ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

 

Αγαπητό Πρώτο Θέμα,

 

Είσαι η μεγαλύτερη εφημερίδα στην Ελλάδα.

Είσαι η αγαπημένη μου εφημερίδα και δική μου κύρια πηγή ενημέρωσης. Στη λαίλαπα των σοσιαλ που κάθε πικράμενος γράφει έναν ότι να ναι τίτλο για τα κλικ, φτιάχνει ΑΙ βιντεάκια και τα πλασάρει για αληθινά, εσύ:

 

·       έχεις κανονικούς δημοσιογράφους

·       έχεις αρθρογράφους με διαφορετικές καταβολές

·       οι ειδήσεις σου γίνονται αντικείμενο αντιγραφής μέσω του rewriting από άλλους

·       έχεις μια αξιοπιστία και μια εγκυρότητα

 

 

Όμως Πρώτο Θέμα μου υπάρχει ένα θέμα που οδεύει και αυτό να γίνει πρώτο.

 

Αφήνεις τα σχόλια ασύδοτα.

 

Μέχρι πρότινος σε κάθε άρθρο υπήρχε ένα μόνιμο σχόλιο που διαφήμιζε ένα site γνωριμιών. Εφόσον το upload των σχολίων περνά από έλεγχο, θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι ήταν μια έξυπνη και αφορολόγητη διαφημιστική καταχώρηση. Μια άποψη που καταδικάζω και αποστρέφομαι. Δέχομαι τις δυσκολίες που διάγει ο Τύπος αλλά σε κάθε μα κάθε άρθρο - είδηση, το ίδιο post, ήταν στην καλύτερη εκνευριστικό και στη χειρότερη αντιαισθητικό. Αντιπαρέρχομαι όμως γιατί δεν είναι αυτό το σημαντικό. 

 

Το πρόβλημα  είναι πως αφήνεις ανεξέλεγκτα τα σχόλια. Βλέπεις για παράδειγμα την αναγγελία ενός θανάτου και από κάτω κάποιοι να γράφουν «καλά να πάθει». Ή μια είδηση για ένα γάμο και από κάτω να βρίζουν τους νεόνυμφους.

 

Ξέρω ότι τίθεται θέμα δημοκρατίας, πλουραλισμού και ελεύθερης γνώμης. Όμως εδώ είναι δίκτυο. Δεν είναι κανονική ζωή.

 

Στα σχόλια που σου κάνουν, όλοι γράφουν με ψευδώνυμο. Δεν φέρουν καμία ευθύνη. Υπάρχουν λοιπόν :

 

Ø  οι άχρηστοι άεργοι που θέλουν να παρηγορηθούν για την ατομική τους δυστυχία

Ø  οι πληρωμένοι που θέλουν να δημιουργήσουν κλίμα

Ø  οι εγωπαθείς που τους αρέσει να βλέπουν τα σχόλια τους στην οθόνη και να επαίρονται ότι «με διαβάζουν»

Ø  οι αποτυχημένοι που έχουν φθόνο σε κάθε επιτυχία κάποιου άλλου

Ø  οι «πεζοναύτες». Αυτοί δηλαδή που πιστεύουν ότι με τα σχόλια τους επηρεάζουν τους άλλους. Με το αζημίωτο φυσικά

Ø  οι άρρωστοι που βλέπουν τι έχουν σχολιάσει κάποιοι άλλοι, και αν κάτι δεν τους αρέσει, απαντούν υβριστικά.

Θα μπορούσα να προσθέσω και άλλα, αλλά κατάλαβες.

Όλο αυτό το σκηνικό ορίζει τη μεγάλη εικόνα. ΤΗΝ ΤΟΞΙΚΟΤΗΤΑ στο διαδίκτυο. Όταν ο άλλος επιδίδεται σε μια αλητεία και τη διαιωνίζει χωρίς συνέπειες, παρασύρει και άλλους.

Εσύ λοιπόν έχεις αφιερώσει τόνους αρθρογραφίας στην τοξικότητα και παραλείπεις να κοιτάξεις στον καθρέπτη. Είσαι η μεγαλύτερη εφημερίδα στην Ελλάδα άρα και ο μεγαλύτερος αναμεταδότης της.

Ξέρω τι σκέφτεσαι. Ξέρω καλά.

Α) Τα κριτήρια της λογοκρισίας. Δεν είναι αστροφυσική. Είναι τα χρηστά ήθη, η ευγένεια, ο πολιτισμός και αν υπάρχει ίχνος επιχειρήματος στο σχόλιο. Καφρία, χυδαιότητα και γουρουνοσυμπεριφορά να κόβεται. Έτσι λοιπόν είτε ο αλήτης θα σταματήσει να λερώνει με τα σχόλια σου το site σου και τα μυαλά των ανθρώπων, είτε θα προσπαθήσει να αρθρώσει ένα στοιχειώδη Λόγο.

Β) Ο φόβος ότι θα χάσεις πελάτες. Δεν θα χάσεις. Δεν σου προσφέρει τίποτα ο χουλιγκανισμός στο δίκτυο. Ούτε αυτοί θα είναι ποτέ αγοραστικό κοινό σου, ούτε τους έχεις ανάγκη. Ας κάτσουν στα προφίλ τους στα σόσιαλ να λένε ότι θέλουν. Απλώς τώρα σε εκμεταλλεύονται. Δεν είναι πελάτες, ούτε πραγματικοί αναγνώστες. Είναι άχρηστοι, ενδεχομένως ελάχιστοι με πολλά προφίλ που μέσω των σχολίων που τους επιτρέπεις, προάγουν τον υπόνομο και τη χωματερή.

 

Βέβαια αντί για το χυμαδιό που έχεις στα σχόλια, μπορείς να χρησιμοποιήσεις είτε μια php πλατφόρμα ή έστω το disqus ώστε ο άλλος όταν θα έχει μόνιμο προφίλ, να το σκεφτεί λίγο καλύτερα. Παράλληλα από αυτές τις πλατφόρμες μπορείς να κάνεις και ψηφοφορίες που θα έχουν πραγματικό αντίκτυπο και να τις πουλάς και στους πολιτικούς.

 

Σε παρακαλώ Πρώτο Θέμα μου.

Δεν μπορεί να έχεις αυτή την τεράστια αντίφαση. Όπως κοιτάζει κάποιος τις σελίδες σου, από τη μέση και πάνω να είναι Δημοσιογραφία και από τη μέση και κάτω να είναι Αθλιότητα….