Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2009

ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΣΤΗ ΔΥΣΗ


Καιρο ειχα να παω στον κινηματογραφο και για αυτό η επιστροφη μου στη μεγαλη οθονη ηθελα να αφορα μια σχετικα ευπεπτη ταινια. Μη μου πεσει βαρια και παθω καμια εγκεφαλικη γαστρεντεριτιδα!
Μερικες αξιες όπως η πορεια του Ηλιου από την Ανατολη στη Δυση παραμενουν σταθερες και ετσι σταθερος ως προς την ενισχυση του ελληνικου κινηματογραφου, δεν το σκεφτηκα πολύ όταν προεκυψε η προταση του Γαβρα, Παραδεισος στη Δυση. 

Η ταινια μου αρεσε για πολλους λογους. Μια θεωρητικα επιφανειακη κωμωδια με παραλληλα νοηματα και συμβολισμους η οποια απευθυνεται από το κοινο του πρωινου καφε μεχρι τους λατρεις του Βελτσου.

Το στορι συνοψιζεται σε μια γραμμη. Η περιπλανηση ενός λαθρομεταναστη από την Ελλαδα στο Παρισι. Δεν ξερω αν είναι τυχαιο ή αν είναι εκ προθεσεως αλλα ο πρωταγωνιστης μοιαζει και σε στιλ, σε φατσα και σε ρολο με τον …Μπαστερ Κιτον !!!

Λογω προβληματος στη γλωσσα ( κατι φτωχα γαλλικα ) είναι ζητημα αν σε ολη την ταινια μιλησε όλα και όλα 10 λεπτα! 

Ξεκιναμε από τον τιτλο. Ωραια η ειρωνεια. Ο παραδεισος δεν είναι στη Δυση.
Από κει και περα, οι περιπετειες και το διαρκες ταξιδι γεματο ανατροπες του λαθρομεταναστη πλασιωνεται από αντιπροσωπευτικους τυπους ανθρωπων της κοινωνιας μας. 

Ετσι και στο ταξιδι της ζωης. Θα βρεις καλους, κακους, εκμεταλλευτες, στερημενους, ομοφυλοφιλους, ψευτες, υποκριτες, φιλευσπλαχνους, ανεξαρτητως οικονομικου στατους και κοινωνικης θεσης. Ο πρωταγωνιστης με την παιδικη αφελεια, συνεχιζε τον δρομο του απροσκοπτα, λεγοντας παντα ευχαριστω όταν του προσφερετο η καλοσυνη και χωρις μισος αλλα με περισσο κουραγιο στις κακοτοπιες. 

Μπορεις να πεσεις, επιβαλλεται να σηκωθεις. 

Ο Γαβρας προτιμησε να μας ταξιδεψει με την καμερα σε ετεροκλητα τοπια χωρις ηθικοπλαστικες βαρεμαρες, χωρις δακρυα, χωρις δραμα, αμαρτησα για το παιδι μου, σκοτωσα για τη μανα μου, χωρις πονο και χωρις να μας υποβαλλει σε πνευματικες κακουχιες. Εναντια στα σημεια των καιρων της γενικευμενης μαυριλας, ο παραδεισος στη δυση είναι μια ταινια που περνας καλα μεν, με σεβασμο στον θεατη δε. 

Μου αρεσε το τελος της ταινιας, στο οποιο ο καθενας μας μπορει να χτισει την καταληξη που του ταιριαζει. Χωρις happy end, χωρις καταστροφη, χωρις γαμο και χωρις κηδεια.

Ένα ποταμι που ρεει…



2 Λογομαχιες:

Δημοσίευση σχολίου