35αρα ΚΑΙ ΜΟΝΗ…

Από την αρχη του 2008, μου δοθηκε η δυνατοτητα μεχρι και σημερα να βγω με τουλαχιστον 10 γυναικες 35 ετων. Καποιες εμειναν ως φιλες, καποιες δεν τις ξαναειδα.  Επειδη θεωρω το δειγμα γραφης ικανο, επειδη και οι 10 μου ελεγαν τα ιδια πραγματα θεωρω καλο να καταγραψω αυτά που ακουσα. Και εν πολλοις εμαθα.

Είναι εξαιρετικα δυσκολη η θεση της single 35αχρονης. Το πρωτο της προβλημα είναι ότι δεν βρισκει αντρα στην ηλικια της. Ειτε λοιπον θα βρει καποιον μικροτερο με το τελος προδιαγεγραμμενο, ειτε καποιον μεγαλυτερο της που θα της λεει τη μια «που να τρεχουμε τωρα αγαπη μου» και την άλλη θα είναι πιο πολύ κουρασμενος από εκεινη. Ο 35αρης της προκοπης είναι ηδη πιασμενος. Οι αλλοι είναι μπακουροι ή αποτυχημενα λιγουρια.

Ολες επιφανειακα λενε πως τα καμπανακια της μητροτητας δεν εχουν χτυπησει και στολιζουν αυτή την πεποιθηση με διαφορα ευφυολογηματα. «Πρεπει να βρεθει ο καταλληλος», «Δεν θα τρελαθω για να γινω μανα», «Βλεπω και αυτές που εχουν παιδια και χωριζουν» και κατι τετοια. Κατά τη διαρκεια της συζητησης όμως, διαπιστωσα πως τις ποναει και τις καιει το ζητημα.

Ανεξαρτητα από τις  κοινωνικες δομες, από τη χειραφετηση της γυναικας, την οικονομικη ανεξαρτησια, την αυτονομια και την αυτενεργεια, η φυση δεν αλλαζει. Η γυναικα θα είναι παντα γυναικα και αν παει να το ξεχασει ή να το κουκουλωσει, θα της το θυμιζει ο γυναικολογος της.

Ολες εχουν στην πλατη πολυετεις δεσμους που κατεληξαν στον χωρισμο. Αρκετες δε από αυτές, το διελυσαν λιγο πριν την εκκλησια. Είναι εμπειρες από τις ξεπετες και τις περιπτυξεις της μιας νυχτας. Κουρασμενες για μια καινουρια σχεση αφου το εργο το εχουν δει πολλες φορες πια, αλλα από την άλλη βιαζονται.

Βρηκαμε καποιον, μας κανει, εχει και μια αξιοπρεπη δουλεια, ε, τι άλλο θελουμε, γκολ και φευγουμε για την εκκλησια! Αν ο αντρας είναι μικροτερος, φευγει όχι με ελαφρα πηδηματακια αλλα με αλματα! Αν είναι μεγαλυτερος, μαλλον καθεται αλλα η πιθανοτητα του διαζυγιου μεγεθυνεται επικινδυνα.

Στις συζητησεις μου προσπαθησα να κατανοησω γιατι τους συνεβη αυτό.

Με οσες τουλαχιστον βγηκα, άλλες ηταν ομορφες, άλλες εντυπωσιακες, δεν θα ελεγα ότι καποια από αυτές ηταν ασχημη ώστε να μπορουσα να δικαιολογησω μια δυστοκια στην ευρεση συντροφου.

Η απαντηση που καταλαβα συνοψιζεται σε μια λεξη. Συγχυση.

Εχουμε ένα δεσμο. Παει καλα. Περνανε τα χρονια. Όταν πλησιαζει το ενδεχομενο του γαμου αρχιζουμε. Ε, χμμμ, ναι, ενταξει, καλα περασαμε, καλος είναι, αλλα:

 Δεν εχει πολλα λεφτα αλλα ο ταδε που με φλερταρει εχει

 Δεν είναι πολύ ομορφος αλλα ο δεινα που μου την πεφτει είναι

 Δεν εχει ακρες αλλα ο άλλος που μου στελνει μηνυματα είναι χωμενος

 Δεν τον εχει μεγαλο αλλα ο άλλος που καναμε μια φαση τις προαλλες, τον ειχε τεραστιο!

  Ναι, δεν λεω καλο παιδι είναι, με αγαπαει αλλα κοιταξε θελω κατι συνταρακτικο στη ζωη μου.

Μεινε στη ματαιη αναζητηση τοτε. Όταν ρωτουσα ποιο συνταρακτικο φανταστηκαν ή φανταζονται, δεν ηταν σε θεση ακριβως να το προσδιορισουν. Λογικο. Όταν δεν εχεις μαθει να εκτιμας αυτά που εχεις, σχεδον νομοτελειακα μπαινεις στην αναζητηση του τιποτα.

Αντιλαμβανονται πως με τον γαμο θα αλλαξει η ζωη τους ως προς τα οικογενειακα βαρη και την εγκυμοσυνη και το ξανασκεφτονται:

Αφου περνα η μπογια μου, οι αντρες με κοιτανε, γιατι να μην κανω τη ζωη μου, να τρεχω οποτε θελω για ψωνια με τις φιλες μου, να κανουμε το κεφι μας στα κλαμπζζζ, να παιζω και με τον Γιαννη και με τον Κωστα και με τον Νικο  και να περναω καλα;

Βρισκουν μια σχεση, το πανε σε βαθος χρονου και πολύ αργα το θυμουνται να κατακλυστουν από ανασφαλειες. Ο λογος είναι πως ψαχνουν μανιωδως, για να μην πω μανιοκαταθλιπτικα, τον ιδανικο, τον mr perfect. Μπερδευουν την τηλεοραση και τα περιοδικα με τη ζωη. Ο κυριος τελειος κυριες μου δεν υπαρχει. Ξερετε γιατι; Γιατι ουτε εσεις ειστε τελειες για καποιον. Από την άλλη βεβαια μπορει να βρουν καποιον αλλον, να μην τους ταιριαζει αλλα να ελπιζουν πως θα τον αλλαξουν με αποτελεσμα να χανουν πολυτιμο χρονο σε μια προσπαθεια τοσο επιτυχημενη οσο και η πολεμικη εκστρατεια των αμερικανων στο βιετναμ.

Το μονο που υπαρχει στη ζωη μας είναι το καλυτερο δυνατο.

Ετσι λοιπον, αναβαλλοντας συνεχεια την μεγαλη δεσμευση, χωριζουν τους ανθρωπους που μοιραστηκαν χρονια και χρονια μαζι τους τη ζωη, βγαινουν, «βαζουν χρωμα στη ζωη τους», αλλαζουν προσωπα και παραστασεις και χωρις να το καταλαβουν φτανουν στα 35.

Και μετα;

Μετα κατά τη γνωμη μου το χωραφι καηκε. Ως γνωστον, όταν καις ένα χωραφι, του χρονου ξαναφυτρωνει. Το ξανακαις και παλι ξαναβγαζει καρπους. Αμα το καψεις 3-4 φορες, δεν ξαναφυτρωνει πια.

Ότι ειχε να δωσει σε ανθρωπο το εδωσε.

Μετα δεν ξερω αν εχει να δωσει κατι σε καποιον, αν μπορει να ερωτευθει ξανα και δυνατα.

Το επομενο βημα είναι η συμβαση. Ο οικονομικος απολογισμος. Γενικα μου κανεις, γενικα σου κανω, ποσα εχεις ποσα εχω, ζουμε με αυτά; Ζουμε. Βρες κουμπαρο, παω για την εκκλησια. Για αυτό και οι σχεσεις αυτές κρατανε λιγο μεχρι να οδηγηθουν στο γαμο. Φιλοσοφικα το ωραιοποιουμε. «ειμαστε εμπειροι στη ζωη, ξερουμε πια τι θελουμε, οποτε γιατι να το καθυστερουμε». Χαρηκα Καλιαμάγκουρας.

Η 35χρονη εχει μια σταθερη επαγγελματικη πορεια, αυτοσυντηρειται, με αποτελεσμα να θετει ψηλα τον πηχυ για τον συντροφο της και πατερα των παιδιων της. Την ιδια στιγμη όμως κλαιγεται γιατι όταν επιστρεφει στο σπιτι της και γυριζει το κλειδι στην πορτα δεν την περιμενει κανεις από πισω…. Θελει και να πηγαινει βολτες με το αυτοκινητο αλλα και το ντεποζιτο γεματο.

Δυστυχως, στο τελμα των πολυετων σχεσων ευθυνονται και οι αντρες. Δεν προσεχουν τον εαυτο τους και κατ επεκταση ουτε την συντροφο τους, γινονται αυτοκολλητοι με τον καναπε και συνηθως το πρωτο πραγμα που μετρανε σε μια μετακομιση είναι οι ιντσες της πλασμα για τα ματς του θρυλου ή της παναθας. Δεν είναι κακο να λεμε και ένα σ’αγαπω, δεν είναι κακο να φροντιζουμε τη γυναικα και να μη συμπεριφερομαστε σαν αλ φαταχ μαχαραγιαδες.

Εχουμε μπει στην καραμελιτσα «δεν ειμαι δεδομενος/δεδομενη» που μας εχουν πλασαρει τα μαζικα μεσα επιρροης. Όταν εισαι με καποιον χρονια, οι συνηθειες του/της, η νοοτροπια και η συμπεριφορα είναι γνωριμες και γνωστες, πώς να το κανουμε. Γιατι θα πρεπει στις σχεσεις να επιδιδομαστε σε σαφαρι στη ζουγκλα; Δεν λεω, είναι προκλητικα γοητευτικο αλλα δεν ξερω και ποσοι θα ζησουν…

Το μυστικο ( αν μπορω να χρησιμοποιησω αυτή τη λεξη) συνοψιζεται στο ρηθεν του Κικερωνα. Idem velle idem nolle. Ιδιες θελησεις και ιδιες αρνησεις. Καλη επικοινωνια, καλοπιστος διαλογος για όλα τα θεματα  και συμπορευση. Τα υπολοιπα είναι εμπορικα τρικ και συνεδριες για τον ψυχολογο, στον οποιον δινετε ένα σκασμο λεφτα για να αποφανθει ότι όλα ξεκινανε από την παιδικη ηλικια και να εχετε αυτοπεποιθηση.  

Αν λοιπον εχετε μια σχεση ετων, δεν χρειαζεται να το ψειριζετε ουτε να το σκορπατε. Ζηστε με τον ανθρωπο σας και πορευθειτε. Δεν υπαρχει κανενας λογος να νομιζετε ότι θα βρειτε τον θεο σε συντροφο και να χωριζετε γιατι «δεν ξερω ρε υποπτε, σηκωθηκα μια μερα και ειπα πως δεν ειμαι ακομα ερωτευμενη με αυτόν τον ανθρωπο». Αν κοπελα μου μετα από 7 χρονια σχεσης περιμενεις να εχεις τα συναισθηματα του πρωτου τριμηνου και αν 7 χρονια δεν εχουν δημιουργησει έναν ιερο και αρρηκτο ιστο, τοτε φυγε. Τρεχοντας. Όχι για σενα, εσυ θα φτασεις στα 35 και θα εισαι δυστυχισμενη. Για τον φουκαρα που σε αγαπησε λεω, αστον να βρει μια άλλη που θα τον εκτιμησει πιο πολύ από ότι εσυ, να βρει την υγεια του!

Δεν είναι τυχαιο πως σε πολυετεις δεσμους την προταση για χωρισμο συνηθως την κανει η γυναικα. Εχουν μπερδεψει το sex and the city και την αληθινη ζωη…

Στα 35 της η γυναικα που είναι μονη, είναι περιεργη. Φοβαται και θελει. Αμυνεται και επιτιθεται με αποκλιση 5 δευτερολεπτων και τη χαρακτηριζει η πνευματικη ασταθεια. Η εναλλαγη του όχι και του ναι γινεται με την ταχυτητα πυροβολου και συνηθως δεν βγαζεις ακρη. Να είναι οι ορμονες, να είναι η ανασφαλεια, όλα και τιποτα, δεν ξερω.

Δεν λεω ότι ολοι οι γαμοι με γυναικες 35+ ετων είναι αποτυχημενοι, προς θεου. Όμως όταν μια γυναικα εχει μαθει να ζει με αυτοτελεια στα 35 της, δυσκολα μετα αναλαμβανει ρολους με επιτυχια όπως της μητροτητας, της συζυγου και της νοικοκυρας.

Για αυτό λοιπον μη σας πιανει αμοκ όταν εχετε έναν ανθρωπο χρονια διπλα σας και σπευδετε να τον χωρισετε. Θα το βρειτε μπροστα σας…

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΩΝΗ ΠΑΝΟΥΤΣΟ

Αν προσπαθησεις να του δωσεις μια ιδιοτητα διαβαζοντας τα κειμενα του, ειναι ιδιαιτερα δυσκολο να την ορισεις.

Ο ορος Αθλητικος συντακτης τον αδικει. Το χρονογραφος είναι παρωχημενο. Εχει γραψει και δοκιμιο αλλα εκεινο το ένα λιγοτερο «πα» δικαιως τον ξεχωριζει απο τον κατα πολυ βαρυτερο Ευαγγελο. Στα κειμενα του αναγνωριζω  τη σατιρα του Τσιφορου, την ειρωνεια του Ψαθα, τους περιθωριακους του Μπαστια, τη μοναξια του Λουντεμη και το επαναστατικο του Μισσιου.

Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΝΟΥΤΣΟΣ δεχθηκε να διαγωνιστουμε σε jack daniels σφηνακια.

Οφειλω να ομολογησω ότι ο μπαρουτοκαπνισμενος ροκερ και ποδοσφαιρικος περιηγητης με νικησε κατά κρατος αλλα τουλαχιστον μου εμεινε η συνενευξη που ακολουθει…

Θυμαμαι καποτε που γραψατε πως η καριερα σας ως DJ σταματησε όταν ενας θαμωνας σας ζητησε ενά κομματι των metallica και το ψαχνατε φορωντας τα γυαλια σας. Το τελος στην αρθρογραφια το εχετε ορισει;

ΑΠ: Όχι γιατι είναι η βασικη δουλεια μου. Μια δουλεια στην οποια συγχωρειται και η επαναληψη και οσο περνανε τα χρονια, φτουρας περισσοτερο από ότι σαν dj. Σε γενικες γραμμες εχω βαλει ένα οριο στα 4 χρονια. Τοτε θα επαναπροσδιορισω τι θα κανω και ποσο ακριβως θα συνεχισω. 

Αν η καριερα σας σταματουσε αυριο και θελατε  να απευθυνετε 2-3 ευχαριστω, σε ποιους θα τα λεγατε;

 

ΑΠ: Ορισμενοι ανθρωποι με βοηθησαν κανοντας  την δουλεια τους. Δεν ετυχε να  με βοηθησει καποιος χωρις να αποκομισει ταυτοχρονα καποιο οφελος. Ξεχωριζω τον Καραγιαννιδη που με πηρε στον  Φιλαθλο και στο Νοκ Αουτ σε μια περιοδο που  ημουν πολύ στριμωγμενος οικονομικα. Και παλι όμως δεν με ελεησε, δουλεια μου προσεφερε.  Δηλαδη, δεν εχω καποιον ο οποιος να μου εσωσε τη ζωη στον πολεμο.

Ποιος είναι ο καλυτερος σας φιλος από τον δημοσιογραφικο χωρο;

ΑΠ: Ο Μακης Προβατας που κανει την εκπομπη με τον Δανικα στον Αρενα.

Ποιον συναδελφο σας εκτιματε και ισως ζηλευετε λιγο ( με την καλη εννοια ) για τη δουλεια του;

ΑΠ: Για την ποιοτητα της δουλειας του, τον Γιαννη Πρετεντερη. Εχει ένα πολύ σαφη χωρο στον οποιο κινειται και αυτό που λεει, το λεει πολύ καθαρα και δεν χρειαζεται να γραφει πιλαφια. Δεν αναλωνεται να καθεται να δουλευει παρα πολλες ωρες και τον καταλαβαινεις σε αυτά που θελει να πει. Ειτε συμφωνεις ειτε διαφωνεις με αυτά που γραφει.

Εχετε ποτε βλαψει  καποιον με τα κειμενα σας;

ΑΠ: Πρεπει να είναι δεκαδες αλλα ευτυχως δεν αυτοκτονησε καποιος. Εχω ασκησει κριτικη στην οποια αισθανθηκα ευτυχης όταν καποιος που να του αξιζε, στραβωσε και άλλες φορες ειπα μεσα μου, τι μου φταιγε τωρα ο ανθρωπος. Παντως να ξεκαθαρισω πως ποτε δεν εχω παρει χρηματα για να βλαψω κανεναν.

Από ποιον θα θελατε να παρετε συνεντευξη;

ΑΠ: Δεν μου λεει κατι, καθως δεν διαβαζω συνεντευξεις. Δεν εχει καποιος να προσφερει κατι στην ανθρωποτητα μεσω των συνεντευξεων. Αλλα για να σου απαντησω, διαλεγω τον Ιαν Μορις, συγγραφεα ιστορικων  και ταξιδιωτικων βιβλιων που εχει κανει και αλλαγη φυλου. Μπορει και να τα φτιαχναμε!

Υστερα από τοσα χρονια καριερας στα εντυπα, στο ραδιοφωνο και την τηλεοραση, εχετε άλλες επαγγελματικες φιλοδοξιες;

ΑΠ: Η μονη φιλοδοξια που ειχα και εχω είναι να ζω αξιοπρεπως από το επαγγελμα το οποιο ξερω ότι είναι αναλωσιμο. Δεν κανω κατι διαχρονικο.  Δεν δινω ιδιαιτερη σημασια σε στοχους και επιδιωξεις. Για να σου δωσω να καταλαβεις, δεν με απασχολει καν. Αν με ρωτησεις αν εχω καποιο κειμενο που να εχω γραψει εγω, δεν εχω αποθηκευσει στον υπολογιστη μου ουτε ένα! Τα σβηνω. Το μονο που με ενδιεφερε είναι να κανω καπου καπου δουλειες που να με διασκεδαζουν και να βγαζω αρκετα λεφτα.  Δεν καταγομαι από πλουσια οικογενεια, εχω μεινει αφραγκος σε μεγαλη ηλικια και καταλαβαινω τον ρολο που παιζουν. Εχω μαθει να σεβομαι το χρημα. Δεν το υποτιμω. Να ζω καλα, να περναω καλα. Οποτε, τι να κανω με τη δημοσιογραφια; Γραφω κειμενα, μου λενε άλλες φορες τι ωραιο ηταν αυτό που εγραψες, καποιες άλλες, τι μαλακια ηταν αυτή οποτε δεν εχει παραπανω.

Η πιο συχνη συμβουλη που δινετε στους νεους δημοσιογραφους;

ΑΠ: Προσπαθω να τους καταστρεψω την καριερα για να ειμαι ο μονος καλος! Δινω παντα κακες συμβουλες επιτηδες! 

Ποια θεωρειτε ότι είναι η μαυρη κηλιδα στην καριερα σας και σας εκανε να μετανοιωσετε;

ΑΠ: Να κοστολογησω παραπανω τις υπηρεσιες μου και εκει πχ που ηταν να παρω  300 χιλιαδες, να ζηταω και να παιρνω 500 αλλα δεν εχω κανει δα και εγκληματα! Δεν εχω ουτε μαυρες κηλιδες ουτε μαυρες σελιδες! Εχω γραψει και μαλακιες αλλα όχι καποια τοσο συγκλονιστικη που να τη θυμαμαι!

Όταν ακουτε ή διαβαζετε μια αρνητικη κριτικη για το ατομο σας, τη λαμβανετε υποψη σας; Σας επιρεαζει;

ΑΠ: Δεν ακουω, δεν διαβαζω, δεν με νοιαζει. Η τελευταια που διαβασα για μενα κριτικη ηταν το 2004 που με ειχε φωτογραφια η εσπρεσσο και ενθουσιαστηκα γιατι ειπα ότι ενταξει τωρα, δικαιωθηκα. Θυμαμαι ότι το αρθρο εγραφε «σκοτωνονται στο mega». Παντως, δεν το ψαχνω και δεν με νοιαζει. Δεν ξερω τι γραφουν. Όπως κρινω από τα κειμενα μου, ετσι κρινομαι και από τους αλλους.

Είναι λογικο να μην εχετε καθε μερα εμπνευση για να γραψετε. Όταν κοιταζετε την οθονη και δεν σας ερχεται καποια ιδεα, τι κανετε για να επιφωτιστειτε;

ΑΠ: Δεν εχω εμπνευση, τι ειμαι ο Λεοναρντο Ντα Βιντσι; Απλως διαβαζω τι εχει η επικαιροτητα και γραφω. Λογω της μοτοσικλετας, σκεφτομαι συνεχεια. Ετσι εχω μαθει. Κανω συνεχεις και διαδοχικες σκεψεις.  Δεν εχω δηλαδη εκλαμψεις τυπου α, ειδα αυτό και να παω να το γραψω. Μαθαινω τι εχει η επικαιροτητα και το σχολιαζω. Είναι όπως οταν οδηγεις τη μηχανη. Δεν ακους λογια, δεν συζητας με κανεναν αλλα σκεφτεσαι. Ετσι λειτουργω.

Τι δεν σας αρεσει στη δουλεια σας;

ΑΠ:  Ο ιδιαιτερα αμορφωτος κοσμος. Ο δημοσιογραφος πρεπει να είναι πολύ μορφωμενος αλλα στον κλαδο μας οι περισσοτεροι είναι αμορφωτοι. Γραφουν κοινοτοπιες, κλισε το ένα μετα το άλλο για να σχηματιστει ένα κειμενο. Παιδια που μπαινουν στο επαγγελμα από 18 χρονων και δεν εχουν προλαβει να διαβασουν, να μορφωθουν και το μονο που μας νοιαζει είναι να ψησουμε τον ταδε παικτη για να μας δινει πληροφοριες αν στην προπονηση πλακωθηκαν, τοτε δεν μιλαμε και για το απαυγασμα της ανθρωπινης σκεψης… Θυμαμαι καποτε, μου το λεγε ο Καραγιαννιδης, πως όταν για παραδειγμα ένα αρθρο για τον Παναθηναϊκο καταληγει στο «πρεπει να παρει δεξι μπακ;» υπο τη μορφη ερωτησης. Αυτό είναι λαθος. Ο αναγνωστης πληρωνει για να του πεις εσυ τι πρεπει να γινει.  Εσυ πρεπει να εχεις τη γνωση και τη γνωμη. Όχι να μοιραζεσαι ερωτηματικα.

Δεν εχετε και την καλυτερη αποψη βλεπω…

ΑΠ: Να προσθεσω επισης ότι είναι κοτες τριλιρες. Δες τα κλισε για τη βια στα γηπεδα. Δεν τα αντεχω. Μια ζωη τα ιδια και τα ιδια.

Αν εξαιρεσω πιθανως τον ετερο Αντωνη, ποιος άλλος αρθογραφος είναι αυτος που σας κεντριζει το ενδιαφερον και τον διαβαζετε;

ΑΠ: Γενικα δεν διαβαζω. Ο Σωτηρακοπουλος για παραδειγμα εχει καλη διεθνη πληροφορηση και μαθαινεις ότι πχ ο Τομι Λορντον στα 28 του παει φανταρος. Συνηθως οταν διαβαζω τιτλο και συγγραφεα, δεν κοιταω καν μετα. Ο Κωστας Καρατσιπλακης γραφει «σας καταγγελω κυριε προεδρε» ξερεις τι θα πει, οποτε τι να διαβασω; Ασε που εδώ στην Ελλαδα εχουμε πολύ υλη. Ακατασχετη ροη κειμενων. Συνεχης πιεση για πολλες λεξεις, μεγαλες εφημεριδες και πολλα κειμενα. Οποτε δεν καθομαι να διαβασω ουτε του Καρπετ, ουτε τα δικα μου ουτε κανενος αλλου. Μονο τους τιτλους και παω παρακατω.

