Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2007

ΕΞ’ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

Γυρισα από τις διακοπες μου και ένα mail από μια αναγνωστρια περιμενε παρκαρισμενο στο ινμποξ μου. Ιστορια που ολοενα και αφορα περισσοτερους στις μερες μας.

= = = =

Suspect καλημερα,

Αυγουστος, νεκρα στο γραφειο, διαβαζω το blog σου τακτικα και δεν ξερω πως μου ρθε να σου γραψω αυτό που με απασχολει. Ισως όταν το διαβασεις και μπεις στον κοπο να μου απαντησεις να μην εχει σημασια πια.

Χωρισα πριν από αρκετο καιρο, με ασχημο τροπο και μου πηρε μηνες για να συνελθω. Ενας από τους τροπους που αντιμετωπισα την κακη μου ψυχολογικη κατασταση ηταν να βγαινω συνεχεια με φιλους. Προσφατα λοιπον σε μια εξοδο καθομασταν διπλα σε μια αντροπαρεα. Ριξαμε μια ματια με την φιλη μου και αφου σχολιασαμε για λιγο ( ξερεις τωρα τα δικα μας, ωραιος ο μελαχρινος, καλουτσικος αυτος με την ασπρη μπλουζα, ωραιο προσωπο αλλα χοντρος ο άλλος, πως ντυνεται ετσι ο τριτος, με γεια την ασπρη καλτσα ο τεταρτος ) δεν ασχοληθηκαμε εκ νεου.

Ξαφνικα εκει που λεγαμε τα δικα μας και ειμασταν μεσα στην καλη χαρα, ο σερβιτορος μας εφερε 2 σφηνακια από τα παιδια διπλα. Ξενερωσα αμεσως. Με βαρια καρδια ειπα στην υγεια σας και ετοιμασα τις χιλοπιτες που θα εριχνα. Στη φιλη μου όμως αρεσε ενας απ αυτους, επιασε την κουβεντα ( επειδη καθομασταν διπλα δεν χρειαστηκε να μετακινηθει κανεις από τη θεση του ) και σχεδον αναγκαστικα συμμετειχα και εγω. Ο τουδε εφεξης επονομαζομενος ωραιος ασχοληθηκε μαζι μου και αφου περασε αρκετη ωρα ανταλλαξαμε τηλεφωνα τυπου να τα ξαναπουμε πριν καληνυχτισουμε αλληλους.

Την επομενη μερα ο ωραιος με καλεσε για να βγουμε.

Δεν ηθελα με τιποτα αλλα σκεφτηκα τη φιλη μου που γουσταρε τον αλλον και για χαρη της κανονισα να βγουμε ολοι μαζι με σκοπο να κανω τη διασυνδεση και να αποχωρησω.

Όχι ότι ο ωραιος με χαλαγε. Ειχε χιουμορ, ευγενεια, εδειχνε εξυπνος, αλλα εγω δεν ημουν σε φαση να ξεκινησω κατι. Ηθελα να περασει το καλοκαιρι, να κανω τις διακοπες μου χαλαρα με τις φιλες μου που ειχα κανονισει και από Σεπτεμβρη εχει ο θεος.

Βγηκαμε.

Για λιγο μιλησαμε ολοι μαζι. Σχεδον ολη την ωρα καναμε 2 πηγαδακια.

Ο ωραιος ηταν από τη θεσσαλονικη και θα εφευγε την επομενη μερα.

Πανω που μου ειχε κανει καλη εντυπωση, με ξενερωσε εις διπλουν.

Προσπαθησα να καταλαβω αν ηθελε μια ξεπετα για να εχει να με διηγειται στους φιλους του αλλα δεν μου ενεπνεε κατι τετοιο.

Προσπαθησα να του βρω ελαττωματα για να τον χαιρετησω οριστικα.

Ουτε ένα!

Για ποτε περασαν 2 ωρες ουτε που το καταλαβαμε.

Και δεν θα εφευγα αν η ξαδερφη μου δεν εκανε την κινηση.

