Κυριακή, 25 Μαρτίου 2007

ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΕΙΑ ΣΟΥ

Ανεξαρτητως ποδοσφαιρικης παιδειας του καθενος μας, οσες αναλυσεις και να κανουμε για το παιχνιδι δεν νομιζω ότι θα εχουμε μεγαλες αποκλισεις σε ότι αφορα την εικονα του παιχνιδιου, την αποδοση της εθνικης και το θεαμα που παραγει. Εκει που οι αποψεις διιστανται είναι στο πως αντιλαμβανεται ο καθενας την εθνικη και τι ζητα από αυτην. 

Μετα το θαυμα του 2004, αυτό που ηθελα είναι η Εθνικη Ελλαδος να είναι μια υπολογισιμη ομαδα στο παγκοσμιο ποδοσφαιρο, να είναι σεβαστη και να μην τρωει τις σφαλιαρες του παρελθοντος. Ει δυνατον να ειναι σταθερα στις 15 καλυτερες ομαδες του κοσμου και να εχει αξιοπρεπεια. Επειδη η ομαδα μας πληρει όλα τα ανωτερω, προσωπικα ειμαι ευχαριστημενος. 

Δεν εχω καμια άλλη απαιτηση και δεν γκρινιαζω. Τα 2 επιμερους ζητηματα που είναι αντικειμενα γκρινιας και μεγαλης συζητησης επι του θεματος είναι το θεαμα που παρουσιαζει η ομαδα καθως και ο καταρτισμος της ομαδας. Ειδικα για το πρωτο, απορω ακομα και για τη συζητηση! Ποτε το ελληνικο ποδοσφαιρο ειχε τους ροναλντινιους που μαγευαν τα πληθη; Ποτε το ελληνικο ποδοσφαιρο εκοβε ταριφα 3 γκολ στους αλλους και διακρινοταν για το επιθετικο ποδοσφαιρο και τα πολλα γκολ; Οι ελληνικες επιτυχιες σε διασυλλογικο και εθνικο επιπεδο εχουν μια και μονη συνταγη. Καλη αμυνα, στημενη φαση ή αντεπιθεση και αργος ρυθμος αγωνα.

Θυμιζω τα γκολ του επους της Πορτογαλιας όπως και νωριτερα τις επιτυχιες του Παναθηναϊκου στο champions league. Ο Ελλην ποδοσφαιριστης δεν είναι προικισμενος και δεν κατεχει την τεχνη του ποδοσφαιρου. 

Οι Ελληνες που εχουν κανει μεγαλη καριερα σε διαρκεια και σε επιπεδο στο εξωτερικο [ ΣΣ ο Γκεκας φετος ξεπεταχτηκε, ο Σαμαρας είναι ασταθης ενώ ο Μαχλας δεν επαιξε σε τρομακτικης δυσκολιας πρωταθλημα και υψηλου επιπεδου ομαδα ] είναι αμυντικοι. Αυτοι όμως που διεπρεψαν ηταν οι Δελλας και Νταμπιζας. Οι υπολοιποι επαιξαν 1-2 χρονια και επεστρεψαν στην παρτιδα. Αρα δεν βλεπω τον λογο να ψαχνουμε το θεαματικο ποδοσφαιρο για την εθνικη μας. Επιπλεον δε, αν εξετασουμε προσεκτικα και τις άλλες εθνικες ομαδες στις 2 τελευταιες μεγαλες διοργανωσεις, δεν νομιζω ότι ειδαμε σπουδαιο ποδοσφαιρο από καμια. Πως κερδισε η ιταλια το μουντιαλ, που ηταν η βραζιλια, τι εκανε στο γιουρο η Γαλλια ( και τι θα εκανε αν δεν υπηρχε η οαση του Ζινταν στο μουντιαλ ] και από ότι θυμαμαι καμια εθνικη ομαδα δεν επαιξε ποδοσφαιρο αντιστοιχο της περσινης Μπαρτσελονα. Η μονη ομαδα που κερδισε φιλους ηταν η ….Τσεχια! Σε ότι αφορα τον καταρτισμο της ομαδας, εκει υπαρχει συζητηση αλλα εχω και την αντιληψη πως προσπερνουμε πολλα λογω βιαστικης νοοτροπιας και γκρινιας, σπορ στα οποια διαπρεπουμε αιωνες τωρα. Εχει το ελληνικο ποδοσφαιρο καλυτερο τερματοφυλακα από τον Νικοπολιδη; Αυτόν με τα λαθη του. Και ο Καν εχει κανει τρομακτικα λαθη και ο –αγαπημενος μου- Σμαϊχελ. Καλυτερο όμως όχι. 

