ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΟΛΛΑΝΔΙΑ

 

Επειδή πήρα αρκετά μηνύματα τύπου «ωραία ρε μάστορα, πήγες, μας τα έγραψες, αλλά που πήγες;» αποφάσισα να γράψω τις διαδρομές μου ώστε ο επόμενος να πάρει μια ιδέα. Οι ταξιδιωτικοί οδηγοί σου λένε μόνο τα μέρη. Αν ακολουθήσεις αυτό, είσαι σουπερ.

Εκ των προτέρων σου λέω πως η Ολλανδία έχει περπάτημα. Επίσης ότι αφιέρωσα μια μέρα στο καθένα από τα παρακάτω. Ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα το είδα γιατί περπάτησα πολύ. Πιθανώς κάποιος που θα έχει περισσότερο χρόνο στη διάθεση του θα δει και άλλα, αλλά τουλάχιστον στα βασικά θα είσαι μια χαρά.

 

Αμερσφορντ

 

Λογικά θα βρεθείς στο Amersfoort Centraal που είναι η στάση του τρένου. Αν πας εκεί με λεωφορείο, σε βγάζει ούτως ή άλλως πολύ κοντά. Βάλε στο google maps το Onze Lieve Vrouwetoren που είναι το εμβληματικό πολιτιστικό τους κέντρο. Αφου φτάσεις εκεί, πήγαινε στο Koppelpoort που είναι ένα ωραίο φρούριο πάνω στο κανάλι. Από τον σταθμό λοιπόν μέχρι εκεί, όρεξη να έχεις για περπάτημα.

 

Ουτρέχτη

 

Δύο δρόμους έχει η ζωή. Αν πας με το τρένο, θα κατέβεις στο Utrecht Centraal. Θα περάσεις από το φουτουριστικό Hoog Catharijne, εμπορικό κέντρο. Από εκεί, θα βάλεις στο google maps τον σπουδαίο καθεδρικό ναό του Domkerk. Περπάτα και απόλαυσε την Ντίσνεϊλαντ. Αν πας με ταξί, πες του να σε αφήσει στην Neude. Μπαίνεις κατευθείαν στην παραμυθούπολη με προσανατολισμό το Domkerk. Μετά μπορείς να κατευθυνθείς στην εκκλησία Sint Willibrordkerk που είναι η πιο χρωματιστή καθολική εκκλησία της Ολλανδίας. Μπορείς να κατευθυνθείς παράλληλα με το κανάλι και να χώνεσαι στα στενά. Η Ολλανδία έχει περπάτημα. Ξενάγηση με σκάφος στα κανάλια υπάρχει αλλά είναι κλειστού τύπου με τζάμια οπότε φωτογραφίες και βίντεο, δύσκολο να βγάλεις.

 

Amsterdam

 

Φτάνεις στον κεντρικό σταθμό. Βγαίνεις εκεί που είναι το λιμάνι και στα δεξιά έχει τα σκάφη κλειστού τύπου με τζάμια και αριστερά το σκάφος ανοιχτού τύπου. Αυτό να πάρεις. Κοστίζει 3 ευρώ πιο ακριβά αλλά θα βγάλεις μπόλικες φωτογραφίες και βίντεο. Μετά από μια ώρα και κάτι επιστρέφεις και πήγαινε στην κεντρική οδό που λέγεται Damrak για να φτάσεις στην πλατεία Dam. Θα δεις και μπόλικα μαγαζιά με αναμνηστικά, πάρε από εκεί για να ξεμπερδεύεις. Αριστερά της πλατείας έχει μερικές οδούς που είναι πολλά καταστήματα και εστιατόρια. Ξεκίνα με τη Damstraat και καλή πορεία.

Έχοντας πλάτη τον κεντρικό σταθμό, συνέχισε νότια και πάρε σβάρνα τη συνοικία Jordaan με τις περίφημες 9 οδούς ή De Negen Straatjes. Οι 9 οδοί είναι κομμάτι της συνοικίας. Αυτό πρακτικά σημαίνει τα κανάλια πέρα δώθε, γεφύρια και σοκάκια. 

Αν αντέχεις το περπάτημα έχει καλώς. Αν κουράστηκες, βγες στην οδό Marnixstraat που περνάνε τα τραμ για να σε πάνε στην πλατεία των μουσείων, τη Museumplein. Για το μουσείο του Βαν Γκονγκ, να έχεις βγάλει εισιτήριο από πριν.

Λίγο πιο κάτω βρίσκεται η οδός Van Eeghenlaan που στο τέλος της είναι η είσοδος του Central park της Ολλανδίας, του Vondelpark.

Θες δεν θες, θα σε έχει πάρει το βράδυ. Αν αντέχεις, κάνε μια βόλτα στα κανάλια για νυχτερινές φωτογραφίες με τα φώτα της πόλης.

Αυτά είδα, αυτά σου γράφω. Αν έχεις περισσότερες ημέρες, τα υπόλοιπα βρες τα μόνος σου !

ΑΠΟΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΟΛΛΑΝΔΙΑ

 

Από το πουθενά που λες μου προέκυψε ένα ταξίδι στην Ολλανδία. Ημιεπαγγελματικό, ημιτουριστικό, λίγο από όλα, αλλά συνέβη. Μαζί με διάφορους αγνώστους, σε μια ξένη χώρα που πήγαινα για πρώτη φορά. Αφού ξεπέρασα γρήγορα το πρώτο όχι, πήγα γεμάτος περιέργεια και ανοιχτό μυαλό να γνωρίσω κάτι διαφορετικό, όσο προλάβαινα και όσο μπορούσα.

Μετά από 900 φωτογραφίες και βίντεο σε 3 καθαρές μέρες, 4 πόλεις που γύρισα, 23.000 βήματα μέσο όρο και μείον 6 κιλά ( !  ) στενοχωρήθηκα. Αν έμενα ένα μήνα, θα είχα επιστρέψει φέτες !

Τι ήξερα για την Ολλανδία; Ποδόσφαιρο, Βαν Γκογκ, Αποικίες, βόλεϊ, πόλο και darts και ότι δεν μας γουστάρουν. Μας θεωρούν γύφτους και κατώτερης κατηγορίας. Στα μνημονιακά έτη ήταν από αυτούς που μας ήθελαν έξω από την Ευρώπη και στα ελληνοτουρκικά μας γυρίζουν μονίμως την πλάτη.

