Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2007

ΦΙΛΙΚΗ ΝΟΥΘΕΣΙΑ

Το ζητημα με απασχολησε την προηγουμενη αγωνιστικη περιοδο ( ΣΣ απορω γιατι δεν αλλαζουμε την αρχη. Αφου και στην εργασια και σε πλειστα οσα ζητηματα, λεμε ότι η χρονια ξεκιναει τον Σεπτεμβριο γιατι το κανουμε τον Δεκεμβριο; Ασε καταλαβα. Για να κινειται το χρημα. ) και αφου περασε η μπορα λεω να το καταγραψω συλλεγοντας πιθανως και καποιες γνωμες.

Ειχα έναν φιλο. Με τον οποιο δεν μπορω να πω ότι ενοιωθα αδερφος αλλα ενιοτε καναμε παρεα. Ο φιλος αυτος εκανε σχεση με μια κοπελα την οποια μου γνωρισε.
Δεν μου εκανε καθολου καλη εντυπωση για το ατομο της και η μονη ευχη που εδωσα μετα τη γνωριμια ( και την κρατησα για τον εαυτο μου ) ηταν «καλα ξεμπερδεματα»

Τυχαινει σε ολους μας όταν οι φιλοι μας γνωριζουν μια γυναικα να μη μας ενθουσιαζει η γνωριμια για πολλους και διαφορους λογους. Σημασια δεν εχει να σου αρεσει καποια που ο φιλος σου επελεξε να είναι συντροφος του αλλα πως το χειριζεσαι. Προσωπικα λοιπον, προτιμησα να μην σχολιασω αφου η επιλογη του δεν ειχε καποια επιδραση σε μενα και η ζωη συνεχιστηκε.

Περασε ενας χρονος, με τον φιλο αυτόν βγηκαμε 3-4 φορες, μονοι μας και η σχεση του περνουσε μια κριση διαρκειας. Προσωπικα, δεν τον απετρεπα και δεν τον ενθαρρυνα. Μια φορα μαλιστα μου ζητησε να βγαιναμε σε μιση ωρα γιατι «καπου ηθελε να τα πει» και ανταποκριθηκα αμεσα. Προσπαθουσα δια της συζητησης να τον βοηθησω ώστε αν τη χωριζε να ηξερε γιατι το κανει, αν εμενε μαζι της να το εκανε σωστα. Ηξερα ότι επροκειτο για αδυναμο χαρακτηρα που μια κοπελα του εδωσε σημασια και εριξε αγκυρα. Δεν περνουσε καλα και συνεχως παραπονιοταν αλλα δεν ειχε και την προσωπικοτητα υστερα από δεκαδες χιλοπιτες που ειχε εισπραξει να αναζητησει αλλου την τυχη του.

Πανω σχεδον στο χρονο επειδη όπως η ιδια ειπε της εκανα καλη εντυπωση ως συντροφια ειπε στον φιλο μου να βγουμε και εκεινη θα εφερνε μια φιλη της να μου τη γνωρισει. Δεν ειχα κανενα απολυτως λογο να αρνηθω και πηγα.
Η φιλη της ηταν πιο μπαζο και από το μπαζο που θα ειχε μεγαλη επιτυχια στο ΠΙΚΠΑ. Πανω στην παρεα και πανω στο αχαουχα και εγω να διασκεδαζω και να κραζω με τροπο τον φιλο μου για την εκπληκτικη γνωριμια, με πλησιασε η κοπελα του και αρχισε να μου λεει μερικα κινεζικα στα οποια δεν εδωσα σημασια.

«δεν μπορω να καταλαβω ρε συ υποπτε πως γινεται εσεις οι ελευθεροι να βγαζετε μια τετοια αυτοπεποιθηση; Έναν άλλο αερα, πώς να σου το πω;»
Την κοιταξα όπως ο ninja-τζαμοκαθαριστης στο φαναρι που περιμενει το παραμικρο νευμα για να αρχισει το πασαλειμμα και τη ρωτησα τι εννουσε.
Ουσιαστικα δεν μου απαντησε και επανελαβε την ερωτηση.
Επειδη ηταν και λιγο αλκοολικη, τι λιγο δηλαδη, ημουν στην πρωτη τεκιλα και ειχε φτασει στην τριτη, αρκεστηκα να απαντησω για να την ξεφορτωθω πως δεν είναι θεμα ελευθερων και δεσμευμενων αλλα θεμα εκαστης προσωπικοτητας. Συμπληρωσα πως ουτε ο αερας είναι κατι προσμετρησιμο αλλα μπορει να της φαινεται.