Εχει το ελληνικο ποδοσφαιρο καλυτερο αμυντικο διδυμο από τον Τραϊ και τον Σωτο; Καλυτερο δεξι μπακ από τον Γιουρκα; Συμφωνω ότι ο Τακης Φυσσας είναι εξαιρετικα απαραδεκτος ποδοσφαιριστης αλλα ψαχνω στο ομιχλωδες του μυαλου μου να βρω καποιον που να αδικειται και να του κοβει τον δρομο για την καταξιωση ο χαμογελαστος Τακης. Κατοπιν, εστω και αν αργησε ο κοουτς εβαλε τον κατά τεκμηριο καλυτερο νέο ελληνα παικτη του ελληνικου πρωταθληματος Βασιλη Τοροσιδη. Θυμαμαι σε βαθια μπαλια του Καραγκουνη, ο Ελ Τορο δοκιμασε να την κατεβασει με το στηθος και η μπαλα του εφυγε 5 μετρα μακρια… 

Δεν μπορω να ακουω αστειολογιες τυπου δεν επαιζε στη θεση του γιατι δεν του ζητησε κανεις να τριπλαρει 7 παικτες και γιατι δεν μιλαμε για ερασιτεχνη αλλα για επαγγελματια ποδοσφαιριστη. Ποιος θα προπονουσε την εθνικη ομαδα και δεν θα εβαζε στην αρχικη 11αδα την καλυτερη μετεγγραφη ξενου παικτη στο πορτογαλικο πρωταθλημα; Ποιος δεν θα εβαζε έναν παικτη που παιζει στο καλυτερο πρωταθλημα του κοσμου, το ισπανικο, και ποιος θα εβγαζε τον Καραγκουνη για να βαλει, δεν ξερω ποιον αλλον. Στο αιτημα της επιμονης ανανεωσης, η απαντηση είναι Γιωργος Σαμαρας. Τον ξεκινησε και καλα εκανε. Ο Γιαννακοπουλος είναι το μακραν καλυτερο δεξι χαφ που διαθετουμε, με την εμπειρια του και τις παραστασεις του από την Αγγλια και η επιμονη του Χαριστεα ειχε μια λογικη. Για τις μαχες στον αερα και για λογους χημειας και ομαδικης συνοχης. Προσωπικα θα τον εκανα αλλαγη νωριτερα αλλα δεν νομιζω ότι ολο το παιχνιδι κριθηκε στη συμμετοχη του Χαρι. Το σημειο που πρεπει να συζητηθει και ισως να επαναπροσδιοριστει είναι το 4-3-3 αντι του 4-4-2. Δεν εχουμε τους παικτες για τοσο επιθετικο σχημα εκτος και αν η λογικη είναι ότι με τις βαθιες μπαλιες θα εχουμε παικτες στην επιθεση ώστε να εκμεταλλευθουμε τα πιθανα κενα του αντιπαλου. 

Οι Τουρκοι εν προκειμενω ειχαν παραπανω παικτη στο κεντρο και για αυτό ηλεγξαν τον αγωνα. Αναγνωριζω τον πιθανο αντιλογο πως οι 3 επιθετικοι εχουν την εντολη να μαρκαρουν με αποτελεσμα να εχουμε – την προθεση τουλαχιστον –περισσοτερους παικτες και στην αμυνα και στην επιθεση. 

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ

Με τον αερα του πρωταθλητη, του εντος εδρας και τη θεληση ξεκινησαμε δυνατα, ειχαμε τη σχετικη πρωτοβουλια και μπηκαμε μπροστα με το κλασικο οπλο του ελληνικου ποδοσφαιρου. Τη στημενη φαση. Συνεχισαμε για λιγο στον ιδιο ρυθμο, εκανε ο Καραγκουνης ένα σουτ και μετα η εθνικη μας τελειωσε. Με παικτη παραπανω οι Τουρκοι στο κεντρο, με κακιστη, αργη και χωρις σχεδιο κυκλοφορια της μπαλας εμεις, ειχε σαν αποτελεσμα να εχουν τη μπαλα συνεχως στα ποδια τους και χωρις να είναι απειλητικοι αλλα μας αναγκασαν να αμυνομαστε συνεχεια.

