ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΑΝΘΙΜΟΥ

 

 

Όταν διάβασα για την έκθεση φωτογραφίας που κάνει στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση αποφάσισα να πάω.

Ως κινηματογραφιστής, ο Λάνθιμος αποτυπώνει τη νοσηρότητα των ανθρώπων της πόλης. Θα τον χαρακτήριζα και ως Γούντι Άλεν ως προς το φρικαλέο. Ο Γούντι αποτύπωνε τις νευρώσεις της πόλης με χιούμορ. Ο Γιώργος είναι πολύ πιο ωμός και κυνικός.

Λάτρεψα τον Κυνόδοντα, μου άρεσε η Ευνοούμενη και είδα με ενδιαφέρον το Poor Things και τον Αστακό.

 

Τις προάλλες δήλωσε και μια απίστευτη γελοιότητα, να μην παίξουν στην Ευρωλίγκα οι ομάδες του Ισραήλ αλλά φαντάζομαι θα ξέχασε τις τούρκικες.

 

Τέλοσπαντων, παγκόσμιας αναγνώρισης και βραβευμένος ο συμπατριώτης μας, είπα να πάω.

 

Έκανα λάθος.

 

Στην είσοδο πληρώνεις 10 ευρώ.

 

Η έκθεση αποτελείται από τρεις ενότητες.

 

Φωτογραφίες από το Poor Things, από το Kinds of Kindness και ένα δωμάτιο με στιγμιότυπα από τα ταξίδια του Λάνθιμου ανά την Ελλάδα. Συνολικά περί τις 100.

 

Η πτέρυγα με το Poor Things ήταν το καλύτερο κομμάτι. Ωραίες, ατμοσφαιρικές, ταξιδιάρικες και σουρεαλιστικές.

 

Στα υπόλοιπα προσπαθούσα να καταλάβω τι νόημα ύπαρξης έχουν. Έδειχνε για παράδειγμα ένα δρόμο, μια κολώνα της ΔΕΗ και τα καλώδια. Ποιος τις επέλεξε αυτές τις φωτογραφίες τις οποίες έκανε και ασπρόμαυρες για το καλλιτεχνικό και στην ουσία δεν δείχνουν τίποτα. Κάτι φράκτες στο δρόμο, κάτι βράχια και κάτι τοίχους.

 

Θα μου πεις βέβαια αν δεν τον έλεγαν Λάνθιμο και το όνομα του ήταν Σούλης Μαρκόπουλος, ούτε στο ίδρυμα Ωνάση θα ήταν, ούτε εγώ θα πήγαινα, ούτε θα πλήρωνα 10 ευρώ την είσοδο.

 

Μου έκανε κακή εντύπωση ότι δεν είχε ούτε μια επεξηγηματική πινακίδα. Τύπου, ο Θεός σας δίνω την τέχνη μου και ότι καταλάβετε. Θα περίμενα κάποιες από τις φωτογραφίες που αξίζουν να ήταν στο πωλητήριο για αναμνηστικά. Είχε ένα ανάπτυγμα με τις χειρότερες του.

 

Άρχισα να αισθάνομαι άσχημα μήπως κάτι δεν κατάλαβα. Δίπλα μου κάποια στιγμή βρέθηκε ένα ζευγάρι και αφού τους ρώτησα αν κατάλαβαν κάτι που δεν κατάλαβα εγώ, καταλήξαμε να γελάμε και οι τρεις. Να ναι καλά τα παιδιά, πήρα μεγάλη παρηγοριά.

 

Ακόμα και τα παιδιά από τη Στέγη που ήταν εκεί ως επιτηρητές  και πιάσαμε την κουβέντα, συμφώνησαν μαζί μου πως αν εξαιρέσεις το Poor Things, οι άλλες ήταν για πέταμα.

 

Πολύ ατυχής η εμπειρία μου.

 

Τελικά έχουμε φτάσει στην τέχνη αντί να μας συγκινεί το έργο, να κοιτάζουμε πρώτα το ποιος.

Πήγα για να τιμήσω τον συμπατριώτη μας που διαπρέπει αλλά νομίζω πως καλύτερα είναι να μείνει ως κινηματογραφιστής.

 

Τη φωτογραφία την ταλαιπώρησε.

 

Επειδή μπορεί να νομίζεις ότι είμαι υπερβολικός δες και μόνος σου τα βίντεο που τράβηξα και ανέβασα στο κανάλι μου στο γιουτιουμπ

 

https://www.youtube.com/watch?v=L26-xRr2BwY

 

https://www.youtube.com/shorts/XvGgbnmtuxc

 

https://www.youtube.com/watch?v=L26-xRr2BwY  

 

https://www.youtube.com/shorts/9kfGhMaCI6M

 

έχω άλλα 4 βίντεο που μπορείς να δεις στο κανάλι μου.

ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ – ΦΑΚΕΛΟΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ

 

Τι ωραία ντοκιμαντέρ κάνει ο άτιμος ! Τι ωραία !

