Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2008

FACEBOOK ΜΠΙΚΙΝΙ

Η μεχρι στιγμης περιηγηση μου στο facebook, μου εχει δωσει υλικο για ένα βιβλιο.

Όταν κερδισω στο τζοκερ ένα ικανο ποσο που θα μου απαγορευει την αναγκη για εργασια, θα εχω ένα επιλεον κινητρο για να μη βαρεθω και να υποδυθω τον συγγραφεα.
ΚαΠΟΤΕ θα το κανω.

Ένα από τα στοιχεια που σχεδον με τρομαζει σε αυτό το παγκοσμιο γιγαντιαιο δικτυο είναι πως προκειται για τη μεγαλυτερη φωτογραφικη βαση δεδομενων ολων των εποχων. Ο καθενας ανεβαζει φωτογραφιες δικες του, με φιλους, με το ετερον ημισυ, σε διαφορες στιγμες και οι ιδιοκτητες του facebook διαθετουν πληρη φακελο με τη δικη μας συναινεση και συμμετοχη.
Ανεκαθεν με απωθουσε η δαιμονοποιηση και προσπαθω οσο μπορω να ανοιγω το καμμενο μου μυαλο. Καγχαζα για το barcode όταν ακουγα τους εσχατολογους να επικαλουνται το πυρ της κολασεως και χαμογελουσα συγκαταβατικα για τις υπερβολικες διαμαρτυριες για τις ταυτοτητες. Τελικα τιποτα δεν αλλαξε ως προς τις ζωες μας και τις επιλογες μας παρα τις καταρες και τις θεοθεν, δια αμφιβολων εκπροσωπων, απειλες.

Μονο και μονο για να παρακολουθησει κανεις τον ογκο των δεδομενων ειτε από τις καμερες στους δρομους, ειτε στο facebook, ειτε από κοριους στα τηλεφωνα, θα πρεπει ο μισος πληθυσμος της Γης να παρακολουθει τον άλλο μισο.
Με εντυπωσιαζει το γεγονος πως οι περισσοτερες γυναικες αποδεκτης εμφανισης εχουν αναρτησει φωτογραφιες με μπικινι.

Όταν εκανα τις σχετικες ερωτησεις οι απαντησεις που πηρα ηταν
- ετσι μου αρεσει ( σε αυτό το επιχειρημα, κοπηκε κάθε περαιτερω αναλυση)
- σιγα καλε, ετσι δεν ειμαι και στην παραλια;
- Και τι εγινε;
- Γιατι ετσι ακριβως ειμαι

Όπως σχεδον σε ολους τους ανδρες, μια από τις κρυφες τους φαντασιωσεις είναι να ηταν επαγγελματιες ποδοσφαιριστες ή παικτες του μπασκετ, ετσι και οι γυναικες πολύ θα ηθελαν να είναι μοντελες, σοου μπιζ, φωτα, γκλαμ και λοιπα πλαστικα φουξια μανταλακια.

Όταν λοιπον στα γυναικεια περιοδικα και στα καναλια βομβαρδιζονται με τετοια προτυπα, είναι σχεδον φυσιολογικο επακολουθο να μιμουνται. Τι πιο προσφορο λοιπον από την απλη προσβαση στο ιντερνετ και την επιδειξη μπικινο-φωτογραφιων;

Στο οποιο facebook βεβαια υπαρχουν διαφοροι διασημοι, μανατζερισκοι, ημι-γνωστοι και πιο γνωστοι, οποτε ειναι μια πρωτης ταξεως ευκαιρια αφενος για τους κυνηγους κεφαλων να βρουν κατι χωρις να μεσολαβουν πρακτορεια αλλα και μια πρωτης ταξεως ευκαιρια για μια κοπελα εκτος κυκλωματων να προσπαθησει να προσελκυσει βλεμματα και προτασεις.

Η γυναικεια αυταρεσκεια και φιλαρεσκεια είναι εδώ και εκπληρωνεται χωρις κοστος. Η ματαιοδοξια τυπου δειτε ποσο ωραια ειμαι, δειτε με πως μεταμορφωνομαι από την πολη στην παραλια, ερχεται να καλυψει κενα και ανασφαλειες. Ομως στην παραλια εισαι στη θαλασσα, αγνωστη μεταξυ αγνωστων και το πολύ πολύ να σε καρφωσει καποιος και να επιλεξεις αν το καρφωμα του βλεμματος θα γινει και καρφωμα του σωματος ή θα μεινει στην επιθυμια.

