Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ

 

Γελοίο και τραγικό ταυτόχρονα.

Αστείο και δραματικό.

Κωμικό και δραματικό.

 

Οι άνθρωποι που αποθέωναν τη Μαρία Καρυστιανού, βάλθηκαν συντεταγμένα να την αποδομήσουν. Συνήθως η αριστερή αποδόμηση είναι πολύ πιο σκληρή και αιμοβόρος από τη δεξιά.

Όσοι υποστηρίζαμε ότι εδώ και πολύ καιρό ότι η Καρυστιανού δεν ήταν μια απλή πονεμένη μάνα αλλά μια κανονική πολιτικός, έπεφταν διάφοροι άεργοι τυχάρπαστοι στα δίκτυα να μας βρίζουν με τον μανδύα του αγανακτισμένου πολεμιστή της δικαιοσύνης.

Χαίρομαι πάρα πολύ για αυτή την εξέλιξη για ένα και μόνο λόγο. Να βλέπουμε την αλήθεια και την πραγματικότητα. Θυμάστε τον μεγάλο αγωνιστή και υπέρμαχο του λαού, τον Γιώργο Τράγκα; Έγινε σε κανέναν μάθημα ότι ο άνθρωπος αυτός έγινε βαθύπλουτος εις υγείαν των κορόιδων; Προσπάθησε – και αυτός - να παρασύρει τον κοσμάκη να πάμε στη δραχμή ώστε ο πλούτος του στην Ελλάδα να εκατονταπλασιαστεί;

Η Μαρία Καρυστιανού είχε όλη τη διάθεση και την ενέργεια να βγει μπροστά. Την πλαισίωσαν, την περιέθαλψαν, της έδειξαν τα κόλπα και την ετοίμαζαν ως προϊόν προς εκμετάλλευση.

Δεν το περίμεναν όμως ότι «το προϊόν» θα αυτενεργούσε.

Οι μικρές λεπτομέρειες που αλλάζουν το ρουν της ιστορίας. Όταν ένας άνθρωπος διαπιστώνει ότι έχει κοινωνική απήχηση, τον «βλέπουν» οι δημοσκοπήσεις, γεμίζει στάδια με συναυλίες, γεμίζει δρόμους και πλατείες με διαδηλωτές, αργεί να σκεφτεί ότι «μπορώ και μόνη μου;»

Την έβαλαν στην ελληνική βουλή, στο ευρωκοινοβούλιο, στα κανάλια. Της έδωσαν παντού μικρόφωνο, την καλούσαν σε εκδηλώσεις. Τώρα πια δεν τους χρειάζεται. Πήγαν να τη χρησιμοποιήσουν αλλά δεν υπολόγισαν πως το πιόνι έγινε με τη βοήθεια τους βασίλισσα και θέλει να τραβήξει το δικό του δρόμο.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου ήταν δίπλα της από την πρώτη στιγμή. Το πιασε ότι η Μαρία Καρυστιανού κάνει γκελ. Εκεί που την είχε δεδομένη ότι θα είχαν κοινή πλεύση στην Πλεύση, η Μαρία τη χαιρέτησε γιατί της ταίριαξε καλύτερα η Γρατσία που δεν έχει ανάγκη να πάρει όλα τα φώτα της δημοσιότητας όπως η Ζωή. Ακολούθως εφευρέθηκε μια απεργία πείνας αλλά ξεφούσκωσε και αυτή.

Τώρα τι να της προσάψουν;

Αυτά που λέγαμε εμείς;

Ότι τα ξυλόλια, τα ανύπαρκτα επιπλέον βαγόνια, οι τριπλάσιοι νεκροί και τα παράνομα φορτία ήταν παραμύθια και παρέσυραν τον κοσμάκη στους αγανακτισμένους 2.0;;;

Αυτά που οι ίδιοι έλεγαν ως αξιωματικές αλήθειες; Οπότε λογικό είναι ο κόσμος να προτιμήσει το αυθεντικό. Χίλιες φορές να υποστηρίξει μια μάνα που έχασε το παιδί της, παρά τον πολιτικάντη που θέλει να αναρριχηθεί με όχημα το αίμα και τους νεκρούς.

Δεν βοηθάει βλέπεις και η ρημάδα η επιστήμη. Που είναι σήμερα όλοι αυτοί οι «επιστήμονες» και οι πραγματογνώμονες με ύφος χιλίων καθηγητών του Χάρβαρντ που τρέλαναν τον κόσμο στα μαζικά μέσα επιρροής με τις φοβερές αναλύσεις τους που αποδείχτηκαν τόσο αληθινές όσο και το χιόνι στη Σαχάρα;

Σε μια σοβαρή χώρα, όλοι αυτοί οι ταγοί της απόλυτης αλήθειας θα είχαν κληθεί να δώσουν εξηγήσεις στη Δικαιοσύνη. Όταν φτάνει σε σημείο να κατέβει ένα εκατομμύριο κόσμος στο δρόμο, δεν είναι πλάκα. Ούτε μια κουβέντα παραπάνω που είπαμε πάνω στον πόνο μας. Εδώ έγινε συντονισμένη εκστρατεία.

Αυτά είναι σημαντικά μαθήματα.

Για τους πολίτες να μην είναι παραμυθοχάφτες. Για τη συντεταγμένη πολιτεία να μην είναι φοβική.

Τη Μαρία Καρυστιανού θα προσπαθήσουν, και ήδη ξεκίνησαν, να την «δολοφονήσουν» σε τέσσερα επίπεδα.

 

Α) Τους ανθρώπους που την πλαισιώνουν. Ήδη ένας επί σειρά ετών πολιτικός παρατρεχάμενος με τον ευφάνταστο τίτλο «επικοινωνιολόγος» έχει μιλήσει δημόσια πάνω από 30 φορές. Πιο πολλές από όλα τα χρόνια της διαδρομής του. Μάθαμε για την αστρολόγο και την Γερόντισσα των Αραμαϊκών. Σε αυτά όμως κανείς δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία. Ο λόγος είναι πως ανέκαθεν σε όλους τους πολιτικούς μαζεύονται διάφοροι τύποι και διάφοροι μυστήριοι. Όλοι το ξέρουμε, όλοι τους έχουμε δει, σε όλους τους πολιτικούς χώρους, οπότε πάθαμε ανοσία. Τα ίδια έλεγαν και για το επιτελείο του Τράμπ και ο κόσμος έδωσε την απάντηση του στην κάλπη. Άσε δε που όποιος βάλλεται πανταχόθεν γίνεται τελικά συμπαθής και υποστηρίζεται.