 

Για το συγκεκριμένο, τα στοιχεία που θέλω να θίξω είναι πέντε :  

 

1.   Μου βγάζει μια νοσταλγική 80z αίσθηση. Πως ήταν τότε ο κόσμος. Χωρίς σόσιαλ, δίκτυα, κινητά και τόσα άλλα. Η δική μου γενιά έζησε όλη τη μετάβαση. Άντε τώρα να μιλήσεις για κασέτες και για ασπρόμαυρη τηλεόραση.

2.   Αν αποστασιοποιηθείς από την εξιστόρηση, δεν μπορείς να μη γελάσεις με το πόσο μπάχαλο είμασταν. Μια ακόμη ευεργετική πτυχή της ανάληψης των Ολυμπιακών Αγώνων ήταν ότι αναγκαστήκαμε να σοβαρευτούμε. Όπως θα έλεγε και ο Πέτρος Κωστόπουλος, πάλι καλά που ήρθε η Σκότλαντ Γιάρντ και μας ξεβλάχεψε.

3.   Στην πραγματικότητα η 17Ν ήταν κάτι αστείοι κατσαπλιάδες. Τους είχαμε αναγάγει σε μια τρομερά καλοκουρδισμένη μηχανή γιατί έτσι δικαιολογούσαμε την ανικανότητα μας.

4.   Είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι, η τρομοκρατία στη χώρα μας ήταν άτομα αριστερών πεποιθήσεων. Συμμοριτοπόλεμο έκαναν κάποτε, συμμοριτοπόλεμο κάνουν και ως τρομοκράτες, δολοφονώντας.

5.   Διαφωνώ κάθετα, οριζόντια και διαγώνια με την περικοπή της χρηματοδότησης και τις διαμαρτυρίες των συγγενών – για αυτό και αρνήθηκαν να προβληθούν οι μαρτυρίες τους στην εκπομπή – επειδή δόθηκε ο λόγος στον Κουφοντίνα. Τα ίδια έλεγα και με τη Χρυσή Αυγή. Απομυθοποιείς κάτι όταν εκφράζεται. Όσο μένει στο περιθώριο και στο μυστήριο, μεγεθύνεται και του προσδίδονται ιδιότητες που δεν έχει. Καλώς έγινε λοιπόν, γιατί όλοι είδαμε πως αυτός ο τύπος δεν ήταν ούτε ένας Σαολίν με όπλο, ούτε ένας διανοητής δολοφόνος, ούτε ένας φιλόσοφος τιμωρός.

 Ήταν και είναι ένας μαλάκας και βρίσκεται εκεί που πρέπει να βρίσκεται. Μακριά μας και στη φυλακή.

ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΤΟ BOARDING PASS ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΓΚΕΛΟ

 

Παρακολουθώ αυτές τις ημέρες τι γίνεται με την κόρη του πρωθυπουργού, Σοφία Μητσοτάκη.

 

Τα στρατόπεδα είναι τρία :

 

Οι αμετανόητοι υποστηρίζουν πως το boarding pass που ανέβασε είναι ΑΙ κατασκεύασμα. Ότι είναι ψεύτικο και ο Κυριάκος Μητσοτάκης καλύπτει την κόρη που πήρε λίαρ τζετ, μη σου πω και διαστημόπλοιο ή ακόμα καλύτερα φώναξαν τον δόκτορα Σποκ και τη διακτίνησε στην Ελλάδα. Πανάκριβη τεχνολογία μόνο για τους προνομιούχους.

 

Οι υποστηρικτές και κυρίως τα κομματικά στελέχη για να πουλήσουν υποστήριξη στο μεγάλο αφεντικό, διαμαρτύρονται για την άπονη ζωή, την κακιά κοινωνία, την τοξικότητα της πολιτικής ζωής που δεν έχει ούτε ιερό ούτε όσιο. Να ψηφίσουμε στις επόμενες εκλογές ΝΔ τότε, για να φέρει τον νόμο και την τάξη.

 

Το τρίτο στρατόπεδο είναι οι σοφοί. Αυτοί θεωρούν ότι ήταν λάθος η δημοσιοποιήση του boarding pass γιατί πέφτει λέει στο επίπεδο των τοξικών και φαίνεται σαν να απολογείται.

 

Βλακείες.

 

Είναι τέτοια η σήψη και η παρακμή της κοινωνίας μας που αυτά τα θέματα δεν λύνονται ούτε με ευχές, ούτε με κλάψες.

 

Η Σοφία Μητσοτάκη πρέπει να κάνει μήνυση, αγωγή και τα χρήματα που θα πάρει – αφού δεν τα έχει ανάγκη – να τα δωρίσει σε φιλανθρωπικό σκοπό.

 

Όπου δεν υπάρχει σεβασμός και παιδεία, υπάρχει καταστολή.

Αν έχουμε μια ελπίδα σωτηρίας σε αυτή την άχρηστη χώρα, είναι να δίνουμε στην αλητεία μια απάντηση.

