Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΕΙΑ ΣΟΥ : ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΜΑΣ ΤΑ ΑΤΙΘΑΣΑ




Δεν θέλω να σου κάνω τον ειδικό στο γυναικείο μπάσκετ. Από την Εθνική μας Ομάδα ήξερα την Μάλτση, την Καλτσίδου και τη Λύμουρα που τις ειχα δει σε προηγούμενη διοργάνωση. 

Ότι κάναμε υπέρβαση, επίσης δεν περιμένεις να το μάθεις από εμένα καθώς το λέει όλος ο κόσμος. Σταθήκαμε επάξια απέναντι σε ομάδες με εμπειρία σε τέτοιες διοργανώσεις και μετάλλια. 

Όσο είδα τα κορίτσια μας, παρατήρησα πως αυτό το ρημάδι το DNA όταν γράφει δεν ξεγράφει. Ο τρόπος του παιχνιδιού, η φιλοσοφία του αγώνα ήταν κλοπι πεηστ ή κοπι πάστε αν σου αρέσουν τα αγγλικά του Πολάκη ήταν ίδια με των ανδρών. Αν θέλεις να το εξειδικεύσω ακόμα περισσότερο, ήταν πολύ κοντά στο στιλ του Ολυμπιακού !!! 

Αρχηγός Μάλτση – Σπανούλης. Υπαρχηγός Καλτσίδου – Πρίντεζης. Και οι λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις ήτοι χρήσιμοι ρολίστες. Ο ΠΑΟ με τους πέντε Αμερικανούς και τον Ισπανό προπονητή δεν είναι ακριβώς της ελληνικής σχολής. 

Είδαμε λοιπόν σκληρή άμυνα, αυταπάρνηση,  τρομερή αλληλοκάλυψη, άριστη τακτική προσέγγιση, καλάθια με αίμα, προσπάθεια, κατάθεση ψυχής στο παρκέ, κλεφτοπόλεμο και μια πολύ σκληρή ομάδα για να τη νικήσεις δια περιπάτου. Ότι ακριβώς δηλαδή κάνουν και οι άνδρες ! 

Χαίρομαι για τα κορίτσια που πάλεψαν, μας χάρισαν ένα χαμόγελο και περιμένουμε και προσεχώς το ευρωμπάσκετ των ανδρών να δούμε τι θα κάνουν και αυτοί. 

Θαύμασα την Εβίνα Μάλτση που δήλωσε πως θέλει να πεθάνει με το εθνόσημο και στα 39 της ήταν όχι μόνο παρούσα αλλά η ηγέτιδα της ομάδας μας. Αυτά να τα βλέπουν και οι ριψάσπιδες που έφτυσαν κατάμουτρα την Εθνική γιατί ….κουράστηκαν!   Το θηρίο η Μάλτση, θα πάει και στα 40 της στο Παγκόσμιο του χρόνου ! Φτου σου κοπελάρα μου ! 

Η αλήθεια είναι πως με την Τουρκία κάναμε το άριστο παιχνίδι. Με τις Γαλλίδες προσπαθήσαμε αλλά μείναμε από δυνάμεις και είχαν περισσότερες λύσεις. Με το Βέλγιο παραδώσαμε πνεύμα. Δεν μας άξιζε η διαφορά των 33 πόντων αλλά είναι άπειρη η ομάδα μας και δικαιολογείται. Απλώς κλάταρε. Στο Βελγικό στρατόπεδο αφενός πήραν τα ριμπάουντ  αφετέρου έσκασαν την Μάλτση ( 39 ετών θυμίζω ) και αντίο ζωή. 

Έχουμε πρόβλημα κοντά στο καλάθι. Όχι ότι η Σπανού δεν σκίζεται η κοπέλα αλλά δεν φτάνει. Αν δεν έχεις παιχνίδι από κάτω να ανοίξει η άμυνα, δεν γίνεται συνέχεια με γιούρια και απονενοημένες ντουφεκιές. 

