Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010

ΤΗΕ Α-ΤΕΑΜ


Αυτό που μου άρεσε στην ταινία ηταν κάτι που δεν εχει καμία σχέση με το έργο. Πραγματοποίησα το παιδικό μου όνειρο, να καπνίσω μια φορά σε αίθουσα μουλτιπλεξ! Σε αυτό με βοήθησε ότι την είδα μόνος μου, δεν είχε άλλους θεατές και αφου κόζαρα στο διάλειμμα ότι δεν υπήρχε άνθρωπος, το άναψα το τιμημένο το τσιγάρο και πολύ το χάρηκα!

Επι τω έργω, μου άρεσαν και άλλα τρια στοιχεία.

  1. το γεγονός πως θα μπορούσε να δώσει τέλος δύο φορές και προτίμησε την τρίτη. Δεν λυπήθηκε τη χρονική διάρκεια και χαρίζει στους θεατές δράση.
  2. η έντονη κριτική στη CIA. Μια χαρά τα χώνει στα αμερικανά και τις πρακτικές τους.
  3. η ερμηνεία του Κοπλι που τον θυμάμαι από το DISTRICT 9 καθώς και η ερμηνεία του Γουίλσον στο ρόλο του κακού. Επίσης αξίζει να σταθείς στην Τζέσικα Μπιέλ που είναι η κόλαση η ιδια.

Κατά τα άλλα, δράση, αμερικανιές, αναληθοφάνειες, σπορ και θέαμα με ολίγη από χαβαλέ. Τα πλάνα με τα ακροβατικά με το ελικόπτερο και το ότι προσγειώνεται από τον ουρανό ένα τανκ, είναι σκηνές ανθολογίας. Περίμενα και μερικούς διαλόγους παραπάνω αλλά δεν πειράζει, μπρος στο πυροβολητό, τι να πεις…

Πας στο σινέ με κοκα κόλα και ποπ κόρν, περνάς καλά με τους φίλους σου και η ζωή συνεχίζεται.

Με άριστα το δέκα: 5



1 Λογομαχιες:

Δημοσίευση σχολίου