Τετάρτη, 15 Δεκεμβρίου 2010

HARRY POTTER AND THE DEATHLY HALLOWS: PART 1


Δεν φταίει κανείς άλλος. Εγω φταίω. Εγω. Εγω. Εγω.
Υπέκυψα στην παράκληση φίλης, να της κάνω το χατήρι να δούμε Χάρι Πότερ καθώς οι προηγούμενες κινηματογραφικές επιλογές ηταν δικές μου.

Σκέφτηκα ότι θα δω εφέ, μερικά μαγικά,  λίγη αγωνία, κάτι να περάσει η ωρα διασκεδαστικά.

Πλήρης απογοήτευση.

Ο ορισμός της καθυστέρησης, σφύρα το να φύγουμε. Δυστυχώς στο μούλτιπλεξ που το είδαμε, διάλειμμα δεν έκανε και πήρα την ουροδόχο κύστη μου στα χέρια.

Έχω χαζέψει στο σταρ 2-3 ταινίες και νόμιζα ότι αυτή θα ηταν ισως η πιο εντυπωσιακή μια και είναι η προτελευταία. Λάθος εκτίμηση σενιορ. Πολύ μπλα μπλά, αλληγορίες που πιθανώς δεν αντελήφθην, και πολύ, πολύ πολύυυυ αργος ρυθμός για να το ξηλώσουμε και να βάλουμε το οριστικό τέλος σε δεύτερο μέρος.
Ελπίζω και μετά το δεύτερο μέρος να μην έχουμε και άλλη ταινία με πρώτο υστερόγραφο, δεύτερο κοκ.

Δυο και βάλε ωρες βαρεμάρας που για τους μύστες του Χάρι Πότερ λέγεται ωριμότητα. Αν θέλεις ωριμότητα, δες Κιούμπρικ. Πάντως είναι μια φροντισμένη παραγωγή με προσεγμένη σκηνοθεσία αλλα αφου ότι εχεις να μας πεις είναι μια ωρα αντε 80 λεπτα, γιατί το ξηλώνεις τόσο πολύ ρε αδερφε;

Ωραία αισθητική αλλά εξαντλητικές ….περιγραφικές περιγραφές σε αργή κίνηση…

Αν εισαι φαν κλαμπ του Χαρι Πότερ μπορείς να το ψάξεις φιλοσοφικά.
Αν είσαι περαστικός όπως εγω, θα σκυλοβαρεθείς.

Με άριστα το 10: 4 για την ωραια σκοτεινή αισθητικη.




2 Λογομαχιες:

Δημοσίευση σχολίου