Ξεκινάμε λοιπόν από τα βασικά.

Πάνε μια ώρα πίσω. Το Ελευθέριος Βενιζέλος είναι εκατό φορές καλύτερο από το αεροδρόμιο του Άμστερνταμ που αντί για Schiphol θα έπρεπε να λέγεται «καλωσήλθατε στο άσκοπο και ατέλειωτο  περπάτημα». Ακόμα και τις βαλίτσες σου στο Βενιζέλος τις παραλαμβάνεις πολύ πιο γρήγορα. Άσε δε που και στην επιστροφή, στο τσεκ άουτ, στην αρχή είχαν ένα ταμείο για 200 ανθρώπους και μετά από φασαρία έβαλαν άλλες δύο κυρίες για να εξυπηρετήσουν τον  κόσμο.

Το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση στον πιο σημαντικό εμπορικό δρόμο για την τροφοδοσία της κεντρικής Ευρώπης είναι ότι δεν έχουν ούτε μια πινακίδα, πουθενά, στα αγγλικά ! Μόνο στη γλώσσα τους ! Ο ορισμός του σωβινισμού! Αν κρασάρει η google, τον ήπιες. Αντισταθμίζεται κάπως από το ότι όλοι μιλούν επαρκή αγγλικά ανεξαρτήτως ηλικίας.

Αν θα έπρεπε να δώσω ένα ορισμό της Ολλανδίας, είναι «Ένας περιποιημένος και άριστα οργανωμένος βάλτος». Η ατμόσφαιρα είναι βαριά, η βροχή κάνει συχνά on/off και τα μόνιμα σύννεφα ευνοούν τον φωτογράφο και μαυρίζουν τη ψυχή.

 

Η μορφολογία :

Ένα ατέλειωτο φλατ λειβάδι. Αν ζούσαν στην ‘Ανω Κυψέλη, θα πάθαιναν έμφαγμα. Έτσι βέβαια εξηγείται πως έχουν εκατοντάδες χιλιάδες ποδήλατα που κυκλοφορούν καθημερινά. Οι ατέλειωτες ευθείες για έναν επισκέπτη που χαζεύει από εδώ και από εκεί είναι υπέροχες. Αν ζεις όμως εκεί, είναι βασανιστήριο. Οπότε με το ποδήλατο η ευθεία γίνεται πολύ καλύτερα προσπελάσιμη.

 

Οι Ολλανδοί :

 

Οι περισσότεροι έχουν από δύο με τρία σκυλιά ο καθένας. Στα περίχωρα τα βγάζουν βόλτα χωρίς λουρί και δύο φόρες με πλησίασαν γαβγίζοντας απειλητικά. Δεν έγινε κάτι, καθώς τα μάζεψαν οι ιδιοκτήτες τους αλλά μια μικροτρομάρα την πήρα. Δύο φορές στις διαβάσεις των πεζών τα αυτοκίνητα δεν σταμάτησαν και πολλές περισσότερες τα σκουτεράκια έμπαιναν στον ποδηλατόδρομο.

Είναι άνθρωποι που αν τους πλησιάσεις για να τους ρωτήσεις, θα σου μιλήσουν αλλά σου δείχνουν με τον τρόπο τους ότι δεν θέλουν και πολλά πολλά. Δεν είναι ιδιαίτερα πρόθυμοι. Παρατήρησα όμως πως οι μισές πληροφορίες που μου έδιναν ήταν λάθος. Οι ηλικιωμένοι ήταν πολύ πιο φιλικοί η αλήθεια είναι. Χάρη σε αυτούς είδα κάποια καλά κρυμμένα αξιοθέατα.

Οι Ολλανδές είναι ψηλές, με ωραία σώματα αλλά παντελώς άχαρες. Δεν σου βγάζουν ούτε νανογραμμάριο έλξης και πόθου.

Η γλώσσα τους είναι δυσκοίλια και δύστροπη. Μιλάνε με το λαιμό σε φάση τύπου εμείς δεν είμαστε Γερμανοί οπότε κόβουμε και μερικά. Ακόμα και ο ντόπιος να σου πει ένα τοπωνύμιο, δύσκολα το ξεχωρίζεις.

 

Κόστος ζωής :

 

Αν στην Ελλάδα λέμε για ακρίβεια, είναι γιατί δεν πήγαμε στην Ολλανδία. Το μπουκαλάκι με το νερό που εδώ το βρίσκεις με μισό ευρώ, εκεί τρως τον κεραυνό με 2,5 ! 500% πάνω! Πήγαμε μια μέρα στο burger room και: Μια πατάτες, ένα μπέργκερ και μια μπύρα στο μικρό μπουκάλι ( ναι, δεν υπάρχουν τα μεγάλα που ξέρουμε εκεί ) 46 ευρώ! Σαράντα έξι !

Στο μουσείο του Βαν Γκόνγκ η είσοδος κοστίζει 24 ευρώ. Εδώ όταν η Ακρόπολη πήγε από 18 στα 20 έγινε χαμός. Εμείς πόσο να τη βάλουμε δηλαδή που βλέπεις με το ίδιο εισιτήριο και άλλους αρχαιολογικούς χώρους;

Στο ζωολογικό κήπο του Άμστερνταμ, η είσοδος κοστίζει 30 ευρώ! Είστε με τα καλά σας ! Χίλιες φορές το Αττικό ζωολογικό πάρκο! Δεν μπήκα καν.

Το ταξί; Ο μαύρος χάρος ο ίδιος ! Σε μια συνάντηση, κάποιον τον πήρε ο ύπνος. Κλήση από το ξενοδοχείο, ο πελάτης με βαλίτσα, απόσταση μισής ώρας και ο άνθρωπος έφαγε στο κεφάλι 106 – εκατόν έξι, το γράφω και ολογράφως μη νομίζεις ότι διαβάζεις λάθος  - ευρώ! Εκεί δεν υπάρχουν ταξί στο δρόμο που σταματάς. Μπορεί να τύχει αλλά όλοι παίρνουν uber. Γενικά, μισή ωρίτσα ανοιχτός δρόμος, το 60άρι δεν το γλιτώνεις. Ο καφές; 7 ευρώ! Και είναι και χάλια.

Ξέρω τι σκέφτεσαι. Μα εκεί έχουν μισθούς… Δεν ξέρω αν παίρνουν 500% παραπάνω για να ισοφαρίζουν το νεράκι. Για αυτό και δεν είναι τυχαίο ότι ένα Σάββατο βγαίνουν όλο και όλο.

