ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ ΑΕΚ

 

Χρόνια παρακολουθώ ποδόσφαιρο και έπεσα έξω πανηγυρικά. Ακόμα έχω στιγμές που αναρωτιέμαι αν τελικά πήραμε το πρωτάθλημα. Και πως το πήραμε…

 

1.   Είναι το πρώτο πρωτάθλημα στην  ιστορία της ΑΕΚ που η ομάδα μας ήταν τσακωμένη με το θέαμα. Κατά διαστήματα ο ΠΑΟΚ ήταν πολύ καλύτερος και η επίθεση έβγαζε φωτιά. Ο Ολυμπιακός επίσης. Επικρατήσαμε γιατί απλά δεν χάναμε. Οι άλλοι κατέρρεαν για διαφορετικούς λόγους και εμείς συνεχίζαμε στο ίδιο τέμπο, στο ίδιο μοτίβο, με τον ίδιο ρυθμό να παίρνουμε τους βαθμούς.

2.   Είμαι πολύ περήφανος γιατί το πρωτάθλημα μας ήταν πεντακάθαρο. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να μας προσάψει το παραμικρό. Ούτε ο Μελισσανίδης, ούτε σφυρίγματα, ούτε παρασκήνιο. Αντιθέτως θα έλεγα. 

3.   Ο Μάρκο Νίκολιτς όπου έχει δουλέψει έχει κάνει πρωταθλητισμό. Ξέρει. Το πως κράτησε την ομάδα συντονισμένη μετά τον αποκλεισμό με τη Ράγιο είναι για σεμινάριο. Όχι, δεν έγινε ξαφνικά ο Αντσελότι. Μέχρι τον Νοέμβριο ψαχνόμασταν, κάτι περίεργους ρόμβους κάναμε, χρειάστηκε να πάρουμε τον Βάργκα για να ανοίξει χώρους για τον Γιόβιτς και το ρόστερ εξακολουθεί να έχει αδυναμίες. Όμως η ΑΕΚ δεν χάνει. Δεν σκορπάει τον τρόμο, αλλά δεν χάνει.

4.   Οι λεπτομέρειες. Οι μαγικές λεπτομέρειες. Η κίνηση υψηλής ευφυίας του Πενράιζ που έβγαλε οφσάιντ το γκολ του Γιαζίτζι. Η κεφαλιά προς τα πίσω του Γιόβιτς. Το σουτ του Ρέλβας με τον Βόλο. Το πέναλτι του Ντραγκόβφσκι στο 93.

5.   Σκόραραν συνολικά 20 παίκτες μας. Πήραμε συνολικά 46 γκολ από τα χαφ. Δεν είχαμε τον Ελ Κααμπί, ούτε τον Γιακουμάκη, ούτε τον Τεττέη. Βρήκαμε πολλές λύσεις από πολλούς.

6.   Πάντως για να πω την black truth, βλέπω τη Βαγιεκάνο να παίζει τελικο. Τη Βαγιεκάνο. Τι ευκαιριάρα χάσαμε…. Τουλάχιστον θα μου πεις πήραμε το πρωτάθλημα. Τι να πει και το μπάσκετ που κατάφερε και αυτοκτόνησε και χάρισε ευρωπαϊκό κύπελλο και πέταξε στα σκουπίδια ένα μύριο που για την ΑΕΚ του μπάσκετ είναι χρυσάφι..

7.   Κάτι τελευταίο για τον Μάριο Ηλιόπουλο. Στην αρχή μπορεί να ξένισε και εμάς τους ίδιους και να μας θύμισε τον Μιχάλη Τροχανά. Όμως ο άνθρωπος ούτε βρωμιάρης είναι, ούτε προσπάθησε να κλέψει, ούτε έχει δικά του τηλεοπτικά κανάλια για να βαφτίζεται το διαστημόπλοιο ως υποβρύχιο. Είναι επικολυρικός με ολίγη από ποιητικό ρομαντισμό αλλά ο Νίκολιτς και ο Ριμπάλτα είναι ένα δίδυμο που σε αυτόν πιστώνεται. Παρά το αρχικό τεράστιο κενό που φάνταζε η αποχώρηση Μελισσανίδη, τις περσινές τεράστιες σφαλιάρες, ο Ηλιόπουλος μίλησε πολύ λιγότερο, δούλεψε πολύ περισσότερο και δικαιώθηκε. Δεν είναι ο τύπος παράγοντα που αρέσει στους Έλληνες οπαδούς αλλά αυτή την επιτυχία δεν θα του την αμαυρώσει / καπελώσει / μειώσει κανένας...