Μας ισοφαρισαν ελεω μιας περιεργης μαζωξης των αμυντικων μας στο πεναλτι και τον βαθυ υπνο του Σεϊταριδη που ξεχαστηκε στα δεξια της μεγαλης περιοχης χαζευοντας τους Χρυσαυγιτες. Στο δευτερο ημιχρονο το παιχνιδι κυλησε σαν να μην υπηρχε η αναπαυλα των 15 λεπτων και δεχθηκαμε ένα γκολ δωρο με χρυσο αμπαλαζ του Αντωνη. Μεχρι εκεινη τη στιγμη πιθανως να πιστευαν οι παικτες ότι κατι θα γινει και θα περασουμε μπροστα ειτε ευκολα ειτε δυσκολα. Για αυτό και δεν εδειξαν να προσπαθησαν για κατι καλυτερο όπως στην αρχη του αγωνα. Ανεβηκε και ο Δελλας μπας και βοηθησει στην αναπτυξη του παιχνιδιου, εκανε μερικες βαθιες μπαλιες αλλα προκοπη δεν ειδαμε. Μετα ξυπνησε ο εγωισμος και προσπαθησαμε ορθοδοξα-ανορθοξα όπως μπορουσαμε να ισοφαρισουμε με κορυφαια τη στιγμη του Γιαννακοπουλου. Αμεσως μετα φροντισε ο Αντωνης να κανει και δευτερο τραγικο λαθος γιατι ένα ισον κανενα και χαρισε το δευτερο γκολ της Τουρκιας που θυμισε εκεινο το καταπληκτικο φαουλ από τα 40 χιλιομετρα που εφαγε με την Αλβανια. Η εθνικη μας λυσσαξε, ειχε 2 δοκαρια, ένα γυριστο του Σαμαρα, το σουτ του Κυριακου αλλα το τεταρτο γκολ ηταν όπως το επιστεγασμα μιας καταπληκτικης σχεσης μεταξυ ενός ανδρα και μιας γυναικας. Ο γαμος. 

Το αστειο είναι πως σχεδον μετα από κάθε δικη μας μεγαλη φαση, οι Τουρκοι εβαζαν τα γκολ – φαβες. Κάθε δικη μας ελπιδα ότι ελα παμε, αντιστοιχα κάθε μαχαιρια αυτοι. Τα παιχνιδια της μπαλας… Συνοπτικα, περαν της οποιας αποδοσης [ ΣΣ το ποδοσφαιρο δεν είναι μπασκετ. Δεν κερδιζει ο καλυτερος.] η Τουρκια ειχε ως δωδεκατο παικτη τον Νικοπολιδη. Αν και σταθηκε καλυτερα στο ματς, δεν εκανε ευκαιριες και πετυχε θριαμβο κατά λαθος. 

ΑΤΟΜΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ 

Νικοπολιδης: Μακραν ο καλυτερος Ελληνας τερματοφυλακας αλλα πώς να το κανουμε, χθες ηταν ο χειροτερος ολων. Στο πρωτο γκολ δεν μπλοκαρει ενώ η μπαλα του ερχεται στο υψος του προσωπου του ή εστω δεν τη διωχνει στα πλαγια. Στο δευτερο και το τριτο τρωει δυο χαλαρα σουτακια από πολύ μακρια με τοποθετηση που εχει την ευθεια του πυργου της Πιζας. Στο τεταρτο γκολ το τρωει από την κλειστη γωνια μεσα από τα χερια του

. Σεϊταριδης: αυτος και η Μαρια Καλλας εχουν κατι κοινο. Και οι δυο είναι ντιβες. Στο πρωτο γκολ κοιμοταν στα δεξια. Στο τεταρτο γκολ αφησε τον Ντενιζ να κανει παρτι. Στην επιθεση δεν συμμετειχε, δεν εδειξε θεληση, δεν εμπαινε στις φασεις και αυτό που τον ενοιαξε ηταν να απαντησει στην κερκιδα γιατι το εθιξαν το παιδι. Αν τον εβλεπα για πρωτη φορα θα ελεγα ότι πασχει από μεσογειακη αναιμια. Επειδη τον ξερω, βγαζω το μεσογειακη. Αναιμικος όμως ηταν σιγουρα.

Κυριακος: Δεν εχω παραπονα από τον Σωτηρη ουτε απαιτω να ξερει μπαλα ώστε να την κατεβαζει και να μοιραζει. Ο Κυριακος είναι εξαιρετικος να διωχνει και να χωνεται στη μεγαλη περιοχη να κανει γκολ στις στημενες φασεις. Πολλες φορες τον εβαζαν στη μεση 2 Τουρκοι και θεωρω ότι ηταν αρκετα καλος. 