Κουζίνα :

Για πέταμα. Άνοστα. Σκουπίδια. Χάλι μαύρο. Για αυτό και δεν είναι τυχαίο ότι δεν είδα ούτε έναν χοντρό Ολλανδό για δείγμα. Άμα είσαι όλη τη μέρα στο ποδήλατο και η κουζίνα σου ουσιαστικά σε αποτρέπει για να φας, πώς να παχύνεις;

 

 

Περιβάλλον :

Ατέλειωτο υδάτινο στοιχείο. Κανάλια, ποτάμια, λίμνες. Ατέλειωτο πράσινο. Στα περίχωρα, μεγάλα αθλητικά κέντρα με το λιγότερο 6 γήπεδα ποδοσφαίρου, water parks και παιδικές χαρές. Το νερό τους πίνεται και δεν χρειάζεται να αγοράζεις εμφιαλωμένο. Οι πόλεις τους είναι καθαρές. Τον φροντίζουν τον τόπο τους. Μια καταπληκτική τεχνητή καθαριότητα σε μια φυσική βρώμα.

Το οδικό τους δίκτυο είναι φανταστικό. Πάντα φρέσκια διαγράμμιση, σχεδόν παντού καινούρια άσφαλτος και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί στην Ελλάδα σταματάμε τα έργα τον μισό χρόνο για να μην βρέξει λέει. Δηλαδή εκεί που βρέχει κάθε μέρα πως τα κάνουν;;; Σε όποιον του αρέσει η νυχτερινή οδήγηση, πρέπει να χαρίσει στον εαυτό του αυτή την εμπειρία.

Στην Αθήνα έχουμε τα περιστέρια εν αφθονία. Στο Άμστερνταμ και στην Ουτρέχτη ξέρεις τι έχει; Κοράκια! Του κορακίου το κάγκελο! Σε κάγκελα, σε πινακίδες, τα μαύρα τα κοράκια ! Ο Έντγκαρ Άλαν Πόε μπορεί και να μην έπινε μέχρι θανάτου, θα είχε παρέα! Που είναι τα ωραία τα τζιτζικια τα δικά μας! Ακούς ένα αέναο κράξιμο!

Τηλεόραση :

Έκανα ζάπινγκ αρκετές φορές για να πάρω μια ιδέα. Έχουν πολλά περισσότερα κανάλια από τα δικά μας. Προβάλλουν τα ίδια σίριαλ. Είδα τον Ηρακλή Πουαρώ που δείχνει μόνιμα η ΕΡΤ, το Law and Order και μάλιστα τους πρώτους κύκλους, το NCIS και το Grey’s Anatomy. Κατά τα άλλα, έχουν μπόλικα τοπικά με πχ τα νέα της Ουτρέχτης, ατέλειωτα πάνελ που μονίμως συζητάνε πένθιμα και κάτι σίριαλ / ταινίες μέσα στην κατάθλιψη.  Σε κάτι μικρά σκοτεινά διαμερισματάκια που ο χωρισμένος με παιδί πρωταγωνιστής έχει μια ζωή ρημάδι, τον παρακαλάει μια μέτρια και καλή γκόμενα και τελικά αυτός επιλέγει μια λίγο πιο σέξι που στην Ελλάδα δεν θα την κοίταγες ούτε μεθυσμένος, για να τον στείλει ακόμα πιο βαθιά στον πάτο.

Αρχιτεκτονική :

Η χαρά του φωτογράφου. Στολίδια, κοσμήματα, υπέροχα, φανταστικά. Απίθανα συμπλέγματα γοτθικού, μεσαιωνικού και μοντέρνου ρυθμού και ευτυχώς που είχα μαζί μου powerbank ! Δεν έχουν μπαλκόνια και τους καταλαβαίνω. Με τέτοιο καιρό είναι δύσκολο. Το κλασικό Ολλανδικό σπίτι στα περίχωρα είναι διώροφο με τη μυτερή σκεπή, με αυλή, μέσα στο πράσινο. Στο Αμστερνταμ όποιος ζει σε πάνω από 45 τετραγωνικά θα πρέπει να νοιώθει όπως οι παίκτες της Εθνικής μπάσκετ που νίκησαν το 2006 στο παγκόσμιο της Σαϊτάμα τους Αμερικανούς. Πλακόστρωτα παντού, και τα σύγχρονα κτίρια έχουν κόκκινα, κίτρινα και γκρι τούβλα. Εκτός από τα τελείως industrial με τις εντυπωσιακές καμπύλες.

Κοινωνία :

Έχουν πολλούς μετανάστες και αυτοί. Εργάζονται ως οδηγοί στα λεωφορεία και στα ταξί, στα ξενοδοχεία, στην καθαριότητα και στην εστίαση. Ένας μάλιστα μας μίλησε σε ξενοδοχείο  στα ελληνικά και μας είπε ότι ήταν Ιταλός. Ως γνωστόν οι Ιταλοί είναι τόσο τουριστικά αναλφάβητοι που ούτε αγγλικά δεν ξέρουν. Τον έκοψα και λόγω τεράστιας Σεπολιώτικης εμπειρίας του λέω, «Τίρανα ή Αργυρόκαστρο;» Με κοίταξε τρομαγμένος. Δεν επέμεινα.

Όταν πήραμε σκάφος για ξενάγηση στα κανάλια του Άμστερνταμ είδα σε αρκετά διαμερίσματα κρεμασμένες λοατκι σημαίες.  Ρώτησα και μου είπε ο καπετάνιος ότι τις κρεμάνε λέει γιατί είναι υπερήφανοι. Σάμπως τους κυνηγάει κανένας και βάζουν σημαίες;

Τα καταστήματα κλείνουν καθημερινά στις 5 το απόγευμα. Εκτός από την Πέμπτη που κλείνουν στις 9. Είναι και τις Κυριακές ανοιχτά αλλά ανοίγουν στις 12.