Μετα από λιγο ( ειχε ηδη μπει στην τεταρτη τεκιλα ) με ρωτησε:
«υποπτε θελεις να γινουμε φιλοι;»
Χαμογελασα τοσο αινιγματικα που η τζοκοντα θα εβαζε τα κλαμματα και τι ρωτησα τι εννουσε.
Απαντησε πως θα ηθελε να εχει για φιλο έναν φιλο του συντροφου της.
Εκνευριστηκα. Δεν ξερω γιατι αλλα σχεδον θυμωσα.
Τι ερωτηση είναι αυτή και σε τι ειδους λεκτικες ακροβασιες επρεπε να επιδοθω;
Παρηγγειλα την δευτερη τεκιλα και απαντησα όπως το προβατο που αναρωτιεται που πανε τα αλλα προβατακια το πασχα:

Τι να γινουμε; Δεν ειμαστε; Αν ειμασταν εχθροι θα ημουν εδώ; Φυσικα και ειμαστε φιλοι οποτε δεν χρειαζεται να ρωτας το προφανες!»
Αμεσως κατι πηγε να μαζεψει:
«δεν εννοω κατι παραπανω αλλα απλως φιλοι σου ειπα»
Και εγω σου απαντησα αντετεινα και πηγα να ζητησω από την μπαργουμαν λιγο νερο. Τη ρωτησα βλακωδως αν εχει δουλεψει καπου αλλου γιατι κατι μου θυμιζε για να κερδισω χρονο.
Αρκετες μερες αργοτερα ο φιλος, μου ξαναπαραπονεθηκε για τη σχεση του.
Αυτή τη φορα με ρωτησε όμως:

Πες μου τη γνωμη σου ρε υποπτε, ως φιλος. Επειδη την ειδες και μιλησατε προσφατα, εσυ τι πιστευεις;
Αναρωτηθηκα για λιγο τι επρεπε να του πω.
Αν ειχα έναν φιλο και του ζητουσα τη γνωμη του, δεν θα ηθελα την πραγματικη του αποψη;
Αν πηγαινα να πεσω στο γκρεμο δεν θα ηθελα καποιος να με τραβηξει;
Από την άλλη όμως
Ελα μωρε που να μπλεκω τωρα
Ας προσεχε. Αν δεν εχει το μυαλο να ξεχωρισει τι αξιζει και τι όχι, δεν του αξιζει να του πω.
Αποφασισα να μην εχω τυψεις.

Και η καλυτερη οδος είναι αυτή της ειλικρινειας.
Του ειπα τη γενικη μου αποψη που η δευτερη φορα ισχυροποιησε την εικονα της πρωτης, του ειπα για τον ανωτερω διαλογο, του ειπα ότι μια υγιης σχεση δεν εχει το α, το β, το γ, και τοσα αλλα που κατά καιρους μου εχει πει.
Μετα ασχοληθηκα μαζι του και του παρεθεσα όλα οσα κουβαλαγα στο κεφαλι μου με κυριο αξονα ότι σημασια δεν εχει η γυναικα. Σημερα μπορει να τη λενε Σουλα αυριο θα τη λενε Τουλα.
Σημασια εχει πως το χειριζεται αυτος και του επεσημανα διαφορα πραγματα που εβλεπα.
Στο τελος του λογυδριου μου μονο που δεν με φιλησε και δεν μου εδωσε 100 ευρω.
Υποπτε σε ευχαριστω για όλα, εισαι αληθινος φιλος, με βοηθησες πολύ, αδερφε μου, κολλητε μου, μανα μου, πατερα μου κλπ.

Περασε αρκετος καιρος, ειπα να παρω ένα τηλεφωνο να πω μια καλησπερα.
Με περιμενε κεραυνος εν αιθρια.
Τη δεχτηκε την καλησπερα αλλα δεν δεχτηκε την προσκληση για εξοδο γιατι αποφασισε πως δεν επρεπε να ξαναβγουμε.

Όταν εκπληκτος ρωτησα τον λογο, ακουσα το μεγαλυτερο μασημα λεξεων που εχω ακουσει ποτε.
«ε…ξερεις…αυτά που μου ειπες για τη Σουλα….τα ξανασκεφτηκα…και ξερεις…. Νομιζω πως…. Μου φανηκε….οτι ….επρεπε να παρω θεση…δηλαδη…. Δεν μπορει εσυ να …. Να μου λες αυτά για τη Σουλα…. Και να κανουμε παρεα….. μην το παρεις ξερεις στραβα…. Αλλα να… καταλαβαινεις ε;… ειμαι όμως ειλικρινης μαζι σου…. Και …. Ε… νομιζω ότι τωρα καταλαβες…. Θελω να εκτιμησεις…. Την ειλικρινεια μου…. δεν μπορουμε….πια να κανουμε παρεα….. και εσυ εισαι καλο παιδι… αλλα εγω δεν μπορω… εγω δηλαδη…φταιω, ναι φταιω… αλλα δεν γινεται… μη μου κρατας κακια….»
Αφου στην αρχη παγωσα, προσπαθησα όχι τοσο να σωσω την παρεα αλλα να κατανοησω τη σκεψη. Δεν εβγαλα ακρη καθως επαναλαμβανε τα παραπανω.
Ετσι εκανα την εξοδο του Μεσολογγιου.