Ποια είναι η καλυτερη και η ποια η χειροτερη στιγμη στην δημοσιογραφικη σας καριερα;

ΑΠ: Η καλυτερη στιγμη ηταν η πρωτη φορα που ειδα το ονομα μου γραμμενο. Παμε 44 χρονια πισω σε ένα ματς Αρης Πετρουπολης - Ολυμπιακος Λιοσιων με εξτρεμ τον Πεσιριδη που μετα πηγε στην ΑΕΚ αλλα δεν εκανε καριερα. Είναι το πρωτο πραγμα που εγραψα για το Φως των σκορ. Μετα η επομενη πιο ευτυχισμενη ηταν όταν ειδα τη φωτογραφια μου και μετα όταν ημουν αφραγκος και σιγα σιγα φτιαχνομουν, τοτε μου εδωσαν μια επιταγη που εγραφε πανω ένα εκατομμυριο! Αυτή ηταν ακομα πιο ευτυχισμενη.

Η χειροτερη στιγμη μου ηταν τοτε που εκλεισε το περιοδικο ΟΖ και εμειναν εργαζομενοι στο δρομο και χρωσταγα τα κερατα μου στο δημοσιο. Εφοριες, Δημος, ΙΚΑ, ξερεις. Μου πηρε μια πενταετια αλλα εξοφληθηκαν όλα μεχρι κεραιας.

Εχει τυχει ποτε ενας προπονητης ή ενας προεδρος να παρουν μια αποφαση που να εχει προκυψει από την αρθρογραφια σας; Πιστευετε ότι επιρεαζετε προσωπα και πραγματα;

ΑΠ: Όχι δεν το ξερω και δεν το νομιζω

Ποια θεωρειτε την πιο θεαματικη ομαδα που περασε από το ελληνικο ποδοσφαιρο;

ΑΠ: Σιγουρα η ΑΕΚ της διετιας 1994 – 1996. Τα δυο τελευταια χρονια του Μπαγεβιτς πριν παει στον Ολυμπιακο.

Αν σας ελεγα να επιλεξετε την καλυτερη 11αδα ολων των εποχων από Ελληνες παικτες, ποιους θα διαλεγατε;

ΑΠ: Κοιταξε, επειδη η μνημη κανει περιεργα παιχνιδια και δινει μυθικες διαστασεις σε προσωπα του απωτερου παρελθοντος ας πουμε για τη δεκαετια του 90 και μετα.

Παιζω με 4-4-2 και διαλεγω: Τερματοφυλακα τον Νικοπολιδη, αριστερο μπακ σιγουρα τον Γεωργατο, δεξι μπακ τον Μπορμποκη, στο κεντρο της αμυνας τον Μανωλα με τον Κυριακο. Αμυντικο χαφ τον Ζαγορακη. Αριστερα θα βαλω αναγκαστικα τον Καραγκουνη γιατι δεν πιστευω ότι υπαρχει κανεις άλλος Ελληνας της προκοπης. Στο κεντρο επισης τον Τσιαρτα. Μπροστα θα βαλω τον Νικολαϊδη και δεξια φυσικα τον Γιαννακοπουλο. Τωρα αντε βρες μου ένα βαρυ Ελληνα φορ ικανο τα τελευταια 500 χρονια. Τι να πω; Ο Χαριστεας δεν επαιξε στην Ελλαδα. Ο Βρυζας επεφτε συνεχεια, ο Σαμαρας μεν παιζει με το κεφαλι ψηλα είναι και το μεγαλυτερο ταλεντο από ολους αλλα δεν μπορεις να πεις ότι εκανε καριερα. Ο Ζαχαροπουλος; Για να μην επιλεξω τον Λαμπριακο από απελπισια, ας παρω αναγκαστικα τον Μαχλα!

Σε ποιον ποδοσφαιριστη, σε ποιον προπονητη και σε ποιον παραγοντα αν ξερατε ότι δεν θα ειχατε καμια συνεπεια, πολύ ευχαριστως θα του ριχνατε μια μπουνια;

ΑΠ: Εισαι καλα ρε, δεν λεγοναι αυτά! Αν ηταν θα πηγαινα για τσακωμο! Ενταξει μια φορα τσακωθηκα με τον Μπεο αλλα δεν μπορω να σου πω τετοια πραγματα!

Το ότι υποστηριζετε τον Ολυμπιακο σε τι σας εχει ωφελησει και που σας εχει ζημιωσει;

ΑΠ: Ουτε το ένα ουτε το άλλο. Δεν εχω αισθανθει κατι τετοιο στην καθημερινοτητα μου. Με εκνευριζε η παραφιλολογια αφου δεν γραφω το ρεπορταζ του Ολυμπιακου και ουτε βγαζω μεριοκαμματο επειδη λεω ότι ειμαι Ολυμπιακος. Επισης με εκνευριζει η υποκρισια. Εκτος από τους ρεπορτερ των ομαδων που εκ των πραγματων λεγανε «ναι, να παει καλα η ομαδα» ολοι οι αλλοι δημοσιογραφοι δηλωνουν Πανιωνιοι, Φωστηρες και Απολλωνες. Δεν γινεται αυτό από τη στιγμη που ολος ο κοσμος υποστηριζει 3 ομαδες. Ετυχε ολοι οι δημοσιογραφοι να είναι κατι άλλο; Εγω γεννηθηκα στον Πειραια και ειμαι Ολυμπιακος. Μου αρεσει να κερδιζει αλλα ποτε δεν θα εκανα κατι για να κερδισει ο Ολυμπιακος. Θυμαμαι όταν ημουν στο mega όταν ειχα πει για πλακα στον Βαρδινογιαννη ότι «ξερεις ότι ειμαι Ολυμπιακος;» και μου απαντησε «και εμεις ξερουμε να ασχολουμαστε» ή κατι τετοιο και προσπαθησα να καταλαβω τι εννοουσε. Απειλη ηταν αυτό; Θελει να με σκοτωσει;  [ γελια ] Ακομα και με τον Βαρδινογιαννη καναμε πλακα για αυτό.

Πιστευω ότι αν οι δημοσιογραφοι ηταν μονο οπαδοι θα ηταν η μικροτερη ζημια στην κοινωνια και θα ειχαμε πολύ καλυτερο ποδοσφαιρο φιλε. Δυστυχως εξυπηρετουν προσωπικα συμφεροντα, φιλους και κολλητους. Δεν λεω ότι τα παιρνουν αλλα βολευονται για να είναι καπου ταγμενοι. Αν αποφασισεις να εξυπηρετησεις μια ιδεα στρατευομενος, θα χασεις κάθε αξιοπιστια. Δεν μπορουν αυριο ο Γκοτζος ή ο Κετσετζογλου να πουν ότι ο Ολυμπιακος εχει καλυτερη ομαδα. Παντα ο Ολυμπιακος θα εχει αδικο. Δεν βολευει λοιπον. Ετσι, εγκλωβιζουν την αποψη τους. Είναι σαν το ανεκδοτο που παει το παιδακι στον μπαμπα του και του λεει «μπαμπα πεταει ο γαϊδαρος;» Ο πατερας του εριξε σφαλιαρα, «τι είναι αυτά που τα διαβασες αυτά;» Στον Ριζοσπαστη! Και επειδη ο πατερας του ηταν κομμουνιστης και ο Ριζοσπαστης ευαγγελιο, του λεει: Ε, μπορει να μην πεταει αλλα κανει ένα ετσι και κουναει τα χερακια. Καπου καπου λοιπον, ας κανουμε και εμεις ένα ετσι… Φτασαμε σε σημειο να βγαζουμε μεροκαματα επειδη ειμαστε ειτε Ολυμπιακοι, ειτε Παναθηναϊκοι ειτε ΑΕΚτζηδες. Εγω δεν βγαζω ετσι το δικο μου μεροκαματο!  

Εχετε δει χιλιαδες αγωνες και εκατομμυρια ποδοσφαιριστες. Ζησατε τον απολυτο ερασιτεχνισμο μεχρι τις μερες μας. Εχετε δει τους τεχνιτες αλλα και τους αθλητες του στιβου. Που κατά τη γνωμη σας οδευει το ποδοσφαιρο σαν αθλημα;

ΑΠ: Από το 1952 που βλεπω ποδοσφαιρο πιστευω πως η μοναδικη αλλαγη είναι πως οι χωροι και τα αντικειμενα ειχαν φτιαχτει για διαφορετικους ανθρωπους. Τωρα ας πουμε ο μεσος ορος υψους ανεβηκε κατά 14 ποντους. Είναι αθλητες. Για τη βελτιωση του αθληματος θα πρεπει ή να μεγαλωσουν οι διαστασεις του γηπεδου και αυτό καταλαβαινω ότι είναι πολύ δυσκολο γιατι δεν μπορεις να γκρεμιζεις κερκιδες ή να μειωθουν οι παικτες. Παλιοτερα υπηρχαν ανοιχτοι χωροι ενώ τωρα παιρνεις τη μπαλα και σου ερχονται τρεις να σε μαρκαρουν. Τα καλυτερα ματς γινονται όταν μεινουν από 10 σε κάθε ομαδα που θα δεις και κανενα  κολπο. Όταν ας πουμε τοτε που επαιζαν στον Ολυμπιακο οι Ρωσιδιδες και στην ΑΕΚ ο Σταματιαδης και ο Αναστασιαδης, εφτανε το αμυντικο χαφ στο κεντρο και μετα φρεναρε. Ετσι στην επιθεση επαιζαν πεντε εναντιον πεντε. Τωρα, βλεπεις σε ένα κορνερ 16 παικτες στη μεγαλη περιοχη και σε παλιες φωτογραφιες τον τερματοφυλακα να κανει αλμα να πιασει τη μπαλα και γυρω του ολοι και ολοι δυο παικτες να τον παρακολουθουν εκθαμβοι που πηδηξε. Επισης πιστευω πως αδικουνται καταφορα οι νεοι ποδοσφαιριστες. Οι τεχνικες ενεργειες τους είναι πολύ πιο γρηγορες και δεν φαινονται από το γηπεδο και στην τηλεοραση το καταλαβαινεις μετα το δευτερο replay. Ενώ τοτε ο Νεστοριδης ας πουμε εκανε το κολπο, αλλα τοσο αργα που το καταλαβαιναν ολοι.

Αν κλεισετε τα ματια, ποια ποδοσφαιρικη φαση σας ερχεται στο νου;

ΑΠ: Η τριπλα που εσκασε ο Μπερκαμπ στον Νταμπιζα. Δεν εξηγειται αυτό που του εκανε. Το εχω δει στο αργο εκατο φορες και δεν εχω καταλαβει τι γινεται! Καπως ετσι φανταζομαι ότι θα κοιτουσαν οι κατοικοι της Πομπηιας τη λαβα να ρχεται. Μαγεμενοι.

Ποιο κατά τη γνωμη σας είναι το μεγαλυτερο ταλεντο ( Ελληνας παικτης) που χαθηκε στο δρομο;

ΑΠ: Μπορω να σκεφτω αρκετους. Εχω δει παικτες και παικτες αλλα προχειρα μου ερχονται κατά νου ο Γιουκουδης του Αρη και ο Τουρσουνιδης του ΠΑΟΚ. Και από τους παλιους, ο Σεβαστοπουλος της ΑΕΚ. Εχω παντως μια αδυναμια. Μπορει να ειμαι Ολυμπιακος αλλα εχω δει περισσοτερα ματς της ΑΕΚ. Μου αρεσει να βλεπω ΑΕΚ.

Αν εισασταν υπουργος αθλητισμου ποιες θα ηταν οι πρωτες κινησεις που θα κανατε;

ΑΠ: Θα εκοβα αμεσως τις επιχορηγησεις στα ερασιτεχνικα σωματεια. Θα εκανα ότι και στη Γερμανια. Μαζικο αθλητισμο με υπουργους αθλητισμου και όχι πρωταθλητισμου. Ετσι θα ειχαμε τελειωσει και με το ντοπινγκ σε μια μερα. Δεν θα ειχε παρει ντοπα ο άλλος, δεν θα ειχε λογο κιολας καθως είναι ακριβο πραγμα. Ας μη φερουμε κανενα μεταλλιο από τους Μεσογειακους. Και τι εγινε;

Ποιος αγωνας σας εχει μεινει βαθια χαραγμενος;

ΑΠ: Το 4-3 του Ολυμπιακου με την ΑΕΚ με προεδρο τον Ψωμιαδη. Καθομασταν στο γηπεδο διπλα με τον Νικο Κιαο που ηταν προεδρος της Ενωσης 1924 και της ενωσης συντακτων. Από κατω μας καποιοι φανατικοι του Ολυμπιακου. Όταν ο Ολυμπιακος εκανε το 4-2 γυρναγαν προς το μερος μας και μας ελεγαν «να δουμε τωρα τι θα γραψετε αυριο» αφου βεβαια μας στολιζαν και με διαφορα. Ο Κιαος ειπε σε έναν αστυφυλακα εκει διπλα «Αστυφυλαξ, παρτε τα στοιχεια του κυριου, θελω να του υποβαλλω μηνυση για εξυβριση» και ο αστυνομικος κοιταγε το πελαγος.  Μετα από λιγο η ΑΕΚ μειωσε σε 4-3, ο Βασσαρας κρατησε 7 λεπτα καθυστερηση και τοτε αρχισαν να μας πετανε καρεκλες. Ειχε πολύ πλακα. Οι δυο μας και οι Ολυμπιακοι να μας εχουν παρει στο σημαδι.

Από το cd player σας δεν λειπει…

ΑΠ: οι sisters of mercy, οι metallica,το mother fist του marc almond και τον τελευταιο εναμισυ χρονο το guitar του peter nalitch

Ποιες προληψεις εχετε;

ΑΠ: Δεν εχω. Ας πουμε μια καδενα που θεωρω γουρικη. Όμως για αρκετα χρονια δεν τη φοραγα αλλα τελικα δεν πεθανα.

Εχω διαπιστωσει από τα αρθρα σας πως δεν ειστε και ο πλεον ευσεβης ανθρωπος στον κοσμο. Ο δικος σας θεος ποιος είναι;

ΑΠ: Δεν πιστευω ουτε σε Θεο ουτε ότι καποιος παιρνει μια αποφαση για τη ζωη μας και τον πλανητη. Πιστευω ότι όλα είναι αυτορυθμιζομενα. Γινεται κατι γιατι ετσι πρεπει να γινει.

Ημερομηνια που θα σας μεινει αξεχαστη…

ΑΠ: 22 Απριλιου του 1967. Απολογουμουν σε Αγγλικο δικαστηριο γιατι με ειχαν συλλαβει χωρις αδεια και διπλωμα. Στην ουρα ειδα έναν Ελληνα και μου ειπε πως στην Ελλαδα εγινε πραξικοπημα. Θυμαμαι την αμηχανια και το ποσο ειχα αιφνιδιαστει καθως από τη μια ειχα το δικαστηριο και από την άλλη σκεφτομουν τι γινεται στην Ελλαδα. Ετσι για να ξερεις πως ειχαμε πληροφορηση τοτε…

Για ποιον λογο ασκειτε αρνητικη κριτικη στα blogs; Το ότι δινεται η δυνατοτητα εκφραση των κοινων θνητων, είναι τοσο καταδικαστεο;

ΑΠ: Ειτε καποιος γραφει στην εφημεριδα ή στα μπλογκ ή στην πετρα του Μωυση, τις ιδιες βλακειες θα γραφει. Αυτό που με εκνευριζει είναι πως αν εγω γραψω ότι ο suspect είναι κλεφτης θα παω στο δικαστηριο ενώ οι μπλογκερς μενουν στο απυροβλητο. Στην εφημεριδα υπαρχουν οι συνεπειες του νομου. Γιατι να μην υπαρχουν στα μπλογκ; Τοτε, ας καταργησουμε τους νομους ή να υπαχθουν και τα μπλογκ σε αυτους. Από την άλλη επισης δεν καταλαβαινω γιατι ο Γκιολιας εχει το τρωκτικο, ενώ εχει και στηλη αλλα και εκπομπη στο ραδιοφωνο, του στερει καποιος την εκφραση; Δεν αναφερομαι σε ανθρωπους χαμενους στη μεγαλουπολη που θελουν να πουν ιστοριες από τη ζωη τους. Αναφερομαι στους δημοσιογραφους που κανουν και μπλογκ γιατι αυτά είναι που διαβαζονται. Τοτε τι να κανουμε να καταργησουμε τη δημοσιογραφια;  Δεν μου αρεσει αυτή η υποκρισια όπως επισης και ότι οι συριζες επεσαν πανω στα μπλογκ μπας και βρουν κανα ψηφουλακι.

Πως και δεν γραψατε ένα βιβλιο;

ΑΠ: Δεν εχει αρκετα λεφτα. Βιογραφια δεν θα εγραφα ποτε γιατι θα ηταν όλα ψεμματα. Εξαλλου, τι νοημα εχουν οι περιπετειες μου το 1941 όταν εχουν αλλαξει τοσο πολύ τα πραγματα που κανεναν πια δεν ενδιαφερουν. Είναι άλλες εποχες που δεν εχουν αξια για τους επομενους. Το πολύ πολύ να εκανα μια συρραφη γεγονοτων που δεν εχει κατι να προσφερει.

Εχω παρατηρησει πως όταν η επικαιροτητα εχει ως θεμα την Εθνικη Ελλαδος, αναφερεστε στους φουστανελλαδες, απεχθανεστε τα περι εθνικου υμνου και πατριδας. Εσεις τι πρεσβευετε, τον διεθνισμο; 

ΑΠ: Ισα ισα εγω προσπαθω να καταλαβω τι πρεσβευουν αυτοι. Δεν μπορω να καταλαβω μιλαμε για  τους αρχαιους Ελληνες και εχουμε ένα σταυρο ο οποιος είναι κελτικος. Είναι γραφικο και γελοιο αυτό. Όπως με τις ομαδες ετσι και με τα εθνη. Με εκνευριζει πολύ γιατι γιναμε ολοι ιδιοι επειδη καποιος τραβηξε ένα σουτ και πρεπει να κατεβουμε στην ομονοια να πανηγυρισουμε για το μεγαλειο του Ελληνα.

Εχω όμως παρατηρησει ότι ειστε πολύ πιο αυστηρος όταν αναφερεστε στην Εθνικη μας ομαδα από ότι στους συλλογους.

ΑΠ: Βεβαιως γιατι δεν μου αρεσει η υποκρισια. Αν την ομαδα μας την ελεγαν Βελγιο δεν θα την εβλεπε ανθρωπος. Κοιταξε, το ποδοσφαιρο δεν αντιπροσωπευει τιποτα παραπανω από το ποδοσφαιρο. Όπως δεν αλλαξαμε την αποψη μας για τους Δανους επειδη πηραν το euro ετσι δεν αλλαξαν και οι αλλοι την αποψη τους επειδη το πηραμε και εμεις. Στον στρατο πηγα, φορους πληρωνω και δεν εχω καμια υποχρεωση να γινω ηλιθιος και να υποστηριζω ότι παιζουμε ωραια μπαλα. Ας γινουμε καλυτεροι ανθρωποι και αστο το ποδοσφαιρο.

Υπαρχει γυναικα που να εχει απειλησει τη θεση της Μαριγως [ΣΣ είναι η αγαπημενη του σκυλα] στην καρδια σας;

ΑΠ: Ο σκυλος δεν αντικαθιστα τον ανθρωπο. Dog is a dog. Ξερω τι περιμενω από τη Μαριγω, αυτή πανω κατω ξερει τι περιμενει από μενα, ειμαι φιλοζωος αλλα δεν τα μπερδευω.

Θέμα συζήτησης που απεχθάνεστε;

ΑΠ: Το ποδοσφαιρο! Δεν εχει κανενα ενδιαφερον, ουτε είναι επιστημη να πεις πραγματα. Τι να πεις…

Οι κακες γλωσσες λενε πως εισασταν ο μονος που αντιδρουσατε σφοδρα όταν κανατε τηλεοπτικη εκπομπη στο να μην ερθει στο στουντιο ο Νικος Αλεφαντος. Ετσι μας στερησατε σκηνες απειρου καλλους. Γιατι μας το κανατε αυτό;

ΑΠ: Κοιτα κατι, αν ειχα μεγαλη οικονομικη αναγκη να κανω καραγκιοζιλικια με τον Αλεφαντο, δεν θα ειχα κανενα προβλημα. Να εκανα όπως ο Σεφερλης στο θεατρο που ντυνεται γυναικα με περουκες και διαφορα τετοια. Ζητω συγγνωμη που δεν εκανα το κοινο να γελασει αλλα τι να κανουμε, δεν το εκανα.

 

Εκτος από το αλκοολ τι άλλο είναι αυτό που σας γαληνευει;

ΑΠ: Και όμως, το αλκοολ δεν με γαληνευει. Αποφασισα μαλιστα να το κοψω. Γαληνευω με τα χομπι μου που είναι τα κομιξ, να μαζυεω γραμματοσημα και σε κατι που ειμαι πολύ καλος, να βαφω στρατιωτακια! 

Ειστε και εσεις υπερ του «η προηγουμενη γενια ηταν καλυτερη»;

ΑΠ:  Δεν θα το ελεγα. Πιστευω πως σημερα οι πιτσιρικαδες εχουν πολύ μικροτερη κακια. Εχουν μεγαλυτερη συνειδηση σε ότι αφορα το περιοβαλλον ή τις σχεσεις μεταξυ των ανθρωπων. Παλιοτερα περναγες από έναν δρομο και εβλεπες από έναν πιτσιρικα να κλαιει γιατι εφαγε σφαλιαρα από τους γονεις του. Ενώ τωρα αν συμβει κατι τετοιο θα γυρισει να κοιταξει εκπληκτος ολος ο κοσμος. Ηταν πολύ σκληρες οι κοινωνιες τοτε…

Αν σας προτεινουν  να βαλετε υποψηφιοτητα για βουλευτης, θα δεχθειτε;

ΑΠ: Δεν το απορριπτω αλλα εχω ένα μεγαλο προβλημα. Μου είναι αδυνατον να κολακεψω το κοινο. Ο Ψαριανος για παραδειγμα κολακευει το κοινο του ενώ εγω δεν μπορω. Δεν ξερω, αλλα δεν το εχω σκεφτει και ιδιαιτερα. Να γυριζω γυρω γυρω να βγαλω λογους και να λεω τι ωραια που θα τα κανω εγω;  Ασε δε που θεωρω ότι οι 300 είναι πολύ μεγαλος αριθμος για βουλευτες. 

Ποια ερωτηση εχετε βαρεθει να ακουτε;

ΑΠ: Το τι ομαδα ειμαι. Ότι και καλα με εκθετουν και με φερνουν σε δυσκολη θεση.  Λεω να το κανω τατουαζ για να μη με ζαλιζουν με αυτό το θεμα.

Σε ποια ερωτηση θελετε  να απαντήσετε;

ΑΠ: Η Κωνσταντινα Πανουτσου που είναι στον σταθμο, δεν εχει καμια σχεση με την κορη μου και προκειται για μια απλη συνωνυμια

Βαλτε έναν τιτλο σε αυτη τη συνεντευξη

ΑΠ: Τι να σου πω ρε suspect, βαλε κατι που να τραβαει το ματι. Στο απανεμο λιμανι της ζωης του ας πουμε. Ή κατι πιο hardcore όπως τα ειχε με τα Καλουτακια ή τα εχει με την Προκοπιου.

Κυριε Πανουτσο, σας ευχαριστω πολύ!

ΑΠ: Να σαι καλα και ελπιζω να βγαλεις κανα φραγκο από τη συνεντευξη!

Το σχολιο μου:

Ο βραζιλιανος προσωπικος μου ποτοαναμεικτης ελεγε πως η ποιοτητα ενας ανθρωπου φαινεται από τη συμπεριφορα του σε αυτους που δεν εχει αναγκη. Ο ανθρωπος χωρις να μου χρωσταει κατι, ανταποκριθηκε αμεσα στην προσκληση μου, χωρις διαφορες δικαιολογιες, με συνεπεια στον Λογο του και ηταν ιδιαιτερα υπομονετικος απαντωντας μου αναλυτικα σε ολες τις ερωτησεις. Να ναι καλα. Εγω παντως το απολαυσα. Ελπιζω να το απολαυσατε και εσεις.