 

Απάντηση στο μπούλινγκ, στην αδικία και στα παραμύθια που τρέλαναν τον κοσμάκη.

 

Τον τρέλαναν με τα εμβόλια, με τα ξυλόλια, με τα αντιμνημόνια.

 

Σκότωσαν τον Άλκη Καμπανό, τον Βαγγέλη Γιακουμάκη, τη Σοφία Χρηστίδου, τον Γιώργο Λυγγερίδη και ανάγκασαν τον ανθρωπάκο στη Γαστούνη να κλείσει το περίπτερο του. Για να μην πάω πιο πίσω, στους δολοφόνους της Μαρφίν που δεν θα τους μάθουμε ποτέ. Αυτά βλέπουν και οι πιτσιρικάδες και κουβαλάνε μαχαίρια αράζοντας στα παγκάκια.

 

Η αλητεία πρέπει να πάρει μια απάντηση.

 

Ούτε κλάψες στα σοσιαλ από υπουργούς και βουλευτές, ούτε παρακλήσεις για συγγνώμες. Σιγά μη σου ζητήσει συγγνώμη ο υπόνομος.

 

Ο άνθρωπος μαθαίνει ΜΟΝΟ βιωματικά.

 

Όπως όταν πέφτουν βροχή τα πρόστιμα, οι οδηγοί βάζουν ζώνη και προσέχουν το αλκοόλ, έτσι και εδώ.

 

Fake news;;;

 

Μήνυση και αγωγή αμέσως.

 

Μόνο έτσι θα μάθουν να φέρονται σαν κανονικοί άνθρωποι. Είναι σαν να πας στους δολοφόνους του Γιώργου Λυγγερίδη και να τους μιλήσεις για το ευ αγωνίζεσθαι, ότι ο αθλητισμός ενώνει και ότι ένα παιχνίδι είναι. Αν όμως τους χώσεις 20 χρόνια μέσα με μια ξεκάθαρη στάση ότι δεν σας θέλουμε ανάμεσά μας, το μήνυμα θα το πάρουν και οι άλλοι.

 

Αυτοί που έβγαιναν στα κανάλια και θεοποιήθηκαν ως ειδικοί, απεσταλμένοι του Θεού ως κήρυκες της αλήθειας που μας κρύβουν και σχεδίαζαν ξυλόλια, βαγόνια, φόρτια και ανακάλυπταν τα τριπλάσια πτώματα, ξεχάστηκαν ήδη. Κακώς. Πολύ κακώς.

 

Αρκεί βέβαια και η δικαιοσύνη να μην κάνει 200 χρόνια για την εκδίκαση και να σταματήσει το κομπολόι με τις συνεχείς αναβολές.

 

Η ασυδοσία δημιουργεί μπάχαλο και το μπάχαλο αποσαθρώνει την κοινωνία….

 

 

ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΚΜΗΝΗ – KILLER JOE

 

Άκου να δεις ( τι λαθος ελληνικά θεέ μου ) τι έπαθα.

Όσο ζω μαθαίνω.

Όσο και αν αυξάνονται οι εμπειρίες μου, τελικά πάντα κάτι θα βρεθεί να με εκπλήξει.  

 

Όταν διάβασα την πλοκή του Killer Joe, μου άρεσε και αποφάσισα να πάω να το δω.

 

Το πρώτο μικρό ξενέρωμα το έφαγα όταν συνειδητοποίησα πως είχα δει την ταινία με τον Μάθιου Μακόναχι και έτσι ήξερα τι να περιμένω.

 

Στην πορεία διαπίστωσα πως η ακουστική του χώρου είναι επιεικώς μέτρια. Όταν οι ηθοποιοί φώναζαν, ακούγονταν. Όταν μιλούσαν κανονικά δυσκολεύτηκα. Δύο πυκνωτικά μικροφωνάκια πάνω από τη σκηνή ρε παιδάκι μου, δεν είναι κακό. Μετά εκείνη η τηλεόραση… Εντάξει καταλάβαμε από την αμερικάνικη περιγραφή ότι έδειχνε ράγκμπι. Το ακούσαμε. Κλείστη τη ρημάδα μετά από 5 έστω λεπτά να ακούμε τι λέτε !

 

Πάω στην αρχή. Ένα φλάϊερ της προκοπής! Να φαίνονται ευκρινώς οι συντελεστές. Ξέρω, τα προγράμματα πέθαναν πια. Ο άλλος θα σου πει «γκούκλισε το». Μην τα χάσουμε και όλα…

 

Βωμολοχία μπόλικη. Αλλά ήταν στο πλαίσιο του έργου. Κάποια στιγμή η βασική πρωταγωνίστρια γδύνεται. Έλα μη χαίρεσαι, με τα εσώρουχα μένει. Στην πραγματικότητα, αυτό δεν δίνει τίποτα στην παράσταση. Θα το προτιμούσα πιο σκοτεινό αυτό το σημείο. Είχε παραπάνω φωτισμό.