Β) Τους ανθρώπους που θέλουν να την πλαισιώσουν. Πολιτικάντηδες που μυρίζονται ψωμάκι, αποτυχημένους πολιτευτές, διάφορους «έμπειρους γνώστες», κάθε πολιτικά άστεγο κοράκι που περιμένει να ανοίξει η πορτούλα για να ξαναμπεί στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας. Η τακτική είναι γνωστή. Διοχετεύεται η φήμη στον Τύπο και προφανώς διαχέεται. «Μαζί με την Μαρία ο τάδε». Ο Τάδε θα πει στην αρχή καλά λόγια και μόλις φάει πόρτα, θα διαφωτίσει τον κόσμο τι δεν πάει καλά με τη Μαρία και το κόμμα της. Θα του πάρουν 50 συνεντεύξεις για να αποκτήσει δημοσιότητα και να προσπαθήσει να την εξαργυρώσει. Αν ο τάδε ενταχθεί τελικά, αμέσως θα κυκλοφορήσει ο ενταφιασμός «Κοιτάξτε ποιον πήρε! Αυτόν που τότε αυτό, εκείνο, το άλλο». Μικρή χώρα είμαστε, όλοι γνωριζόμαστε.

Γ)  Για τις απόψεις της. Τόλμησε η Μαρία Καρυστιανού να μιλήσει για τα δικαιώματα του αγέννητου παιδιού. Οι νόμοι υπάρχουν. Δεν είπε κανείς να καταργηθούν. Όμως οι κατά τα άλλα προοδευτικοί σύντροφοι, τόσο πολύ αντιδρούν απέναντι σε μια άποψη;; Τόσο πολύ πια τους πείραξε μια γνώμη;; Από εδώ και πέρα ότι λέει η Καρυστιανού θα μπαίνει στο μικροσκόπιο και κάθε «και» θα γίνεται αφορμή για επίθεση από τους παλιούς συνοδοιπόρους και φανατικούς υποστηρικτές στο Χ. Οι άχρηστοι άεργοι των πολλαπλών λογαριασμών που μέχρι σήμερα αποθέωναν, ετοιμάζονται για την καινούρια αποστολή. Τόλμησε και αυτονομήθηκε; Kill her. Τώρα θα θυμηθούν αυτό που απορούσαμε οι υπόλοιποι. Τι είδους σύλλογος είναι αυτός για τα θύματα των Τεμπών με μόλις 7 μέλη. Όλοι οι άλλοι χαροκαμένοι γονείς γιατί δεν μπήκαν άραγε; Τα λεφτά τι απέγιναν; Και ήταν πολλά τα λεφτά…

Δ) Το κλασικό επιχείρημα για όλες τις καινούριες προσπάθειες. Είναι άπειρη, δεν ξέρει την πολιτική, τις διαδικασίες και τι πρόγραμμα έχει για παιδεία, οικονομία, εργασία και πως θα χειριστεί τα ευρωπαϊκά και τα εθνικά θέματα.

Κουκουρούκου μανταλάκια.

Λες και αυτοί που έχουμε τώρα στη βουλή τα ξέρουν.

Λες και τα κόμματα που έγραψαν προγράμματα για όλα αυτά, τα τήρησαν

Λες και όσοι συγγράφουν ωραία μεγάλα λόγια στα προγράμματα, τα έκαναν πράξη.

Κόμματα προσωποπαγή δεν έχουμε και δεν είχαμε στο ελληνικό κοινοβούλιο;

Ο Βελόπουλος και η Ζωή τι είναι;

Ο Κασσελάκης τι είναι;

Η Νίκη, ο εξής Νατσιός δεν είναι; Ο Γιάνης; Η Λατινοπούλου που μπήκε ήδη στην ευρωβουλή, και πάει και για την ελληνική, ξέρεις κάποιον άλλον στη Φωνή Λογικής;

Πιο παλιά, ο Θεοδωράκης; Ο Λεβέντης;

Οπότε και άλλο ένα. Τι πειράζει τελικά;

Λες και είναι δύσκολο να πάρει η Καρυστιανού τα προγράμματα 2-3 κομμάτων από τις τελευταίες εκλογές, να τα συνθέσει, να τα ξαναγράψει και να τα παρουσιάσει ως δικά της.

Ευκαιρείας δοθείσης θα σου πω και μια δική μου θεωρία.

Πιστεύω πως υπάρχει ένα αόρατο χέρι που πολλές φορές επεμβαίνει και μας γλιτώνει ως χώρα. Για πόσο δεν ξέρω.

Για παράδειγμα με αφορμή την ταινία του Καποδίστρια που ξεσκόνισα το αρχείο μου, ξαναθυμήθηκα πως το γεγονός ότι κάναμε τότε ανεξάρτητο κράτος ήταν ένα θαύμα. Έγινε η Επανάσταση αλλά όσα ακολούθησαν μετά ήταν βήμα βήμα προς τον όλεθρο. Κι όμως. Διαρκώς αντικρούομενα συμφέροντα, κινήσεις απελπισίας, συγκυρίες – άλλοτε ευνοϊκές και άλλοτε δυσμενείς – και βρέθηκαν κάποιοι χαρισματικοί άνθρωποι ανάμεσα σε ημιάγριους και κάπου, κάπως, τα καταφέραμε.

Ο Γιακίμ Λεβ, παλιός  προπονητής της Εθνικής Ποδοσφαίρου της Γερμανίας, είχε πει μια φράση που συμπύκνωσε 3.000 χρόνια ελληνικής ιστορίας. Ίσως ότι καλύτερο έχει πει ξένος για εμάς.