Όπως συμβαινει σε αυτές τις περιπτωσεις, εκεινη δεν βρηκε τιποτα το εξαιρετικο και την πατησα εγω! Η εβδομαδα που ακολουθησε ηταν με τηλεφωνα εκ μερους του. Δεν εισεβαλλε βαναυσα στην καθημερινοτητα μου, δεν παρεκτραπη, δεν με τρομαξε. Ανθρωπινα τηλεφωνηματα τυπου γεια σου πηρα να δω τι κανεις, τα νεα σου, τα νεα μου, χωρις να δηλωσει ερωτικο ενδιαφερον. Δηλωνε την παρουσια του με ευγενεια χωρις να εκτεθει και χωρις να με φερει σε δυσκολη θεση. Ημουν ετοιμη αν μου ελεγε κανα καψουρικο να τον στειλω αδιαβαστο αλλα δεν εκανε τιποτα τετοιο.

Και γω όμως ηθελα να του μιλαω αποφευγοντας να ασχοληθω με τις δυσαρεστες σκεψεις για το τι κανω και που παω εν προκειμενω.

Μεχρι που εφτασε Πεμπτη και φτερουγισα. Μου ειπε πως θα ξανακατεβαινε στην Αθηνα. Δεν ειχε κανονισει κατι και ηθελε το προγραμμα του να το εφτιαχνε βαση του δικου μου. Μπορει να του ειπα αιφνιδιασμενη κατι τυπου δεν ξερω και δεν μπορω να σου πω από τωρα αλλα όπως το ειπα μαλλον πετυχα ακριβως το αντιθετο από το να τον αποθαρρυνω. Η Παρασκευη ευχηθηκα να περναγε σε 5’ αλλα και σε αυτό απετυχα. Πηρα τηλεφωνο ολες τις φιλες μου και τους ειπα την ιστορια μου και ουτε μια δεν με απομακρυνε!

Φιλες είναι αυτές;

Ολες μου ειπαν «αντε ποιος τη χαρη σου!» «ολοκληρο ταξιδι για σενα;»

Ηξεραν τι ειχα τραβηξει το τελευταιο διαστημα και χαρηκαν που υπηρχε μια προοπτικη εστω και αν ηταν 500 χλμ μακρια από την Αθηνα.

«και τι εγινε; Αστον να ερθει, να περασετε καλα και βλεπεις»

Στο δρομο για το αεροδρομιο η καρδια μου ειχε φτασει στους 600 παλμους το λεπτο. Με λυπηθηκε ο θεος και μαλλον τυφλωσε τα ρανταρ γιατι ακομα προστιμα θα πληρωνα.

Τον ειδα και αγκαλιστηκαμε πολύ τρυφερα.

Κυριος όμως, δεν μου ορμηξε.

Ακολουθησε ένα σαββατοκυριακο υπεροχο.

Να συζηταμε ατελειωτα, να κανουμε ερωτα τρυφερα, να απολαμβανω κάθε λεπτο του, κάθε ανασα του, κάθε βλεμμα του.

Τον ερωτευθηκα.

Από τοτε περασαν 10 μερες.

Ξαναηρθε. Ξαναπερασαμε απιστευτα.

Τωρα ειμαι κολλημενη με το bluetooth και εχω ανοιχτο συνεχεια το mail.

Μιλαμε συνεχεια και δεν μας φτανει. Και όταν δεν μιλαμε μου στελνει mail. Και καμια φορα και μιλαμε και μου στελνει mail ταυτοχρονα.

Κολλημα τρελο, το παραδεχομαι.

Οι φιλες μου τωρα μου λενε να προσεχω.

Δεν ξερω τι να κανω.

Υπαρχουν στιγμες που παραδιδομαι, υπαρχουν στιγμες που τρομαζω.

Υπαρχουν εξ αποστασεως σχεσεις;

Ετσι θα παει;

Εχουμε συζητησει διαφορα ενδεχομενα, είναι ελευθερος επαγγελματιας και μου ειπε ότι μπορει να κατεβει μονιμα στην Αθηνα, ωρες ωρες μου τη σπαει που του λεω ότι θα βγω για καφε και με ρωταει επιμονα με ποιον και γιατι και με παιρνει και 4 τηλεφωνα κατά τη διαρκεια του καφε αλλα ξερω ότι τον θελω και με θελει.

Εσυ λοιπον Suspect που απαντας σε αναγνωστες σου, μπορεις να απαντησεις και σε μενα;

Τι να κανω;

= = = = = = =

Όταν διαβασα το ανωτερω μηνυμα χαμογελασα.