 

Θα μπορούσες να πεις ότι το έργο μιλάει για την απληστία του ανθρώπου και μπρος στο προσωπικό όφελος, πόσο εύκολα πιστολιάζει οικογένεια, παιδιά, σχέσεις, γάμο. Όμως είναι τόσο δύστροπο έργο που αυτό το βασικό μήνυμα, χάνεται.

 

Ξέρω τι σκέφτεσαι.

«έλα ρε ύποπτε, ωραία, δεν σου άρεσε, βάλε ένα τρία και γράψε το επόμενο κείμενο για τη σελίδα σου».

 

Αμ δε !

 

Εδώ δυσκολεύθηκα.

 

Ο θίασος ήταν καλός !

Πραγματικά καλός !

 

Θυμάμαι τον Αναστάση Κολοβό σε ένα μικρό αλλά πολύ χαρακτηριστικό ρόλο στον Αστυνόμο Μπέκα. Ο Ρένος με τους μπάφους. Πόσα χρόνια αργότερα, έπαιξε έναν παρόμοιο ρόλο ! Άσπρισε το μαλλί, κόπηκε η αλογοουρά, αλλά ο μπαγάσας ίδιος ! Και στο ρόλο ακόμα !

 

Χρήστος Παρδάλης.

Αυτό το όνομα κράτα το. Το παιδί αυτό είναι για μεγάλα πράγματα. Επί σκηνής έδωσε την ψυχή του. Ένα πιάτο έγινε θρύψαλα στο κεφάλι του. Έφαγε μια γερή σπρωξιά και ο  κρότος που έκανε το χέρι του στο σανίδι, νόμιζα πως το έσπασε!

Τρομερός.

 

Λευκοθέα Καντάνη. Συστήνεται – κακώς – ως Τέτα.

Η κοπέλα δεν έχει τελειώσει καλά καλά τη σχολή. Τελειόφοιτη είναι. Η παράσταση είναι πάνω της και είναι εξαιρετική!

 

Μαρίτα Κωστοπούλου.

Η πιο αδικημένη από πλευράς ρόλου και χρόνου στη σκηνή αλλά είχε τέτοιο όγκο που έκλεψε τις εντυπώσεις.

 

Τέλος ο Νικόλας Πανταζής νομίζω πως δεν πρέπει να πέρασε καν κάστινγκ. Ήταν ακριβώς για αυτό! Δεν ξέρω βέβαια αν με τόσα τατουάζ θα έχει την ευελιξία να ακολουθήσει και άλλους ρόλους αλλά θα μου πεις, δικό του θέμα. Στο ρόλο του Killer Joe ήταν υπέροχα αντιπαθητικός όπως και ο Μακόναχι !

 

Τι θέλω να πω: Δεν μου έχει ξανατύχει.

Οι ηθοποιοί να είναι πολύ καλύτεροι από το έργο που επέλεξαν να ανεβάσουν!

 

Στην ουσία είναι ο έμπειρος Αναστάσης Κολοβός και μια ομάδα παιδιών με κόουτς τον Χρήστο Παρδάλη. Θέλω να τους ξαναδώ!

 

Με άριστα το δέκα : Μηδέν για το έργο. Τρία για την υποστήριξη από το ίδιο το θέατρο. Εννιά για τον θίασο.

 

Ακολουθεί βίντεο από το κανάλι μου και αν δεν ανοίγει κατευθείαν, έχω το λινκ από κάτω.

https://www.youtube.com/shorts/jPZ6GlXSLRk

ΕΛΛΑΔΑ 0.2

 

Αυτή η παράξενη πόλη που λέγεται Αθήνα παρά τη διαχρονική ασέλγεια που έχει υποστεί από όλους μας, εξακολουθεί να αντιστέκεται και να έχει πολλές και ωραίες γωνιές.

Δεν ξέρω αν θα καταφέρω να πάρω σύνταξη με το ασφαλιστικό και το δημογραφικό πρόβλημα που έχουμε. Αυτό που ξέρω όμως είναι πως μια αγαπημένη μου συνήθεια θα είναι το περπάτημα στο κέντρο της Αθήνας.

Φταίω.

Φταίω γιατί ώρες ώρες οι συνειρμοί και οι φλασιές που λέμε και στα νέα ελληνικά, που μου έρχονται κατά νου, είναι πηγή θλίψης.

Σκέφτηκα που λες, πως έχω πολύ καιρό να κάνω μια βόλτα στο κέντρο την ημέρα. Να το συνδυάσω και να πάω  μια βόλτα στην Ερμού, να μπω στον Αρχαιολογικό χώρο του Κεραμεικού και να πάω και στο μουσείο. Ανοίγει ο καιρός, Σάββατο ή Κυριακή θα μπορούσα να πάω.