Τη φραση «πνευματικα δικαιωματα» τη βαριεμαι και ως σκεψη.

Ότι θελετε παρτε, αντιγραψτε, κλεψτε, βαλτε τρουφα και καλη σας ορεξη.

Απλως, απευθυνομενος στο φιλοτιμο σας, μπορειτε να αναφερετε ότι το πηρατε από το www.suspectblog.gr

ΣΤΟΥΠΑ και ΚΑΛΟΓΡΙΑ

Αυτά τα γειτονικα μερη είναι υμνος στις οικογενειακες διακοπες. Οδικοι προορισμοι που προσφερουν ηρεμια και χαλαρωση σε ένα φιλικο περιβαλλον. Αν καποιος εχει αναζητησεις και ανησυχιες, μπορει να κανει εκδρομες στη Μανη και στα αλλα δυο ποδια της Πελοποννησου.

Οι καλυτερες φωτογραφιες από αυτές που τραβηξα είναι εδώ:

http://picasaweb.google.com/mr.suspect/200807#

Και όπως ειπαμε!

Αν σας αρεσει καποια, μπορειτε να την κλεψετε ελευθερα. Τα πνευματικα δικαιωματα  δεν με ενδιαφερουν.  Απλως, απευθυνομενος στο φιλοτιμο σας, αν αποφασισετε καποια ή καποιες να τις διαδωσετε, μπορειτε να αναφερετε ότι την πηρατε από το www.suspectblog.gr

Οποτε λοιπον, βαλτε τις μουσικες που σας αρεσουν καθως θα τις χαζευετε και απολαυστε το σαν βιντεοκλιπ!

ΡΗΤΑ ΚΑΙ ΓΝΩΜΙΚΑ part 43

Το σχολιο του suspect για τα πρωτοσελιδα των περιοδικωνε: από την εποχή που εφευρέθηκε το photoshop καταργήθηκε η δίαιτα

Εχω φωτογραφικη μνημη αλλα μου τελειωσε το φιλμ

Όταν πεθανω θελω να με θαψουν οι εχθροι μου γιατι μεχρι τωρα με θαβουν οι φιλοι μου

Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά αλλά και παπάς που να κάνει ευχέλαιο με μαγιό και βατραχοπέδιλα δεν λέει.

Γιατί δεν γίνεται να βγούμε:
Θα το ήθελα ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ, αλλά...
Κανόνισα να πάω στο φούρνο, να παρακολουθήσω τη ζύμη να φουσκώνει.

Αδικια είναι να σου γκρεμιζουν τα ονειρα που φτιαχνεις. Είναι όμως ειρωνια να σου τα γκρεμιζει αυτος που είναι μεσα.

Καλύτερα να μαθαίνεις από τα λάθη των άλλων παρά από τα δικά σου.

Πάμε

εκεί που τα λεφτά μας μετράνε...

Cash is never trash

winning is not everything, is the only thing

It ain't over till it’s over

Οποιος φοβαται ότι θα πεσει, μια ζωη θα σερνεται

Δυο ειδων αγαθα υπαρχουν. Τα υλικα και τα πνευματικα. Οι ανθρωποι στα μεν υλικα αγαθα δεν βλεπουν τι εχουν αλλα τι τους λειπει. Στα πνευματικα, δεν βλεπουν τι τους λειπει αλλα τι εχουν…

Όταν γίνεσαι χαλί να σε πατήσουν ...μη παραπονιέσαι γιατί σε πάτησαν..!!

Κανεις δεν κατεκτησε κατι με ονειρα αλλα με αγρυπνιες.

Λένε πως για όλους πάνω στη γη ύπάρχει το άλλο τους μισό..Δεν είδα όμως κανέναν να γυρίσει όλη τη γη για να το βρεί

Ο κακός χρόνος περνάει, ο κακός γείτονας δεν περνάει.

ΤΑ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ

Δεν λεω, η λαϊκη σοφια είναι αξιοσεβαστη και οι κοινωνικες τετριμμενες κλισαδουρες εντελως τελειως βαρετες. Με το παρον θελω να μοιραστω μερικα κλισε από τα οποια η δικη μου πραγματικοτητα εχει διαψευσει. Υπαρχουν και καποια τα οποια απεχθανομαι μετα μανιας:

1. Η αρχη είναι το ημισυ του παντος ή η καλη μερα από το πρωι φαινεται.

Μου εχει τυχει πολλες φορες να ξεκιναει κατι στραβα και να το διορθωνω. Από ένα παιχνιδι στο μπασκετ ή στο σκακι μεχρι μια επαγγελματικη συναντηση. Πιστευω πως σε ένα μεγαλο βαθμο, το συγκεκριμενο ρητο είναι μοιρολατρικο.

2. Σημασια εχει το ταξιδι. Συγγνωμη αλλα το ταξιδι χωρις προορισμο είναι ματαιο. Μπορει καμια φορα η διαδρομη να εχει ενδιαφερον αλλα σε βαθος χρονου κουραζει και φθειρει. Στο ταξιδι μπορει να συλλεγεις εμπειριες αλλα αν δεν εχεις προορισμο δεν μπορεις να τις αξιοποιησεις. Το πλοιο παλευει με τα κυματα αλλα εχει το λιμανι. Το τρενο εχει αρχη, στασεις και τελος. Για αυτό είναι χρησιμο…

3. Τα παντα είναι σχετικα. Όχι, δεν είναι! Αυτό το λενε συνηθως οσοι θελουν να αποφυγουν βαθιες συζητησεις και θελουν να τα εχουν καλα με ολους. Η αγαπη της μανας δεν είναι σχετικη. Η αληθινη φιλια δεν είναι κατι σχετικο. Ουτε ο ερωτας. Το χρωμα του ουρανου και το χρωμα των φυλλων του δεντρου δεν είναι σχετικο. Είναι συγκεκριμενα!

4. Ουδεις αναντικαταστατος. Υποκριτικο ρητο προς παρηγορια των μετριων. Ας μου υποδειξει καποιος τον αντικαταστατη του Μεγαλου Αλεξανδρου, του Κολοκοτρωνη, του Ιωαννη Καποδιστρια, του Ελευθεριου Βενιζελου, του Μαραντονα ( και ότι αυτος συμβολιζε για την Αργεντινη, δεν αναφερομαι σε αμιγως ποδοσφαιρικο επιπεδο ), του Θαναση Βεγγου, του Νικου Γκαλη, των Pink Floyd ή για να το κανω πιο προσωπικο, ισως πολλοι από σας που μου κανετε την τιμη και ξοδευετε εστω και 5 λεπτα από το χρονο σας για να με διαβαζετε, μπορει να εχετε χασει τους γονεις σας. Ή εστω τον έναν. Βρηκατε αντικαταστατη; Άλλο το συνεχιζω τον δρομο μου με νεα δεδομενα και προσαρμοζομαι και άλλο αντικαθιστω ότι χασω.

5. ο σεβασμος δεν επιβαλλεται εμπνεεται. Άλλο αυτό. Εχουν δηλαδη ολοι οι ανθρωποι την παιδεια, τη διακριση και το νου ώστε να εμπνευστουν; Ο σεβασμος δεν είναι μια μονοδιαστατη εννοια αλλα εχει ένα ευρυ πεδιο το οποιο ξεκινα από τον αυτοσεβασμο, συνεχιζει στο περιβαλλον και στον συνανθρωπο και καταληγει σε αξιες και αρχες. Η κοινωνια μας θα ηταν σε πολύ καλυτερο επιπεδο αν ειχαμε την εμπνευση να σεβαστουμε τον διπλανο μας. Επομενως, υπαρχουν πολλες περιπτωσεις όταν παραβιαζονται στοιχειωδη δικαιωματα, όταν υφισταται ανευθυνοτητα που ο σεβασμος πρεπει να επιβληθει. Αλλιως θα ειχαμε καταργησει και την αστυνομια και τα δικαστηρια.

6. Ότι δεν σε σκοτωνει σε κανει πιο δυνατο. Πηραμε το τραγουδι του Πορτοκαλογλου και το καναμε σημαια. Ότι δεν σε σκοτωνει μπορει να σε τσαλακωσει τοσο πολύ, να σε φθειρει, να σε διαλυσει ώστε να δυσκολευθεις πολύ να σηκωσεις κεφαλι. Όταν παρεις ένα σιδερο και του ριξεις μια σφυρια, πιθανως να μην παθει τιποτα. Όταν όμως του ριξεις χιλιες, θα το τσακισεις. Όταν πεταξεις κατω ένα βαζο θα σπασει. Μπορει να το ξανακολλησεις αλλα ποτε δεν θα είναι το ιδιο. Συμφωνω πως ο καθενας μας εχει την υποχρεωση απεναντι στον εαυτο του και σε οσους επιρεαζει να συνεχισει τον δρομο του αλλα η ζωη μας είναι τοσο ρευστη που  καποιες δυσκολιες μπορει να μη σε σκοτωνουν μεν, αλλα σε χαραζουν βαθια…..

7. Οι πιο ηλιθιες προτροπες: Χαλαρωσε, ηρεμησε. Για να σου λεω κατι ταραγμενος δεν θελω να μου πεις να ηρεμησω γιατι όχι μονο δεν θα το κανω αλλα μου ρχεται να παρω ένα ροπαλο και να σε κοπανησω! Θελω να μου πεις τι θα κανω, ενεργειες, κινησεις, πρωτοβουλιες και τροπο αντιμετωπισης. Τι «χαλαρωσε», κουμπακι είναι να το γυρισω; Όχι, δεν χαλαρωνω!

8. Μην αγχωνεσαι. Αυτος που δεν αγχωνεται είναι ο νεκρος, ο τεμπελης, ο αεργος, ο ανευθυνος και αυτός που τα εχει όλα ετοιμα από τον μπαμπα του. Ολοι οι αλλοι, λιγο ως πολύ αγχωνομαστε. Επομενως αυτή η συμβουλη είναι για πεταμα.

9. Αν δεν το δοκιμασεις, μην κρινεις. Η φωτια ξερω ότι καιει, πρεπει να πεσω μεσα για να το διαπιστωσω; Η πρεζα ξερω ότι σε στελνει αδιαβαστο, πρεπει να σουταρω 10 ενεσεις ηρωινης για να το καταλαβω;

10. Να βλεπεις τα πραγματα αντικειμενικα. Κουκουρουκου μανταλάκια. Ειμαι υποκείμενο και όχι αντικείμενο. Εχω παιδεια, ιδιοσυγκρασια, παραστάσεις, προσωπικότητα και εμπειρία. Από κει πηγάζει η κρίση μου αλλα και ολων των ανθρώπων. Δεν υπαρχει κανεις αντικειμενικος και ουτε προκειται να υπαρξει. Ποτε. Το μονο που είναι πιθανο είναι να βλεπεις τα πραγματα σφαιρικά.

11. Η απαντηση όταν κανεις ένα δωρο: Δεν ηταν αναγκη τωρα…. Χαιρω πολύ, το ξερω ότι με ένα δωρο δεν σε εσωσα αλλα πες ένα ευχαριστω! Ενοιωσα, σου το πηρα, σου το προσεφερα. Εκτιμησε το και ασε τα μα μου.

Συμπληρωσε και εσυ το δικο σου απεχθες  κλισε. Μπορεις.

ΓΥΜΝΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

Πριν από λιγες μερες ειχαν μια καταπληκτικη ιδεα στη θεσσαλονικη. Εκαναν λεει γυμνη διαμαρτυρια για τη μολυνση της ατμοσφαιρας κανοντας ποδηλασια με βασικο αιτημα μια πολη  φιλικη ως προς το ποδηλατο. Ενταξει δεν τα πεταξαμε και όλα εξω αλλα ειχαν μαγιο με τα σωματα τους ζωγραφισμενα. Μια μοδα που μας ερχεται από το εξωτερικο και οποτε την ακουω γελαω.

Συγγνωμη αλλα αν εγω δω μια γυμνη διαδηλωτρια με πλακατ που να λεει ειρηνη στο ιρακ ή λευτερια στην καρετα καρετα θα δω το πλακατ; Δηλαδη οσοι διαδηλωνουν γυμνοι πιστευουν πραγματικα πως θα τους παρει κανεις στα σοβαρα;

Οσοι συμμετεχουν σε τετοιες εκδηλωσεις για μενα ή θελουν να περασουν την ωρα τους προκαλωντας ή δεν θα ελεγα ότι εχουν και το υψηλοτερο IQ του κοσμου….

ΦΙΛΕ

Εχεις μαζεψει πολλες εμπειριες. Παρα πολλες. Μπορεις να ξεκινας να γραφεις σημερα για αυτές και να τελειωσεις μετα από 8 Ολυμπιαδες.

Η σοβαρη σχεση όμως με μια κοπελα διαφερει οσο ο Μεγας Αλεξανδρος με τον Πηλιο Γουση. 

Εχει μια διαρκη ζυμωση και μια συνεχη διαδικασια την οποια πρεπει να βιωσεις. Να δεις πως είναι.

Πρεπει πια να περασεις σε ένα άλλο επιπεδο….

ΕΥΡΥΤΑΝΙΑ

Το τριημερο του Αγιου Πνευματος αυτοι εκαναν εκλογες. Εγω τους α-ψηφησα και πηγα στην Ευρυτανια. Τοπος, κατ’αλλους «η ελβετια των βαλκανιων» και κατ’αλλους μια ημιαξιοποιημενη περιοχη που θα μπορουσε να ηταν σε πολύ καλυτερο επιπεδο. 

Όπως και αν το δει κανεις, η Ευρυτανια προσφερεται για απολαυστικες διαδρομες στα βουνα, στις λιμνες και στα ποταμια. Αρκει να εχετε γερο στομαχι που να αντεχει τις στροφες.

Τις καλυτερες φωτογραφιες από το οδοιπορικο μου, σας τις παρουσιαζω εδώ:

http://picasaweb.google.com/mr.suspect/2009#

Και όπως ειπαμε!

Αν σας αρεσει καποια, μπορειτε να την κλεψετε ελευθερα. Τα πνευματικα δικαιωματα  δεν με ενδιαφερουν.  Απλως, απευθυνομενος στο φιλοτιμο σας, αν αποφασιστε καποια ή καποιες να τις διαδωσετε, μπορειτε να αναφερετε ότι την πηρατε από το www.suspectblog.gr

Οποτε λοιπον, βαλτε τις μουσικες που σας αρεσουν καθως θα τις χαζευετε και απολαυστε το σαν βιντεοκλιπ!

ΕΥΝΟΥΧΙΣΜΟΣ ΑΝΔΡΩΝ

Ένα από τα πιο ευκολα πραγματα στον πλανητη είναι η πωληση μουρης. Εν προκειμενω να καθομαι στο πληκτρολογιο, να αραδιαζω τους χαρακτηρες και να γραφω ότι θελω. Να κανω τον ξυπνιτζη, τον ξερολα, τον πνευματικο ταγο, τον λατινο εραστη, τον doctor love και τον σοφο παντογνωστη. Πολλες φορες, για να μην πω τις περισσοτερες, δεν πιστευω ότι ευθυνεται η γραφη μου για τα συμπερασματα οσο το κριτικο πνευμα του αναγνωστη αλλα αν επεκτεινω αυτή τη λογικη, θα οδηγηθω ευκολα στη ματαιοδοξια τυπου «ειμαι υπεροχος, ειστε ηλιθιοι»

Για αυτό λοιπον για ότι ακολουθησει, είναι απλως η αποψη μου που αφενος το πολύ πολύ να είναι λαθος, αφετερου ο καθεις μπορει να την απορριψει ή να την επιδοκιμασει μερικως ή συνολικως!

Καλως ή κακως τα τελευταια  χρονια εχω αποκτησει μεγαλη εμπειρια για τα του γυναικειου φυλου. Βγηκα πολύ, γνωρισα πολλες, με ευρος ηλικιας, ομορφες, μετριες, αεργες, ανεργες και εργατικες, ηλιθιες, εξυπνες, ξανθιες και μελαχροινες, όλα τα ειδη και ενα από τα οφελη που αποκομισα είναι η γνωση. Πολλοι φιλοι μου ερχονται να με συμβουλευτουν και μπορω να επαιρομαι ότι παντα πεφτω μεσα στις εκτιμησεις μου. Μπορω επισης να καυχηθω ότι δεν εχω καμια απορια για τα του γυναικειου ψυχισμου και το πώς σκεφτονται. Ξερω, εμαθα πια. Ένα από τα κερδη μου ηταν επισης και η εξοικονομηση χρονου. Να μαθω να μην επενδυω σε συναισθηματα και σε χρονο σε ατομα που είναι στο γυαλινο κλουβι τους και μονο ένα πραγμα ζητουν από τη ζωη και τους ανδρες. Να παρουν. Τη λεξη προσφορα δεν την ξερουν. Γρηγορη διαγνωση και αμεση γνωματευση, με εχει σωσει από προβληματικες και επωδυνες καταστασεις.

Εχω λοιπον έναν φιλο που η περιπτωση του για καποιους είναι απεχθης και για καποιους αλλους είναι αξιοζηλευτη.

Σχολειο. Λυκειο. Μια γνωρισε. Ενας δεσμος και μετα από 11 χρονια ενας γαμος και οσονουπω ερχεται το πρωτο τους παιδι. Συνεχιζουν μαζι, ευτυχισμενοι, εχοντας δημιουργησει μια ομορφη οικογενεια.

Μπορει επιφανειακα, αυτος ο φιλος να μην εχει να πει τιποτα για τη ζωη του και για τις εμπειριες του. Το ουσιαστικο όμως που είναι η οικογενεια, ( εκτος και αν πιστευει κανεις ότι το ουσιαστικο στη ζωη είναι οι βολτες, τα ψωνια και οι μπυρες) λιγους ξερω που μπορουν να του παραβγουν. Μια μερα λοιπον με ρωτησε:

Δεν μου λες ρε υποπτε, εσυ που εισαι ελευθερο παιδι και βγαινεις, ξερεις, πας από δω, πας από κει και εχεις μια εμπειρια, ποια είναι η γνωμη σου για τις γυναικες;

Πριν κορδωθω και αρχισω την απαγγελια, τον ρωτησα:

-         Εσενα ποια είναι η γνωμη σου; Εσυ μαλιστα τις βλεπεις και με πιο καθαρο μυαλο μια και δεν ψαχνεσαι.

-         Εμενα μου φαινεται ότι εχουν αλλαξει πολύ. Εχουν τρελαθει τελειως. Αλλα και εμεις οι ανδρες εχουμε γινει φλωροι.. Εσυ τι λες;

Τοτε αρχισα να αγορευω.

Ο βραζιλιανος προσωπικος μου ποτοαναμεικτης λεει πως μπορει ο ανδρας να είναι ο οδηγος αλλα η γυναικα δειχνει τον δρομο. Εμεις τα τελευταια χρονια δειχνουμε μια ηττοπαθεια η οποια πηγαζει μεν από τις γυναικες και μας εχει φερει σε θεση φλωρου όπως λες.

Αν τους την πεφτουμε, ειμαστε γουρουνια.

Αν δεν τους την πεφτουμε, παραπονιουνται ότι ολοι γιναμε αδερφες και ότι δεν υπαρχουν ανδρες πια.

Οσοι εχουν το απαιτουμενο θρασσος να δοκιμαζουν τις δυναμεις τους, πρεπει να εχουν και γερο στομαχι να αντεχουν τα ηξεις αφιξεις.

Πολλοι από αυτους πληγωνονται, δεν αντεχουν και γινονται φλωροι. Διοχετευουν την ενεργεια τους στα γηπεδα, στα pc games, ασχολουνται μανιωδως με αχρηστα ζητηματα όπως τα αθλητικα, τα αυτοκινητα και οι μηχανες. Προτιμουν να κανουν τους Μπαντερας στο facebook παρα να βγουν εξω να τις προσεγγισουν διαπροσωπικα.

Η συχρονη γυναικα εχει αλλαξει. Από τη δεκαετια του 80 και μετα υπαρχει μεγαλη διαφοροποιηση. Σε αυτό συνεβαλλαν η οικονομικη ευμαρεια, ( μην κοροϊδευομαστε, οσο και αν παραπονιομαστε για τις οικονομικες συνθηκες τι να πουν αυτοι που μεγαλωσαν το 50, το 60 και το 70 ) η επαγγελματικη καταξιωση, το περιοδικο κλικ και η ιδεολογια του Κωστοπουλου και η πληθωρα των μεσων μαζικης επιρροης που εχουν ως στοχο την τσεπη της γυναικας. Δωστου γυναικεια περιοδικα, δωστου μοδα, δωστου θεαματα με επικεντρο τη γυναικα και να οι μοντελες και να οι τραγουδιαρες και κάθε κοριτσακι να θελει να γινει ηθοποιος, επεφερε την αλλαγη στον τροπο σκεψης και συμπεριφορας των γυναικων.

Αν ειχα το μαγικο ραβδάκι  δεν θα αλλαζα τιποτα από την πορεια ( γιατι δεν ειμαι σιγουρος αν μπορω να χρησιμοποιησω τη λεξη εξελιξη ) των γυναικων στο κοινωνικο γιγνεσθαι πλην ενός. Αυτό που θα αλλαζα θα ηταν ολη και ολη μια λεξη. Την ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ.

Ερχεται καποιος κοριτσακι μου και σου την πεφτει. Λογω ενστικτου καταλαβαινεις από τα 120 χιλιομετρα ότι η προσεγγιση του είναι ευθεως ερωτικη.

Εσυ δεν τον θελεις. Δικαιωμα σου.

Γιατι όμως τον περιπαιζεις;

Γιατι του δινεις ελπιδες χωρις να τις εννοεις;

Γιατι του δινεις υποσχεσεις τυπου θα βγουμε όταν εννοεις «ουτε στις 35 του μηνος»

Γιατι τον βαζεις στο τριπακι να πιστευει ότι μπορει να είναι μαζι σου και τον εχεις σε ένα διαρκες και ανελεητο ψησιμο;

Να δεχθω οποιαδηποτε κριτικη στον τροπο που διαλεγει καποιος για να την πεσει. Άλλος είναι ευγενικος, άλλος γουρουνι, άλλος γελοιος, άλλος διακριτικος και άλλος ζητιανος και φορτικος. Καμια αντιρρηση αλλα όταν ενας ανδρας «ανοιγεται» σε μια γυναικα, αυτό κατεξοχην είναι κολακευτικο!

Οι γυναικες ως αυταρεσκα και φιλαρεσκα οντα μπηκαν σε μια διαδικασια συγχυσης και συγκρισης. Θελω αυτόν γιατι εχει πολλα λεφτα, αυτόν γιατι είναι ευγενικος, τον αλλον γιατι τον εχει μεγαλο, εκεινον γιατι μου κανει όλα τα χατηρια. Χαρηκα.

Μπορει και κανεναν από τους ανωτερω αλλα σιγουρα έναν κυκλο θαυμαστων, λιγουριων και τυπων που θα τις κανουν να νοιωθουν επιθυμητες. Αυτόν τον κυκλο τον ονομαζουν «φιλους» αλλα ο ακριβης ορος είναι γκομενοφυλακας ή καληνυχτακιας. Αυτοι που τις συνοδευουν, ξεροσταλιαζουν για ένα κοκκαλακι αλλα τις αποχαιρετανε μολις τις μεταφερουν ( ο γκομενοφυλακας/καληνυχτακιας παντα διαθετει οχημα για το delivery) στο σπιτι τους. Συνηθως η γυναικα χρησιμοποιει τη λεξη φιλια για να σκοτωσει τον ερωτα και αυτές οι φιλιες είναι ψευτικες και αδικουν την ΑΞΙΑ της φιλιας. Φιλος δεν είναι αυτος που θα του βγαλεις τα ρουχα σου και θα παει μαζι σου, φιλος δεν είναι αυτος που κραταει μια επαφη μαζι σου γιατι θελει να αδραξει μια ευκαιρια και απλως περιμενει. Φιλος δεν είναι αυτος που περιμενει από σενα να του γνωρισεις φιλες σου.