Με εχει παρει και μενα ξωφαλτσα το ανωτερω καποτε οποτε ειχα μια μικρη εμπειρια.

Ακολουθει η απαντηση μου

= = = = == =

Γεια σου!

Σε ευχαριστω πολύ για το μηνυμα σου, την εμπιστοσυνη και την καλη σου προαιρεση.

Η κατασταση είναι πολύ απλη αλλα και δυσκολη.

Πριν ασχοληθω όμως με την καθ εαυτη ιστορια θα μου επιτρεψεις μερικα γενικα σχολια.

Οι εξ αποστασεως σχεσεις είναι ένα σχετικα νέο φτουτο για την ελληνικη κοινωνια που εχει γνωρισει εξαρση τα τελευταια 8 χρονια. Ο λογος είναι ενας.

The power of the INTERNET.

Το νετ κατηργησε τις αποστασεις αλλα δεν τις εκμηδενισε.

Είναι πολύ ευκολη πια η επικοινωνια, μπορει να ακους τον αλλον, να τον βλεπεις, αλλα δεν τον ζεις.

Μπορεις πολύ ευκολα να επικοινωνησεις με ανθρωπους που υπο κανονικες συνθηκες πιεσης και θερμοκρασιας δεν θα ειχες την ευκαιρια και να γνωρισεις καινουριους.

Μπορει οσοι μεγαλωνουν να θεωρουν ότι ολες οι νεες γενιες πανε προς το χειροτερο αλλα κατά τη γνωμη μου οι ανθρωποι είναι οι ιδιοι. Τα μεσα αλλαζουν. Εις τα παλαια ετη, σχεσεις, ακομα και γαμοι, γινοταν δια αλληλογραφιας.

Τωρα απλως αλλαζει το μεσο.

Οι κοινωνικοτητα των ανθρωπων δεν αλλαζει.

Αλλαζουν οι συνθηκες.

Παλαιοτερα ειχε μεγαλη επιρροη το σοϊ, το συγγενειο και οσοι ανηκαν στον ευρυτερο κυκλο της οικογενειας. Με τη συσσωρευση της μισης Ελλαδας στην Αθηνα και τις παιδικες ασθενειες ( κουτσομπολιο – ρουφιανιες – τι θα πει ο κοσμος ) εχει οδηγησει πολύ κοσμο να καλυπτει την αναγκη του για παρεα και συντροφια εκτος του οικογενειακου κυκλου. Αυτό για μενα είναι προοδος.

Από το να εχεις συγγενεις που δεν τους εχεις επιλεξει και να κρατας προσχηματα που σου επιβαλλονται, καλυτερα να κανεις αληθινους φιλους.

Ξερω ότι σου φαινονται λιγο ασχετα αυτά που γραφω με το θεμα σου αλλα θελω να καταδειξω ότι κατ’ επεκταση οι εξ’αποστασεως σχεσεις είναι μια κοινωνικη εξελιξη που ακολουθει την ταχυτητα της εποχης μας.

Ξερω ανθρωπους που το κρατησαν και παντρευτηκαν.

Ξερω βεβαια πολλους περισσοτερους που δεν αντεξαν και τα παρατησαν.

Θα ηταν αφελες για μενα να σου πω κοφτο εδώ.

Αφου εισαι ερωτευμενη.

Θα ηταν εξισου όμως αφελες να σου πω follow your heart.

Αφου μπορει να αποδειχθει ματαιο αν δεν κινηθεις σωστα.

Αυτό που θα σου επισημανω αγαπητη μου είναι οι παραμετροι.

Από κει και περα ζυγισε τα και παρε την καλυτερη δυνατη αποφαση για σενα.

Το συνηθες λαθος που κανουν οι ανθρωποι στις ερωτικες τους σχεσεις είναι να μπερδευουν το συναισθημα του ερωτα με το ατομο. Για αυτό και πολλες φορες κανουμε λαθος επιλογες να ταυτιζουμε τον ερωτα με λαθος ανθρωπο και να πληγωνομαστε. Βιαζομαστε να καλυψουμε την ερωτικη μας επιθυμια.

Ξερω. Κβαντομηχανικη.

Εξηγουμαι.