Ε;

Ωραίο;

Ψάχνοντας στον παγκόσμιο ιστό να δω εισιτήρια και ωράρια,  έπεσα σε αυτό το λινκ που γράφει πως το μουσείο είναι κλειστό λόγω έργων μέχρι 31/12/2025. Δες και μόνος σου. https://archaeologicalmuseums.gr/el/museum/5df34af3deca5e2d79e8c181/archaeological-museum-of-kerameikos

 

Επειδή όμως βρισκόμαστε στην πιο άχρηστη χώρα του πλανήτη και ως εκπαιδευμένος πολίτης σκέφτηκα να πάρω τηλέφωνο. Η κυρία που απάντησε, σφοδρά ενοχλημένη που πήρα να ρωτήσω, μου είπε πως παραμένει κλειστό! Όχι μόνο το μουσείο αλλά ολόκληρος ο αρχαιολογικός χώρος ! Στην ερώτηση μου ποτέ θα ολοκληρωθούν τα έργα, το δεν ξέρω ήταν η απάντηση που περίμενα και μου δόθηκε σχεδόν χαρούμενα.

Μια ρημάδα φορά που τα ρημάδια τα έργα να παραδοθούν στην ώρα τους. Μια! Θυμήθηκα και εκείνο το έργο κοντά στο Σταύρος Νιάρχος που μας είπαν ότι θα ολοκληρωθεί τον Οκτώβριο, μετά είπαν για τον Δεκέμβριο και φτάσαμε τον Μάρτιο. Για να πας στο Νιάρχος πρέπει να κάνεις ολοοοοοοοκληρο κύκλο και διασχίσεις τη μαγευτική Καλλιθέα.

Ας φροντίσουν να ενημερώσουν τον κόσμο, είμαστε και τουριστική χώρα τρομάρα μας, και η Αθήνα έχει τουρισμό όλο το χρόνο πιο τρομάρα μας και κυρίως ας το ολοκληρώσουν το ρημάδι πιο τρομαροτρομάρα μας !

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ part 7

 

Ø  Διηγήθη ο Αββάς Δανιήλ, ότι όταν ήτο εις την Σκήτιν ο Αββάς Αντώνιος, ήτο εκεί ένας μοναχός όπου έκλεπτε τα αγγεία των γερόντων και τον επήρε ο Αββάς Αρσένιος εις το κελλί του, θέλων να σώση αυτόν και τους γέροντες να αναπαύση ψυχικώς. Και του λέγει: Ότι και αν θέλης, εγώ σου δίδω. Μόνον μη κλέψης και του έδωσε χρυσάφι και χρήμα και φορέματα και εχρειάζετο. Πηγαίνων δε, πάλιν έκλεπτε. Ιδόντες ποιπόν οι γέροντες, ότι δεν έπαυσε, τον εδίωξαν, λέγοντες ότι εάν ευρέθη αδελφός να έχη ελάττωμα πρέπει να τον υπομένετε. Εάν δε κλέπτη και μετά από νουθεσίαν δεν παύει, διώξατέ τον διότι και την ψυχήν του ζημιώνει και όλους όπου κατοικούν εις τον τόπον τους ταράσσει.