Στο facebook όμως εχεις και το ονομα σου.
Και προσωπικα σου στοιχεια.
Και μια μονιμη σελιδα που εκτιθεσαι φτηνα στα ματια οποιουδηποτε.
Και οι φωτογραφιες αποθηκευονται και διαδιδονται…
Η φωτογραφια με μπικινι, για να το πω ψυχρα, είναι ένα βημα πριν το γυμνο.

Δεν ξερω αν υπαρχει καποιος σοβαρος λογος για τον οποιο θα πρεπει μια γυναικα να εκτιθεται ετσι. Δεν ειμαι ψευτοπουριτανος και δοξα τον χαμογελαστο Βουδα, μου αρεσει το γυναικειο φυλο. Αν μια κοπελα αισθανεται ομορφη και θελει να το προβαλλει, είναι θεμιτο. Θα προτιμουσα - προτεινα όμως να εχει μια φωτογραφια με ένα σεξι ρουχο που να εχει τυπο και στιλ. Το μπικινι είναι εντελως τελειως «τα πεταω όλα εξω» και εν τελει υποτιμητικο. Τι σχεση εχει το πώς εισαι στην παραλια όταν ο άλλος σε χαζευει από το σπιτι του και σε εχει στο πιατο χωρις κοπο με τα …εσωρουχα της θαλασσας;

Αν η κοινωνια μας ηταν διαμορφωμενη ετσι ώστε να κυκλοφορουσαμε ολοι με μαγιο, δεν θα μου εκανε ιδιαιτερη αισθηση. Όμως μειδιω γιατι στο ιντερνετ υπαρχουν τετοιες «υφασματινες εκπτωσεις» χωρις αναστολες.

Υπαρχουν και άλλες κοπελες που διαμαρτυρονται γιατι συσσωρευονται λιγουρια και γραφουν σχολια αλλοτε λιγοτερο και αλλοτε περισσοτερο επιθετικα αλλα ξεχνουν πως το μεγαλυτερο κομματι που λεγεται σεβασμος, εμπνεεται.

Δεν ειμαι σιγουρος λοιπον αν η καλυτερη πηγη εμπνευσης σεβασμου είναι το μπικινι. Είναι διασκεδαστικη η αντιφαση του να θελεις ευρυ ιντερνετικο δικτυο θαυμαστων αλλα από την άλλη «αφηστε με στην ησυχια μου».

Είναι σαν να βγαινεις για πρωτη φορα μερα μεσημερι με μια κοπελα για καφε και να προσερχεται με αβυσσαλεο ντεκολτε και μια ημιφουστιτσα. Μπορει να εχεις ολη την καλη διαθεση αλλα το να διερευνησεις τον ψυχικο της κοσμο υπο αυτές τις συνθηκες μοιαζει με το να στειλεις έναν αοπλο στρατιωτη να κραταει την Αμερικανικη σημαια και να ψαχνει για τον Μπιν Λαντεν στις σπηλιες του Αφγανισταν.

Γνωριζω τον αντιλογο ότι εξαρταται από τα ματια του αλλου το πώς θα σε δει ανεξαρτητως τι φορας. Καμια αντιρρηση αλλα υπαρχουν και τα χρηστα ηθη από τη μια και από την άλλη ο μεσος ορος των ανθρωπων αλλιως αντιδρα όταν τον προκαλεις και αλλιως όταν κρατας την αξιοπρεπεια σου…

Προσωπικα μου αρεσουν οι γυναικες που εχουν τυπο και στιλ.
Αυτά είναι δομικα στοιχεια μιας προσωπικοτητας που ξερει και να γοητευει και να σαγηνευει και αναγει τη θηλυκοτητα σε τεχνη. Προτιμω μια γυναικα να δειχνει σε τετοιο βαθμο το σωμα της σε αυτόν που θα εχει επιλεξει παρα στον οποιονδηποτε facebook friend.

Η ευκολια του να ανεβασεις κατοπιν προχειρης σκεψης μιας προχειρης αισθητικης φωτογραφια είναι ο καλυτερος δρομος προς την αυτό-υποτιμηση.…



14 Λογομαχιες:

Δημοσίευση σχολίου