Μας αρέσει η υποκρισία και πάντα να
φορτώνουμε τα δεινά μας σε άλλους. Εμείς άλλωστε δεν φταίμε ποτέ και σε τίποτα.
Καταδικάζουμε πανεύκολα τους πολιτικούς, τους
δημοσιογράφους, τους παπάδες, τους γιατρούς και φυσικά τους δικηγόρους.
Όμως αρνούμαστε να δούμε την αλήθεια. Ότι είμαστε
σάπιοι.
Ας τα πάρουμε από την αρχή.
Στη σελίδα μου στο facebook, https://www.facebook.com/Suspect
γράφω τις απόψεις μου για ότι μου κατέβει στον εγκέφαλο.
Έχω και προφίλ στο Χ που κάνω κόπι, αλλά αυτό
το μέσο, το θεωρώ εξορισμού υπόνομο οπότε δεν με πειράζει.
Γράφω που λες για την πολιτική, την κοινωνία,
για τα αθλητικά, τα τηλεοπτικά, ότι μου έρθει.
Ο αλγόριθμος με τιμά πολλές φορές και τα στάτους
μου κόβουν βόλτες στο δίκτυο.
Έχω εντυπωσιαστεί από την αλητεία.
Τον άλλον δεν τον κάλεσα στη σελίδα μου. Έρχεται
από μόνος του. Θεωρεί απολύτως φυσιολογικό να μη διαφωνήσει σαν άνθρωπος αλλά
να με βρίσει. Λες και του πήρα δανεικά και δεν τα επέστρεψα!
Πρέπει να είναι πάρα πολύ δύσκολο τελικά είτε
να προσπεράσεις κάτι που δεν σου αρέσει, είτε να διαφωνήσεις σαν άνθρωπος.
Θα μου πεις : Ε, αν είναι πολιτικό το θέμα, υπάρχουν
και τα τρολ και οι πληρωμένοι λογαριασμοί. Αμ δε! Εδώ μιλάμε για φανατισμό
ακόμα και για ένα σίριαλ!
Αρκετές φορές έχω μπει στα προφίλ των σάπιων από
περιέργεια. Να δω ποιος είναι αυτός που επειδή δεν του αρέσει μια άποψη και
προφανώς είναι αντιφασίστας, έχει αυτή τη φασιστική συμπεριφορά. Να βρίζει και
να προσβάλλει τους συνανθρώπους του επειδή δεν του αρέσει μια γνώμη.
Είναι μερικοί που βρίζουν για να αισθανθούν
καλύτερα. Μαυρόψυχα ανθρωπάκια. Προφίλ φαντάσματα του ενός «φίλου» που δεν έχουν
κανένα πρόβλημα να τους μπλοκάρουν και δημιουργούνται μόνο για αυτό το σκοπό.
Οι περισσότεροι μοστράρουν παιδιά, σημαίες
και θρησκευτικά σύμβολα. Αρετές και αξίες. Αναρωτιέμαι αν τα παιδιά τους τους πάρουν
χαμπάρι ότι ο μπαμπάς και η μαμά, κάθεται στο facebook, βρίζει και προσβάλλει άγνωστους ανθρώπους
επειδή δεν του/της αρέσει μια άποψη, πως θα το εξηγήσουν. Φαντάζομαι και τι
είδους γονείς είναι.
Άχρηστοι άεργοι. Δυστυχισμένοι αργόσχολοι που
πίσω από ένα πληκτρολόγιο νοιώθουν σούπερμαν και διασκεδάζουν τη μαυρίλα τους με
το να θέλουν να προκαλέσουν την προσοχή. Θα ήταν δημιουργικό αν το έκαναν με
επιχειρήματα αλλά πάνε στην ευκολία του υβρεολογίου που συνήθως συνοδεύεται από
κάκιστα ελληνικά και άθλια ορθογραφία. Τους είναι πάρα πολύ δύσκολο να
προσπεράσουν κάτι που δεν τους αρέσει αλλά πρέπει ντε και καλά να αφήσουν την
κουτσουλιά τους.
Να πω ότι μπήκα εγώ στη σελίδα τους και
σχολίασα, άντε να καταλάβω την οργή. Αλλά να έρχεται ο άλλος από το πουθενά και
να βρίζει, δείχνει υπόνομο και χωματερή στην ψυχή.
Μου έλεγε ένας γνωστός πως «α, για να σου πω,
πρέπει να δέχεσαι και την αρνητική κριτική». Μάλλον τον ενόχλησε η κινητικότητα
στη σελίδα μου. Άλλο το σκάκι και άλλο το ουισκάκι. Άλλο η κόσμια και ευπρεπής
διαφωνία και άλλο η γουρουνοσυμπεριφορά. Γιατί θα έπρεπε να την ανέχομαι στη
σελίδα μου, στο χώρο μου;;;
Αν κάποιος έρθει σπίτι σου και διουρήσει στο
σαλόνι, δεν θα τον πετάξεις έξω με τις κλωτσιές; Και πολύ καλά θα κάνεις!