Δελλας: Όταν δεν εβλεπε προκοπη με τους μεσους μας, κατεβαινε και προσπαθουσε να συμμετεχει στην αναπτυξη της ομαδας. Ευθυνεται για το τεταρτο γκολ. Δεν βλεπω όμως ότι το ελληνικο ποδοσφαιρο εχει καποιον καλυτερο στοπερ. 

Φυσσας: Λυπαμαι αλλα δεν υπαρχει ποδοσφαιριστης Τακης Φυσσας. Απαραδεκτος. Δεν ξερει μπαλα, δεν αντεχει, δεν μπορει πια. Λαθη επι λαθων. Λυπαμαι όμως ακομα περισσοτερο γιατι δεν βλεπω να εχει το ποδοσφαιρο μας καποιον άλλο στη θεση του αλλα και γιατι αυτος που τον αντικατεστησε το μονο που εκανε ηταν μερικα πλαγια. 

Κατσουρανης: Ποιος; Συγγνωμη αλλα δεν ειδα τον αθλητη Κωστα Κατσουρανη στο γηπεδο. Μπορει να εχει το ελαφρυντικο ότι πολλες φορες ετρεχε ασκοπα γιατι στο κεντρο υπηρχαν τρομερες τρυπες καθως και στα ακρα της αμυνας μας αλλα με τη μπαλα στα ποδια περισσοτερες φορες βοηθησε στο να την παρουν οι Τουρκοι παρα να την εχουμε εμεις. 

Καραγκουνης: Με αναλαμπες στο δευτερο ημιχρονο όταν αποφασισαμε να πιεσουμε αλλα σε γενικες γραμμες εκανε πολλα λαθη και καθυστερουσε το παιχνιδι με περιστροφες γυρω από τον εαυτο του. 

Μπασινας: Καλος ο Αγγελος καθως ηταν οπου ηταν και η μπαλα και προσπαθησε παραλληλα να δημιουργησει. Καλος αλλα μονος.

Γιαννακοπουλος: Περαν της ευκαιριας που πιθανως να αλλαζε τον αγωνα, ειχε κακη αποδοση και στο μαρκαρισμα, και στη δημιουργια παιχνιδιου, δεν μπορουσε να κρατησει τη μπαλα και σε ομαδικο επιπεδο ή χανοταν και δεν μπορουσαν να του δωσουν τη μπαλα ή κουτουλαγε με τον Χαριστεα. Ο Στελιος δεν εχει καμια σχεση με τον περσινο. 

Χαριστεας: Δεν κανει. Απαραδεκτος. Δεν εκανε απολυτως τιποτα. Ας παρει μεγαλυτερη συμμετοχη ο Αμανατιδης, ο Λυμπε, ο Γκεκας, ο Σαλπι. Όχι άλλος Χαριστεας. Ακομα και σε ένα ματς για τα κυβικα του εδειξε ότι δεν μπορει να προσφερει άλλο στην ομαδα. Μας τελειωσε ο Χαριστεας του euro, ποτε θα το παρουμε χαμπαρι χερ Οττο; Και αντε να δεχθω ότι τον εβαλες στο ματς μπας και παρει τις κεφαλιες λογω υψους αλλα και αδυναμου κεντρου αμυνας των Τουρκων. Στο ημιχρονο βγαλτον ρε φιλε! 

Σαμαρας: Εμενα μου αρεσε. Παλεψε ολες τις φασεις, προσπαθησε να δημιουργησει, μαρκαρε, κινειτο συνεχως και καποιες φορες θα ηθελα να παιζει με τη μια. Από την άλλη όμως σε ποιον να τη δωσει;

Οι αλλαγες: 

Ο Αμανατιδης επαιξε λιγο για να κριθει.

Ο Γκεκας ειχε μια περιεργη κεφαλια στο δοκαρι αλλα ουτε οι σεντρες τον ευνοησαν ουτε εκανε και κατι μαγικο. 

Ο Τοροσιδης δεν ξεχωρισε για κατι εκτος από τα πλαγια που εκτελεσε. Με τη μπαλα κατω όμως εκανε αρκετα λαθη παρα την αγωνιστικοτητα που επεδειξε.