Οι Ολλανδοί επιστρέφουν από τη δουλειά, βγάζουν τα σκυλιά βόλτα και μετά κλείνονται στα σπίτια τους. Από νωρίς το απόγευμα μέχρι το βράδυ, οι Ολλανδικές πόλεις καταλαμβάνονται από το Ισλαμ. Μπούρκα τσαντόρ και διάφοροι περίεργοι και μυστήριοι σουλατσάρουν άσκοπα. Στην κεντρική πλατεία στο Άμστερνταμ υπάρχει μόνιμα εγκατεστημένη διαμαρτυρία για την Παλαιστίνη. Δεν είναι πολλοί αλλά από το απόγευμα γίνεται γκέτο. Το περίεργο είναι ότι κρατάνε και γυναίκες παλαιστινιακές σημαίες. Άντε να εξηγήσεις στην κοπέλα πως αν επικρατήσουν αυτοί που υποστηρίζει, θα φορέσει νιχάμπ, μιλιά δεν θα έχει και η αξία της θα είναι ίσης με μιας κατσαρόλας.

Είδαμε στην ξενάγηση στα κανάλια και διαμερίσματα με κρεμασμένες παλαιστινιακές σημαίες. Οι Ολλανδοί ούτε που θα το καταλάβουν από πού θα τους έρθει. Πιστεύω δε, πως το Ισλαμ θα πνίξει την Ευρώπη χωρίς ντουφεκιά. Απλώς θα σηκωθεί και το σκοτάδι θα κυριαρχήσει αναίμακτα.

Όποτε το Ισλαμ πήγε να βάλει πόδι στην Ευρώπη αυτό έγινε μόνο με πόλεμο. Τους σταματήσαμε πάρα πολλές φορές εμείς και μια φορά αλλά πολύ σημαντική στη δεύτερη πολιορκία της Βιέννης, το 1683,  οι Αυστριακοί. Σε λίγα χρόνια δεν θα χρειάζεται πια…  

Η δε αστυνομική παρουσία παραήταν διακριτική.

Σου αρέσουν τα extreme sports;;

Σου άρεσαν οι ταινίες με τα hunger games;;;

Σου βρήκα ένα καινούριο.

Πεζός στην Ολλανδία!

Είσαι σε ένα εχθρικό περιβάλλον και η αποστολή σου είναι να φυλάγεσαι πανταχόθεν. Πρωτίστως από τους ποδηλάτες που σκάνε από παντού. Από τα αυτοκίνητα. Από τα τραμ. Από τα σκούτερ που μπαίνουν στον ποδηλατόδρομο. Τέτοιο στρες ως πεζός δεν έχω νοιώσει πουθενά ! Αν τρακάρεις με ποδηλάτη, εσένα θα τρέχουν. Στην Ολλανδία ο ποδηλάτης έχει πάντα δίκιο. Πατίνια έχουν αλλά ελάχιστα. Το χάλι της Αθήνας δεν το βλέπεις.

Κάτι άλλο που μου έκανε εντύπωση είναι πως δεν έχουν διευθύνσεις. Κάτι μικρές πινακίδες στην αρχή του δρόμου και μετά βγάλε άκρη μόνος σου. Ο καπετάνιος στο σκάφος μας εξήγησε ότι παλιά έβρισκαν άκρη με τα οικόσημα των οικογενειών ενώ τώρα ούτε καν τα νούμερα δεν φαίνονται. Εκεί πραγματικά ο ταχυδρόμος πρέπει να έχει την ίδια αξία με τον δήμαρχο!

Το τραμ τους είναι πολύ καλό με συνεχή δρομολόγια. Άμα ξεχάσεις να ακυρώσεις το εισιτήριο και στην έξοδο με την κάρτα σου, όπως και εδώ, σου χρεώνει την ανώτατη ημερήσια χρέωση. Εκεί βέβαια είναι αυτονόητο ότι όλοι χτυπάνε κάρτα. Δεν χρειάζεται να αγοράσεις κάτι ειδικό. Και η χρεωστική κάρτα αρκεί για τα μέσα μεταφοράς. Παρεμπιπτόντως, στην Ολλανδία δεν χρειάζεσαι μετρητά. Με μια κάρτα είσαι εντάξει για να κυκλοφορήσεις.  

Στο Άμστερνταμ, νοτίως του κέντρου έχουν το δικό τους central park. Λίμνες, δέντρα, διάδρομοι, ποδηλάτες ( φυσικά ) περιπατητές, δρομείς  και διάφορα γκρουπ ανθρώπων που είτε χορεύουν είτε γυμνάζονται. Επίσης υπάρχει μια μεγάλη πλατεία και γύρω γύρω περί τα 20 μουσεία με ότι μπορείς να φανταστείς! Από του Βαν Γκονγκ στο οποίο επιτρέπονται οι φωτογραφίες αλλά όχι το βίντεο μέχρι το μουσείο του διαμαντιού ( ! ) και διάφορα άλλα. 4 μέρες μπορείς να τις φας μόνο εκεί !

Σε μουσεία, εκκλησίες, ναι εκκλησίες, παντού έχουν αναμνηστικά πωλητήρια με ποικιλία ειδών. Κόβουν χρήμα. Όχι σαν εμάς που το έχουμε σε κακό.

Τα πολυδιαφημιζόμενα coffee shops, είναι μια αηδία σκέτη. Μπήκα για λίγα δευτερόλεπτα να δω πως είναι. Η μπόχα σε πιάνει πριν φτάσεις στην πόρτα. Ανοίγεις και βλέπεις κάτι τελειωμένους μελαμψούς και μαύρους να σε κοιτάνε όπως η ύαινα το κουνέλι. Έχουν και πατάρι με κάτι σαν κρεβάτια για τις μεγάλες ντάγκλες. Χάλι μαύρο. Βγήκα γρήγορα έξω και έριξα μια ματιά πίσω μου μη με ακολουθεί κανείς.