Αφου λοιπον σου περασε η κακη εμπειρια του χωρισμου σου, εισαι ετοιμη να ερωτευθεις και παλι. Μπορει να σου φαινοταν ότι δεν ησουν αλλα ησουν.

Εχεις, εχω, εχουμε την αναγκη του ερωτα. Δεν είναι κακο. Είναι ανθρωπινο.

Μπηκε στη ζωη σου ενας ανθρωπος που σου αρεσε.

Ουτε και αυτό είναι κακο. Είναι ανθρωπινο.

Όμως είναι πολύ μακρια.

Αυτό είναι κακο.

Τα τηλεφωνα και τα mail περνανε γρηγορα. Εχουν παθος αλλα κουραζουν.

Να τα ζησεις αλλα δεν θα σε καλυψουν για πολύ.

Οι εξ’ αποστασεως σχεσεις εχουν 3 σημαντικες παραμετρους.

  1. Το κερατο. Ολοι μα ολοι αυτό το φοβουνται και γινονται καταπιεστικοι, ζηλιαρηδες μεχρι αηδιας και το μονο που καταφερνουν είναι η επιταχυνση της φθορας. Αυτό για μενα είναι το λιγοτερο. Αν δεν εχει η εξ αποστασεως σχεση εμπιστοσυνη τοτε πρεπει να κοβεται με το καλησπερα. Δεν υπαρχει και λογος αλλωστε. Δεν είναι ηλιθιοτητα ή κακεντρεχεια να μπαινεις σε ένα τριπακι και να κερατωνεις; Επειδη ακριβως είναι μακρια δεν εχει λογος ο άλλος να πει ψεμματα. Αμα δεν γουσταρει, δεν συνεχιζει.
  2. Το κοστος. Καταρχην της επικοινωνιας. Τηλεφωνα και παλι τηλεφωνα. Και φυσικα το κοστος συναντησεων. Αν δεν υπαρχει η ευχερεια να φιλοξενηθεις, αν βαλεις μεταφορα και καταλυμμα τοτε αστα να πανε. Το αντεχεις; Αν ναι, ορμα. Αν όχι, κοφτο εξαρχης γιατι θα δεθεις πιο πολύ και μετα θα πληγωθεις.
  3. Ζωη. Ετσι απλα. Τον αλλον πρεπει να τον ζεις. Αυτό είναι σοβαρη σχεση, αυτό είναι δεσμος. Τα αλλα είναι υποκαταστατα. Καλα τα τηλεφωνα, τα mail, η webcam, το msn, σε φερνουν πιο κοντα. Μειωνουν την αποσταση αλλα δεν την εκμηδενιζουν. Τα παραπανω είναι τα μεσα. Δεν είναι ο σκοπος. Όταν τα μεσα φτανουν να γινουν σκοπος, αφενος θα εξανεμιστουν γρηγορα αφετερου είναι αρρωστεια.

Καταλαβαινω πως εχεις μπερδευτει, καταλαβαινω πως γουσταρεις και τρελαινεσαι μαζι. Όμως τα πραγματα είναι απλα αγαπητη μου.

Τον θελεις;

Τον θελεις.

Τον θελεις σοβαρα;

Τον θελεις σοβαρα. Αλλιως ουτε θα ταλανιζοσουν, ουτε θα μου εστελνες το μηνυμα, ουτε θα σε απασχολουσε. Δεν μου εδωσες την εικονα της περιπετειουλας.

Ζησε το αλλα ζησε το εντιμα και με τον σωστο τροπο.

Ζησε στιγμες μαζι του.

Αν σε παιρνει οικονομικα και το αντεχει και αυτος ( που για να κατεβαινει τοσο συχνα Αθηνα, το αντεχει ) φροντισε να περνατε μαζι οσο περισσοτερο γινεται.

Μην του κανεις σκηνες τυπου γιατι θα βγεις αποψε, μη δεχεσαι το ιδιο, να εχετε επαφη και να συναντιεστε. Αντι για το Αθηνα – Θεσσαλονικη ( προσωπικα, τα ταξιδια που εχω κανει με το τρενο μου ηταν εξαιρετικα ευχαριστα ) μπορειτε να το κανετε και σε ενδιαμεσους προορισμους που και θα είναι καλυτερα γιατι θα κανετε αποδρασεις ανανεωνοντας τις παραστασεις σας.