Όλα αυτά όμως είναι συμπεριφορες που εχουν και το αναλογο τιμημα.

Αναγκασαν τον ανδρα να γινει φοβικος, τον γεμισαν συμπλεγματα, τον οδηγησαν σε συμπεριφορες απιστιας, με αποτελεσμα η γυναικα να απολαμβανει την απελευθερωση της μονο στα υλικα αγαθα.

Δεν προσπαθω να υποστηριξω ότι οι ανδρες είναι υπεροχοι και οι γυναικες σκυλες.

Ο ανδρας όμως είναι ευαναγνωστος. Λεει ναι και εννοει ναι. Λεει όχι και εννοει το όχι. Μπορει να εχει μπρατσα αλλα συναισθηματικα είναι ευαλωτος. Διεγειρεται λογω ανατομιας και ψυχισμου πιο ευκολα αλλα όταν αγαπησει, είναι εκει. Δεν εχει δευτερες και τριτες σκεψεις.

Αυτό που εχω παρατηρησει με τις γνωριμιες μου είναι πως τελικα μεγαλο ρολο παιζει η εμφανιση. Οποιος λεει ότι δεν κοιταει την εξωτερικη εμφανιση στην καλυτερη τρεφει αυτάπατες και στη χειροτερη είναι ψευτης. Οσο πιο ομορφη είναι μια γυναικα (και περαν αυτου που λενε «δεν ξερω αν ειμαι ωραια», κατι μετριοφροσυνες του γλυκου νερου, ολες ξερουν λιγο ως πολύ ποσο μετρανε ) τοσο πιο δυσκολο είναι να δημιουργησει μια σοβαρη και υγιη σχεση. Δεν παλευει για τιποτα. Στην πρωτη δυσκολια, παει στον επομενο. Οι μετριες είναι αυτές που θα προσπαθησουν για τη σχεση τους, εχουν ανεπτυγμενα χαρακτηριστικα συντροφικοτητας και δεν είναι τυχαιο ότι αυτές οι κοπελες εχουν και τις καλυτερες σχεσεις. Με μια πρωτη αναγνωση, μπορει καποιος να υποστηριξει ότι αυτή η αποψη είναι ρατσιστικη για τις ομορφες γυναικες. Δεν πασχω από τετοια συμπλεγματα αλλα μου δοθηκε η δυνατοτητα να δω νοοτροπιες. Συμπτωση που επαναλαμβανεται παυει να είναι συμπτωση και βλεπω ότι η νοοτροπια των ωραιων γυναικων συνοψιζεται στο «πρεπει να με πληρωσεις για να με εχεις». Εχετε δει σε καποιο πολυτελες αυτοκινητο να καθεται στη θεση του συνοδηγου, ασχημη συνοδος;

Ετσι λοιπον πολλα παιδια εσπασαν τα μουτρα τους και μαζευτηκαν. Ετσι οι ανδρες φλωρεψαν και δεν την πεφτουν πια.

Για μενα πια ο μαγκας δεν είναι αυτος που εχει 100% επιτυχιες στις γυναικες αφενος γιατι τετοιος δεν υπαρχει, αφετερου, αν τον βρεις μπορει να τον λενε Ρουβα.

Μαγκας είναι αυτος που ξερει στα γρηγορα με τι εχει να κανει.

Υπαρχει και μια κατηγορια ανδρων που γελανε με όλα αυτά. Νεοπλουτοι που λογω διασημοτητας ή πλουτου αγοραζουν τις γυναικες. Γοητευτικοι ναρκισσοι που εχουν θρασσος και αυτοπεποιθηση. Εκεινες ελκονται και σπανε αντιστοιχα τα μουτρα τους γιατι δεν προσπαθησαν να επιλεξουν συντροφο αλλα χορηγο.

Ο χορηγος σημερα είναι με τον έναν πελατη και αυριο με τον αλλον….

ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ

Τοσα χρονια οι Αγγλοι μας επρηζαν και μας ελεγαν πως δεν σας δινουμε τα μαρμαρα του παρθενωνα γιατι δεν εχετε μερος να τα βαλετε ενώ εμεις εδώ τα διατηρουμε και τα προσεχουμε. Τωρα λοιπον που φτιαξαμε το μουσειο της ακροπολης, το γυρισαν το παραμυθι.

Τωρα λεει αν θελετε να σας δανεισουμε τα δειτε και εσεις, θα πρεπει να αναγνωρισετε την βρετανικη κυριαρχια και να πληρωσετε τα ασφαλιστρα.

Ξερετε τι λεω;

Να τους πουμε ότι δεχομαστε και όταν με το καλο τα φερουμε στην Ελλαδα να μην τους τα επιστρεψουμε. Να πουμε και εμεις ένα μεγαλοπρεπες ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ και αστους να φωναζουν.

BEST DJ AWARDS

Να κανω ένα σχολιο επι του θεματος μια και βαρεθηκα να παιρνω προσκλησεις στο facebook λες και εχουμε εκλογες τυπου ψηφιστε με. Αφου η σεμνη τελετη ελαβε τελος και είναι στο χωρο που κινουμαι ραδιοφωνικα, εχουμε και λεμε:

Δεν λεω, κάθε αρχη και δυσκολη και την πρωτη προσπαθεια πρεπει παντα να τη βλεπουμε με συμπαθεια και επιεικια.  Βλεπω ότι συμπτωματικα οι πρωτες θεσεις είναι καλυμμενεςς από παραγωγους και όχι djs, του best και της κλικ records. Λειπουν  πολλοι. Σταχυολογω: Robert Vadney, sparky t, Γρηγορης Σταϊκος, mikele, junior sp και sega. 

Αντιθετα, χρονια στο κλαμπινγκ αυτόν τον gogo που βγηκε τεταρτος δεν τον ξερω. Προφανως θα είναι καποιος που εχει καλο δικτυο στο myspace και στο φατσοβιβλιο. Επισης ειδα ελληνες djs που κανουν καριερα στο εξωτερικο και εχουν ξεφυγει από το δικο μας χωριο σχεδον αγνοουνται και είναι πολυ χαμηλα όπως ο Καρακασης, ο Καλουμενος, ο fatjack, o dalagelis, o statik. Δεν είναι δυνατον ο akylla που εχει σταματησει να είναι στους πρωτους 15 και ο mike dee στο 70κατι.

Προτεινω του χρονου να υπαρχουν κατηγοριες 

best House Dj

best Progressive and Trance dj

best RnB dj

best psy trance dj

Επισης, η αξιολογηση να είναι διαφορετικη. Εκτος και αν δεχθουμε ότι είναι ένα πανηγυρακι προς εμπορικη εκμεταλλευση αυτων που το δημιουργησαν.

Aντε και του χρονου

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΚΙΝΓΚ

Ειχαμε μια κουβεντα με έναν φιλο σχετικα με την κριση, τις οικονομικες δυσκολιες και γενικα την αποταμιευση. Ο φιλος μου στα προθυρα του γαμου, εχει μια οικονομικη δυσκολια στο να συγκεντρωσει το ποσο που απαιτειται για το σχετικο φολκλορ.

Μου λεγε λοιπον ότι πρεπει να βρει χρηματα, ότι σκεφτοταν προσωρινα για μια δευτερη δουλεια, πιθανως ένα δανειο, το εψαχνε.

Του απαντησα πως όταν δεν μπορεις να αυξησεις το εισοδημα σου με περισσοτερα εσοδα, μπορεις να περιορισεις τα εξοδα ώστε να σου μεινουν περισσοτερα. Σκεφτηκαμε τι μπορει να εξοικονομησει κανεις, αν εφαρμοσει συγκεκριμενες περικοπες.

1.      Διακοπη πιστωτικων καρτων. Με τετοια επιτοκια, δεν τις εξοφλεις ποτε και σου απομυζουν ότι εχεις στο πορτοφολι σου.

2.      Δεν χρειαζεται δευτερο και τριτο κινητο. Πλεονασμος που ουσιαστικα δεν προσφερει τιποτα.

3.      Φαγητο στο σπιτι. Πιο υγιεινο και πιο φτηνο.

4.      Συνδρομητικα καναλια. Δεν πληρωνω για τηλεοραση και θαυμαζω οσους το κανουν. Αν υπαρχει ένα πραγματικα σημαντικο παιχνιδι που θελω να δω, παω σε ένα φιλο.

5.      Αγορες σε περιοδο εκπτωσεων, μια βολτα στη λαϊκη και μια ματια στις προσφορες των καταστηματων.

6.      Λιγοτερη καταναλωση στο ρευμα, ειτε με καινουριους λαμπτηρες, ειτε στο νερο που δεν είναι αναγκη να τρεχει συνεχεια.

7.      Περιορισμος της μετακινησης στο μετρο του εφικτου με το αυτοκινητο και προτιμηση στα μεσα μαζικης μεταφορας.

8.      Περιορισμος εξοδων που δεν είναι απολυτως απαραιτητα. Για παραδειγμα, αν θες να πας στο μπαρ να πιεις 5 ποτα, κρατα το στο ένα.

Προτεινα στον φιλο μου να κανει έναν υπολογισμο.

Τι βγαζει και τι ξοδευει. Στο χαρτι. Ποια είναι τα εξοδα του. Εκει λοιπον, θα διαπιστωσει το τι ακριβως χαλαει και σε συνδιασμο με τα παραπανω ειμαι σιγουρος ότι θα εξοικονομησει αρκετα που στην καθημερινοτητα δεν φαινονται.

Ελπιζω να τον βοηθησα…

ΚΩΜΩΔΙΑΣ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Ισως ο πιο σημαντικος λογος για τον οποιο αδυνατω να παρακολουθησω συγχρονες κωμωδιες είναι γιατι γαλουχηθηκα με τον ελληνικο κινηματογραφο. Λογω πενιας δυνατων κειμενων, oι συγχρονες παραγωγες βασιζονται στην εικονα. Ο ηρωας πεφτει από τον ουρανοξυστη, βρισκει σε ένα παραθυρο, εκτινασεται απεναντι σε μια τεντα και προσγειωνεται σε ένα καμπριο με μια ημιγυμνη σιλικονατη γκομενα.

Αντιθετα, η τοτε κωμωδια αναδεικνυε τη δυναμη του Λογου.

Καπου ψαρεψα το παρον από τον παγκοσμιο ιστο και το ανεβαζω για λογους αρχειου. Παλιοι διαλογοι από τις ταινιες που αγαπησαμε και ακομα βλεπουμε ευχαριστα.

~~~

Δημήτρης Νικολαίδης: Ώστε θέλεις δουλειά; Τι δουλειά;
Θανάσης Βέγγος: Ό,τι να ΄ναι. Και τα πόδια μου πιάνουνε, και τα χέρια
μου πιάνουνε, και το μυαλό μου κόβει...
Δημήτρης Νικολαίδης: Γράμματα ξέρεις;
Θανάσης Βέγγος: Πως αμέ! Δώδεκα!
Δημήτρης Νικολαίδης: Καλά, πόσους μήνες πήγες σχολείο;
Θανάσης Βέγγος: Τέσσερεις μόνο. Βλέπετε, ο πατέρας μου δεν έκανε άλλη
δουλειά. Παιδιά έκανε...

~~~

(Στο εστιατόριο, ο Βέγγος είναι γκαρσόνι)

Νίκος Φέρμας: Τι να φάω;
Θανάσης Βέγγος: Ό,τι τραβάει το λαρύγγι σου.
Νίκος Φέρμας: Κατάλογο έχεις; Διάβασε.
Θανάσης Βέγγος: Από μέσα μου;
Νίκος Φέρμας: Απ΄ όξω σου ρε! Ν΄ ακούσω κι εγώ!
Θανάσης Βέγγος: Εστιατόριον "Η Αλικαρνασσός". Πλατεία Κουμουνδούρου 45...
Νίκος Φέρμας: Όχι αυτά ρε! Τα φαγιά!
Θανάσης Βέγγος: Μακαρόνια με κιμά...
Νίκος Φέρμας: Τίποτα πιο εκλεκτό!
Θανάσης Βέγγος: ...ατζέμ πιλάφι...
Νίκος Φέρμας: Τίποτα πιο εκλεκτό!
Θανάσης Βέγγος: ...γαρίδες αυγολέμονο...
Νίκος Φέρμας: Πιο εκλεκτό!
Θανάσης Βέγγος: ...μπαρμπούνια τηγανιτά...
Νίκος Φέρμας: Πιο εκλεκτό!
Θανάσης Βέγγος: Δε διαβάζεις μόνος σου;
Νίκος Φέρμας: Φέρε μια γίγαντες γιαχνί.
Θανάσης Βέγγος: Μ΄ αρέσει που ξέρεις και καλοτρώς!

(Πάει στον εστιάτορα)

Θανάσης Βέγγος: Μια γίγαντες γιαχνί.
Γιώργος Τζιφός: Οι γίγαντες γιαχνί μόλις τελειώσανε.
Θανάσης Βέγγος: Πώς τελειώσανε; Αφού ακόμα δεν πάτησε άνθρωπος στο μαγαζί!
Γιώργος Τζιφός: Ακούς τι σου λέω; Μόλις τελειώσανε. Αυτό να του πεις...

(Πάει στον πελάτη)

Θανάσης Βέγγος: Οι γίγαντες γιαχνί μόλις τελειώσανε.
Νίκος Φέρμας: Πότε προλάβανε και τελειώσανε;
Θανάσης Βέγγος: Έλα ντε! Αυτό του λέω κι εγώ!
Νίκος Φέρμας: Φέρε έναν πατσά!
Θανάσης Βέγγος: Μπράβο! Από εκλεκτό σε εκλεκτό το πάμε!

(Φέρνει τον πατσά)

Νίκος Φέρμας: Είναι ζεστός;
Θανάσης Βέγγος: Ναι.
Νίκος Φέρμας: Πόσο ζεστός;
Θανάσης Βέγγος: Ε, προηγουμένως που του έβαλα θερμόμετρο είχε
τριανταοχτώ και τρία!

Νίκος Φέρμας: Που ΄σαι! Φέρε αλάτι, πιπέρι, λάδι, ξίδι, μουστάρδα και κανέλα!
Θανάσης Βέγγος: Να σου φέρω και λίγο λιναρόσπορο;
Νίκος Φέρμας: Βρε ασ΄ την κουβέντα και κάνε δουλειά σου! Και που ΄σαι!
 Ρίξε έξι εφτά μερίδες ψωμί!
Θανάσης Βέγγος: Α, ρε, παπάρα που θα πέσει!

~~~

Θανάσης Βέγγος: Τα μακαρόνια σας.
Γιάννης Βογιατζής: [Είναι βαρήκοος] Ορίστε;
Θανάσης Βέγγος: (Φωνάζει) Η μακαρονάδα σας λέω!
Γιάννης Βογιατζής: Η μακαρονάδα μου. Μάλιστα. Τη βλέπω.
Θανάσης Βέγγος: Έλα ντε! Αφού τι βλέπεις, τι θέλω και στη λέω;
Γιάννης Βογιατζής: Μπορείς να μου πεις αν το βούτυρο είναι αγνό;
Θανάσης Βέγγος: Εγώ μπορώ να στο πω, εσύ μπορείς να το ακούσεις;
Γιάννης Βογιατζής: Τι είπατε;
Θανάσης Βέγγος: Τίποτα, τίποτα. Όρμα της, χύμα της, δώστου!

~~~

Νικήτας Πλατής: Γιαννάκη, έλα, διάλεξε κάτι να φας.
Βασιλάκης Καίλας: Δεν πεινάω!
Κατερίνα Γιουλάκη: Μα, κατάσταση ειν΄ αυτή, να μην τρως τίποτα;
Νικήτας Πλατής: Πεινάς δεν πεινάς, θα πάρεις ένα πιάτο να το φας με το ζόρι.
Βασιλάκης Καίλας: Κι αφού δεν πεινάω;
Κατερίνα Γιουλάκη: Θέλεις ένα φρικασέ;
Βασιλάκης Καίλας: Δεν πεινάω!
Νικήτας Πλατής: Θέλεις ψητό με πατατάκια;
Βασιλάκης Καίλας: Αφού δεν πεινάω;
Κατερίνα Γιουλάκη: Να σου ψήσει ένα ψαράκι;
Βασιλάκης Καίλας: Δεν πεινάω!
Νικήτας Πλατής: Θέλεις μια μακαρονάδα σαν κι αυτή;
Βασιλάκης Καίλας: Δεν πεινάω!
Κατερίνα Γιουλάκη: Θέλεις ένα...
Θανάσης Βέγγος: Αφήστε το μαντάμ. Μην το ζορίζετε. Αφού βλέπετε, δεν θέλει!
Κατερίνα Γιουλάκη: Μα έχει μια βδομάδα να φάει κύριε!
Θανάσης Βέγγος: Ε, για μια μέρα παραπάνω δε χάλασε ο κόσμος!

~~~

(Ο Βέγγος είναι διανυκτερεύων φαρμακοποιός, αλλά κοιμάται του καλού
καιρού. Κάποια στιγμή χτυπάει το κουδούνι ένας πελάτης. Μετά από 5-6
κουδουνίσματα, ο Βέγγος ξυπνάει και του ανοίγει)

Θανάσης Βέγγος: Ορίστε.
Κώστας Μεντής: Έτσι διανυκτερεύετε κύριε;
Θανάσης Βέγγος: Τι εννοείτε κύριε;
Κώστας Μεντής: Μια ώρα χτυπάω!
Θανάσης Βέγγος: Δεν το ΄ξερα ότι θα ΄ρχόσουνα. Αν το ΄ξερα θα σε
περίμενα στο πεζοδρόμιο!
Κώστας Μεντής: Ασ΄ τα πολλά λόγια και πιάσε μια ασπιρίνη περιποιημένη.
Θανάσης Βέγγος: Μια ασπιρίνη περιποιημένη! Και για μια ασπιρίνη ρε
φίλε έκανες όλη αυτή τη φασαρία;
Κώστας Μεντής: Δικαίωμά μου δεν είναι; Διανυκτερεύεις κύριε ναι ή όχι;
Θανάσης Βέγγος: Ε, ναι, διανυκτερεύω, λοιπόν;
Κώστας Μεντής: Είσαι υποχρεωμένος να με εξυπηρετήσεις.
Θανάσης Βέγγος: Ορίστε, να σε εξυπηρετήσω. Μια ασπιρίνη περιποιημένη...
Κώστας Μεντής: Και που' σαι... Κοίταξε να μου διαλέξεις μια παχιά - παχιά!
Θανάσης Βέγγος: Παχιά είπες; Τώρα, ασπιρίνη θέλεις εσύ ή κότα;
Κώστας Μεντής: Τι κότα; Μια ασπιρίνη περιποιημένη δε σου είπα;
Θανάσης Βέγγος: Εγώ θα σου δώσω μια απεριποίητη. Έτσι δικαίωμά μου δεν είναι;

Κώστας Μεντής: Τι κάνεις τόσην ώρα χριστιανέ μου; Άντε και με τάραξε
το δόντι μου...
Θανάσης Βέγγος: Το δόντι σου σε πονάει;
Κώστας Μεντής: Ναι!
Θανάσης Βέγγος: Ποιο δόντι;
Κώστας Μεντής: Ο τραπεζίτης αριστερά.
Θανάσης Βέγγος: Αριστερά καθώς μπαίνουμε ή καθώς βγαίνουμε;
Κώστας Μεντής: Και τι το πέρασες το στόμα μου; Στοά Αρσακείου;

Θανάσης Βέγγος: Να σου δώσω και απ΄ αυτό;
Κώστας Μεντής: Τι ΄ν΄ αυτό;
Θανάσης Βέγγος: Ξέρω ΄γω; Σιροκόλ λέει...
Κώστας Μεντής: Τι να το κάνω;
Θανάσης Βέγγος: Έτσι να μου κάνεις λίγο νταραβέρι. Με μια ασπιρίνη θα
τη βγάλεις;

Κώστας Μεντής: Πόσο κάνει;
Θανάσης Βέγγος: Εσύ πόσο δίνεις;
Κώστας Μεντής: Τι πόσο δίνω; Πόσο κάνει;
Θανάσης Βέγγος: Εσύ πόσο δίνεις; Πες μια τιμή έκει χάμω, φίξ, να
ξεμπερδεύουμε...
Κώστας Μεντής: Ένα πενηνταράκι καλά είναι;
Θανάσης Βέγγος: Όχι, πάρτη. Στη χαρίζω.
Κώστας Μεντής: Πώς μου τη χαρίζεις;
Θανάσης Βέγγος: Έτσι, στη χαρίζω βρε αδερφέ μου. Θα ξεφτιλιστούμε τώρα
για ένα πενηνταράκι; Στην κερνάω εγώ! Αν θέλεις σε κερνάω και λίγο
λάβδανο. Θέλεις;
Κώστας Μεντής: Δεν είμαστε καλά!
Θανάσης Βέγγος: Κάτσε να σου δώσω κι ένα σαπούνι, να πλένεσαι, να με θυμάσαι!
Κώστας Μεντής: Δεν είμαστε καθόλου καλά μου φάινεται!

~~~

Μαίρη Μεταξά: Γρήγορα! Γρήγορα, κύριε φαρμακοποιέ μου!
Θανάσης Βέγγος: Τι είναι ρε κυρά μου, τι τρέχει;
Μαίρη Μεταξά: Θα το χάσουμε το παλικάρι!
Θανάσης Βέγγος: Δηλαδή τι έχει το παλικάρι;
Μαίρη Μεταξά: Έχει πέσει μπρούμουτα! Δεν μπορεί να σαλέψει ούτε πόδια,
ούτε χέρια, ούτε να ανοίξει τα μάτια του!
Θανάσης Βέγγος: Και παλικάρι το λες εσύ αυτό; Αμ, αν ήταν έτσι τα παλικάρια...

Θανάσης Βέγγος: Ε, τι θέλεις τώρα, να σου φτιάξω αυτό;
Μαίρη Μεταξά: Γρήγορα κύριε φαρμακοποιέ μου, γρήγορα!
Θανάσης Βέγγος: Ανάθεμά με κι αν βγάζω λέξη!
Μαίρη Μεταξά: Γρήγορα κύριε φαρμακοποιέ, το χάνουμε το παλικάρι!
Θανάσης Βέγγος: Αν έβγαζα τι γράφει, θα σου έκανα ένα φάρμακο, ξέρεις
τι φάρμακο;
Μαίρη Μεταξά: Δεν τα βγάζεις κύριε φαρμακοποιέ;
Θανάσης Βέγγος: Δεν τα βγάζω τα ρημάδια, δεν τα βγάζω... Τι λεει εδώ
μπε... λα... μπελαντόνα. Τι είναι αυτή η μπελαντόνα;
Μαίρη Μεταξά: Δεν ξέρεις τη μπελαντόνα;
Θανάσης Βέγγος: Τη μπελαντόνα δεν την ξέρω, τη μπελαμάνα ξέρω! Τη
μπελαμάνα, αυτή που φοράνε οι ναυτικοί...
Μαίρη Μεταξά: Κάλε γρήγορα κύριε φαρμακοποιέ, το χάνουμε σου λέω το παλικάρι!
Θανάσης Βέγγος: Καλά, θα σε βολέψω. Μια και πέρασες από ΄δω δε θα σ΄
αφήσω έτσι... Για κοίτα ΄δω. Να σου ΄βάλω απο αυτό;
Μαίρη Μεταξά: Εμένα ρωτάς;
Θανάσης Βέγγος: Ε, και ποιον θα ρωτήσω; Εσύ παραγγέλνεις, εσύ
πληρώνεις, εσύ διαλέγεις. Εγώ;... Ή θέλεις από αυτό; Για κοίτα... Έχει
κι ωραίο χρώμα. Κι ωραία μυρουδιά. Σα στιφάδο μυρίζει!