 

Ξενοδοχεία :

Αν συγκρίνεις τα ξενοδοχεία ιδίου ημερήσιου κόστους στην Ελλάδα και στην Ολλανδία, τα Ολλανδικά κερδίζουν κατά κράτος. Καλύτερα σε επίπλωση, κρεβάτια, διακόσμηση, μπάνια και τηλεορασάρες. Επίσης το ιντερνετ τους δεν έχει κωδικούς, είναι ελεύθερο και δεν πέφτει ποτέ. Εμείς υπερτερούμε σε μπουφέ και κυρίως σε ποσότητες στον μπουφέ. Εκεί λες και έχουν σταγονόμετρο. Αν κάνεις το λάθος και καπνίσεις τσιγάρο μέσα στο δωμάτιο και το βρούν οι καθαρίστριες, έχει πρόστιμο 150 ευρώ. Δεν χαρίζονται. Αργά το βράδυ ως κλασικοί Έλληνες καθίσαμε στο αίθριο να πιούμε μια δύο δέκα μπύρες, όταν ο μπάρμαν ήταν Ουκρανός ή Αλβανός, μας καβάτζωσε. Ο Ολλανδός απλώς μας χαιρέτησε και το κλείδωσε. Είδαμε λοιπόν δύο ποντίκια μέσα στη σάλα που τρώγαμε να έχουν στήσει χορό. Πότε τάγκο, πότε ρούμπα, πότε βάλς. Ατάραχα από την ανθρώπινη παρουσία, εμφανίζονταν ποτέ από εδώ και πότε από εκεί. Οι κοπέλες λιποθύμησαν και όταν το αναφέραμε στη ρεσεψιόν, μας εξήγησαν ότι απαγορεύονται λέει οι φάκες γιατί θεωρείται βασανισμός ζώου και απαγορεύεται να τα σκοτώσεις. Έχουν κάτι πλαστικές παγίδες και μόλις το πιάσεις πρέπει να το απελευθερώσεις στη φύση!!! Είστε με τα καλά σας; Φαγητό σερβίρετε ! Τους είπα ότι μπορούν αντί να έχουν απέξω τις πολύ αδυνατισμένες γάτες να περιμένουν ακροβολισμένες, ας τις βάλουν μέσα. Ούτε καν.

 

Highlights :

 

Είδα πολλές ανεμογεννήτριες εντός του αστικού ιστού. Εκεί οι άνθρωποι δεν πάσχουν από τη δική μας συνωμοσιολογία και τις έχουν κανονικά.

 

Έχουν ένα τραμ στο οποιο μέσα έχει τραπέζια που αράζεις να πιεις το κρασί σου και σε πάει βόλτα στην πόλη! Taste the city το λενε και μέσα είδα ζευγάρια να απολαμβάνουν το δρομολόγιο της γραμμής αλλιώς ! Πως είναι τα πουλμαν με το sightseeing, εσύ είσαι απλώς στο τραμ! Και κρασάτος! Μια και στην Αθήνα το μέσο δεν γεμίζει κιόλας, θα μπορούσαμε να το αντιγράψουμε αυτό. Ένα έστω τραμ να προσφέρει στον επισκέπτη αυτή την εμπειρία.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις στο Άμστερνταμ και μας το είπε ένας φοβερός Σύριος οδηγός ταξί είναι να νοικιάσεις ένα σκάφος για ξενάγηση στα κανάλια του Άμστερνταμ. 20 ευρώ για μια ώρα και 10 λεπτά περίπου και γυρνάς όλη τη Βενετία της Βόρειας Ευρώπης! Να προτιμήσεις του ανοιχτού τύπου γιατί υπάρχουν και κλειστά με τζάμια στα οποία δεν μπορείς να βγάλεις ούτε φωτογραφίες, ούτε βίντεο. Εκεί είδαμε και διάφορα πλοιάρια, 2500 τον αριθμό, που μένουν μονίμως δεμένα αλλά έχουν μετατραπεί σε διαμερίσματα. Έχουν κανονικά ρεύμα και νερό και τα λύματα συνδέονται με το δίκτυο. Πιο παλιά ήταν η στέγη των πάμπτωχων, αργότερα έγινε μόδα και μετά το μάζεψαν γιατί παραέγινε. Οπότε το όριο είναι στα 2.500 που είναι σκορπισμένα στα κανάλια. Εντυπωσιακό ένα κινέζικο πλωτό εστιατόριο που μοιάζει με παγόδα και τα μεσαιωνικά κτίρια που τα κοιτάς ενεός. Καλύτερα να κάνεις πρώτα αυτό και άσε το περπάτημα για μετά. Αν δε, βρέξει μετά που είναι πολύ πιθανό, το έχασες.

 

Κάποια στιγμή ο καπετάνιος μας έδειξε και ένα σημείο με σημαδούρες και μας είπε ότι εκεί κατεβαίνουν οι Ολλανδοί για μπάνιο. Είναι λέει καθαρά. 4 μεσήλικες Αμερικανοί τουρίστες που ήταν μαζί μας εντυπωσιάστηκαν και εμείς οι 3 Έλληνες γελάγαμε. Καλές βουτιές στα μαύρα νερά!

 

Καθώς περιδιαβαίναμε λίγο πιο κάτω από την κεντρική πλατεία στο Άμστερνταμ, σε ένα δρόμο σαν την Ηφαίστου στο Μοναστηράκι ( εκεί έχει καμιά 30αρια τέτοιες ) κάτι λέγαμε στο δρόμο και βλέπω μια φανταστική γκαλερί. Λέω κάτσε να ρίξουμε μια ματιά και με το που μπήκαμε η πωλήτρια που μας άκουσε, μας καλωσόρισε στα ελληνικά! Γνωρίσαμε λοιπόν την Ειρήνη που πήγε για τρεις μήνες στο Αμστελόδαμον κατά Κοραή και ξέμεινε για έξι χρόνια! Μας έδωσε πολλές πληροφορίες και ήταν τόσο καλή που ειλικρινά ψάχτηκα πολύ εκει μέσα να αγοράσω κάτι για χάρη της αλλά όλα ήταν ωραία μεν αλλά υπερπανάκριβα!

 

Θερμά ευχαριστώ τον φύλακα στο μουσείο του Βαν Γκονγκ που μου είπε πως αφού δεν είχα βγάλει ιντερνετικό εισιτήριο εισόδου, δεν μπορούσα να μπω. Αφού κλάφτηκα ότι ήρθα από την Ελλάδα ξαφνικά και αύριο θα έφευγα, θυμήθηκε και αυτός κάτι ωραίες διακοπές που έκανε στην Κέρκυρα και με ρώτησε συνομωτικά: Μόνος σου είσαι; Απάντησα καταφατικά καθώς η παρέα μου προτίμησε το μπέργκερ εξαντλημένη από το περπάτημα. Αντε πέρνα μου λέει. Καλή σου ώρα Μαξίμ, να σαι καλά όπου και να σαι!

 

Άμστερνταμ, Ουτρέχτη, Αμερσφορτ, Χουίζεν. Σε αυτά πήγα. Από μια μέρα στο καθένα. Έβγαλα φανταστικές φωτογραφίες, ενθουσιάστηκα ως επισκέπτης αλλά δεν ξέρω αν ζούσα εκεί πως θα ήμουν. Πολύ πιθανό στο τρίμηνο να ήθελα να αυτοκτονήσω.