Οσο όμως προχωραει και σοβαρευει το θεμα, και το «περναμε καλα μαζι» δινει τη θεση του στο «και τωρα τι κανουμε» θα πρεπει να τεθει το θεμα της μετακομισης του ενός. Και να τεθει με σοβαροτητα. Αλλιως συνειδητα, μοιραζεσαι εμπειριες και χωριζετε μολις προκυψει κατι άλλο στη ζωη σας. Σε αυτό το θεμα είναι καλυτερος ο κυνισμος παρα τα ονειρα στα συννεφα γιατι η πτωση εχει σκληρη προσκρουση.

Αν αρχισουν τα αντε παλι να παρω τηλεφωνο, που θα ανεβω τωρα, ενταξει μωρε και να μην κατεβεις δεν πειραζει, και λες τωρα να μου τα φοραει, σημαινει ότι η αυλαια επεσε και τα φωτα χαμηλωσαν.

Είναι σαν τη μαγειρικη. Μπορει να ξερεις 3000 συνταγες απεξω, να εχεις αποψη για ολες τις κουζινες του κοσμου αλλα αν δεν μπεις στον παγκο να σπασεις αυγα, να καεις, να λερωθεις ώστε να ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙΣ, δεν μπορεις να λεγεσαι μαγειρας.

Αν πρεπει να το συνοψισω σε 3 λεξεις,

Αγαπα – πληρωνε - συναντησου.

Και θα δεις στην πορεια.

Μονο ετσι παντως θα διαπιστωσεις αν τραβαει, αν εχει μελλον και κυριως, αν εχει προορισμο.

Καλη δυναμη και καλη συνεχεια.



23 Λογομαχιες:

Aurora* είπε...

Συμφωνώ απολύτως. Ποτέ μια εξ αποστάσεως σχέση δεν είναι ομως πραγματική σχέση. να είσαι πτώμα από τη δουλειά και ό άλλος να σε ε΄χει ανάγκη είτε για δύσκολα είτε για καλά. Τότε σταθμίζεις τι έχει πιο πολύ σημασία, η ανάγκη σου να ξεκουραστείς ή ή παρουσία του άλλου? Και πόσο συχνά θα σέβεσαια και θα σέβεται τα καθημερινά θέλω?
Οι σχέσεις "διακοπών" ή Σ/Κ είναι εύκολες αλλά μπορεί να οδηγήσουν σε τρομαχτικό χάσιμο χρόνου.
Μεθαύριο παντρεύεται ένας φίλος και η μέλλουσα απλώς υπόσχεται για χ΄ρονια οτι θα μετακομίσει στην πόλη του. Αναμένουμε όλοι με αγωνία να δούμε πότε θα γίνει.

Βασιλεία Βαξεβάνη είπε...

Για να καταλάβω (γιατί δε φημίζομαι για την ευφυϊα μου) έχεις στήλη όπου λύνεις τέτοια θέματα; Μα το ξέρω για μελλοντική χρήση. Είχες απόλυτο δίκιο.

Suspect είπε...

AURORA, σε γενικες γραμμες συμφωνω αν και εχω προσωπικα παραδειγματα που εξ αποστασεως σχεσεις οδηγησαν στον γαμο.

vasilia vaxevani, δεν εχω στηλη αλλα ενιοτε μου στελνουν mail και αναφερω την αποψη μου.

ellinida είπε...

Αγάπα και πλήρωνε. Σωστά το έκλεισες.

? είπε...

suspect, με εντυπωσίασε η απάντηση σου...θα συμφωνήσω σε όλα.

So_Far είπε...

Γιατί μια επιτυχημένη σχέση πρέπει ντε και καλά να οδηγηθεί σε γάμο;
Μπορεί να παραμείνει επιτυχημένη και ως σχέση.
Αυτή είναι η μικρή μου ένσταση κατά τ' άλλα συμφωνώ και μάλιστα πολύ.

Suspect είπε...

γεια σου ellinida !

thank u Νικο!

so far, σε ευχαριστω πολυ και η απαντηση μου συνοψιζεται στο εξης:
Τι να το κανεις το ταξιδι αν δεν εχει προορισμο;
Ειρησθω εν παροδω, γιατι εχεις 2 παρομοια blogs so far;
Σε ποιο απο τα 2 δεχεσαι καλεσμενους;
:)

So_Far είπε...