Μαίρη Μεταξά: Μα τι φάρμακό είναι αυτό;
Θανάσης Βέγγος: Αμ, αν ήξερα όλα τα φάρμακα απ΄ όξω, θα ΄βγαζα βιβλίο
σαν τον τσελεμεντέ!

Θανάσης Βέγγος: Δε μου λες; Στο φάρμακο, "χρήσις", να βάλω "εσωτερική"
ή "εξωτερική"; Όχι πως με νοιάζει δηλαδή, αλλά να ξέρω τι ταμπέλα θα
κολλήσω...
Μαίρη Μεταξά: Εμένα ρωτάς; Αμάν! Τελείωνε κύριε φαρμακοποιέ μου,
τελείωνε!... Ευχαριστώ. Θα το πιει όλο αυτό;
Θανάσης Βέγγος: Ε, ας πιει όσο πιει, κι αν δε δει καλό, με το υπόλοιπο
τον τρίβετε!... Ζωή σε λόγου σου!

~~~

(Ο Βέγγος κάνει το φαρμακοποιό)

Ράλλης Αγγελίδης: [Πονεμένα] Χαίρετε!
Θανάσης Βέγγος: Αντιχαίρετε! Ορίστε. Τι τρέχει;
Ράλλης Αγγελίδης: Άμα πονάει κανείς τι κάνει; Ωωωχ, τι έπαθα!
Θανάσης Βέγγος: Αναλόγως τον πόνο. Πονάς, ε; Που;
Ράλλης Αγγελίδης: [Δείχνει με το χέρι του οριζόντια πάνω στο σώμα του]
Από εδώ, ως εδώ, από εδώ, ως εδώ, από εδώ ως εδώ...
Θανάσης Βέγγος: Ε, και τώρα τι θέλεις; Να πονάς και στα ενδιάμεσα;
Ράλλης Αγγελίδης: Κάνε μου κάτι να ησυχάσω.
Θανάσης Βέγγος: Έννοια σου και θα σου κάνω κάτι εγώ να ησυχάσεις για πάντα...

Ράλλης Αγγελίδης: Γρήγορα!
Θανάσης Βέγγος: Δε μου λες, τα ξινά σ΄ αρέσουνε;
Ράλλης Αγγελίδης: Βρε, βάλε ό,τι να ΄ναι, τώρα! Γρήγορα!
Θανάσης Βέγγος: Όχι, γιατί αν δε σ΄ αρέσουνε, στο φτιάχνω και αλμυρό εγώ!

Θανάσης Βέγγος: Έτοιμο. Δε μου λες, παιδιά έχεις;
Ράλλης Αγγελίδης: Έντεκα!
Θανάσης Βέγγος: Το μεγαλύτερο αγόρι πόσο είναι;
Ράλλης Αγγελίδης: Εικοσιενός.
Θανάσης Βέγγος: Α, εντάξει. Θα δουλέψει και θα θρέψει τα υπόλοιπα...
Ράλλης Αγγελίδης: Φερ' το να το πιω.
Θανάσης Βέγγος: Τι; Εδώ θα το πιεις; Εγώ λέω να πας στο σπιτάκι σου να
φιλήσεις τη γυναικούλα σου, τα παιδάκια σου. Φάρμακο ειν΄ αυτό. Δεν
ξέρεις τι γίνεται!

~~~

Κοπέλα: [μουρμουρίζει ξεψυχισμένα] Δε μπορώ Κώστα μου...
Θανάσης Βέγγος: Τι είναι βρε παιδιά; Τι πάθατε;
Ερρίκος Μπριόλας: Στον κινηματογράφο ήμαστε και ξαφνικά της ήρθε μια
ζαλάδα και λιποθύμισε...
Κοπέλα: Δε μπορώ...
Ερρίκος Μπριόλας: ...ανάβουν τα φώτα, συνέρχεται λιγάκι, την παίρνω να
φύγουμε, στην έξοδο μου ξαναλιποθυμάει...
Θανάσης Βέγγος: Πάλι;
Ερρίκος Μπριόλας: ...τη συνεφέρνω και βγαίνουμε ν΄ αναπνεύσουμε λίγον
αέρα. Κάνουμε δυο βήματα, μου ξαναλιποθυμάει.
Κοπέλα: Θα λιγοθυμίσω...
Θανάσης Βέγγος: Ε, ας τη να πάει στο διάολο! Δε γίνεται τίποτα με δαύτην!
Ερρίκος Μπριόλας: Έλα, κάνε τίποτα να τη συνεφέρουμε.
Θανάσης Βέγγος: Ε, κι αν τη συνεφέρουμε, θα ξαναλιγοθυμίσει πάλι!

~~~

Φίλος: Και δε μου λες, τα καταφέρνεις;
Θανάσης Βέγγος: Ε, όσο πάω και καλύτερα Χαρίλαε. Στην αρχή δυσκολεύτηκα λιγάκι.
Φίλος: Δυσκολεύτηκες, ε;
Θανάσης Βέγγος: Στην πρώτη φωτογραφία που τράβηξα, ήτανε να βγάλω δυο.
Ένα ζευγάρι. Ξέρεις τι έγινε; Δε βγήκε κανένας.
Φίλος: Και ύστερα;
Θανάσης Βέγγος: Ύστερα έστρωσα. Ήρθανε πάλι δύο και έβγαλα τον έναν!
Ε, από κει και πέρα πλάκωσε η πρόοδος μαζεμένη. Ήρθανε πάλι δύο και
τους έβγαλα και τους δύο!
Φίλος: Και τους δύο;
Θανάσης Βέγγος: Και τους δύο ναι! Αλλά από τη μέση και κάτω!
Φίλος: [Γελάει]
Θανάσης Βέγγος: Ε, από κει και πέρα επήρα τον αέρα της δουλειάς. Και
για να σου δώσω να καταλάβεις, την τέταρτη φορά ήρθανε πάλι δύο. Ε,
και πόσους έβγαλα νομίζεις;
Φίλος: Πόσους;
Θανάσης Βέγγος: Τρεις ρε Χαρίλαε!
Φίλος: [Γελάει]

~~~

(Ο Βέγγος κάνει το φωτογράφο και ένας πελάτης έρχεται να πάρει τις
φωτογραφίες του)

Θανάσης Βέγγος: Δε μου λέτε κύριέ μου, μόνος σας είχατε φωτογραφηθεί;
Ερρίκος Κονταρίνης: Μόνος.
Θανάσης Βέγγος: Ω ρε, να πάρει η ευχή. Δεν έχω κανένα μονάχο του
σήμερα!  Μόνος σας είπατε ε;
Ερρίκος Κονταρίνης: Μάλιστα κύριε, μόνος.
Θανάσης Βέγγος: Κακό αυτό. Αν ήσαστε δυο τρεις θα ξεμπερδεύατε εύκολα.
 Έχω πολλές, καταλάβατε;... Α, να ένας μόνος του! Βέβαια! Αυτός είναι!
Ερρίκος Κονταρίνης: Τι ΄ν΄ αυτό;
Θανάσης Βέγγος: Η φωτογραφία σας.
Ερρίκος Κονταρίνης: Αυτός ειμ΄ εγώ; Έτσι ειμ΄ εγώ;
Θανάσης Βέγγος: Έτσι και χειρότερα!
Ερρίκος Κονταρίνης: Στάσου ρε φίλε, κοροιδευόμαστε τώρα; Η μύτη πως ειν΄ έτσι;
Θανάσης Βέγγος: Τι έχει η μύτη;
Ερρίκος Κονταρίνης: Μεγάλη!
Θανάσης Βέγγος: Ε, φαίνεται θα κουνήθηκε!
Ερρίκος Κονταρίνης: Κουνήθηκε η μύτη μου μονάχη της;... Κι έπειτα για
στάσου... Εδώ στην άκρη, υπάρχει και μια άλλη μύτη!
Θανάσης Βέγγος: Αυτή ειν΄ δική μου!
Ερρίκος Κονταρίνης: Και τι δουλειά έχει η μύτη η δική σου στη
φωτογραφία τη δική μου;
Θανάσης Βέγγος: Φαίνεται την ώρα που έσκυβα την πήρε ο φακός...
Ερρίκος Κονταρίνης: Τι θα την κάνω τώρα τη μύτη αυτή;
Θανάσης Βέγγος: Ε, κράτα τη τώρα, δεν ειν΄ τίποτα σπουδαίο πράμα. Μια
μύτη είναι δεν ειν΄ τίποτ΄ άλλο!

(Ο πελάτης πετάει κάτω τις φωτογραφίες κι φεύγει εκνευρισμένος)

Θανάσης Βέγγος: Ελενίτσα, αυτές εδώ μας μείνανε. Πάρτες και βάλτες
εκεί πέρα στη βιτρίνα. Αυτή εδώ βάλτη έτσι ανάποδα και γράψε από κάτω
"Μύκονος"...

~~~

(Ο Βέγγος κάνει το φωτογράφο. Έρχεται μια οικογένεια να φωτογραφηθεί και
τους βάζει τον έναν πίσω απ΄ τον άλλον)

Γιώργος Γαβριηλίδης: Μα έτσι δε θα φαίνομαι καθόλου!
Θανάσης Βέγγος: Αυτό θα το πάθεις που θα το πάθεις!
Γιώργος Γαβριηλίδης: Κύριε φωτογράφε, σας παρακαλώ να προσέξετε να
βγει και το γαρίφαλλο [στο πέτο].
Θανάσης Βέγγος: Βρε, κάτσε να βγεις πρώτα εσύ, κι άσε το γαρίφαλλο!

Θανάσης Βέγγος: Έτσι μπράβο. Τώρα σε βλέπω ολόκληρο. Αλλά σε φοβάμαι.
Άκρος δεξιός δεν είσαι; Θα μου φύγεις... Ελενίτσα! Έλα, πάρε τη θέση
σου παιδί μου!

(Η κοπέλα πάει και κάθεται δεξιά από το Γαβριηλίδη)

Γιώργος Γαβριηλίδης: Μα τι 'ν' αυτά κύριε φωτογράφε; Τι θέλει η
δεσποινίς δίπλα μας; Σας είπα ότι πρόκειται περί οικογενειακής
φωτογραφίας!
Θανάσης Βέγγος: Η κοπέλα; Α, μη φοβάσαι, δε θα βγει. Τη θέλω για το
μέτρημα, για να κρατήσω τα γράδα!
Γιώργος Γαβριηλίδης: Ναι, αλλά να να προσπαθήσετε να μη βγει!
Θανάσης Βέγγος: Άμα προσπαθήσω να μη βγει η κοπέλα, δε θα βγει η κόρη
σου από ΄δω. Άσε με να κάνω τη δουλειά μου! Κάτι ξέρω κι εγώ.

Θανάσης Βέγγος: Λοιπόν! Ακίνητοι τώρα. Δεν κουνιόμαστε!
Πιτσιρίκι: [Παιχνιδιάρικα] Να μην κουνιόμαστε καθόλου;
Θανάσης Βέγγος: Ναι παιδί μου. Καθόλου;
Πιτσιρίκι: Ααα, εγώ δε μπορώ!
Μαμά: Έλα Αμαλίτσα, μην κουνιέσαι, που σου μιλάει ο κύριος!
Γιώργος Γαβριηλίδης: Αμαλίτσα, φρόνιμα!
Θανάσης Βέγγος: Έλα παιδί μου! Κάτσε μια στιγμή ακίνητη. Φρόνιμα. Θα
δεις και το πουλάκι!
Πιτσιρίκι: Τι πουλάκι;
Θανάσης Βέγγος: Καρδερίνα!

Θανάσης Βέγγος: Λοιπόν! Όλοι ακίνητοι, έτσι;
Γιώργος Γαβριηλίδης: Μια στιγμή κύριε φωτογράφε! Να παραμείνω απαθής,
ή να μειδιώ;
Θανάσης Βέγγος: Τώρα να παραμείνεις απαθής, γιατί όταν δεις τις
φωτογραφίες θα βάλεις τα κλάματα!

Θανάσης Βέγγος: Λοιπόν τελειώσαμε. Την Τετάρτη που έρχεται θα είναι έτοιμες.
Γιώργος Γαβριηλίδης: Μα γιατί τόσο αργά; Εμείς βιαζόμαστε!
Θανάσης Βέγγος: Αν βιαζόσαστε, να σας δώσω μερικές που έχω έτοιμες;
Γιώργος Γαβριηλίδης: Μα αυτοί δε θα είμέθα εμείς!
Θανάσης Βέγγος: Γιατί, αυτές που θα σας βγάλω, θα είστε εσείς;

~~~

(Μια παρέα νεαρών τραγουδάει στο δρόμο. Βγαίνει ένας κύριος στο μπαλκόνι)

Κύριος: Βρε παιδιά, τι θα γίνει με σας; Θέλουμε να ησυχάσουμε λίγο!
Νεαρός: Ο δρόμος είναι δημόσιος κι εμείς είμαστε φορολογούμενοι πολίτες!
Κύριος: Βρε άει φευγάτε κι έχω ένα σκουριασμένο ντεπόζιτο και δεν ξέρω
τι να το κάνω!
Νεαρός: Βρε άει ξαπλώσου μέσα μην πεθάνεις όρθιος!
Κύριος: Βρε άει πηγαίνετε και το πεπόνι σήμερα δε μου βγήκε καλό!
Νεαρός: Δεν πα' να κάνεις καμιά ένεση να συνέλθεις;
Κύριος: Βρε άει φευγάτε γιατί μου σώθηκε ο πάγος και μου βρώμισε μια παλαμίδα!
Νεαρός: Βρε άντε μέσα καημένε!

Θανάσης Βέγγος: Τι τρέχει εδώ;
Νεαρός: Τίποτα κύριε πόλισμαν. Τραγουδάμε.
Κύριος: Τι τραγουδάτε ρε; Σταυρώνετε τον κόσμο!
Νεαρός: Ε, είπαμε, ο δρόμος είναι δημόσιος!
Θανάσης Βέγγος: Για στάσου ρε λεβέντη! Ο δρόμος βέβαια είναι δημόσιος,
ο ύπνος όμως των πολιτών είναι ιδιωτικός!

~~~

(Ο Βέγγος είναι άστυφύλακας και έρχεται η Χλόη Λιάσκου αλαφιασμένη)

Χλόη Λιάσκου: Κύριε πόλισμαν!
Θανάσης Βέγγος: Τι είναι ρε παιδάκι μου;
Χλόη Λιάσκου: Τρέχτε! Τρέχτε!
Θανάσης Βέγγος: Που να τρέξω παιδάκι μου;
Χλόη Λιάσκου: Τρέχτε! Τρέχτε σας λέω;
Θανάσης Βέγγος: Ε, πες μου κοπέλα μου, που να τρέξω; Ν΄ αρχίσω να
τρέχω έτσι δηλαδή; Να πάω στο Ζάππειο και ν΄ αρχίσω να φέρνω βόλτες
έτσι στα καλά καθούμενα;

~~~

(Ο Βέγγος είναι αστυφύλακας και τον φωνάζουν σ΄ ένα σπίτι που φαίνεται
πως έχουν μπει κλέφτες)

Θανάσης Βέγγος: Καλά, καλά, έννοια σας, μην ανησυχήτε. Αφού είμαι εγώ
εδώ, μη φοβάστε τίποτα. Θα σας τους συγυρίσω εγώ τώρα... Δε μου λέτε;
Έχετε τίποτα όπλα;
Μαρίκα Κρεβατά: Εδώ είναι σπίτι, δεν είναι πυροβολαρχία!
Θανάσης Βέγγος: Αυτό να μου πεις...
Χλόη Λιάσκου: Γιατί δεν παίρνετε το πιστόλι σας;
Θανάσης Βέγγος: Ποιο πιστόλι; Δεν έχω. Το άφησα στο τμήμα. Αυτά είναι
επικίνδυνα πράγματα. Δεν ξέρετε τι γίνεται καμιά φορά. Τα γεμίζει ο
διάολος...

Μαρίκα Κρεβατά: Θα μπείτε τώρα; Και τι θα κάνετε;
Θανάσης Βέγγος: Θα τους αρχίσω, που σε πονεί και που σε σφάζει!
Μαρίκα Κρεβατά: Κι εν τω μεταξύ, φωνάζουμε το αυτοκίνητο των πρώτων
βοηθειών και μαζεύει τα πτώματα!

Θανάσης Βέγγος: Δεν έχετε τέλος πάντων κάτι; Κάνα μαχαίρι, κανά ξύλο,
κάνα σίδερο;
Χλόη Λιάσκου: ...Σας έφερα το φαράσι!
Θανάσης Βέγγος: Τι να το κάνω το φαράσι; Κλέφτες είναι αυτοί, δεν
είναι λεμονόκουπες!
Χλόη Λιάσκου: Ααα, ώστε δεν κάνει;
Θανάσης Βέγγος: Ε, πώς να κάνει; Εγώ πάω να μαλώσω! Δεν πάω να σκουπίσω!
Μαρίκα Κρεβατά: Βρε Μαρία, για σκέψου! Δεν έχουμε τίποτ΄ άλλο;
Χλόη Λιάσκου: Να φέρω το φλιτ;
Θανάσης Βέγγος: Τι φλιτ παιδάκι μου; Κλέφτες ειν΄ αυτοί, δεν είναι κατσαρίδες!

