Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2007

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΓΕΛΛΑΣ και BLOGΟΛΟΓΙΕΣ

Προσπαθω να βγω απο το ψυχολογικο αδιεξοδο με αυτά που διαβαζω στα μπλογκζζζζ, αλλα δε μπορω να θυμηθω απο που μπηκα.

Στη χωρα μας ολες οι μοδες δεν ερχονται μονες τους.
Ερχονται πρωτα οι παιδικες ασθενειες και μετα περιμενουμε το ξεσκαρταρισμα.
Μεχρι τα μεσα του 2005 τα μπλογκζ εφταναν μετα βιας τα 1.000
Σε 2 χρονια ξεπερασαν τις 12.000 και ενός κακου μυρια επονται.
Στην αρχη τα διαβαζαν οι ιδιοκτητες τους.

Εν συνεχεια προστεθηκαν και αλλοι ιδιοκτητες μπλογκζ ώστε ο ενας να προσθετει αναγνωσιμοτητα στον αλλον. Υστερα εμπαιναν δημοσιογραφοι για να παρουν ευκολα και γρηγορα υλη για την αρθρογραφια τους.

Μετα ακολουθησαν και οι κοινοι θνητοι – χρηστες και φτασαμε να διαθετει μπλογκ από την κουτση Μελπωμενη μεχρι την χαρτοριχτρα Ευτερπη.
Ξεφυτρωσαν μαζικα και από παντου και αυτό που χρειαζοταν ηταν ένα «μπασιμο» στην κοινη γνωμη τυπου «ειμαστε και εμεις εδώ»

Μεχρι προτινος, οι περισσοτεροι κατι ειχαν ακουσει για τον Νικο Δημου και μερικοι αλλοι από τον πιτσιρικο ιδιαιτερα αυτοι που είναι αναγνωστες της LIFO.

Διαφορα Portals εδωσαν μεγαλυτερη σημασια ( βλεπουμε το in.gr να διαθετει ενσωματωμενο blog που είναι πια το νέο ονομα της «στηλης» ) αλλα να μετονομαζουν στηλες ( όπως κανει πχ το sport24 που εχει ονομασει τις στηλες του blogs. Αμα είναι ετσι, όλα τα μαζικα μεσα επιρροης - ΜΜΕ, μπλογκ ειναι) και το θεμα των blogs να εχει παρει διαστασεις επιδημιας. Στην πορεια, blog δημιουργησαν και πολιτικοι όπως ο Ευαγγελος Βενιζελος, ο Μιμης Ανδρουλακης, καλλιτεχνες όπως ο Νικος Ξυδακης κλπ.

Προσφατα συνετελεσαν 2 γεγονοτα ώστε να γινει ευρεως γνωστη και αυτή η διαδυκτιακη εκφανση προσωπικου εκφραζεσθαι.

Το blog της Αμαλιας Καλυβινου που το διαβασε ολη η Ελλαδα ειτε μεσω των εφημεριδων ειτε κατευθειαν από την πηγη και η προσφατη διαδηλωση για το περιβαλλον. Ακολουθησαν διαφορες διασκεδαστικες βαρυγδουπιες για το «κινημα» των bloggers, για την ρατσα των bloggers, για τα περιεργα οντα που λεγονται bloggers, τι είναι το matrix, τι είναι το blog, σε ποια θεση τελικα παιζει ο Ζιοβανι, τι είναι αγαπη, αν υπαρχει θεος και διαφορα αλλα φιλοσοφικα ερωτηματα.

Ο Ελλην οπου μυριζεται μοδα, φραγκα, διασημοτητα, χωρις ιδιαιτερο κοπο τρεχει κοπαδον!
Αν τυχει βεβαια και καποιος προηγηθει, ελα μωρε με τους εμπορους, φαντασου τι λο-κω θα εστησε, αντε ρε με τις χαζαμαρες τωρα, πουλημενοι καραγκιοζηδες και όλα τα χαρουμενα χαρακτηριστικα της φυλης μας που αρχιζουν με τη ζηλοφθονια και καταληγουν στο μισος.

Ο κουβανος προσωπικος μου λαθρεμπορος συνηθως μου λεει πως ο Ελλην χωρις μίσος είναι μισός.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά δημιουργηθηκε η σκεψη και υλοποιηθηκε το σχεδιο δημιουργιας εφημεριδας με γραπτα μερικων bloggers.
Μου φαινεται εντελως τελειως φυσιολογικο.

Όταν θελεις να σε διαβαζουν, να σε βλεπουν, να σε σχολιαζουν στο νετ, είναι ανθρωπινο και αναποφευκτο να φιλοδοξεις να σε διαβαζουν περισσοτεροι και τι πιο προσιτο από το εντυπο.
Βγηκε λοιπον η εφημεριδα Γελλας.
Δεν την αγορασα.
Δεν την λαθρο-διαβασα.
Δεν εχω αποψη.