«Οι Έλληνες είναι οι καλλιτέχνες της επιβίωσης».

Το αόρατο χέρι που λες, είναι αυτό που αποφάσισε να κάνει άλλη μια ρύθμιση για το καλό μας.

Το πολιτικό σύστημα νοσεί. Δεν το λέω εγώ, όλοι το λέμε στις δημοσκοπήσεις τα τελευταία πολλά χρόνια. Το παιχνίδι είναι για έναν.

Τα τελευταία χρόνια τα θέματα που έγιναν σημαίες από την αντιπολίτευση ήταν οι υποκλοπές που δεν αφορούν κανέναν και ένα τραγικό δυστύχημα που έγινε αντικείμενο καπηλείας και ψηφοθηρίας.

Το ελληνικό πολιτικό σύστημα χρεοκόπησε γιατί οι ιδέες που πρεσβεύει, βλάπτουν την κοινωνία και τους ανθρώπους. Οι πολίτες μετά τη δοκιμασία των μνημονίων και το έπος της πρώτης φοράς αριστεράς, όσο και αν πολλοί δεν το παραδέχονται στα κοινωνικά δίκτυα, κατάλαβαν.

Για αυτό και δεν τους εμπνέει κανείς. Για αυτό και η επανεμφάνιση Τσίπρα μετά τον αρχικό κουρνιαχτό και τον τεχνητό θόρυβο των ΜΜΕ, δεν συγκινεί ιδιαίτερα. Ωφέλησαν τον Αλέξη οι πωλήσεις του βιβλίου και η σκόνη έκατσε.

Οι πολίτες ψάχνουν κάποιον άλλον. Κάτι άλλο.

Το ελληνικό πολιτικό σύστημα που δεν είχε να προτείνει μια μεταρρύθμιση, μια τολμηρή αλλαγή, που δεν άφησε λαϊκισμό για λαϊκισμό που να μην σιγοντάρει, θα τιμωρηθεί από το κτίριο που το ίδιο έχτισε.

Το κτίριο της τοξικότητας, του δηλητηρίου, του ξυλολίου και της πυρόσφαιρας.

Θα τιμωρηθεί από την πρωταγωνίστρια που το ίδιο δημιούργησε  για να προκαλέσει πολιτική φθορά στον Μητσοτάκη καθώς δεν ήθελε και δεν είχε τίποτα άλλο να του προσάψει.

Εξαπέλυσαν τον πύραυλο Καρυστιανού για να πλήξουν τη Νέα Δημοκρατία μόνο που δεν υπολόγισαν πως ο πύραυλος απέκτησε τεχνητή νοημοσύνη και γυρνά εναντίον τους.

Καλύτερα.

Δεν συμφωνώ με τίποτα με την Καρυστιανού αλλά αν είναι μια καλή ευκαιρία ώστε οι επαγγελματίες πολιτικάντηδες να επιστρέψουν στα σπίτια τους και να κάνουν μια κανονική δουλειά, καλώς να έρθει.

Ποιος είναι ο ιστορικός ρόλος και τι έχει να προσφέρει πια στην Ελληνική Κοινωνία ο Σύριζα; Έξοδα στον κρατικό προϋπολογισμό.

Σε τι μας χρειάζεται η Νέα Αριστερά και ο Γιάνης;

Χορτάσαμε από το δηλητήριο και την τοξικότητα της Πλεύσης Ελευθερίας. Πόσο άλλο πια;

Πόσα άλλα τελοπόν του Βελόπουλου; Φτάνει. Ότι είχε να μας πει, το είπε.

Πως αλλιώς θα σοβαρευτεί το ΠΑΣΟΚ και αντί να προσπαθήσει να γίνει πράσινος Συριζα, να μετασχηματιστεί σε μια κανονική αντιπολίτευση.

Η Μαρία Καρυστιανού υπό αυτή την έννοια προσφέρει στην Ελλάδα ώστε εξαϋλωθούν αυτοί που δεν έχουν τίποτα να συνεισφέρουν πια. Αρκετά έφαγαν.

 Υπάρχουν πολλοί ψηφοφόροι που θα τους ψήφιζαν γιατί «δεξιά με τίποτα φιλαράκο, οπότε κάτι από αυτά».

Αν η ίδια φερθεί έξυπνα και δεν στεγάσει – πολύ τη χάρηκα την απόρριψη του φαφλατά καιροσκόπου Φαραντούρη – πολιτικάντηδες και πολιτευτές, θα έχει τύχη στην κάλπη. Εντελώς φιλικά, της θυμίζω πως την πάτησε κάποτε ο Τζήμερος με τη Δημιουργία ξανά. Ο πρόδρομος του Ποταμιού, είδε πως με την πρώτη βρέθηκε κοντά στην είσοδο της Βουλής και μετά σκέφτηκε ως φανταστική ιδέα ότι η σύμπραξη με τον Μάνο, τον Ανδιανόπουλο και τον Βαλλιανάτο θα τον έβαζε τρένο στα πάλαι πότε βασιλικά ανάκτορα. Κατέληξε να πάρει λιγότερες ψήφους και να σβήσει…

Η Μαρία Καρυστιανού ήρθε για να τους τιμωρήσει. Όπως τη δημιούργησαν δια των παραμυθιών για να σπείρουν τον όλεθρο, θα τους αποδυναμώσει.

Το μάθημα που πρέπει να πάρει το πολιτικό σύστημα είναι πως πρέπει να προάγεις την κοινωνία και τους ανθρώπους.

Όχι απλώς να επενδύεις στην καταστροφή.

Το έργο αυτό το είδαμε και πρόσφατα.

ΟΔΗΓΟΣ ΚΕΝΗΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ

 

Έχω έναν φίλο που έχει ένα κατάστημα και κάνει εμπόριο χονδρικής και λιανικής. Τις προάλλες μου έλεγε τον πόνο του.

