Κυριακή, 4 Ιουλίου 2010

ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ


Μετά την εγχείρηση στον πρόσθιο χιαστό, μου προέκυψε ένα ζήτημα περισσότερου ελεύθερου χρόνου. Παιδιά δεν έχω και κατόπιν mail του Κυριου ημων που με ενημέρωνε πως ούτε πρόκειται, κατοικίδια, χλωρίδα και πανίδα είναι ανέφικτη, δεν είμαι λάτρης της τηλεόρασης, ούτε θαμώνας στο προποτζιδικο της γειτονιάς οπότε, επρεπε να μου βρω κάτι ωφέλιμο για να με απασχόλησω.

Έκανα σεμινάριο ραδιοφωνικού παραγωγού μια και η θητεία μου στο ραδιόφωνο δεν έχει θεωρητική επιμόρφωση παρά ότι μου κατεβαίνει στον εγκέφαλο.  Ήθελα λοιπόν να καταρτιστώ.
 Παρακολούθησα σεμινάριο αρθρογραφίας ακριβώς για τον ίδιο λόγο με ανωτέρω. Καλός ο αυτοδίδακτος, καλύτερος ο καταρτισμένος. Συνέχισα με σεμινάρια υποκριτικής, ασφαλούς οδήγησης, φωτογραφίας και αν βάλεις και μερικά αυστηρώς προσαρμοσμένα στο αντικείμενο της εργασίας μου, παραγέμισα το χρόνο μου.

Ένα από τα διασκεδαστικά μέρη αυτών των σεμιναρίων είναι πως γυρνας πίσω στο σχολείο. Θρανία, δάσκαλος, πίνακας ( μπορεί να μην τον χρησιμοποιούμε αλλά συνήθως υπάρχει ), ζητώ το λόγο δι ανάτασης χειρός με τις πολυτέλειες του ενήλικα. Διάλειμμα για τσιγάρο, καφές στην αίθουσα, πιο εύκολα γνωρίζεις και βγαίνεις με γυναίκες, κρατάς και επαφές αφού τους προσθετεις στο δίκτυο σου στο
facebook, δεν κρίνεσαι από βαθμούς, δεν θα έχεις γκρίνια στο σπίτι από τους γονείς σου και έχεις σχεδον ισότιμη σχέση στο συνδιαλέγεσθαι με τον δασκαλο.

Μια και είπα για γυναίκες, θυμήθηκα πως ειδικά στο σεμινάριο της υποκριτικής οι άνδρες είχαν δυο ψήφους και οι γυναίκες οκτώ. Σε αυτό της αρθογραφίας ημουν ενας και ηταν επτα. Οφείλω πάντως να ομολογήσω πως οι γυναίκες (συνήθως φοιτήτριες και συνήθως χωρισμένες) είναι πλέον πρόθυμες των ανδρών στην επιμόρφωση. Στα σεμινάρια που παρακολούθησα είχαν τη συντριπτική πλειοψηφία. Βέβαια θα μου πεις ότι ο άνδρας παίζει 5χ5 και βλέπει μπάλα στην τηλεόραση.

Όχι πονηρούλη, το θέμα μου δεν είναι να σου πω με πόσες βγήκα, πόσες κατάφερα και από πόσες απερρίφθην. Είναι από τα θέματα που θα αφήσω για τα απομνημονεύματα μου και επειδή σκοπεύω να ζήσω για πάντα, όταν βεβαιωθώ ότι πεθάνει και το τελευταίο μου θύμα τότε μόνο θα αναφερθώ εκτενώς.

Το θέμα του παρόντος πονήματος είναι το πως θα ξεχωρίσεις αν ένα σεμινάριο αξίζει τον κόπο να το παρακολουθήσεις ή να κάτσεις να δεις αγώνα της Δ Εθνικής Τατζικιστάν.
Το κόστος αυτών των σεμιναρίων είναι πάντα τριψήφιο. Οι εποχές είναι δύσκολες οπότε πρέπει να δώσεις τα χρήματα σου κάπου που να αξίζει.

Δεν θα αναφερθώ ονομαστικά καθώς πέρασα καλά, έκανα φίλους και δεν θέλω να στενοχωρηθει κάποιος αν σε ένα google search δει το όνομα του και χαλάσουμε τις καρδιές μας. Η ουσία έχει να κάνει με τη μέθοδο.

Το πρώτο στοιχειο που πρέπει να ρωτήσεις είναι αν ο φορέας διοργανώνει μια εκδήλωση παρουσίασης του σεμιναρίου. Καλός ο ευφάνταστος τίτλος αλλά μια πρώτη γνωριμία με τον χώρο και τον εκπαιδευτή δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.

