ΣΚΑΪ – ΕΛΕΝΗ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ – ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΔΕΝΔΡΙΝΟΥ. ΣΤΟ ΧΙΛΙΟΣΤΟ

 

Παρακολούθησα με την ησυχία μου και τα 6 επεισόδια. Μερικές σημειώσεις :

 

1.   Να το δουν όλοι. Ανεξάρτητα τι ψηφίζουν. Ας πάνε πάλι να ψηφίσουν τον Τσίπρα και τον Βαρουφάκη, δεν θα τα χαλάσουμε εκεί. Τουλάχιστον όμως ας παρακολουθήσουν το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ για να καταλάβουν τι είναι το Eurogroup, το Euro working group, πως λειτουργούν οι Ευρωπαίοι, πως σκέφτονται, πως διαμορφώνεται το πλαίσιο ώστε να καταλάβουμε περισσότερα. Χωρίς τα αμπαλαέο των σόσιαλ που νομίζαμε ότι αυτοί πίνουν αίμα, τρώνε ανθρώπους ζωντανούς και παίζουν ποδόσφαιρο με κρανία ανθρώπων.

2.   Άνθρωποι που είχαν πολύ κακή φήμη στη χώρα μας, δεν ήταν τελικά και τόσοι κακοί. Όπως ο Ντάισενμπλουμ και ο Βίζερ. Ο Γιάννης μας τους είχε τρελάνει.  Φοβερή εντύπωση μου έκανε ο Αμερικάνος υφυπουργός οικονομικών, ο Ντάλιπ Σίνγκ που συμφωνούσα σε ότι έλεγε. Εξαιρετικός και ο Πιτερ Σπιγκελ των Financial Times.

3.   Ως λαός μας αρέσει και να ξεχνάμε και να είμαστε αχάριστοι. Δεν μας αρέσει για παράδειγμα να έχουμε ένα καλά οργανωμένο αρχείο. Από τον αθλητισμό μέχρι την πολιτική. Αποσπασματικά και ντουφεκιές. Θα έπρεπε να καλέσουμε και να τιμήσουμε τρεις ανθρώπους που πραγματικά μας βοήθησαν και να τους πούμε ένα συμβολικό ευχαριστώ. Τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, τον Φρανσουά Ολάντ και τον Ματέο Ρέντσι.

4.   Από τις ελληνικές παρουσίες, δεν γνώριζα την Σταυρούλα Μηλιάκου, τη γενική διευθύντρια προϋπολογισμού και δημοσιονομικής πολιτικής. Αφανής ηρωίδα. Αυτός όμως στον οποίο ως Ελλάδα χρωστάμε ένα τεράστιο ευχαριστώ είναι ο Γιάννης Στουρνάρας. Ήταν από τις 4 κολώνες που στην Ελλάδα των αγανακτισμένων, κράτησαν τη χώρα μας όρθια. Γιάννης Στουρνάρας. Μεγάλος Έλληνας και δεν θα του αναγνωριστεί ποτέ.

5.   Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Ελένη Βαρβιτσιώτη, τη Βικτωρία Δενδρινού και φυσικά στον ΣΚΑΙ. Αυτό δεν ήταν ένα απλό ντοκιμαντέρ. Ήταν αφενός ένα δωρεάν σεμινάριο για τη λειτουργία της Ευρώπης, αφετέρου μια σοβαρή ιστορική καταγραφή που ακόμα και τώρα υπάρχουν πολλοί που δεν πήραν χαμπάρι από τι γλιτώσαμε. Ενδεχομένως ένας σκηνοθέτης αντί για την Ελένη, να παρήγαγε καλύτερη κινηματογραφία αλλά θα παραμείνω στη μεγάλη εικόνα. Σπουδαίο μάθημα πολιτικής ιστορίας και διδακτικό.