«Τι να κάνω ρε συ Ύποπτε; Προϊόντα πάνε και έρχονται. Γίνονται και λάθη. Άνθρωποι είμαστε. Δεν κοροϊδεύω κανέναν όμως, διορθώνω αμέσως και μη σου πω και με καλύτερη τιμή. Είχα τρεις υπαλλήλους, μου έφυγαν οι δύο, έπεσαν όλα πάνω μου. Μου στέλνουν μηνύματα παραπόνων, ακόμα και στα δίκτυα με κράζουν. Τι να κάνω; Πώς να απαντήσω σε όλους;»

Τους απαντάς όμως; Τον ρώτησα.

Όχι. Που να προλάβω;

Έτσι λοιπόν μου έβαλε την ιδέα να γράψω μια έτοιμη απάντηση που πάει με όλα. Του λέω: Πάρε το παρακάτω κειμενάκι, αποθήκευσέ το και κάντο κόπι πέηστ σε κάθε παράπονο. Τις περισσότερες φορές ο πελάτης νοιώθει καλύτερα μόνο και μόνο γιατί κάποιος διάβασε το παράπονο του και ασχολήθηκε να του απαντήσει. Αλλιώς δεν θα ξαναψωνίσει ποτέ από εσένα. Τη γείωση όλοι τη θυμούνται.

Όπως καταλαβαίνεις σκέφτηκα αυτή τη γνώση να μην την κρατήσω μόνο για εμένα και τον φίλο μου.  

 = = = = =

 

Αγαπητέ κύριε ΤΑΔΕ,

 

Σε συνέχεια του από ( ημερομηνία )  ηλεκτρονικού σας μηνύματος προς ΕΜΑΣ ( γράφεις το όνομα της εταιρείας σου)  ευχαριστούμε που φέρατε στην προσοχή μας το θέμα που σας απασχόλησε.

 

Επιθυμούμε να σας διαβεβαιώσουμε ότι, βασική μας προτεραιότητα αποτελεί η παροχή εξυπηρέτησης, η οποία ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των πελατών μας και προς αυτή την κατεύθυνση λαμβάνουμε υπόψη την άποψή τους και επιχειρούμε τη συστηματική βελτίωση των υπηρεσιών μας.

 

Αναφορικά με την ζήτημα που αντιμετωπίσατε  ( αναφέρεις με έναν τίτλο το παράπονο που σου έστειλαν), λυπούμαστε για την προκληθείσα δυσαρέσκεια, χαιρόμαστε όμως που εν τέλει εξυπηρετηθήκατε. ( Αν δεν εξυπηρετήθηκε ο πελάτης, βάλε τελεία στο δυσαρέσκεια)

 

Σχετικά με το  σχόλιο σας, επιθυμούμε να σας γνωρίσουμε ότι θεωρούμε εξαιρετικά σημαντικές τις επισημάνσεις των Πελατών, οι οποίες αναγνωρίζουν την προσπάθεια του Προσωπικού μας να ανταποκριθεί σε υψηλά επίπεδα εξυπηρετήσεως αλλά και ενίοτε αναδεικνύουν σημεία, για την περαιτέρω βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών μας.

 [ Σε αυτό το σημείο γράφεις την όποια ενέργεια αποφασίσεις να κάνεις. Αν δεν κάνεις, συμπλήρωσε αμέσως το παρακάτω ]

Εκτιμούμε ιδιαιτέρως το χρόνο που αφιερώσατε για να μας γνωρίσετε την άποψή σας και σας ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη σας ΣΕ ΕΜΑΣ ( γράφεις το όνομα της επιχείρησης σου)

 

ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ. ΧΑΧΑΧΑ !

 

Να σε σοκάρω λίγο;;;

Δεν υπάρχει ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ! Το διεθνές δίκαιο όπως και η διεθνής νομιμότητα, είναι το καταφύγιο των αδύναμων και η υποκριτική δικαιολογία των ισχυρών μέχρι να μην τους βολεύει και να γράψουν άλλο.

Υπάρχει μόνο το Δίκαιο του Ισχυρού.

Ο Πούτιν μπουκάρει στην Ουκρανία.

Ο Τράμπ συλλαμβάνει τον Μαδούρο μέσα στο σπίτι του και ετοιμάζεται για τη Γροιλανδία

Οι Κινέζοι σκέφτονται ότι στην αναμπουμπούλα είναι μια καλή ευκαιρία να τελειώσουν με την Ταϊβάν.

Κανείς δεν πρόκειται να σε σώσει αν δεν είσαι δυνατός να ανταπεξέλθεις στις δυσκολίες που προκύπτουν. Εμείς έχουμε τον ξεκάθαρο εχθρό, τον Ερντογάν που θέλει να ξαναχαράξει τα σύνορα και προφανώς εις βάρος μας.

Τι πρέπει να κάνουμε;

Να παρακαλάμε;

Να ψάχνουμε φιλαράκια να θυσιαστούν για εμάς;

Να του δώσουμε ότι ζητάει να τελειώνουμε;

Να περιμένουμε τη στρατιωτική βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Όποιος απάντησε «τίποτα από τα παραπάνω» είναι σε καλό δρόμο.

Τα είδες άλλωστε και με το μνημόνιο. Στην αρχή σε έσωσαν γιατί φοβήθηκαν το ντόμινο καθώς ήταν και αυτοί απροετοίμαστοι. Μετά μάτωσες για να μπεις σε διαδικασία απεμπλοκής και αποπληρωμής. Και φτηνά τη γλιτώσαμε με την πρώτη φορά αριστερά που είχαμε μπλέξει. Και μας έχουν μείνει πολλά κουσούρια όπως το υπερταμείο. Τίποτα δεν σου χάρισαν. Από τη χρεοκοπία βέβαια καλύτερα μας ήρθε, αλλά ζοριστήκαμε. Κατά τα άλλα τα αδέρφια μας οι Ευρωπαίοι δεν το έχουν σε τίποτα να πουλήσουν όπλα στην Τουρκία. Money talks. Για αυτό και δεν πρέπει να περιμένουμε τίποτα.

Ας το πάρουμε απόφαση.