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ

Οι συνηθεις ομαδες της Ασιας και της Ανατολικης Ευρωπης. Καλα χαφακια, γυρω γυρω ολοι, και στη μεγαλη περιοχη δεν υπαρχει ανθρωπος. Τα 4 γκολ δεν ηταν ανωτεροτητα ομαδας αλλα δωρα δικα μας. Καλη ομαδα μεν αλλα δεν εκαναν ευκαιριες, οτι σουταραν μπηκε, και το 4-1 δεν νομιζω ότι δειχνει τη διαφορα των 2 ομαδων. Καλυτερη εικονα στο γηπεδο μεν αλλα το σκορ μας αδικει. Όταν πιεστηκαν ειχαν κενα και εκαναν λαθη. Όμως πιεσαν ψηλα, κρατησαν μπαλα και φανηκαν καλυτεροι. Ένα από τα πραγματα που πρεπει να βρουμε είναι τον Ζαγορακη.

Η ομαδα όπως ολες οι ομαδες, χρειαζονται έναν αρχηγο. Έναν ηγετη. Εστω και ως προσωπικοτητα. Ο Αντωνης είναι μακρια για να φωναζει και να καθοδηγει. Ποιος θα μπορουσε να το κανει αυτό; Εγω θα εβαζα τον Γιαννακοπουλο. Αυτος εχει την εμπειρια και την ικανοτητα να παρει την ομαδα πανω του. Ο περσινος όμως Γιαννακοπουλος…

ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΠΑΔΟΙ. 

Όταν τον τελευταιο καιρο εχουμε εθιστει μεσω τον μαζικων μεσων επιρροης και των υπεροχων πολιτικων μας στο ξυλο και τα διαφορα ντραβαλα, σε συνδυασμο με το ότι δεν ξερουμε να χανουμε, πολύ δυσκολα θα μπορουσαμε να ζησουμε γιορτινη ατμοσφαιρα. Όταν βλεπεις σημαιες να καιγονται, μνημεια να βεβηλονται, βιβλια ιστοριας να διαστρεβλωνουν την αληθεια και φυσικα κανεις δεν πιανεται και κανεις δεν τιμωρειται, καπου αντιδρας. 

Και δεν θα το υποβαθμισω ότι λιγοι ηταν αυτοι. Τη γιουχα στον τουρκικο εθνικο υμνο την εριξε ολο το γηπεδο. Αντιδραση που σιγα σιγα συσσωρευεται και ψαχνει τροπους να εκτονωθει. Τι πιο προσφορο από το γηπεδο; Προσωπικα, το ματς το εβλεπα πατριωτικα. Όχι εθνικιστικα. Η διαφορα μεταξυ πατριωτισμου και εθνικισμου είναι ότι στον πατριωτισμο αγαπας τους δικους σου και στον εθνικισμο θελεις τη σφαγη των αλλων. Ηθελα να κερδισουμε, ειδικα τους Τουρκους, απλα γιατι γουσταρω τη γαλανολευκη πρωτη ιδιαιτερα δε όταν οι πολιτικοι μας φροντιζουν να την εχουν τελευταια. Ας υπαρχει και ένα επιπεδο, του αθλητισμο, που θα μας κανει να χαρουμε. Και δεν απολογουμαι για αυτό, και δεν θεωρω ότι «απλα είναι ένα παιχνιδι». 

Αν ηταν απλα ένα παιχνιδι ο κοσμος δεν θα κατεβαινε στους δρομους μετα από μεγαλες επιτυχιες και δεν θα αλλαζε η ψυχολογια ενός λαου και δεν αναφερομαι μονο στους Ελληνες αλλα πιστευω ότι αυτό είναι παγκοσμιο φαινομενο. Επομενως τετριμμενα τυπου just a game δεν τα δεχομαι όπως τελικα δεν τα δεχεται και κανενας λαος. Ακομα και οι Δανοι που είναι ησυχοι, όταν κερδισαν το euro εκαναν την Κοπενγαχη καμπριο. Οσο για τη γιουχα, τη θεωρω φυσιολογικη. 

Προτιμω τον οπαδο που θα εκφραζει τη δυσαρεσκεια του ( εκει βεβαια παιζει τον πιο σημαντικο ρολο ο τροπος ) παρα το προβατο που θα χειροκροτα σαν ουφο ανεξαρτητως αποτελεσματος.

Όπως ο παικτης γνωριζει την αποθεωση και τη δοξα, θα γνωρισει τη χλευη και την αποδοκιμασια. Αν δεν την αντεχει ας αλλαξει δουλεια.



0 Λογομαχιες:

Δημοσίευση σχολίου