Αυτό που μου εκανε τρομακτικη εντυπωση είναι
Το hate blog ( άλλη αμερικανια αυτή ) που βγηκε στο αψε σβησε, διαφορα επικριτικα με αρωμα βιτριολιου ποστς που ξεφυτρωσαν από δω και από κει, και φυσικα τα πανηγυρια μετα βαϊων και κλαδων για το ότι η εν λογω εφημεριδα δεν καταφερε να βγαλει δευτερο φυλλο.
Ο λογος που πιστευω ότι συνεβη αυτή η κακεντρεχεια είναι ξεκαθαρα η ζηλια του Ελληνος. Επειδη βγηκε μια εφημεριδα που εγραφαν bloggers, ο καθενας αναρωτηθηκε κατι αλτρουιστικο:
«γιατι όχι εγω;»


«ποιοι ηταν αυτοι που επελεγησαν και μενα δεν μου ειπαν;»
Ελα μωρε με τη σαχλαμαρα τωρα….
Δεν μου λεει κατι ότι βγηκε η Γελλας, δεν μου λεει κατι ότι εκλεισε.
Αλλα αυτό το αιωνιο χαρακτηριστικο της φυλης μας που αποτυπωνεται ακομα στο νετ, είναι ξεκαρδιστικο!

Κατά τα αλλα, εγινε μια προβολη των blogs και ακουστηκε λιγο η λεξη και η κάθε κυρα μαριγουλα, σπευδει να απειλησει δημοσιογραφους, Πορτογαλοι ερχομαστε που θα ελεγε και ο εθνικος μας εκφωνητης Γεωργιος Χελακης, ειμαστε κινημα, εχουμε δυναμη, εχουμε συνειδηση, πισω κουφαλες και λοιπες χαζοχαρουμενες χαζαμαρες.

Αν τα κινηματα και η λαϊκη δυναμη ηταν η πληκτρολογηση και το publish post τοτε ο κοσμος μας θα ειχε μονο δυο διαστασεις.
Το blog είναι κατεξοχην προσωπικη εκφραση του καθενος μας, είναι ένα χομπι, είναι μια ευχαριστη απασχοληση που πιθανως να ψυχαγωγει, να πληροφορει, να διασκεδαζει, να προβληματιζει και αν ενιοτε γινονται αυθορμητες εκδηλωσεις με επιτυχια όπως η προσφατη διαδηλωση, καλως να ερθουν.

Το blog είναι μεν μια επανασταση που δεν χρειαζεσαι κανεναν νταβατζη-εκδοτη-διευθυντη και γραφεις ελευθερα ότι σου κατεβαινει στο ομιχλωδες του μυαλου σου αλλα για να φτασει σε σημειο να διαμορφωνει την κοινη γνωμη, χρειαζεται μια μικρη αποσταση. Από τον Πλουτωνα στον Ηλιο.


Μου θυμιζει πολλες φορες όταν νοιωθουμε ευαισθητοποιημενοι πολιτες και μας ερχεται spam mail τυπου «δωστε στον κυριο Καρατσιπλακη αιμα, το χρειαζεται λογω τροχαιου ατυχηματος» που σπευδουμε και το κανουμε forward σε ολους τους φιλους και γνωστους και τελικα δεν παει κανεις να δωσει.


Το mail ομως δια της εξαπλωσης μπορει και να το εχουν διαβασει 500.000 ατομα.
Καμια φορα παντως υπαρχει και καποιος που ευαισθητοποιειται και παει να κανει το forward πραξη.
Εστω ακομα και για αυτό, αξιζει να υπαρχουν και τα blogs και τα mail και όλα τα καλα του νετ.

Η επαρση όμως, το πισω και σας φαγαμε ορισμενων, βγαζει γελιο για να μην πω οικτο. Καθενας μεσα στην εν γενει μιζερια του βγαζει απυθμενα κομπλεξ που αφορουν μονο το ατομο του. Είναι πολύ ευκολη η κατ ανωνυμιαν επανασταση και καταγγελια. Κανενας δημοσιογραφος δεν εχει να φοβηθει έναν blogger τυπου τσακιστειτε φυγετε, ηρθε η σειρα μας και κανεις blogger δεν εχει να φοβηθει έναν δημοσιογραφο τυπου ελα μωρε ποιοι ειστε εσεις ναουμ. Ειδα και ένα σχολιο του κ. Τασου Θεοδωροπουλου στο Πρωτο Θεμα με το οποιο σε γενικες γραμμες συμφωνω. Δεν μπορουν ολοι να γραφουν και να γραφουν υπεροχα και μοναδικα σε σημειο που ο κοσμος να αλλαξει από τη μια στιγμη στην άλλη.

Όλα είναι καλα, όλα καλως υπαρχουν και ο χρονος και ο μεσος πολιτης αποφασιζουν τι θα μεινει και τι αξιζει να διαβαστει.

Προσωπικα, διαβαζω και αξιολογους δημοσιογραφους (κατά τα δικα μου κριτηρια) και αξιολογους bloggers ( κατά τα δικα μου κριτηρια ). Δεν βλεπω καμια απειλη.
Συμπληρωμα και συνθεση, ναι. Ο κοσμος μπορει να εκφραστει. Ελευθερα και απροσκοπτα.

Είναι ευχαριστο το συναισθημα να γινεσαι «διασημος» στην ανωνυμια σου και να σε διαβαζουν, θα ηταν υπεροχο αν μπορουσες να κανεις το χομπι σου επαγγελμα, αλλα η αυτογνωσια και το μετρο δεν εβλαψε ποτε κανεναν.


Αλλωστε με τη γεωμετρικη προοδο που αυξανονται τα blogs δεν προλαβαινεις να τα διαβασεις όλα. Το μονο που θα συμβει θα είναι ότι και σε ολες τις μοδες που εχουν περασει.



Θα φτασουν τις 100.000 και μετα τα ενεργα και αξιοπροσεκτα θα είναι παλι 1.000…




5 Λογομαχιες:

Δημοσίευση σχολίου