Από το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, πέρασαν 81 χρόνια. Δεν αντέχεται τόσο μεγάλο διάστημα ειρήνης.

Τι μας σώζει;

        Α) Ότι η άμυνα κοστίζει λιγότερο από την επίθεση. Εμείς για παράδειγμα δεν χρειαζόμαστε αεροπλανοφόρα. Έχουμε τα νησιά.

        Β) Έχουμε την ευτυχία να βρίσκεται στη γειτονιά μας το Ισραήλ. Στόχος του Ερντογάν, δικός μας σύμμαχος. Από την Κύπρο δεν έχουμε να περιμένουμε κάτι. Οι αδερφοί Κύπριοι νομίζουν πως μόνο με το μπλα μπλα θα βγάλουν άκρη. Μαζεύουν χρήμα από παντού και δεν φρόντισαν να πάρουν ούτε σφεντόνα. Αν δεν υπήρχε το Ισραήλ, θα είμασταν απολύτως μόνοι απέναντι στον Τούρκο.

Όταν το Ιράν αποφάσισε να ηγηθεί της εξόντωσης του Ισραήλ, θυμάσαι πως έσπασε τα μούτρα του. Γιατί; Γιατί οι Γενναίοι Εβραίοι δεν κλάφτηκαν, ούτε αναζήτησαν τον ΟΗΕ, ούτε έψαξαν εδάφια και παραγράφους στις διεθνείς συνθήκες. Χτύπησαν στα ίσα και τους σακάτεψαν.

 

1.   Εμείς πρέπει να εξοπλιστούμε όσο το δυνατόν καλύτερα. Κυρίως να αγοράσουμε ότι υπάρχει για να αντιμετωπίσουμε τα τουρκικά  drones.

2.   Να δέσουμε τη συμμαχία με το Ισραήλ όσο καλύτερα γίνεται. Να αγοράσουμε το συντομότερο τα δοκιμασμένα και αποτελεσματικά συστήματα τους με όσο γίνεται ελληνική παραγωγή για να ωφεληθούμε και εμείς.

3.   Μερικές άλλες δυνάμεις που πρέπει να έχουμε από κοντά είναι :

Α) Η Αίγυπτος που δεν ξέχασε την αραβική άνοιξη και τους αδελφούς μουσουλμάνους. Δεν ξέχασε επίσης το τουρκολιβυκό μνημόνιο που της έκοβε τον ορίζοντα.

Β) Η Γαλλία δεν γουστάρει επίσης τους Τούρκους. Έχουμε υπογράψει μαζί τους αμυντική συμφωνία. Πήραμε Rafale και Belh@rra.

Γ) Και φυσικά η μαμά Αμερική. Έχουμε την Αλεξανδρούπολη και τις συμφωνίες με Exxon και Chevron. Πρέπει να μην καθυστερήσουμε στις χαζές γραφειοκρατίες και να μπει τρυπάνι. Αν μπει, ο Τούρκος δεν θα τολμήσει να περάσει ούτε απέξω.

 

Τα χαζοχαρούμενα ότι το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του, ότι οι λαοί δεν έχουν τίποτα να μοιράσουν, ότι δώστε επιδόματα και μην πάρετε όπλα, είναι ο καλύτερος δρόμος προς τον όλεθρο.

Οι καιροί αλλάζουν. Το ότι τα φώτα της δημοσιότητας έφυγαν από την Παλαιστίνη δεν σημαίνει ότι ξαφνικά εκεί οι άνθρωποι ζουν χαρούμενοι, τρωγοπίνουν και παρτάρουν κάθε μέρα.

Η παγκόσμια ειρήνη απειλείται και πρέπει να προετοιμαστούμε κατάλληλα και γρήγορα. Μόνο ο δυνατός έχει ελπίδα επιβίωσης και να βρει συμμάχους. Αν είσαι ο φτωχός συγγενής, θα σε φάει η μαρμάγκα όπως το έπαθε η Αρμενία. Ποιος νοιάστηκε στη σύγκρουση με το Αζερμπαϊτζαν; Οι Αζέροι απλώς τους επιτέθηκαν και απλώς τους συνέτριψαν και δεν ασχολήθηκε κανείς.  

 

Υγ. Τι έχουμε από πάνω μας; Α! Τα Σκόπια… Νομίζω πως το ιδανικό σενάριο θα ήταν το 40% να το πάρει η Αλβανία λόγω πληθυσμού, και το 40% η Βουλγαρία λόγω γλώσσας καθώς τα σκοπιανά είναι καθαρά βουλγάρικα με μερικά σέρβικα σύμφωνα. Όσο για τα «σπόρια», το 10% οι Σέρβοι για τη χαρά της συμμετοχής και το 10% εμείς για την ιδέα. Έτσι θα τελειώσουμε με τη «Μακεδ…» όχι δεν το γράφω!

ΥΠΆΡΧΕΙ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΑΛΛΑ ΥΠΆΡΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΦΩΣ

 

Μπορεί να έχουμε παράπονα.

Μπορεί να μην είμαστε ικανοποιημένοι.

Μπορεί να περιμέναμε περισσότερα. Πιο γρήγορα. Πιο αποφασιστικά. Πιο αποτελεσματικά.

Όμως έχουν γίνει και πολλά καλά πράγματα που τα προσπερνάμε εύκολα. Τώρα που αρχίζει το 2026 έχω ανάγκη να γράψω κάτι θετικό. Άλλωστε έχουμε όλο το χρόνο στη διάθεση μας για κριτική.

Ξέρω εκ των προτέρων την τοξικότητα:

 

«Αυτά θα έπρεπε να έχουν γίνει»

Αυτός όμως που τα κάνει δεν πρέπει να τα πιστωθεί; Δεν πρέπει να ακούσει ένα μπράβο;

«Αυτονόητο ήταν»

Όχι. Δεν υπάρχουν αυτονόητα γιατί καμία κοινωνία δεν πάει στον αυτόματο. Αλλιώς θα είχαν γίνει όλα από μόνα τους χωρίς κάποιος να πάρει την απόφαση, να σχεδιάσει και να υλοποιήσει.