Ø  Διηγήθη ο Αββάς Δανιήλ ο από την Φάραν, ότι είπεν ο πατήρ ημών, ο Αββάς Αρσένιος δια κάποιον σκητιώτην, ότι κατά την πράξιν ήτο μέγας, εις δε την πίστιν απλοϊκός και έσφαλλεν από άγνοιαν και έλεγεν: Δεν είναι πραγματικώς ο άρτος τον οποίον μεταλαμβάνομεν σώμα Χριστού αλλά αντίτυπον. Και ήκουσαν δύο γέροντες ότι λέγει αυτόν τον λόγον, και γνωρίζοντες ότι ήτο μέγας εις την αρετήν, εσκέφθησαν ότι με ακακίαν και απλότητα λέγει και ήλθαν προς αυτόν και του λέγουν: Αββά, ακούσαμεν δια κάποιον λόγον άπιστον. Διότι λέγει ότι ο άρτος όπου μεταλαμβάνομεν δεν είναι πραγματικώς σώμα Χριστού αλλά είναι αντίτυπον. Λέγει ο γέρων: Εγώ είμαι όπου λέγω αυτό. Οι δε τον παρακαλούσαν λέγοντες, μη πιστεύης έτσι Αββά αλλά όπως παρέδωσεν η καθολική εκκλησία διότι ημείς πιστεύομεν, ότι αυτός ο άρτος, σώμα είναι του Χριστού και το ποτήριον αυτό είναι το αίμα του Χριστού κατά αλήθειαν και όχι αντίτυπον. Αλλά όπως εις την αρχήν αφού έλαβε χώμα από την γήν έπλασε τον άνθρωπον κατ’ εικόνα του, και δεν ημπορεί κανείς να είπη ότι δεν είναι εικόνα του Θεού, αν και είναι ακατανόητος έτσι ο άρτος, τον οποίον είπεν ότι σώμα μου είναι, πιστεύομεν ότι αυτός κατά αλήθειαν σώμα είναι Χριστού. Ο δε γέρων είπεν εάν δεν πεισθώ από γεγονός, δεν βεβαιώνομαι. Οι δε του είπαν. Ας παρακαλέσωμεν τον Θεόν την εβδομάδα αυτήν δια το μυστήριον τούτο, και πιστεύομεν ότι ο Θεός θα μας φανερώση. Ο δε γέρων μετά χαράς εδέχθη τούτο και παρεκάλει τον Θεόν, λέγων. Κύριε συ γνωρίζεις ότι όχι από κακίαν απιστώ αλλά δια να πλανηθώ από άγνοιαν, φανέρωσε μοι Κύριε Ιησού Χριστέ. Αφού δε επήγαν εις τα κελλία των οι γέροντες, παρεκάλουν τον Θεόν και αυτοί, λέγοντες: Κύριε Ιησού Χριστέ, φανέρωσε εις τον γέροντα το μυστήριον τούτο, δια να πιστεύση και μη χάση τον κόπο του. Και εισήκουσεν ο Θεός και των δύο και αφού συνεπληρώθη η εβδομάδα, ήλθον την Κυριακήν εις την εκκλησίαν, και εστάθησαν μαζί οι τρεις μόνοι εις ένα μαξιλάρι, εις το μέσον δε ήτο ο γέρων. Ηνοίχθησαν δε αυτών οι οφθαλμοί και όταν ετέθη ο άρτος εις την Αγίαν Τράπεζαν, εφαίνετο μόνο εις τους τρείς ωσάν παιδίον και καθώς άπλωσεν ο ιερεύς το χέρι να κόψη τον άρτον, ιδού άγγελος Κυρίου κατέβη από τον ουρανόν  κρατών μαχαίρι και έσφαξε το παιδίον και άδειασε το αίμα του εις το ποτήριον. Όταν δε έκοψεν ο ιερεύς εις μικράν τεμάχια τον άρτον, και ο άγγελος έκοπτεν από το παιδίον μικρά μέρη και όταν προσήλθον να λάβουν από άγια, εδόθη εις τον γέροντα μόνον κρέας κρέας αιματωμένον. Και ιδών εφοβήθη και εφώναξε λέγων: Πιστεύω Κύριε, ότι ο άρτος σώμα σου είναι και το ποτήριον αίμα σου είναι. Και αμέσως το εις το χέρι του κρέας έγινεν άρτος κατά το μυστήριον εμετάλαβεν ευχαριστών τον Θεόν. Και του λέγουν οι γέροντες: Ο Θεός γνωρίζει την ανθρώπινη φύσιν ότι δεν μπορεί να φάγη κρέατα ωμά και δια τούτον μετέβαλε το σώμα του εις άρτον και το αίμα του εις οίνον, εις τους δεχομένους με πίστιν. Και ευχαρίστησαν τον Θεόν δια τον γέροντα, ότι δεν άφησε να χάση τους κόπους του και ανεχώρησαν οι τρεις μετά χαράς εις τα κελλία των.

Ø  Ενώ περνούσεν ο Άγιος Εφραίμ, εξ ενεργείας κάποιου, έρχεται μια πόρνη να τον κολακεύη εις αισχράν μίξιν ή καν να τον κινήση εις θυμόν, διότι ουδέποτε τον είδε κανείς να οργίζεται. Και λέγει προς αυτήν. Ακολούθησε με. Αφού δε επλησίασε εις τόπον όπου ήτο κόσμος πολύς, της είπεν: Εις τον τόπον τούτον έλα καθώς ηθέλησες. Εκείνη δε, ιδούσα τον κόσμον του λέγει: Πως ημπορούμε να κάμωμεν τούτο, μπροστά σε τόσον κόσμον και να μη εντρεπώμεθα; Ο δε της λέγει: Εάν εντρεπώμεθα τους ανθρώπους πολύ περισσότερον  οφείλομεν να εντραπώμεν τον Θεόν, ο οποίος εξετάζει τα γινόμενα κρυφίως εις το σκότος. Η δε εντραπείσα, έφυγεν άπρακτος.

Ø  Είπεν ο Αββάς Ευάγριος: Είναι μεν μεγάλο κατόρθωμα το να προσεύχεται κανείς χωρίς περισπασμόν του νού. Μεγαλύτερον δε και το να ψάλλη χωρίς περισπασμόν.

Ø  Είπεν ο Αββάς Ζήνων: Εκείνος όπου θέλει να εισακούση ταχέως ο Θεός την προσευχήν του, όταν σηκώση και απλώση τα χέρια του προς τον Θεόν, πριν από όλα και πριν την ιδικήν του ψυχήν ας προσευχηθή από καρδίας υπέρ των εχθρών του και με αυτό το κατόρθωμα, ότι παρακαλέσει τον Θεόν, τον ακούει.

Ø  Είπεν ο Αββάς Θεόδωρος ο εις την Σκήτιν: Έρχεται ο λογισμός και με ταράσσει και με απασχολεί και την πράξιν δεν ημπορεί να κάμη αλλά μόνον εμποδίζει από το να κάνω την αρετήν. Ο δε προσεκτικός άνθρωπος τον αποτινάζει και σηκώνεται εις προσευχήν.

