Πέμπτη, 6 Ιανουαρίου 2011

ATTENBERG


Αν είχα μπροστά μου τη σκηνοθέτιδα της ταινίας, θα της έλεγα «Για τα ψυχολογικά σου προβλήματα εφευρέθηκε το ουίσκι. Εμας γιατί μας ταλαιπωρείς;»
Είπαμε να στηρίξουμε τον underground ελληνικό κινηματογράφο, αλλά αυτό το πράγμα δεν αντέχεται. Μια από τις χειρότερες ταινίες ολων των εποχών που είχα την ατυχία να παρακολουθήσω και για πρώτη φορά στη ζωη μου, στο διάλειμμα της ταινίας, στην τουαλέτα ρώτησα 3 θεατές αν είδαν κάτι που δεν το κατάλαβα.
Ανακουφίστηκα καθώς ολοι ηταν απογοητευμένοι.
Το στόρι της ταινίας είναι….εεεε….χμμμμ…καλά.
Η ταινία δεν εχει στόρι! Άλλη μια ελληνική παπαριά χωρίς σενάριο με διάφορες απίθανες επινοήσεις ώστε να γράψει το κοντέρ μιαμισυ ωρα για να αποχαιρετήσουμε τους θεατές.
Δεν ξέρω αν η Αθηνά Τσαγγάρη βγάζει παιδικά τραύματα ή εμπερίες από το σχολείο που προφανώς τα παιδάκια δεν την έπαιζαν ή αν στο γυμνάσιο δεν την κοίταγε κανένα αγοράκι αλλά με την αφιέρωση στο τέλος «στην αδερφή μου» μάλλον θέλει να δημοσιοποιήσει κάτι δικό της. Σεβαστό το δικαίωμα στην έκφραση αλλά για λόγους αυτοσεβασμού θα πρέπει να πληρώνεται ο θεατής για να δει αυτό το πράγμα και οσοι το εκτιμήσουν ως τέχνη ας βάλουν και δικά τους χρήματα στο ταμείο  με την έξοδο από τον κινηματογράφο και στους υπόλοιπους να μας τα δώσουν πίσω.
Βλέπεις λοιπόν μια κοπέλα που ζει στον κόσμο της νεας φυτίνης. Ασυναρτησίες στο τετράγωνο. «Δεν θέλω άντρες, μου αρέσουν οι γυναίκες αλλα δεν τις ποθώ, τις θαυμάζω». Φρόντιζει τον πατέρα της ο οποιος πάσχει από καρκίνο και οσονούπω τελειώνει ο επίγειος βιος του. Αυτός λεει κάτι άλλες ασυναρτησίες, για τον καπιταλισμό, τον ουμανισμό, την αστυφιλία, κάτι απίθανα φιλοσοφημένες βαρυγδουπιές και το water-ταβλι.
Η κοπέλα εχει μια φίλη. Διάλογοι για πέταμα σε χυδαία γλώσσα και κάποια στιγμή της χουφτώνει τα βυζιά. Και τη φιλάει. Μια άλλη στιγμή, παίζουν τένις.
Η κοπέλα γνωρίζει έναν τύπο. Τον γουστάρει. Κάνουν κάτι σαν σεξ. Δεν είναι άσχημη αλλα είναι αξύριστη.
Ο πατέρας πεθαίνει. Η τελευταία του επιθυμία ηταν η αποτέφρωση. Προφανώς είχε ψηφίσει τον Μπουτάρη αλλά αυτό είναι άλλο θέμα συζήτησης. Η κοπέλα σκορπάει τη στάχτη του στη θάλασσα. Fin.
Ως ιντερμέδιο που λέγανε παλαιά, θα δεις επίσης τις δύο φίλες να περπατούν σε ένα πλακόστρωτο και να κάνουν διάφορες αστείες φιγούρες στο άσχετο και σε άσχετα σημεία της ταινίας. Τέλος, βλέπεις την κοπέλα να μιμείται τους χιμπατζήδες σε ένα ντοκιμαντέρ που παρακολουθεί στην τηλεόραση. Με ολη την καλή διάθεση, να καταλάβω τον συμβολισμό για τους τηλεθεατές. Αλλά αφου ότι εχεις να μας πεις είναι 2 λεπτά γιατί το κάνεις 20;
Στο όνομα της τέχνης γίνονται εγκλήματα. Κάποιος μπορεί να πει για την ποιητική γραφή, για κάποιο λυρισμό που δεν είδα. Για το ότι πιθανώς δεν ξέρω από κινηματογράφο. Πάσα αντίρρηση δεκτή. Αν του άρεσε κανενός, ας μου πει γιατί. Οσο και και αν προσπάθησα δεν βρήκα ούτε ένα λόγο για να μου αρέσει. Το απόλυτο τίποτα με ολίγη από εγκεφαλική ανεπάρκεια το βαφτίζουμε τέχνη.
Διάλογοι μηδέν. Η επιτομή της χαζαμάρας και της ασυναρτησίας. Η φωτογραφία εντελώς μέτρια. Στην αισθητική προσπαθήσαμε αλλά τουλάχιστον ας έκανε ταινία μικρού μήκους. Για τις ερμηνείες, ακόμα και ο Μάρλον Μπράντο να έπαιζε, θα φαινόταν σαν τον Τσάκωνα. Η Αριάν Λαμπέντ πρέπει ως βασική προταγωνίστρια να πίστεψε πολύ σε αυτή την ταινία και φαίνεται ότι δούλεψε πολύ. Μάλλον το κορίτσι εχει ταλέντο αλλά σε αυτό το πράγμα, ακόμα και η συμμετοχή ως παγκάκι κερδίζει μετάλλιο επικίνδυνων αποστολών. Ελπίζω την επόμενη φορά να πάρει έναν σοβαρό ρόλο. Και να ξυριστεί.
Ο Μουρίκης είναι κάλτ. θέλω να τον δω σε ταινία με τον Ρένο Χαραλαμπίδη. Οι υπόλοιποι ντεκόρ.  
Αναζητούνται επειγόντως κείμενα για ελληνικές ταινίες. Μη μου πει κανείς ξυπνιτζής περί χαμηλού κόστους παραγωγή γιατί θα του θυμήσω το Gran Torino.
Με άριστα το δέκα: 0. Σωστά διάβασες, Μηδέν.



4 Λογομαχιες:

Δημοσίευση σχολίου