Αναρωτιέμαι αν στην Αμερική υπάρχουν κορίτσια που να έχουν ελληνικές ρίζες και να παίζουν μπάσκετ σε υψηλό επίπεδο. Δεν είναι κακό να τις προσεγγίσουμε. Και θα ανέβουμε επίπεδο αλλά και θα φέρουμε μια ακόμα ομογενή πιο κοντά στην πατρίδα. Στο κάτω κάτω της γραφής οι γαλλίδες με μαύρες έπαιζαν και οι Τούρκοι βάφτισαν ως τουρκάλα μια αμερικανίδα. Εμείς τουλάχιστον ας ψάξουμε στην ομογένεια. 

Μπράβο στην Εθνική Γυναικών για την προσπάθεια και μπορεί να μην έφεραν μετάλλιο αλλά η τέταρτη θέση είναι σπουδαία επίδοση αν σκεφτείς ποιους αποκλείσαμε και ότι ήρθαμε από το πουθενά !  Ομάδες με μετάλλια σε ευρωμπάσκετ, με τελικούς, στην τετράδα των Ολυμπιακών αγώνων, κάτσε καλά ! 

Υγ. Χάσαμε στο Survivor και στην Ευρωλίγκα από τους Τούρκους αλλά οι γυναίκες μας τους έδωσαν και κατάλαβαν. Συντριβή !

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

ΕΡΩΤΗΣΗ




Ερώτηση για να σκεφτεί ο καθένας μόνος του. Επειδή θα είναι μόνος του, ας μπει στον κόπο να σκεφτεί με ειλικρίνεια. 

Είσαι μάνα. Ο γιος σου είναι αστυνομικός. 

Είσαι γυναίκα. Ο άντρας σου είναι αστυνομικός. 

Είσαι ένα αγόρι ή ένα κορίτσι 16 ετών. Ο πατέρας σου είναι αστυνομικός. 

Είσαι ένας απλός πολίτης. Ο αδερφός σου είναι αστυνομικός. 

Ξέρεις ότι ο γιος / άντρας / σύζυγος / πατέρας και αδερφός έχει ως καθήκον να μεταφέρει έναν κρατούμενο. 

Μέρα μεσημέρι στη Μαυροματαίων, στο κέντρο της Αθήνας, μια ομάδα ατόμων στήνει ενέδρα στο περιπολικό και αρχίζει να το σπάει. Σπάει τα τζάμια και ένα καδρόνι σηκώνεται να το υποδεχθεί ο γιος / άντρας / σύζυγος / πατέρας και αδερφός. 

Σοκαρισμένος ο γιος / άντρας / σύζυγος / πατέρας και αδερφός για να υπερασπιστεί τη ζωή του, για να καταφέρει να αποκρούσει την απειλή, για να μπορέσει να επιβιώσει, τραβάει όπλο….

Η ερώτηση : 

Ποια είναι η γνώμη σου; 

Είναι δολοφόνος;

Μια ακόμα : 

Στα πολιτισμένα και ανώτερα κράτη από το δικό μας, την Αμερική, τη Γερμανία, τη Γαλλία, τι πιστεύεις πως θα συνέβαινε ;

Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

ΒΡΕΣ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΚΟΨΕ



Πολλές φορές ακούς και διαβάζεις μερικά εύκολα συνθήματα τύπου «ότι σε χαλάει κόφτο» ή «όταν μια κατάσταση δεν πάει καλό είναι να διαλύεται». 

Όλοι τα διαβάζουμε, όλοι συμφωνούμε, όλοι τα αναπαράγουμε, όλοι τα επικροτούμε.
Όλα όμως αλλάζουν όταν έρχεται η ώρα να τα εφαρμόσουμε εμείς. 