 

1.   Στην Υγεία όσο και αν σοκάρει μερικούς, ο Άδωνις Γεωργιάδης αναδεικνύεται ως ο καλύτερος υπουργός Υγείας όλων των εποχών! Δεν κάνω πλάκα. Σκέψου : Το μεγαλύτερο πρόγραμμα ανακαίνισης που έχει ποτέ σε όλες τις δομές δημόσιας υγείας. Θες σε 1 σε 2 σε 3 χρόνια, θα έχουμε ένα ΕΣΥ καινούριο! Ποιος το έκανε; Συνεχίζω: Το 1566. Το πρόγραμμα «Προλαμβάνω». Πόσους και πόσους δεν έχει βοηθήσει. Τα φάρμακα των καρκινοπαθών στα σπίτια τους. Τα απογευματινά χειρουργεία. Το βραχιολάκι. Υπήρχαν όλα τα ανωτέρω; Όχι! Κάποιος τα έκανε!

2.   Οι συμφωνίες που υπογράψαμε και με την Chevron και με την Exxon μας δυναμώνουν. Γεωπολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να προχωρήσουμε γρήγορα στην άντληση για να υπάρχει εμφανές όφελος και στην κοινωνία.

3.   Παραδόθηκε επιτέλους το Πάτρα – Πύργος. Έργο που ταλαιπωρήθηκε και ταλαιπώρησε. Έγινε και όσοι γνωστοί μου έχουν πάει, έχουν μείνει πολύ ευχαριστημένοι.

4.   Μειώθηκε η ανεργία

5.   Έγινε το μετρό της Θεσσαλονίκης και επεκτείνεται. Τι να πρωτοθυμηθώ. Τις κούφιες εξαγγελίες; Τα εγκαίνια με τους μουσαμάδες; Κι όμως έγινε.

6.   Διάφορα προγράμματα προς όφελος του κόσμου. Όπως το εξοικονομώ, το σπίτι μου και το ανακαινίζω που ανακοινώθηκε πρόσφατα. Δεν είναι αυτονόητα. Κάποιος τα έκανε.

7.   Ιδιωτικά πανεπιστήμια. Χριστός Ανέστη!

8.   Πήραμε την πρώτη φρεγάτα Belh@ara και συνεχίζεται η αναβάθμιση των F16. Μαζί με τα Rafale, στη θάλασσα και στον αέρα από τους Τούρκους είμαστε καλύτεροι.  

9.   Ετοιμάζουμε ολοκληρωμένο σύστημα προστασίας της επικράτειας σε συνεργασία με το Ισραήλ. Έτσι θα ισορροπήσουμε την υπεροχή των Τούρκων στα drones.

10.              Σημαντικές μεταρρυθμίσεις όπως η διευκόλυνση της ζωής των ΑΜΕΑ και για τις Κληρονομίες.

11.              Ακόμα και τα αστικά λεωφορεία και στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη, αλλάζουν με καινούρια και ηλεκτρικά.

12.              Θυμάμαι την πολιτική προστασία ήταν μια γραμματεία Παναγία βόηθα. Τώρα έγινε ένας μεγάλος οργανισμός με μέσα, πόρους και δυνατότητες.

13.              Ξεκίνησαν έστω αγκομαχώντας να μπαίνουν κάμερες στους δρόμους. Με θετικές συνέπειες για το κοινωνικό σύνολο.

14.              Δεν είναι μικρό πράγμα η Ελλάδα μας να έχει πρόεδρο στο eurogroup τον Έλληνα υπουργό Οικονομικών. Εύγε στον Κυριάκο Πιερρακάκη!

Για λάθη, παραλείψεις, γκρίνιες και λοιπά, προσεχώς!

Σήμερα όμως ήθελα να καταγράψω και τα θετικά στοιχεία.

Όπως υπάρχει το σκοτάδι, υπάρχει και το φως.

Όπως υπάρχουν τα αρνητικά υπάρχουν και τα θετικά.

ΜΙΑ ΜΑΧΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗ

 

ΠΟΛ ΤΟΜΑΣ ΑΝΤΕΡΣΟΝ. Η αυτού μεγαλειότης, Πολ Τόμας Αντερσον. Ωραίο το σύμπαν της Μαρβέλ, τα Αβαταρ, το ΑΙ αλλά ο πραγματικός κινηματογράφος υπάρχει ακόμα. Ζει και μεγαλουργεί!

Θα μπορούσες να πεις ότι είναι μια απλή περιπέτεια. Από αυτές που δείχνει με το σορό η τηλεόραση.

Αλλά.

Μιλάμε για ιστορία, για κινηματογραφία, για σκηνοθεσία. Για ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ. Πλοκή, πλάνα, ανατροπές.

Ο τεράστιος Λεονάρντο Ντι Κάπριο, ο ΜΕΓΑΣ Σον Πεν, ο σπουδαίος Μπενίτσιο Ντελ Τόρο.

Μια χορταστική ταινία που δεν χάνει το ενδιαφέρον της παρά το ότι διαρκεί σχεδόν 2,5 ώρες !

Μην περιμένεις να σου αναφέρω λεπτομέρειες για την πλοκή, αυτά τα γράφουν αλλού. Αρκούμαι να πω πως στην αρχή ξεκινά με κάτι αριστερίστικα εναντίον του συστήματος και μετά καταλήγει πως όλοι τελικά είναι καθάρματα.

Το θέμα είναι πως αξίζει να πας να τη δεις. Να χορτάσεις ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ. Ειδικά η σκηνή της καταδίωξης στον αυτοκινητόδρομο είναι λες και είσαι μέσα στο αυτοκίνητο!!! Τι μαύρο χιούμορ, τι σαρκασμός, λες και βλέπεις τους αδερφούς Κοέν!

Τι τύπος είναι αυτός ο Σον Πεν. Παρανοϊκά υπέροχος. Αμ ο Ντι Κάπριο; Ένα Βλέμμα… 

Με άριστα το δέκα : 8

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΜΑΡΑΓΔΗΣ : ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

 

Ο Καποδίστριας του Γιάννη Σμαραγδή δεν είναι από τις ταινίες που πρέπει να σου πουν καλή κουβέντα για να πας.