 

Το Άμστερνταμ είναι ο σφυγμός της χώρας.

Η Ουτρέχτη μια ζωντανή παραμυθούπολη. Ντίσνεϊλαντ με πραγματικούς κατοίκους! Μέχρι και τα γεφυράκια πάνω από τα κανάλια και οι κολώνες του δημοσίου φωτισμού είναι γεμάτες με γλάστρες και λουλούδια!

Το Αμερσφορτ επελέγη ως πόλη της Ευρώπης για το 2023 και προφανώς πολύ ωραίο για βόλτα.

Το Χουίζεν είναι το πιο ακριβό τους προάστιο.

Αν κάνεις σκρολ στο κανάλι μου στο youtube θα δεις και όλα τα βίντεο που έβγαλα : https://www.youtube.com/@Mr.Suspect/shorts

Τις φωτογραφίες τις ανέβασα στα google maps.

 

Αποχαιρέτησα την Ολλανδία γοητευμένος. Μια χώρα που τα ανθρώπινα κατασκευάσματα σε ωθούν να βγεις έξω από το σπίτι και ο καιρός σε βάζει μέσα….

 Οι διαδρομές μου : https://suspect-enjoys-the-silence.blogspot.com/2025/09/blog-post_13.html

Υγ. Γνώρισα πολλούς καλούς και ενδιαφέροντες τύπους και τύπισσες και μια καλή κουβέντα έχω για όλους. Ένα μεγάλο ευχαριστώ όμως ειδικά για έξι άτομα που μοιραστήκαμε παρέα το ατέλειωτο περπάτημα, την παλαβομάρα μου για τις άπειρες φωτογραφίες και τις πρωτοβουλίες μου για τις περιηγήσεις μας που έγιναν δεκτές. Γιώργο, Δάμωνα, Γιάννη, Θεοχάρη, Τάσο και Δημήτρη, δεν θα σας ξεχάσω ποτέ…

ΠΟΡΟΣ

Συνηθίζουμε να σνομπάρουμε τους κοντινούς προορισμούς γιατί δεν είναι αυτό ακριβώς όταν λέμε «ταξίδι». Δεν περίμενα να μου αρέσει τόσο πολύ ο Πόρος. Προορισμός που ενδείκνυται και για ζευγάρια και για οικογένειες και για αυτούς που θέλουν να ηρεμήσουν και να χαλαρώσουν.

Μπορείς να πας από τον Πειραιά και το πλοίο κάνει 2,5 ώρες. Αλλιώς οδικώς μέχρι το Γαλατά και απέναντι με το καραβάκι σε πέντε λεπτά. Ο οδικός τρόπος έχει το καλό πως μπορείς να επισκευθείς και άλλα μέρη. Θα  πρέπει όμως να πας ή πολύ νωρίς ή πολύ αργά γιατί αν βγεις από την Εθνική Οδό και βρεις φορτηγό ή λεωφορείο ή κάποιον βλάκα που πάει με 30 και δεν κάνει στην άκρη, τον ήπιες. Έχει πολλές στροφές και είναι ρίσκο η προσπέραση.

Είναι εξοργιστικό αυτό στις επαρχιακές οδούς. Όλοι λέμε ότι αιτία ατυχημάτων είναι η ζώνη ασφαλείας, η ταχύτητα, το κινητό, αλλά το χειρότερο από όλα είναι η νοοτροπία μας. θες ρε αδερφέ αν πας με 30; Με γεια σου. Αν ο άλλος ξέρει το δρόμο, βιάζεται γιατί έχει μια ανάγκη ή έχει καλύτερο αυτοκίνητο από το δικό σου, κάνε στην άκρη και άστον να περάσει τον χριστιανό! Σου αρέσει να τον έχεις κολλημένο στο προφυλακτήρα σου;;; έτσι δημιουργείται εκνευρισμός στους οδηγούς, κάνει μια προσπέραση σε αμφίβολο σημείο και μπαμ !

Ο Πόρος που λες είναι οι Παξοί του Αργοσαρωνικού με ολίγη από Βόρεια Εύβοια.

Έχει μικρούς δρόμους με στροφές και πανύψηλα πεύκα. Επειδή οι αποστάσεις είναι μικρές, δεν σε εκνευρίζει αλλά απολαμβάνεις τη βόλτα.

 Μου άρεσε ότι έχει ένα ξεκάθαρο πλαίσιο. Δηλαδή το λιμάνι με τη χώρα ας πούμε, είναι γεμάτο κατοικίες και όλο το υπόλοιπο νησί είναι αραιοκατοικημένο και κυριαρχεί το φυσικό τοπίο.  

Τι μπορείς να κάνεις :

Πολύ συμπαθητικό λιμάνι, βόλτα στον παραδοσιακό οικισμό που είναι ( όπως το βλέπεις από τη θάλασσα ) τέρμα δεξιά. Δεν έχει τα κλασικά παραδοσιακά καλντερίμια, τσιμέντα είναι, αλλά αν το αντέχεις, ανέβα στο ρολόι που δεσπόζει για να έχεις υπέροχη θέα. Στους ταξιδιωτικούς οδηγούς θα διαβάσεις και για το Αρχαιολογικό Μουσείο αλλά και να μην πας, δεν χάνεις και τίποτα. Λίγα εκθέματα, μέτριας αισθητικής το μουσείο και έχουν κάνει και μια μαγκιά μαζί με τα Αρχαία, εκθέτουν και σύγχρονα έργα που και χάλια είναι και σε μπερδεύουν. Αν ντε και καλά θες να πας, τη Δευτέρα είναι κλειστό.

Σε πέντε λεπτά από το λιμάνι και στα δεξιά, βρίσκεσαι στο Ασκέλι που είναι η πιο τουριστική παραλία του νησιού. Σε άλλα 5 λεπτά έχει ένα πολύ συμπαθητικό μοναστήρι, της Ζωοδόχου Πηγής. Είναι μέσα στα πλατάνια και έχει και ένα καφενεδακι. Απίθανη δροσιά, λες και είσαι στο βουνό !

Σε 10 λεπτά από εκεί, ανηφορίζεις και βρίσκεις έναν αρχαιολογικό χώρο με ανασκαφές από το 500 π.Χ. ! Δεν λέει τίποτα ως χώρος, πέτρες έχει, δωρεάν είναι, αλλά δες το ως βόλτα και κατέβα από την περιφερειακή οδό από την άλλη πλευρά του νησιού.

