Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2011

ΜΠΙΣΚΟΤΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ



Με όλα αυτά που συμβαίνουν, τολμώ να πω ότι απέχουμε μόλις 12 μέρες από τη γέννηση του Θεανθρώπου. Μέχρι και πριν από 3 χρόνια ολοι συζητούσαμε το που θα πάμε, πώς θα το οργανώσουμε και κάναμε προυπολογισμό για τις αγορές μας.

Η πόλη δεν εχει φορέσει τα γιορτινά της, στα καταστήματα υπάρχουν ελάχιστα λαμπάκια, ισως τα λιγότερα από ποτέ, ώστε να μη μείνει εντελώς άχαρη η βιτρίνα.

Μου έκανε μεγάλη και ευχάριστη εντύπωση οταν πέρασα αργα το βράδι στην Πέτρου Ράλλη και είδα τα γραφεία της εταιρείας «Μπισκότα Παπαδοπούλου».
Η υγιής ελληνική επιχείρηση με τους εκατοντάδες των εργαζομένων και τα προϊόντα της που εχουν γευθεί γενιές, στήλωσε τα πόδια.

Μέσα και έξω από την περίφραξη, σε κάθε δέντρο, εχουν φορτώσει χιλιάδες λαμπάκια! Μια όαση στη νυχτερινή Αθήνα και στη συγκεκριμένη οδό μάλιστα που μόνο γιορτινή δεν τη λες. Οταν αντίκρυσα το θέαμα, δεν ξέρω, ένοιωσα μια ζεστασιά, μια ελπίδα. Ερχονται Χριστούγεννα…

Μπράβο στην εταιρεία που δεν υπολόγισαν την κρίση, το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος, ελα μωρέ τώρα που να στολίζεις ολόκληρα δέντρα, ειδικά έξω από τον φράκτη, βάλε ένα δεντράκι στην είσοδο – από τα μικρά ε; - και καλά είμαστε. Αν τύχει να περάσεις το βράδι από την Πέτρου Ράλλη, και το προσέξεις ( δεν γίνεται να  μην το προσέξεις ) θα με θυμηθείς.

Την επόμενη μέρα, αγόρασα λίγα πακέτα με μπισκότα Παπαδοπούλου και τα μοίρασα σε αυτούς που προσπαθούν να βγάλουν τον επιούσιο στα φανάρια. Ο καλύτερος μου φίλος με αποκαλεί κάθαρμα, αλλά ενίοτε με πιάνουν μερικές επικολυρικές ευαισθησίες που ωρες ωρες ούτε εγω δεν με αντέχω.

Δύσκολα τα πράγματα αλλά δεν φτάσαμε μέχρι εκει. Τι να πουν και αυτοί που μετράνε τα σεντς με ένα τζαμοκαθαριστήρα στο χέρι…

Οποτε θελήσω να αγοράσω μπισκότα θα είναι μόνο Παπαδοπούλου.

Για τη χριστουγεννιάτικη ζεστασιά που ένοιωσα στο ψύχος των ημερών μας…



1 Λογομαχιες:

Δημοσίευση σχολίου