Μαρίκα Κρεβατά: Τι λέτε, θα κάνουμε τίποτα με το γιαταγάνι;
Θανάσης Βέγγος: Τι γιαταγάνι ειν΄ αυτό;
Μαρίκα Κρεβατά: Μου ΄χουνε πει, είναι γιαταγάνι της Επαναστάσεως. Το
είχε ο προπάππος μου!
Θανάσης Βέγγος: Α, ε, τότε θα κάνει.
Χλόη Λιάσκου: Ορίστε... Μα τι κάνετε;
Θανάσης Βέγγος: Έχει σκουριάσει. Δε βγαίνει! Έλα κοπέλα μου, για βάστα
από κει! [Προσπαθεί να το βγάλει από τη θήκη]
Μαρίκα Κρεβατά: Προσέξτε! Μη μου ξεκολλήσετε τη φούντα!

~~~

Φίλος: Θες να πεις δηλαδή ότι το Ρενάκι σ΄ αγαπάει;
Θανάσης Βέγγος: Απλώς μ΄ αγαπάει; Λέει Θανάσης και βγαίνει στο
μπαλκόνι και κρεμάει σημαίες!
Φίλος: Ώστε δηλαδή χώρισε οριστικά με τον Πανάγο το μπουρλότο;
Θανάσης Βέγγος: Τον Πανάγο το μπουρλότο;
Φίλος: Ναι μωρέ! Εκείνον που τσακώθηκε προχθές βράδυ στην ταβέρνα του
Λάζαρου και τραυμάτισε έξι πολίτες, δύο στρατιώτες, τρεις χωροφύλακες
κι οχτώ ναύτες!
Θανάσης Βέγγος: Και ποιος τους χώρισε; Η αεροπορία;
Φίλος: Άστα αυτά και πρόσεχε. Αν καθαρίσανε χαλάλι σου. Αν όμως δεν
καθαρίσανε θα στις φυλάξει και αλίμονό σου. Σε βλέπω να κρατάς το
κεφάλι σου και να πηγαίνεις περίπατο!

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΣ ΠΡΟΣ ΘΑΥΜΑΣΜΟΝ

Κάντε την παρακάτω άσκηση (ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΛΕΨΕΤΕ !!!)

       1.Διαλέξτε έναν αριθμό μεταξύ 1 και 9

       2.Πολλαπλασιάστε το με το 3

       3.Προσθέστε 3 και πολλαπλασιάστε το με το 3 πάλι

       4.Τώρα έχετε ένα νούμερο με 2 ή 3 αριθμούς.(πχ 123)

       5.Προσθέστε αυτούς τους αριθμούς (1+2+3=6)









τωρα πηγαινετε πιο χαμηλα στο μηνυμα και δειτε την σχετικη λιστα για να δειτε το ονομα του ανθρωπου που θεωρειτε ειδωλο και θαυμαζετε απολυτα


































       1.ΑΛΒΕΡΤΟΣ ΑΙΝΣΤΑΙΝ

       2.ΝΕΛΣΟΝ ΜΑΝΤΕΛΑ

       3.ΜΑΙΚΛ ΤΖΟΡΝΤΑΝ

       4.ΜΠΙΛ ΓΚΕΙΤΣ

       5.ΜΑΧΑΤΜΑ ΓΚΑΝΤΙ

       6.ΑΔΟΛΦΟΣ ΧΙΤΛΕΡ

       7.ΡΟΜΠΕΡΤ ΝΤΕ ΝΙΡΟ

       8.ΜΗΤΕΡΑ ΤΕΡΕΖΑ

       9. SUSPECT

       10.ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ

...σας ευχαριστω φιλοι μου!!!

με συγκινειτε!

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΫΦΑΝΤΗ

Οταν εμαθα για την ιστορια της Κατερινας Αϋφαντή δεν ηξερα αν επρεπε να γελασω ή να κλαψω. Να χαρω ή να στενοχωρηθω.

Η Κατερινα Αϋφαντή ειναι η νεοτερη ερευνητρια παγκοσμιως που επιχορηγηθηκε απο το ευρωπαϊκο συμβουλιο ερευνας και επελεγη μεταξυ 9.000 διαγωνιζομενων ερευνητων.

Η Κατερινα Αϋφαντη θα ηγηθει μιας ερευνας για τα νανοϋλικα στην ιατρικη και κυριως στη θεραπεια του καρκινου και των νευρολογικων ασθενειων.

Μια παραδοξη περιπτωση κοπελας που μολις στα 25 της χρονια ειναι ηδη διδακτωρ στο πανεπιστημιο του Γκρονιγκερ της Ολλανδιας και εχει μαστερ απο το πανεπιστημιο του Κεμπριτζ.

Η πλακα ειναι πως ενω εχει ζησει σε Αμερικη, Ολλανδια, Ρωσια, Αγγλια και Γαλλια για τις σπουδες της, οταν ηρθε η ωρα να επιλεξει το πανεπιστημιο που θα υλοποιουσε την ερευνα της, ολοι την παρακαλουσαν αλλα η Κατερινα προτιμησε το Αριστοτελειο Θεσσαλονικης!

Οσο για το αθανατο ελληνικο κρατος σε αυτη την κοπελα που ειναι ζωντανη διαφημιση για τη χωρα μας δεν εστειλε ουτε ενα συγχαρητηριο τηλεγραφημα! Μονο ο προεδρος της Δημοκρατιας της απηυθυνε προσκληση για μια συναντηση.

Εχω τη χαρα και κυριως την τιμη η Κατερινα να μου παραχωρησει την παρακατω συνεντευξη:

= =

Λοιπον Κατερινα. Εστω οτι απεναντι σου εχεις μια 

καλη κυρια που βλεπει στην τηλεοραση 

βαρυσημαντες εκπομπες οπως τον πρωινο καφε ή

καποιον που το μονο που ξερει να διαβαζει 

ειναι η αθλητικη εφημεριδα.

Οσο πιο απλα μπορεις, θελω να μας πεις 

με απλα λογια με τι ακριβως

ασχολεισαι και τι θελεις να πετυχεις.

Ασχολούμαι με ένα κόσμο που είναι ορατός 

μονάχα κάτω από πολύ ισχυρά μικροσκόπια. 

Προσπαθώ να τον καταλάβω και να τον 

χρησιμοποιήσω για το καλό όλων μας. 

Για παράδειγμα, να βρούμε καινούργια υλικά 

για να κατασκευάσουμε αρκετά μικρότερους 

βηματοδότες.  

τι ακριβως είναι τα νανοϋλικα;

Η ονομασία τους προέρχεται από 

την Ελληνική λέξη νάνο 

που σημαίνει πολύ μικρά. 

Είναι δομές και υλικά που έχουν μέγεθος 1 εκατομμύριο

φορές πιο μικρο από το μέτρο. 

Για παράδειγμα όσες φορές πιο μικρή είναι 

μία μπάλα ποδοσφαίρου από τη γη, 

τόσο πιο μικρή είναι μία νανο-σφαίρα 

από τη μπάλα ποδοσφαίρου. 

Στη νανο-κλίμακα οι ιδιότητες των υλικών αλλάζουν 

και αυτό προσπαθούμε να κατανοήσουμε.   

Προτιμησες το Αριστοτελειο πανεπιστημιο απο ολα οσα 

σε παρακαλουσαν να συνεχισεις

τις ερευνες σου. Το μετανοιωσες;

Μόλις το μετανοιώσω έχω το δικαίωμα από την Ευρωπαϊκή 

Επιτροπή να μεταφέρω

τη χρηματοδότηση μου σε άλλο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο. 

Αλλά ελπίζω να μη συμβεί κάτι τέτοιο. 

Στο Αριστοτελειο εισαι ευχαριστημενη απο τις υποδομες 

και τα μεσα που εχεις στη διαθεση σου;

Ο τομέας μηχανικής, του Γενικού Τμήματος 

της Πολυτεχνικής, στον οποίο ανήκω 

έχει τα πιο απαραίτητα που χρειάζομαι. 

Υπάρχουν ορισμένα μηχανήματα που δεν τα έχει, αλλά 

τα έχουν οι συνεργάτες μου στο εξωτερικό. 

Αν ολα πανε καλα, σε ποσα χρονια υπολογιζεις 

τα αποτελεσματα των ερευνων σου 

να βοηθησουν το κοινωνικο συνολο;

Κάθε έρευνα που γίνεται είναι σαν ένα ακόμη βήμα 

προς τον προορισμό. Το κάθε βήμα είναι χρήσιμο... 

Εγώ προχωράω ως ένα σημείο, μετά συνεχίζει 

κάποιος άλλος. 

Επομένως είναι δύσκολο να υπολογίζουμε 

χρονοδιαγράμματα.. 

Αυτή τη στιγμή, έχουμε παρασκευάσει κάτι υλικά 

για μπαταρίες Λιθίου,

 που με βάση τα πρώτα ηλεκτροχημικά πειράματα 

έχουν καταπληκτικές ιδιότητες, 

πρέπει να κάνουμε ακόμα μερικά πειράματα και αν πετύχουν 

θα μπορώ να σας πω πολύ ευχάριστα νέα.   

Ο πιο συντομος δρομος για τη θεραπεια του καρκινου 

ερχεται απο τα βλαστοκυτταρα ή απο τα νανοϋλικα;

Θα δούμε.. 

Για να έχουμε πάντως καλά αποτελέσματα 

από τη νανοτεχνολογία απαιτείται 

πολύ καλή συνεργασία μεταξύ γιατρών/βιολόγων

/φυσικών/χημικών/μηχανολόγων.. 

Κάτι που δεν είναι και πολύ εύκολο.

Σε συνεχεια της προηγουμενης ερωτησης, ολος ο πλανητης 

πιστεψε οτι 

ολες οι απαντησεις σε ανιατες ασθενειες θα ερχοταν απο τα

βλαστοκυτταρα. Γιατι μεχρι στιγμης δεν εχει γινει αυτο;

 Ειναι πολυ νωρις ή μηπως βγηκαν εμποδια 

που δεν ειχαμε υπολογισει;

Είναι πολύ νωρίς. Πάντως υπάρχουν ήδη 

πειραματικές θεραπείες που χρησιμοποιούν

βλαστοκύτταρα. 

Η μεχρι στιγμης ουσιαστικη υποστηριξη απο το ελληνικο 

κρατος στις ερευνες σου ποια ειναι;

Μέχρι στιγμής δεν είχα κάποια υποστήριξη. 

Η Ελλάδα είναι γενικά λίγο αργή στο να 

ανταποκρίνεται σε επιστημονικά θέματα, 

ελπίζω όμως πως στο κοντινό μέλλον 

θα λάβω κάποια βοήθεια. 

Ποιοι ειναι οι στοχοι και ποιες ειναι οι φιλοδοξιες σου;

Δεν μπορώ να πω πως είχα ποτέ φιλοδοξίες. 

Στόχος μου είναι να μπορώ να βοηθώ 

τους συνανθρώπους μέσα από την επιστήμη.

Μολις στα 25 σου, ένα καρο διακρισεις. Πως ξεκινησαν όλα αυτά;

Ποτε καταλαβες αυτό το ταλεντο και πως αποφασισες 

να αφοσιωθεις στην επιστημη;

Για να είμαι ειλικρινής, ποτέ δεν περιμενά όσα έγιναν. 

Μικρή δε μου άρεσε καθόλου το σχολείο και 

διάβαζα μονάχα για να μην πηγαίνω αδιάβαστη..

Ονειρευόμουν να γίνω καλλιτέχνης και ασχολιόμουνα 

με μπαλέτο, πιάνο (με δίδασκε η αγαπημένη μου θεία), 

χορωδία, ζωγραφική... 

Τύχαινε όμως να τελειώνω πρώτη στο σχολείο.. 

Όταν μου δόθηκε η ευκαιρία να ξεκινήσω

 το πανεπιστήμιο στα 16, όταν ήμουν στην Αμερική, 

δέχτηκα για να αποφύγω το σχολείο. 

Λόγω όμως τον υψηλών μου επιδόσεων 

και πολύ διαβάσματος 

τελείωσα στα 19 το πρώτο πτυχίο και πήρα 

υποτροφία για διδακτορικο. 

Διδακτορικό ήθελα να κάνω για να μάθω τις 

θεωρίες που είχε κάνει ο πατέρας μου 

στη μηχανική (εκείνος είναι καθηγητής παν/στημίου 

από 25 χρονών). Είχα πολύ ενθουσιασμό και έβλεπα 

την έρευνα σαν ένα μυστικό παιχνίδι 

κι έτσι προχώρησα πολύ δυναμικά. 

Και διαπίστωσα πως δεν μπορούσα να φανταστώ 

τον εαυτό μου να κάνει κάτι άλλο. 

Όταν ήμουνα στο Καίμπριτζ για διδακτορικό, 

δούλευα τόσο που κοιμόμουν ακόμη και στο γραφείο.   

υποστηριξη από τους γονεις σου είχες από την αρχη ή σε

αντιμετωπισαν επιφυλακτικά;

Ο πατέρας μου ταξίδευε πολύ λόγω της δουλειάς του. 

Η μητέρα μου όμως είχε αφησει τη δουλειά της 

(ζωγράφος στο Αρχαιολογικό μουσείο, 

έργα στην Εθνική Πινακοθήκη) για να κάνει οικογένεια. 

Σαν καλλιτέχνης που είναι βλέπει τη ζωή σαν παιχνίδι 

κι έτσι ποτέ δε με πίεσε για κάτι.. 

Αυτό που την ενδιέφερε ήταν να έχω αξίες και ηθική. 

Έτσι από τη μια είχα το παράδειγμα του πατέρα μου 

για την αγάπη προς την επιστήμη

κι απ΄την άλλη την καλλιτεχνική οπτική γωνία για τη ζωή. 

νοιωθεις ότι στερηθηκες κατι ως παιδι ή εφηβη;

Το να είμαι απόλυτα ξένοιαστη!! 

Πάντα ήθελα να είμαι εντάξει και σωστή σε όλα. 

τι σου λειπει;

Η απόλυτη ξενοιασιά!!

προλαβαινεις να εχεις χομπι; Αν ναι, ποια;

Ηρεμώ όταν παίζω πιάνο και όταν κάνω ορειβασία. 

Αν εβλεπες μπροστα σου τον πρωθυπουργο τι θα του ελεγες;

Να δημιουργήσει θέσεις στα Ελληνικά Παν/στήμια

για επιφανείς Έλληνες επιστήμονες 

του εξωτερικού, ωστέ να γνωρίσουν οι νέοι 

μία άλλη παιδεία.  

για ποιο πραγμα μετανοιωνεις περισσοτερο;

Που αγχώνομαι εύκολα, που στεναχωριέμαι... 

Η ζωή είναι τόσο προσωινή που είναι κρίμα 

να κολλάμε σε οτιδήποτε. 

ποιες προληψεις εχεις;

Δεν έχω.

ποια εν ζωη προσωπικοτητα θαυμαζεις;

Πάρα πολλούς ανθρώπους, 

αλλά κυρίως τον Πνευματικό μου. 

περιμενεις πως και πως....

Να δω τα αποτελέσματα του πειράματος που κάνω.

αν ειχες ένα μαγικο ραβδακι τι θα αλλαζες στη ζωη σου;

Τη γραφειοκρατία.

σε ποια ερωτηση θελεις να απαντησεις;

Ποιο είναι το αγαπημένο μου βιβλίο;

Το Jane Eyre.

εχεις ταξιδεψει σε πολλες χωρες. Ποια είναι η γνωμη

των ξενων για την Ελλαδα;

Την βλέπουν σαν μία πανέμορφη χώρα για διακοπές, 

αλλά χαοτική για δουλειά.

σε ποιες περιπτωσεις επιλεγεις να πεις ψεμματα;

Δε λέω.

γκατζετ που εχεις τρελα;

Lap-top.

η τελευταια φορα που δακρυσες;

Πριν απο 5 μέρες.

από το cd player σου δεν λειπει...

Η μουσική που συνθέτει ο αδελφός μου. 

ημερομηνια που θα σου μεινει αξεχαστη...

Είναι τόσες πολλές, δεν μπορώ να ξεχωρίσω μία.

τι δεν σου αρεσει στη δουλεια σου;

Που πρέπει μονίμως να επιβλέπω 

την κάθε εργασία που γίνεται στο group μου, 

γιατί αλλιώς θα γίνει στραβά. 

Είναι λίγο δύσκολο να ασχολούμαι με 5 ερευνητικά 

θέματα συγχρόνως. 

θεμα συζητησης που ξεχνιεσαι και μπορεις να μιλας για ωρες;

Για οτιδήποτε αγαπώ.

ποιοι ηταν οι παραγοντες που σε οδηγησαν εκει που εφτασες;

Η πίστη μου στο Θεό, η συμπαράσταση των γονιών μου 

και των καθηγητών μου, 

και βεβαίως η ΠΟΛΛΗ δουλειά. 

όταν τα βρισκεις σκουρα....

Αρχικά πελαγώνω, αλλά μετά προσπαθώ 

και σκέφτομαι κάτι ευχάριστο.

αγαπημενος ηθοποιος;

Μάλλον ο Daniel Day Lewis.

το νοημα της ζωης για σενα...

Χριστιανικό Ορθόδοξο.

Βαλε έναν τιτλο σε αυτή τη συνεντευξη

Λίγα λόγια από την Κατερίνα Αϋφαντή

Τη φραση «πνευματικα δικαιωματα» τη βαριεμαι και ως σκεψη.

Ότι θελετε παρτε, αντιγραψτε, κλεψτε, βαλτε τρουφα και καλη σας ορεξη.

Απλως απευθυνομενος στο φιλοτιμο σας, 
μπορειτε να αναφερετε ότι το πηρατε από το
www.suspectblog.gr

ΓΥΘΕΙΟ ΚΑΙ ΣΥΒΟΤΑ

Το Γύθειο είναι μια ομορφη παραθαλασσια πολη στην οποια μπορεις να συνδιασεις βολτες, διασκεδαση, ξεκουραση και περιηγησεις. Δυστυχως, πρεπει να εχεις αρκετα χρηματα γιατι δεν ειναι και η πλεον φτηνη περιοχη του κοσμου!

Τις καλυτερες φωτογραφιες που εβγαλα μπορειτε να τις δειτε εδώ:

http://picasaweb.google.com/mr.suspect/200803#

Στα Συβοτα είχα κανει μια ιδιαιτερη βολτα καθως σε 2 ωρες ειχε ενα καταπληκτικο απογευμα και μια καταρρακτωδη βροχη! Απο τους προορισμους της ηπειρωτικης Ελλαδας που δεν εχουν να ζηλεψουν τιποτα απο ενα νησι.

Τις καλυτερες φωτογραφιες που εβγαλα μπορειτε να τις δειτε εδώ:

http://picasaweb.google.com/mr.suspect/200802#

Και όπως ειπαμε!

Αν σας αρεσει καποια, μπορειτε να την κλεψετε ελευθερα. Τα πνευματικα δικαιωματα  δεν με ενδιαφερουν.  Απλως, απευθυνομενος στο φιλοτιμο σας, αν αποφασιστε καποια ή καποιες να τις διαδωσετε, μπορειτε να αναφερετε ότι την πηρατε από το www.suspectblog.gr
 

Οποτε λοιπον, βαλτε τις μουσικες που σας αρεσουν καθως θα τις χαζευετε και απολαυστε το σαν βιντεοκλιπ!

ΔΙΚΤΥΟ 21

Ειχα έναν φιλο ο οποιος μια μερα μου εκανε την εξης προταση:

«υποπτε θελω να παμε αποψε να παρακολουθησουμε μια ομιλια».

«τι ομιλια ρε Σακη;» ρωτησα με περιεργεια αλλα και επιφυλαξη.

«δεν σου λεω, θελω να με εμπιστευθεις»

Ε, η περιεργεια με νικησε και το μονο που ρωτησα ηταν αν θα είναι κλειδωμενες οι πορτες. 

Ακομα και σατανιστες να ηταν, θα ανοιγα την πορτα να φυγω.

Πηγαμε λοιπον σε ένα πολυτελες κεντρικο ξενοδοχειο. Κοσμος πολυς, χλιδες, οι κυριοι με γραβατες, οι κυριες με φορεματα φανταχτερα και από ότι ειδα για να μπουν σε μια μεγαλη αιθουσα πληρωναν παραβολο.

«Σακη αφενος πες μου τωρα τι είναι εδώ μεσα γιατι φευγω, αφετερου αν είναι να πληρωσω, μου τα κερνας»

«Εμεις δεν πληρωνουμε, με καλεσε ένα από τα κεφαλια, κατσε να τον βρω. Και… σε παρακαλω, δεν είναι τιποτα κακο, εμπιστευσου τον φιλο σου»

Το κεφαλι ηρθε μετα από λιγο να μας καλωσορισει και με κοιταξε αυστηρα. Ο φιλος σου Σακη δεν εχει το dress code… ειπε με μια χαρακτηριστικη σπασμενη φωνουλα.

«δεν ημουν προετοιμασμενος για αυτό» απαντησα και συνεχισα καπως αυστηρα και εγω, «αν αντιβαινει το πνευμα της ομηγυρης, μπορω να αποχωρησω ΑΜΕΣΑ» και στραβοκοιταξα αυστηρα τον κοστουμαρισμενο φιλο μου.

«όχι, όχι, μα τι λες, δεν πειραζει, ελα, ελα» εκανε η σπασμενη φωνουλα που πηγαζε από το κεφαλι. Μας επιασε την κουβεντα, αρχισε να εστιαζει σε μενα, να με ρωταει δημοσιογραφικο-ανακριτικα από το που δουλευω μεχρι το που βγαινω και μολις ακουσε τη λεξη «Γκαζι» σπινθηρισε το βλεμμα του…

Αρχισα να εκνευριζομαι γιατι οσο να ναι, οι γυναικες μου αρεσαν ανεκαθεν και ημουν σε χωρο που δεν ειχα ιδεα περι τινος προκειται και ειχα το «κεφαλι» να με περιτριγυριζει. Λεω στον φιλο μου, «παμε να κατσουμε για να βρουμε θεση μπροστα στην πιστα;»

Μας εβαλε λοιπον το κεφαλι και μολις μας εχασε από το πεδιο βολης του, με την υποσχεση ότι θα μας ερχονταν σε λιγο, βουταω από τη γραβατα τον φιλο μου:

«πες μου τι είναι εδώ μεσα γιατι τον ηπιες!»

Καταλαβε ότι η εμπιστοσυνη τελειωσε και ειπε μια λεξη:

- Amway….

Ηρεμησοανακουφιστηκοεβριζα.

Αφενος γιατι ηξερα με τι ειχα να κανω, αφετερου γιατι εχανα τον χρονο μου.

Τελοσπαντων, εδωσα τοπο στην οργη, ειπα να κατσω. Ηξερα ότι δεν θα το εκανα ποτε στη ζωη μου, οποτε ας το παρακολουθησω μια φορα. Εστω για να διευρυνω τα γνωστικα μου ενδιαφεροντα ή για μια καλη μπλογκ ιστορια.

Υποκλινομαι στην επιτομη του μαρκετινγκ και της ευφυιους αναλυσης της ψυχολογιας της αγελης. Το κολπο ηταν εξοργιστικα απλο.

Χλιδη σε ξενοδοχειο, δοση εταιρικης κουλτουρας τυπου ειμαστε ξεχωριστοι, μπριζωμενοι ομιλητες και διασπαρτοι κλακαδοροι στο πληθος. Θες δεν θες παρασυρεσαι! Όχι, δεν την πατησα, παρακολουθουσα προσεκτικα…

Οι ομιλητες αρχισαν να μιλανε με πολύ ενθουσιασμο, τοσο πολύ που ηταν ανυποφορος, για την εταιρεια, τις ευκαιριες που ειχαν οι κοινοι θνητοι να γινουν μεγιστανες, κοιταξτε σε αυτό το powerpoint πως ο φριτσουλας απεκτησε πενταοροφο με πισινα, γιατι όχι και εσυ, καλυτερος ο φριτσουλας; κοιτα ποσο ευκολο είναι και δωστου τα χειροκροτηματα και δωστου τα συνθηματα, κανε και εσυ το ονειρο σου μπορεις, ολοι ειμαστε μια ομαδα, μια γροθια, ζητω το δικτυο, ζητω η anway, ζητω το εθνος, ζητω ο νοθος αδερφος του Καλιαμαγκουρα.

Μετα παρουσιασαν καποιους επιτυχημενους για την προηγουμενη χρονια πωλητες. Συντονισμενα ( μου εκανε φοβερη εντυπωση αυτό, ουτε οργανωμενοι οπαδοι να ηταν ) χειροκροτηματα, ωραια powerpoint και βραβεια με μπραβο και εξαγγελιες μπονους.

Ξεκινησαμε με το γενικο και πριν μας πειτε ότι δεν γινεται, να! Αυτοι το εκαναν!

Μπορεις και εσυ!

Μετα ηρθε το βαρυ πυροβολικο.

Εφεραν μια γυναικα από χωρα της ανατολικης ευρωπης.  Στην amway δεν ξερω τι ακριβως εκανε αλλα στις μεγαλες παραγωγες εκπαιδευτικου κινηματογραφου που ετοιμαζω σχετικα με την αναπαραγωγη του ανθρωπου, ανετα θα της εδινα έναν πρωταγωνιστικο ρολο.

Οι ανθρωποι εχουν μελετησει τι σημαινει να μιλας σε ξενο κοινο.

Στην αρχη μας ειπε ποσο αγαπαει την Ελλαδα, ότι αφησε καθηκοντα και υποχρεωσεις για να ερθει σε μας τους λατρεμενους Ελληνες με την ιστορια, την κουλτουρα και τον πολιτισμο. Υποσχεθηκα στον εαυτο μου να πηγαινα αμεσως μετα να διαβασω λορδο Βυρωνα να δω ποιος από τους δυο ηταν τελικα μεγαλυτερος φιλελλην.

Συνεχισε με το ποσο φτωχικη ηταν η ζωη της. Πως ΔΕΝ της συμπαρασταθηκε κανεις από την οικογενεια της όταν τους ελεγε ότι θα πηγαινε να κατακτησει το ονειρο. Ποσο τρελη την ελεγαν. Αλλα τωρα… Τωρα είναι μεγαλη τρανη, key account, supervisor, administrator, ολο κατι τετοια ελεγε αλλα αυτά τα πολυεθνικα δεν τα καταλαβαινω. Μας ειπε για μαγικες διακοπες, για αστρονομικα εισοδηματα, για ταξιδια, για βασιλιαδες και ιπποτες.

Υστερα και από αυτό, το κλεισιμο της εκδηλωσης ηταν άλλη μια σουμα από κλακαδορικα χειροκροτηματα, συνθηματα τυπου impossible is nothing και η αυλαια επεσε με κεφι και χαρα.