Επειδή ως άνθρωποι πάντα μπαίνει και το συναισθηματικό στη μέση, αντιμετωπίζουμε τις εξής δυσκολίες :

Α) Κι αν κάνω λάθος; Κι αν η εκτίμηση μου δεν είναι σωστή;
Β) Κι αν είναι μια άδικη εκ μέρους μου μια τέτοια κίνηση; Αν ο άλλος έχει χίλια δίκια;
Γ) Τι θα απογίνω αν κλείσω αυτή την πόρτα; Μήπως χάσω το τάδε και το δείνα θετικό στοιχείο και μετά το σκυλομετανοιώσω αλλά θα είναι αργά; 

Σημασία δεν έχει να σταθείς σε spots, σε σημεία δηλαδή αλλά να πιάσεις τη γενική εικόνα. Αν η γενική εικόνα σου δίνει νεύρα, παράπονα, έλλειψη συνεννόησης, επικοινωνίας, σου απορροφά τόση ενέργεια ώστε να σε δυσκολεύει στην εργασία σου ή σε άλλους τομείς της καθημερινότητας σου, τότε κάτι δεν πάει καλά. 

Θέλει δύναμη να κόψεις τον γόρδιο δεσμό αλλά και είσαι ο μόνος υπεύθυνος να τη βρεις. 

Πιστεύω ότι ο συνήθης λόγος που φτάνουν εκεί οι ανθρώπινες σχέσεις είναι ο εγωισμός μας. Καλώς ή κακώς σχηματίζουμε συνειδητά ή υποσυνείδητα μια εικόνα για τον άλλον. Όταν δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μας, τότε θυμώνουμε. Γινόμαστε κτητικοί και εξουσιαστικοί. Ή θα είσαι έτσι όπως σε θέλω εγώ ή θα γίνεις έτσι όπως σε θέλω εγώ. Άλλη λύση δεν υπάρχει. Έχουμε στο μυαλό μας πως το πράγμα πρέπει να πάει με τον Α τρόπο. Β δεν υπάρχει. Γκρινιάζουμε, θυμώνουμε, μαλώνουμε ενώ θα έπρεπε να είμαστε πιο μεγαλόθυμοι. Take it or leave it. Αν take it μην γκρινιάζεις. Αν leave it μην τσακώνεσαι. Στενοχωρείς και στενοχωριέσαι. Περιμένεις κάποιος μετά τα 18 να αλλάξει κάτι; Ποσώ δε μάλλον όταν πλησιάζει στα 40. 

Ένας καλός τρόπος για να ξεφύγει το μυαλό σου, είναι να κάνεις και καμία βόλτα παραπέρα να αισθανθείς καλύτερα. Αν μπλέκεις συνέχεια με τη μιζέρια και τη μίρλα και εγκλωβίζεσαι στον μικρόκοσμο σου, τότε αρχίζεις να πιστεύεις πως και όλος ο πλανήτης είναι έτσι. 

Η ερώτηση που τίθεται είναι η εξής : 

Εντάξει, για τις καινούριες γνωριμίες, άμα δεν σου πολυκάνει, το κόβεις και πας παρακάτω. Τι κάνεις όμως στις μακροχρόνιες σχέσεις και στις μακροχρόνιες φιλίες που φθείρονται;
Οι  διαφορές οι εξής : 

Α) Δίνεις περισσότερες ευκαιρίες
Β) Κάνεις μεγαλύτερη προσπάθεια
Γ) Πιο εύκολα και χωρίς προσχήματα και τυπικούρες, κάνεις έναν απευθείας και ειλικρινή διάλογο. 

Αν όμως υπάρχει σκοτάδι πρέπει να διαλέξεις. Θα κρατήσεις το σκοτάδι ή θα αναζητήσεις το φως.

Δεν έχω παντρευτεί και δεν ξέρω πως είναι. Για αυτόν τον τομέα της ζωής κρατάω μια επιφύλαξη για να μην κάνω τον έξυπνο σε πράγματα που δεν έχω κάνει. Έχω όμως την αίσθηση πως η συνεννόηση από ΠΡΙΝ και το επίπεδο της επικοινωνίας σε γλιτώνουν από πολλά βάσανα. Αν αφήνεις τα σκουπίδια να συσσωρεύονται κάτω από το χαλί, αν τα μεταθέτεις όλα για αργότερα, αν νομίζεις πως η φροντίδα των παιδιών θα εξαλείψει από μόνη της τα κακώς κείμενα  ή αν νομίζεις πως το σεξ λύνει τα πάντα δια μαγείας, θα έρθει η πραγματικότητα ως νταλίκα να περάσει από πάνω σου και να σε ισοπεδώσει. 

