Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2009

AVATAR


Δεν ξέρω τι έπαθα φέτος. Πήρα σβάρνα τα μπλοκμπαστερς και με εντυπωσιάζω. Εκει που έβλεπα ένα στο τόσο για να δω που φτάνει η τεχνολογία στον κινηματογράφο, δεν εχω αφήσει θέαμα για θέαμα!
Το καλό είναι πως οσο παω και βελτιώνομαι. Είδα το 2012, καλοφτιαγμένη αμερικανιά. Συνέχισα με το district 9, που κάτι εχει να πει ως ταινία και έφτασα στον φανταστικό κόσμο του δόκτορος Παρνασους σε άλλο στιλ μεν, απογοήτευση δε.

Το Avatar είναι μια από τις καλύτερες ταινίες ολων των εποχών που εχω δει και η ως τώρα καλύτερη για φέτος.

Το μόνο στοιχείο που απουσιάζει είναι οι ερμηνείες και οι ηθοποιοί. Κατά τα άλλα βάλτα όλα μέσα σε υπέροχη σούμα. Παραμύθι, επιστημονική φαντασία, εφε, βαθύτερο νόημα, ακόμα και αυτοκριτική του δυτικού κοσμου αν θέλεις.
Όταν σε 2,5 ωρες ταινίας δεν κοιτάζεις ούτε μια φορά το ρολοϊ σου, ξεχνάς τις βιολογικές σου ανάγκες και εύχεσαι να μην τελειώσει, τότε πραγματικά ο Τζεϊμς Κάμερον έκανε καλή δουλειά.

Το στόρι λέει πως σε έναν αλλόκοτο πλανήτη που ζουν κάτι περίεργοι ιθαγενείς ( ψιλόλιγνοι Ινδιάνοι με ουρά ) και εμεις οι άνθρωποι ως γνωστοί αποικιοκράτες πάμε με τα οπλα μας για να τους ξεριζώσουμε από το χωριό τους. Εχουν την ατυχία να κατοικούν πάνω σε ένα υπερπολύτιμο πέτρωμα που κοστίζει 20 μύρια το κιλό! Επειδή μέχρι τώρα δεν τα καταφέραμε μέσα στην περίεργη ζούγκλα με τα τέρατα που δεν τα σκοτώνουν οι σφαίρες μας και από τα βέλη με τις νευροτοξίνες των Ινδιάνων, πήραμε έναν ανάπηρο που δεν είχε στον ηλιο μοίρα και τον πετάξαμε στον κόσμο τους με σώμα σαν το δικό τους  
Ο σκοπός μας, ενας «δικός τους» να τους πείσει να φύγουν στην καλύτερη ή εστω να μας προδώσει το πώς λειτουργούν για να χτυπήσουμε καίρια.

Ελα όμως που ο ανάπηρος, σε αυτόν τον κόσμο μαθαίνει να αγαπά τη φύση, το περιβάλλόν, ερωτεύεται μια ιθαγενή, ταξιδεύει πάνω σε ένα πουλί και στο τέλος στρέφεται κατά των ανθρώπων…

Τα φρου φρου: Εξαιρώντας την Σιγκουρνι Γουιβερ, οι υπόλοιποι ηθοποιοί δεν είναι γνωστοί. Μικρή σημασία εχει, γιατί την περισσότερη ώρα βλέπεις την αιχμή της κινηματογραφικής τεχνολογίας.
Το θέμα σε αυτές τις περιπτώσεις είναι το πώς τη βλέπεις…
Απλα χάνεσαι στην οθόνη. Αν πάντως εχεις τη δυνατότητα να τη δεις με 3D γυαλιά είναι εμπειρία ζωης. Εγω το είδα στην απλή μορφή και «έφυγα». Ποσώ δε μάλλον να «συμμετέχεις».

Between the lines:
Πως αλλάζουν οι καιροί…
Τώρα πια στα σύγχρονα καουμπόϊκα, νικούν οι Ινδιάνοι.
Τώρα πια στην «Αποκάλυψη τωρα» κερδίζει ο Μάρλον Μπράντο. Και στο redux.

Το Avatar μπαίνει άξια στο πάνθεον μαζι με τα starwars, matrix, LOTR και για κάποιους μαζί με το the day after tomorrow και τους πειρατές της Καραϊβικής.

Καμιά φορά τα παραμύθια για μεγάλους είναι απείρως καλύτερα από τα παιδικά…



1 Λογομαχιες:

Δημοσίευση σχολίου