Πρέπει να κόψεις το λαιμό σου να βρεθείς στην κινηματογραφική αίθουσα.

Πρέπει να στηρίξεις τέτοιου είδους ταινίες είτε είναι καλές είτε όχι.

Από περιέργεια έριξα μια ματιά στις κριτικές. Όταν είδα πως την έθαψαν, ήμουν σίγουρος πως πήρα τη σωστή απόφαση. Να πάω.

Βλέπεις οι αριστερίζουσας εθνομηδενιστικής θολοκουλτούρας κριτικοί μας, μια ταινία για έναν επαναστάτη τύπου Τσε Γκεβάρα, που δεν μας αφορά, θα την αποθέωναν.

Για έναν serial killer,  για έναν ψυχασθενή ή για έναν παρανοϊκό, η παρουσία μας θα επιβάλλετο.

Στον δε υπόνομο των σοσιαλ, το Χ, ( το παλιό τουίτερ ντε ) οι πληρωμένοι αναρίθμητοι λογαριασμοί της woke κουλτούρας, τη βρίζουν μέρα νύχτα.

Ο κοσμάκης, οι νοικοκυραίοι, η συντριπτική πλειοψηφία που δεν έχει το χρόνο να τα βάζει με τους αργόσχολους στο δίκτυο, για μια ακόμα φορά έδωσε την απάντηση της.

Κοσμοσυρροή.

Σκεφτόμουν πως σε αυτή την εποχή της σήψης και της παρακμής, βγήκαν διαμάντια. Ο Άγιος Νεκτάριος, το σίριαλ με τον Άγιο Παϊσιο και τώρα ο Καποδίστριας.

Είναι λένε αγιογραφία.

Προφανώς και είναι αγιογραφία γιατί ο τεράστιος, ίσως ο μεγαλύτερος των Ελλήνων, Καποδίστριας, παράτησε χλιδές, παλάτια, χρήματα και κυριολεκτικά θυσιάστηκε για εμάς. Όχι μόνο αυτό. Δημιούργησε, έθεσε βάσεις, θεμέλια, έφτιαξε κράτος, μεγάλωσε τα σύνορα. Σκέψου πως μετά από 600 χρόνια Τουρκοκρατίας ( το 400 είναι ιστορικά λάθος να το λέμε ) στην Ελλάδα δεν υπήρχε τίποτα. Ημιάγριοι είμασταν, κλέφτες και απολίτιστοι. Και που κάναμε την επανάσταση, θαύμα ήταν. Με αυτούς θα έπρεπε να συνεννοηθεί ο αριστοκράτης Ιωάννης.

Αν τον αφήναμε να μας κυβερνήσει 10 χρόνια, θα είχαμε άλλη χώρα. Αλλά είναι σαν να προσπαθήσεις να φτιάξεις ένα υγιές ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα και να έχεις στο διοικητικό συμβούλιο, τον αρχηγό της Θύρας 7, της Θύρας 13, της 4 και της 21. Γίνεται;

Μεγάλο μπράβο στον Γιάννη Σμαραγδή για αυτό που μας έδωσε.

Μόνο και μόνο να βρεθούν έστω 10 άνθρωποι να γκουγκλίσουν ποιος ήταν ο Καποδίστριας, κέρδος είναι. Χαζεύουμε που χαζεύουμε όλη τη μέρα βλακείες και σκουπίδια στα σόσιαλ, ας αφιερώσουμε και 3 λεπτά για έναν μεγάλο Έλληνα.

Ο Καποδίστριας πρέπει να είναι το πρότυπο. Ο Άγιος Παϊσιος. Όχι οι τράπερς, οι ποδοσφαιριστές, οι σταρς του τικ τοκ και του ινστα  και οι λαϊκοποπ τραγουδιστές. Ούτε οι γνωστές ευπαθείς μειοψηφίες που κυριαρχούν στα μίντια και το μόνο που τους νοιάζει είναι η ηδονή τους και θέλουν να μας επιβάλλουν τις δικές τους προτιμήσεις ως φυσιολογικές.

Να κόψεις το λαιμό σου να πας να τη δεις. Σε εσένα που με διαβάζεις λέω. Να τη στηρίξεις την ταινία. Για να βγουν και άλλες.

Αφού τα ιδανικά και οι αξίες του ελληνισμού δεν προβάλλονται αυτοβούλως, ας προβληθούν δια της συλλογικής συμμετοχής. Ας γίνουν μόδα! Σε καλό θα μας βγει ως κοινωνία!

Πάμε τώρα και στην ταινία. Αυτή κάθε αυτή.

Θερμά συγχαρητήρια στον διευθυντή φωτογραφίας, Άρη Σταύρου.

Εξαιρετικά πλάνα. Μεστή και η μουσική από τον Μίνω Μάτσα.

Καλύτερος όλων ο Νικορέστης Χανιωτάκης. Αυτό το παιδί έπαιξε και στον Παϊσιο και στον Καποδίστρια με χαρακτηριστικούς ρόλους. Ευλογημένος! Ο ρόλος του ήταν κάτι σαν αφηγητής, κάτι σαν φύλακας άγγελος, κάτι σαν τον Ιησού δίπλα στον Ιωάννη. Σκηνοθετική αδεία θα μου πεις αλλά ήταν σημαντική η παρουσία του. Σε μικρό ρόλο αλλά εξαιρετικός ο πολύπειρος Τάσος Χαλκιάς και πολύ καλοί οι Κοντογιαννίδης και ο σταθερός Μιχάλης Ιατρόπουλος.

Ο Αντώνης Μυριαγκός έχει το παρουσιαστικό αλλά όχι το βάθος και τον όγκο για τον Καποδίστρια. Παρεμπιπτόντως, περισσότερο προς τον Jeremy Irons φέρνει σαν στιλ ! Σε ότι αφορά τους ξένους, αυτός που υποδύθηκε τον βρετανό, μου θύμισε τους observers από το Fringe και ο Μέτερνιχ, τον Τζιμ Κάρεϊ στο Lemony Snicket.  

