Δευτέρα, 3 Μαΐου 2010

ΔΝΤ. ΟΧΙ ΕΝΑ. ΔΕΚΑ !



Ωρες ωρες σκέπτομαι μήπως τελικά μας χρειάζονται δέκα ΔΝΤ μπας και εστω δια της βιας τα πράγματα πάνε προς το καλύτερο και γίνουμε άνθρωποι.

Πήγα σε ενα νοσοκομείο πρόσφατα να κάνω παρέα σε ενα φίλο. Προηγείτο μια κοπέλα που έπρεπε να κάνει ενα εμβόλιο. Η νοσηλεύτρια είπε στον γιατρό:
«Γιώργο μου, δεν το κάνεις εσυ καλύτερα; Εγω φοβάμαι ενω εσυ το ξέρεις και θα το κάνεις καλά. Ελα σε παρακαλώ!»

Είναι δυνατόν ΝΟΣΗΛΕΥΤΡΙΑ και να λέει τέτοια πράγματα στο νοσοκομείο;
Εντάξει, μπήκες με βίσμα, με πίπες, μάθε να κάνεις ενα ρημάδι εμβόλιο!

Μια γνωστή μου προ ημερών, δημόσιος υπάλληλος, άρχισε τις κλάψες.
«Αχ υποπτέ μου, μας κόψανε τους μισθούς οι αλήτες, τι θα κάνουμε και τι θα απογίνουμε, πάνε τα δωράκια μας και τα λεφτάκια μας»
Μπα!
Καταρχήν μόνο και μόνο λόγω μονιμότητας δεν έχουμε να πούμε και πολλά. Τι να μετρήσουμε; Την αναλογία εργασσίας και μισθού; Και πολλά έπαιρνες!
Ασε που ο δημόσιος υπάλληλος δεν τα βγάζει απο τους μισθούς. Είτε απο μίζες είτε απο διάφορα επιδόματα τα βγάζει. Στα τρόλεϊ έχουν το φοβερό επίδομα οτι ο οδηγός επανατοποθετεί τις αντένες στα καλώδια! Τι λες ρε μεγάλε! Εχει ήλιο; Επίδομα ο δημόσιος υπάλληλος. Βρέχει; Επίδομα ο δημόσιος υπάλληλος. Φυσάει; Χιονίζει; Επίδομα!
Οταν ο ιδιωτικός υπάλληλος τρέξει και του βγει το λάδι να πιάσει τους στόχους της εταιρείας και πάρει ενα μπόνους, αυτό φορολογείται με 40%
Το επίδομα του δημοσίου υπάλληλου φορολογείται με 10% !!!
Το άλλο που διάβαζα τις προάλλες ότι – μόνο - στο υπουργείο αγροτικής ανάπτυξης το 2008 πλήρωσαν στον ΟΤΕ 6 εκατομμυρια ευρώ ( !!!!). Φαντάσου τι 090 θα έπεσε.

Σπαράζει η καρδιά μου για τις περικοπές στο δημόσιο. Πραγματικά…

Γνωστός επίσης, ηλεκτρολόγος.
«Ασε ρε ύποπτε, τι συνοικία και αυτή, γύφτοι τελείως. Τις προάλλες ημουν στο μαγαζί, στις 8 το βράδι ετοιμαζόμουν να κλείσω και με παίρνει τηλέφωνο ενας παππούς εδω απο τη γειτονιά. Δεν έχω μου λέει ρεύμα, ελα σώσε με. Τι να κάνω, ήθελα να παω σπίτι μου αλλά αντε να τον εξυπηρετήσω. Εντάξει, δεν ηταν τίποτα, η ασφάλεια ηταν αλλά οταν του ζήτησα 25 ευρώ, ο γέρος μου λεγε κάτι παλαβά. Οτι λέει ζήτησα πολλά, οτι δεν κόβω απόδειξη. Ο αχάριστος. Δεν φτάνει που πήγα τέοια ώρα. Έπρεπε να του πω οτι δεν πάω».

Για στάσου ρε αδερφέ. Στάσου!
Πόση ωρα έκατσες στον παππού;
Ε, 5-10 λεπτά; Κάπου εκει.
Και για 7 λεπτά (ας τα βρούμε στη μέση ) του πήρες 25 ευρώ;
Ποιος είσαι ρε φίλε, ο Λεμπρόν Τζέϊμς; Ο Ρονάλντο; Ο Μέσι;
25 ευρώ παίρνει ενας υπάλληλος σε ολόκληρο οκτάωρο! Εσυ τα θέλεις στο πεντάλεπτο;
Δες και το άλλο: ο παππούς τι σύνταξη να παίρνει;
400-500 ευρώ;
Αυτό φίλε μου αντιστοιχεί σε ημερήσιες αποδοχές 13-16 ευρώ.
Για να φάει, να πληρώνει το ρεύμα, το νερό, τα κοινόχρηστα και τα φάρμακα του.
Και πας εσυ, για 7 λεπτά και του παίρνεις 25 ευρώ;
Και χωρίς απόδειξη;
Οσο για την ωρα που πήγες, σιγά την επιβάρυνση! Αν δεν εξυπηρετήσεις τη γειτονιά, πως περιμένεις να δουλέψεις;

Ναι, εντάξει, δε λέω, να επαναλάβω για το πολίτικαλι κορέκτ του θέματος αυτό που λέει ολος ο κόσμος. Οτι τα χοντρά πακέτα που φαγώθηκαν να επιστραφούν και οτι επιτέλους αν υπάρχει δικαιοσύνη και πολιτική σε αυτή τη χώρα, εστω ενας να τιμωρηθεί.

Ισως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να μας βοηθήσει να γίνουμε καλύτεροι.

Ομως επειδή κάθε κοινωνία εχει τους πολίτες που της αξίζει, το κακό αρχίζει και τελειώνει σε μας.

Σε σένα και σε μένα.



7 Λογομαχιες:

Δημοσίευση σχολίου