Θα σου απαντήσω με τον καθιερωμένο τρόπο: Σημασία έχει το ταξίδι.

Δυστυχώς ο γάμος σε συνάρτηση με τη σχέση στο τέλος γίνονται δύο ξένα σύνολα..Κατά πολύ μεγάλο ποσοστό..

Για τα δύο παρόμοια blogs? Ασαφής ιστορία ακόμα και για μένα.
Προσπαθώ να κρατήσω και τα δύο 'εν ζωή'...πάντως φιλότιμα.

Οι επισκέψεις καλοδεχούμενες και στα δύο.

Hypatia είπε...

Θα συμφωνήσω και εγώ με όλους τους προλαλλήσαντες και ειδικότερα με την so_far. Σημασία έχει το ταξίδι. Οι εμπειρίες που αποκτούμε, οι άνθρωποι που γνωρίζουμε, οι καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε..
Αλλά είναι δίκοπο μαχαίρι, όσο και να νομίζεις ότι ξέρεις το άλλο άτομο, στην πραγκατικότητα δεν τον ζεις. Και να αλλάξεις την ζωή σου τόσο πολύ (κάποιος από τους δύο θα μετακομίσει, αργά ή γρήγορα) για κάποιον που μπορεί και να μην ξέρεις, είναι πολύ επίφοβο..

Suspect, με εντυπωσιάζει η συνολική αντιμετώπιση του θέματος!

Aggelos Spyrou είπε...

Εϊμαι της άποψης να απολαμβάνεις αυτό που η καρδιά σου λαχταρά,
όσο πιο έντονα, όσο πιο παθιασμένα, όσο πιο ζωντανά μπορείς,
χωρίς να σκέφτεσαι το αύριο,
ίσως μόνο την επόμενη μέρα...

Είτε οι σχέσεις είναι εξ' αποστάσεως, είτε είναι της διπλανής πόρτας, ο χρόνος φθείρει τον εξωτερικό τους μανδύα αργά αργά.

Σημασία δεν έχει το πού αλλά το πότε. Και εννοείται, παίζει ρόλο ο μανδύας να είναι ανθεκτικός για να μη σχιστεί ποτέ.

Στην κρίσιμη ερώτηση πάντως, που θα έρθει σίγουρα όπως λες, "οου, τι κάνουμε τώρα;" θα φανεί πόσο υπολογίζεις τον άλλον ή μια καριέρα, μια συνήθεια, έναν τρόπο ζωής.

Συμπέρασμα;

"ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ Η ΚΟΠΕΛΛΑ, ΟΛΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ".

Ιφιγένεια είπε...

Πολύ μεγάλο θέμα ανοίξατε αγαπητέ.. είναι πρόβλημα η απόσταση θα συμφωνήσω, αλλά αν την φας κατακούτελα δεν έχει και τόση σημασία..

Suspect είπε...

γεια σου hypatia!
thank u!

Αγγελε, καλο το follow your heart αλλα χρειαζεται και το να λαμβανουμε τις ειδικες συνθηκε ςεκαστης περιπτωσης υποψη μας.
Καλη η ταχυτητα αλλα δεν μπορεις να θες να τρεξεις με 180 με τσινκουετσεντο. [ Γενικα μιλαω γιατι ειδικα οτι ειχα να πω, το εκανα επαρκως ]

Ιφιγενεια, εν τελει εχεις δικιο.
Για αυτο το κατακουτελα εχουν χαθει γενεες!
:)

Martina είπε...

Kαλές οι κοινωνιολογικές αναλύσεις αλλά η απάντηση είναι πολύ πιό απλή..δείτε την γραμμένη αγγλιστί στο Thoughts on sunset

eρωτακι είπε...

Δηλώνω fan σου!!!!
Δεν διαφωνώ ούτε σε ένα σημείο στίξης απ'όσα απήντησες!!
Να είσαι καλά -θα σε έχω στα υπόψιν ;)-
Καλή εβδομάδα!

Dimitris Symeonidis είπε...

