ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΑΝΘΙΜΟΥ

 

 

Όταν διάβασα για την έκθεση φωτογραφίας που κάνει στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση αποφάσισα να πάω.

Ως κινηματογραφιστής, ο Λάνθιμος αποτυπώνει τη νοσηρότητα των ανθρώπων της πόλης. Θα τον χαρακτήριζα και ως Γούντι Άλεν ως προς το φρικαλέο. Ο Γούντι αποτύπωνε τις νευρώσεις της πόλης με χιούμορ. Ο Γιώργος είναι πολύ πιο ωμός και κυνικός.

Λάτρεψα τον Κυνόδοντα, μου άρεσε η Ευνοούμενη και είδα με ενδιαφέρον το Poor Things και τον Αστακό.

 

Τις προάλλες δήλωσε και μια απίστευτη γελοιότητα, να μην παίξουν στην Ευρωλίγκα οι ομάδες του Ισραήλ αλλά φαντάζομαι θα ξέχασε τις τούρκικες.

 

Τέλοσπαντων, παγκόσμιας αναγνώρισης και βραβευμένος ο συμπατριώτης μας, είπα να πάω.

 

Έκανα λάθος.

 

Στην είσοδο πληρώνεις 10 ευρώ.

 

Η έκθεση αποτελείται από τρεις ενότητες.

 

Φωτογραφίες από το Poor Things, από το Kinds of Kindness και ένα δωμάτιο με στιγμιότυπα από τα ταξίδια του Λάνθιμου ανά την Ελλάδα. Συνολικά περί τις 100.

 

Η πτέρυγα με το Poor Things ήταν το καλύτερο κομμάτι. Ωραίες, ατμοσφαιρικές, ταξιδιάρικες και σουρεαλιστικές.

 

Στα υπόλοιπα προσπαθούσα να καταλάβω τι νόημα ύπαρξης έχουν. Έδειχνε για παράδειγμα ένα δρόμο, μια κολώνα της ΔΕΗ και τα καλώδια. Ποιος τις επέλεξε αυτές τις φωτογραφίες τις οποίες έκανε και ασπρόμαυρες για το καλλιτεχνικό και στην ουσία δεν δείχνουν τίποτα. Κάτι φράκτες στο δρόμο, κάτι βράχια και κάτι τοίχους.

 

Θα μου πεις βέβαια αν δεν τον έλεγαν Λάνθιμο και το όνομα του ήταν Σούλης Μαρκόπουλος, ούτε στο ίδρυμα Ωνάση θα ήταν, ούτε εγώ θα πήγαινα, ούτε θα πλήρωνα 10 ευρώ την είσοδο.

 

Μου έκανε κακή εντύπωση ότι δεν είχε ούτε μια επεξηγηματική πινακίδα. Τύπου, ο Θεός σας δίνω την τέχνη μου και ότι καταλάβετε. Θα περίμενα κάποιες από τις φωτογραφίες που αξίζουν να ήταν στο πωλητήριο για αναμνηστικά. Είχε ένα ανάπτυγμα με τις χειρότερες του.

 

Άρχισα να αισθάνομαι άσχημα μήπως κάτι δεν κατάλαβα. Δίπλα μου κάποια στιγμή βρέθηκε ένα ζευγάρι και αφού τους ρώτησα αν κατάλαβαν κάτι που δεν κατάλαβα εγώ, καταλήξαμε να γελάμε και οι τρεις. Να ναι καλά τα παιδιά, πήρα μεγάλη παρηγοριά.

 

Ακόμα και τα παιδιά από τη Στέγη που ήταν εκεί ως επιτηρητές  και πιάσαμε την κουβέντα, συμφώνησαν μαζί μου πως αν εξαιρέσεις το Poor Things, οι άλλες ήταν για πέταμα.

 

Πολύ ατυχής η εμπειρία μου.

 

Τελικά έχουμε φτάσει στην τέχνη αντί να μας συγκινεί το έργο, να κοιτάζουμε πρώτα το ποιος.

Πήγα για να τιμήσω τον συμπατριώτη μας που διαπρέπει αλλά νομίζω πως καλύτερα είναι να μείνει ως κινηματογραφιστής.

 

Τη φωτογραφία την ταλαιπώρησε.

 

Επειδή μπορεί να νομίζεις ότι είμαι υπερβολικός δες και μόνος σου τα βίντεο που τράβηξα και ανέβασα στο κανάλι μου στο γιουτιουμπ

 

https://www.youtube.com/watch?v=L26-xRr2BwY

 

https://www.youtube.com/shorts/XvGgbnmtuxc

 

https://www.youtube.com/watch?v=L26-xRr2BwY  

 

https://www.youtube.com/shorts/9kfGhMaCI6M

 

έχω άλλα 4 βίντεο που μπορείς να δεις στο κανάλι μου.