Το πρώτο μέρος της ταινίας που έδειχνε τη ζωή του Ιωάννη Καποδίστρια μέχρι να έρθει στην Ελλάδα, ήταν επιεικώς προβληματικό.

Να ήταν οι μέτριες ερμηνείες; Τα κείμενα; Ο ρυθμός; Κάποιες κάτω του μετρίου σκηνές όπως του συμβουλίου της Ευρώπης;; Δεν κατέληξα. Αλλά κάτι δεν μου κόλλαγε. Ότι μπόρεσε έσωσε ο Χανιωτάκης. Από το σημείο που ήρθε στην Ελλάδα, η ταινία βελτιώθηκε και σε ταχύτητα και σε ρυθμό και σε ροή.

Ακόμα και την κυρία που επέλεξε να υποδυθεί για λίγο την Παναγία, ε, έπρεπε να κάνει μια καλύτερη επιλογή. Ήταν λίγο τρομακτική η μορφή της. Μέτρια και η επιλογή του Μουμούρη ως Κολοκοτρώνη που έμοιαζε με καρτούν.

Ιστορικά, είχαμε θεματάκια.

Οι Ρώσοι δεν ήταν άγιοι και οι Άγγλοι διάβολοι. Αντιθέτως στη ναυμαχία του Ναβαρίνο, αυτοί μας έσωσαν γιατί ο Ιμπραήμ είχε πνίξει την επανάσταση. Μονόπατα το πήγε υπέρ των Ρώσων αλλά στην πραγματικότητα και αυτοί τα συμφέροντα τους κοίταζαν.

Η δραματουργία και ο έρωτας του Καποδίστρια υπερπροβλήθηκε – σχεδόν μονοπώλησε - σε σχέση με το τι προσέφερε στην Ελλάδα. Θα περίμενα κάτι καλύτερο.

Τα ανωτέρω τα γράφω για το άρτιον του κειμένου. Δεν με πολυνοιάζουν. Ας βγει κάποιος άλλος να κάνει μια καλύτερη ταινία αύριο.

Αν όλοι στηρίξουμε αυτή την προσπάθεια του Γιάννη Σμαραγδή, θα δημιουργήσει κύμα. Ειδικά στην Ελλάδα έχουμε τόσες και τόσες προσωπικότητες που μπορούμε να κάνουμε ταινίες μέχρι να σβήσει ο ήλιος !

Με άριστα το δέκα : 10 ( μόνο και μόνο για να σκάσουν οι πληρωμένοι woke άεργοι του τουίτερ ) 

AVATAR : ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑΧΤΗ

 

Πάω στο σινέ, να δω τον Καποδίστρια. Sold out μου λένε στο εκδοτήριο. Πρώτη φορά μου συμβαίνει να μην καταφέρνω να δω αυτό που θέλω και να χαίρομαι. «Μπράβο στον κόσμο» σκέφτηκα και προσπάθησα να θυμηθώ ποια ήταν η επόμενη ταινία που είχα καταγράψει στη λίστα μου.

Avatar.

Με παίρνει χρονικά; Οριακά. Βουρ για τα Village cinemas στο Ρέντη!

Μπαίνω μέσα, κοιτάω από εδώ, κοιτάω από εκεί, εκδοτήρια πουθενά! Δύο μηχανήματα για eticket σαν αυτά των εισιτηρίων στο μετρό – σκέφτηκα πως θα είναι για παραγγελίες μέσω ιντερνετ – και πάω κατευθείαν στο τσεκ ιν. Α, εισιτήρια μου λένε, να βγάλετε στο κυλικείο!

Αυθόρμητα ρώτησα «δηλαδή μαζί με το ποπ κορν και εισιτήριο;»

Πάω, περιμένω στην ουρά, παίρνω το εισιτήριο σαν απόδειξη λιανικής για καφέ, χωρίς έδεσμα και μπαίνω στην αίθουσα. Λίγο πριν μου έδωσαν τα γυαλιά για 3D.

Είχα δει και το πρώτο Avatar του 2009, και το δεύτερο το 2022. Όσο πάει και μεγαλώνει σε διάρκεια. Τούτο δω, είναι 3 ώρες και 17 !!!! Κοινώς, απέφευγε υγρά και να έχεις πάει στην τουαλέτα πριν οπωσδήποτε !

Μπορεί να είναι το μεγαλύτερο σε διάρκεια αλλά και το χειρότερο.

Δεν περιμένω υψηλά μηνύματα. Πας να δεις ένα χορταστικό θέαμα. Την εξέλιξη της τεχνολογίας. Ένα μαγικό παραμύθι. Κάτι απλοϊκά τύπου ο κακός άνθρωπος τιμωρείται από τη φύση, χαρήκαμε.

Πιστεύω εν τέλει πως το project ότι είχε να δώσει το έδωσε. Η πλοκή τίποτα σπουδαίο, ανατροπή καμία, ακόμα και η εξέλιξη του θεάματος άρχισε να φεύγει από το φαντασμαγορικό και πάει προς τη βαρεμάρα. Η δε μάχη στο τέλος, ήταν σχεδόν κόπι πέηστ από τα προηγούμενα. Ένοιωσα πως ότι είχαμε να δούμε το είδαμε στο 1 και στο 2.

Να σου πω την αλήθεια, περισσότερο θα την έβαζα στις παιδικές ταινίες. Αρκεί να βρεις πιτσιρίκι να κάτσει ήσυχο για περίπου 3,5 ώρες. Η 3D προβολή υπάρχουν στιγμές που κάνει το εντυπωσιακό εντυπωσιακότερο αλλά όταν τα πράγματα είναι σε ταχύτητα, ζαλίζεσαι.

Ήταν υπέροχο.

Στέρεψε.

Σε ευχαριστούμε Τζέιμς Κάμερον για τον μαγικό σου κόσμο.

Μην κάνεις όμως και τέταρτο μέρος.  

Φτάνει.

Με άριστα το δέκα: 5,5