Στατιστικά
πάντως ανά 200 likes, οι
κάφροι είναι 10-15. Παρήγορο μεν αλλά η ασυδοσία και η έλλειψη αντίδρασης
παρασύρει και άλλους. Μεγάλη έκπληξη μου προκάλεσε πως πολλοί είναι ηλικιωμένοι!
Παππού και γιαγιά δεν γνώρισα και είχα μείνει με την εικόνα των παλιών καλών
ελληνικών ταινιών. Ο σοφός παππούς και η γλυκιά γιαγιά. Κούνια που με κούναγε !
Το έχω διαπιστώσει και σε κάποιες εθελοντικές δράσεις που κάνω ότι τελικά οι
πιο τοξικοί είναι οι ηλικιωμένοι. Η ανημποριά
τους οδηγεί σε μόνιμη γκρίνια, ρουφιανιά, κουτσομπολιό και τοξικότητα. Όταν δε,
έχουν στη διάθεση τους και πληκτρολόγιο, το μπερδεύουν με τη σκανδάλη.
Όταν η αλητεία αρχίζει και παίρνει μια
απάντηση, θα μαζευτεί. Όχι για λόγους παιδείας. Αυτή δεν υπάρχει ούτως ή άλλως.
Αλλά για λόγους συμμόρφωσης. Αμα φας πόρτα μια, δύο, δέκα, θα το πάρεις αλλιώς.
Λογικά. Βλέπω για παράδειγμα στην
μεγαλύτερη εφημερίδα της Ελλάδας, το Πρώτο Θέμα. Σε κάθε άρθρο, για οποιοδήποτε
θέμα, από κάτω κάνει παρέλαση η λάσπη.
Σε άλλες σελίδες, πολύ δημοφιλέστερες της δικής
μου, αφήνουν τα πάντα. Ίσως να πιστεύουν ότι πρόκειται «για πελάτες». Αμ δε!
Ούτε τσίχλα μεταχειρισμένη δεν πρόκειται να καταναλώσουν. Είναι παντελώς
άχρηστοι. Όσο η αλητεία μένει χωρίς απάντηση, θεριεύει και παρασύρει και άλλους.
Με αυτούς τους τύπους δεν υπάρχει καμία
συζήτηση και κανένα πεδίου πολιτισμού. Μόνο μπλοκ και διαγραφή στην άθλια
παρουσία τους γιατί λερώνει. Αφού δεν είσαι σε θέση να γράψεις ένα σχόλιο της προκοπής,
δεν σου αξίζει να είσαι εδώ. Γεια σου και αντίο και κάτσε στο προφίλ σου που δεν
σου δίνει κανείς σημασία και πες τα μόνος σου με μερικούς ομοίους σου. Καπάκι
όταν αρχίζει και ξεχειλώνει, μπαίνει και ρυθμισούλα για το ποιοι σχολιάζουν και
τέρμα.
Άχρηστοι άεργοι που ειρωνεύονται χυδαία λες
και σε ξέρουν από το στρατό. Η βεβαιότητα ότι δεν υπάρχει επίπτωση δημιουργεί ασυδοσία.
Όταν μπήκα στη διαδικασία να μπλοκάρω και να σβήνω,
είδα με μεγάλη μου χαρά ότι μένουν και υπάρχουν και άνθρωποι που μπορούν να κάνουν
μια συζήτηση της προκοπής.
Είδα και πολλά ποστ με επιχειρήματα, με άποψη,
με Λόγο και ευχαριστώ πάρα πολύ τους ανθρώπους που έκαναν ένα κόσμιο σχόλιο και
ας διαφωνήσουν μαζί μου, δεν θα τα χαλάσουμε εκεί.
Το συμπέρασμα που έβγαλα είναι ότι όσοι έχουν
σελίδες με τετραψήφιο και πενταψήφιο αριθμό ακολούθων, δεν πρέπει να σιωπούν απέναντι
στην αλητεία. Γιατί έτσι την ευνοούν.
Το block και το delete είναι πάρα πολύ χρήσιμα κουμπάκια.
Σχόλια που είναι ευπρεπή και διαφωνούν δεν τα
πειράζω.
Όταν δεν υπάρχει παιδεία, αγωγή και σεβασμός,
υπάρχει καταστολή.
Ξέρω τι σκέφτεσαι. Και γιατί τα γράφεις όλα
αυτά;
Για τρεις λόγους.
1.
Τον πιο συνηθισμένο
και κοινό λόγο που έχουν όλοι όσοι γράφουν. Την απλή και αγνή ψυχοθεραπεία.
2.
Γιατί τούδε
εφεξής αντί να κάθομαι να πληκτρολογώ και να εξηγώ, θα ποστάρω αυτό το λινκ.
3.
Δεν είναι
θέμα δημοκρατίας όπως υποστηρίζουν κάποιοι πονηροί όταν βλέπουν αντίδραση. Η
δημοκρατία έχει κανόνες. Έχει ευπρέπεια και αξιοπρέπεια. Δεν είμαι υποχρεωμένος
να ανεχθώ καμία «δημοκρατία» του εκάστοτε πυροβολημένου φασίστα.
