Κυριακή, 24 Ιουνίου 2018

ΜΕ ΤΟΝ ΒΟΥΛΓΑΡΟΚΤΟΝΟ ΒΑΣΙΛΙΑ ΜΑΣ.....


 Στις 19 Ιουνίου 1913 έγινε η πιο μεγάλη, η πιο σπουδαία και η πιο λυσσασμένη μάχη στους Βαλκανικούς πολέμους. Ήταν η διπλή ουσιαστικά μάχη στο Κιλκίς – Λαγανά που νικήσαμε τους Βουλγάρους και τους τελειώσαμε το όνειρο για τη «Μεγάλη Βουλγαρία» που περιελάμβανε και τη Βόρεια Ελλάδα ή όπως θα λέγαμε σε άπταιστα Συριζεϊκα, τη Νότια Μακεδονία.

Ο Πατήρ Δημήτριος Καλλίμαχος που έλαβε μέρος στον πόλεμο, έγραψε ένα βιβλίο για το χρονικό με τίτλο «Αθάνατη Ελλάς».

Παραθέτω το παρακάτω απόσπασμα. Ήταν το γράμμα ενός νεκρού στρατιώτη.

Στην αρχή μπορεί να γελάσεις από τη διάλεκτο που χρησιμοποιεί αλλά μην το προσπεράσεις. Δες το Φρόνημα και το Ήθος των Ελλήνων. Πως αντιλαμβάνεται ένα χωριατόπαιδο την Πατρίδα και τις Αξίες της. Μιλάμε ουσιαστικά για τα παιδιά και τα εγγόνια των ηρώων του 1821.
Στην τρίτη ανάγνωση δεν σου κρύβω ότι δάκρυσα.

«νε τόρα δυό μέρες γαπημένη μου Βασιληκούλα, πού κάμωμε πόλεμο μέ ατά τά παληόσκυλα· μς βαρονε πολί μί οβίδες· χαθήκανε πουλ πεδιά θκάμας· πάγ κι’ Γιανςμας τν πρε οβίδα το κεφάλτ. Τόρα περιμένομ σέ μιά ρεματιά νά ξαπουστάσουμ λιγουλάκι κι σί γράφο. Βασιληκούλα σί χάνο γιά τή Πατρίδα· ατό τό χουριό πού θέλουμ νά πάρουμ τού λέν Κιλκίδα κέ λέν πς τό μουσχάρη θά πλέξ στό μα· χο να στημα πώς κεγ θά πάγο νά φάγο κούμαρα νά βρό τόν παπούλημ λά νά μή κλάψσ Βασιληκούλαμ· μα νε γιά τί Πατρίδα δάκρια δέν χ’ κλάματα μοναχά γιά σοι ψοφον στό στρόμα· θημμε τί λεγε κι Μτρος το Παπούλ γιά τσεγναίκες τό παλιό κερό στή Σπάρτ: τάς πιτς. Κλάματα δέ θέλο· ντροπς πράματα νά σκοζτε γιά μς δό τσβουλγαροχτόν, γκδιτάδες ντίπ κι γιά ολες τσατιμίες πού πράξαν σταδέλφια μας Μακεδόνοι. Μόνο να κερί στήν για Παρασκεβί φτάνι· γιά διαθήκ νε τά πεδάκιά μας· μα μιγαλόσν νά πν κιφτά στόν πόλεμο, στή Πόλ μί τόν Βουλγαροχτόνο βασιληά μας νά μνιμονεύσν τόν τάφουν μί μα.
Σί φιλό Βασιληκούλαμ πολύ· γιά χαρά γιά τή Πατρίδα. πτό ρέμα Κιλκίδας ντρέας».


*Αφιερωμένο στον Αλέξη Τσίπρα και τη γραβάτα του, στον Πάνο Καμμένο και τους απανταχού   εθνομηδενιστές και θολοκολτουριάρηδες.

Αλλά τι λέω. Δεν έχουν αυτά αξία σήμερα. Το σημαντικό είναι το Gay Pride.



0 Λογομαχιες:

Δημοσίευση σχολίου