Σάββατο, 16 Απριλίου 2011

ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ


Ειδικά στις μέρες που διάγουμε ως χώρα, πρέπει να τα δυναμώσουμε όσο μπορούμε.
Το κατάστημα της γειτονιάς πρέπει να επιβιώσει, πρέπει να ζήσει και με αυτό κάθε γειτονιά να εχει ρυθμό και ζωντάνια. 

Αποφεύγω τις αγορές μου στα μεγαθήρια των εμπορικών κέντρων γιατί το σούπερ μάρκετ με τα πρόβατα είναι ξένο, σχεδόν μοναχικό, με μπόλικη ταλαιπωρία. Στο πάρκινγκ, στο κουβάλημα και στις ουρές. 

Μου αρέσει να κάνω μια βόλτα στη γειτονιά, να μοιράζω και να μου ανταποδίδουν πέντε ανθρώπινες καλημέρες. Να δημιουργώ σχέσεις και επαφές ώστε να πάρω μια συμβουλή της προκοπής για μια αγορά. Ο καταστηματάρχης σκέφτεται τριπλά, να δώσει μια μούφα σε έναν που τον βλέπει σχεδόν καθημερινά, παρά ένα αχανές κτίριο με κουρασμένους πωλητές που δεν πειράζει αν δεν αγοράσεις ή αν διαμαρτυρηθείς. Θα αγοράσουν άλλα πρόβατα. 

Στη γειτονιά μπορείς να διαπραγματευθείς την τιμή. Να κάνεις τη βόλτα σου χωρίς το άγχος και την ψυχική και χρονική επιβάρυνση της μετακίνησης.
Σκέψου μια γειτονιά χωρίς καταστήματα. Με το που σκοτεινιάζει νεκρώνει.
Δεν είναι καλύτερα να υπάρχουν φώτα, βιτρίνες, κόσμος να είναι έξω και να κάνει βόλτες; Κάπου εκει δίπλα δεν θα ανοίξει το καφέ και το μπαράκι της γειτονιάς που θα μείνει μέχρι πιο αργά ανοιχτό;

Στο συνοικιακό μαγαζί βρίσκω καλύτερη εξυπηρέτηση, τον ιδιοκτήτη της επιχείρησης που θέλει να με εξυπηρετήσει γιατί τον καίει να πάει καλά το μαγαζί του και όχι τον υπάλληλο που του εχουν πιει το αίμα. Αυτόν που ξέρει ότι αν δεν μείνω ευχαριστημένος αφενός θα του το φέρω στο κεφάλι, αφετέρου θα το πω και γύρω γύρω, οπότε οσο απατεώνας και να είναι, δεν τον συμφέρει.
Στο κατάστημα της γειτονιάς, εχεις τον χρόνο, τον άνθρωπο και μια καλή εξατομικευμένη αγορά. Στο εμπορικό τερατούργημα εχεις τα αντικείμενα, τα καρτελάκια, την κατανάλωση. 

Ενας φίλος που μένουμε πολύ κοντά, ήθελε πριν από λίγες μέρες να αγοράσει επαγγελματική τσάντα. Στην εταιρεία του, του πρότειναν κάποιες που δεν τον ενθουσίασαν και οταν μου το είπε πως θα πήγαινε σε ενα εμπορικό να ρίξει ματιά, του πρότεινα να κάνουμε μια βόλτα σε ενα γνωστό μου κατάστημα - που αυτός δεν είχε πάρει χαμπάρι καν οτι υπήρχε - εδω στη γειτονιά μας. 
Η κατάληξη ηταν να αγοράσει απο κει, ( μάλιστα ο ίδιος ο ιδιοκτήτης τον απέτρεψε απο το να πάρει την πιο ακριβή αλλά την πιο χρήσιμη για τη δουλειά του ) να πάρει σημαντική έκπτωση, να πάρει δώρο στη γυναίκα του κάτι που του είχε ζητήσει στο παρεθόν και να του περισσέψουν, να πάρω και γω ενα δωράκι [ σσστ, ξέρω τι σκέφτηκες, απλως έτυχε ]  και να μείνουμε ολοι ευχαριστημένοι.

Ναι, γνωρίζω πως στο θηρίο θα βρεις προσφορές, καλύτερες τιμές και μεγαλύτερη ποικιλία. Αν δεν πρόκειται για κάτι εντελώς τελείως συγκεκριμένο, δεν με πειράζει. Μια οικογένεια ζει από ένα μαγαζί, ας πληρώσω και λίγο παραπάνω, δεν θα με σώσουν λίγα ευρώ. 

Από την άλλη όμως τα καταστήματα της γειτονιάς πρέπει να κατανοήσουν ότι η περίοδος των παχιών αγελάδων πέρασε. Μην περιμένεις με ένα μπλουζάκι να βγάλεις ένα ενοίκιο…



1 Λογομαχιες:

Δημοσίευση σχολίου