Η άποψή σου με βρίσκει σύμφωνο. Είμαι περίεργος να δω αν θα βρεθεί κανείς να πει "διαφωνώ" ή αν θα μαζέψεις 50 "συμφωνώ" και θα κλείσει εκεί το θέμα.

Προσωπικά είχα εμπειρία εξ αποστάσεως (που γνωρίζεις από πρώτο χέρι) και το συμπέρασμα είναι ότι σε κάποιες περιπτώσεις (όπως τη δική μου, αλλά όχι σε όλες) επειδή δεν μπορείς να έχεις τον άλλο όποτε θέλεις, τις φορές που τον έχεις προσπαθείς να διατηρήσεις μια όμορφη ατμόσφαιρα, να μην διαλύσεις την μαγεία, με αποτέλεσμα κάποια αρνητικά συνειδητά ή ασυνείδητα να τα παραβλέπεις. Το αποτέλεσμα είναι απλά η καθυστέρηση του χωρισμού.

Μια παρατήρηση στο κείμενο της κοπέλας που εσύ δεν έκανες είναι μια διαρκής μαχητική στάση ("ετοιμάζω την χυλόπιτα", "θα τον στείλω αδιάβαστο" κλπ) και απορώ: το "λυπάμαι, δεν ενδιαφέρομαι, σε ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σου" δεν κάνει πια; Δηλαδή επειδή σε πλήγωσε ο προηγούμενος πρέπει να τα βγάλεις στον επόμενο; Τι σου φταίει ο Χριστιανός; Ο άνθρωπος ντύθηκε, στολίστηκε, βγήκε έξω, σε πρόσεξε, έκανε την κίνηση, προθυμοποιήθηκε να εκτεθεί. Όλα αυτά γιατί δεν τα εκτιμάς;

Καλή συνέχεια

AVRA είπε...

και εγω θα συμφωνησω μαζι σου γενικα!

οσο οφορα στη συγκεκριμενη σχεση νομιζω οτι εφοσον αυτος δηλωσε εξ αρχης οτι δεν εχει προβλημα στη μετακομιση η σχεση εχει προοπτικες να κρατησει !

nakupenda είπε...

Σωστός! :)

leila είπε...

τωρα που διαβασα αυτο το ποστ και αρκετα ακομη δικα σου (Κυριως under the label ιστοριες και γνωμες).. εχω να δηλωσω οτι απο αυτο το βλογ θα ξαναπερασω.. γιατι οι αποψεις σου ειναι παρα πολυ σωστες και καλα κανεις εφοσον μπορεις να δειξεις σε συν-ανθρωπους μας το σωστο δρομο, να τον δειξεις..
keep up the good work

ps1. εβαλα το βλογ σου και στο blogroll μου για να σε επισκεπτομαι συχνα

ps2. επι του θεματος.. δυσκολες οι σχεσεις εξ αποστασεως.. εχει δικιο η λαικη ρηση : ματια που δεν βλεπονται.. ευκολα ξεχνιουνται..

..αγγελόσκονη.. είπε...

το χειρότερο είναι όταν θέλεις να δεις τον αλλον,να τον αγγίξεις,να του μιλήσεις live,να τον κοιτάς στα μάτια...όσο πιο δυνατά είναι τα συναισθήματα τόσο πιο δύσκολη είναι αυτή η σχέση!!άποψη μου φυσικά!! :)

Νίνα είπε...

αχ δεν μπορω να διαβαζω τετοια!!!
Ο συντροφος μου που τον αγαπαω παρα πολυ κι ειμαι τρελη και παλαβη γι'αυτον ζει μονιμα στο λονδινο και τα εχω δει ολα!!! μιλαμε συνεχεια τηλεφωνα μηνυματα μσν κτλ, εχω προγραμματισει κι ενα ταξιδι εγω, ενα αυτος...μην τα βλεπετε τοσο μαυρα..θα συμφωνησω οτι πρεπει να εμπιστευεσαι παρα πολυ τον αλλο, οτι πρεπει να αναλαβεις το κοστος της αποστασης, οπως επισης θα συμφωνησω οτι χανεις την καθημερινοτητα του αλλου..αλλα υπαρχει και το αλλο το πολυ τετριμμενο αλλα αληθινο : αμα θες κατι πολυ, συνομωτει το συμπαν υπερ σου..!!!!

