» προήλθε από το μεταγεν. ελλην. μοναχός μέσω τού όψιμου λατιν. monachus, απ' όπου το αρχ. αγγλ. munuc και μετέπειτα το νεοτ. αγγλ. monk. Το αγγλ. chart «χάρτης» αλλά και το card «κάρτα» προήλθαν από το ελλην. χάρτης.

Το bomb «βόμβα» από το αρχ. ελλην. βόμβος. Το «πολύ αμερικάνικο» buffalo από το ελλην. βούβαλος. Το ελλην. δίπλωμα (από διπλώνω, διπλούς) με τη σημ. «επίσημο έγγραφο» έδωσε το diploma και από αυτό το diplomat «διπλωμάτης» κ.ο.κ.

'Οπως έγινε, ελπίζω, φανερό, ένα πλήθος από ξένες λέξεις, εν προκειμένω αγγλικές, έλκουν την καταγωγή τους από την ελληνική γλώσσα, απευθείας ή, πιο συχνά, μέσω τής λατινικής γλώσσας. Οσα γράφονται εδώ δεν δίδονται για να αποτελέσουν αφορμή κομπασμού αλλά ως νύξεις για γλωσσική αυτογνωσία και περίσκεψη, για το πόσα έχει κανείς να κερδίσει από μια ετυμολογική περιδιάβαση στους δρόμους τής γλώσσας μας

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΛΟΥΟΜΕΝΟΥΣ

Ναι ξερω. Το καλοκαιρι περασε. Δεν θα καταφυγω σε ανουσιες δικαιολογιες για την απουσια μου. Αλλα ξερετε, αργησε το σχολικο, το jack daniels ηταν μπομπαστικ, το pc μου πηρε αδεια χωρις την αδεια μου και βυθισμενος σε μια πισινα οργης επιστρεφω στο καθηκον. Κρατηστε τα για του χρονου:

1) μην απομακρύνεστε από τις ακτές, όταν μάλιστα δεν ξέρετε καλό κολύμπι,

2) μην μπαίνετε στη θάλασσα προτού περάσουν 3 - 4 ώρες από το φαγητό,

3) μην πίνετε οινοπνευματώδη ποτά πριν κολυμπήσετε,

4) μην κάνετε βουτιές σε περιοχές που δεν γνωρίζετε το βάθος ή τη διαμόρφωση του βυθού,

5) μην αφήνετε τα μικρά παιδιά μόνα τους στη θάλασσα, χωρίς να τα προσέχετε και να τα επιτηρείτε,

6) μην κολυμπάτε σε περιοχές, όπου υπάρχουν πινακίδες που προειδοποιούν ότι η θάλασσα είναι μολυσμένη,

7) μην μένετε πολλή ώρα στον ήλιο -ιδιαίτερα στα πρώτα μπάνια- γιατί υπάρχει κίνδυνος να πάθετε εγκαύματα ή ηλίαση,

8) αν αισθάνεσθε ρίγος ή ζαλάδα, βγείτε αμέσως από τη θάλασσα , 9) αν κουρασθείτε κολυμπώντας, μη σας πιάσει πανικός. Mείνετε στην επιφάνεια σε οριζόντια θέση και συνεχίστε ήρεμα, όταν ξεκουραστείτε,

10) αν πάθετε «κράμπα», μη φοβηθείτε. Xαλαρώστε το μέρος του σώματος που «πιάστηκε» και με αργές κινήσεις κολυμπήστε προς την ακτή,

11) αν υπάρχουν σημαδούρες, που δείχνουν τα όρια έξω από τα οποία επιτρέπεται να κινούνται τα ταχύπλοα σκάφη, μην κολυμπάτε πιο πέρα από αυτές,

12) αν αντιληφθείτε κολυμβητή να ζητάει βοήθεια και δεν μπορείτε να τον βοηθήσετε, καλέστε και εσείς σε βοήθεια.