Εξακολουθώ να μην πιστεύω στους ανθρώπους. Αργά ή γρήγορα σε πουλάνε. Μόνο στον Θεό πιστεύω. Αυτός σου φέρνει στο δρόμο σου την έρημο όταν πρέπει και την όαση όταν πρέπει. Δεν σου έχει τύχει να αδικηθείς εκεί που δεν το περιμένεις και να ευνοηθείς από το πουθενά;;

Αντί επιλόγου. 

Σου λέει:
Εγώ όταν κάνω κάτι, το κάνω με πάθος.
Κι αν με πνίγει;;

Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

ΣΗΚΩΣΕ ΤΟ, ΤΟ ΤΙΜΗΜΕΝΟ !



 Τον τελευταίο χρόνο ασχολούμαι με τα darts. Από τα αθλήματα του κοινού είναι ίσως το μόνο που μπορείς να βάλεις στο σπίτι σου και έχει προσιτό κόστος. Εκτός και αν είσαι πάμπλουτος και έχεις απέραντο Playroom αλλά σιγά μη διάβαζες το blog μου.  

Τα darts που λες, μπορεί να είναι παρεξηγημένα και υποτιμημένα αλλά σε πληροφορώ πως απαιτούν ιδιαίτερα πνευματικά χαρίσματα για να σταθείς με αξιώσεις. 

Έχουν τρομερή λεπτομέρεια. Δεν είναι όμως νομίζουν οι πολλοί, να πετύχεις το κέντρο. Ο στόχος χωρίζεται επιμέρους στόχους που τριπλασιάζουν την αξία της βολής και είναι πολύ δύσκολο να καρφώσεις το βελάκι από τα σχεδόν 3 μέτρα σε ένα τετραγωνάκι 5χ1 εκατοστών. 

Άντε και το έκανες μια φορά. Μπορείς να το κάνεις τρεις συνεχόμενες; 

Αντε και το έκανες τρεις συνεχόμενες. Μπορείς να επαναλάβεις την ίδια βολή; Σημειωτέον πως η βολή είναι τρεις ρίψεις με τρία βελάκια που έχεις στα χέρια σου. 

Μετά πρέπει να εξασκηθείς στα μαθηματικά. Ξεκινάς από το 501, πρέπει να μηδενίσεις μόνο που το τελευταίο βελάκι πρέπει να είναι διπλό. Σε αυτό το σημείο υπάρχουν δεκάδες συνδιασμοί και δεν σκοπεύω να σε ζαλίσω με αυτά. Αυτό όμως κάνει το παιχνίδι ακόμα πιο δύσκολο γιατί μιλάμε για τη λεπτομέρεια της λεπτομέρειας ! 

Θέλει αυτοσυγκέντρωση, ψυχραιμία, σωστούς υπολογισμούς και να μην αφήσεις τα συναισθήματα σου να σου χαλάσουν την εστίαση στον στόχο. Πρέπει άμεσα να καθαρίζεις το μυαλό σου από μια αποτυχημένη ρίψη και να συνεχίζεις στην επόμενη σαν να μη συνέβη τίποτα. Να αντέχεις την πίεση που σου ασκούν οι επιδόσεις του αντιπάλου σου. Να μην υποτιμήσεις κανέναν γιατί το παιχνίδι είναι απολύτως αξιοκρατικό. Όποιος δεν ρίχνει καλά, χάνει. Η εμπειρία βέβαια στο πως θα κλείσεις και πως θα διαχειριστείς την πίεση ευνοεί τον έμπειρο παίκτη αλλά πρέπει να παίξεις για να κερδίσεις. 

Πρέπει να ξεπεράσεις ότι η μηχανική του είναι μονότονη καθώς όλο το σώμα είναι σχεδόν νεκρό εκτός από το χέρι που ρίχνει. Εκατοντάδες κόσμος κάηκε λόγω της υπερπροπόνησης και κέρδισε τενοντίτιδες, θλάσεις και αλλά μυικά προβλήματα. Χέρι είναι, δεν είναι σιδερένιος βραχίονας. 