Η ΣΗΨΗ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ

 

Μας αρέσει η υποκρισία και πάντα να φορτώνουμε τα δεινά μας σε άλλους. Εμείς άλλωστε δεν φταίμε ποτέ και σε τίποτα.

Καταδικάζουμε πανεύκολα τους πολιτικούς, τους δημοσιογράφους, τους παπάδες, τους γιατρούς και φυσικά τους δικηγόρους.

Όμως αρνούμαστε να δούμε την αλήθεια. Ότι είμαστε σάπιοι.

Ας τα πάρουμε από την αρχή.

Στη σελίδα μου στο facebook, https://www.facebook.com/Suspect γράφω τις απόψεις μου για ότι μου κατέβει στον εγκέφαλο.

Έχω και προφίλ στο Χ που κάνω κόπι, αλλά αυτό το μέσο, το θεωρώ εξορισμού υπόνομο οπότε δεν με πειράζει.

Γράφω που λες για την πολιτική, την κοινωνία, για τα αθλητικά, τα τηλεοπτικά, ότι μου έρθει.

Ο αλγόριθμος με τιμά πολλές φορές και τα στάτους μου κόβουν βόλτες στο δίκτυο.

Έχω εντυπωσιαστεί από την αλητεία.

Τον άλλον δεν τον κάλεσα στη σελίδα μου. Έρχεται από μόνος του. Θεωρεί απολύτως φυσιολογικό να μη διαφωνήσει σαν άνθρωπος αλλά να με βρίσει. Λες και του πήρα δανεικά και δεν τα επέστρεψα!

Πρέπει να είναι πάρα πολύ δύσκολο τελικά είτε να προσπεράσεις κάτι που δεν σου αρέσει, είτε να διαφωνήσεις σαν άνθρωπος.

Θα μου πεις : Ε, αν είναι πολιτικό το θέμα, υπάρχουν και τα τρολ και οι πληρωμένοι λογαριασμοί. Αμ δε! Εδώ μιλάμε για φανατισμό ακόμα και για ένα σίριαλ!

Αρκετές φορές έχω μπει στα προφίλ των σάπιων από περιέργεια. Να δω ποιος είναι αυτός που επειδή δεν του αρέσει μια άποψη και προφανώς είναι αντιφασίστας, έχει αυτή τη φασιστική συμπεριφορά. Να βρίζει και να προσβάλλει τους συνανθρώπους του επειδή δεν του αρέσει μια γνώμη.

Είναι μερικοί που βρίζουν για να αισθανθούν καλύτερα. Μαυρόψυχα ανθρωπάκια. Προφίλ φαντάσματα του ενός «φίλου» που δεν έχουν κανένα πρόβλημα να τους μπλοκάρουν και δημιουργούνται μόνο για αυτό το σκοπό.

Οι περισσότεροι μοστράρουν παιδιά, σημαίες και θρησκευτικά σύμβολα. Αρετές και αξίες. Αναρωτιέμαι αν τα παιδιά τους τους πάρουν χαμπάρι ότι ο μπαμπάς και η μαμά, κάθεται στο facebook, βρίζει και προσβάλλει άγνωστους ανθρώπους επειδή δεν του/της αρέσει μια άποψη, πως θα το εξηγήσουν. Φαντάζομαι και τι είδους γονείς είναι.

Άχρηστοι άεργοι. Δυστυχισμένοι αργόσχολοι που πίσω από ένα πληκτρολόγιο νοιώθουν σούπερμαν και διασκεδάζουν τη μαυρίλα τους με το να θέλουν να προκαλέσουν την προσοχή. Θα ήταν δημιουργικό αν το έκαναν με επιχειρήματα αλλά πάνε στην ευκολία του υβρεολογίου που συνήθως συνοδεύεται από κάκιστα ελληνικά και άθλια ορθογραφία. Τους είναι πάρα πολύ δύσκολο να προσπεράσουν κάτι που δεν τους αρέσει αλλά πρέπει ντε και καλά να αφήσουν την κουτσουλιά τους.

Να πω ότι μπήκα εγώ στη σελίδα τους και σχολίασα, άντε να καταλάβω την οργή. Αλλά να έρχεται ο άλλος από το πουθενά και να βρίζει, δείχνει υπόνομο και χωματερή στην ψυχή.

Μου έλεγε ένας γνωστός πως «α, για να σου πω, πρέπει να δέχεσαι και την αρνητική κριτική». Μάλλον τον ενόχλησε η κινητικότητα στη σελίδα μου. Άλλο το σκάκι και άλλο το ουισκάκι. Άλλο η κόσμια και ευπρεπής διαφωνία και άλλο η γουρουνοσυμπεριφορά. Γιατί θα έπρεπε να την ανέχομαι στη σελίδα μου, στο χώρο μου;;;

Αν κάποιος έρθει σπίτι σου και διουρήσει στο σαλόνι, δεν θα τον πετάξεις έξω με τις κλωτσιές; Και πολύ καλά θα κάνεις!