Αν πας από το Λιμάνι στα αριστερά, η παραλιακή οδός είναι η χαρά του φωτογράφου ως αυτοσχέδια μαρίνα. Το κακό είναι ότι εκεί πρέπει να αποβάλλονται τα λύματα γιατί σκυλοβρωμάει.

Περνάς το πρώην Ξενία που τώρα λέγεται Roros Image και από το λιμάνι, σε 5 λεπτά βρίσκεις μια πολύ συμπαθητική παραλία σε ορμίσκο, που έχει το μπιτς μπαρ του ανωτέρω ξενοδοχείου.

Λίγο πιο κάτω είναι το Νεώριο, μια περιοχή για οικογενειακές διακοπές. Ένας μικρός δρόμος, ενοικιαζόμενα, μερικές ταβέρνες και η παραλία.

Σε τρία λεπτά από εκεί είναι το λιμάνι της αγάπης. Άλλος ένας ορμίσκος με τα πεύκα να πέφτουν μέσα στη θάλασσα και το αντίστοιχο μπιτς μπαρ.

Συνεχίζεις και συναντάς μια πάλαι πότε Ρωσικη βάση με ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο. Δεν λέει να κολυμπήσεις εκεί γιατί έχει πέτρες. Για φωτογραφία καλό είναι. Ο δρόμος συνεχίζεται και μπορείς να πας σε ένα απομονωμένο μικρό χωριό στην άλλη πλευρά του νησιού και να κατέβεις στο λιμάνι από τον αρχαιολογικό χώρο. Όλο αυτό που σου είπα, άντε να είναι 20 χιλιόμετρα.

Οι παραλίες είναι μικρές, με αμμουδιά, με πράσινα νερά και με τα δέντρα, κάνουν ένα πολύ όμορφο τοπίο.

Ο Πόρος είναι και οικονομικός προορισμός καθότι έχει καλό και φτηνό φαγητό ενώ και στον καφέ και στο ποτό, δεν σε γδέρνουν. Το αυτοκίνητο χρειάζεται οπωσδήποτε.  Επιδίωξε να μείνεις απέναντι από τη χώρα για να έχεις απίστευτη θέα το βράδυ. Αλλιώς, πήγαινε για ποτό στο μπαλκόνι του Poros Image.

Εν κατακλείδι, τη μια μέρα πήγαινε από δεξιά, την άλλη από αριστερά και την τρίτη άραξε όπου σου άρεσε περισσότερο.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΞΕΝΟΔΟΧΟ

Πολλές φορές στα ταξίδια μου, παρατηρώ τους ανθρώπους να πηγαίνουν αμήχανα, δειλά στη reception του ξενοδοχείου, να ρωτούν κάτι, να ξαναγυρνούν, να παίρνουν τηλέφωνο από τα δωμάτια τους, να πηγαίνουν για μπάνιο, να ξαναρωτούν, να ρωτούν κάτι άλλο την επόμενη μέρα και να έχουν και άλλες απορίες αλλά να ντρέπονται πια να τις θέσουν. 
 

Αποφάσισα λοιπόν να συγγράψω έναν οδηγό αποριών. 

Ποιος είναι ο σκοπός για κάθε ταξιδιώτη; Να μη χάσει χρόνο. Έχει λίγες μέρες στη διάθεση του οπότε πρέπει να μάθει τα απαραίτητα αμέσως ώστε να ξεκινήσει τις βόλτες του. Να μη γίνει κουραστικός, να μην εκνευριστεί με το κλασικό «αχ ξέχασα» και το «μα που είναι τώρα να τον ρωτήσω; Τι;;; Πήγε για ύπνο;» και άμεσα να έχει όλες τις βασικές πληροφορίες που του χρειάζονται. 

Ο παρακάτω οδηγός θα φανεί χρήσιμος και στον ξενοδόχο. Αν από μόνος του απαντήσει σε αυτά που θα παραθέσω θα έχει καλύψει πλήρως τον επισκέπτη σε 10 λεπτά ώστε και να μην χάνει χρόνο και να μπορεί να ασχοληθεί με το ξενοδοχείο του και τους υπόλοιπους πελάτες του. 

ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ

Ότι έχουμε να ρωτήσουμε το κάνουμε στην αρχή. Ο λόγος είναι γιατί τότε ακριβώς είναι πρόθυμος ο ξενοδόχος να απαντήσει γιατί τότε φοβάται μην του φύγεις. Αν πας την άλλη μέρα, θα έχει δουλειά, θα πρέπει να ασχοληθεί με κάτι άλλο και με κάποιον άλλον. Όταν πρωτοπάς όμως, τότε θέλει να σου κάνει καλή εντύπωση. Αφού σου υποδείξει το δωμάτιο σου και αποφασίσεις να μείνεις ρώτησε τον: «Θέλω 5 λεπτά από τον χρόνο σου. Πότε σε βολεύει; Αμέσως τώρα ή να τακτοποιήσω πρώτα τα πράγματα μου και να κατέβω να σε βρω;» [ΣΣ Εννοείται πως δεν θα είναι 5 αλλά 10-20  αλλά πάντα στο αυτί το 5 ακούγεται καλά ]

ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ

Τσεκάρεις αμέσως αν έχει: 

Αντικουνουπικό

Πετσέτες ( εκτός και αν χρησιμοποιείς δικές σου )

Σαπούνι ( εκτός και αν έχεις φέρει μαζί σου )

Απλώστρα για τα ρούχα που θα πλύνεις – ξεβγάλεις

Τασάκι

Ότι λείπει, ζήτησε το αμέσως γιατί αν το αφήσεις για μετά, καληνύχτα. 

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ

Ρωτάς :

Αν μετά τις 12 η κεντρική πόρτα κλειδώνει

Αν  το κλειδί το παραδίδεις στη ρεσεψιόν ή το έχεις μαζί σου

Τι ώρες είναι το πρωινό ( Συνήθως 8-10 ) και αν ξυπνήσεις στις 11 μπορείς να φας κάτι

Όλα τα ξενοδοχεία σερβίρουν ένα νερογαλλικό καφέ που δεν πίνεται. Ρωτάς αν χρεώνουν επιπλέον  τον φραπέ ή τους φρέντο ( καπουτσίνο – εσπρέσο ) Αν δεν έχεις μάθει σε πρωινό στην καθημερινότητα σου, ζήτα να ανταλλάξεις την τιμή με τους 2 καφέδες που θα χρειαστείς για να ξεκινήσεις την ημέρα σου. 