«κοιταξε αρχηγε. Τυψεις δεν νοιωθω. Ψεμματα δεν σου ειπα. Μεχρι να μου ζητησεις τη γνωμη μου, δεν σε ενοχλησα. Όταν μου τη ζητησες σου την εδωσα ως πραγματικος φιλος. Ότι σου ειπα το στηριξα, ειχα επιχειρηματα, τα παρεθεσα και σε ότι διεμοιφθη δεν σου ειπα καμια ανακριβεια. Ετσι ακριβως εγιναν, ετσι ακριβως τα ειπα. Ετσι ακριβως σκεφτομαι, ετσι ακριβως σου τα ειπα. Και εκεινο το βραδι αν θυμασαι όχι μονο δεν αντεδρασες αλλα συμφωνησες σε όλα και με χιλιοευχαριστησες. Από κει και περα σεβομαι αυτό που θες, καλη τυχη στη ζωη σου. Χαιρε.»
Αναστατωμενος μετα από λιγη ωρα το συζητησα με έναν φιλο που ετυχε να βγουμε. Η αποψη του ηταν πως ο δικος μου ότι του ειπα εκεινο το βραδι, τα ξερασε. Η κοπελα αντεδρασε και με εθαψε. Επειδη ένα από τα αγαπημενα της σπορ ( κατά του φιλου μου δηλωση ) ηταν να τον κοβει από τους φιλους του ειμαι σιγουρος ότι του το εκοψε μαχαιρι. Ή εγω ή αυτος. Και φυσικα ο φιλος σου υποπτε διαλεξε αυτην. Βεβαια θα μπορουσε να της πει ότι θα σε εβλεπε χωρις αυτην. Ότι άλλο ο φιλος και άλλο η σχεση. Ότι σε ένα χρονο σχεσης 4 φορες σε ειδε, τι τη χαλαγε; Υπαρχει επισης ο φοβος ότι μπορει να του τη φας. Δεν βγαζεις ακρη υποπτε, παρατα το.

Ο κολομβιανος προσωπικος μου λαθρεμπορος ελεγε: να φοβασαι οσους αγαπας πολύ. Γιατι αυτοι θα σε πληγωσουν περισσοτερο. Εν προκειμενω δεν πληγωθηκα. Απορησα.
Το θεμα μου δεν είναι να κατσω να θαψω μια κοπελα με το παρον σημειωμα.
Το θεμα μου δεν είναι να κατσω να θαψω έναν πρωην φιλο. Για αυτό και στεκομαι περισσοτερο στα γεγονοτα παρα σε περιγραφες των χαρακτηρων.

Ματαιο.
Το θεμα μου είναι ο εαυτος μου.
Η ουσιαστικη και βαθια απορια μου είναι αν εκανα καλα εκεινο το βραδι και να εξωτερικευσω τις σκεψεις μου. Στις καλες μου προθεσεις μηπως μπερδεψα την πραξη; Δεν εχει σημασια αν εν προκειμενω ηταν καποιος που δεν μου κοστισε η απωλεια του. Μπορει όμως αυριο σε καποιον αλλον να μου κοστισει.

Συνηθιζα καποτε να ρωταω φιλους μου αν δουν την κοπελα ενός φιλου τους να τον απατα, θα του το ελεγαν;
Διαφορες απαντησεις ακουσα
-Ου μπλεξεις
-Αν ο άλλος δεν είναι ικανος να το καταλαβει, δεν του αξιζει να το καταλαβει
-Μη γινεις αντροχωριστρα
-Βεβαιως γιατι αν αυριο ο φιλος μου πει «εσυ που το ηξερες τι φιλος εισαι; Γιατι -δεν με προστατεψες;» τοτε θα ευχομαι να με καταπιει η γη
-Θελω το καλο του φιλου μου και οφειλω να τον βοηθησω

Εγω συνηθως δεν επαιρνα σαφη θεση.
Ελεγα εξαρταται το ποσο φιλος είναι, εξαρταται τι βαθμο οικειοτητας εχουμε, ισως το ελεγα με πολύ πολύ πλαγιο τροπο, αλλα δεν ειχα αποφασισει.
Και εκει που ρωταγα ψιλοβρεθηκα.
Όχι στην ιδια περιπτωση αλλα σε αντιστοιχη.

Τωρα πια υστερα από σχεδον έναν χρονο, δεν εχω τυψεις.
Το πιο πιθανο αν γυριζε ο χρονος πισω είναι να εχω την ιδια αποψη και να εκανα ακριβως το ιδιο.
Ξερω όμως ότι ο χειροτερος εχθρος του ανθρωπου είναι ο εγωισμος και ο δικος μου είναι μεγαλος.
Για αυτό ισως να με οφελουσε να διαβασω και μερικες άλλες γνωμες.



29 Λογομαχιες:

Δημοσίευση σχολίου