 

 Στατιστικά πάντως ανά 200 likes, οι κάφροι είναι 10-15. Παρήγορο μεν αλλά η ασυδοσία και η έλλειψη αντίδρασης παρασύρει και άλλους. Μεγάλη έκπληξη μου προκάλεσε πως πολλοί είναι ηλικιωμένοι! Παππού και γιαγιά δεν γνώρισα και είχα μείνει με την εικόνα των παλιών καλών ελληνικών ταινιών. Ο σοφός παππούς και η γλυκιά γιαγιά. Κούνια που με κούναγε ! Το έχω διαπιστώσει και σε κάποιες εθελοντικές δράσεις που κάνω ότι τελικά οι πιο τοξικοί είναι οι  ηλικιωμένοι. Η ανημποριά τους οδηγεί σε μόνιμη γκρίνια, ρουφιανιά, κουτσομπολιό και τοξικότητα. Όταν δε, έχουν στη διάθεση τους και πληκτρολόγιο, το μπερδεύουν με τη σκανδάλη.

Όταν η αλητεία αρχίζει και παίρνει μια απάντηση, θα μαζευτεί. Όχι για λόγους παιδείας. Αυτή δεν υπάρχει ούτως ή άλλως. Αλλά για λόγους συμμόρφωσης. Αμα φας πόρτα μια, δύο, δέκα, θα το πάρεις αλλιώς. Λογικά.  Βλέπω για παράδειγμα στην μεγαλύτερη εφημερίδα της Ελλάδας, το Πρώτο Θέμα. Σε κάθε άρθρο, για οποιοδήποτε θέμα, από κάτω κάνει παρέλαση η λάσπη.

Σε άλλες σελίδες, πολύ δημοφιλέστερες της δικής μου, αφήνουν τα πάντα. Ίσως να πιστεύουν ότι πρόκειται «για πελάτες». Αμ δε! Ούτε τσίχλα μεταχειρισμένη δεν πρόκειται να καταναλώσουν. Είναι παντελώς άχρηστοι. Όσο η αλητεία μένει χωρίς απάντηση, θεριεύει και παρασύρει και άλλους.

Με αυτούς τους τύπους δεν υπάρχει καμία συζήτηση και κανένα πεδίου πολιτισμού. Μόνο μπλοκ και διαγραφή στην άθλια παρουσία τους γιατί λερώνει. Αφού δεν είσαι σε θέση να γράψεις ένα σχόλιο της προκοπής, δεν σου αξίζει να είσαι εδώ. Γεια σου και αντίο και κάτσε στο προφίλ σου που δεν σου δίνει κανείς σημασία και πες τα μόνος σου με μερικούς ομοίους σου. Καπάκι όταν αρχίζει και ξεχειλώνει, μπαίνει και ρυθμισούλα για το ποιοι σχολιάζουν και τέρμα.

Άχρηστοι άεργοι που ειρωνεύονται χυδαία λες και σε ξέρουν από το στρατό. Η βεβαιότητα ότι δεν υπάρχει επίπτωση δημιουργεί ασυδοσία.

Όταν μπήκα στη διαδικασία να μπλοκάρω και να σβήνω, είδα με μεγάλη μου χαρά ότι μένουν και υπάρχουν και άνθρωποι που μπορούν να κάνουν μια συζήτηση της προκοπής.

Είδα και πολλά ποστ με επιχειρήματα, με άποψη, με Λόγο και ευχαριστώ πάρα πολύ τους ανθρώπους που έκαναν ένα κόσμιο σχόλιο και ας διαφωνήσουν μαζί μου, δεν θα τα χαλάσουμε εκεί.

Το συμπέρασμα που έβγαλα είναι ότι όσοι έχουν σελίδες με τετραψήφιο και πενταψήφιο αριθμό ακολούθων, δεν πρέπει να σιωπούν απέναντι στην αλητεία. Γιατί έτσι την ευνοούν.

Το block και το delete είναι πάρα πολύ χρήσιμα κουμπάκια.

Σχόλια που είναι ευπρεπή και διαφωνούν δεν τα πειράζω.

 Όταν δεν υπάρχει παιδεία, αγωγή και σεβασμός, υπάρχει καταστολή.

Ξέρω τι σκέφτεσαι. Και γιατί τα γράφεις όλα αυτά;

Για τρεις λόγους.

1.   Τον πιο συνηθισμένο και κοινό λόγο που έχουν όλοι όσοι γράφουν. Την απλή και αγνή ψυχοθεραπεία.

2.   Γιατί τούδε εφεξής αντί να κάθομαι να πληκτρολογώ και να εξηγώ, θα ποστάρω αυτό το λινκ.

3.   Δεν είναι θέμα δημοκρατίας όπως υποστηρίζουν κάποιοι πονηροί όταν βλέπουν αντίδραση. Η δημοκρατία έχει κανόνες. Έχει ευπρέπεια και αξιοπρέπεια. Δεν είμαι υποχρεωμένος να ανεχθώ καμία «δημοκρατία» του εκάστοτε πυροβολημένου φασίστα.