Η δεύτερη ερώτηση θα πρέπει να είναι για το πόσα άτομα συμμετέχουν. Συνήθως οι χώροι αυτών των σεμιναρίων για λόγους φτηνού ενοικίου δεν είναι μεγάλης χωρητικότητας.  Άρα οτιδήποτε πάνω από 10 απέρριψε το. Μέχρι 10 γίνεται καλύτερα το σεμινάριο ( και ακομα καλύτερα στο 8- ) γιατί και άνετα θα μπορείς να ρωτήσεις, να συζητήσεις και στις ασκήσεις που θα πρέπει να κάνεις, ο εκπαιδευτής θα ασχοληθεί ικανοποητικά μαζί σου. Παρεπιπτόντως ρώτα και για το επίπεδο των συμμετεχόντων.  Στο σεμινάριο της ραδιοφωνικης παραγωγής αποκόμισα ελάχιστα στοιχεία και ήταν λογικό. Πήγα όντας 2,5 χρόνια στον αέρα και έκανα μαζί με παιδιά που δεν ήξεραν  αν το σχήμα της κονσόλας είναι στρογγυλό ή τραπέζιο.

Απαραίτητο να ρωτήσεις - δεν είναι ντροπή, τα λεφτά σου δίνεις - ένα σύντομο βιογραφικό του εκπαιδευτη.  Δεν μπορεί κάποιος να σου  διδάξει οδήγηση αν το μόνο που έχει καβαλήσει είναι ένας γάιδαρος στο χωριο του, δεν μπορεί να σου πει για ραδιόφωνο αν δεν κάνει εκπομπή και δεν μπορεί να σε μάθει να γράφεις, ένας που για τελευταία φορά έγραψε έκθεση στις πανελλήνιες.

Το πιο σημαντικό από όλα είναι η μέθοδος.
Σήμερα κάνεις το σεμινάριο, αύριο το ξεχνάς.
Ο εκπαιδευτης σου δίνει υλικό που θα σου μείνει και θα μπορείς αν χρειαστείς κάτι, να ανατρέξεις για να τα ξαναθυμηθεις;
Το σεμινάριο αρθρογραφίας που παρακολούθησα πρέπει να μπει στο top 5 των πλεον πεταμένων χρημάτων που έδωσα ποτέ στη ζωη μου.
Εβαζε ο δάσκαλος ασκήσεις γραφής και περιγραφής, και μετά την εκφώνηση στην αίθουσα, άκουγα συνήθως το «μπράβο, πολύ ωραίο» και αμέσως μετά « ο φίλος μας ο ύποπτος εχει ανάγκη αυτοέκφρασης» και καταλήγαμε στο «τα κείμενα άποψης εχουν πια πεθάνει. Στην εποχή μας υπάρχει μια γραμμή. Ποπ και ευθεία».
Ευχαριστώ για την πληροφορία, νοιώθω συγκλονισμένος.
Δεν τόλμησα να ρωτήσω τον εαυτό μου αν έμαθα κάτι γιατί θα ηταν ενας καλός λόγος είτε για να κατασκευάσω μολότοβ είτε να έπινα μονορούφι, δυο λίτρα jack daniels.

Επιμένω στη μέθοδο γιατί υπάρχουν κλισέ παπαρολογίες:
-         Αν κάνω κάτι τέτοιο, θα μου την κλέψουν οι ανταγωνιστές
-         Δεν θέλω να βγάλω ρομποτάκια αλλά ανθρώπους με τη δική τους προσωπικότητα
-         Οποιος θέλει, ας κρατήσει σημειώσεις και ας φιλτράρει ο ίδιος τι του είναι χρήσιμο και τι όχι.
Αυτά στην καλύτερη σημαίνει βαριέμαι και στη χειρότερη δεν έχω μεθοδολογία. Ότι κάτσει.
Καταπληκτικη λόγικη που αφαιρεί τη θεωρητική κατάρτιση. Αν ηταν ετσι, στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο δεν θα είχα ούτε βιβλία ουτε συγγράματα.

Σαφώς και δεν βγήκα όπως μπήκα, από ολους του χώρους που πέρασα, κάτι πήρα.
Επειδη η λογιστική σούμα, χρόνος + χρήμα + μελέτη – εναλλακτική δραστηριότητα = ; γνώση ;  ισως να μη με συμφέρει ακριβώς, το μόνο σίγουρο είναι πως απέκτησα παραστάσεις για αρκετές μπλογκ ιστορίες…

Συνοψίζοντας, καλά κάνεις και θέλεις να πας να μάθεις κάτι παραπάνω. Από το να τρέχεις στα μπουζούκια ή να παρακολουθείς τις κληρώσεις του Κινο, καλύτερα είναι.

Μάθε που, πόσοι, ποιοι, ποιος διδάσκει και κυρίως αν εχει υλικό να σου δώσει.



2 Λογομαχιες:

Δημοσίευση σχολίου