Αντε και έμαθες να ρίχνεις και να μετράς σωστά. Η αγωνιστική εμπειρία δεν συγκρίνεται. 150 ώρες προπόνησης δεν συγκρίνονται με έναν αγώνα. Εδώ υπάρχει και μια διαφορά με τα κλασικά αθλήματα. Στην προπόνηση η μυική μνήμη είναι τέτοια που πχ το μπάσιμο στο μπάσκετ δεν το σκέφτεσαι και πολύ. Στα darts όταν στήνεσαι και το μυαλό πηγαίνει πέρα δώθε, όσο καλή μηχανική και αν έχεις, το βελάκι δεν πάει ποτέ στο ρημάδι το τετραγωνίδιο ! 

Σε προσωπικό επίπεδο που λες στην αρχή με μύησε ένα φιλικό μου ζευγάρι. Έπαιζα όταν μπορούσα πίνοντας μια μπύρα στο μπαρ το σκοτεινό. Αργότερα μου έκαναν δώρο ένα στόχο και αγόρασα τα πρώτα μου βελάκια. Στο σπίτι ήταν πιο εύκολη η προπόνηση. Βλέπεις κάτι στην τηλεόραση, βάζει διαφημίσεις, ρίχνεις. Κάνεις μια γραφειοκρατία για τη δουλειά, γίνεται το κεφάλι σου κουδούνι, κάνεις ένα διάλειμμα, ρίχνεις. Έφτασα σε ένα μέτριο επίπεδο. Στο Orient Express, το μπαρ που παίζω μουσική ως DJ, κάνει τουρνουά κάθε εβδομάδα και σκέφτηκα πως έπρεπε να δηλώσω συμμετοχή για να βελτιωθώ. 

Στην αρχή έτρωγα τη μια σφαλιάρα μετά την άλλη. Μετά άρχιζα να κερδίζω και μερικά παιχνίδια. Αργότερα έφτανα μέχρι τα ημιτελικά. 

Πριν από λίγες ημέρες, κέρδισα το πρώτο μου κύπελλο! Βγήκα πρώτος ! 

Μάλιστα είναι συλλεκτικό καθώς είθισται στα τουρνούα, ο νικητής να παίρνει ένα μπουκάλι ουίσκι. Ήταν η πρώτη φορά που άλλαξε το έπαθλο και έγινε κύπελλο αλλά γράφτηκε εγκληματικά ανορθόγραφα. Ιδού : 




Μικρό το κακό. Τους περισσότερους αντιπάλους μου τους κέρδισα 2-1 και στον τελικό 3-2, δια πυρός και σιδήρου ! Πόσες φορές είπα «δεν θα τα καταφέρω» και συνέχιζα. Πόσες φορές γύρισα χαμένο παιχνίδι. Πόσες φορές έκανα την έκπληξη και κέρδισα το φαβορί. Στους άγραφους νόμους των τουρνουά είναι να κάθονται όλοι μέχρι το τέλος. Σε έμενα δεν έκατσε κανένας ! θύμωναν και έφευγαν ! Δεν πειράζει, το καταχάρηκα! 

Από την όλη ένταση το μόνο που θυμάμαι είναι που ακριβώς πήγε το τελευταίο βελάκι που έκρινε και το αποτέλεσμα του τελικού ! Τίποτα άλλο ! Όλες οι άλλες βολές διαγράφηκαν απο τη μνήμη μου !! 

Φοβερή εμπειρία. Αισθάνθηκα ότι έκανα διάδρομο για 8 ώρες συνέχεια ! 

Βέβαια δεν τρέφω αυταπάτες, δεν είμαι Τσίπρας. Δεν ήταν δα και το πανελλήνιο πρωτάθλημα, ένα μέτριου επιπέδου τουρνουά ήταν και δεν πιστεύω να το ξαναπάρω. 

Ως παίκτης δεν είμαι τίποτα το σπουδαίο. Αξιοπρεπής θα έλεγα. Όμως ως εμπειρία ήταν εξαιρετική, το κατευχαριστήθηκα και μου έδωσε πολλά μαθήματα μαζεμένα !