Αμεσως μετα ηρθε το κεφαλι περιχαρης. Προτεινε ποτο. Απαντησα πως επρεπε να παω σε κατι γενεθλια. [ ΣΣ η καλυτερη δικαιολογια αποφυγης συναντησεων. ] Μετα μου ζητησε στοιχεια επικοινωνιας. Εκει απαντησα πως θα ερχομουν σε επαφη μεσω του Σακη. Καταλαβε. Δεν επεμεινε και φυγαμε. Ο Σακης μπορει να είναι λιγο αφελης αλλα βλαξ δεν είναι. Ηταν προβληματισμενος και με ρωτησε πως μου φανηκε.

Η απαντηση μου είναι η εξης:

Οι ανθρωποι αυτοι το ξερουν το κολπο και λειτουργουν με τη μεθοδο της πυραμιδας. Σου λενε ότι βαζοντας από κατω ανθρωπους, κερδιζεις χωρις κοπο. Σου δειχνουν και τους παραδεισους για να σε πεισουν ότι δεν είναι λογια του αερα! Μα και βεβαια, καποιοι από αυτους πλουτιζουν σε ποσοστο που ξεκιναει από το μηδεν και μετα την υποδιαστολη βαλτε ότι θελετε.  

Δεν γινεται όμως για ολους αυτό!

Σου τονωνουν την απληστια για να σε βαλουν στο δικτυο. Εδώ δεν εχουμε ορια, μπορεις να βγαλεις οσα θελεις. Από μονος σου μετα μπαινεις στο τριπακι να αγορασεις προϊοντα που δεν θα επαιρνες γιατι δεν τα χρειαζεσαι, να εκμεταλλευθεις οποια ανθρωπινη συναναστροφη εχεις φερνοντας σε δυσκολη θεση τους φιλους σου για να μπουν στο δικτυο. 

Για να σου αποφερουν όλα αυτά τα αμυθητα πλουτη που σου υποσχονται, μηπως μπορεις να φανταστεις ποσοι πρεπει να είναι από κατω σου που να αγοραζουν προϊοντα συνεχεια;  

Δεν ειδες το ποσο καλα στημενη ηταν η εκδηλωση;

Φαε ονειρο, οραμα, το ποσο ευκολο είναι, το ποσο τελειο είναι το συστημα που αν το ακολουθησεις πιστα θα επιτυχεις αλλα ξερει κανεις ποσα μελη ειχαν και ποσα μελη εχουν τωρα;

θελεις να μπεις στο τριπακι να δηλητηριασεις οποια σχεση εχεις μεχρι τωρα με τους ανθρωπους που γνωριζεις ( οικογενεια, φιλους, συναδελφους ) για να τους πιεσεις να μπουν στο δικτυο και μετα να τους πιεσεις να στρατολογησουν και αλλους και μετα να τους πιεζεις να αγοραζουν σταθερα τα προϊοντα της εταιρειας. Εισαι διατεθειμενος για τετοιο ψυχικο κοστος; 

Πιστευεις ότι οοοοοολοι αυτοι θα βαζουν συνεχεια μελη και οοοοοοοοολοι αυτοι θα αγοραζουν συνεχεια ώστε να παρεις αυριο μια μερσεντες από τις προμηθειες;

Μετα θελεις να εχεις την πλυση εγκεφαλου σαν το αποψινο με τα προβατακια που μαζευτηκαν εδώ αποψε;

Ακομα και η γκομενα που μας κουβαληθηκε, ξερεις αν οντως αυτά που λεει τα εχει κανει ή αν την πληρωσαν για να υποδυθει τη Λιζ Τεηλορ;

Ο Σακης φανηκε προβληματισμενος και δεν συνεχισαμε την κουβεντα επι του θεματος. Τον εκδικηθηκα γιατι στο εστιατοριο παρηγγειλα ότι ακριβοτερο υπηρχε και όταν επεστρεψα στο σπιτι του εστειλα και την ταφοπλακα με το διαφωτιστικο λινκ το οποιο και σας προτεινω: 

http://www.geocities.com/apatesgr/

ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΑΛΒΕΡΤΗΣ

Ο Αλβέρτης θα μείνει στην ιστορια του ελληνικού αθλητισμού για τους τίτλους που κατέκτησε και στην καρδιά των οπαδών του Παναθηναϊκού ως ο μεγαλύτερος αρχηγός από όλα τα τμήματα του συλλόγου.

Με εξαίρεση τους φετινούς τίτλους στους οποιους είχε τη συγκλονιστική συμμετοχή των 3 λεπτών, σε όλους τους υπόλοιπους ο Αλβέρτης είχε σημαντική παρουσία.

Στο δικό μου σκέπτεσθαι ο γεννηθείς το 1974 παίκτης ( που μοιάζει για 45 ετών ) θα μείνει γιατί εγκαινίασε μια καινούρια κατηγορία αθλητή κάνοντας μια βουτιά στο παρελθόν.

Η ΕΥΦΥΗΣ ΣΤΑΣΙΜΟΤΗΤΑ.

Θυμάμαι πριν από πολλά χρόνια όταν έκαναν δυναμικό μπάσιμο οι μικροί το δέμας αφοι γιαννακόπουλοι και απέκτησαν τα 3 μεγαλύτερα τοτε ταλέντα του ελληνικού μπάσκετ. Αλβέρτης, Μυριούνης και Οικονόμου. Την καλύτερη καριέρα την έκανε ο λιγότερο ταλαντούχος από αυτούς, ο Φραγκίσκος. Ο Μυριούνης προτίμησε το ουίσκι, ο Οικονόμου εφερνε βόλτες από ομάδα σε ομάδα και ο Αλβέρτης που έμεινε, δοξάστηκε περισσότερο από όλους. Πιστεύω πως από τους παίκτες της γενιάς του που έπαιξαν σε υψηλό επίπεδο, ο Φράγκι ήταν ο χειρότερος. Στο τέλος όμως βγήκε πρώτος μάγκας καθώς δεν έκανε τον Φιλέα Φογκ και δεν άφησε τον εαυτό του να τεμπελιάσει. Δούλευε το σουτ του και αυτό του έδωσε ότι έχει καταφέρει σήμερα. Οι άλλοι ήξεραν καλύτερο μπάσκετ αλλα τι να το κάνεις…

Ναι, τον ευνόησε η συγκυρία να πέσει στην εποχή που ο ΠΑΟ έστησε την αυτοκρατορία του στο ελληνικό και ευρωπαϊκο μπασκετ. Η ευφυής στασιμότητα όμως ώθησε τον Αλβέρτη ώστε να δουλέψει ένα στοιχείο και μονο, το σουτ, να μη δημιουργεί προβλήματα με τη συμπεριφορά του και να δρέψει τιμές και χρήματα.

Κατά τα παλαιά ετη είχαμε τους παίκτες σημαίες που δεν άλλαζαν εύκολα ομάδα αλλα και δεν είχαν πλουσιοπάροχες αμοιβές. Οπότε δεν έμπαιναν καν στον κόπο της μετακίνησης. Σημέρα μπορεί οι παλαίμαχοι να λένε για αξίες αλλα αν είχαν αντίστοιχες με τις σημερινές αμοιβές, θα έφευγαν τρέχοντας.  Στον επαγγελματικό αθλητισμό και με το άνοιγμα των συνόρων, εδυσαν «οι αξίες» και ανέτειλαν οι ταχείες μετακινήσεις προς άγραν χρήματος. Ο Αλβέρτης δεν μπήκε καν σε αυτόν τον πειρασμό. Συνέχισε να δουλεύει το σουτ του, δεν ασχολήθηκε με κατι άλλο να βελτιωθεί και παρέμεινε στην ομάδα βάζοντας στη συλλογή του μετάλλια.

Το αξιοπερίεργο είναι πως η ευφυής στασιμότητα του Αλβέρτη εχει δημιουργήσει σχολή στον Παναθηναϊκό. Ο χαρισματικός σκόρερ Χατζηβρέττας μετετραπη σε χαμάλη πολυτελείας βγάζοντας ρίζες με την πράσινη φανέλα. Ο Σπανούλης μετα τη βόλτα στην αμερική γύρισε στη θαλπωρή του τριφυλλιού, ο Διαμαντίδης δεν μπήκε καν στον κόπο της βόλτας, ο Τσαρτσαρης ολο ένα και χειροτερευει, ο Περπέρογλου δεν μου φαίνεται ιδιαίτερα ανήσυχος, ο Φώτσης βαρέθηκε το κρύο της Ρωσίας και ξαναγύρισε και δεν ξερω αν το καταλάβατε αλλά μόλις σας αναφέρθηκα στη μισή Εθνική Ελλάδος!

Μπορεί να αντιτείνει κάποιος πως οι συγκεκριμένοι παίκτες δεν είχαν και πολλές επιλογές στην Ελλάδα. Ο Ολυμπιακός τα τελευταία 2 χρόνια κάνει μια πραγματικά σοβαρή προσπάθεια και ολοι οι υπόλοιποι δεν μπορούν να πλησιάσουν τα παχυλά συμβόλαια του Παναθηναϊκου. Εκ πρώτης όψεως σωστο, αλλά δεν βλέπω φιλοδοξιες όπως η παρουσια στο καλυτερο πρωταθλημα της Ευρωπης, το ισπανικό ή η συμμετοχη στην άλλη οχθη του Ατλαντικου.

Μπορει να λεμε για την ψαλιδα που κλείνει αλλα οι περσινοι αγωνες του ΠΑΟ με ομάδες του ΝΒΑ κατέδειξαν ότι είμαστε πίσω.

Ετσι λοιπόν εχουμε την ευφυή στασιμότητα που λεει ότι αράζουμε σε μια εύρωστη ομάδα, κανουμε τα απαραίτητα, δεν ξετρελαινόμαστε να δουλέψουμε και άλλα στοιχεία ( μοναδική εξαίρεση ο Διαμαντίδης στο σουτ ) βρίσκουμε έναν εύρωστο σύλλογο και …αρααααααααααααζουμε!

ΠΟΘΟΣ

Μια μερα, σε μια κατασταση ονειρων, επιθυμιων και ποθων, λεγαμε με έναν φιλο τη ζωη που θα θελαμε να κανουμε. Ας πουμε ότι τα χρηματα δεν τα ειχαμε αναγκη και θα μπορουσαμε να ζησουμε αυτά που πραγματικα θελουμε και ονειρευομαστε.

Πιστευω ότι η εργασια είναι φθορα. Εχω δουλεψει πολλα χρονια στη ζωη μου, εξακολουθω να το κανω, αλλα αν μπορουσα να απαλλαγω από αυτό το καθηκον, χωρις κοστος βεβαια, θα το εκανα την επομενη στιγμη.

Η ιδανικη μερα για μενα θα ηταν η εξης:

Θα ξυπνουσα καποια στιγμη. Εχει τυχει να λατρεψω το εγερτηριο νωρις νωρις το πρωι αλλα επειδη ειμαι σκοτεινος τυπος, μαλλον θα το αφηνα για αργοτερα.

Πρωινος καφες, οι μουσικες μου και η περιηγηση στον παγκοσμιο ιστος προς ενημερωση. Διαβασμα, μελετη, ενημερωση.

Το μεσημερι θα εγραφα. Ανα τους αιωνες που περιηγουμαι στον πλανητη σας, εχω διαπιστωσει πως το μεσημερι γραφω τα καλυτεροτερα μου.

Το απογευμα θα μοιραζα τις δραστηριοτητες μου. Ειτε στον αθλητισμο, ειτε σε διαφορων τυπων σεμιναρια που μου φαινονται ενδιαφεροντα. Από το μαρκετινγκ στην ορθοφωνια και από τις θεατρικες σπουδες σε crises management, μεχρι και μαθηματα επικινδυνης οδηγησης θα παρακολουθουσα! Όχι με σκοπο να κανω τον ηθοποιο ή τον τραγουδιαρη ή τον προεδρο σε μια εταιρεια. Κουραστικη φθορα και ματαιοδοξιες. Πιστευω όμως πως είναι εξαιρετικα ενδιαφερον για τη δικη μου καλλιεργεια να παρω οσες περισσοτερες γνωσεις μπορω.

Το βραδι φυσικα, κινηματογραφος, θεατρο, εκθεσεις, παρεα, εξοδος και τα συναφη.

Μερικες μακρινες επιδιωξεις που εχω;

Να γυρισω ολη την Ελλαδα. Δεν ξετρελαινομαι να παω στο εξωτερικο. Αν γνωρισω πρωτα την πατριδα μου, μετα καμια αντιρρηση, αλλα είναι τοσο ποικιλη και πολυπλοκη η χωρα μας που δεν ξερω αν θα μου μεινει χρονος.

Να τελειοποιησω τα γαλλικα μου που τα αφησα στη μεση και να μαθω ιταλικα. Όχι γιατι είναι η αγαπημενη μου γλωσσα αλλα είναι η πιο ευκολη προς εκμαθηση.

Να μαθω ένα μουσικο οργανο. Όχι να φτασω σε επιπεδα Καβακου, απλως να ξερω μερικα βασικα και αν ακουσω μια μελωδια να μπορω να την μεταφερω.

Αυτά σε γενικες γραμμες.

Δοξαζω τον θεο καθως αρκετα από τα ανωτερω τα κανω ηδη…

Εξαλλου, ομορφα ονειρα, ομορφα καιγονται….

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΤΕΣΤ

Διαφορα ψυχολογικα τεστ και γριφους που κατά καιρους εχει παρει το βλεμμα μου στον παγκοσμιο ιστο, μου αρεσει να τα συλλεγω και να τα μαθαινω για δυο λογους.

Αφενος γιατι είναι σε μεγαλο βαθμο ευστοχα, αφετερου για λογους κοινωνικους.

Βγαινεις εξω με μια κοπελα. Καποια στιγμη κολλαει η συζητηση. Θελεις κατι να πεις αλλα νοιωθεις πως δεν. Πετας ένα τεστακι και κανεις το ματς ενδιαφερον.

Φετος το καλοκαιρι βρεθηκα παρεα με μεχρι εκεινη την ωρα, αγνωστους. Εκει που πιναμε μπυρες χωρις πολλα πολλα και μιλαγαν μονο οσοι γνωριζονταν μεταξυ τους, εγινα το κεντρο της παρεας με τη συμμετοχη ολων, τους αρεσε τοσο πολυ και στο τελος δεν με αφηναν να φυγω!

Δεν το γραφω για να πουλησω μουρη, αυτό πια είναι εμφυτο ( όταν γινομαι τοσο ψωνιο, ουτε εγω δεν με αντεχω ) αλλα σας προτεινω να εχετε στη φαρετρα σας μερικα. Είναι πρωτοτυπο να κρατας το ενδιαφερον μιας παρεας με παιχνιδια μεν, που σε πολλες περιπτωσεις αποκαλυπτουν χαρακτηρες δε….

Ετσι λοιπον για λογους ομαδοποιησης, για να μη σας κουραζω, κατά το παρελθον εχω γραψει αυτά τα τεστ  

http://suspect-enjoys-the-silence.blogspot.com/2006/11/blog-post_116268536592095705.html

http://suspect-enjoys-the-silence.blogspot.com/2005/10/blog-post_112902057284255972.html

http://suspect-enjoys-the-silence.blogspot.com/2007/03/blog-post_8374.html

http://suspect-enjoys-the-silence.blogspot.com/2005/10/blog-post_11.html

http://suspect-enjoys-the-silence.blogspot.com/2005/09/blog-post_112686849514563008.html

Και αυτους τους γριφους.

http://suspect-enjoys-the-silence.blogspot.com/2005/09/blog-post_112656649930655019.html

Η φιλη μου Ελενη, μου εστειλε και άλλο ένα και περιχαρης σας το παραθετω:

Περπατάτε σε ένα δάσος. Περιγράψτε το δάσος.

Εκεί που κάνετε τη βόλτα σας μια αρκούδα εμφανίζεται μπροστά σας. Τι κάνετε?

Αφού ξεφύγετε απ το κίνδυνο, βρίσκετε κατάχαμα ένα κλειδί. Πείτε πώς είναι και τι ανοίγει.

Στη συνέχεια βρίσκεστε μπροστά από μια λίμνη. περιγράψτε την. ( μικρη, μεγαλη, ταραγμενη, ηρεμη, καθαρο νερο, βρωμικο νερο )

Εκεί που περπατάτε πάλι, ένα ζώο εμφανίζεται μπροστά σας. Τι είναι?

Τώρα, έχετε φτάσει σε ένα σπίτι. Περιγραψτε σε γενικες γραμμες το σπιτι. Μεγεθος -  υλικο κατασκευης

Γύρω απ το σπίτι υπάρχει ένας φράχτης. Πείτε αν είναι ψηλός ή χαμηλός δηλ αν είστε σε θέση να δείτε απ έξω.

Και τέλος πείτε τι βλέπετε έξω απ τον φράχτη.

Game analysis:

Το δάσος και η κίνηση μέσα σ αυτό δείχνουν το πόσο κοινωνικοί είμαστε

Για παράδειγμα ελαφάκια, λαγουδάκια, ρυάκια κτλ δείχνουν άνθρωπο κοινωνικό, όπως επίσης το πυκνό δάσος. Τα τυχόν δρομάκια δείχνουν ανθρώπους που αναζητούν την επικοινωνία με τους άλλους.

Η αρκούδα και το πώς αντιδρούμε δείχνει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα μας.

Αντιδράσεις όπως το ‘’τρέχω να σωθώ’’ ή ‘’φοβάμαι’’ δείχνουν ότι προσπαθούμε να τα αποφύγουμε.

Άλλο παράδειγμα είναι το ότι μένει κάποιος ακίνητος και ψύχραιμος, το οποίο είναι και ο σωστός τρόπος για να μη γίνεις γεύμα της αρκούδας επομένως δείχνει άνθρωπο που ξέρει να βρίσκει τις σωστές λύσεις.

Ακόμη και το ‘’κάνω την προσευχή μου’’ είναι τρόπος που δείχνει ότι τα αφήνουμε σε Άλλον.

Πάμε στο κλειδί και στο τι ανοίγει που έχει να κάνει με τις άξιες μας. Αν μιλάμε για ένα κλειδί χρυσό ή ασημί που ανοίγει κάτι πολύτιμο, (την πόρτα ενός σπιτιού, ένα μπαούλο κτλ) έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους  που έχουν προτεραιότητα τους τις άξιες τους. Κλειδιά σκουριασμένα τα οποία πιθανώς να μην ανοίγουν τίποτα αντιπροσωπεύουν αυτούς  που δεν τις έχουν και πολύ ψηλά 

..Άλλα κλειδιά πιο καινούργια συμβολίζουν σύγχρονες αξίες (π.χ. καριέρα )

Η λίμνη τώρα συμβολίζει την ψυχή μας.

Το πόσο καθαρό είναι  το νερό δείχνει αντίστοιχα το πόσο καθαρή είναι η ψυχή μας όταν μπορούμε να δούμε τον πάτο της λίμνης σημαίνει ότι αφήνουμε τους γύρω να δούνε μέσα μας,

όταν καθρεφτίζονται δέντρα στα νερά της έχουμε ανθρώπους οι οποίοι είναι πολύ δοτικοί. Νούφαρα και ζωάκια πάνω στη λίμνη είναι τα στολίδια της ψυχής μας.. αρετες, χαρίσματα..

Το ζώο που πετάγεται μπροστά μας είναι το πώς θα περιγράφαμε τον εαυτό μας κάθε ζώο αντιπροσωπεύει κάτι:

για παράδειγμα: το ελάφι είναι λεπτεπίλεπτο, περήφανο, διακριτικό, μια γάτα πονηρή, ναζιάρα, χαδιάρα, ένας σκίουρος είναι χαριτωμένος, ένα λιοντάρι αντιπροσωπεύει δύναμη, περηφάνια, εξουσία ένα σκύλος είναι πιστός, φιλικός, προστατευτικός κτλ

Το σπίτι που περιγράψατε είναι το είναι το σπίτι των ονείρων σας

Και πάμε και στον φράκτη που είναι κάπως μπερδεμένα τα πράγματα…Ο φράχτης φίλοι μου συμβολίζει την άποψη μας για τον θάνατο..

Αν ο φράκτης είναι ψηλός ώστε να μη βλέπεις απ έξω σημαίνει ότι δεν έχεις σκεφτεί την έννοια του θανάτου..

Αυτοί που απάντησαν ότι ο φράκτης είναι χαμηλός έχουν σκεφτεί ακόμη και φιλοσοφήσει για το θάνατο.

Αν αυτό που βλέπετε απ έξω έχει ξεκάθαρη δομή π.χ. ένα λιβάδι, θάλασσα, ένα δρόμο, ένα χωριό πάει να πει ότι έχετε μια σαφή εικόνα για το θάνατο  Αν τώρα βλέπετε, ψηλά δέντρα, σκοτεινό δασός και αλλά που έχουν ένα θαμπό χρώμα, πάει να πει ότι εν έχετε ξεκάθαρη εικόνα για την έννοια του θανάτου.. δηλαδή δεν γνωρίζετε και πολλά γύρω απ αυτό το θέμα

Οι απαντήσεις που δόθηκαν ως παραδείγματα είναι απαντήσεις που έδωσαν  ανυποψίαστοι φίλοι που δέχτηκαν να γίνουν πειραματόζωα.

Ένα άλλο, εξυπνο τεστακι, ο μυθος λεει πως χρησιμοποιηθηκε σε επαγγελματικη συνεντευξη. Δεν το πιστευω αλλα είναι ευφυες:

Eίσαι στο αυτοκίνητο και οδηγείς ενώ έξω βρέχει καταρρακτωδώς, ριχνει τρομερο χαλαζι, κεραυνους, ότι χειροτερο μπορεις να φανταστεις! .
 
Περνάς  από μια στάση λεωφορείου όπου συναντάς τρία
άτομα να περιμένουν :

1. Μια γριούλα που πεθαίνει.
2. Ένα φίλο από τα παλιά που σου έσωσε κάποτε τη ζωή.
3. Τη γυναίκα/άντρα των ονείρων σου.

Ποιον θα έπαιρνες μαζί σου στο αυτοκίνητο, λαμβάνοντας υπόψη ότι χωράει
μόνο ένα άτομο ?

Βρίσκεσαι σε ένα ηθικό δίλλημα το οποίο έθεσαν  κάποτε σε μια επαγγελματική
συνέντευξη. Θα  μπορούσες να πάρεις τη γριούλα, γιατί έμοιαζε να
πεθαίνει και έτσι να τη σώσεις ή τον παλιό σου φίλο που  κάποτε σου έσωσε τη
ζωή. Ωστόσο, ίσως να μην ξανασυναντούσες ποτέ τη γυναίκα/άντρα της ζωής σου.


Ο υποψήφιος που τελικά προσέλαβαν είπε «Θα έδινα τα κλειδιά του αυτοκινήτου στον φίλο μου και θα του ζητούσα να πάει τη γριούλα στο νοσοκομείο, ενώ εγώ θα έμενα περιμένοντας το λεωφορείο με τη γυναίκα/άντρα των ονείρων μου».

Και ένα τελευταιο που μου φαινεται λιγο βαρυγδουπο αλλα το καταχωρω για λογους αρχειου

Ένα ψυχολογικό τεστ το οποίο είναι η αρχή ενός μακρύσκελους τέστ που έγινε στο πανεπιστήμιο του Καναδά απο ένα κορυφαίο καθηγητή-ερευνητή ψυχολογίας (M.G.fherner).Το τέστ αυτό (αν και δε φαινεται στο σημειο αυτο) εγινε με σκοπό να αποδείξει τον επηρεασμό της δόμησης του σώματος στον ψυχισμό..Με πιο απλα λόγια το πόσο επηρεάζει η εξωτερική εμφάνιση τού άλλου την ψυχολογική μας διάθεση όχι ερωτικά μα σε οποιαδήποτε κατάσταση...

Λοιπόν.......

Ξυπνάτε ξαφνικά σ'ενα πολύ σκοτεινο δωμάτιο......

Το δωμάτιο ειναι τέραστιο θα έλεγα καλύτερα σαν ένα μεγάλο σπίτι χωρίς μεσοτοιχίες...

Δέν ξερετε γιατί και πώς είστε εκει μέσα......Καταλαβαίνετε ότι

τα ρούχα που φόρατε δεν είναι δικά σας.......Είστε πάρα πολύ ιδρωμένοι παρ'ολο που το δωμάτιο ειναι κρύο και τα ρούχα που φοράτε ελαφριά.....Θέλετε να φωνάξετε μα φοβάστε να το κάνετε...νομίζετε πως κάποιος θα ακούσει οτι ξυπνήσατε και θα έρθει να σας κάνει κακό.....

Μένετε λοιπόν αγχωμένοι μέσα στην ένταση προσπαθώντας να εξηγήσετε κάτι έστω και το παραμικρό μα τίποτα δεν φτάνει τη λογική σας.....

Όπως είπα και πρίν το δωμάτιο είναι πάρα πολυ σκοτεινό...Όμως στο βάθος αρκετά μακρυά ένα μικρό φως απάλυνει το απόλυτο σκοτάδι απο τη χαραμάδα μιας πόρτας...

Θέλετε να πάτε εκεί,έστω για ένα δευτερόλεπτο...

Κάτι μέσα σας σας λέει για εκεί....κατι μέσα σας σας κάνει να ξεκίνησετε για εκείνο το φώς...Νίωθετε πως εκει μεσα κάθεται ένα και μόνο ένα άτομο το οποίο αγαπάτε και οτι αυτο το άτομο έχει έρθει εκεί για ένα και μόνο σκοπό...όχι για σας λυτρώσει μα για να σας πει μία και μόνο μία λέξη και μετά να χαθεί...Δε σας πειράζει όμως αυτό...εσείς απλά θέλετε να ακούσετε αυτή τη λέξη..αυτή η λέξη θα είναι η λυτρωσή σας....αυτη η λέξη θα σας διώξει κάθε φοβο..

Πόιο άτομο θα θέλατε να είναι αυτο?

Ποια λέξη θα θέλατε να ακούσετε απο το στόμα του?