Suspect είπε...

Μπορεις να το πεις και αυτό Martina. Εξαρταται βεβαια από το τι μενει…

Thank u eρωτα για την τοσο καλη σου προαιρεση

Dimitris Symeonidis
Α) Σε αυτό εχεις δικιο. Εξαποστασεως υπαρχουν πιο πολλα συννεφα.
Β) Η ευγενεια δεν μας χαρακτηριζει ολους. Σωστος και σε αυτό.
Δυστυχως οι περισσοτερες γυναικες αν τους την πεφτουν οι αντρες τους χαρακτηριζουν γουρουνια. Αν δεν τους την πεφτουν είναι αδερφες.

Γεια σου avra!
Αν μου στειλει και άλλο mail η κοπελα θα σου πω!

Φιλιά nakupenda!

Να σαι καλα leila!

Αγγελοσκονη δεν θα διαφωνησω.

Α, ώστε για αυτό νινα το μπλογκ εχει μονιμως την ιδια θεματολογια!
Ετσι εξηγειται !
Αν και δεν νομιζω ότι τελικα το συμπαν συνομωτει υπερ σου.
Συνηθως ( για να μην πω παντα ) συμβαινει ακριβως το αντιθετο.

efi είπε...

παιδια να μην βλεπετε το ποτηρι μισοαδειο αλλα μισογεματο..
δεν προλαβαινεις να βαρεθεις
παντα σου λεπει
ποτε δεν χορταινεις τον αλλον
και ο ανθρωπος φαινεται ειτε εξ αποστασεως ειτε οχι
εξαλλου μπορεις ανετα να εχεις μια αλλη ζωη χωρις ο αλλος να σε πρηζει κ να σ'ελεγχει αμεσα μεσα σε αυτη...αυτο δε συναεπαγεται κερατο
αλλα αυτοεξαρτηση,αυτονομια κ ελευθερια κινησεων
Σιγουρα υπαρχουν μειονεκτηματα κ πλεονεκτηματα ομως.
Η καθημερινοτητα φθειρει το ζευγαρι
κ τα προβληματα που υπαρχουν μεσα σε αυτη ειτε κοντα ειτε μακρια ειναι τα ιδια ...
εξαλλου οταν οριζεις ενα σ.κ ή διακοπες εισαι 100 τοις 100 εκει σωμα κ πνευμα κ οχι αλλου..
Εκ πειρας αν ειχα σχεση απο κοντα θα τον ειχα στειλει μια ωρα αρχιτερα ...

Unknown είπε...

Ομορφη ιστορια!Τα 6 χρονια εμπειριας μου πανω στο θεμα με οδηγουν στο να συμφωνησω μαζι σου,καλε μου υποπτε.
Συμφωνω με Dimitris Simeonidis και με αγγελοσκονη.
Τα συναισθηματα αν ειναι δυνατα παραμενουν δυνατα για πολυ καιρο, η αποσταση τα βοηθαει να μην ξεφτισουν αλλα για μερικους αυτο ειναι αντιστροφως αναλογο.
Υπαρχει πολυ πονος οταν θελεις τον αλλο διπλα σου και δεν τον εχεις.
Υπηρξα τυχερη και μπορουσε και κατεβαινε καθε
ΣΚ οντας και ο ιδιος του Θεσσαλονικιος.Βοηθησε πολυ αυτο!
Aurora εχεις δικιο ευκολα ολα τα ΣΚ και διακοπες,εισαι λιγες ωρες με τον αλλον και παραβλεπεις τα λιγα που θα σε χαλουσαν,κατι που θα το ζουσες περισσοτερο εχοντας τον αλλον στην καθημερινοτητα σου.
Πρεπει να τον ζησεις τον αλλον γιατι οταν ο ερωτας φευγει μενει η Αγαπη και τα ελλατωματα που πρεπει να δεχτει ο καθενας για τον αλλον.
Οπως και να εχει Το ταξιδι ειναι παντα ομορφο και αξιζει καθε θυσια κατα την αποψη μου!
Δεν μετανιωσα που το εζησα, ισα-ισα νοιωθω οτι ημουν πολυ τυχερη που το τολμησα!Ευχομαι να ηταν και η κοπελα τελικα :)

Δημοσίευση σχολίου