ΤΟ ΝΕΡΟ ΠΙΝΕΤΑΙ; 

Μη σου φαίνεται παράξενο. Και σε ηπειρωτικά μέρη μου έχει τύχει να μου υποδείξουν να αγοράσω και σε νησιά να έχουν πηγές και να πίνεται. Ρώτησε το. 

ΚΩΔΙΚΟΣ WI-FI

Πόσες φορές έχει τύχει να πεις «άσε θα το ρωτήσω μετά» και να γυρνάς, να μη βρίσκεις κανέναν, να είναι αργά το βράδυ και να σιχτιρίζεις. Αν και ένας σοβαρός ξενοδόχος θα έχει κάπου ένα χαρτί που να φαίνεται εμφανώς. 

ΚΛΟΠΕΣ

Μη ντρέπεσαι, ρώτα αν έχουν παρατηρηθεί στο ξενοδοχείο ώστε να έχεις το νου σου και να μην πεις «έλα μωρέ ας κατέβω για πρωινό και ας αφήσω ξεκλείδωτα, δεν πειράζει, αφού εδώ είμαι». 

ΕΝΟΙΚΟΙ

Ρώτα τι εθνικότητες έχει τη στιγμή που πας το ξενοδοχείο σου. Προσοχή στους Βαλκάνιους, οι Ρώσοι κάνουν θόρυβο και να αποφεύγεις τους Άγγλους το βράδυ. 

ΚΟΥΝΟΥΠΙΑ

Αν έχει πολλά, λίγα, καθόλου ώστε να ξέρεις. Αν το βράδυ θέλεις να αράξεις στο μπαλκόνι να κάνεις ένα τσιγάρο, να μη σε κατασπαράξουν. Στο δωμάτιο όπως σου είπα να κοιτάξεις αν διαθέτει ώστε να ζητήσεις αλλά να θυμάσαι:  Το καλύτερο αντικουνουπικό είναι το air-condition. 

ΤΟ ΠΛΗΣΙΕΣΤΕΡΟ ΜΙΝΙ ΜΑΡΚΕΤ

Για τα πρώτα άμεσα ψώνια. Νερά, τσιγάρα, σνακ, φρούτα, γάλα για το πρωί ή καμιά μπύρα για το βράδυ ( αν πχ είσαι σε rooms to let και δεν σερβίρουν τίποτα ) τον κλασικό χτυπητό φραπέ στο πλαστικό σακουλάκι  και εφημερίδα. Να τα κάνεις εξαρχής ώστε να μη χάνεις χρόνο μετά. 

ΧΑΡΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

Όλα τα ξενοδοχεία έχουν και να ζητήσεις δύο χάρτες. Στον έναν θα σημειώνεις τα μέρη που θέλεις να πας και τον άλλον να τον έχεις για αρχείο. Όση καλή προετοιμασία και αν έχεις κάνει πριν πας, ο χάρτης της περιοχής θα σε βοηθήσει πάρα πολύ για τις βόλτες σου. 

 ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

Ένας καλός τρόπος είναι να πάρεις τον χάρτη  στο δωμάτιο, να κυκλώσεις τα σημεία που γράφουν οι οδηγοί που έχεις βρει στο ιντερνετ ( και τους έχεις κατεβάσει σε word αρχείο ) και μετά να πας στον ξενοδόχο με την εξής ερώτηση: «Υπέδειξε μου αυτά που δεν έχω σημειώσει». Αλλιώς ζητάς από τον ξενοδόχο να σου τα υποδείξει και μετά στο δωμάτιο τα αντιπαραβάλλεις. Η αλήθεια είναι πως οι ταξιδιωτικοί οδηγοί που έχουμε είναι γενικά για πέταμα. Είτε αναδημοσιεύουν κείμενα που πηγάζουν από τον εκάστοτε Δήμο, είτε αναφέρουν τα πάντα, καλά και μέτρια και σε ζαλίζουν, είτε έχουν πολύ λίγα, είτε σου γράφουν τόσα λες και έχεις στη διάθεση σου ένα μήνα ! Μην ξεχνάς πως ότι και να βρεις στον παγκόσμιο ιστό, πάντα ένας ντόπιος ξέρει καλύτερα.

 ΦΑΓΗΤΟ - ΠΟΤΟ

Συνήθως η υπόδειξη του ξενοδόχου είναι μιλημένη. Είτε υπάρχει οικονομική συνεργασία, είτε συγγένεια, είτε φιλική σχέση. Αν πας, πες στον εστιάτορα ποιος σε έστειλε. Στην Ελλάδα είμαστε, θα σε προσέξει, μπορεί να σε κεράσει και κάνεις καλό και στον ξενοδόχο όταν γνωστοποιήσεις τη σύσταση του. Κάνε το καλό και ρίχτο στη θάλασσα. Αν πάντως η ταβέρνα είναι για τα μαύρα δράγκαλα οφείλεις να το αναφέρεις. Κανείς δεν θέλει να προτείνει κάτι και οι πελάτες του να έχουν παράπονα. 

ΔΡΑΣΕΙΣ

Πολλά ξενοδοχεία έχουν συνεργασία με επαγγελματίες και σου κλείνουν θαλάσσιες εκδρομές ή άλλες δράσεις όπως οργανωμένες πεζοπορίες, ιππασία κλπ. Ρώτησε τα. Προφανώς και κάτι θα πληρώσεις καπέλο αλλά κερδίζεις σε χρόνο και ενέργεια. 

 Πιστεύω λοιπόν πως αν είσαι ξενοδόχος και απαντήσεις στα ανωτέρω από μόνος σου, αποφεύγεις τη ζαλάδα και οι πελάτες σου θα θαυμάσουν τη μεθοδικότητα σου. 

Αν είσαι τουρίστας και ρωτήσεις στοχευμένα δεν θα χάσεις καθόλου χρόνο και μετά την τακτοποίηση της βαλίτσας σου, είσαι έτοιμος για εξερεύνηση και περιήγηση ! 

  ΥΓ. Χμμμ….. Τώρα που τα ξαναβλέπω, θα τα εκτυπώσω για να τα έχω και εγώ γιατί όλο και κάτι ξεχνάω…!