Τι ρουχα φαντάζεστε οτι φοράτε?

Πως φαντάζεστε το δωμάτιο?

έξω τι είναι μέρα ή νυχτα?

Γιατί βρισκεστε εκεί?

ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ!!

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Ο σεναριογράφος λοιπόν μας τοποθετεί σε μια σκοτεινή κατασταση,αποσκοπώντας έτσι να τονίσει μια μοναδίκη στιγμή της "ζωής" μας: Την αμέσως πρώτη μετά το τέλος της..

Ναι λοίπον βρισκόμαστε στο πρώτο στάδιο του θανάτου μας..Για κάποιο λόγο έχουμε πεθάνει(το δωματιο είναι κρύο μα δε κρυώνουμε),Ξέρουμε οτι κάτι δε πάει καλά ομώς δεν έχουμε την νοητική υποδομή να το συνειδητοποιήσουμε.Δεν είμαστε φορείς έντονων αναμνήσεων παρα μόνο συναισθημάτων αυτοεπιβίωσης και προσαρμογής στο νέο μας περιβάλλον..Κάθε ψυχική μας δύναμη λειτουργεί μόνο για τον εγκλιματισμό και τη νόηση της νέας μας κατάστασης.

ΤΟ ΑΤΟΜΟ

Ο σεναριογράφος λοιπόν εδώ λοιπον γίνεται καλός μαζί μας προσφέροντας μας μια μοναδική ευκαιρία..Τη συνάντηση ενός πολυαγαπημένου μας προσώπου Κανοντας μας έτσι να ξεχαστούμε απο κάθε τι τρομακτικό και πρωτογνωρο που συναντάμε στο νέο μας περιβάλλον..Όλοι έχουμε την αίσθηση οτι είναι η τελευταία φορά που αντικρύζουμε αυτο το άτομο μα όπως οι περισσότεροι θα καταλάβατε και θα νιώσατε αυτο δε μας ενοχλεί,δε μας στενοχωρεί.Μια του λέξη μόνο μας φτάνει να μας κάνει να ξεχαστούμε απο όλο αυτο τον εφιάλτη και να νιώσουμε αδιαφορία για κάθε τι που πρόκειται να συνάντησουμε..Αυτό το άτομο λοιπόν ειναι το άτομο που αγαπάμε ή εμπιστευόμαστε η και τα δύο όσο κάθε τι στη ζωή μας..Είναι το μονάδικό άτομο που θα θέλαμε να συναντησούμε σε αυτή τη στιγμή της καινούριας μας "ζωής" έστω και για μια μόνο φορά.....

Η ΛΕΞΗ

Όσο καλός γινεται μαζί μας ο σεναριογράφος λοιπόν τόσο σκλήρος μετατρέπεται περιορίζοντας την επαφή μας με το αγαπημένο μας πρόσωπο σε μια μόνο λέξη....

Οι λέξεις λοιπόν που είπαμε δηλώνουν τα έξης:

1)Κάτι που λαχταρούσαμε να ακούσουμε απο το συγκέκριμενο πρόσωπο μα οι εγωισμοί ή άλλες συνθήκες της καθημερινότητας του απαγόρευαν να ξεστομιστεί...

2)Κάτι που ακούγαμε και νιώθαμε καθημερινά απο το συγκεκριμένο άτομο και μας άρεσε τόσο που μας έκανε να ζουμέ μόνο γι αυτο ώστε να είναι και το τελευταίο πράγμα που θα θελήσουμε να παρουμε μαζί μας.

3)Κάτι που θα έπρεπε να ειχαμε πει εμείς στο συγκεκριμένο πρόσωπο μα δεν το είπαμε ποτέ.........

(Τα άτομα της περίπτωσης 2 είναι και οι πιο ευτυχισμένοι)

ΤΑ ΡΟΥΧΑ

Τά ρούχα που φανταζόμαστε οτι μας συνοδευόυν λοιπόν στο θανατό μας εκφράζουν το οικονομικό επίπεδο της βιολογικής μας ζωής....ή ακομα και το πόσο "κακομαθημένοι" είμασταν ώς "ζωντανοί "

'Αλλοι αδιαφόρουν αν στη κατασταση που βρίσκονται θα είναι γυμνοι,ξεσκισμένοι,σκονισμένοι και άλλοι φαντάζονται τον εαυτό τους με μεταξωτά λευκα φορέματα,φτερα κ.α. τετοιά...

ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ

Το δωμάτιο είναι ένα κομμάτι δύσκολο να περιγραφεί....

Έχει να κάνει με την συνειδησιακή μας ισορροπία....

Δηλώνει με ένα ξεχωριστό τροπο το καλό και το κακό μεσα μας.Το δωμάτιο είναι το αποτέλεσμά των τύψεων μας ώς ζώντες άνθρωποί..Δε μας ανέφερε κανείς οτι το δωμάτιο είναι τρομακτικο γεμάτο υγρασία και ανατριχιαστικά αντικείμενα..Το μόνο που αναφέρθηκε είναι σκοτείνο απου σκοτείνο δε σημαίνει και τρομάχτικο..Ενα αρμονικό σκοτάδι δεν είναι φρικιαστικό...

Ετσι λοίπον καθένας ανάλογα με τις συνειδησιακές του ανησυχίες κατατάσσει τον εαυτό του στο ανάλογο δωμάτιο..

ΜΕΡΑ Η ΝΥΧΤΑ

Θέλοντας ο καθηγητής να κατανοήσει τη λαχτάρα μας για τη ζωή επινόησε την κατάσταση του φωτός εκτός δωματίου...

Τό "έξω" λοιπόν ειναι η ΖΩΗ...οποίου το μυαλό έπλασε τη ζωη φωτείνη (δηλ ημέρα) δηλώνει πως η ζωή του είχε νόημα και σκοπό και νιώθει πως είναι αδικημένος να είναι κλεισμένος στο σκοτάδι...Όποιου το μυαλό ενεπλασε το σκότος πρέπει να βρεί περισσότερα ενδιαφέροντα στη ζωή του....Ειναι σαν να μην είχε διαφορά η μία κατάσταση απο την άλλη..Σαν να λεει :Ε σιγά δεν άλλαξε και τίποτα......

ΓΙΑΤΙ ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ΕΚΕΙ...

Αυτό το κομμάτι έχει να κάνει καθάρα με την αξιολόγηση της φαντασίας του καθενός..Δεν υπαρχει ερμηνεία για τις απαντήσεις αυτές και αποσκοπεί μονο στη λειτουργία της σκέψης......

Ακούστε τι απάντησε μια 25χρονή κοπέλα οταν ρωτήθηκε τις παραπάνω ερωτήσεις......

Πρόσωπο: Παναγία

Λέξη: Θέατρο

Ρούχα: Ένα λευκό μανδύα

Δωμάτιο: Ενα τεράστιο δωμάτιο με τα παιδικά μου πράγματα στην άκρη μαζεμένα (σαν να μετακομίζω)

Εξω: Μέρα αλλα σε λίγο νυχτώνει....

Γιατι: Γιατι δεν έκανα όσα έπρεπε να κάνω..Είναι η τιμωρία μου....

Όπως καταλαβαίνετε στηρίζει την εμπιστοσύνη του σε κάτι τόσο Αγιο που καλείται Πανάγιο..Η λέξη που λαχταράει να ακούσει είναι το θέατρο...Στην αρχή θεώρησα πως θέλει να ακούσει μια λέξη που δηλώνει μια ψεύτικη κατάσταση απο ένα άγιο πρόσωπο μα γελώντας με διέψευσε όταν μου περιέγραψε τη λαχτάρα της να γίνει ηθοποιός....

Μιλούσε για το θέατρο και έκλαιγε.....Ενιώθε πως έχει κάτι μέσα της που πρέπει να το μοιράστει με ένα κοινό που θα τη χειροκροτήσει..Το χειροκρότημα μου είπε θέλει να είναι η ανταμοιβή της...Μου ανέφερε επίσης πως έχει ένα μοναδικό τροπο στο να προσφέρει γέλιο μα και κλάμα....ένα μοναδικό τρόπο να σε κερδίσει με τα μάτια τής...να μπεί αναμεσά σου και να σε κάνει να τη χαζεύεις.....Μα αυτο δε θέλει να το μοιραστει με έναν δύο.....

Θέλει να το μοιράστει με το πλήθος που αποτελεί το κοινό ενός θεάτρου.......Το δωμάτιο που περιέγραψε δηλώνει την αθωωτητά της....Το κοριτσάκι που είναι κρυμμένο μέσα της...Το κοριτσακι αυτό με το μελίρρυτο χαμόγελο....Το (σε λίγο νυχτώνει) θέλει να δηλώσει αργοπορία στο προορισμό της....και όπως και πιο κάτω αναφέρει δεν έκανα αυτο που έπρεπε να κάνω και τώρα δεν προλαβαίνω...

Νυχτωσε............

ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ

Να χαμε να λεγαμε και χαβαλες να γινεται.

Δημοσιευθηκαν  λοιπον τα κομματα που θα λαβουν στην εκλογικη αναμετρηση που η προσφορα της στο κοινωνικο συνολο εξαντλειται στις αδειες των ετεροδημοτων.

Επειδη μου εκαναν εντυπωση τα κομματα και οι παραταξεις, επειδη ο Ελλην πρεπει να είναι προεδρος παντου, επειδη ειμαστε μια χουφτα ανθρωποι και κατεβαζουμε 33 ολοκληρα κομματα, θελω να κανω μερικα σχολια…

Νέα Δημοκρατία (Κ. Καραμανλής),

Α! Εσεις που επανιδρυσατε το κρατος ε;

Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑ.ΣΟ.Κ.) (Γ. Παπανδρέου),

Εσεις πρεπει να ειστε αυτοι που εφεραν την Αλλαγη.

Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (Α. Παπαρήγα),

Ξερω. Εξω από την Ευρωπη για να ειμασταν τωρα Ταγκανικα.

Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ) (Α. Τσίπρας),

Καλα, εσεις οπου δειτε μειονοτητα τρεχετε. Τιποτα για τους Ελληνες της Αλβανιας δεν σας εχω ακουσει να λετε.

Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός (ΛΑ.Ο.Σ.) (Γ. Καρατζαφέρης),

Από τους γαμους του βασιλια στον μεσαιο χωρο και από την φτωχολογια στα 50 ακινητα του Καρατζαφερη.  

Πανελλήνιο Μακεδονικό Μέτωπο (ΠΑ.Μ.ΜΕ.) (Σ. Παπαθεμελής),

Στελιο, μετα τη δημοκρατικη αναγεννηση, το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, δεν βαρεθηκες;

Δράση (Σ. Μάνος),

Τι καινουριο να πεις όταν ησουν υπουργος της ΝΔ και πρωτος στο επικρατειας του ΠΑΣΟΚ και εχεις τον Κοντογιαννοπουλο με παραλληλο βιο;

Ενωση Κεντρώων (Β. Λεβέντης),

Σε θαυμαζω για τη ματαια προσπαθεια Βασιλη

Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή (Ν. Μιχαλολιάκος),

Δεν ειστε στο ΛΑΟΣ;

Αγωνιστικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας (Α.Σ.Κ.Ε.) (Ν. Καργόπουλος, Ν. Λεοντόπουλος, Σ. Στενός),

Κατι σαν μουτζαχεντιν Πετραλωνων μου φαινονται αυτοι

Κόμμα Φιλελευθέρων (Εμμ. Καλιγιάννης),

Εσενα αδερφε δεν σε ξερω αλλα ετσι δεν λεγοταν το πρωτο κομμα του Μανου;

Δημοσθένης Βεργής - Ελληνες Οικολόγοι,

Περιμενω μια καλη αφισα.

Οικολόγοι Ελλάδας - Κ. Παπανικόλας - Πολιτική Κάθαρση, Οικολόγοι Πράσινοι (εκτελεστική επιτροπή Φ. Δραγούμης, Ε. Ζώτου, Ο. Κολοκούρης, Α. Λεμπέση, Ε. Μυριβήλη, Ν. Χρυσόγελος), Οικολόγοι Εναλλακτικοί (Μιχ. Δερτούζος), Οικολόγοι Ζωόφιλοι Ελλάδας (Αγγ. Κουτηλέκου),

Ρε παλικαρια, τοσοι πολλοι οικολογοι ειστε που δεν μπορουσατε να εχετε ένα κομμα; Μια χαρα θα ηταν το ΠΕΖΟΕ. Πρασινοι εναλλακτικοι ζωοφιλοι Οικολογοι Ελλαδας. Μοιαζει με το γνωστο αυτοκινητο αλλα ετσι θα ηταν πιο ευκολο να μεινετε στη συνειδηση του κοινου. Μαρκετινγκ μηδεν! Νεξτ!

ΟΑΚΚΕ Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ (διοικούσα επιτροπή: Η. Ζαφειρόπουλος, Ε. Κωνσταντινοπούλου, Δ. Γουρνάς),

 Είναι τοσο συγχρονο το ΚΚΕ, που ευτυχως που υπαρχουν ανθρωποι για να το ανασυγκροτησουν γιατι παρακαπιταλοεξευρωπαϊστηκαμε.

Μαρξιστικό - Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος (Αν. Παπαδόπουλος, Π. Κουφοβασίλης),

Όταν ο βρυκολακας συναντησε το φαντασμα

Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα (ΕΕΚ τροτσκιστές) (Σαμπετάι Μάτσας, Σάββας Μιχαήλ),

Στην πρωτη ταχεια αναγνωση μου φανηκε ότι διαβασα Σοριν Ματεϊ!

Μιχαηλ Στρογκοφ, παρε το οπλο σου!

Πολιτικό Ελληνοευρωπαϊκό Φιλοζωικό Κίνημα (Γ. Μαυρουδής),

Κατσε ρε φιλε, δεν πανε όλα μαζι! Και πολιτικο και φιλοζωικο και ελληνοευρωπαίκο, συγγνωμη αλλα ένα από τα επιθετα πρεπει να περικοπει.

Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών (Γεωργ. Τσαγκανέλιας),

Σκοτωσε την περδικα και τον λαγο. Μπορεις. Στην αναγκη βαρα καμια τσιχλα. Καλος μεζες είναι και αυτος.

Το Κόμμα του Υπεύθυνου Πολίτη (Κ. Σαρίνας),

Εγωιστικος τιτλος σενιορ. Δεν σε ψηφιζω γιατι δεν αντεχεται τοση υπευθυνοτητα

Φιλελεύθερη Συμμαχία (Φωτ. Περλικός),

Κατι εχω  ακουσει αλλα ποια είναι ακριβως η διαφορα με τη χρυση αυγη;

Κοινωνία (Εμμ. Βολουδάκης),

Ωρα μηδεν; Γιατι δεν το βαλατε, καλο θα ηταν!

Δημοκρατικοί (Μ. Μελετόπουλος),

Αμερικανια ρε φιλε

Λευκό (Κ. Ντάλιος),

Λευκο εσυ, μαυρο εγω! Μου κοβει και κιλα και με κανει πιο κομψο

Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία - Ουράνιο Τόξο (Σ. Αναστασιάδης),

Αν δεν εχεις σχεση με τα Σκοπια, απορριπτεσαι γιατι ως λαος ειμαστε υπερ της ελληνικης σκλαβωμενης ατομικοτητας

Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία (ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.) διοικούσα επιτροπή 13 ατόμων,

Καταρχην πρεπει να ειστε Παναθηναϊκοι αλλα πολλα κοκκινα συμβολα χρησιμοποιειτε. Ρε μπας και ειστε ΑΕΚτζηδες;

Πατριωτικό Ανθρωπιστικό Κίνημα (ΠΑ.ΑΝ.Κ.) (Γ. Δόντας),

Οι δυο πρωτες λεξεις μαζι και συνεχομενες με φοβιζουν. Προλαβαινεις να αλλαξεις καπως τη σειρα;

Κόμμα Νέων (Κ. Τοψόγλου),

Συγγνωμη, εγω μεγαλωσα

Παναγροτικό Εργατικό Κίνημα Ελλάδος (ΠΑ.Ε.Κ.Ε.) (Μ. Τζαλαζίδης),

Με σημα το τρακτερ;

Ελληνική Ενότητα (ΕΛ.ΕΝ.) (Β. Πρωτόπαπας),

Τι λες ρε φιλε, ηταν πολλες φορες οι Ελληνες ενωμενοι;

Ελληνικό Κίνημα Αμεσης Δημοκρατίας (Γ. Κόκκας).

Εχετε καποιο τηλεφωνο ώστε αν κολλησει το ΕΚΑΒ να φωναζω εσας;

Βαλτε υπευθυνο επικοινωνιας τον κυριο Πρεζο.

Δεν ξερω τι τελικα θα ψηφισετε αλλα αν μη τι άλλο, εχετε πολλες επιλογες!

ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ – ΧΟΡΧΕ ΜΠΟΥΚΑΪ

Το συγκεκριμένο βιβλίο μου το έφεραν ως δώρο και εγινε αμεσως ο συντροφος μου στα ταξίδια μου. Ο τίτλος εχει να κανει με τις συνεδρίες ενός ψυχολόγου που νομίζει ότι είναι ο Χριστος και μιλαει με παραβολες στα θέματα που θέτει ενας ασθενής του. 

Είναι γραμμένο από τον Χορχε Μπουκαϊ, ψυχολόγο, και το μεγαλο πλεονέκτημα του βιβλίου είναι πως αποτελείται από μικρά αυτόνομα διηγήματα, μικρές ιστορίες γραμμένες με σχεδόν απλοϊκο τρόπο και σου επιτρέπει να διαβάσεις σημερα μια ιστορία και να ξαναδιαβάσεις μετά από ένα μήνα χωρίς να χάσεις τον ειρμό. 

Επι της ουσίας, δεν ξετρελάθηκα. Εχει μερικές καλές στιγμές, μερικές εντελώς αδιάφορες και αρκετές που διαφωνώ. Είναι εύπεπτο μεν, αλλά εχει και αρκετά σημεία που θελουν πνευματικό παίδεμα. Ευχάριστο ανάγνωσμα που ασχολείται επιφανειακά με ψυχικα προβλήματα χωρίς να εμβαθύνει στον αντίλογο. 

Εκφώνηση προβλήματος, παράθεση παραβολής, επόμενη ιστορία. Ενδείκνυται για παραλία ή – όπως εγω- για αεροπορικές πτήσει εσωτερικού!

Για την πληρότητα του πονήματος να σας πω ότι είναι των εκδόσεων opera.

ΦΑΙΔΡΑ

Η Φαίδρα μπήκε πριν από δύο χρόνια στη ζωη μου από το πουθενά και εξαφανίστηκε όπως ακριβώς έκανε την είσοδο της. Σαν να ήθελε η μοιρα να μου δείξει τι ακριβώς θέλω αλλα να μου το πάρει γρήγορα πίσω. Να μην το χαρώ κιόλας! 

Μια γυναίκα λαμπερή που σε άφηνε ελεύθερο να της προσάψεις ότι θέλεις. Δεν είχε μεγάλο στήθος, παρα ήταν ψηλη για τον μέσο άνδρα και με λίγα παράπανω κιλά δεν θα την έλεγες ακριβώς μοντέλο.

Στη Φαίδρα έβρισκες επίσης και πολλά χαρακτηριστικά της για να αγαπήσεις. Από τον τρόπο που μιλούσε στη φίλη της στο τηλέφωνο για το καινούριο φόρεμα που αγόρασε μεχρι τον τρόπο που καθησύχαζε τη μαμά της στην κλασική ερωτηση «τι έφαγες σήμερα παιδί μου». Το φωτεινό της χαμόγελο, τα μεγάλα και εκφραστικά της μάτια, τα σαρκώδη της χείλη, το καλοσχηματισμένο της πρόσωπο, το στιλ και το παράστημα της, τους καλαίσθητους ενδυματολογικούς συνδιασμούς της και την γεμάτη ζωτικότητα και ενέργεια παρουσια της. Δεν βαριόσουν ποτε μαζί της ακόμα και κάτω από ένα δέντρο να καθόσουν στο κεντρο της Σαχάρα.

Ένα υπέροχο μείγμα ευαισθητου κοριτσιου, ζαβολιαρας κοπελας και «θυληκότατης» γυναίκας. Αυτόφωτη χωρις να προσποιείται. Εσυ είχες να διαλέξεις. Ή θα έκανες σαν την αλεπού και τα κρεμαστάρια ή θα γοητευόσουν και θα σε μεθούσε με μια ματιά της. Μπορούσες βέβαια να βγάλεις και ότι κόμπλεξ είχες ( η ιδια σου το τόνιζε με τα δεκάποντα τακούνια της  ) και να ξεκινούσες μια βαθυστόχαστη ανάλυση με το «ελα μωρέ τωρα»

Η Φαίδρα διάβαζε τις ιστορίες του μπλογκ μου. Αποφάσισε να μου στείλει ένα μήνυμα τύπου «τι ωραία που τα γράφεις γιατι σε πολλα αναγνωριζω τον εαυτο μου». Σαν να οσμίστηκα την αμηχανία της και την ενθάρρυνα να μου γράψει και άλλα. Τοτε ήρθε ο χείμαρρος.

Ροδίτισσα, από πολύ μικρή απολάμβανε καθημερινά αυτά που κάνουν οι Αθηναίοι μόνο στις διακοπές. Βόλτες στη θάλασσα και παιχνίδια στους αγρούς. Η ομορφιά της δεν άργησε να συναντηθει με τον έρωτα. Ο πρώτος της άνδρας ηταν ενας ποδοσφαιριστής και η Φαίδρα στα πρώτα χρόνια της σχέσης τους ζούσε σε πελάγη ευτυχίας, χρήματος, δόξας και …ζήλειας από τον περίγυρο της.

Όταν η σχέση της πάτησε τον ένατο χρόνο, όλα είχαν αλλάξει.

Είχαν μετακομίσει μακριά από τη Ρόδο, τα καλά συμβόλαια είχαν παρέλθει, ο ανδρας των ονείρων της ηταν πια ένας τεμπέλης που ζητούσε χαρτζιλίκι από τους γονείς του και η επιδιώξη της για μια υγιη οικογένεια σκόνταφτε στη συνειδητοποίηση της καθημερινότητας και στη μοναξιά.

Η Φαίδρα δεν συμβιβάστηκε και πηρε το δρόμο της επιστροφής.

Η μια πίκρα έφερε την άλλη. Δεν πρόλαβε καλα καλα να εγκατασταθεί και ο πατέρας της έπαθε ένα βαρύ εγκεφαλικό. 50 χρονών άνθρωπος είναι φυτο…

Η Φαίδρα με την οικογένεια της δεν το έβαλαν κατω. Ανασυντάχθηκαν, έτρεξαν, πόνεσαν αλλα τα φέρνουν βόλτα. Με καλή διαχείριση, ομονοια και εργατικότητα, δεν τους λείπει τίποτα και φροντίζουν τον πατέρα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Τον πρώτο χρόνο της στο νησί, η Φαίδρα δεν ήξερε τι σημαίνει έξοδος. Δουλεια και σπιτι. Μέσα για να προσέχει, να φροντίζει, να δίνει κουράγιο στη μητέρα της, να κάνει δουλειές, να βοηθάει τα αδέρφια της. Ήταν η μανα, η αδερφή και η σύζυγος.

Μόνη της διέξοδος ηταν το msn που της κρατούσαν διαφοροι τυποι εφήμερη και virtual συντροφια. Το καλοκαίρι όταν πια είχαν όλα σε μια ροη, η Φαίδρα αποφάσισε να κανει μια μεγάλη βόλτα. Αρκετή ενέργεια είχε συσσωρεύσει, αρκετά είχε μείνει μέσα. Γύρισε την Ελλάδα για να γνωρίσει τους vitrual θαυμαστές και να αποκτήσει μια natural εικόνα σε ένα μεγάλο road trip αναζήτησης εμπειριών.

Στην Πάτρα γνωρισε τον κουκλο μεν αλλα τσιγκούνη. Στην Αλεξανδρούπολη έναν ασχημούτσικο αλλα την έκανε να γελάει συνέχεια. Στην Κρήτη την περίμενε ενας φοβερός εραστής. Στην Αθήνα ηταν αυτός που της ενέπνευσε τη συντροφικότητα. Στη Λάρισα ηταν ο γλετζες που την εκανε βασίλισσα και στα Γιάννενα ένας πλούσιος που την ήθελε πολύ αλλά δεν μπορούσε να επικοινωνήσει μαζί του.

Η Φαίδρα γέμισε με εικόνες, με παραστάσεις, χόρτασε ετερόκλητες εμπείριες αλλά γύρισε πίσω μαλλον θλιμμένη. Δεν βρήκε τίποτα συγκλονιστικό, οσος καιρός και να περάσει πάντα θα θυμάται αυτή την τεράστια βόλτα με νοσταλγία και επέστρεψε στη δεδομένη θαλπωρή και στα καθημερινά βάσανα. Είδε πολλά φώτα αλλα όχι το Φως που έψαχνε.

Όταν διάβασα ολη την ιστορία συγκινήθηκα γιατι δεν είναι εύκολο ενας άγνωστος να σου ανοίγει τοσο πολύ, τοσο βαθιά την καρδιά του και μάλιστα γραπτώς.

Στο τέλος της κουβέντας μας της έγραψα ένα μάλλον εθιμοτυπικό «ευχαριστω πολύ και αν τυχει και ρίξεις αγκυρα στην πρωτεύουσα, θα χαρώ να σε πιούμε έναν καφε»

Περασαν μήνες.

Μια μερα κατεφθασε στο mail μου ένα πολύ χαριτωμενο μηνυματακι τυπου δεν ξερω αν με θυμασαι αλλα αυριο ερχομαι και αν τελικα εχεις χρονο μπλα μπλα μπλα, να πιουμε εκεινον τον καφε. Δεν αρνηθηκα.

Με κέρδισε με το καλησπέρα. Από τον τρόπο που μου κούνησε γεμάτο χαρα και νάζ